Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

De burger is vrij, ook aan het loket

Open brief over het actief pluralisme van de overheid.
donderdag 2 mei 2013

De burger is vrij, ook aan het loket

Geachte premier,

Geachte ministers-presidenten,

Geachte burgemeesters,

Wij hopen dat u  de open brief van Jürgen Slembrouck in De Standaard van 2 mei 2013 aandachtig gelezen hebt. Dit opiniestuk werd overigens ondertekend door tientallen prominente en achtenswaardige burgers uit de academische en intellectuele wereld. 

Deze mensen zijn prominent, omdat ze stuk voor stuk op hun terrein werk van een hoge kwaliteit hebben geleverd en als publieke intellectuelen terecht bekend staan om hun democratische overtuiging. Ze zijn achtenswaardig, omdat ze zich zorgen maken over de vrijwaring van de humanistische principes van de Verlichting, waarop onze samenleving  reeds sinds de invoering van het algemeen stemrecht voor vrouwen na de Tweede Wereldoorlog uitdrukkelijk gevestigd is. 

Ze willen deze principes bewaren en versterken en daarin hebben ze overschot van gelijk.

Ons voorbehoud tegen dit opiniestuk heeft daarom niets te maken met deze hoogstaande en voor een democratie onontbeerlijke beginselen, maar wél met de manier waarop zij menen deze te moeten verdedigen, met name door het invoeren van “een verbod op het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen door ambtenaren als noodzakelijke voorwaarde voor de sociale cohesie binnen een door diversiteit gekenmerkte samenleving”.

Om deze door ons  vetjes afgedrukte maar correct weergegeven verklaring is het hier te doen:  de auteur en zijn medestanders ontkennen uiteraard de reëel bestaande diversiteit van onze samenleving niet, noch het in feite multiculturele en veelzijdig levensbeschouwelijke karakter ervan, maar ze stellen zich vragen over de manier waarop we vandaag en morgen met deze verscheidenheid moeten omgaan, hoe we anders gezegd van de gegeven en onomkeerbare multiculturele maatschappij veilig en zonder te veel conflicten kunnen evolueren naar een authentieke interculturele samenleving, waarin de ontplooiing van de diverse culturen en levensbeschouwingen niet alleen gedoogd wordt, maar bijdraagt tot de ontwikkeling van de hele maatschappij. 

In België en Nederland hebben we deze uitdaging tientallen jaren lang kunnen kanaliseren door middel van de verzuiling, het “passief pluralisme” waarin iedere burger als het ware van in de moederschoot tot in het graf binnen één en dezelfde zuil kon doorbrengen,  veilig beschermd en gesteund door gelijkgezinden en zonder ook maar één keer te worden gedwongen, zijn of haar overtuigingen te confronteren met die van burgers uit de andere zuil. 

Op deze manier werden de rechten van de  leden van de minderheidsgroepen, bijvoorbeeld de vrijzinnigen in het katholieke Vlaanderen en de katholieken in het vrijzinnige Wallonië, effectief en efficiënt beschermd en konden, op enkele uitzonderlijke momenten na (bv. de Schoolstrijd),  de verschillen zonder te veel spanning of geweld beheerst worden. 

In dezelfde geest opteerde bijvoorbeeld het gemeenschapsonderwijs voor de “neutraliteit” van de directies en leerkrachten omdat een ongelijke behandeling van leerlingen van een bepaalde levenschouwing onaanvaardbaar en immoreel was, zelfs al zouden letterlijk álle leerlingen van een bepaalde school uit dezelfde levenbeschouwelijke hoek komen.

Die tijd is echter definitief voorbij. We leven in een wereld waarin we tot de vaststelling gekomen zijn dat een “actief pluralisme” een veel betere en ook beschaafdere, mag ik zeggen meer verlichte?, manier is om met deze diversiteit om te gaan. 

Een wereld waarin de burgers, gelukkig maar, een mening hebben en een morele code, maar uitgerekend daarom open kunnen staan voor de meningen en codes van hun medeburgers. In een actief pluralistische maatschappij is de dialoog tussen mensen uit de verschillende religieuze en levensbeschouwelijke groepen juist mogelijk, omdát men een opinie moet hebben om andere, soms zelfs tegengestelde opinies op zijn minst te begrijpen. 

Waarom zou een ambtenaar die moslim, rooms-katholiek, atheïstisch, joods of/en homoseksueel is daar niet terecht fier op mogen zijn en dat, indien hem dat belieft, ook tonen? Waarom zou ik me bedreigd voelen door een politieagent met een tulband, zoals je dat vaak in Groot-Brittannië ziet? Betekent die tulband dan dat hij niet-Sikhs veracht en daarom ongelijk en onrechtvaardig zal behandelen? 

Indien er op zich niets verkeerds is met diversiteit, en wie zal dat durven te beweren, waarom moeten ambtenaren dan plotseling “neutraal” worden? Ik kan me geen ergere samenleving voorstellen dan een “neutrale”, een met vijftigduizend en meer tinten grijs in een wereld die om kleur en verscheidenheid schreeuwt.  

Kunnen we daar nu echt niet zelfbewust, respectvol en een beetje volwassen mee leven? Nee, vrienden, de neutraliteit van de ambtenaar is geen “positieve uiting van dienstbaarheid”, maar een besmuikte terugkeer naar de veilige en, laat ons eerlijk zijn, saaie tijd van toen. 

En wij die dachten al een flink stuk in de eenentwintigste eeuw te leven.

Ludo Abicht, UAntwerpen, Masereelfonds, Gravensteengroep

Naima Charkaoui, Minderhedenforum

Pascal Debruyne, UGent (Menarg) en Vooruitgroep

An De Bisschop, DEMOS

Meyrem Almaci, lid federaal parlement, Groen

Guido Vanheeswyck, UA,Kuleuven

Jamila Idrissi, lid Vlaams parlement, sp.a

Kitty Roggeman (Boeh)

Ides Nicaise ( KU Leuven)

Johan Notte (Vermeylenfonds)

Dany Vandenbossche (Vermeylenfonds)

Jan Hoet

Herman De Ley, em. UGent, lid Vooruitgroep

Sarah Bracke (KU Leuven)

Walter Nonneman (UA)

Jogchum Vrielink (KU Leuven)

Marc Van den Bossche (VUB)

Serge Guthwirth, VUB

Leni Franken, UA

Eric Corijn, VUB, Vooruitgroep

Sigi Vertommen, UGent

Nadia Fadil, KULeuven

Stijn Latré,  UA

Jelle Flo, advocaat

Paul Mahieu, UA

Dimokritos Kavadias,  VUB, UA

Sofie De Graeve,  VOK

Frederik De Zutter, Vermeylenfonds

Patrick Loobuyck, UGent

Wim Van Lancker (UA, Centrum voor Sociaal Beleid)

Mark Van de Voorde (publicist-Columnist)

Arbi El Ayashi (Hakims of comedy)

Johan Ackaert (UHasselt)

Stefan Sottiaux (KUL)

Karim Zahidi (UA)

Patrick Lateur (auteur)

Alicja Gescinska (UGent)

Paul De Hert (VUB)

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

19 reacties

  • door Dirkadriaensens op donderdag 2 mei 2013

    ....en anderen kan je hier lezen: http://neutraliteit.blogspot.be Neutraliteit? Dat bestaat niet, net zoals objectiviteit niet bestaat. Het wordt steeds killer in Vlaanderen. Mossels kweken, daar zal Vlaanderen sterk in worden. Heeft één van die ondertekenaars al ooit aan een loket gestaan? Ik denk het niet. Anders zouden ze weten dat je NIET neutraal mag zijn als er iemand aan je loket komt die racistische of anti-semitische uitspraken doet. Dan MOET je daar op reageren. En da's maar één voorbeeld uit de vele honderden die ik zou kunnen geven. Er is zoiets als wetten die moeten worden gerespecteerd en die helemaal niks te maken hebben met het al dan niet dragen van religieuze symbolen. Dank aan Ludo Abicht en anderen om snel te reageren op de nonsens van Slembrouck & co

  • door Alysa op vrijdag 3 mei 2013

    Geachte, ik ben wel géén premier, géén Minister-President en/of géén burgemeester, maar wil toch mijn mening betreffende de neutraliteit van ambtenaren geven, ik ben voor uiterlijke neutraliteit voor de openbare ambtenaren, maar van mij mogen ze wel bv. een hoofddoek dragen wanneer zij dat zo aanvoelen door hun religie, ik heb echter wél een probleem met een openbaar ambtenaar die zich in functie, of in 't zicht van zijn/haar/ het publiek "Punk" tooit of dergelijke, ook met bv. Regenboog-T-shirts, e.d. kunnen zij zich naar mijn gevoel beter niet tooien, maar om nu te denken dat ik dat in enige wettekst wil zien (gegoten worden) is voor mij zéker een brug te ver, ik denk dat dat véél ongelukkige mensen zou maken, ik ben voor een spelings-en experimenteerruimte voor (jonge) ambtenaren, zij kunnen bvb. wanneer zij 'eventueel iets verkeerds dragen' er door een overste op gewezen worden of zij kunnen vooreerst met een overste over spreken wat zij eventueel (later) willen dragen!

    • door Le grand guignol op vrijdag 3 mei 2013

      We hebben hier op DWM, een aantal weken geleden, een discussie gehad over het al dan niet kunnen dragen van een hoofddoek (bv. achter een loket). In dezelfde discussie vestigde iemand de aandacht op het gegeven dat u een soort van uitzonderingstoestand creëerde voor religieuze symbolen - hoofdzakelijk de hoofddoek - terwijl ideologische symbolen of een regenboog t-shirt voor u niet door de beugel konden/kunnen. Moeten we dat dan begrijpen als een vorm van positieve discriminatie ten aanzien van religieuze symbolen? Me dunkt dat voor u de (super)diversiteit begint maar ook stopt (!) bij het dragen van religieuze symbolen en dat is een even flagrante miskenning van (super)diversiteit als het neutraliteitsstreven van Slembrouck c.s..

      De boodschap van Abicht en anderen is, althans naar mijn mening, veel genuanceerder of zelfs veel omvattender. Het betreft het omarmen van de aanwezige (super)diversiteit en die begint noch stopt bij een religieuze overtuiging, maar gaat veel verder. Temeer omdat diversiteit zich eveneens manifesteert via bijvoorbeeld een politieke overtuiging of een subcultuur - in bepaalde gevallen zijn beide met elkaar verweven.

      Ik krijg ten stelligste de indruk dat u een pleidooi houdt voor het (kunnen) dragen van religieuze symbolen, in het bijzonder de hoofddoek, maar NIET ten behoeve van elke andere vorm van diversiteit. Dat is wat mij betreft problematisch omdat u daarmee aantoont dat het streven naar (super)diversiteit door sommigen gerecupereerd dreigt te worden ten behoeve van uitsluitend religieuze aspecten. Wanneer het dragen van een hoofddoek aan een loket kan/mag, dan moet naar mijn mening het dragen van een regenboog t-shirt ook kunnen. Net zoals het kunnen uiten van een politieke overtuiging, binnen een dergelijke context, ook moet kunnen (bv. via een pin of button). Dát is gelijkheid in diversiteit! Zo niet, wordt er een uitzonderingstoestand gecreëerd voor religieuze symbolen met als gevolg dat er een soort van 'verlicht despotisme' opdoemt ten voordele van alles wat met religie te maken heeft. Maar nogmaals, superdiversiteit overstijgt het louter religieuze, temeer omdat superdiversiteit betrekking heeft op de identiteitsbeleving en die is niet per definitie noch uitsluitend religieus geïnspireerd.

      • door Alysa op vrijdag 3 mei 2013

        Grand Guignol, ik denk dat ik wat betreffende de meeste naar mij gerichte vragen, heb beantwoord na het lezen van een andere 'post' van u, superdiversiteit mag er binnen de maatschappij zeer zeker bestaan van mij, maar moet niet noodzakelijk geuit worden door openbare ambtenaren bv. achter een loket, ja superdiversiteit overstijgt noodzakelijk het religieuze, zover was ik reeds,'t is niet omdat er bv. "Gothics" of "New Wavers" in de maatschappij voorkomen dat je dat ook gerepresenteerd moet zien achter een ambtenarenloket, natuurlijk zou ik ook liever g'een 'hoofddoek' achter een loket zien, maar ik denk dat die wel van zichzelf zullen verdwijnen wanneer we lang genoeg wachten, Punks, New Wavers, Gothics, mensen met een Greenpeace-T-shirt, Gaia-trui, yin-yang-symbool, of politiek en/of ideologisch symbool, kunnen wanneer zij in functie als ambtenaar zijn deze kledingstukken, attributen, best thuis laten liggen!

  • door rudidub op vrijdag 3 mei 2013

    Helemaal juist. Door uiterlijke kenmerken weg te nemen ga je iemands overtuiging echt niet neutraliseren en uiteindelijk telt maar een ding: de kwaliteit van de dienstverlening. The time is now!

    • door FrankVandenbroucke op vrijdag 3 mei 2013

      Kan er mij iemand uitleggen of ik ook een abvv-badge zou mogen dragen aan het loket? Of een tattoeage met de lyrics van Johny Rebel songs in mijn nek?

      • door Alysa op vrijdag 3 mei 2013

        Van mij zou u die ABVV-badge niet mogen dragen achter 't loket, evenals die tatttouage met de lyrics van Johny Rebel songs in uw nek voor het/uw publiek onzichtbaar zou moeten blijveb wanneer u als openbaar ambtenaar in functie zou werken!

  • door Jan Hertogen op vrijdag 3 mei 2013

    Wens me volledig aan te sluiten bij bovenstaand standpunt en analyse; maar wil daarbij nog wijzen op de jarenlange destructieve analyse en politieke beïnvloeding van Verhofstad en Dewael die nu opnieuw een hoogtepunt krijgt in het voorstel van Dewael voor een parlementair opgelegde kledingcode voor openbare diensten. Het is daarbij ook de vraag waarom Dewael zich op de golflengte zet van een op het nationaalsocialisme lijkende exclusie van religies.

    Wim De Neuter heeft in 2004 nog een haarfijne analyse gemaakt van de standpunten van beide liberale boegbeelden, zie http://archief.uitpers.be/artikel_view.php?id=891 waaruit we volgende statements plukken:

    “Verhofstadt had in 1991 in zijn ‘Burgermanifest’ een reeks retorische vragen gesteld. Retorische vragen behoeven, zoals bekend, nooit een concreet antwoord. "De vraag is of de islam wel in overeenstemming te brengen is met de liberale democratie, de vrijheid, de verdraagzaamheid, de verscheidenheid en het tegensprekelijk debat, zonder dewelke geen openbare samenleving mogelijk is," aldus Verhofstadt. "Is de zaak Rushdie niet het ultieme bewijs van de onmogelijkheid van de islam zich in te passen in onze samenleving? Toont zij niet aan dat de islam in wezen een intolerante en totalitaire ideologie is die botst met de culturele, morele en juridische voorschriften die gelden in een open en democratische samenleving?" Superieur en inferieur - Wie zal het Patrick Dewael kwalijk nemen dat hij bij zijn goede vriend en partijgenoot Guy Verhofstadt leentjebuur heeft gespeeld?

    "Mijn uitgangspunt is dat alle mensen gelijkwaardig zijn, maar niet alle culturen zijn gelijkwaardig," zei hij in een gesprek met Standaardjournalist Guy Fransen. Excellenties, die met de losse pols superieure van inferieure culturen scheiden, zijn in feite negationisten. Hun historische kennis zit vol gaten. De Spaanse conquistadores droegen de superieure Europese beschaving uit en roeiden daarbij de oorspronkelijke bevolking van Zuid-Amerika uit. De cultuur van deze volkeren was immers niet gelijkwardig aan de hunne. Slavernij? Nooit van gehoord. Nochtans sleepten de superieure blanken ooit 20 miljoen Afrikanen (wilden heetten ze toen) weg om ze als slaven te gebruiken op hun plantages in de "nieuwe wereld". De slavernij betekende de aderlating van het Afrikaanse continent. De schraapzucht van Leopold II, veranderde Kongo in een wingewest van het paleis van Laken. Het kostte om en bij de tien miljoen Kongolezen het leven. Hoeveel slachtoffers heeft het superioriteitsgevoel van Adolf Hitler gemaakt? De "grootste democratie ter wereld", de Verenigde Staten, is gebouwd op de genocide van de native Americans, de Indianen. "De grootste democratie in het Midden-Oosten", de staat Israël dankt zijn oprichting aan de etnische zuivering van de oorspronkelijke bevolking van Palestina. De Verenigde Staten en Israël zijn twee modelstaten, die in VLD-kringen op het devote af worden gekoesterd. Wie beweert dat niet alle culturen gelijkwaardig zijn, moet gemakshalve zijn ogen sluiten voor de schandalen en de moordzucht van onze "beschaafde" wereld.

    Selectieve principes - "Ik kan geen cultuur aanvaarden die nog tot religieuze besnijdenissen overgaat," zo luidt het credo van Patrick Dewael. "Ik kan geen cultuur accepteren die vrouwen in een minderwaardige positie duwt, omdat ze hun lichaamsdelen moeten bedekken. Ik kan niet akkoord gaan met de onderdrukking van vrouwen door ze binnenshuis te houden en zelfs niet de kans te geven om inburgeringscursussen te volgen. Ik aanvaard geen cultuur waar geen scheiding is tussen kerk en staat". "Dat ze in de praktijk geen scheiding van kerk en staat erkennen, is echt onverenigbaar met een verblijf in onze maatschappij. Dat ze nog met verplichte huwelijken werken en vrijheidsberovende maatregelen treffen tegenover vrouwen, kan niet meer worden getolereerd. Als we daaraan toegeven, halen we onze beschaving omlaag."

    Dewael geeft wel een erg selectieve lezing van de onverdraagzaamheid en onverenigbaarheid van het fundamentalistische religieuze denken in onze westerse maatschappijen. Alleen allochtonen - lees moslims - moeten grenzen aanvaarden. De andere monotheïstische religies - het christendom en het jodendom – met hun rijke, fundamentalistische traditie blijven uit Dewaels vizier. "

    • door Alysa op vrijdag 3 mei 2013

      Inderdaad, Jan Hertogen, die andere godsdiensten en religies, er zijn er nog buiten de Islam, het Jodendom en het Christendom!, (daar is een verschil tussen), met hun rijke fundamentalistische tradities blijven uit Dewaels vizier."

  • door Le grand guignol op vrijdag 3 mei 2013

    Ik vind het, in alle eerlijkheid, kort door de bocht om de brief van Slembrouck e.a. af te doen als bekrompen. We kunnen het niet eens zijn met de visie van de auteur, maar dat wil nog niet zeggen dat hij over de ganse lijn de mist ingaat. Meer nog: Slembrouck vestigt de aandacht op een aantal belangrijke aspecten en hij probeert vervolgens te zoeken naar een oplossing voor een aantal knelpunten. De oplossing die Slembrouck aandraagt heeft betrekking op het streven naar - of liever: het vrijwaren van - de neutraliteit van overheidsambtenaren, in het bijzonder inzake het dragen van levensbeschouwelijke en ideologische symbolen. De voorgestelde neutraliteit heeft dus enkel betrekking op het niet kunnen dragen van de betreffende symbolen tijdens de uitvoering van het ambt; dus op de werkvloer van een openbare dienst. Daarbuiten is iedereen vrij om te dragen, doen en laten wat hij/zij wil, tenminste wanneer dit in overeenstemming is met het wettelijke kader. Slembrouck e.a. verkiezen met andere woorden het neutraliteitsbeginsel om, binnen een context van openbare dienstverlening, om te gaan met (super)diversiteit. Dit lijkt evenwel contradictorisch, maar Slembrouck tracht daarmee een fundamenteel knelpunt uit te sluiten, of zo u wilt: op te lossen, in het voordeel van het gelijkheidsbeginsel. Leest u even mee:

    "Om het samenleven mogelijk te maken kiezen we, via democratische besluitvorming, de regels en normen die voor iedereen gelden. En uit respect voor de diversiteit wordt er over gewaakt dat uit die regels geen exclusieve voorkeur blijkt voor een of andere visie. De regels mogen dus niet discrimineren. Op die manier wordt gegarandeerd dat iedereen zich als burger gelijk behandeld voelt" (Slembrouck).

    Indien we het dragen van religieuze symbolen door overheidsambtenaren toelaten, dan dienen we vanuit het gelijkheidsbeginsel ook andere, bijvoorbeeld politieke of ideologische symbolen toe te laten. Zo niet, is er inderdaad sprake van een exclusieve voorkeur - of zoals ik in een bovenstaande reactie schreef: een uitzonderingstoestand - in het voordeel van religieuze symbolen. In een dergelijke situatie is er allesbehalve sprake van gelijkheid, temeer omdat de gelijkheid zich in deze beperkt tot religieuze en levensbeschouwelijke symbolen waardoor er in wezen sprake is van ongelijkheid en mogelijk van discriminatie. Slembrouck e.a. willen dat oplossen door middel van het neutraliteitsprincipe. Dat geldt immers voor ELKE ambtenaar waardoor er, binnen een welbepaalde context, in hoge mate sprake is van een gelijke behandeling. Anders gezegd: wanneer een hoofddoek kan, dan moet een regenboog t-shirt of het uitdragen van een politieke overtuiging net zo goed kunnen. Zo niet, dan is er sprake van een ongelijke behandeling.

    Slembrouck e.a. proberen de ongelijke behandeling ten voordele van religieuze symbolen te vermijden door te kiezen voor neutraliteit, althans voor wat betreft uiterlijke kenmerken bij overheidsambtenaren in functie - dus niet bij burgers. Uiteraard wil de afwezigheid van religieuze symbolen niet zeggen dat de betreffende ambtenaren per definitie neutraal in het leven staan. Echter, ten behoeve van de dienstverlening dient de ambtenaar zich wel neutraal op te stellen ten opzichte van de burgers die een beroep doen op de openbare dienstverlening. Anders gezegd: "De ambtenaar staat ten aanzien van de burger in een relatie van dienstbaarheid. Zijn persoonlijke visie is tijdens de duur van zijn werkzaamheden ondergeschikt aan die van de burger" (Slembrouck). Hierbij is neutraliteit niet hetzelfde als onverschilligheid.

    "Anders zouden ze weten dat je NIET neutraal mag zijn als er iemand aan je loket komt die racistische of anti-semitische uitspraken doet. Dan MOET je daar op reageren" (cf. Dirk Adriaensens)

    In wezen bedoelt Dirk Adriaensens onverschilligheid in plaats van neutraliteit. Neutraliteit heeft immers betrekking op het verschaffen van dezelfde dienstverlening (o.a. het toepassen van de wet), ongeacht de religieuze of politieke voorkeur van de ambtenaar in kwestie én ongeacht de religieuze of politieke voorkeur van de burger in kwestie. Het niet reageren heeft te maken met een onverschillige houding en dus niet met een neutrale houding. Wanneer een ambtenaar verschillend zou reageren, afhankelijk van de burger die beroep doet op openbare dienstverlening, dan reageert de betreffende ambtenaar niet neutraal maar wel à la tête du client. Het is in een dergelijke vorm van dienstverlening dat ongelijkheid schuilgaat. En het is uitgerekend die ongelijkheid die Slembrouck e.a. met hun pleidooi voor neutraliteit wensen tegen te gaan.

    In tegenstelling tot neutraliteit kunnen we het bovenvermelde knelpunt ook vermijden door de (super)diversiteit, die ontegensprekelijk aanwezig is in het openbare leven, ook toe te staan bij overheidsambtenaren in functie. Dit wil zeggen dat naast het dragen van religieuze en levensbeschouwelijke symbolen ook het dragen van ideologische symbolen bij ambtenaren toegestaan moet worden, evenals het dragen van bijvoorbeeld een regenboog t-shirt. Enkel op die manier wordt het gelijkheidsbeginsel gegarandeerd. Het gedogen van een hoofddoek, en eventueel andere religieuze symbolen, bij overheidsambtenaren terwijl ideologische symbolen verboden zijn draagt in zich dezelfde ongelijkheid als het hoofddoekenverbod. Het debat mag met andere woorden niet herleid worden tot het dragen van religieuze en levensbeschouwelijke symbolen, omdat daarin evenzeer een bron van ongelijkheid vervat zit die, op zijn beurt, net zo goed de aanwezige (super)diversiteit miskent.

    • door Alysa op vrijdag 3 mei 2013

      Mooi stuk(je) geschreven Grand Guignol, in zeer grote lijnen ben ik het met je eens, voor mij echter is bv. een hoofddoek 'iets' anders dan een levensbeschouwelijk of ideologisch symbool, als u mijn mening zou willen kennen ivm.. 'neutraliteit achter het loket, bv. dan deel ik u mee dat ik streef naar zo min mogelijk religieus getinte kledij of attributen, zo min mogelijk drachten van levensbeschouwelijke symbolen, zo min mogelijke drachten van ideologisch getinte kledij of attributen, maar ik besef dat er nog een lange weg is af te leggen, de moslima die koos voor he dragen van een hoofddoek wil deze steeds kunnen dragen in 't openbaar, (althans diegenen die ik kende, een ervan gaf les in haar geloof, nml. de Islam) voor godsdiensten voel ik 't anders aan dat geloof waar je in veel gevallen bent grootgebracht bepaald voor een zeer groot deel met 'wat' je leeft, uit deze gedachten kunnen die gevoelens van 'ik moet dat dragen' kunnen gaan bestaan, natuurlijk wanneer je zulke gedachten hebt kun je beter niet kiezen voor een functie als openbaar ambtenaar, echter vandaag de dag is 't zéker moeilijk om een job te vinden, en zoals je weet is 't zowiezo al niet gemakkelijk, vandaar dat ik bv. nogal tolerant sta tegenover moslima's met een hoofddoek achter 't loket, wanneer ik een openbaar ambtenaar zou zien met bv. een yin-yang-symbool, zou ik daar grote problemen mee hebben omdat ik weet dat geen taoist verplicht wordt vanuit zijn levensbeschouwing nml. het Taoisme een yin-yang-symbool 'moet' dragen, ook kende ik geen Punkers die in het Punk-gedachtegoed waren opgevoed en bv. van hun ouders er Punk bij moesten lopen, dus voor een Punk achter het loket hoedt ik mij, maar zoals dus reeds door mij werd aangegeven streef ik naar zoveel mogelijk neutraliteit achter 't loket, ook ik vind Slembrouck's tekst over 't geheel genomen lang niet slecht, alhoewel ik streef naar zoveel mogelijk neutraliteit achter 't loket bv. vind ik niet dat dergelijke neutraliteitsregels in een wettekst of decreet gegoten moet worden, ik gun de (jonge) ambtenaar graag (nog) wat spelings-en experimenteerruimte, hij/zij kan wanneer hij/zij iets verkeerd draagt daarover een opmerking of een berisping krijgen van een overste of kan in samenspraak met zijn/haar overste spreken over wat wel of niet gedragen kan worden 't leven is een leerproces, en ik gun iedere (jonge) ambtenaar ook daarin zijn/haar groeiproces . . . !

      • door Le grand guignol op vrijdag 3 mei 2013

        Zoals ik reeds eerder geschreven heb gaat u uit van de vooronderstelling dat moslima's verplicht worden om een hoofddoek te dragen, maar dat klopt niet. Eigenlijk zegt u, weliswaar impliciet, dat moslima's die geen hoofddoek dragen - ze zijn nochtans in de meerderheid - geen echte moslima's zijn. Bovendien maakt u in uw reactie een onderscheid tussen moslims en aanhangers van het Taoïsme. U hanteert met andere woorden twee maten en gewichten en het is in een dergelijke behandeling dat ongelijkheid schuilgaat. Men noemt dat dan positieve discriminatie. U hebt natuurlijk het recht om te pleiten voor dergelijke vormen van positieve discriminatie, maar ik ben het daar niet mee eens. Temeer omdat positieve discriminatie net zo goed een vorm van discriminatie is. Het behelst immers steeds een voorkeursbehandeling en die staat haaks op het gelijkheidsbeginsel.

        • door Alysa op zaterdag 4 mei 2013

          Nee, ik ga niet uit van die veronderstelling dat moslima's verplicht worden/zijn de hoofddoek te dragen, helaas denken sommige moslims/moslima's dat zélf, ik weet of wist tenminste dat moslima's die geen hoofddoek dragen in de meerderheid zijn/waren, er is ook een onderscheid tussen de Islam en het Taoïsme, de Islam is een godsdienst, het Taoïsme is meer een levensbeschouwing, maar zéker geen godsdienst, natuurlijk streef ik naar zoveel mogelijk gelijkheid, maar ik vind bvb. dat moslima's die de hoofddoek niet willen dragen daar zelf voor moeten kunnen kiezen, evenals ik vind dat joden die geen keppel willen dragen daar eveneens zélf voor moeten kunnen kiezen, trouwens!

          • door Selis op zondag 5 mei 2013

            Alysa, zou u ons het verschil eens kunnen duidelijk maken tussen een godsdienst en een levensbeschouwing? En waarom we naar uw gevoel meer respect moeten opbrengen voor een godsdienst dan voor 'een' levensbeschouwing?

            @Le Grand Gogol: fijn dat u terugkomt op de vorige discussie waar ik ook al stelde dat Alysa met 2 maten en 2 gewichten meet...

            • door Alysa op maandag 6 mei 2013

              'K zal proberen wat 't volgens mij is te kennen te geven, een godsdienst (of sommige vormen daarvan kunnen nogal ernstig ingrijpend zijn in een mensenleven, ze zijn nogal streng bvb. kinderen bvb. in zo'n godsdienst opgevoed denken bv. dat ze bepaalde dingen moeten doen of laten anders gaan ze naar de hel, deze gedachtengangen kunnen een leven lang meegaan, een levensbeschouwing zoals het Taoïsme bvb. is naar mijn gedacht minder ingrijpend 't is meer een visie, een filosofie, een 'beschouwing, wanneer je opgroeit in zo'n levensbeschouwing denk ik dat de invloed daarvan minder bepalend kan zijn voor de rest van je leven, een levensbeschouwing geeft eerder richtlijnen mee, dan dat ze mensen bang maakt, bvb. ik kijk zéker niet neer op levensbeschouwingen, ik vind ze eerder positief, ik heb niet graag dat openbaar ambtenaren in functie in allerhanden 'speciallekes' zich voordoen, behalve als 't niet anders kan bvb. wanneer zij zich verplicht voelen door hun godsdienst bv. 't is moeilijk om een job te vinden en 't is tof voor bv. het moslimmeisje of de Sikh-ambtenaar dat hij zij ook een job kan hebben, en misschien mettertijd laten zij vroeg of laat uiterlijke kenmerken van hun (voormalige) godsdienst achterwege, waarom ik niet graag heb waarom openbare ambtenaren in functie zich in of met allehande 'speciallekes' kleden of tooien, is omdat dikwijls die 'speciallekes' duur zijn in aankoop, zeldzaam, zij dikwijls met hun uiterlijkheden een negatieve invloed op kinderen kunnen hebben.

              • door Alysa op maandag 6 mei 2013

                'K 'heb 't net nog eens opgezocht in een online-woordenboek, een levensbeschouwing is inderdaad minder ingrijpend in een mensenleven, verder wou ik schrijven dat ik blij ben voor de mannelijke Sikh die khalsa heeft ondergaan, soort doop, weliswaar vrijwillig (te) ondergaan, waarna hij die uiterlijkheden zoals o.a. die tulband dagelijks moet aandoen, dat die eventueel een job als ambtenaar kan uitoefenen!

  • door Staf op vrijdag 3 mei 2013

    Kan ik ergens mijn naam toevoegen ? Ik sta volledig achter deze brief. Zolang de Vlaming problemen heeft met bediend te worden door iemand met een hoofddoek of een keppeltje op is het integratieprobleem niet opgelost.

    • door Selis op zondag 5 mei 2013

      Volgens mij is hier geen petitie van... De andere zit bijna aan 5000 ondertekenaars.

  • door Edith Kuropatwa-Fèvre op zaterdag 11 mei 2013

    Ik ben totaal akkoord met dit artikel! ik zou ook wensen dat in een Vlaamse gemeente, de francophone burgers graag een goed ontval vinden! Voor mezelf is het geen probleem want ik ben plus of meer tweetalig maar er zijn, helaas velen die voor een tweede taal niet begaafd zijn! Ze zouden niet automatisch verdenkt zijn van slechte wil! Ik herinner in mijn franstalig lyceum een kameraad die onmogelijk een vlaams woord kon uitspreken gedurende de lessen in het Nederlands; wij lachten daarom maar het hielp niet!

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties