Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Bruno Tobback: SP.A moet zich uitspreken waarover ze vroeger zweeg

Nog voor de zomervakantie heeft de SP.A een nieuwe beginselverklaring. Bruno Tobback stelde woensdag de ontwerpteksten voor. In de meer dan 100 bladzijden probeert de partij de waarden van de Franse revolutie – vrijheid, gelijkheid en verbondenheid – her uit te vinden in de 21ste eeuw. Het gaat daar in ook over dingen waar de SP.A vroeger het liefst over zweeg. Maar het was het luik over diversiteit dat met de meeste aandacht ging lopen.
woensdag 27 maart 2013

SP.A-voorzitter Bruno Tobback noemde de beginselverklaring in een slip of the tongue een vadermoord. Op de persconferentie moet hij dat al meteen rechtzetten. Blijkbaar betekent dit niet dat Patrick Janssens, Steve Stevaert, Johan Vande Lanotte of Caroline Gennez nu plots met een mes in hun rug rondlopen. “Patrick Janssens was op het partijbestuur en hij is blij buiten gewandeld”, zegt Tobback.

Die vadermoord sloeg dus niet op het hoofddoekenverbod dat nu plots afgezworen wordt, wel op de manier waarop de SP.A de voorbije jaren rond heikele thema's fietste. “Over onderwerpen als fiscaliteit, diversiteit en gelijkheid werd er door mijn voorgangers niet of alleen heel voorzichtig gepraat”, zegt Tobback.

Bovendien begon het keurslijf van de beleidspartij te strak aan te voelen. Tobback: “Als partijvoorzitter heb ik al een tijd het gevoel dat we ons als partij niet mogen beperken tot concrete maatregels van concrete ministers. Af en toe moeten we ook duidelijk maken waarom we doen wat we doen.”

En dus gingen de studaxen van de partij aan de slag. Resultaat is een tekst van meer dan 100 pagina's. Het werd geen typische congresresolutie met honderden concrete beleidsmaatregelen, wel een beginselverklaring. Dat moet de partij 119 jaar na het Charter van Quaregnon – de 19de-eeuwse basistekst van de Belgische socialisten – een nieuwe ideologische leidraad geven.

Franse revolutie

De beginselverklaring is gebaseerd op de waarden gelijkheid, vrijheid en verbondenheid. “Wij willen de vrijheid garanderen voor iedereen. Maar dat betekent wel dat iedereen met gelijke wapens kan strijden. Vrijheid en gelijkheid hebben elkaar nodig. En als je in een maatschappij wil samenleven, heb je ook nog verbondenheid nodig”, zegt Tobback.

SP.A blijft onvoorwaardelijk achter het Rijnlandmodel staan, klinkt het. “Dat model heeft de afgelopen jaren geleid tot de grootste welvaart en de eerlijkste verdeling. We gaan dat model niet afbouwen onder het mom van financiële druk”, zegt Tobback.

Tobback zegt dat hij optimistisch is: “Het is perfect mogelijk voor een sociaaldemocratische partij om de markt en ondernemers te omarmen of om een systeem uit te dokteren dat werken aanmoedigt zonder de afbouw van de sociale bescherming.”

Maar er moet wel gesleuteld worden aan het model, meent SP.A. De partij zet in op een verschuiving van de lasten. “De loonlastenverlaging moet gecompenseerd worden met een belasting op de meerwaarde van aandelen en een vermogenswinstbelasting.”

En Tobback bindt niet in op vlak van de vergrijzing. “Langer werken zal een noodzaak zijn. Ik zal het congres vragen om daarover te stemmen.”

Tobback wil ook zoeken naar nieuwe ondernemingsvormen. “Ik ga een aandeel kopen van de nieuwe coöperatieve bank. Tegelijk moet er wetgeving komen die coöperatieve ondernemingen verbiedt om het geld van de aandeelhouders op het spel te zetten in een riskante economie.”

Hoofddoek futiel detail

En dan het luik diversiteit. Of liever het hoofdstuk hoofddoek. Het onderdeel dat al meteen een pak opiniestukken en lezersbrieven opleverde. “De hoofddoek is een futiel detail. Maar het is wel een symbool van de maatschappelijke uitdagingen”, leert Tobback uit de heisa.

Tobback: “Tot nu toe ging het debat over diversiteit altijd over de verschillen: wie ziet er anders uit, wie spreekt een andere taal? Wij willen het debat verleggen naar wat we allemaal delen: een publieke ruimte, de sociale zekerheid, een samenleving waarin rechten en plichten gelden. In die optiek vind ik het wel erg als iemand misbruik maakt van de sociale zekerheid of als holebi's niet hand in hand kunnen lopen. Maar ik vind het geen probleem dat mijn bouwvergunning wordt uitgereikt door iemand met een hoofddoek. Er is geen enkele reden om iemand te verbieden zijn of haar religieuze of andere overtuiging te tonen als die persoon respecteert wat we samen delen.”

Concreet volgt daaruit dat de SP.A geen voorstander meer is van een hoofddoekenverbod achter het loket. “Wij nemen afstand van de absolute neutraliteit”, zegt Tobback. Een beetje minder het Franse model van 'laïcité' dus. Zo ver als Groot-Brittannië waar politieagenten ook een tulband mogen dragen, wil Tobback wel niet gaan. “De politie heeft het geweldmonopolie.” Daar is neutraliteit wel opportuun, aldus de SP.A-voorzitter.

En SP.A is ook niet van plan een einde te maken aan het hoofddoekenverbod in het Gemeenschapsonderwijs. “De school kan zelf kiezen. Het is niet aan de overheid om dat op te leggen”, aldus Tobback.

Op 8 juni volgt een congres. Ondertussen maakt de tekst een tournée langs lokale afdelingen. 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

8 reacties

  • door Félicien Manon op woensdag 27 maart 2013

    Over dingen waar de SP.A vroeger het liefst 'wijselijk' over zweeg? Want men verandert geen politiek die goed loopt. Als oud socialist en vakbondsman stel ik mij de vraag; voor wiens kar laat de nieuwe SP.A garde zich spannen?Waarom lopen ze dat Groen altijd achterna en nu ook nog die ex. Amadezen? Hebben ze hun lesje nog niet geleerd? De ex. burgemeester van 't Stad nochtans wel. Ze doen maar, op een drempel-partij min of meer, komt het er in ons landje allang niet meer op aan.

  • door maartenvt op woensdag 27 maart 2013

    Onlangs hoorde ik van iemand een zinnige bedenking bij het dragen van een hoofddoek door een loketbeambte: Wie uit vrije wil gesluierd door het leven gaat, heeft hier een goede reden voor want niemand zou deze moeite doen voor niets. Men zal dus ook een arsenaal aan motivatiepunten hebben om deze keuze voor zichzelf te verantwoorden. De hoofdkeuze om een hoofddoek te dragen lijkt in de meeste gevallen toch gebaseerd op de overtuiging dat dit enerzijds mannen minder aanleiding zou geven om het hoofd op hol te brengen, en anderzijds dient deze om een zedige eerbaarheid tentoon te spreiden. Deze stellingname bepaalt uiteraard logischerwijze ook de manier waarop men dan naar de ongesluierde vrouw kijkt: Een onzedige, aanleiding gevende vrouw.

    In de meest tolerante vorm zal men trachten de ongesluierde vrouw gelijkwaardig te benaderen en deze vrouwen niet te veroordelen. Maar toch lijkt het me onmogelijk om een ongesluierde vrouw niet als onzedig te aanzien, hoeveel mededogen, compassie en sympathie zij ook kan opbrengen voor haar ongesluierde medemens.

    In meer radicale vorm zal een gesluierde vrouw de ongesluierde vrouw als onzedig zien en medeplichtig aan bijvoorbeeld aanranding van haar eerbaarheid. Ik geloof nog steeds dat vrouwen die zulke mening zijn toegedaan, hier in de minderheid zijn.

    Het geeft echter een naar gevoel wanneer men als ongesluierde, zomers geklede vrouw tegenover een gesluierde gemeenteambtenaar staat die in haar non-verbale communicatie (hoofddoek) duidelijk maakt dat je een onzedige vrouw bent.

    Dit lijkt voor sommigen misschien vergezocht, maar als je hiervan een gedachtenanalyse maakt, moet je toch vaststellen dat, wanneer je als ongesluierde, zomers geklede vrouw niet onzedig bent, er geen enkele reden zou zijn om jezelf te sluieren.

    Godsdienstigen uit alle godsdiensten hebben zulke gedachtenconflicten zeer vaak vind ik.

    Ze hebben allemaal een heilig schrift maar er wordt omheen gefilosofeerd zodat een passend antwoord kan geven in elke omstandigheid. Radicaal wanneer de context dat verlangt, en supertolerant wanneer dit dan weer gevraagd wordt door de publieke opinie. Maar toch blijven basiscriteria het geloof in hemel en hel, en verschil tussen gelovig en niet-gelovig. Ongelovigheid wordt in sommige verzen en geschriften over dezelfde kam geschoren als andere 'misdaden'. Het is dan wel het onveranderlijke woord van god, maar men fietst er naar believen omheen, wanneer het hen goed uitkomt zodat men zijn godsdienst als de meest tolerante en emanciperende filosofie kan voorstellen die er ook maar kan zijn. Ik vind het dan ook niet slecht dat een samenleving haar neutrale ruimten reserveert voor de levensbeschouwingen die niet in conflict zijn met de universele rechten van de mens waarin elk mens gelijk is, en gelijk mag sterven.

    Positieve eindnoot. Ik vind dat de discussie niet bitsig moet gevoerd worden. iedereen moet de moeite doen om door de hoofddoek of zomerkleding te kijken (oeps :-) ). Het is minder belangrijk wat je wel of niet op je hoofd draagt, dan de goedheid en empathie die je dagelijks aan je medemens geeft. Vanuit je hart, niet vanuit een goddelijke wet.

    Wat betreft de SPA: Hierdoor lijkt de partijpolitiek weer een enorm karikatuur van zichzelf. In een poging om alle neuzen in dezelfde richting te steken, en om geloofwaardiger de verkiezingsarena te betreden, lijkt dit eerder een grand écart met liesbreuk te worden. We hebben niet meer van dat nodig. We hebben nood aan persoonlijke visie, authenticiteit. Geen marionettenwerk. Ik ben geen fan van Rik Torfs, maar we hebben meer politici als hem nodig. Mensen met een mening die in het parlement burgerbelangen vertegenwoordigen, zonder op de eerste plaats de partijbelangen te moeten verdedigen. Dat lijkt me de toekomst, en die lijkt vandaag in de maak door dit theater.

  • door tom op donderdag 28 maart 2013

    sp.a staat voor 'sociaal-progressief alternatief'. Tobback noemt zich in het citaat een sociaaldemocraat. Geen socialist, dus. De sp.a wil nu naar de fiscaliteit kijken, en beweert over het Rijnlandmodel "Dat model heeft de afgelopen jaren geleid tot de grootste welvaart en de eerlijkste verdeling. We gaan dat model niet afbouwen onder het mom van financiële druk”. Tja... dat model heeft anders wel geleid tot een fiscaliteit die nu moet bijgestuurd. Het heeft ons ook de verkoop van alle overheidsbanken opgeleverd, en nu de banken zoveel welvaart hebben opgeleverd (voor de grote aandeelhouders), nu mag de belastingbetaler, in datzelfde niet-zo-eerlijke belastingstelsel, opdraaien voor de kosten, de 'financiële druk', die het gevolg zijn van dat model. De belastingen verschuiven van arbeid naar vermogen en/of winst, dat is een stap die de sociaaldemocraten niet uit eigen beweging zetten. Dat doen ze onder druk van je-weet-wel-wie. Echte socialisten kijken niet alleen naar belastingen, om dan de multinationals te moeten paaien met kortingen. Echte socialisten kijken ook naar eigendom. Eigendom van banken, bijvoorbeeld - niet zoals Tobback, die Belfius zo rap mogelijk weer aan de privé wil bezorgen. Eigendom van kerncentrales, bijvoorbeeld, die in de 'vrije markt' de prijs niet omlaag duwen, maar opdrijven, en die hun winst onbelast over de grens zetten. Eigendom van intellectuele rechten, bijvoorbeeld, in een wereld waarin de boer vervolgd wordt omdat enkele van zijn varkens of planten genen bevatten die auteursrechtelijk beschermd zijn - het alternatief is de grond in onderpand geven en verplicht zaad afnemen van de multinational. Eigendom van de eigen politieke partij, dus niet zoals bij de sp.a waarin een kandidaat niet* mag komen spreken in Oostende, Leuven, Hasselt, Sint-Niklaas... en dan nog meer dan 33% van de stemmen haalt. Waarom de sp.a nu plots een nieuwe verklaring nodig heeft, spreekt over belastingen, gelijkheid en diversiteit, en on tour gaat doorheen het Vlaanderen dat ze al decennia overlaat het het VB diens haar ideologische gelijke? Je weet wel wie...

    *Dixit Erik De Bruyn in het debat op de vooravond van 1 mei 2011. De Bruyn heeft inmiddels de politiek verlaten. Over dat debat, zie http://www.dewereldmorgen.be/foto/2011/05/02/welke-toekomst-voor-links

  • door manu op donderdag 28 maart 2013

    wie geloof de spa nog . als ze toch voor herverdeling willen gaan . moeten de donker blauwe vrouw die minister is van arbeid . uit de partij ztten , door haar ervaingen laat ze armoede stijgen . met goed keuring van de voorzitter die zelf geen lid is van de vakbond . de achterband van een beweging voor rechten .

    eerst zien en dan geloven

  • door Plan E op donderdag 28 maart 2013

    "Langer werken zal een noodzaak zijn", zegt Tobback

    In een situatie waarin de werkloosheid toeneemt en de "overproductiecapaciteit" in een aantal belangrijke sectoren van de economie structureel blijkt te zijn (zie de sluitingen van Opel, Ford, Arcelor, ... die NIET worden gecompenseerd door werkgelegenheid in andere branches of bijkomende KMO's)...

    -> is het dan niet de taak van sociaaldemocraten om ook op de arbeidsmarkt herverdeling na te streven, dus in plaats van langer werken korter werken? Zodat werk - en inkomen - kan verdeeld worden over meer mensen?

    Is in de huidige situatie vasthouden aan het mantra van "langer werken" niet in de kaart spelen van de patroons, die de concurrentie tussen werkzoekenden op de arbeidsmarkt zien toenemen, en daardoor de kans zien om neerwaartse druk op de lonen verder door te duwen?

    Wat zegt Tobback daarover? Is het de taak van sociaal-democraten om die kaart te trekken, en hierdoor de belangen van de werkgevers indirect nog te versterken?

    • door Gio op donderdag 28 maart 2013

      U hebt volkomen gelijk en Tobback weet dat.

      Maar ze staan niet aan uw kant

  • door huracan op donderdag 28 maart 2013

    Ik vind dat men de goede punten in het plan Bruno Tobback moet benadrukken en niet het negatieve. Als Tobback zich klaar en duidelijk links van het middenveld opstelt dan moeten we dat in liefde omarmen. Kritiek is altijd weer heel snel voorhanden , om welke onduidelijke reden dan ook. Het mag eens gedaan zijn met het steeds weer doen aan afbraak van alle positieve intenties. Trouwens , men weet nooit hoe die gemotiveerd worden. Wat mij betreft, ik ben voor een sociaal en ecologisch verantwoorde politiek, waarbij het kapitaal slechts kan genieten van voordelen via dat concept verworven, of m.a.w. kapitaal ondergeschikt aan de sociaalecologisch uitgebouwde welzijnsmaatschappij. Een nieuw Tabernakel, eentje waarbij God niet langer Goud betekent. Het is straks aan de kiezer om te oordelen of Tobback de goede richting uitgaat. In een paar dingen heeft hij al meteen overschot van gelijk: het hoofddoekverbod en de vermogensbelasting. Twee, in ons politiek landschap heikele punten, voor de ene of voor de andere partij, die enkel en alleen omwille van electorale winst. Dat Tobback ook de afvalligen zoals Janssens probeert mee te krijgen in zijn verhaal vind ik enkel positief. Back to the roots met herbronning als noodzakelijke voorwaarde. En dat is wat Tobback " een beetje " probeert te promoten, mijn inziens. In de politiek kan men nu eenmaal niet extreem handelen, maar wel radicaal. En .. wat Tobback zegt kan wel straks radicaal worden. In elk geval een wind uit de juiste richting. Hopelijk wordt dit een storm waarbij enkele neoliberale dogma's in ons land moeten sneuvelen. Via Tobback bestaat er een kans om het IMF-Europa een neus te zetten. Hij is in elk geval al pro coöperatieven , zo blijkt, NewB bv.,. Heeft hij zich al financieel geëngageerd? Toch qua attitude bevestiging minstens interessant. Nu nog de achterban vinnen de vakbonden opzoeken,het middenveld, daar ligt een politieke toekomst te wachten… en anders , gespeeld en verloren , jammer. Ik zet Tobback af tegenover Wouter Beke, twee tegenwoordig minimale partijen vertegenwoordigend, kom , vecht er maar voor en dat vereist heel veel moed. Het N-VA beschouw ik binnen huidige context als een “ fait d’hivers” of nog een veruiterlijking van het arme Vlaanderen binnen België .

  • door Dib op donderdag 28 maart 2013

    De socialisten hebben hun beginselverklaring herschreven. Ontwaakt dus weer, verworpenen der aarde. Het is met enige verbazing dat ik het gisteren in de pers moest vernemen maar ook met woede in het hart. December 2011, de socialisten laten zich meesleuren in het pensioenverhaal van Van Quickenborne en werken vlijtig mee aan de contractbreuk die hiermee ontstaat tussen toekomstige gepensioneerde en de politiek. Retroactief worden maatregelen teruggeschroefd. Men herschrijft het verleden als het ware. Even later komt Monica de Coninck op de proppen met haar beleidsplan inzake werk en werkloosheid. Uit het beleidsplan blijkt dat de ondernemers zullen worden aangemaand om meer 50+ers in dienst te nemen en men zal hen hiertoe bewegen door het toekennen van fikse vergoedingen. Werkloze samenwonenden daarentegen zullen hun fikse vergoeding echter zien dalen naar 400 euro per maand. Op termijn zegt Monica zal dit deze mensen gelukkiger maken want mensen zullen sneller naar werk zoeken en dus aan het einde van de rit weer gelukkiger zijn. In Duitsland heeft dit soort redeneringen geleid tot de gekende hamburger jobs. Een heleboel gelukkige mensen zijn hiermee tevens ontwaakt uit de socialistische droom. Dat het ontwaken uit die droom de socialisten iets zal kosten willen ze op dat moment nog niet geweten hebben want er moet bespaard worden. Bruno Tobback verklaard als reactie op mijn schrijven dat je in een democratie niet alles kan binnen halen. Gelijk heeft hij maar in deze democratie overschrijden de bewakers van de solidariteit zelf de lijn die het verschil aangeeft tussen pure hebzucht en solidaire democratie. Het neoliberalisme is uitgetekend op pseudo-wetenschappelijke bevindingen die de economie herleiden tot een puur wetenschappelijke materie. Zet de emotie aan de kant en de door Verhofstadt destijds zo geliefde onzichtbare hand zou alles regelen. Op termijn zou onze economie tot in de hemel rijken. Grote ogen heb je niet nodig om vast te stellen dat economie niet wetenschappelijk te vatten is precies omdat het gebouwd is op handel tussen mensen, pure emotie dus. En je gelooft het of niet maar vandaag maken de socialisten nog maar eens dezelfde denkfout. Door jarenlang mee te stappen in dit neoliberale verhaal gaan ze ervan uit dat in een verkiezingsstrijd waarvan we nu dus wel kunnen zeggen dat ze effectief van start is gegaan het volstaat om een emotioneel manifest te herschrijven en als marketing-vod in de strijd te gooien om massa’s verloren stemmen terug te halen. Dat wie zich door de socialisten in de steek gelaten voelt vandaag vol woede naar dit manifest kijkt en hierdoor alleen maar de oprechtheid van deze kliek nog meer in twijfel trekt zullen ze na vandaag wel geweten hebben. Meer nog, in juni 2014. Het socialisme is niet dood, het zijn de socialisten die dood zijn. En daar hou ik Bruno en Monica persoonlijk voor verantwoordelijk.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties