about
Toon menu

U wil veranderen naar een ethische bank. Hoeveel zal dat u kosten?

Veranderen van bank zou anno 2013 eenvoudig, snel en kosteloos moeten zijn. Maar hoe zit het bijvoorbeeld met uw oude rekeningnummer - blijft dat behouden bij de overstap? Wat als u al een hypotheeklening hebt afgesloten?
donderdag 18 april 2013

"Heel wat grootbanken speculeren met voedsel en investeren in bedrijven die mens en milieu ernstige schade toebrengen", zegt Frank Vanaerschot van Fairfin. Als het om je bank gaat, dan is het gras vaak écht groener aan de andere kant.

Mevrouw T. uit Antwerpen kan erover meepraten. Zij is nu klant bij BNP Paribas Fortis, de bank die gered is met belastinggeld en bekend is van duistere praktijken in belastingparadijzen. Het is dus perfect begrijpelijk dat mevrouw T. haar geld aan een ethische bank wil overlaten. 

Duurzaam bankieren zit in de lift. Een heuse ethische bank laat nog even op zich wachten, maar aan de horizon doemen beloftevolle initiatieven op. Triodos Bank wil tegen 2015 werk maken van een zichtrekening voor particulieren. Er is ook NewB, de alternatieve coöperatieve bank in wording die al meer dan 35.000 coöperanten achter zich wist te krijgen.

Maar de twijfel blijft. Mevrouw T. heeft namelijk gehoord dat het een heel karwei is om te veranderen van bank. En vooral, wat zal dat haar kosten?

Bankoverstapdienst

Het antwoord is, vooralsnog, 'niks'.

Dankzij de gratis bankoverstapdienst, die sinds 2009 in werking is, kan mevrouw T. snel en makkelijk van bank veranderen. Ze hoeft daarvoor slechts één formulier in te vullen en haar nieuwe bank zorgt voor de rest.

Haar oude en nieuwe bank zetten dan samen haar overschrijvingsopdrachten en actieve domiciliëringen over naar haar nieuwe bank. Ze schrappen haar betaalkaarten bij haar oude bank en zetten het saldo van haar oude zichtrekening over naar haar nieuwe bank. En dat binnen de acht 'bankwerkdagen'.

“Wat een service!”, juicht mevrouw T. Maar blijft het rekeningnummer van haar oude zichtrekening behouden, zoals haar gsm-nummer ook behouden werd toen ze van gsm-provider veranderde?

Jammer genoeg niet. Want de overdraagbaarheid van rekeningnummers zou volgens Febelfin, de overkoepelende federatie voor de Belgische financiële sector, “nadelig, niet haalbaar en bovendien achterhaald” zijn.[1]

De gegevens van haar nieuwe zichtrekening moet mevrouw T. dus meedelen aan haar regelmatige betalers en schuldeisers voor domiciliëringen. Goed dat de voorbeeldbrieven het haar gemakkelijk maken.

Mevrouw T. is overtuigd en denkt: waar is dat formulier voor de bankoverstapdienst?

Hypothecaire kopzorgen

Maar dan herinnert mevrouw T. zich dat ze meer dan alleen een zichtrekening bij haar huidige bank heeft.

Ze sloot in februari vorig jaar een hypotheeklening af van 106.500 euro op haar appartement in Antwerpen. De lening loopt dertig jaar, tegen een vaste rentevoet van 4,3 procent per jaar. Ze betaalt daarvoor maandelijks 522 euro kapitaal en interest af.

“Als je je hypotheek herfinanciert bij een andere instelling, dan moet je uiteraard eerst je uitstaande schuld aflossen”, zegt Gerrit Bernaerts van Immotheker. “Daarbovenop komt nog een wederbeleggingsvergoeding. Ten slotte zijn er nog de kosten voor de opheffing van de bestaande hypotheek.”

Mevrouw T. heeft al 2.100 euro kapitaal afgelost en moet dus nog 104.400 euro teruggeven aan haar huidige bank. Daarbovenop komt de wederbeleggingsvergoeding, die je moet betalen wanneer je een lening vervroegd terugbetaalt. Die vergoeding is beperkt tot drie maanden interest op het vervroegd terugbetaalde bedrag. Ze haalt haar zakrekenmachine naar boven: 104.400 euro x 4,3 procent x 3 maanden / 12 maanden = 1.122 euro.

De opheffing of ‘schrapping’ van de hypotheek gebeurt via een notariële akte. Mevrouw T. moet dan de aktekosten en het ereloon van de notaris afhandelen. Dat kost ongeveer 600 euro.

Maar dat is nog niet alles. Mevrouw T. moet nog de de kosten voor het vestigen van de nieuwe hypotheek vereffenen. Daarvoor moet ze opnieuw langs bij de notaris. Naast de aktekosten en de erelonen van de notaris en de hypotheekbewaarder, moeten onder meer 1 procent registratierecht en 0,3 procent hypotheekrecht op het te hypothekeren bedrag worden betaald. Ze schat dat de vestiging van een nieuwe hypotheek haar ongeveer 3.000 euro zal kosten.

Ten slotte rekent de bank nog kosten aan: schattingskosten, waaraan mevrouw T. hopelijk zal ontsnappen, en dossierkosten, die doorgaans 250 euro bedragen.

Het totale kostenplaatje van de 'verhuizing' van haar hypotheeklening? 1.122 euro + 600 euro + 3.000 euro + 250 euro = 5.072 euro.

Mevrouw T. schrikt zich een hoedje. Ze had er geen idee van dat overstappen naar een ethische bank zo duur en omslachtig kon zijn.

Test-Aankoop pleit ervoor om zo'n herfinanciering veel goedkoper te maken. "Waarom moeten immers voor de tweede keer zoveel registratierechten aan de Staat worden afgedragen? En is het gros van de kosten die de notaris voor zichzelf aanrekent, niet te vermijden als men weet dat er van dergelijke kosten meestal totaal geen sprake is wanneer een consument voor de herfinanciering bij zijn kredietgever blijft?"

"Anders gezegd, wij vragen dat notarissen verplicht worden om zich bij een herfinanciering tot een veel lager bedrag aan kosten te beperken", aldus Test-Aankoop.

Compromis

Mevrouw T. mag dan wel idealistisch zijn, ze is niet gek. Ze neemt de middenweg: ze behoudt de hypotheeklening bij BNP Paribas Fortis, haar huidige bank, en gaat een nieuwe zichtrekening bij een ethische bank openen.

Maar haar huidige zichtrekening kan ze niet zomaar afsluiten. Want toen mevrouw T. een hypotheeklening afsloot, opende ze bij dezelfde bank een zichtrekening met loondomiciliëring. Dat leverde haar een korting op, maar op die beslissing kan ze nu niet terugkomen.

BNP Paribas Fortis is daarin niet de enige. Heel wat financiële instellingen kennen kortingen toe wanneer de klant naast een hypotheeklening ook andere producten afneemt.

Er is gelukkig een weg omheen. Ze kan maandelijks het bedrag op haar oude zichtrekening doorsluizen naar haar nieuwe zichtrekening, via een automatische opdracht.

Twee banken, twee zichtrekeningen. Mevrouw T. slaakt een diepe zucht en vraagt zich af: is het sop de kool wel waard?

Overheid is verantwoordelijk

"Het is inderdaad niet altijd gemakkelijk om je geld ethisch te plaatsen", zegt Vanaerschot. "Men zou de kosten waar mevrouw T. op botst, naar beneden kunnen halen. Maar een nog betere oplossing is dat de financiële sector in zijn geheel ethischer wordt." 

"De Belgische overheid heeft op dat vlak een cruciale verantwoordelijkheid. Zij heeft sinds 2008 miljarden euro belastinggeld in KBC, BNP Paribas Fortis en Dexia (nu Belfius) gestoken om de financiële sector te stabiliseren. Het is hoog tijd dat de overheid daarvoor in de plaats eist dat banken die in ons land actief zijn, ethisch met geld omgaan", besluit hij.  

Voetnoten

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

3 reacties

  • door Le grand guignol op zaterdag 20 april 2013

    Niettegenstaande ik een initiatief als New B volmondig ondersteun, blijf ik me hevig verzetten tegen het gebruik van het label "ethisch bankieren" omdat zoiets niet bestaat en ook nooit zal bestaan. Er bestaat wel zoiets als duurzaam bankieren en dat wordt ook erkend door Olivier Marquet, de directeur van Triodos:

    ""Nous nous présentons jamais comme une banque éthique, mais comme une banque durable" (Marquet, Mise au point 06/11/2011, vanaf minuut 36.20).

    Nu zijn het hoofdzakelijk personen met een links signatuur, wiens inzet en engagement ik evenwel bijzonder apprecieer, die constant het label "ethisch bankieren" gebruiken en daardoor, al dan niet bewust, een aantal knelpunten toedekken in plaats van ze aan de kaak te stellen. Een economisch systeem alsmede een monetair stelsel dat gebaseerd is op schuld - lees: ontlenen + rente - zal altijd behoefte hebben aan een constante, en zelfs exponentiële, groei. Nu is het uitgerekend een dergelijk groeiscenario dat mens, samenleving én milieu in de problemen brengt - het betreft dus geenszins een semantische discussie. Dit komt omdat er steeds te weinig geld in omloop is om het ontleende bedrag plus de rente terug te betalen. Door het manipuleren van rente en inflatie slagen banken, met op kop de Centrale Banken, erin om het samenlevingsgebeuren te sturen. Op die manier kunnen ze ons meer/minder laten sparen en harder laten werken. Anders gezegd: door het bepalen van rente en inflatie stimuleren de Centrale Banken de concurrentie tussen mensen. Bankiers zijn dus in eerste instantie bankiers onder elkaar. Onmiddellijk moet ik daaraan toevoegen dat het uiteraard beter is om in duurzame banken en projecten te investeren dan in het 'die hard' casinokapitalisme dat heden, nog steeds, de boventoon voert. Niettemin ben ik van mening dat het belangrijk is dat we de mensen geen rad voor ogen draaien door het gebruik van misleidende begrippen als "ethisch bankieren". Zo niet dekt links een hele resem van aan elkaar gelieerde problemen toe in plaats van ze bloot te leggen. Labels als "ethisch bankieren" en een "ethisch kapitalisme" zijn bijgevolg bijzonder gevaarlijke illusies, die wanneer ze geponeerd worden door links in essentie datgene ontkrachten wat links, althans naar mijn mening, in vraag hoort te stellen.

    "A youthful, student-led revolutionary movement, with all of its evident uncertainties and problems, is a necessary but not sufficient condition to produce that revolution in mental conceptions that can lead us to a more rational solution to the current problems of endless growth. The first lesson it must learn is that an ethical, non-exploitative and socially just capitalism that redounds to the benefit of all is impossible. It contradicts the very nature of what capital is about" (Harvey, 2010: 239).

    * Harvey, D. (2010). The enigma of capital and the crises of capitalism. New York, US: Oxford University Press.

    • door Le grand guignol op zaterdag 20 april 2013

      "Triodos aussi transite par les paradis fiscaux" (cf. http://mariannebelgique.blogspot.be/2013/04/triodos-aussi-transite-par-les-paradis.html ).

      "Pour financer certains projets, Triodos a créé des structures offshore au Luxembourg et au Panama. La banque citoyenne a aussi investi 8,4 millions d’euros dans six fonds domiciliés aux îles Caïmans, au Delaware et à Maurice. Des placements éthiques et durables, vraiment?"

      Het bancaire verkeer verbindt verschillende kapitaalstromen met elkaar, wat er op zijn beurt voor zorgt dat duurzame investeringen niet noodzakelijk terecht hoeven te komen bij duurzame projecten. In bepaalde gevallen wordt het kapitaal, al dan niet met medeweten van Triodos, geparkeerd in belastingparadijzen. Zoals gezegd: ethisch bankieren bestaat niet en ook bij het zogenaamde "duurzaam bankieren" is het ontzettend belangrijk om de kapitaalstromen op de voet te volgen. Concreet:

      "Bankiers zijn dus in eerste instantie bankiers onder elkaar. Toen de klanten van grote Nederlandse banken massaal hun geld naar Triodos brachten, omdat ze ontevreden waren over de graai-cultuur bij hun eigen bank, kwamen de grote banken dat geld tekort. Gelukkig is Triodos de gemeenste niet en die leende dat geld gewoon weer uit aan diezelfde banken. (Sorry mensen, ethische banken bestaan gewoon niet, wel sympathiek ogende banken. Maar met zo’n geldsysteem kun je toch ook niet anders verwachten, niet waar?)" (de Ruijter, 2011).

      * de Ruijter, R. (2011, October 27). Van staatsschulden naar staatsgulden. Retrieved October 27, 2011, from http://www.courtfool.info/nl_Van_staatsschulden_naar_staatsgulden.htm

  • door overlord op dinsdag 23 april 2013

    Triodos doet beleggingen in belastingparadijzen zoals Panama, Luxemburg,Mauritius.(Cfr Trends).Het ware gelaat van een ordinaire bank voor kapitaalkrachtige beleggers en niet voor het gewone volk. En een groene elite die daarvan gebruik maakt,schandalig bedrog!

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties