about
Toon menu

Man verkracht in Brussel – groot nieuws, verkeerde analyse

Het negeren van feministische perspectieven als het gaat over seksueel geweld leidt tot een enge blik die de echte oorzaken en oplossingsmethodes negeert. De poging om alles te reduceren tot sociaal-economische problemen werkt niet en is contraproductief om het reële geweld aan te pakken. Geen racisme om seksisme te bestrijden, maar ook geen seksisme om racisme te counteren.
dinsdag 27 november 2012

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

In Brussel werd een man verkracht die zich naar aanleiding van een studentendoop als vrouw had verkleed. Seksueel geweld is een afschuwelijke zaak die voor de slachtoffers vaak een jarenlang aanslepende terreur vormt. De nasleep kan zeer extreem zijn met beschuldigingen van de omgeving en media, kritische opmerkingen tegenover het slachtoffer, moeilijke juridische processen en dergelijke meer. Ik wens het slachtoffer en zijn omgeving dan ook veel moed en sterkte toe.

Als feministe kan ik niet anders dan kritisch zijn als ik het nieuws bekijk, mijn inwendige genderalarm geeft voortdurend waarschuwingen. Er is in België heel veel seksueel geweld, dat komt eigenlijk bijna nooit in het nieuws, met uitzondering van af en toe een item zoals de docu Femmes de la Rue die dan nog over de lichtste vormen van dit geweld ging. In Ter Zake[1] werd de zaak rond de studentendoop besproken, twee mannen – Bruno De Lille en Bleri Lleshi – mochten hun mening geven over de zaak.

Bruno De Lille verzekerde ons dat Brussel geen Far West was. Dat is goed om te horen, maar wat betekent dat eigenlijk – geen reden tot paniek, ga rustig naar bed? Bleri Lleshi ging er nog even op door, en verzekerde ons dat zoiets naar zijn weten nog nooit was voorgevallen.

De vragen van Ter Zake-presentatrice Katleen Cools waren nogal problematisch, het was weer eens de typische “we moeten zeggen waar het op staat, het zijn de allochtonen”. Lleshi maakte duidelijk dat het geen cultureel probleem is. Dat klopt, maar wat dan wel? Aha: het is sociaal-economisch. Onderwijs, arbeidsmarkt, huisvesting, etcetera. Die problemen zijn er inderdaad en moeten worden aangepakt.

Als je ergens geen expert in bent – bijvoorbeeld in mechanismen en cijfers van seksueel geweld – doe jezelf dan ook niet voor als expert. Dat is wel een basisvorm van eerlijkheid die we mogen verwachten – moeten eisen – van onze nieuwe generatie opiniemakers.

Er is namelijk wel degelijk een groot probleem. Om te beginnen is er enorm veel seksueel geweld op vrouwen. Het aantal vrouwen dat zaken meemaakt van verbaal geweld op straat tot en met verkrachting is ontstellend hoog – in sommige studies tot 44 procent vrouwen die seksueel geweld meemaken, 20 procent seksueel misbruik. Ook mannen ondervinden veel meer seksueel geweld dan wordt aangenomen: 9 procent van de mannelijke bevolking ondervindt seksueel misbruik[2].

Sociaal-economische factoren, verzekeren de beide heren ons, zijn de oorzaak. Wel, ik denk het niet. Vrouwen zijn relatief gezien vaker arm, dus die zouden dan vaker overgaan tot seksueel geweld? Excuses voor de platte opmerking, ik word er heel kwaad van als seksueel geweld weer eens onder tafel wordt geschoven. Beide heren hebben geen enkele serieuze hypothese kunnen formuleren over hoe dat mechanisme dan precies zou werken met betrekking tot seksueel geweld.

Uit studies is al lang gebleken dat seksueel geweld in alle geledingen van de maatschappij voorkomt. Seksueel geweld gebeurt bij eender welke sociale klasse, afkomst, status, cultuur. Het gebeurt ook vaak in de private sfeer en de meldingsbereidheid is zeer laag – nogal logisch gezien alle victim blaming die je op je dak krijgt als je naar buiten komt met je verhaal. Er is meer geweld op vrouwen dan op mannen, maar beide worden zwaar onderschat. Geweld op vrouwen komt vaker voor in de private sfeer, geweld op mannen meer in de publieke ruimte.

Ik ben het ook ongelofelijk beu om de media voortdurend het racistische wij-zijdenken te zien versterken en de problemen af te schuiven op bepaalde groepen. Op die manier wordt geweld tegen vrouwen bijvoorbeeld nog eens misbruikt om islamofobie te voeden.

Aan de andere kant wil ik ook geen uitverkoop van seksisme om racisme te bestrijden. Ja er is een probleem met geweld. Nee, dat heeft niets met cultuur te maken. Maar dat wil niet zeggen dat er geen probleem is. Is er een machocultuur, was nog een vraag die aan bod kwam. Feministes kunnen niet anders dan wat groen lachen daarbij.

Er is een verkrachtingscultuur ja, in die zin dat dat geweld nauwelijks serieus wordt genomen terwijl het wel ontstellend veel voorkomt. Het wordt voortdurend goedgepraat, de schuld wordt afgeschoven op de slachtoffers en verder steekt iedereen de kop in het zand.

Zelf ben ik, voor de duidelijkheid, ook links. Ik heb vroeger ook die typische alles-is-sociaal-economisch-mantra geleerd. En in  veel gevallen klopt dat ook - het is een belangrijke visie die te vaak niet de aandacht krijgt die ze verdient. Idem voor het beruchte onveiligheidsgevoel. Dat onveiligheidsgevoel van de bange blanke Vlaming was inderdaad iets wat nergens op gebaseerd was, behalve dan op allerlei leugens uit krantjes van het Vlaams Blok.

De misdaad kon overal dalen maar toch voorgesteld worden als stijgend. Maar voor bijvoorbeeld vrouwen geldt deze analyse niet. Er is geen onveiligheidsgevoel, er is gewoon onveiligheid – de manier waarop vrouwen voortdurend op hun hoede moeten zijn en dan toch nog zo massaal veel geweld meemaken is onaanvaardbaar, wordt veel te weinig besproken er er wordt niets aan gedaan. Idem voor geweld op transgender personen, ook dat is enorm problematisch: zodra iemand ergens een genderhokje of kledingnorm overschrijdt, begint het geweld. Dat is nu eens reële onveiligheid.

Er zijn meerdere vormen van onderdrukking die op elkaar ingrijpen en elkaar beïnvloeden - een visie die we bij feminisme kruispuntdenken noemen - en die vormen van onderdrukking zijn niet tot elkaar te reduceren.

Een focus op enkel sociaal-economische factoren kan hier geen verklaring voor bieden, zoals nog maar eens bleek uit deze reportage. Waarom kwamen er eigenlijk enkel mannen aan bod bij iets wat bij uitstek een feministisch thema is? En dan nog eens mannen die ons dan kwamen verzekeren dat ze zich niet onveilig voelden en dat er geen probleem was?

Dat is ongelofelijk grof en respectloos tegenover de mensen die allerlei zware feiten hebben meegemaakt. Enkel als je ook een feministisch perspectief in rekening brengt kan er een verklaring voor komen en een werkmethode om deze zaken aan te pakken.

Voetnoten

reacties

40 reacties

  • door Mattias De Vuyst op dinsdag 27 november 2012

    Amai, wat wil je nu eigenlijk zeggen Evie? Het is alsof je iets wil zeggen, maar eigenlijk niet durft of het zelf niet goed weet? Voor de rest ben ik totaal verdwaald over wat het hier nu eigenlijk gaat. Ik deel je mening dat het problematisch is dat enkel mannen aan het woord gelaten worden. Maar ergens moet je dat nu ook niet zo ver gaan zoeken. Een man die verkleed was als vrouw werd verkracht door een groep allochtone jongeren, dus de link met gaybashing wordt dan al snel gemaakt natuurlijk.

    Omdat het allochtonen zijn kunnen we inderdaad terug de discussie beginnen over of het nu sociaal-economisch is of dan weer cultureel. Waarschijnlijk zal het allebei wel meespelen, zoals als in zo goed als alle maatschappelijke fenomenen. Ik ben al blij dat we het nature-nurture debat er niet bij betrekken.

    Maar inderdaad, er is te veel seksueel geweld. Eigenlijk is alle geweld gewoon problematisch. Maar toen ik een tijdje terug de cijfers zag hoeveel verkrachtingen (en groepsverkrachtingen) er wekelijks gebeuren in België, toen viel ik bijna om ver. In dat opzicht is het inderdaad goed om cultuur wat breder te bekijken, want ook in de -om het met een vies woord te zeggen- 'autochtone' cultuur zit er vaak te veel seksistisch geweld ingebakken.

    • door Mattias De Vuyst op dinsdag 27 november 2012

      Wat natuurlijk niet wil zeggen dat we het debat en de discussie niet uit de weg mogen gaan of bepaalde culturele waarden wel nog -en in welke mate- wel verzoenbaar zijn met onze manier van samenleven. Ik heb soms het gevoel dat een groot deel van de civiel society gewoonweg achterop hinkt ten aanzichte van de morele waarden die de kapiteinen van de maatschappij uitzetten...

  • door Stefan Van Baeten op dinsdag 27 november 2012

    Wat een negatieve veralgemening en geklaag over mannen zeg....alsof wij mannen de foutste groep gedrochten der aarde zouden zijn...ben ik even blij van in een "gezonde" nest geboren en opgevoed te zijn, waar respect wel iets meer basis en waarde heeft meegekregen, dan het foute gedrag men tegenwoordig zowat alle mannen aanbindt. Het lijkt er mij met de dag meer en meer op dat sommige feministen het liefst alle mannen tot uitschot wensen te herleiden, en dat door verstoorde enkelingen die hun dwangmatigheden op anderen ongevraagd botvieren...Wel beste feministen...respect is iets dat een wisselwerking inhoudt, mannen of vrouwen... is zelfs niet van belang, het gaat om het wezen...dat voor je staat en waar je op een waardige wijze mee omgaat...en ja..verkrachters horen niet vrij rond te lopen, daar zij een gevaar zijn voor hun naast omgeving...maar ook ff ter duidelijkheid...niet alle mannen zijn verkrachters...en "wij mannen" wensen ook niet een beetje zo aangekeken, gestigmatiseerd of er verdacht van te worden..lukt dat? 'tzou tof zijn ...!

    • door A. op dinsdag 27 november 2012

      Heeft u zelfs ook maar tot in de helft gelezen? Nergens wordt er gezegd dat alle mannen slecht zijn oid. Als u het niet eens bent met het feit dat de meeste daders van seksueel geweld mannen zijn, kom uit uw luie zetel en doe er mee iets aan.

    • door L op dinsdag 27 november 2012

      Het woord 'feminisme' gelezen en er zelf een verhaaltje bij verzonnen ofzo? Verschillende malen wijst de auteur erop dat ook het seksueel geweld op mannen onderschat is. Manbashing lees ik hier echt niet in, alleen een verontwaardiging dat het debat werd gevoerd tussen twee 'non-experten'.

  • door Anoniem op dinsdag 27 november 2012

    Man wordt verkracht in Brussel => Er is te veel seksisme ten opzichte van vrouwen + onbegrip dat dit een thema in de media is. O_0

  • door Sas op dinsdag 27 november 2012

    zucht en nog eens zucht. Een zoveelste opinie terwijl er van de daders - gelukkig - niets geweten is. Met gelukkig bedoel ik : hun leeftijd maakt dat er niets openbaar mag. Komt niemand ten goede. Geanonimiseerd is dit echter wel belangrijke info. Zo werden groepsverkrachtingen en verkrachtingen in Brussel door jongeren ooit al perfect geanalyseerd, de scriptie is nog steeds te vinden op internet en heeft wél belangrijke informatieve én beleidswaarde. En ja, de zaken worden er benoemd. En ja, het ging vooral over jonge daders met Marokkaanse en Congolese roots. En ja, hun sociaal-economische achtergrond werd belicht en werd als oorzaak gezien waarom men op straat zich tot bepaalde groepen aansluit. Wat Bleri en Bruno dus gisteren hebben gedaan in Terzake lijkt helemaal niet verkeerd, is zeker niet grof en kan bijdragen tot een betere en nuchtere kijk op de problemen van een (elke?) hoofdstad. Daar hoeft geen dosis feminisme bij. Mogen wel, maar de rest als nonsens afschilderen zolang feministische perspectieven niet met groot tromgeroffel worden onthaald is al even gevaarlijk. En wat is er nu fout aan twee mannen in een studio? Mag de inhoud tellen? Kan het eens een én-én-verhaal zijn? En o ja, ook eens los van individuele - daarom niet minder luguber - casussen? Dat zou pas stappen vooruit betekenen. Want dat er té veel geweld is, té veel seksueel geweld : daarover zijn we het allemaal eens. O ja twee, ik zie trouwens nergens slachtoffers bejegend hoor. Nergens. En ook niet aangevallen en beschimpt. Gelukkig behoort dat nog tot onze beschaving : begrip voor het aangerichte leed en een collectieve houding : laat die persoon/slachtoffer met rust en herstellen in besloten en afgeschermde kring. Hou dus elk belangrijk debat ver weg van dergelijke zaken die voor het slachtoffer enkel herbeleving kunnen betekenen.

    • door A. op dinsdag 27 november 2012

      'Ik zie het niet dus het bestaat niet' is geen valabel argument.

  • door Dirk Jacobs op dinsdag 27 november 2012

    Over seksisme, racisme en homofobie bestaat er anders wel pertinent sociologisch onderzoek, over Brussel op de koop toe. “Acculturation and prejudice against sociological minorities among Brussels youth: A multilevel regression approach”, proefschrift uit 2009 van Celine Teney (ULB): http://www.imiscoe.org/images/thesis/teney.pdf

    • door Sas op dinsdag 27 november 2012

      inderdaad, bedankt voor de link. Maar ook de thesis over alle verkrachtingszaken van de laatste jaren op parket Brussel geeft nuttige en belangrijke info. Is geen feminisme voor nodig :-). Ik herhaal dus : grof zijn niet twee heren in een Terzake-studio, wel dat empirisch materiaal door media amper (niet) wordt opgepikt.

  • door Steven Frans op dinsdag 27 november 2012

    Hebben zowel de anti-racistische als anti-seksistische bewegingen niet het probleem dat hun zelfemancipatie niet ver genoeg is doorgetrokken? Zowel racisme als seksisme blijven structureel aanwezig in onze huidige samenleving. Het succes van de individuen die zich, gesterkt door de strijd van beide emancipatiebewegingen, van dat juk hebben kunnen verlossen* wordt echter misbruikt om de structurele onderdrukking onder de mat te vegen. Het probleem moet dan ook veel breder gezien worden, onze kapitalistische samenleving bestaat bij gratie van machtstructuren waar bij het in stand houden ervan een gender- en rassenhiërarchie zeer goed van pas komt.

    *In zoverre dat al mogelijk zou zijn want ook een succesvolle zakenvrouw kan verkracht worden, de braafste Marokkaanse kinderjuf kan haar een flat geweigerd zien, en zelfs een bekende transseksuele muzikant loopt nog het gevaar op café in mekaar geslagen te worden voor wie hij/zij (daar zet onze taal mij zelf al vast in het beperkte genderdenken) is.

    • door john101 op dinsdag 27 november 2012

      Ja, en zelfs een kapitalist kan in elkaar worden geslagen of verkracht ... Zou het in een klassenloze maatschappij met een waarachtig socialistische economie anders zijn? I wonder.

      • door Steven Frans op dinsdag 27 november 2012

        Het komt er op aan bestaande machtsrelaties (zoals de macht van het kapitaal, niet louter de individuele kapitalist dus) te onderkennen, en elke vorm van hiërarchisch denken, handelen en dito structuren te bestrijden. Structureel geweld, in het genderdenken, tegen de derde wereld, minderheden, 'de natuur', armen, gedetineerden en geïnterneerden, ... maakt intrinsiek deel uit van onze huidige maatschappij. Verkrachting, racistische moorden, kernafvaldumping, ... zijn daar m.i. exponenten van. Daarmee worden individuele daders niet vrijgesproken, daarmee wordt wel aangestipt dat de aanpakken van al die problemen verder moet gaan dan de aandacht louter te richten op de individuele daders, men moet ook oog hebben voor de patriarchale, endemisch racistische, imperialistische, niet-duurzame klassenorde waarin wij, alle schone schijn ten spijt, globaal gezien leven en die dagdagelijks openlijk of verdoken geweld nodig heeft om te blijven functioneren. Vaag en met teveel grote woorden waarschijnlijk maar soit :-)

  • door Laura De Vos op dinsdag 27 november 2012

    Van wikipedia, over verkrachtingscultuur: According to the rape culture theory, acts of sexism are commonly employed to validate and rationalize normative misogynistic practices. For instance, sexist jokes may be told to foster disrespect for women and an accompanying disregard for their well-being. An example would be a female rape victim being blamed for her being raped because of how she dressed or acted. In rape culture, sexualized violence towards women is regarded as a continuum in a society that regards women's bodies as sexually available by default. (...) Rape culture is also closely related to slut-shaming and victim blaming, where rape victims are considered at fault for being raped, and it is argued that this connection is due to the presence of a culture that shames all female sexuality.

    De resultaten van een studie in Polen: (http://www.ihollaback.org/resources/research/) "As many as 85% of female respondents in the study were victims of harassment in public spaces in Poland (94% of them more than once in their life), compared to 44% of men. The average age of when women and men first experience this type of aggression is 12 years. As far as female victims are concerned, the majority of perpetrators are men (98%). In the case of male victims, perpetrators are both men (44%) and women (41%). Harassment in public space usually happens in the street, in public transportations and during mass events (such as concerts, in pubs, etc.). It pertains to as many as 60% of all cases of street harassment. The time of the day does not play any role, as it happens equally at all times throughout the day."

    De essentie lijkt mij dat sociaal-economische factoren inderdaad tellen, maar niet de enige issue zijn. Alles van lastig gevallen worden op straat tot verkrachtingen gebeurt overal in Westerse samenlevingen, ongeacht of het over mannen of vrouwen gaat (al gebeurt het vooral bij vrouwen, en bij een pijnlijk gigantisch percentage van vrouwen), ongeacht over welk uur van de dag, ongeacht hoe de aangevallen persoon gekleed gaat, ongeacht de staat van dronkenschap, etc. Er wordt wel degelijk aan 'victim blaming' gedaan. 'Victim blaming' is wanneer iemand die verkracht werd wordt gevraagd wat ze aanhadden, of ze dronken waren, waarom ze zich in een bepaalde buurt waagden op dat uur van de nacht, etc. De enige manier om verkrachtingen en seksuele intimidatie te stoppen is door niet seksueel te intimideren en niet te verkrachten. De outfit of het gedrag van het slachtoffer is niet relevant, zo is al uit vele studies gebleken. Dat de school het verkleden van mannen in vrouwen wil verbieden om toekomstige verkrachtingen te vermijden, is dus ronduit belachelijk, en enorm pijnlijk. Er wordt hier namelijk gesuggereerd dat het slachtoffer schuld had aan de zaak (wel degelijk 'victim blaming' dus), misschien zelfs dat vrouwen dus wel meer kans maken op verkrachtingen? Of dat mannen die mannelijk gekleed zijn minder kans maken op verkrachtingen? En bovendien wordt er niet echt gewerkt aan het echte probleem, namelijk dat van de ongelijke machtsverhouding in onze samenleving. En laat de juiste woord om deze te benoemen nu eenmaal de "patriarchale maatschappij" zijn, en de juiste term voor de stroming die die probeert tegen te gaan het "feminisme" te zijn.

    De idee dat "alle mannen slecht zijn" wordt hier trouwens nergens gesteld in het artikel. Het woord feminisme valt en alle haren gaan rechtop staan. Feminisme is nu eenmaal de juiste term, aangezien feminisme staat voor een gelijkwaardigheid van de seksen en er door feministen veel onderzoek gevoerd is, o.a. over intersectionaliteit (kruispuntdenken). Het is dus inderdaad niet gek dat, ondanks dat het in dit geval over allemaal mannen ging, iemand met een ruimer, intersectioneel inzicht over wat in onze maatschappij gebeurtenissen als deze mogelijk maakt, uitgenodigd zou worden in zo'n gesprek als dat van Ter Zake. Het zou zeker een interessant, en mijns inziens broodnodig, ander licht geworpen hebben op deze zaak.

    • door Daniel Solaris op dinsdag 27 november 2012

      Mannen zijn vaker het slachtoffer van algemeen geweld. Meer nog dan vrouwen slachtoffer zijn van seksueel geweld. We kunnen geweld indelen in verschillende compartimenten, doch betekent dit niet dat het één perse erger is dan het andere. Deze allusie wordt onmiskenbaar gemaakt in dit artikel waarbij hoofdzakelijk vrouwen als slachtoffer geprofileerd worden terwijl het misdrijf dat geleid heeft tot dit artikel gaat over een man dat verkracht wordt door andere mannen. Tja, een 15-jarige verkrachter is een man, geen jongen en 15-jarige meisjes zullen altijd meisjes blijven. Gelijkwaardigheid van seksen is een rekbaar begrip.

  • door Daniel Solaris op dinsdag 27 november 2012

    Door een gewelddadige verkrachting te reduceren (eigenen) tot een feministische thema spreekt boekdelen over de gecultiveerde slachtofferrol dat leeft bij radicaal feministische hokjesdenkers. Ik hoop dat dit niet het perspectief is waar de schrijfster op alludeert. Nu, volgende quote, "Ik ben het ook ongelofelijk beu om de media voortdurend het racistische wij-zij denken te zien versterken en de problemen af te schuiven op bepaalde groepen", is nu net het symptoom bij uitstek dat radicaal feminisme kenmerkt. Holebiverenigingen lurken aan dezelfde toxische appel. De strijd tegen onrecht, discriminatie, geweld en machtsmisbruik zou veel meer betekenen als de mens 'an sich' centraal zou staan, los van een enge (gender-) retoriek dat het doel heeft steeds te scheiden en te onderscheiden. Sommige verlichte feministen hebben stilaan door dat feministische agenda's misbruikt worden.

    • door A. op dinsdag 27 november 2012

      Wie heeft het over radicaal feminisme? Wie heeft het over reduceren? Het gaat hier over het hanteren van een kijk op bepaalde gebeurtenissen aan de hand van een aantal begrippen die in feministische studies al jaren gebruikt worden, maar in de berichtgeving genegeerd worden. Deze zijn echter wel noodzakelijk voor het kaderen van die gebeurtenissen. Feminisme dat zich op de 'mens an sich' focust bestaat wel degelijk, al is dat misschien door alle stromingen niet zo duidelijk. Het was voor mij vrij duidelijk dat de auteur van dit artikel een inclusieve visie hanteert.

      • door Daniel Solaris op dinsdag 27 november 2012

        Er is niets genegeerd in de berichtgeving om de situatie te begrijpen tenzij je bedoelt dat verkrachting een fenomeen is dat alleen onze vrouwelijke medemens echt kan begrijpen en dat de 'feminiene' inclusieve visie een onmiskenbare toegevoegde waarde heeft om het te kunnen kaderen voor de mannelijke (onwetende) medemens. Maw, mannenverkrachting wordt alleen 'correct' begrepen in een feministische context. De poging in het artikel om de situatie toe te eigenen houdt een morele reductie in. Feminisme dat geweldpleging met seksuele daad perse in een vrouwelijke context wil plaatsen is radicaal van aard omdat ze wenst te stigmatiseren.

        • door A. op woensdag 28 november 2012

          Zucht. Het feit dat u het woord 'feminien' gebruikt ipv 'feministisch', toont voor mij al aan dat u het grootste deel van mijn reactie niet gelezen hebt. Het gààt hier niet over 'toeëigening van de situatie'. De feministische insteek zou er juist voor moeten zorgen dat men begrijpt dat seksueel geweld inderdaad niet gaat over 'mannen tegen vrouwen', maar over macht en het hebben, krijgen en tonen hiervan. Een duiding: één van de reacties die ik op site van De Standaard bij het artikel te lazen waren was 'ja maar de daders zijn zogezegd tegen homo's en homoseksualiteit, maar ze verkrachten wel een man? dan zijn ze toch zelf homo's!' Als je de gebeurtenis past binnen het idee van verkrachting als uiting van macht, dan zou men begrijpen dat zo'n opmerking nergens op slaat, want dat het voor de daders in dit geval niet om de seks gaat, maar om het geweld. En dat is wat juist ontbreekt in de berichtgeving.

          • door Daniel Solaris op donderdag 29 november 2012

            Verkrachting is geen vaststaand begrip. Het is een veranderlijk pallet. Soms wijkt macht gewoon voor...geilheid. Niet meer dan banaal snel lozen. Het feministisch perspectief ontkracht de variabele jachtkleuren tot een dadaïstisch opgedrongen werk net omdat ze denken vanuit een éénzijdig perspectief. Een man wordt altijd eens geconfronteerd met een loosprogramma. Mits wederzijdse goedkeuring is dit geen verkrachting en toch is de krachtbron identiek. De hoer in de vrouw bespeelt deze instincten. Het spel der seksen is in feite niet meer dan het aftasten van de vruchtbare poorten. Inderdaad, geweld overstijgt seksualiteit in penetratievorm.

            • door A. op donderdag 6 december 2012

              U begrijpt het nog steeds niet. 'geilheid' opdringen aan iemand die geen seks wil, is uiting van de eigen wil en dus van macht. De man heeft de mogelijkheid om zich in te tomen, hij kan ervoor keizen om toe te geven aan een bepaalde drang. Uw schrijfsel bevat veel geblaat maar weinig wol. Ik raad u aan u eerst in te lezen in wat er heden ten dage leeft in het feministische onderzoek, de debatten en de berichtgeving met feministische insteek. En 'de hoer in de vrouw'? Serieus? U bedoelt een vrouw die seks leuk vindt? Ik voel me beledigd, maar dat zal uw bedoeling ook wel geweest zijn.

  • door A. op dinsdag 27 november 2012

    Een beetje lang uitgesponnen maar in de kern zeer waar. Dit stoorde me ook aan de berichtgeving: het ontbreken van een algemeen kader over seksueel geweld en hoe het wordt aangepakt. Het victim-blaming, rape-culture, wanneer zullen deze woorden door de mainstreammedia worden gebruikt? Na de 5e documentaire over seksuele intimidatie etc?

  • door Bart Saelens op dinsdag 27 november 2012

    Zou het niet kunnen dat de frustratie bij bepaalde bevolkingsgroepen niet te vinden is in het feit dat er véél te veel mannen in brussel zijn tegenover het aantal vrouwen? Meer vrouwen -> minder frustratie -> minder criminaliteit.

  • door bleri op dinsdag 27 november 2012

    [title]Beste Evie, Schrijven vanuit[/title]Beste Evie,

    Schrijven vanuit frustraties is prima maar je loopt wel het risico om vooral met je eigen argumenten bezig te zijn en wat de andere zegt niet te zien en zelfs verkeerd te interpreteren.

    Als je aandachtig had gekeken, dan zie je duidelijk dat het gesprek in twee delen verliep. Eerste deel over de reactie van HUB op de verkrachtingszaak en tweede deel over de problemen van de Brusselse jongeren in het algemeen. Ik ben naar de studio gegaan pas nadat ik bevestiging kreeg dat ook dit tweede deel aan bod zou komen.

    In het eerste deel was ik redelijk kort. Ik wou het vooral over de bredere problemen hebben, de socio-economische, die zo goed als nooit aan bod komen. Dus het is vooral tijdens deel twee dat ik het woord nam.

    Je trekt redelijk hard van leer, zeer onterecht. Waarom? Je hebt het in je stuk over seksueel geweld, maar ik ben niet naar de studio uitgenodigd (noch gegaan dus) om het daarover te hebben. Ook kort door te bocht om te gaan beweren dat ik mezelf als ‘expert’ voordoe wat betreft ‘seksueel geweld’. Je mag me gerust laten weten waar je dit hebt gelezen of gehoord.

    Verder je stoor je je aan het feit dat ik zeg dat het ‘geen cultureel probleem is’ en iets verder schrijf je zelf ‘Nee, dat heeft niets met cultuur te maken.’

    Je stoort je aan het feit dat ik het heb over de socio-economische problemen van de jongeren in het algemeen (die je dus onterecht verbindt aan een mantra van seksueel geweld). Nadat je eerst beweert dat ‘sociaal-economische factoren, verzekeren de beide heren ons, zijn de oorzaak. Wel, ik denk het niet’, schrijf je ‘zelf ben ik, voor de duidelijkheid, ook links. Ik heb vroeger ook die typische alles-is-sociaal-economisch mantra geleerd. En in veel gevallen klopt dat ook – het is een belangrijke visie die te vaak niet de aandacht krijgt die ze verdient.’

    Je maakt er een groot punt van in je artikel dat dit zogezegd een debat was over seksueel geweld en er was geen vrouw uitgenodigd.

    Nogmaals onterecht want meer dan de helft van het gesprek gaat over jongeren in Brussel. Een zaak is de aanleiding, een ander de inhoud die aanbod komt. Als je inhoudelijk reageert dan lijkt het me eerlijk dat je vooral naar de inhoud kijkt.

    Bovendien vind ik het straf hoe je mijn woorden uit hun context trekt en doet alsof gendergelijkheid en seksueel geweld mij onverschillig laten.

    Als je mijn werk een beetje kent (ik veronderstel van wel) dan weet je dat dit niet het geval is. Ik reageerde op dit specifieke geval en inderdaad is het de eerste keer dat ik hoorde van ‘allochtone Brusselse jongeren’ die ‘een mannelijke student verkleed als een vrouw’ verkrachten.

    Kortom dit stuk is geen 'kruispuntdenken vanuit een feministische invalshoek', maar vooral een verwarde analyse. Het was veel eerlijker en sterker geweest als je een stuk had geschreven over seksueel geweld en de dieperliggende oorzaken daarvan, vertrekkend uit je eigen ‘expertise’ (ik veronderstel dat je hier jezelf wel als een expert ziet) en niet vanuit onjuiste afleidingen en verdraaiingen van het gesprek op Terzake.

    P.S.: Dit is een vrij lange reactie op je stuk, maar zie dit vooral als een constructieve bijdrage

    • door Geertrui op dinsdag 27 november 2012

      Ik ben er niet mee eens dat het gesprek over 2 zaken ging: de verkrachtingszaak en de problemen van de Brusselse jongeren in het algemeen. Deze 2 thema's werden duidelijk met elkaar gelinkt. Zelfs toen er meer werd ingegaan op de problemen van de Brusselse jongeren, werd er vaak gerefereerd naar "macho-cultuur", cultuur, armoede en naar de documentaire "femme de la rue" (weliswaar niet door jou Bleri Lleshi, maar door beide problematieken in 1 topic te bespreken worden ze wel (indirect) gelinkt met elkaar). Daarom begrijp ik de "frustratie" van Evie maar al te goed, omdat het interview van gisteren een duidelijk voorbeeld was van hoe seksueel geweld wordt verklaard door de "mainstream media" (eenzijdig beeld, met de focus op "cultuur", "socio-economische klasse"). Zoals een vorige reactie reeds aangaf ontbreekt de focus van "blaming the victim", "raping culture", psychologische factoren,.... Het is waar dat het artikel in plaats van af te breken, een constructieve kijk had kunnen geven en zo aanleiding geven tot het doorbreken van een stereotype kijk op de problematiek van seksueel geweld

      • door Evie Embrechts op dinsdag 27 november 2012

        Geertrui, dat beschrijft treffend mijn probleem met de reportage! Ik was bezig aan een artikelenreeks met een meer uitgebreide analyse van het thema, maar voelde toch de behoefte om snel met een kort stukje te reageren :-)

    • door L op dinsdag 27 november 2012

      Ik denk dat de frustratie vooral te maken heeft met de manier waarop de media over dit voorval bericht, tegenover de quasi non-berichtgeving over seksueel geweld in bredere zin. Terwijl roepen om meer middelen, inspanningen en politieke interesse in de problemen van seksueel geweld in het algemeen is als roepen in een woestijn, wordt dit atypisch voorval overal breed uitgesmeerd. Ik beschouwde dit stuk zeker niet als een aanval op jou, wel op de berichtgeving en de framing van seksueel geweld door de media.

      • door Daniel Solaris op dinsdag 27 november 2012

        Lezen we dezelfde media of heb je een abonnement op een Tasmaanse krant? De laatste 2 jaren lees en hoor ik zoveel over seksueel overschrijdend mannelijk gedrag waarbij ik me de vraag begin te stellen of dit geen voltijdse afleiding is voor zaken die men minder wil belichten.

    • door Annemie50 op woensdag 28 november 2012

      U hebt natuurlijk het recht u vooral in te zetten voor de problemen van allochtone jongeren, maar andere mensen vinden het misschien belangrijker het sexueel geweld in onze maatschappij aan te pakken. In dat opzicht vind ik uw uitdrukking "schrijven vanuit individuele frustratie" een slag onder de gordel. Sexueel geweld tegen vrouwen is nooit een individueel probleem geweest. Engels in de "oorsprong van het gezin , de staat en de privaateigendom" schrijft al hoe de oorsprong van de klassenmaatschappij samen gaat met het ontstaan van de onderdrukking van vrouwen. Ik veronderstel dat er ondertussen recentere studies zijn, maar ik zit niet in een omgeving waar ik die te pakken kan krijgen. Hoe zou u het vinden als ik de reactie op een onderdrukkende behandeling van een allochtone jongere een individuele frustratie zou noemen. Of men wilt of niet sexisme doorkruist klassen(waaronder allochtonen)onderdrukking. Het geweld tegen homo's etc is daar een bijzondere vorm van: zij weigeren de traditionele verhouding man-vrouw. In dat opzicht was een vrouw op haar plaats als men het op Canvas over verkrachting had. Het zijn 90% vrouwen, die verkracht worden. (Nog een idee voor een wetenschappelijke studie: hoeveel % vrouwen krijgen op Canvas het woord en hoeveel % mannen+ natuurlijk de analyse van dat probleem! Als ik aan Canvas denk, zie ik voor mij bijna uitsluitend mannelijke professoren bv.) Een beetje eerlijkheid gebiedt ook te erkennen dat de machistische mentaliteit bij o.a. allochtone jongeren sexueel geweld bevordert, maar zeker niet alleen bij hen. Het is o.a. een uitdrukking van het fundamentalisme, dat vrouwenonderdrukking implementeert. Zo ook bij de katholieke fundamentalisten. Maar ook niet alleen bij hen: het machisme is wijd verspreid. Sommige mannen hebben behoefte op een “plus petit que soi” (vrouwen), hun agressie (o.a.vanwege de klassenmaatschappij)bot te vieren. Voor ontwikkelde mannen met een goede baan is het veel gemakkelijker emancipatie van vrouwen te aanvaarden.

      • door Daniel Solaris op woensdag 28 november 2012

        Oei, wel even naast de kwestie. Mannen met goede banen aanvaarden emancipatie. Fundi Feminisme heeft echt wel een therapeutische waarde.

  • door Tom V. op woensdag 28 november 2012

    Ik vind toch dat het socio-economisch aspect niet zomaar weggezet mag worden als louter een van de verschillende onderdelen. Het socio-economisch aspect is meer dan louter armoede, werkloosheid enz. Vandaar ook dat (seksueel) geweld ook buiten de economisch zwakste groepen zo sterk opduikt. Het huidige socio-economische systeem met zijn focus op concurrentie en competitie - noem het kapitalisme - cultiveert strijd en structureel geweld . Iedereen wordt herleidt tot een gebruiksvoorwerp en opgedeeld in winners en losers. Iedereen wordt een consument die gebruikt wordt om winst uit te puren, ieder mens wordt als een markt op zich en exploiteerbaar beschouwd. Iedereen moet 'de beste' zijn, zoniet telt hij/zij niet mee en kan deze 'zwakkere' zonder problemen verder gebruikt/misbruikt worden door de sterksten. Begrip, respect voor de ander wordt als zwak beschouwd. Superioriteitsgevoelens vieren hoogtij en worden nog aangewakkerd - 'wij zijn de hardste werkers', .... Logischerwijs boet het respect voor de integriteit - fysiek als geestelijk - van de ander hier aan belang in.

    • door Geertrui op woensdag 28 november 2012

      Als je zegt "Vandaar ook dat (seksueel) geweld ook buiten de economisch zwakste groepen zo sterk opduikt", dan is dat enkel gestaafd op jouw persoonlijke visie. Als je spreekt over '(seksueel) geweld, dan kan je verschillende opdelingen hierin maken: intrafamiliaal geweld / misbruik van kinderen of jongeren / seksuele intimidatie op straat / etcetera. Scheer dit dus niet allemaal over 1 kam. Een van de stereotype visies op familiaal geweld is bijvoorbeeld dat het enkel bij de armste gezinnen voorkomt, dit is niet zo, familiaal geweld komt overal voor, ongeacht cultuur, etniciteit, socio-economische "rang", enzovoort. Cijfergegevens over familiaal geweld zijn sowieso moeilijk "verkrijgbaar", omdat het zicht nu eenmaal in de privésfeer voordoet, en niet alle vrouwen naar de politie stappen, niet alle vrouwen komen in een vluchthuis terecht,... Als je spreekt over seksuele intimidatie op straat, dan wordt elke vrouw hier vroeg of laat mee geconfronteerd (en niet alleen in Brussel, geloof me), dus het zijn niet enkel vrouwen uit socio-economisch achtergestelde milieus die hier mee te maken hebben. Het voorval van de verkrachtingszaak van een student van de HUB is een ernstig geval, maar mag zeker niet gezien worden gezien als een "losstaand" geval en men mag daarom de ogen niet sluiten voor de problematiek van verkrachting. Uit cijfers van Rosa blijkt dat twintig procent van de vrouwen en tien procent van de mannen zijn slachtoffer geworden van matig tot ernstige feiten van seksueel geweld.

      Seksueel geweld is niet uit te leggen aan de hand van LOUTER socio-economische factoren en "cultuur". Het is een ingewikkeld kluwen, en er zijn hier dan ook verschillende visies - en bij elke visie kan men kantopmerkingen maken: - Je kan er niet om heen dat we nog steeds in de patriarchaal georiënteerde maatschappij die mannen socialiseert om te domineren. MAAR tegelijkertijd verklaart dit niet waarom geweld ook in lesbische relaties voorkomt en er is ook heel wat seksueel geweld ten opzichte van jongens / mannen. - je hebt ook psychologische verklaringen, psychopathologische oorzaken: jeugdtrauma's, etc - sociobiologische verklaring die stelt dat partnergeweld door mannen te verklaren is door hun drang naar biologische reproductie die zij trachten te verzekeren via gewelduitingen en het tonen van dominantie. MAAR niet alle mannen zijn gewelddadig - ...

      Er wordt nu heel wat "heisa" gemaakt rond de verkrachtingszaak in Brussel, maar (seksueel) geweld is al langer (én een steeds groeiend) probleem in onze maatschappij. Dit vraagt om grondige analyse, waarbij men los komt van vooroordelen.

      1) verkrachtingszaak van student van HUB wordt als een losstaand geval gepresenteerd door de media - dit is niet het geval 2) men kent niet het profiel van dader noch slachtoffer, dus maak geen analyses gebaseerd op lucht

      • door Daniel Solaris op donderdag 29 november 2012

        Cijfergegevens? Ingewikkeld kluwen? Onder het fluwelen gordijn bevinden zich jagende zaadspreiders en selectieve ontvangers. De bio-mens (zonder sulfieten). Ons quoi. Zeer simpel, niet complex, doch schaamte. Green! Agressie maakt de dierlijke rauwe realiteit. Geen bescherming, het gelag. Cocooning of wet als illusionaire bufferzone. Een spel, genot en kort geluk. Bewijs? Negen miljard verdomme. De penetrerende man is beperkt logisch. De listige ontvankelijke vrouw, een mysterieuze poort. Toegang bepaalt succes voor het jagend dier. Geen chance? Openbreken die boel. Tja, genetica. Neem IQ of spierweefsel als pantser. Niet individueel, maar communautair. Institutionele macht perst een alibi tot extensie. Feminisme collaboreert. Imaginair ego.

    • door Daniel Solaris op woensdag 28 november 2012

      Toch een beetje een te uitgesproken vingerwijzing naar het Kapitalisme om dit te verklaren, nee? Dit soort van zaken werden altijd en overal gedaan en zullen altijd blijven gebeuren. Niettegenstaande welke argumenten men ook wenst te gebruiken om te verklaren, ze vallen in het niets en spreken soms van een onmetelijke naïviteit in vergelijking met de zinloze gewelddaden doorheen de menselijke geschiedenis. Sommige individuen zijn nu eenmaal minder ontwikkeld en ageren sneller op impulsen die leiden tot geweld of andere uitspattingen. Een vorm van basale communicatie. Het zit in ieder van ons (in verschillende mate) en afhankelijk van omstandigheden, intelligentie, algemene ontwikkeling, opvoeding, socioculturele achtergrond, empathisch vermogen, ea. factoren, komt dit al dan niet tot uiting. Minstens even gevaarlijk als dit 'type' dader is de mens met macht die vanuit een mentale steriele burcht zich insluit in een virtuele realiteit, losgekoppeld van eigen diertjesgedrag, de wereld volgens eigen visie wenst te verklaren en te beïnvloeden. De schrijfster van het artikel valt niet onder deze noemer maar de kenmerken van een keurslijfperceptie zijn er wel. Dit is waarschijnlijk geschreven door iemand die haar seksuele identiteit hoog in het vaandel draagt omdat ze zich (relatief) bedreigd voelt buiten de groep. Een beetje zoals de bange wijkvlaming versus de slenterende stedelijke kutmarokkaan. Haar genderalarm is een vals alarm omdat ze teveel denkt in die termen waardoor ze overkomt als iemand die de hetero mannelijke psyche niet zo goed begrijpt en dit dan vanuit een bepaalde gesloten positie poogt te kaderen onder de rokken van de structuren waarin ze beweegt, nl. het Feminisme. Hey, de intentie is goed bedoeld maar er wordt wel zwaar afgeweken met non-argumenten.

  • door Omar Fathi op woensdag 28 november 2012

    Evie,

    ik begrijp de terechte opmerkingen. Ik heb zelf de indruk dat de misdaad op zich door de hele discussie aan de marge over herkomst van de daders dreigt te verdwijnen in de statistieken. De manier waarop dergelijke ronduit afschuwelijke misdaden besproken worden in de media laat me besluiten dat er in Belgie uitsgeproken meer aandacht uit gaat naar de herkomst van daders dan naar de daad an sich. Ik moet hier natuurlijk aan toevoegen dat dit enkel van toepassing is bij daden gepleegd door "vreemdelingen". Ik vraag me dus af of we én met dezelfde verontwaardiging én met dezelfde bekrompen analyses ( socio-culturele context ) de leemte in de media zouden opvullen. Kunnen we dergelijke misdaden niet gewoon veroordelen en centraal houden in onze debatten om dan ook onbevooroordeeld werk te maken van sexueel geweld, iets wat zich in alle gelederen van de samenleving voor doet. We gaan in het geval van DSK toch ook niet de integriteit van de fransman bespreken louter omwille van het feit dat DSK zich aan een kamermeisje vergreep? Maar we gaan juist kijken naar de mechanismen van macht die er toe leiden dat mannen met macht zich gemakkelijker schuldig maken aan seksuele intimidatie en geweld. Dan trachten we toch ook op een gezonde en kritische manier uiting te geven aan onze terechte verontwaardiging jegens dergelijke misdaden.

    Dus ik pleit er voor om meer aandacht te schenken aan de misdaad en de gevolgen hiervan op de slachtoffers en de gehele samenleving.

    • door Daniel Solaris op donderdag 29 november 2012

      Laat ons samen stigmatiseren!! Branden moeten ze! Links Vlaams en vrouwelijk correct. Aandacht voor zaken die je leven beïnvloeden, niet voor wereldse zaken die om de 30 seconden gebeuren. Daar pleit ik voor. Met alle empathische respect. Media is sowieso verloren. Waar hunker je naar? Dag Allemaal met penetrerende inhoud over seksueel delinquenten?

  • door Helena op woensdag 28 november 2012

    Eindelijk eens een goeie analyse! Verkrachting heeft inderdaad NIETS te maken met armoede of moslims of welke idiote reden ook. En ik ben blij dat je dit eindelijk eens aankaart. (trek je vooral niets aan van de "manbashing" commentaren, dat soort gedoe krijg je altijd als je het feministische perspectief inneemt, helaas)

    • door Daniel Solaris op donderdag 29 november 2012

      Keep it simple. Ga eens een duik nemen in een een publiek zwembad met veel allochtonen. Gegarandeerd prijs. Heeft het met moslims te maken? Je weet beter. Feministisch perspectief? Pfff, het nut tot constructief debat is weggevaagd door de massa frustraties die drijven in dat soort polemieken.

  • door freedumb op woensdag 28 november 2012

    had die gast maar geen pruik gedragen...dan was hij gewoon in elkaar geslagen...en hadden er niet zo veel mensen hun tijd verspild aan deze eindeloze stroom reacties.

    • door Daniel Solaris op donderdag 29 november 2012

      Een kern van waarheid in één zin. Geweld onder het dekkend tapijt van seksueel getint geweld. Mantra's en dogma's. Verneukte zielen.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties