about
Toon menu
Opinie

Prostitutie: het Zweedse of het Nederlandse model?

De laatste jaren wordt er eindelijk opnieuw een debat gevoerd over prostitutie in onze samenleving. Zowel het Zweedse als het Nederlandse model bestaan al meer dan tien jaar en er is nu al heel wat onderzoek gebeurd over de effecten ervan. Wat zijn de meningen en de resultaten?
donderdag 28 februari 2013

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

De verschillende modellen

Er zijn natuurlijk heel veel meningen over prostitutie. De meeste daarvan zijn echter bijzonder problematisch omdat ze ofwel gebaseerd zijn op een bijzonder egoïstisch of conservatief denken, ofwel op abstracte theorie die geen rekening houdt met de werkelijke situatie.

Maar er zijn verschillende visies die wel proberen rekening te houden met de realiteit. Die zijn ruwweg onder te brengen in een harm reduction-model en een harm elimination-model. Ik zal beide kort inleiden en dan kijken naar de concrete implementaties in Zweden en Nederland.

In de Volkskrant stond recent een artikel waarin een nogal pessimistische schrijver zegt dat zowel de Zweedse als Nederlandse modellen gefaald hebben[1]. Dat is gelukkig niet helemaal juist.

Die realiteit, nog eens kort samengevat, maar uitgebreider besproken in een eerder artikel[2], is dat de meeste prostituees in een enorm precaire situatie zitten. Veel prostituees en overlevers hebben post-traumatische stress stoornis (PTSD)[3] die in hevigheid vergelijkbaar is met die bij soldaten na een oorlog.

Er is een extreem hoge beroepssterftegraad – 40 keer hoger dan bij de gemiddelde bevolking. Er is een verband tussen seksueel misbruik op jonge leeftijd en prostitutie. Er zijn ontzettend veel vormen van druk die uitgeoefend worden op meisjes om hen klaar te stomen voor prostitutie, veel manieren waarop de loverboys / pooiers / mensenhandelaars hen klaarstomen om voor hen geld te verdienen[4].

Prostituees ondervinden ook nog eens heel wat extra geweld – van hun klanten, van pooiers, van de politie. Er zijn verschillende studies met honderden deelnemers uitgevoerd in verschillende landen[5], bijvoorbeeld in één studie met 845 mensen in 9 landen bleek dat 71 procent van de prostituees fysiek geweld hebben meegemaakt via prostitutie, 62 procent verkrachtingen, en 89 procent vertelde dat ze weg wilden uit de prostitutie, maar geen andere opties hadden om te overleven.

Ondertussen, van de andere kant, zijn er websites waar mannen de prostituees die ze gebruiken kunnen beschrijven, of ze 'goede diensten' leverden, of ze gepusht konden worden om het zonder condoom / anaal te doen, etcetera. De eisen die mannen aan prostituees stellen, worden steeds extremer[6].

Harm reduction

De eerste stroming is harm reduction. Dat wil zeggen: je beschouwt prostitutie als een onveranderlijk gegeven. Er zal altijd min of meer evenveel prostitutie zijn, want 'het' (wat eigenlijk precies?) is een natuurlijke drang van mannen. Omdat het dan toch zal blijven, kan je er maar beter voor zorgen dat de omstandigheden enigszins verbeteren: gemakkelijke / gratis toegang tot condooms, testen voor HIV en andere SOA's, prostituee en pooier als beroepscategorieën ...

Inbegrepen in dit standpunt zijn ook pogingen om het bijkomende geweld te verminderen: minder geweld op prostituees (klanten en pooiers slaan en verkrachten prostituees vaak), de staat die een oogje in het zeil houdt (en een procentje opstrijkt).

Harm reduction komt vanuit een (neo)liberale opvatting over de werkelijkheid: de mens als individu, "there is no such thing as society". Vanuit die opvatting kan je dan ook een eerder zwart-witonderscheid maken tussen 'gedwongen' en 'vrijwillige' prostitutie.

In het eerste geval kiezen mensen er niet voor, in het tweede wel, dan is het een job als een ander. Dat wordt gekoppeld aan mensenhandel: mensenhandel is slecht, prostitutie op zich niet. Het doel is dus eenvoudig: maak de vrijwillige prostitutie gemakkelijker, pak de gedwongen prostitutie aan. Dat is de aanpak die geprobeerd is in Nederland sinds 1999-2000.

Harm elimination

De tweede stroming is harm elimination, de aanpak die in 1998-1999 ingevoerd werd in Zweden. Harm elimination komt vanuit een feministische visie waarbij prostitutie wordt gezien als (a) zelf intrinsiek een vorm van geweld op vrouwen en (b) een systeem dat geweld op vrouwen helpt in stand te houden en (c) een signaal dat het aanvaardbaar is dat er een bepaald deel van vrouwen wordt opgeofferd en gekocht kan worden.

Merk op dat keuze in deze stroming maar een secundaire discussie is: in een kapitalistische en seksistische maatschappij waarin vrouwen gemiddeld veel armer zijn dan mannen en moeilijker aan goede jobs geraken, is het volkomen logisch dat vrouwen hun toevlucht zullen zoeken tot prostitutie.

In deze optiek is prostitutie een systeem dat op termijn moet verdwijnen, net als andere vormen van geweld tegen vrouwen. Daarom is er in Zweden eerst vorming op scholen geweest hierover, uitstapprograma's en herscholingsprogramma's ...

Om prostituees betere omstandigheden te geven, is het 'verkopen van seks' legaal – prostituees kunnen dan ook niet worden vervolgd, gechanteerd, ook nog eens verkracht door de politie ... Maar de koper-verkrachter is strafbaar: hij heeft een machtspositie en moet andere keuzes maken en stoppen met geweld. Dat is nieuw: andere aanpakken hebben dit nog nooit gedaan, een focus op de klant is dan ook een nieuw paradigma in het denken over prostitutie[7].

Effect van het Nederlandse model

In 2000 werd in Nederland het bordeelverbod en het verbod op souteneurschap (pooierschap) opgeheven. Die vormen van prostitutie – maar niet alle andere – werden dus gelegaliseerd.

Na de legalisering is ook de illegale prostitutie sterk gestegen, mensenhandel is niet verminderd – zelfs niet in de door de staat gecontroleerde bordelen. Bovendien werd het moeilijker om die illegale prostitutie aan te pakken, gezien het werd uitgevoerd door mensen die gewoon zakenlui als een ander waren.

Zelfs in de door de staat gecontroleerde bordelen werkten slachtoffers van mensenhandel. De legalisering was een witwasoperatie op nooit geziene schaal: elke crimineel was plots legaal zakenman. Netjes belastingen betalen op je inkomsten en dan valt de staat je niet verder lastig.

Door de jaren heen zijn steeds meer van de problemen uitgekomen. De politie heeft zelf toegegeven in haar rapport 'Schone schijn, de signalering van mensenhandel in de vergunde prostitutiesector' dat de aanpak niet werkt[8]. Volgens het rapport is naar schatting 50 tot 90 procent van de vrouwen in de legale bordelen terechtgekomen via mensenhandel.

Ook het zwart-witonderscheid tussen vrijwillige en gedwongen prostitutie bleek niet overeen te stemmen met de realiteit. De agenten aangeduid als controleurs zijn vaak zelf overdonderd door de realiteit in de bordelen: “In her book (...) Ruth Hopkins (1 October 2005) explains the view of (anonymous) Dutch policemen. They are angry and state that 'the daily confrontation with women who are really being raped is something we can’t take any more'[9].”

Een politieagent die gewetensbezwaren had, werd ontslagen omdat zijn onderzoek naar een vermoorde prostituee de politie en de legalisering in een slecht daglicht plaatste.

Hoogleraar en columniste Evelien Tonkens noemt het in de Volkskrant "Het failliet van comfortfeministen die verkrachting tegen betaling aanzien voor seksuele bevrijding. En van andere liberalen die alles van waarde verhandelbaar achten."[10]

In de documentaire Not For Sale[11] bijvoorbeeld zie je een pooier die in Nederland actief is aan het woord komen die als volleerde zakenman zonder schaamte vertelt dat hij ervoor gaat 500 bordelen te hebben. Prostituees die in de documentaire aan het woord komen, vertellen een heftig verhaal over hun ervaringen.

Politica Karina Schaapman vertelt over de problemen in haar boek Hoerenlopen is niet normaal – twijfels bij een liberaal prostitutiebeleid[12]. "Ik wil met publieksacties gaan aankaarten dat de hoerenloper verantwoordelijkheid heeft. Hij houdt prostitutie in stand. De overheid denkt de prostitutie te reguleren; maar zij kent de branche niet, overschat de klant. Het overgrote merendeel van de vrouwen werkt onvrijwillig. Elk onderzoek toont dat aan. Maar de mentaliteit is: vervelend, maar deze vrouwen zijn sterk, ze tippelen omdat ze het lekker vinden of er bewust voor kiezen. De tv versterkt dat beeld. Nou, uit ervaring: die sterke vrouw, dat is die ene enkeling, aan de top."[13]

Effect van het Zweedse model

Om te beginnen moet het duidelijk zijn dat het Zweedse model – prostituee legaal, klant strafbaar – niet zomaar is ingevoerd. Het model is uitgewerkt vanuit een doordachte feministische visie en is voorafgegaan door een langdurig debat, vorming, uitbouw van allerlei andere programma's. Na jaren debat werd het kopen van seksuele diensten dan strafbaar in Zweden, de wet werd van kracht op 1 januari 1999[14].

En het heeft gewerkt. Is Zweden dan plots een paradijs op Aarde, waar iedereen vrij en blij leeft en er geen armoede of seksisme meer is? Natuurlijk niet. Maar de toestand is wel beter dan daarvoor. Er is minder mensenhandel naar Zweden. Er zijn minder mannen die naar prostituees gaan. Het aantal prostituees is gedaald sinds 1999, terwijl dat in andere landen in dezelfde periode gestegen is[15]. De samenleving als geheel aanvaardt het gedrag van klanten-uitbuiters niet.

Tegenstanders hebben natuurlijk direct beweerd dat dit uit een rechtse of conservatieve reflex komt. Dat er voldoende steun was voor deze aanpak kwam echter door feministische groepen en een verkiezingsoverwinning van progressieve partijen. De nationale organisatie van vluchthuizen voor vrouwen en meisjes had dit in 1987 al op de agenda gezet en in 1994 vermeerderde het aantal vrouwen in het parlement van 27 naar 45 procent en kwam er een linkse meerderheid[16]. Er was ook maar een kleine proprostitutielobby, slechts enkele neoliberale verdedigers ervan.

De wet die van kracht werd, maakte deel uit van een bredere aanpak van geweld tegen vrouwen en er werd geld vrijgemaakt om effectief alles op te volgen en daders te vervolgen, geld voor uitstapregelingen en herscholing en dergelijke meer.

Er zijn meer en meer landen die naar het Zweedse model kijken als een alternatief voor een soort krakkemikkig gedoogbeleid (België) of een gefaalde legalisering (Nederland). Noorwegen en IJsland hebben al een gelijkaardig model geadopteerd.

Macht en kritiek

In de Volkskrant staat een ander artikel dat vermeldt dat het Nederlandse kamerlid Myrthe Hilkens herhaaldelijk bedreigd werd vanwege haar kritische houding[17]. En dat is geen uitzondering. Er zijn heel wat feministes die actie voeren rond prostitutie die keihard worden aangepakt, sommigen moeten hun activisme opgeven tot zelfs verhuizen.

Dat gebeurt alleen bij degenen die werkelijk kritisch staan tegenover prostitutie. Hoewel we de juistheid van onze acties niet kunnen afwegen aan de reactie op de tegenstanders is dit toch belangrijk: wat zegt het dat de mensen die voor abolitionisme of het Zweedse model zijn zo bedreigd worden en de proprostitutiemensen niet?

Het doet denken aan de uitspraak “To learn who rules over you, simply find out who you are not allowed to criticize.” Mensenhandel en prostitutie maken een belangrijk deel uit van ons kapitalistisch wereldsysteem en er zijn dan ook heel wat mensen die baat hebben bij het instandhouden ervan.

Enkele drogredeneringen

Voorkomt prostitutie geweld tegen vrouwen?

Neen. Er is geen enkel onderzoek dat een dergelijk idee bevestigt. Bovendien is dit argument van alle kanten problematisch: ten eerste omdat het een veronderstelling maakt dat mannen van nature een bende beesten zijn, die dan ofwel vrouwen verkrachten zonder geld ofwel ervoor betalen.

Ten tweede omdat het chantage is, het betekent: je kan maar beter niet prostitutie proberen aan te pakken, of anders ... En ten derde omdat het niet acceptabel is dat de samenleving – in die verkeerde visie – een bepaalde onderklasse van vrouwen creëert/toelaat die dan de problemen met mannen moeten opvangen zodat de andere vrouwen ietsje veiliger kunnen rondlopen.

Het tegendeel is veeleer waar: er is enorm veel geweld tegen vrouwen in en buiten prostitutie én geweld tegen vrouwen wordt door het bestaan van prostitutie genormaliseerd.

Hoe kan je nu iets hebben tegen het oudste beroep ter wereld?

Het oudste beroep ter wereld ... is wat? Stenenscherper? Slavenhandelaar? Een vrouw die haar lichaam ruilde voor een stuk vers mammoetvlees? En zoals Saskia De Coster zo heerlijk opmerkte[18]: "het is het oudste beroep ter wereld, dus. Dus? Een historisch argument van dezelfde orde als dat van de voorstanders van tinnen kookpotten of slavernij: we doen dat nu al eeuwen zo, never change a winning team.”

Dit is slechts een dooddoener, geen werkelijk argument. Bovendien is prostitutie niet het oudste beroep, dat is voedselverzamelaar. Het woord beroep een paar duizend jaar in de geschiedenis terug projecteren, is op zich al problematisch natuurlijk. Voor zover we weten, ontstond prostitutie nadat slavernij werd uitgevonden[19].

Heeft niet iedereen recht op seks?

Ja, met zichzelf – en dat mag wel eens wat meer gepromoot worden ook. Met anderen: nee, dat is geen recht, dat is een privilege. Als dat frustrerend is, jammer, maar helaas. In de praktijk werkt het inderdaad niet zo: voor mannen is seks wel een recht.

Dat is nu eens wat seksisme is, niet de warrige definities die je overal aantreft. Seksisme is dat we het als normaal beschouwen dat mannen eender waar, eender wanneer een vrouw kunnen kopen om te gebruiken.

Zijn mensen die tegen prostitutie zijn niet gewoon preuts?

De eeuwige scheldwoorden tegen eender wie die eens iets kritisch durft te zeggen: je hebt gewoon een probleem met seks, preuts, etc. etc. Dat soort argumenten betekenen maar één ding: de persoon die ze gebruikt, is slecht geïnformeerd of – en dit komt irritant vaak voor – intellectueel oneerlijk en probeert met goedkope trucs een debat te winnen.

Er zijn veel feministes die van mening zijn dat prostitutie en mensenhandel juist een belemmering vormen voor een echt bevrijdende visie op en praktijk van seksualiteit.

Er zijn natuurlijk conservatieven die tegen prostitutie zijn, er zijn er ook die voor prostitutie zijn. Na een tijdje wordt het een soort van wedstrijd: welke groep heeft de minste conservatieve gekken aan zijn kant. De paus prees alvast het Nederlandse model[20]. We moeten ons duidelijk zelf een mening vormen en niet de tegengestelde mening aannemen van groepen die ons niet aanstaan.

Gaat prostitutie niet gewoon ondergronds als je ze verbiedt?

Dat blijkt niet uit onderzoek. In Zweden is er minder prostitutie, in Nederland na de legalisering juist meer illegale prostitutie – juist daar is ze 'ondergronds' gegaan.

Verder hebben we vaak een naïef concept van wat dat 'ondergronds': betekent dat dat er ergens een geheim deurtje is, als je er drie keer op klopt, kom je in een kelder waar dan de verborgen prostitutie zit. Op magische wijze kan die ondergrondse prostitutie alleen door de klanten gevonden worden en niet door de politie.

Maar je kan er van uitgaan dat pooiers simpelweg uit zijn op geld. Ze willen dus zoveel mogelijk hun producten verkopen/verhuren, dus moeten die ook gemakkelijk te vinden zijn. De politie moet in staat zijn om te vinden wat eender welke klant vindt. De politieke wil en de nodige middelen moeten natuurlijk ook aanwezig zijn.

Besluit

1 januari 1999, schrijf het op de muren, schreeuw het van de daken: het is het begin van het einde van de neoliberale visie die van ons allen producten maakt die verkocht en gebruikt worden. Dit is een nieuw tijdperk voor het feminisme en voor het tegengaan van de uitbuiting van vrouwen.

Ooit zullen we in een wereld leven waarin mensen zullen terugkijken op prostitutie als een bijna onbegrijpelijke maatschappelijke wantoestand, en prostitutie zien als wat het echt is – een vorm van slavernij. Maar daarvoor hebben we nog heel wat werk te verzetten.

Evie Embrechts

Evie Embrechts is actief bij Feministisch En Links (FEL).

Voetnoten

reacties

8 reacties

  • door Alysa op donderdag 28 februari 2013

    Van mij moeten 'klanten' niet naar de prostitué(e)'s, evenmin als 'ze' aan de Lotto moeten meedoen of naar de kruidenier gaan, zolang 't niet verboden is zullen de 'klanten' van prostituté(e)'s er naar toe gaan, en wat kan 'men' ertegen hebben, je kan net zo goed tegen de instandhouding van het (volks)-café zijn, haalt niets uit en voorlopig blijft dat (volks)-café toch bestaan, trouwens zou 't morgen verplicht zijn te verdwijnen, zal 't illegaal blijven verderbestaan, tracht daar als overheid maar iets tegen te beginnen, ik wil prostitué(e)bezoek niet goedpraten, maar ik persoonlijk denk dat er weinig tegen te beginnen valt!

  • door zoedt op donderdag 28 februari 2013

    Laat ons beginnen met elke inwoner een waardig basisinkomen te geven… daarna kan men pas spreken van vrijwillige prostitutie.

  • door info@educatievewinkel.be op vrijdag 1 maart 2013

    Prostitutie, dat ik als een vorm van sexuele hulpverlening beschouw, is een vak. Dat dit vak niet goed georganiseerd is, dat er veel misbruik, geweld en criminaliteit is wil ik niet betwisten. En dat 'vrijheid, blijheid' niet de oplossing biedt is ook waar. Want keuze hangt samen met de mogelijkheden die je hebt om te kiezen, en of je empowered bent. Maar ik heb dat vak met veel, heel veel liefde uitgeoefend. Ik vind de morele veroordeling van prostitutie vanuit een soort radicaal feminisme onterecht en zelfs heel eng. Het is een moralisering van sexuele praktijk, het sorteren van sex in 'goede' en 'foute' sex. Of het opleggen van emotionele randvoorwaarden voor sex. En het niet omdat er sprake is van 'anti-kapitalisme' , dat er sprake is van 'progressiviteit'. In tegendeel, extreem anti-kapitalisme heeft heel totalitaire trekjes... Toch hou ik geen pleidooi voor een totaal vrije marktwerking in de prostitutie, daarvoor is de situatie sinds jaar en dag te zeer verziekt. Ik pleit er wel voor om vrouwen die nu in het vak staan alle instrumenten aan te reiken om eruit 'weg te emanciperen' voor zover ze eraan toe zijn. Dat beketent inderdaad dat bestaansonzekerheid, emotionele trauma en krassen op de ziel, juridische en financiële precaire toestanden en vele andere aspecten verdienen om opgelost te worden. Maar zelfs dan nog zullen sommige vrouwen voor dit vak kiezen, en terecht. Want de besten onder ons zijn schitterende hulpverleners, zorgen voor een vangnet voor mensen die te ver af staan van de 'wereldse gang van zaken', halen de scherpe kantjes van sommige situaties af. Ik zou het fijn vinden als er ook wat respect kwam voor mensen, mannen en vrouwen, die niet relatievaardig zijn, die niet in staat zijn om tot sex binnen een relatie te komen. Is dat een vorm van (kans)armoede? Wellicht. Mag ik vragen dat we de kansarmoede bestrijden , maar niet de kansarmen? En dat er dus wat respect komt voor mensen die niet de wegen bewandelen die de goedgemeente, of de radicaal feministen, als 'juist' beschouwen? Waarmee ik dan weer niet wil zeggen dat ik die radicaal feministen niet begrijp: in emancipatieprocessen, bijvoorbeeld bij beschadigde en getraumatiseerde mensen, is één van de fases dat men zich sterk onderscheid en afzet van de 'norm' en het 'gangbare' omdat men terzelfdertijd een identiteit vormt rond het eigen 'anders' zijn. Dat is een belangrijke stap, maar als het goed is, komen er nog wel wat fases in dat emancipatorisch proces. En kunnen we het wat minder hebben over de 'anekdotiek van de waarneming' en wat meer over 'de mechanisme van de betekenisgeving'...

  • door Eddie G. op zaterdag 2 maart 2013

    Een vrouw die haar lichaam ruilde voor een stuk vers mammoetvlees?

    Uit de volgende zin leid ik af dat het eerste beroep jager was. Je moet toch eerst de mammoet doden voor je een stuk vlees kan ruilen tegen ...

  • door Ger op zondag 3 maart 2013

    Wanneer kan men spreken van vrijwillige prostitutie? Als elke inwoner een waardig basisinkomen heeft en dan toch ervoor kiest om nog in de prostitutie te werken is dat inderdaad echt vrijwillig. Dat zal ik niet betwisten. Maar ik vind het wel te kort door de bocht. Hoeveel mensen, eender met welke baan, werken er echt vrijwillig? Als men niet hoeft te werken zal men het ook niet doen. In feite wordt iedereen dus min of meer gedwongen om dingen te doen die ze eigenlijk liever niet doen, puur omdat er geld moet komen. Dus welk beroep je ook doet, wat doe je echt vrijwillig? Zeggen dat als prostituees genoeg geld zouden hebben dan zouden ze het niet doen, wat ongetwijfeld voor de meeste dames in het vak zal gelden, vind ik weinig steek houden. Ik zou namelijk ook niet werken als het niet nodig was. Maar er zit gewoon een groot verschil tussen gedwongen en vrijwillige prostitutie, zonder dus de bovenstaande discussie te daarbij te hoeven voeren. Want vrijwillige prostitutie bestaat wel degelijk en op (veel) grotere schaal dan dat het artikel schetst. De uitwassen moeten zeker aangepakt worden, maar niet de goeden onder de kwaden laten leiden. Klanten hebben zeker een verantwoordelijkheid, maar strafbaar stellen gaat echt veel te ver. Ze zijn voor mij wel strafbaar als ze willens en wetens naar vrouwen gaan die gedwongen in de prostitutie zitten, of als de mannen zich misdragen door geweld en andere zaken die niet door de beugel kunnen. Maar strafbaar stellen gewoon omdat ze klant zijn bij een vrijwillige prostituee. Dat kan echt niet. Dan ga je van doodgewone normale mannen opeens criminelen maken. Hebben mannen recht op seks? Voor mij is dat absoluut en volmondig ja. Ja, met grote hoofdletters, mits het allemaal en dat is heel belangrijk, van beide partijen uit, vrijwillig gebeurd. Heel de wereld heeft seks en dat wordt normaal gevonden. Natuurlijk, het is dan ook de normaalste zaak van de wereld. Daar is toch niets mis mee. Voor mensen die het niet via de meest gebruikelijke weg (dus gratis) kunnen krijgen maakt het in feite helemaal geen enkel verschil als zij hiervoor betalen, mits het dus allemaal maar vrijwillig gebeurd. De daad en de vrijwilligheid bij betaalde seks blijft exact hetzelfde, net zoals bij man en vrouw in een gewone relatie. Dus waarom moet men oordelen over een ander terwijl de meeste die op deze manier oordelen zelf er wel lekker, bij wijze van spreken, op los neuken? Gun die ander ook hun pleziertje. Waar haalt men het recht om dat die mensen te ontnemen? Een pleziertje dat dus de normaalste zaak van de wereld is en dat ze zelf waarschijnlijk ook hebben. Om mannen als bijzonder egoïstisch te bestempelen, zoals het artikel doet, gaat ook veel te ver. Er zitten uiteraard egoïstische mannen tussen, maar zeker niet allemaal. Zoals gezegd, het ontnemen van vrijwillige seks, al dan niet betalend, door het te verbieden, dat noem ik pas egoïstisch. Dit soort vrouwen denkt alleen aan zichzelf, want er zijn genoeg dames die volledig uit vrije wil en met plezier dit vak uitoefenen. Dan wordt er nog over oplossingen gesproken zoals het gratis beschikbaar stellen van condooms, terwijl dit probleem, hier in onze landen, in het geheel niet speelt. Misschien in een ver verleden. Dan de sites waar hoeren vergeleken worden en dat mannen steeds strengere eisen stellen. Daar wordt dan weer ophef over gemaakt. Waarom? Iedere vrouw kan en mag haar eigen grenzen bepalen en aangeven. Iedere klant zal ongetwijfeld zijn ding zoeken en kan zo bepalen welke vrouw het best bij hem past. Dan valt die man ook geen vrouwen “lastig” met dingen die ze liever niet doen. Dat voorkomt teleurstellingen voor beide partijen. Want hoe je het ook went of keert, het kost toch geld en als je dan nog niet eens de borsten aan mag raken, tenzij je bijbetaald, dan mag je toch spreken over slechte dienstverlening. Zulke vrouwen zouden inderdaad beter uit dit wereldje verdwijnen, want hier kan je inderdaad vragen bij stellen. Maar mannen willen dit ongetwijfeld ook niet en dan is het goed dat zij elkaar hiervoor waarschuwen. Zijn hoerenlopers gevaarlijke gekken en oversekst? Er zullen ertussen zitten, maar het merendeel zullen gewone normale mannen zijn. Veel vrijgezelle mannen die misschien een paar keer per jaar een prostituee bezoeken, hebben minder seks dan de mensen die nu het hardst oordelen. Laat die mensen toch en laat ieder zich met zijn of haar eigen zaken bemoeien en laat ieder in hun waarden. Die mensen doen niets mis en zijn zeker geen criminelen en dus ook niet strafbaar. Het strafbaar stellen, dat is pas crimineel. Onschuldige mensen voor iets heel normaal gaan veroordelen, dan pas ben je in mijn ogen een misdadiger. Iemand die dit soort straffen promoot vind ik een gevaar voor een open en vrije samenleving. Dit zijn misschien harde uitspraken, doch wil ik ze niet weglaten. Een andere reactie noemt het nog heel braaf eng, ik noem dit gedrag van dit soort vrouwenbewegingen buitengewoon gevaarlijk. Het artikel oordeelt en beledigt erop los, maakt van onschuldige mannen criminelen, waar iedereen over één kam geschoren wordt. Een terugkoppeling van crimineel, egoïstisch en een regelrecht gevaar voor de maatschappij denk ik dat hier meer dan op zijn plaats is en geheel terecht. Het kan niet zo zijn dat eenzijdig uitlatingen mogen worden gedaan, terwijl men daar niet op mag reageren. Dat was dus aanvankelijk een probleem, ik hoop dan ook dat ik deze reactie alsnog op de site krijg. Natuurlijk, er is heel wat mis in dat wereldje en dat moet zeker aangepakt worden, en ik ben oprecht blij en vind het een zeer goede zaak dat er vrouwen en mannen met hart en ziel mee bezig zijn om de toestand te verbeteren, maar men mag zeker niet doorslaan en ik keur en praat de misstanden zeker niet goed, maar onlangs was de champignonteelt in Nederland ook in het nieuws. Mensenhandel, regelrecht slavernij en dat gewoon in Nederland. Tegen dit soort uitwassen moet men zeker optreden. Maar mensen, dit doe je toch niet door een verbod op het kweken en het verhandelen van champignons of nog straffer wel het verkopen toestaan, maar de klanten die champignons kopen gaan beboeten. Dit is toch regelrecht absurd. En dan tot slot. Het doet er toch niet toe wat het oudste beroep van de wereld is? Dan kom je in een oneindige discussie terecht. Wat was er eerder? De kip of het ei? Feit is dat het een oeroud beroep is.

  • door Alysa op maandag 11 maart 2013

    Geen van beide modellen vind ik aantrekkelijk, het Nederlandse niet omdat ik het te legalistisch vind, en het Zweedse ook niet omdat ik een totaalverbod op de prostitutie gewoon niet zie zitten, waarom ik het Zweedse niet zie zitten, wel er is algemeen het liberaal standpunt dat een mens nu eenmaal moet gaan werken, of hij of zij nu wil of niet omwille van de lieve centen, ook is er het gedacht dat je ook kunt overlijden van of gerelateerd aan een andere job dan die van prostitué(e), dus het gedacht dat prostitué(e) een gevaarlijk beroep is klopt, maar andere beroepen zijn dat ook! Tevens heb ik in mijn vorig antwoord op deze blog reeds geattendeerd dat 'klanten' van mij niet naar prostitué(e)'s 'moeten' gaan als zij dat niet willen, net zomin als ze naar de kruidenier moeten gaan of mee moeten doen met de Lotto!

  • door Alysa op maandag 11 maart 2013

    Tevens wens ik ook te vermelden dat wat mij betreft de discussie over wat nu eigenlijk het eerste beroep ter wereld is voor mij helemaal oninteressant is, en dan nog iets wat ik graag nog eens van mijn hart wens, prostitué(e) zijn of de prostitutie is helemaal niet sociaal werker zijn of 'iets' in die strekking, ook de prostitutie is geen sociaal werk of zoiets, waarom ik dat hier neer typte, wel genoeg mensen schijnen dat te denken en/of te verkondigen, maar dat is het dus niet, als prostitué(e) voldoe je wel aan een bepaalde behoeftes, of als prostitutiesector voldoe je aan bepaalde behoeftes maar daarom ben je nog geen sociaal werker of zoiets, als prostitué(e) ben je wél sociaal bezig bv. maar dat maakt van jou nog geen sociaal werker, als dat reeds van jou een sociaal werker zou maken, tja dan is een cafébaas ook een sociaal werker, nee laten we beroepen bij hun naam noemen, laten we gerust een prostitué(e) een prostitué)e of sekswerker noemen, een cafébaas, een cafébaas noemen en een sociaal werker, een sociaal werker! Waarom ik dat hier allemaal neerschreef? Wel ik weet voldoende van de prostitutie af!

  • door antond op vrijdag 21 augustus 2015

    Die feministen die sexwerk -per definitie- als 'geweld tegen vrouwen' betitelen, laten daarmee zien dat ze niet serieus over dit onderwerp van gedachten willen wisselen. De conclusies (hun onwrikbare 'waarheid') ligt al vast.

    Ze schenken er liever geen aandacht aan dat sexwerk soms een legitieme keuze kan zijn, ze weigeren om naar de 'slachtoffers' te luisteren die beweren helemaal geen slachtoffer te zijn, ze zien niet dat er ook mannen en transgenders zijn die kiezen voor sexwerk en gaan helemaal voorbij aan de therapeutische kant van sexwerk.

    Uit de eerste en tweede hand weet ik van vele (licht geestelijk en fysiek) gehandicapten, die onmogelijk 'echte' contacten kunnen leggen en hun contacten met -zeg maar - sexuele hulpverleners. Ook mensen die om andere redenen aan contactstoringen lijden, kunnen hier veel baat bij hebben. En 'contactstoornissen' zijn lang niet altijd problemen van de betrokkenen alleen. We leven in een 'ge-atomiseerde' ieder-voor-zich maatschappij waarbij veel mensen aan het randje, volledig buiten de (contact) boot vallen. Moeten die -als klanten- dan maar worden gearresteerd, omdat een feministisch lobby beweert dat hetgeen zij doen -per definitie- 'betaalde verkrachting' is? Ik vind dat dit soort feministen aan koude maatschappelijke 'maakbaarheidsexperimenten' doen en ideologisch bezig zijn. Zonder ook maar enig respect voor de betrokkenen, zowel 'daders' als 'slachtoffers'.

    Er moet kei- en keihard worden opgetreden tegen menselijke dwang, geweld en mensensmokkel. Maar laten we niet het kind met het badwater weggooien.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties