Bent u al steungever van DeWereldMorgen.be?

In september lanceerden we een noodcampagne omdat we dreigden dit jaar niet rond te komen. Jullie massale reacties waren hartverwarmend en moedigden ons aan om door te gaan. We haalden zo'n 22.000 euro op en kregen er heel wat steungevers bij die maandelijks aan ons storten.

Daarmee zijn we helaas niet definitief uit de rode cijfers. Eén derde van onze inkomsten komt van subsidies en die staan onder druk. Een ander derde komt van partnerorganisaties uit het brede middenveld, en bijna allemaal moeten ook zij besparen. Onze hoop is dus op onze lezers gevestigd. Maandelijks zijn dat 300.000 mensen en van hen stort 1% een bijdrage.

Wij hebben geen hartverscheurende beelden om onze campagne kracht bij te zetten. Onze belangrijkste kost is namelijk de loonkost. De wereldhonger kunnen we niet oplossen en ook de zeehondjes gaan we niet redden. Wel beloven we met jullie steun ons uiterste best te doen om maatschappelijk relevant nieuws te brengen vanuit een progressief, sociaal en ecologisch standpunt.

Onze maandelijkse loonkost bedraagt afgerond 22.000 euro (netto verdient een voltijdse kracht bij ons een bescheiden 1500 euro per maand). Help je mee om onze job te vrijwaren om zo DeWereldMorgen in de ether te houden?

Steun via paypal

Steun via homebanking

Geef een permanente opdracht ten gunste van DeWereldMorgen.be
op nummer BE20 5230 4277 5156 (BIC: TRIOBEBB)
met vermelding "steun DeWereldMorgen.be"

Giften vanaf 40€ per jaar zijn fiscaal aftrekbaar.

about
Toon menu

De opvolger van Fidel en Raúl Castro is gekend

De geschiedenis leert dat de opvolging van monumentale figuren nooit van een leien dakje verloopt, zo ook in Cuba. Maar nu is het zover, de 52 jarige Miguel Díaz-Canel staat klaar om de fakkel over te nemen van Fidel en Raúl Castro. Cuba-kenner Katrien Demuynck, die de man overigens persoonlijk ontmoette, geeft tekst en uitleg.
dinsdag 26 februari 2013

Verjonging

Het is weinig geweten, maar om de vijf jaar kiest Cuba een nieuw parlement. Dit jaar vertoonde de internationale pers een ongewone interesse. Als vicepresident van de staatsraad werd namelijk de 52 jarige Miguel Díaz-Canel verkozen. Daarmee worden de beslissingen die het zesde congres van de Cubaanse communistische partij (PCC) nam, na discussies met de volledige bevolking, verder in de praktijk gebracht.

Het congres nam in 2012 een resolute keuze voor het verjongen van het kader en voor het opleggen van een maximum van twee termijnen voor de belangrijkste bestuursfuncties. Al is de wetgeving nog niet aangepast, toch verzekerde de herverkozen en inmiddels 81-jarige president Raúl Castro dat het absoluut zijn laatste termijn is.

Raúl Castro drukte het zo uit: ‘Onze grootste voldoening is de rust en het vertrouwen dat we voelen bij het overgeven van de verantwoordelijkheid om het socialisme verder op te bouwen aan de nieuwe generaties’.

Van ingenieur tot topminister

Miguel Díaz-Canel komt niet uit het niets. Van opleiding is hij elektronica ingenieur en daarna was hij professor aan de universiteit van Santa Clara. Hij is al bijna dertig jaar politiek actief.

Ik had de gelegenheid hem te leren kennen in 2006 op een activiteit van de Cubaanse journalistenvereniging in Holguín. Hij was daar toen provinciaal voorzitter van de PCC. Díaz-Canel behoort tot de hier veel minder bekende reeks van jongere kaders. Op het moment dat hij partijvoorzitter was in Holguín waren reeds alle provinciale partijvoorzitters veertigers.

Miguel Díaz-Canel is een innemend man en vlot in de omgang. Tijdens onze ontmoeting legde hij me o.a. uit waar de provincie Holguín, een van de dichtst bevolkte en meest geïndustrialiseerde van het land, sterk in is. Zijn uitleg gaf blijk van een grote dossierkennis.

"Miguel Díaz-Canel is een innemend man en vlot in de omgang. Zijn uitleg gaf blijk van een grote dossierkennis"

Voor Holguín was Díaz-Canel partijvoorzitter geweest in de provincie Villa Clara, waar hij ook actief was in de leiding van de communistische jongeren (UJC). In 1991 werd hij verkozen in het Centraal Comité van de partij. In 2003 werd hij opgenomen in het politiek bureau van de PCC als jongste lid ooit. In 2009 werd Díaz-Canel aangesteld tot minister van Hoger Onderwijs. In 2012 werd hij ondervoorzitter van de Ministerraad.

Van topminister tot vicepresident

Op 24 februari 2013 verkoos het nieuwe Cubaanse parlement de staatsraad. Die bestaat uit 31 leden en regeert het land tussen de zittingen van het parlement in. De voorzitter van de staatsraad is de president van het land, al heeft die term in Cuba een andere betekenis dan in de westerse presidentiële regimes. In Cuba moet de president verantwoording afleggen aan het parlement en heeft hij veel minder bevoegdheden dan bijvoorbeeld in Frankrijk of de VS.

"In Cuba moet de president verantwoording afleggen aan het parlement en heeft hij veel minder bevoegdheden dan bijvoorbeeld in Frankrijk of de VS"

Miguel Díaz-Canel werd verkozen tot eerste vicevoorzitter van de staatsraad, d.w.z. de tweede in rang. Het is de eerste vicevoorzitter die in geval van noodzaak de taken van de president overneemt. Zoiets gebeurde in 2006, toen Fidel Castro – toenmalig voorzitter van de staatsraad - zwaar ziek werd en zijn taken overgenomen werden door eerste vicevoorzitter Raúl Castro. Díaz-Canel blijft ook ondervoorzitter van de Ministerraad.

Jong, vrouwelijk en gekleurd

Het Cubaanse bestuurssysteem, de Poder Popular of Volksmacht, kan je niet zomaar met het onze vergelijken. Om te beginnen ligt het zwaartepunt van de macht in het verkozen parlement. Bij ons ligt het bij de regering, die gevormd wordt door de winnende partijen.

In Cuba zijn het de Cubaanse burgers zelf, niet de partij, die hun kandidaten voorstellen voor de kieslijsten, rechtstreeks of via de sociale organisaties. Om de vijf jaar worden de parlementsleden en provincieraadsleden verkozen. Om verkozen te worden heeft een kandidaat minstens 50+1 procent van de stemmen nodig.  

Net zoals bij vorige parlementsverkiezingen zijn er meer dan twee derden nieuwe gezichten in het Cubaanse parlement. Het nieuwe parlement heeft bijna 49 procent vrouwen, 38 procent van de parlementsleden is gekleurd. Hun gemiddelde leeftijd is 48 jaar en ze vormen een spiegel van de bevolking: arbeiders, leraars, studenten, dokters, wetenschappers, technici en boeren maar ook religieuze leiders, kunstenaars en schrijvers.

"Het nieuwe parlement heeft bijna 49 procent vrouwen, 38 procent van de parlementsleden is gekleurd. Hun gemiddelde leeftijd is 48 jaar en ze vormen een spiegel van de bevolking"

In de staatsraad zetelen 42 procent vrouwen en 38 procent gekleurde mensen. 61 procent is geboren na de revolutie. Naast eerste vicevoorzitter Miguel Díaz-Canel zijn er vijf vicevoorzitters, waaronder twee vrouwen.

Onder de 15 voorzitters van de nieuw verkozen provinciale raden zijn 10 vrouwen. De gemiddelde leeftijd van de provincievoorzitters van de Poder Popular is 47 jaar.

De verjonging op de lagere echelons was al een heel tijdje bezig, maar heeft nu blijkbaar ook het allerhoogste niveau bereikt. Dat was nodig, want de historische leiders hebben stilaan een gezegende leeftijd bereikt.

Katrien Demuynck

Katrien Demuynck is coördinator van Initiatief Cuba Socialista en schreef drie boeken over Cuba.

Voor meer informatie over het politiek systeem in Cuba, klik hier.

reageer

4 reacties

  • door ABACOenRed op woensdag 27 februari 2013

    Het doet deugd duidelijke informatie te kunnen lezen... Dankjewel, Katrien. Een duidelijk artikel dat ook aanduidt dat een andere en beterre democratie mogelijk is... hartelijke groeten. herman

  • door T.T. op woensdag 27 februari 2013

    Waar hebben we dat soort "informatie" nog gelezen? Ik bezit nog propagandaboekjes over de Sovjetunie en de DDR: hoe democratisch die wel waren en hoe goed het parlement daar functioneerde.

    Wie verder kijkt dan deze verhaaltjes weet dat onder een communistisch regime het de communistische partij is die het beleid bepaalt, dat andere politiek strekkingen verboden zijn en dat het parlement en andere verkozen organen de richtlijnen uitvoeren die door de communistische partij zijn bepaald. Dat was zo in het Oostblok en dat is nog altijd zo op Cuba.

    Het parlement is vooral een uithangbord waarbij de kandidaatstellingen door de partij gestuurd worden om het inderdaad een "spiegel van de bevolking" te maken, met veel arbeiders, vrouwen, kleurlingen in.. Bij vrije verkiezingen zou dat immers niet zomaar lukken. Zeer opvallend is wel het groot aantal vrouwen (bijna 49 procent) in het parlement, en dat in een systeem zonder evenredige vertegenwoordiging. Wat echter veel meer zegt is dat er onder de veertien leden van het poltiburo van de Cubaanse communistische partij slechts... één vrouw is..

    Ter vergelijking: veertig jaar geleden telde het parlement van de Sovjetunie zowat 30 % vrouwen, een zeer hoog getal voor die tijd, maar in het poltiburo zat geen enkele vrouw.

    • door dirk1965 op woensdag 27 februari 2013

      Dit is weer zo'n typische reactie à la wat den boer niet kent, dat vreet hij niet. Het is toch niet omdat het aantal politieke partijen beperkt is dat het democratisch gehalte kleiner is. In dat geval zou het democratisch gehalte in de vs of het vk ook niet bijster groot zijn. Of gaat het om de ideologie? Bij mijn weten is er hier in het westen ook niet zoveel plaats voor enige andere ideologie dan de kapitalistische. Het marxisme is hier dan misschien niet expliciet verboden, in de praktijk komt het er wel op neer. Op het vlak van mensenrechten kan het westen nog heel veel leren van cuba. Mensenrechten hebben echt niks te maken met de mogelijkheid op zoveel mogelijk politieke partijen te kunnen stemmen. Mensenrechten gaan over toegang tot voedsel, onderwijs, medische zorgen enzomeer. Als u een beetje grondiger zou gelezen hebben, zou u gezien hebben dat in het cubaanse model juist het parlement het overwicht op de regering heeft, en het is juist daar dat de verdeling veel beter zit dan bij ons.

  • door marcel vernimmen op woensdag 27 februari 2013

    Ik hoop,dat de toekomstige president,Fidel en Raoul niet zullen beschamen,ik volg de Cubaanse geschiedenis,zij mag nooit gewijzigt worden.Cuba heeft zeker geen paaseitjes nodig.Vernimmen Marcel.

Lees alle reacties