Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Analyse

Katholieke Kerk volhardt: opnieuw reactionaire paus

De media onderbraken er hun uitzendingen voor. Witte rook uit het Vaticaan. VRT-gelegenheidscommentator Rik Torfs was enthousiast: "Een duidelijke breuk met het verleden". Wie is die man die iedereen even later te zien kreeg? Een man met een specifieke kijk op de maatschappij en met een Argentijns 'verleden'.
woensdag 13 maart 2013

Argentijnse dictatuur niet de eerste, wel de wreedste

Augusto Pinochet en de dictatuur in Chili zijn bekend. Op 11 september 1973 bracht hij de eerste wettig verkozen linkse president in Latijns-Amerika Salvador Allende ten val en regeerde met ijzeren hand over wat het allereerste neoliberale experiment ter wereld werd.

Hij blijft een man berucht voor zijn wreedheid. Drie jaar later deden zijn militaire collega’s in buurland Argentinië het hem na, eveneens met ruime steun van de Amerikaanse inlichtingendienst CIA. Het is allemaal bekend en wordt vandaag zelfs in Washington niet meer ontkend.

Minder bekend is dat de Argentijnse dictatuur veel bloediger was dan de Chileense. De exacte cijfers zal men nooit kennen, maar de schattingen spreken van 2 à 3.000 vermoorde politieke tegenstanders in 15 jaar Chileense dictatuur. De Argentijnse dictatuur kwam al na zes jaar ten val maar had dan wel al rond de 40.000 doden op haar geweten.

De processen tegen de toenmalige generaals zijn pas echt op gang gekomen sinds presidenten Nestor Kirchner en zijn opvolgster, de huidige president Cristina Kirchner (zijn vrouw) er verkozen zijn.

Argentinië was geen uitzondering

Zowat in alle Latijns-Amerikaanse rechtse dictaturen konden de machthebbers rekenen op de medewerking van de katholieke hiërarchie. Wat in Argentinië en Chili gebeurde was dus zeker niet uitzonderlijk. Progressieve priesters daarentegen werden niet ontzien en vermoord in Guatemala, Brazilië, El Salvador, Ecuador, Colombia, Venezuela, Bolivia, Peru … de lijst is eindeloos.

Onder leiding van Joseph Ratzinger, de vorige paus, werd de bevrijdingstheologie in Latijns-Amerika – de optie voor de armen die er in bestond de armen bewust te maken van de oorzaken van hun miserie – in de kiem gesmoord (zie artikel in Lees Ook hieronder).

Dat deze militaire dictators daarbij zelfs bisschoppen aanpakten liet het Vaticaan volgaarne gebeuren. Good riddance. In 1980 werd aartsbisschop Romero tijdens een mis in El Salvador vermoord door een doodseskader. Hij had openlijk de medeplichtigheid van de regering met de rechtse doodseskaders aangeklaagd. In Argentinië hebben zich tijdens de dictatuur gelijkaardige taferelen afgespeeld.

Eenmaal een jezuïet, altijd een jezuïet?

Jorge Bergoglio wordt door zijn eigen jezuïetenorde in Argentinië zwaar bekritiseerd voor zijn gedrag tijdens de bloedaardige Argentijnse dictatuur van 1976 tot 1983, toen hij zelf de leider was van deze orde in zijn land. De medeplichtigheid van de katholieke kerk in de duistere misdaden van die periode werd aan het licht gebracht door Horacio Verbitsky, één van Argentiniës beroemdste journalisten, in zijn boek ‘El Silencio’ (‘De Stilte’).

In zijn boek beschrijft Verbitsky hoe de Argentijnse zeemacht – de legermacht die het meest betrokken was bij de staatsgreep en de repressie – gevangenen in zee dumpte en hoe toenmalige baas van de toenmalige aartsbisschop Aramburu een internationale delegatie van de Inter-American Human Rights Commission misleidde door politieke gevangenen van de dictatuur op hun verzoek te verbergen op het landgoed van de orde op het eiland ‘El Silencio’ in de rivier Plata. Het is in diezelfde periode dat Bergoglio twee priesters van zijn eigen orde overleverde aan de militaire junta (zie verder).

Dat deze man nu zelfs maar een kanshebber was om paus te worden, is zonder meer beschamend. Voor het ogenblik worden Argentijnse generaals tot levenslang veroordeeld voor hun deelname aan de moorden, de folteringen, de verdwijningen, de dumpingen uit helikopters op zee …

Op het getuigenbankje

In november 2010 moest kardinaal Bergoglio getuigen over zijn betrokkenheid bij de ontvoering en foltering van twee jezuïeten (dus van zijn eigen orde) Orlando Doro en Fransisco Jalic in 1976. Hij had deze openlijke belijders van de bevrijdingstheologie uit hun ambt ontzet en hen zo de facto overgeleverd aan de wraak van de militaire junta.

Hij zorgde er blijkbaar wel voor dat ze niet werden geëxecuteerd. Verder vond hij het een schande dat een aantal van zijn jezuïeten-collega's de kant kozen van de armen tegen de rijke Argentijnse elite, waar hij zich beter thuis voelde. Armoede moest je bestrijden met veel bidden ...

Dankzij een voorziening in de Penale Code speciaal voor ‘officiële hoogwaardigheidsbekleders’ werden de rechters in dit proces verplicht zich naar zijn residentie te verplaatsen, waar hij achter gesloten deuren een nog steeds geheime verklaring aflegde.

Niet bepaald de houding van een man die recht in zijn schoenen zou staan. Een actieve collaboratie is tot nog toe nooit bewezen. Wat wel vaststaat, is dat hij niets heeft gedaan met de honderden getuigenissen van folteringen, verdwijningen en executies die zijn priesters van hun parochianen kregen en naar hem doorzonden.

Op 21 april 2011 heeft de Franse onderzoeksrechter Sylvie Caillard een verzoek gericht aan het Argentijns gerecht om hem te horen in de zaak van de moord in Argentinië op de Franse priester Gabriel Longueville tijdens de dictatuur. Ze wilde dit doen om te weten of er archieven bestaan over deze zaak in Argentinië of in het Vaticaan.

Antihomo, antivoorbehoedsmiddelen

In Argentinië heeft Jorge Bergoglio zich altijd keihard verzet tegen de wetten van de vorige en de huidige president op het homohuwelijk  en op de toegang tot voorbehoedsmiddelen, die hij als werken van de duivel ziet.

Hij beschouwt volgens eigen verklaringen armoede als een gevolg van sociaal-economisch onrecht, een positie die hij gemeen heeft met de twee vorige pauzen. Ook zij combineerden een reactionaire ethische moraal met een verzet tegen de excessen van het kapitalisme. Dat dat economisch systeem ook goddeloos is en zich niet aan moreel of religieus gezag wenst te onderwerpen, is ook hem dus een doorn in het oog.

"Rik Torfs noemt de benoeming van de nieuwe paus alvast een 'duidelijke breuk met het verleden'. Hij wordt de paus van de ommekeer en de nederigheid"

Dit is in een notendop de man die werd verkozen om de rooms-katholieke kerk te gaan leiden. Latijns-Amerika is voor de kerk het grootste continent en het enige waar ze nog de dominante godsdienst is. Er komt echter meer en meer concurrentie van protestantse kerken. Bovendien zijn er daar in heel wat landen presidenten aan de macht die zich niet zomaar aan het lijntje laten houden.

Een reactionaire man als Bergoglio komt dus goed van pas om al die ketterijen terug aan banden te leggen. Zo lijkt men in het Vaticaan toch te denken. De katholieke kerk tekent in Europa zo voor de defintieve ondergang en plooit zich terug op Afrika en Latijns-Amerika. Daar kan deze kerk - althans de machthebbers binnen dit insitutuut - nog heel wat schade aanrichten.

Rik Torfs noemt de benoeming van de nieuwe paus alvast een 'duidelijke breuk met het verleden'. Hij wordt de paus van de ommekeer en de nederigheid.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

15 reacties

  • door hlodewyckx op donderdag 14 maart 2013

    Mgr. Oscar Romero was ook eerst bekend als een reactionair bisschop in El Salvador. Maar de omstandigheden hebben hem 'bekeerd'. Kan dat ook niet voor Fransiscus I? Ik geef voorlopig het voordeel van de twijfel.

    • door elke vandeperre op donderdag 14 maart 2013

      Dag Herman, Ik ben ook nogal voorstander om mensen op hun daden te beoordelen, maar in het geval van onze nieuwe paus pleit dat niet in zijn voordeel en begrijp ik dus niet goed je vergelijking met Oskar Romero. Toen Romero tot hulpbisschop werd gewijd, was hij inderdaad erg conservatief. Vier jaar later werd hij bisschop, nog eens drie jaar later aartsbisschop van San Salvador (in 1977). Maar blijkbaar heeft het volk hem op erg korte termijn kunnen 'bekeren' tot een medestander. Op 24 maart 1980 werd hij vermoord omwille van zijn kritiek op de dictatuur en zijn radicale solidariteit met het onderdrukte volk. Nauwelijks 3 jaar nadat hij aartsbisschop werd dus... Even ter vergelijking: In 1998 werd Jorge Bergoglio aartsbisschop. Hij heeft dus intussen 15 jaar de tijd gehad om zich te laten 'bekeren'. Trouwens: welke omstandigheden zouden nog ingrijpender kunnen zijn dan die van de dicatatuur (1976 - 1982) om tot bekering te kunnen komen?! hartelijk, elke

  • door Cemaleon op donderdag 14 maart 2013

    Ik vind u artikel entertainend om te lezen, maar bijzonder slecht onderbouwd. Het lijkt wel geschreven om wat tegen katholieke-sypathiserende schenen te schoppen, net genoeg onderbouwd om een zweem van geloofwaardigheid te verkrijgen.

    Ik ken weinig harde feiten over de mens achter F1, maar dat is bij deze dus aangevuld met zijn overlevingsinstinct tijdens de Argentijnse dictatuur. Had hij toen gestorven als Romero, dan had hij deze kritiek vandaag niet moeten het hoofd bieden veronderstel ik. De context van de Argentijnse dictatuur is onmenselijk, surreëel en meer dan 4 decennia geleden. Ik ga ervan uit dat F1 veel geleerd heeft tijdens deze verschrikkelijke periode, én niet alleen over zichzelf.

    Iedere mens maakt fouten, zeker in dergelijk stresserende context, je hoeft maar aan onze eigenste zwarte Vlamingen denken en collaboreren krijgt reeds een genuanceerdere invulling.

    Ik zou graag eens meer info over F1 lezen rond zijn gedragingen, uitspraken en daden het laatste decennium... Ervan uitgaande dat een mens leeft en leert.

    Ma soit ik stop met zagen want sebiet begint ge nog te geloven dat ik hem het voordeel van de twijfel geef.

    ps. het neoliberale experiment faalde in Chili in het begin van de jaren 80 reeds, bij de nationalisering van Codelco (koper mijnbouw), dat vandaag +30% van het Chileense BBP voor zijn rekening neemt... Chili is sinds de Latijns-Amerikaanse schuldencrisis een voorbeeld van neoliberalisme én reformistisch gedachtegoed.

  • door marcel vernimmen op donderdag 14 maart 2013

    De Paus,een machtige man,die alle onrechtvaardigheden toelaat,ook het moorden en verkrachten van jonge meisjes,enz,waarom hadden ze pater Damiaan of daems geen Paus gemaakt,weet je dat Jesus zeer kwaad is.Vernimmen marcel

  • door Franky_P op donderdag 14 maart 2013

    Jamaar, onderaan het artikel in The Guardian lees ik: This article was amended on 14 March 2013. The original article, published in 2011, wrongly suggested that Argentinian journalist Horacio Verbitsky claimed that Cardinal Jorge Bergoglio connived with the Argentinian navy to hide political prisoners on an island called El Silencio during an inspection by human rights monitors. Although Verbitsky makes other allegations about Bergoglio's complicity in human rights abuses, he does not make this claim. The original article also wrongly described El Silencio as Bergoglio's "holiday home". This has been corrected. ....!?

    • door Lode Vanoost op donderdag 14 maart 2013

      The Guardian heeft al wel meer zijn staart ingetrokken, vooral als het om controverses zoals deze gaat. Verbitsky ken ik al lang. In 1996 heb ik zijn boek 'El vuelo' gelezen over de bekentenissen van piloten die de fameuze dumpingen op zee deden (in feite in de enorme monding van de Plata). Hij heeft een zeer goede faam bij linkse Argentijnen terwijl rechtse Argentijnen hem verguizen als een charlatan. Take your pick. Overigens is 'El Silencio' een domein van de Jezuieten en inderdaad geen 'persoonlijk verblijf' van Bergoglio.

    • door Lode Vanoost op donderdag 14 maart 2013

      In een interview van Horacio Verbitsky bij Democracy Now! vandaag bevestigt hij vandaag dat Bergoglio wel degelijk een dubbelzinnige rol heeft gespeeld tijdens de dictatuur, o.a. bij de ontvoering van twee leden van zijn eigen orde, waarbij hij informatie heeft verschaft die gebruikt werd tegen de priesters tijdens hun ondervragingen.

      Een Duits priester, Christian von Wernich, actief in Argentinië werd recent veroordeeld voor zijn actieve deelname aan folteringen tijdens ondervragingen. Bergoglio heeft als aartsbisschop geen stappen ondernomen om deze man uit zijn ambt te ontzetten.

      Verbitsky zet echter een misverstand recht. Volgens hem heeft de toenmalige aartsbisschap Aramburu (later ook kardinaal) inderdaad politieke gevangenen verstopt om ze te onttrekken aan de controle van internationale mensenrechtenorganisaties. Het gaat echter niet om Bergoglio. Omdat deze laatste later zelf aartsbisschop werd, hebben de media beide personen nu met elkaar verward. Het is echter onvolledig om dan alleen maar te zeggen: "He does not make this claim". Hij stelt dit wél, alleen ging het niet om Bergoglio.

      Slotsom: Bergoglio heeft wel degelijk een dubbelzinnige rol gespeeld tijdens de dictatuur. Hij werd daarover nooit degelijk ondervraagd. Een man die zich niets te verwijten heeft hoeft daar niet geheimzinnig over te doen.

      Het volledige interview: http://www.democracynow.org/2013/3/14/pope_francis_junta_past_argentine_journalist

  • door mundele matata op vrijdag 15 maart 2013

    Waarover maken jullie zich met zijn allen druk ? Wat verwachten jullie van een instituut dat zich sinds 2000 jaar vergrijpt aan machtsmisbruik en schriftvervalsing ? Naar mijn perceptie zal deze man, net als zijn voorgangers, de meest geschikte zaakvoerder van deze (koe)handel zijn. Alle goedgelovigen verdienen een de(r)gelijk bevoogdende organisatie. Gun hen hun kalvarie.

  • door laurence10 op vrijdag 15 maart 2013

    Waar haalt Mr. Vanoost de informatie vandaan dat Jorge Videla een goede vriend is van Jorge Bergoglio ?? Als deze bewering niet gefundeerd is neem ik aan dat de rest van het artikel ook tendentieus is.

    • door Lode Vanoost op zondag 17 maart 2013

      Iemand een 'vriend' noemen is geen objectief feit dat kan bewezen worden. Het is zowel voor de betrokkenen als voor de observator een subjectief gegeven, dat uiteraard in een context wordt gebruikt. Bergoglio heeft naar eigen zeggen de executie van twee van zijn ordegenoten kunnen voorkomen door persoonlijke gesprekken met toenmalige dictator Jorge Videla.

      Aangezien de Argentijnse junta (en heel wat andere Latijns-Amerikaanse dictaturen) nooit hebben geaarzeld om tientallen progressieve priesters (zelfs twee bisschoppen) te laten 'verdwijnen' na vreselijke folteringen, mag men er redelijkerwijze van uitgaan dat Bergoglio niet vanuit een of andere machtspositie heeft onderhandeld maar vanuit een gemeenschappelijk gedachtegoed.

      Is dat een tendentieuze interpretatie? Natuurlijk, dat is nogal evident. Ook evident is dat de berichtgeving van de massamedia en hun grotesk overdreven positieve commentaar bij het 'event' van de nieuwe paus evenzeer tendentieus is, zij het dan in een andere richting dan dit artikel. Uw stelling dat dit artikel 'tendentieus' is, is dus met andere woorden het inslaan van een wijd openstaande deur. DeWereldMorgen.be wil doelbewust een bescheiden tegenstem zijn die tegen de 'andere' tendentieuze interpretatie van de massamedia ingaat.

      Ik merk in de negatieve reacties hier en op facebook vooral een verontwaardiging over het feit zelf dat ik durf een andere mening te hebben. So much voor het respect voor andere opinies. Inhoudelijke tegenargumenten bemerk ik niet.

      Het zou allemaal uit 'linkse en ongelovige' hoek komen, die kritiek, aldus het Vaticaan. Twee reacties, is een kritiek die van links en van ongelovigen komt per definitie onjuist? En is het niet te verwachten dat een rechtse aartsconservatieve beweging tegenwind krijgt uit linkse progressieve hoek?

      Bon, kan ik nu al dan niet bewijzen dat de Jorges 'vrienden' waren? Neen! Er zijn nog wel meer dingen die ik niet kan bewijzen. Zo is er onder de dictatuur en in de jaren erna enorm veel bewijsmateriaal 'verdwenen'. Het is pas na zoveel jaar dat er eindelijk een politieke klasse aan de macht is die de misdaden van de junta durft en kan aanpakken. Het is inderdaad zeer moeilijk om tegen de machtigen der aarde in te gaan.

      Ik kan ook niet bewijzen dat de duivel niet bestaat, hoe overtuigd dat ik er ook van ben dat dat zo is. Ondertussen veroorloof ik me het grotesk te vinden dat in de 21ste eeuw iemand nog woorden als 'dit is het werk van de duivel' durft in de mond te nemen. Ik verbaas me er bovendien over dat in de 21ste eeuw zo iemand ook maar heel even au sérieux wordt genomen. Maar goed, dat is mijn tendentieuze mening natuurlijk.

      • door laurence10 op dinsdag 19 maart 2013

        het gaat niet zomaar om 'vriend' - wel om 'goede vriend'. Bovendien ben ik volwassen genoeg om zelf de tendentieuze interpretaties van de massamedia te doorzien. Ik heb geen tweede journalist nodig die meent zijn rol te moeten spelen als 'corrector', als tegenkracht. Persoonlijk heb ik evenmin een boodschap aan de duivel - maar het zou wel eens kunnen dat een heleboel mensen (o.a. in Zuid Amerika) die taal (of dat niveau van taal, van symboliek) wel nog 'spreken'. Wie ben ik als Europeaan om mijn meninkje daarover op te leggen aan de rest van de wereld ? Als ik het goed begrijp trouwens zou dat ook u na aan het hart liggen. Ik blijf wel worstelen met 'het kwaad' als objectieve grootheid, maar gebruik daar inderdaad eerder een 'verlichte' terminologie in mijn denken en spreken met anderen.

        • door Lode Vanoost op zondag 24 maart 2013

          Goed voor u dat u zelf wel eigen conclusies kan trekken uit wat de media verspreiden. Dat hoort ook zo te zijn. Een kritisch burger hoort de norm te zijn, niet de uitzondering.

          'Vriend' of 'goede vriend', dat blijven subjectieve waarnemingen, geen 'feiten', die je dus niet kan bewijzen. Zelfs voor 'vriendschap' bestaat er geen enkel bewijs. Uiteraard is mijn gebruik van de term 'goede vriend' sarcastisch, maar dat is voor de lezer wel duidelijk, denk ik.

          Wij zien DeWereldMorgen.be inderdaad als een 'tegenkracht', daar komen we ook voor uit. 'Corrector' zou ik dat niet noemen.

          Het organiseren van een medium en daar artikels in publiceren is allesbehalve 'mijn meninkje opleggen aan de rest van de wereld'. Ik noem dat eerder vrijheid van meningsuiting. Niemand is verplicht deze of andere artikels op deze website te lezen. Het verheugt ons wel dat meer en meer mensen dat doen.

          Ik respecteer volledig uw persoonlijke religieuze, spirituele, morele (of hoe je ze zelf wil noemen) overtuiging. Persoonlijk kan me niet vinden in een omschrijving van 'het kwaad als objectieve grootheid'. Ik noem dat liever bij zijn concrete namen, als daar zijn: sociale uitbuiting, mishandeling, foltering, gevangenschap (van eender welke ideologische strekking) maar ook fenomenen als mensen in onwetendheid laten om niet in opstand te komen tegen onrecht zijn vormen van 'het kwade'. Het 'goede' heeft bij mij ook een naam, dat heet dan solidariteit, openbare gezondheidszorg, toegankelijk en degelijk onderwijs, waar aandacht is voor vorming van de kritisch denkende mens ... kortom een samenleving (met de nadruk op 'samen') in al zijn verscheidenheid.

          • door laurence10 op maandag 25 maart 2013

            Du choc des idées... Akkoord over de vrijheid van meningsuiting, maar ik lees geen reactie op het semantische argument, nl. dat de paus een taal gebruikt die wellicht nog begrepen wordt door tientallen of honderden miljoenen mensen (grotendeels buiten West Europa). Ik respecteer uw persoonlijke religieuze, spirituele en morele overtuiging eveneens, en u hebt het volste recht om het kwaad niet als objectieve grootheid te erkennen. Evenwel vervolledig ik graag de opsomming van concrete namen voor het kwade die u geeft met bv. ziekte, ongevallen en tegenslagen allerhande, maw. met zaken waarvoor wij niet iemand verantwoordelijk kunnen stellen, waarvoor wij niet de schuld aan iemand kunnen toewijzen. U hebt het recht dat geen kwaad te noemen. Het benieuwt me wel te horen hoe u dat wel noemt. Ook bij uw lijst voor het goede kan ik enkele zaken noemen die misschien een dimensie toevoegen.

            • door Lode Vanoost op dinsdag 26 maart 2013

              Dat de paus een taal spreekt 'die wellicht nog begrepen wordt door tientallen of honderden miljoenen mensen', wat betekent dat eigenlijk, dat miljoenen mensen in onwetendheid werden gehouden door de kerk en dan inderdaad 'geloven' dat zijn uitspraken letterlijk te nemen zouden zijn, dat er een 'duivel' zou bestaan en dat soort onzin.

              Het staat iedereen vrij om te geloven wat hij/zij wenst te geloven. Maar dat verandert niets aan mijn opvatting dat 'geloven' een ander woord is voor 'niet te weten' of 'niet te willen weten'. Neen, van mij dus geen respect voor het taalgebruik van de paus. Als de katholieke kerk het zou menen met de inzet voor de armen, zou ze niet oproepen voor barmhartigheid maar voor verzet tegen de uitbuiting. Dom Helder Camara zei: Als ik een arme eten geef, ben ik een heilige. Als ik hem uitleg waarom hij arm is, ben ik een communist. Dat is wat ik van een geestelijk leider verwacht. Niet dat de arme mensen veel moeten bidden en dat de rijken wat guller moeten zijn.

              Het kwade? Ziektes zijn niet zomaar zaken waar niemand verantwoordelijk voor is. Dat er in arme landen nog steeds veel mensen sterven aan klassieke infecties is niet zomaar een tegenslag maar een gevolg van ons economisch systeem dat bepaalt dat geneesmiddelen een koopwaar zijn en geen mensenrecht. Tegenslagen bestaan, ongevallen komen voor, ziektes kunnen een mens overvallen ... maar heel wat ziektes zijn géén tegenslag maar een misdaad tegen de mensheid. Ik denk dat het duidelijk iss dat mijn opsomming van goede en kwade dingen hierboven niet de pretentie heeft volledig te zijn.

              • door laurence10 op dinsdag 26 maart 2013

                Dat de paus die taal spreekt betekent in ieder geval dat hij aansluiting zoekt bij die mensen die deze taal vandaag nog spreken. Zoals u weet is dat de eerste vereiste om mensen tot meer bewustzijn te kunnen brengen of om hen aan te zetten tot een bewuster leven. Ik geloof niet dat hij meer mensen zou bereiken met een postmodern discours (of in welk stadium zitten wij vandaag volgens onze verlichte en andere denkers ?). Het klopt dat miljoenen mensen door de kerk in onwetendheid werden gehouden, evenzeer als dat miljoenen mensen door de kerk tot emancipatie ('leven in overvloed' in evangelische termen) werden gebracht. Zou het niet kunnen dat u op bepaalde vlakken aan dezelfde ziekte lijdt, het 'niet te willen weten' ? Was Dom Helder Camara dan geen katholiek, geen christen, geen kerkmens ? En wanneer of waar gaat u recht willen doen aan al die anderen die vanuit hun geloof de wereld een klein beetje leefbaarder hebben gemaakt of daar nog druk doende mee zijn ? De mensen à la Oscar Romero, Leonardo Boff, Etty Hillesum, Damiaan De Veuster, Jeanne Devos, Franciscus van Assisi, Laurent Monsengwo, Hans Küng om het bij min of meer bekende namen te houden (ook deze opsomming heeft niet de pretentie volledig te zijn, verre van zelfs). Het is uw goed recht om als uw mening te verkondigen dat de balans van 2000 jaar christendom en/of katholicisme uitgesproken negatief is. Dat is een mening zoals er vele zijn, en heeft met de meeste andere meningen gemeen dat ze niet op wetenschap gebaseerd is maar op - ja, waarop eigenlijk wel ? Ik ga trouwens ook akkoord met uw visie dat heel wat ziekten geen tegenslag zijn maar een misdaad tegen de mensheid. Dat neemt niet weg dat wij mensen fundamenteel onaf zijn, altijd zullen tekortschieten, blijven verlangen en zoeken naar meer ..... (gezondheid, welvaart/welzijn, geluk, verbondenheid, rechtvaardigheid, liefde.....) en dat - bij dat zoeken naar en strijden voor - de keuze voor het kwade nooit een theoretische optie zal worden maar een realiteit zal blijven. Structurele veranderingen zijn absoluut noodzakelijk, maar pas als barmhartigheid de grondslag is zullen zij effect sorteren. Stilaan komt nu ook het thema verzoening in beeld (Nelson Mandela schoot mij door het hoofd).

              Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties