about
Toon menu
Analyse

De strijd om geloofwaardigheid tussen ACW en N-VA en de schaduw van 2014

N-VA gunt het ACW geen rustig weekje vakantie en haalt nog eens de hakbijl boven. De veel geplaagde voorzitter Patrick Develtere mag nog eens het onmogelijke gaan uitleggen. N-VA kan tevreden zijn. Het inhakken op het ACW is een vast onderdeel van 'operatie 2014'.
vrijdag 15 februari 2013

Wie graag grote bedrijven kapittelt omdat ze hier zo goed als geen belastingen betalen, stelt zich natuurlijk kwetsbaar op door zelf aan fiscale optimalisatie te doen. Het is als de klimaatactivist die de wereld rondreist in een vliegtuig. Het schendt de geloofwaardigheid.

Natuurlijk is er een verschil tussen de dividenden die multinationals als Inbev en Suez uitdelen aan hun meestal al steenrijke aandeelhouders en de winstbewijzen die via de CVBA Sociaal Engagement bij het ACW terechtkwamen. Het ACW is een sociale beweging en gebruikt(e) elke euro voor sociale campagnes die onze samenleving wat warmer maken. Dat gebeurt door heel veel vrijwilligers en een kleine groep medewerkers die werken voor een relatief bescheiden loon. Een deel van die betaalde werkkrachten moet nu afvloeien omdat de hele Dexia-affaire het ACW veel geld kost.

Maar toch blijft er een probleem. Het ACW heeft niet meer het gezag om uit te halen naar de stuitend oneerlijke manier waarop de belastingdruk verdeeld is in dit land. Wie kritiek wil geven, moet geloofwaardig zijn.

Geloofwaardigheid, daar ontbreekt het ook aan bij de critici van de dag. Trends-hoofdredacteur Johan Van Overtveldt en N-VA'ers Jan Jambon en Peter Dedecker - die naar eigen zeggen onafhankelijk van elkaar toevallig vandaag met hetzelfde dossier uitpakten - zijn helemaal niet vies van fiscale optimalisatie die bedrijven toelaat om hier zo weinig mogelijk belastingen te betalen. Zij zijn er zelfs altijd als de kippen bij om te pleiten voor minder belastingen voor bedrijven of om bestaande gunstregimes te verdedigen.

“De vraag rijst hier welk moreel recht het ACW, en dus ook het ACV, nog heeft om van leer te trekken tegen ondernemingen die aan fiscale optimalisatie doen”, schrijft Van Overtveldt in zijn artikel. Daarover gaat het natuurlijk: een tegenstrever in het debat rond rechtvaardige fiscaliteit uitschakelen.

N-VA heeft twee redenen om te schieten op het ACW. De eerste is het destabiliseren van een sociale organisatie die decennialang een pijler was van het (federale) sociale overlegmodel in België. De tweede reden is meer van politiek-strategische aard: de arbeidersvleugel binnen CD&V verlammen zodat er in 2014 een rechtse meerderheid kan gevormd worden in Vlaanderen.

Na de uithaal van Bart De Wever tegen de christelijke bediendecentrale die pamfletten uitdeelde aan de gasten op de N-VA-nieuwjaarsreceptie en de aantijgingen van Theo Francken tegen ACV en ABVV op de voorpagina van De Standaard, mogen we gerust van een campagne spreken.

Binnen het ACW leefde tot voor kort de overtuiging dat het beter was om De Wever en co niet te veel voor het hoofd te stoten. De actie van LBC-NVK werd zeker niet door iedereen op gejuich onthaald. De N-VA-stunt van donderdag – netjes gepland in de nieuwsluwe krokusvakantie – zal sommigen wellicht wel even doen twijfelen aan de strategie van de appeasement.

N-VA is geen normale partij zoals de partijen waar het ACW de voorbije 70 jaar wist mee samen te werken in een overlegmodel met soms harde maar altijd gestroomlijnde conflicten. Dat model werkt niet bij N-VA. Sociale bewegingen als het ACW maar ook de vakbonden zullen andere strategieën en werkwijzen moeten vinden. Makkelijk zal het niet zijn en de tijd tot 2014 is kort.  

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

8 reacties

  • door Félicien Manon op vrijdag 15 februari 2013

    Staatssecretaris voor Fraudebestrijding John Crombez (SP.A). Een parlementaire onderzoekscommissie ziet hij niet zitten. Hij zegt er het volgende over "Als men de zaken heel lang wil rekken en een onduidelijke uitkomst wil krijgen, dan moet men maar een onderzoekscommissie opstarten" . Wel, wel, met deze uitspraak van de straatsecretaris, kennen we de waarheid nog niet, over het opzetten van boekhoudkundige constructies voor belastingsontwijking van het ACW, maar wel de waarheid over het waarom van een parlementaire onderzoekscommissie.

  • door camiel op vrijdag 15 februari 2013

    Dit hoort bij de core-business van N-VA: Proberen het sociale middenveld zoveel als mogelijk uit te schakelen en daarvoor zijn alle middelen goed. Na de prikken die al zijn uitgedeeld in nogal wat steden en gemeenten waar N-VA mee het bestuur uitmaakt, is dit een eerste gestroomlijnde en goed doordachte actie van die partij. Het moet natuurlijk wel gezegd worden dat je kwetsbaar bent voor dit soort toestanden als je inherent deel uitmaakt van het systeem en het ook als dusdanig accepteert zoals, bij uitstek, het ACW (en haar leden) maar ook het ABVV.

  • door huracan op vrijdag 15 februari 2013

    Belastingontwijking ( zeg maar belastingoptimalisatie) is, tot nader order, wettelijk toegelaten. Het is de wetgever, en dat is de politiek , N-VA inbegrepen, die heeft beslist tot het scheppen van systemen die dat regelen. Is dat verwerpelijk , wel dan zijn de politiekers de laatsten die spreekrecht hebben. Doen ze dat wel , zeg mij dan eens , wiens geloofwaardigheid is dan zoek ? Dus , de discussie moet hier gaan over het al dan niet overtreden van de rechtsregel , zegge het plegen van fraude . Dat is een strafbaar feit. Bij fraude kan men om welke reden dan ook niet tolerant optreden ; dat moet dus worden bestraft. Echter , tot op vandaag is niet gebleken dat het ACW fraude heeft gepleegd. Tot zolang ook , heeft datzelfde ACW het voordeel van de twijfel , en wordt dus ( moet dus worden) als onschuldig beschouwd. Dat is een regel binnen de democratische rechtsstaat . Wat gebeurt er echter binnen ons Vlaanderen tegenwoordig. Waar er rook is, is er vuur , zo wordt gedacht, dus zal de aantijging wel juist zijn. De reguliere media zijn er als de kippen bij om de plaats in te nemen van de anders zo bespottellijk genoemde schandaal pers .Sereniteit en correcte verslaggeving verdwijnen in de mist rondom de gebeurtenis in kwestie. Anderzijds , kern van mijn verhaal : is er een misdrijf gebeurt, dan kan de vervolging en berechting van de verantwoordelijken niet worden ontlopen.

  • door RH op vrijdag 15 februari 2013

    Alle organisaties ijveren voor hun belang, zowel Inbev als het ACW. En allen moeten zich aan dezelfde principes houden, de één niet meer dan de andere.

    Zonder vakbonden, stakingen en collectief loonoverleg is de Sociale Zekerheid SZ: ziekte- pensioen- werkloosheid in de kortste keren afgeschaft en de zijn de lonen gehalveerd. Daarom bekampt de N-VA, een antisociale, antidemocratische, neoliberale partij de vakbonden voortdurend met allerlei leugens en uitvindsels. Behalve de superrijken heeft iedereen de SZ nodig.

    N-VA wil een antisociaal Vlaanderen VL - zonder BR, WA en zonder de linkse PS - afleveren ten bate van zijn promotors: De GMO de Grote Multinationale Ondernemingen en ten 2e van een grotere neoliberale beweging met Duitse wortels, waarvan het reeds lang deel uitmaakt. Vandaar ook sedert lang de uitdrukking: 'De Duitse weg'.

  • door danielverhoeven op zaterdag 16 februari 2013

    Door de Coöperatieve bank BACOB te verpatsen aan het Gemeentekrediet en later Dexia is de Christelijke Arbeidersbeweging in de neoliberale logica gestapt van gokken en speculeren om op korte termijn winsten te boeken. Het is fout afgelopen. De spaargelden van 800.000 coöperanten werden in gevaar gebracht, de middelen van de eigen organisatie smelten als sneeuw voor de zon. Het ACW zou ook wel eens sorry mogen zeggen, maar het blijft liever vasthangen aan de neo-liberale logica.

    Het klopt dat de N-VA misbruik maakt van die blunders om het grootkapitaal af te schermen, maar als men als beweging niet duidelijk stelt dat van dit winstsysteem geen heil te verwachten valt, geeft men de mensen geen of een vals perspectief. Deze noch-mossel-noch-vis-logica zal de arbeidersbeweging zuur opbreken.

  • door Patrick Houben op zaterdag 16 februari 2013

    Om de één of andere heeft iedereen schrik om tegen de schenen van NV-A te stampen. Het moet nochtans niet moeilijk zijn om gelijkaardige zaken te treffen bij Voka. Alleen al bij Pol Vandendriesche's Standaard Boekhandel liggen de beerputten klaar om opengebroken te worden (als ex-boekhandelaar kan ik het weten!), maar er is niemand die dit durft te doen...

  • door Jan Hertogen op dinsdag 19 februari 2013

    In welke mate is de uitverkoop aan de haute finance van het werknemersgeld in het ACW en haar organisaties en de machtsgreep van de ‘financiële specialisten’ samengegaan met de uitsluiting van de ‘linkse stroming’ in het ACW en haar organisaties, that’s the question. Vanaf de mijnstaking 1970 en het doorgroeien van de linkse stroming vooral in LBC en later LBC-NVK is de studiedienst van het ACV mede de motor geweest van een systematische exclusie van wie de linkse standpunten kon vertolken, ook in de verantwoordelijke functies, in de christelijke arbeidersbeweging. Na de liquidatie van Paul Pataer in 1986 als voorganger van de WCAP (Werkgroep Christelijke Arbeiderspartij – een alternatief voor de CVP-binding van het ACW) en de verbale recuperatie van de ‘progressieven’ door Stragier en LBC-NVK was de weg vrij voor de rechtse machtsgreep met (duistere) financiële experts en quasi leiders van het ACW die eerder dan impact te hebben, zichzelf en de beweging hebben laten inpakken door avonturisten met anti-syndicale agenda’s destructieve mechanismen die nu voluit hun werk doen.

    Om de huidige toestand te begrijpen en te analyseren is het van belang te zien dat deze rechtse machtsgreep in het ACW maar is kunnen gebeuren door de exclusie van de consequente militante en professionele vakbondswerkers. De Witte Woede met Joos Wauters enWalter Cornelis, (en neem er ook maar Jef Mampuys bij) is daar een goed voorbeeld van. Na hun autonoom opgebouwde werking in een referentie sector van nu 650.000 werknemers in de Non-Profit, op basis van consequente democratische betrokkenheid van de militanten in de besluitvorming, dossierkennis, mobilisatie en maatschappelijke actie, werden zij en waar zij voor stonden gedumpt en uitgestoten. De verbale recupuratie van de progressieve en linkse stroming in de LBC-NVK heeft na Stragier in Ferre Wyckmans een werkzame opvolger gekregen. Hiermee was (en is) de weg vrij voor de middelmaat en het, mede door de studiedienst van het ACV onvoldoende opgevolgde (of is het meegestuurde?) uitverkoop van het ACW aan de haute finance.

    Alle deelorganisaties in het ACW bestaan uit (verkozen) afgevaardigden van basiswerkers, alle deelorganisaties hadden impact op de besluitvorming in het ACW. ACV, KWB, CM, KAJ konden wegen op beslissingen, zij konden elke technische of financiële beslissing mee opvolgen, van elke beslissende financiële stap de impact mede onderzoeken en zich daarover uitspreken, zij hebben alle mee de kaas gegeten, waarom hebben zij zich niet verzet, waarom ontbrak het inzicht, de dossierkennis, de consequente belangenverdediging van de werknemers? Ja, juist, omdat de decennialange exclusie van de linkse en progressieve beroepskrachten de kristelijke arbeidersbeweging ontkracht heeft en verarmd heeft. Zo werd de weg vrijgemaakt voor de uitverkoop van de beweging, de onderschikking aan wie uit was op de implosie en destabilisering van een organisatie die mede de pijler vormt (en verder zal blijven!) van de sociale- de bestaans en de inkomenszekerheid van de bevolking.

    Met deze campagne doet NV-A een verliesbod, het is het begin van haar eigen degeneratie, de grootspraak aan de vooravond van haar eigen reductie, juist omwille van haar ondermogen de bevolking zekerheid te bieden in de kern van haar bestaan, De analyse van het ACW-debacle dient evenwel niet alleen intern diep genoeg te gaan om de verantwoordelijken en de duistere 'specialisten' naar boven te halen maar ook om de exclusie-mechanismen bloot te leggen die volwaardig en professioneel progressie personeel heeft weggehouden van topfuncties. Het is pas door de vernieuwde integratie van dit personeel en de progressieve en antikapitalistische grondstroom dat het ACW echt orde op zaken kan zetten.

    Jan Hertogen

    • door Gio op zondag 24 februari 2013

      vergeef me, maar er is niets "sociaals" aan een "strijd voor autonomie". "deuren sluiten" om "iedereen te helpen" - lees: "onafhankelijk" om "beter te besturen" - bestaat niet. dat is een uitvinding van de huidige politieke klasse om stemmen te ronselen.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties