Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Analyse

Knack rechts en Humo links? De ledigheid van politieke etiketten

Het weekblad Knack is het jongste slachtoffer van de crisis die sinds een paar jaar de fundamenten van het Vlaamse medialandschap aanvreet. De verkoopcijfers nemen een duik en in een paniekreactie begint de directie te sleutelen aan het DNA van de bladen. De discussie over linkse of rechtse media is daarbij totaal naast de kwestie.
dinsdag 2 oktober 2012

Het leedvermaak van De Morgen (zie afbeelding) over de troubles bij Knack is merkwaardig. De krant maakte drie jaar geleden exact hetzelfde mee. Mediabaas Van Thillo liet een 'uitheemse' hoofdredactie los op de krant die prompt een zware herstructurering doorvoerde. De malaise leidde tot een uittocht van een pak gezichtsbepalende medewerkers. De krant wist nooit te herstellen van die klap en de verkoopcijfers blijven dalen.

Knack ligt woensdag in de rekken zonder de vertrouwde voor- en achterkant. Van Cauwelaert en Meulenaere zijn er niet bij en het is de vraag of en hoe ze nog zullen terugkeren.

Het begon toen Roularta-CEO Rik De Nolf en/of zijn erfgenamen in paniek over de dramatische verkoopcijfers met Jörgen Oosterwaal een nieuwe hoofdredacteur aanstelden. Die aanstelling viel ongelukkig samen met de lancering van het eenmalige magazine Patrick, de recentste freelance-opdracht van Oosterwaal voor de Antwerpse burgemeester Patrick Janssens.

Linkse hoofdredacteur

Meteen kon je op sociale media maar ook in enkele kranten lezen dat een man van het linkse Humo hoofdredacteur werd van het rechtse Knack. Het klopt natuurlijk dat bij Knack met de komst van Johan Van Overtveldt de wijzer ver in de richting van het rabiate neoliberalisme doorsloeg. Maar het is een onzinnige bezigheid om op basis daarvan onze kranten en weekbladen op te delen in links of rechts.

De Amerikanen Noam Chomsky en Edward S. Herman leggen in hun boek Manufacturing Consent uit hoe de media de grenzen van de maatschappelijke debatten bepalen en daarbij dissidente meningen marginaliseren. De uiterste zijden van het debat die toegelaten worden zijn de onderlinge discussies binnen de elite.

Chomsky geeft zelf het voorbeeld van het klimaatdebat. In de media hoor je de wetenschappelijke consensus tegenover de non-believers. Wat je niet hoort, zijn de mensen die vrezen dat de wetenschappelijke consensus te voorzichtig is en dat de toestand dramatischer is en dus ook veel radicalere oplossingen vereist. 

In elk debat worden de dissidente vleugels weggeknipt. Dat veroorzaakt ook die kakofonie van stemmen aan beide zijden van het politieke spectrum die dezelfde krant te rechts én te links vinden. 

Dissidentie

De dissidentie wordt gemarginaliseerd. Dat gebeurt niet omdat de dissidenten maatschappelijk marginaal zijn. Soms vertolken ze zelfs breedgedragen standpunten. Denk aan de oorlog tegen Irak. De meerderheid van bijvoorbeeld de Britten was tegen de oorlog, maar de overgrote meerderheid van de stemmen die in de media aan bod kwamen waren ofwel uitgesproken pro ofwel neutraal.

Dat zelfde zie je ook bij stakingen in België. Afgaande op de verslaggeving in De Morgen, is het verbazend dat de vakbonden nog één lid vinden dat het werk wil neerleggen. Toch worden stakingen relatief goed opgevolgd en blijft het ledenaantal van de vakbonden stijgen.

Knack, Humo en alle andere week- en dagbladen evalueer je dus beter op de marges die ze hanteren. Tot voor kort – tot het ontslag van hoofdredacteur Karl van den Broeck – lagen die grenzen bij Knack redelijk ver uitéén. Knack liet bijvoorbeeld zowel Jan Blommaert als Jean-Pierre Rondas uitgebreid aan het woord. Ook in de keuze van redacteurs zag je die diversiteit.

Bij Humo is die ruimte veel smaller. Dat geldt ook voor De Morgen, maar dan weer iets minder voor De Standaard.

Net op een moment dat onze wereld heel veel nood heeft aan debat (waar naar toe met onze economie, ons milieu, ons klimaat, onze energie, onze ethiek, ..) versmallen de media de grenzen van die discussies.

Voor een stuk heeft dat te maken met de mediacrisis en de dalende oplages die de media doen op veilig spelen. Men surft mee op maatschappelijke golven die men zelf creëert. Men is bang om buiten de lijntjes te kleuren.

Het heeft ook te maken met het algemene klimaat van crisis. De crisis doet de tegenstellingen toenemen en de media verdoezelen dat.

Wordt ons medialandschap door de problemen bij Knack nu linkser of rechtser? Het wordt vooral wat armer en kleurlozer.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

27 reacties

  • door Gilbert Desmet op woensdag 3 oktober 2012

    Voor mij is het in alle geval een opluchting dat Van Overtveldt verdwenen is wegens een alle te rabiate negatieve indoctrinatie richting neo-liberalisme. Hij is duidelijk een speculant die er baat denkt bij te hebben bij het verdwijnen van de Euro. Trouwens het dagblad De Tijd is in hetzelfde bedje ziek. Het verdwijnen van Van Cauwelaert is ook een zeer goede zaak omwille van het feit dat hij Knack tot reclameblad van de NVA had laten verworden. Hij kon ook niet anders als erelid van de Marnixring, een service club opgericht door oud-Oostfronters. En Koen Meulenaere, ach wie treurt daar nu om! Misschien moet ik nu toch maar weer een abonnement van Knack nemen.

    • door Le grand guignol op woensdag 3 oktober 2012

      Wat u omtrent JVO schrijft klopt naar mijn mening slechts ten dele: hij is inderdaad een hevig voorstander van het neoliberale gedachtegoed, maar hij is geen "speculant die er baat denkt bij te hebben bij het verdwijnen van de Euro". JVO geeft in zijn artikels een bijzonder kritische analyse in verband met de richting die het Europese project alsmede de Euro uitgaat; achter de schermen zal JVO u waarschijnlijk vertellen dat zijn analyses niet kritisch genoeg zijn omdat de toestand in werkelijkheid nog veel slechter is - op dat vlak heeft hij het overigens bij het rechte eind. Wist u dat indien Spanje de Eurozone zou verlaten het Europese financiële stelsel in elkaar zou stuiken?

      "The official rhetoric is that the financial authorities of the Eurozone have made available to Spain 100,000 million Euros to help its banks. Reality, however, is very different. The Spanish banks and the Spanish state are deeply in debt. They owe a lot of money to foreign banks, including German banks, which have lent almost 200,000 million Euros to Spain. These banks are screaming to have their money back. That is why the 100,000 million Euros have been approved by the German parliament. Peter Bofinger, economic advisor to the German government, put it quite clearly: “This assistance is not to these countries in trouble (like Spain) but rather to our own banks who own a lot of private debt in those countries.” [...] The fact that Spain has an enormous problem of lack of liquidity does not mean the Euro is in trouble. Many regional governments cannot pay their public servants because of a lack of money. As a matter of fact, those enormous differences in credit availability within the Eurozone are benefiting the German banks. Today, there is a flow of capital from Spain to Germany, enriching German banks and making German public bonds very secure. The fact that there is an enormous crisis with huge unemployment rates in the peripheral countries does not mean, however, that the Euro is in crisis. It would be in crisis only if these peripheral countries, including Spain, would leave the Euro. That would mean the collapse of the German banks and the European financial system. But this is not going to happen. The measures being taken in Spain and other peripheral countries, with the support of the Troika, by the Spanish and other governments are the measures that the conservative forces they represent have always dreamed of: cutting salaries, eliminating social protection, dismantling the welfare state, and so on. They claim they are doing it because of instructions from Brussels, Frankfort, or Berlin. They are shifting responsibilities to foreign agents, who supposedly are forcing them to do it. It is the externalization of blame. Their major slogan is, “There are no alternatives!” (Navarro, 2012).

      Het is juist voor het behoud van de Euro dat de perifere, maar net zo goed de andere landen uit de Eurozone zware hervormings- en besparingsmaatregelen opgelegd krijgen. Vermits JVO de betreffende maatregelen onderschrijft en in bepaalde situaties zegt dat ze niet ver genoeg gaan geeft hij aan dat hij niet "speculeert" tegen het verdwijnen van de Euro, maar krek het tegenovergestelde bepleit: de Euro moet overeind blijven ten koste van het welzijn van de mensen in de perifere - en andere - lidstaten. JVO beantwoordt een crisis van het neoliberalisme met meer neoliberalisme en op dat vlak treed ik hem - uiteraard - niet bij. Ik ben een voorstander van een sociaal Europa en niet van een Europa van sociale afbraak.

      Overigens, het gegeven dat JVO achter de schermen veel kritischer is dan voor de schermen heeft naar mijn mening te maken met de 'gefabriceerde eenstemmigheid', i.e., 'manufactured consent', waar Christophe het in zijn artikel over heeft. Het standpunt dat Navarro (zie citaat) inneemt zal niet snel door de filters van de reguliere media geraken. Daarbij is het wel belangrijk om erop te wijzen dat de betreffende eenstemmigheid zich, binnen de huidige politiek-ideologische context, fabriceert rondom het neoliberale gedachtegoed. Het heeft dus niet zozeer te maken met de vraag of kranten links dan wel rechts zouden zijn, maar wel of hun discours alsmede hun nieuwsgaring aansluit bij de hegemonie van het neoliberalisme en daardoor die hegemonie helpt ondersteunen. Dit is heden bij alle reguliere media het geval. Weliswaar staat men soms toe dat ook afwijkende meningen gepubliceerd worden. Echter, die dissidente meningen staan in schril contrast met de eenstemmigheid die dagelijks in de kranten verschijnt en verliezen daardoor hun geloofwaardigheid.

      * Navarro, V. (2012, August 16). A CounterPunch Special Report on the Crisis in Europe: The Euro is Not in Trouble; the People Are. Retrieved from http://www.counterpunch.org/2012/08/16/the-euro-is-not-in-trouble-the-people-are/

    • door piet db op woensdag 3 oktober 2012

      @ Gilbert : en zeggen dat Van Overtveldt (samen met De Grauwe) zowat de huiseconoom van de VRT was. Meulenaere, da's vooral een pijnlijke zaak voor Mijnheerke Louis. De pijnlijke afloop van leedvermaak : het is gedoemd te verdorren. Misschien ook wat het lot van de immer doordrammende antisos Van Cauwelaert. Misschien toch maar wat wachten met een nieuwe abonnement bij de Roularta boys. Waarschijnlijk wordt het slechts een andere verpakking. Een soort verkoopsstunt (wedden dat ze kortelings weer een of andere verjaardag te vieren hebben,met gratis abonnementen en zo). En vooral : je kan je mosterd beter op andere plaatsen halen.

    • door Alex Mulder op donderdag 4 oktober 2012

      Men beste Gilbert , als er nu eens twee journalisten zijn , die weten waar het klepeltje hangt , elk op zijn terrein , dan zijn het wel deze twee heren ! Maar het linkse journaille moet steevast elke rechtsdenkende , of het nu een journalist , politicus of gewone burger is , direct , of indirect linken aan de collaboratie (nietwaar meneer Desmet ,toevallig familie van Yves ?) Links heeft de wijsheid in pacht ,op alle vlakken .....! Neem nu het klimaat , de wereld bestaat , ook alweer volgens bollebozen , laat ons aannemen ,enkele miljarden jaren ... Toch wil men ons doen geloven ,op basis van waarnemingen ,over pakweg een luttele 50 tal (!) jaren dat de opwarming van de aarde (als die er al is )alléén door menselijke activiteit wordt veroorzaakt Ge moet verdorie maar pretentie hebben . Al goed dat er toen nog geen mens bestond , of het verdwijnen van de dinosaurussen was ook zijn schuld, of de ijstijd .....en ga zo maar door ! Maar weet ge wat , we vragen het aan "schriftgeleerden " ( eender welke club ), die hebben een directe lijn met god , die weten zelfs hoe het er aan toegaat aan de overkant van de Styx ! Sans rancune

  • door Kristof Decoster op woensdag 3 oktober 2012

    Wat het debat over de klimaatopwarming betreft, zijn er toch duidelijke verschillen tussen landen. In Engeland bv. laat een krant als de Guardian toch "de mensen die vrezen dat de wetenschappelijke consensus te voorzichtig is en dat de toestand dramatischer is en dus ook veel radicalere oplossingen vereist" aan bod - Monbiot is zeker niet de enige stem, zij het allicht wel de meest prominente. Niet dat alle UK kranten op dezelfde lijn zitten, verre van, maar de Guardian & the Independent zijn toch geen kranten in de marge.

    In Vlaamse media komen dergelijke stemmen slechts heel sporadisch aan bod, zij het meer in De Morgen dan elders, en als het gebeurt, doet iedereen er doorgaans lacherig/cynisch over. Genre 'dat wisten we toch al lang, zeker, dat alles foutu is!' Groen heeft hier volgens mij ook boter op het hoofd, omdat het teveel probeert om als een pragmatische partij te ogen, waarmee zaken te doen zijn. Dirk Holemans is een uitzondering, maar hij is zowat de enige.

    • door Robrecht Vanderbeeken op woensdag 3 oktober 2012

      Bart Staes niet vergeten...

      Over The Guardian en climate change: Jonathan Cook legt treffend uit waarom ook die krant geen uitzondering is.

      http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/09/27/mediakritiek-een-vergelijkende-bespreking-van-flat-earth-news-en-newspeak-door-j

      • door Kristof Decoster op woensdag 3 oktober 2012

        Bedankt voor de tip, Robrecht. Interessante lectuur. Al onderschrijf ik toch vooral de passage waarbij Cook stelt dat dissidente stemmen als Monbiot stilaan meer en meer mensen kunnen overtuigen, en dus het mediamodel van binnenuit aantasten. Mochten de Vlaamse media Dirk Holemans of Bart Staes elke week opvoeren, bv. in een column - ipv elk jaar een keer - en Terzake, de Kruitfabriek en co daar op doorbomen 's avonds, dan vraag ik me af of de N-VA nog wel "de grondstroom" zou vertegenwoordigen in Vlaanderen.

        Volgens het propaganda-model is dat scenario weinig waarschijnlijk, maar als het kan in Engeland, moet het ook bij ons mogelijk zijn.

        Groeten,

        Kristof

    • door Patrick C op zaterdag 6 oktober 2012

      Weetje (?): het IPCC -International Panel on Climate Change- dat in haar rapporten de meest vooraanstaande wetenschappers qua klimaatstudies aan het woord laat werd indertijd door M. Tatcher in het leven geroepen. 't Is dus niet alléén kommer en kwel dat des Tatcher's is ;-) Maar dat terzijde.

      Op een paar "die-hard non-believers" na staan de meeste media in het Westen toch min of meer op dezelfde lijn of wijzen hun neuzen toch in dezelfde richting als het over klimaatverandering gaat. Meningsverschillen zijn meestal duidelijk politiek of economisch (= door winstmaximalisatie gedreven lobby's) geïnspireerd.

      Toch doet het "consensus"-model zoals zich dat in de klimaatwetenschappen aandient vreemd aan.

      Wie "wetenschap" zegt denkt al te vaak aan "deterministische" wetenschappen. Deze leveren (binnen zeer nauwe foutenmarges) vaststaande en falsifieerbare resultaten (daarom zijn herhaalbare experimenten hoekstenen van deze categorie wetenschappen, de zgn. "hard sciences"). Over de Newtonse gravitatie hoeft geen consensus bereikt te worden. Zolang we niet in relativistische omstandigheden verkeren werken die wetten perfect en zijn afwijkingen makkelijk te verklaren. De klasieke natuurkunde is deterministisch. Klimaatwetenschappen hebben een totaal ander karakter.

      Aan de resultaten van klimaatonderzoek hangen grote tot zeer grote foutenmarges vast, en aangezien onze aarde geen labo is waarin je naar believen omstandigheden kunt veranderen kun je in principe ook geen falsifeerbare resultaten presenteren. Klimaatwetenschappen zijn niet deterministisch ook al maken ze gebruik van deterministische "hulpwetenschappen". Bovendien is ons klimaatsysteem een van de ingewikkeldste systemen die we tot op heden bestuderen. Daarom wordt er met een 12-tal globale modellen gewerkt (en met een veelvoud aan deelmodellen) die voortdurend worden bijgeschaafd. Allemaal gebruiken ze subtiele statistische methodes. Het verzamelen van gigantische hoeveelheden betrouwbare data en de verwerking ervan vereist technologische vernieuwing (bv. nauwkeuriger meetapparatuur, sattelietcommunicatie en - observatie ("real time monitoring"), speciale algorithmes,..)

      Om (o.a.) deze redenen zijn klimaatwetenschappers gedoemd tot een consesusmodel. En dat maakt hen ook zoveel kwetsbaarder voor aanvallen "van buitenaf". (Net zoals zoveel andere (mens-) wetenschappers; bv. psychiaters op hun terrein die een consensusmodel hanteren dat DSM-IV heet... En we zijn "Wie is van hout?" of "One flew over a cuckoo's nest" niet vergeten.)

      Om zo'n consensus op waarde te schatten is veel meer achtergrondkennis nodig dan wat de niet-gespecialiseerde media (kunnen) verstrekken. De mate waarin die media in deze materie boter op het hoofd hebben kun je enkel afzetten tegen de wetenschappelijke literatuur. Deze moet als maatstaf dienen. Elke andere vergelijking van berichtgeving daarover, door of over de media, duidt op een onderliggende politieke of economische agenda (cfr. supra)... Of op onwetendheid... Maar ik kan me moeilijk "onwetende media" voorstellen - en als het om klimaat gaat al zeker niet - alhoewel ;-)

      Aan de lezer/luisteraar/kijker de keuze hoever hij in zijn zoektocht naar kennis wil gaan ;-) Ik zou me niet beperken tot Vlaamse of Belgische media...

  • door Sebastian op woensdag 3 oktober 2012

    Naast de marge die week- en dagbladen hanteren moet je volgens mij ook kijken naar het aantal keer dat een bepaalde opvattingen voorkomt. De weinige keren dat ik een knack vast had viel het me bijvoorbeeld meteen op dat het blad nogal pro n-va was. Vormen die kwantiteit van bepaalde opvattingen en de marge samen niet wat men doorgaans bedoeld met “rechts” of “links”?

  • door Dave op woensdag 3 oktober 2012

    Dat JVO neoliberale overtuigingen heeft is alom bekend. Maar dat neemt niet weg dat hij soms goede argumenten heeft in het EU-crisis debat. Persoonlijk vind ik het ook nuttig de argumenten van de tegenpartij te kennen, al is het maar om mijn wereldbeeld te verbreden.

    De reacties op de redacteurswisssel bij Knack is vooral ingegeven omdat Knack de laatste jaren veel kritiek had op het Belgische regime. Met wat er de laatste weken is gebeurd, zoals non-interview met De Wever, het veranderen van de 'spelregels' op lezersreacties en nu het aanstellen van een ex-Humo en ex-De Morgen redacteur, lijkt dit de laatste stap in het doodmaken van een populair medium dat kritiek heeft op het establishment.

    Speelt dat in de kaarten van NVA? Misschien, maar dat is vooral omdat NVA zich profileert als anti-establishment. Hoewel er ook vaak NVA-kritische artikels en opiniestukken in Knack verschenen, van oa Jean Marie de Meester (SPA Rood) .

    De terechte vrees die er nu is, is dat Knack dezelfde toer zal opgaan als De Standaard en De Morgen, waar lezerreacties eerst worden geëvalueerd en desnoods gecensureerd door de redactie, en waar kritiek op onze overheden uit den boze is.

    • door Rudi Dierick op woensdag 3 oktober 2012

      Zaken die bijv. keihard gecensureerd worden zijn: - de veroordelingen van de sharia door het Europees Mensenrechtenhof; - de uitspraken van dat hof over de hoofddoek; maar proffen rechten mogen in DS wel het tegenovergestelde komen beweren; - wat confederalisme inhoudt; - .het feit dat dit regeerakkoord meerdere expliciete ethnische discriminaties voorziet: rechten die Vlamingen ontzegd worden en die Franstaligen wel kunnen genieten; - het feit dat dit regeerakkoord Vlaanderen véél meer zal kosten aan transfers dan vandaag: volgens ALLE onafhankelijke economisten zullen de transfers waarschijnlijk stijgen, maar politici van de B-partijen mogen ongehinderd door één kritische vraag massaal het tegenovergestelde beweren; ....

      • door dirk1965 op donderdag 4 oktober 2012

        "volgens ALLE onafhankelijke economisten...": noem er eens eentje.

        • door Rudi Dierick op vrijdag 5 oktober 2012

          We hebben economisten in Antwerpen, Leuven, brussel en gent bevraagd over hun analyse van de financiële gevolgen van deze staatshervorming. Ze meenden ALEL dat de transfers gaan toenemen, incl. de overtuigde unitarist André Decoster! Maar als gij een tegenvoorbeeld kent, zeg het dan.

  • door Eddy Daniels op woensdag 3 oktober 2012

    'Net op een moment dat onze wereld heel veel nood heeft aan debat (waar naar toe met onze economie, ons milieu, ons klimaat, onze energie, onze ethiek, ..) versmallen de media de grenzen van die discussies', schrijft Christophe Callewaert terecht. Wil het toeval nu toch niet dat als ik een reactie post op DWM deze binnen de kortste keren weer van de site wordt gehaald..

    • door J. Blommaert op woensdag 3 oktober 2012

      Eddy, voor de zoveelste keer: heb je nu eindelijk de 'spelregels' onderaan de pagina van DWM al eens grondig gelezen? Als je die overtreedt word je eraf geflikkerd. En niet enkel jij: ik ook, en alle anderen die hier optreden. Het betreden van het forum impliceert de aanvaarding van de spelregels. LEES die nu eindelijk eens, Eddy.

  • door Robrecht Vanderbeeken op woensdag 3 oktober 2012

    Manufacturing consent? Zelfs Youtube doet blijkbaar vlot mee in het monddood maken van dissidente stemmen. Een kritische video die de ggo-lobby aanklaagt, werd verwijderd. Nochtans is deze video belangrijk in de aanloop van de stemming van ‘proposition 37’: een oproep van de bevolking om ggo-ingrediënten in voedsel verplicht te vermelden op de verpakking in de VS.

    http://www.naturalnews.com/037410_Organic_Spies_Whole_Foods_censored_video.html

    Hierbij de video: http://tv.naturalnews.com/v.asp?v=484FC93C887B206A895A116C0A3469E3

    • door Patrick C op woensdag 3 oktober 2012

      ...zij het selectief ;--)

      Uiteraard is elke vorm van censuur selectief, maar censuur in land A verschilt van censuur in land X terwijl Youtube wereldwijd actief is. Het meeste recente voorbeeld is het ondertussen beruchte "The Innocence of Islam". Daarover werd door diverse media in binnen- en buitenland beweerd dat Google het van het net verwijderd zou hebben. Hoe komt het dan dat ik enkele dagen geleden nog het hele filmpje én een paar trailers probleemloos heb kunnen downloaden zonder daarvoor hacker-kunst-en-vliegwerk te moeten gebruiken?

      Wie censureerde hier? Desinformatie werkt vele malen efficiënter. Overinformatie doet het de voorbije jaren ook niet slecht...

      Ik heb noch de kennis noch de middelen (of tijd) om zelf te controleren in welke landen Google bedoelde video ook zelf effectief offline gehaald heeft. Indien het al niet bepaalde overheden waren die...

      PS: ik bekijk straks graag de links die je meegeeft. MVG.

      • door Robrecht Vanderbeeken op woensdag 3 oktober 2012

        Klopt, bij ons heb ik de video intussen wel kunnen terugvinden op youtube...

        • door Bruno Van P op donderdag 4 oktober 2012

          youtube kan heel eenvoudig censureren op basis van ip-adres, m.a.w. de locatie van je computer beslist of je al dan niet iets kan bekijken of niet

  • door pvdl op woensdag 3 oktober 2012

    Ik vond regelmatig Knack interessanter dan Humo. Mischien heeft dat te maken dat knack minder grenzen had (een breder spectrum had). Ik apprecieer dat, Alleen liet ik knack veel keren liggen in de krantenwinkel, gewoon wegens te duur. Spijtig.

  • door Gilbert Desmet op woensdag 3 oktober 2012

    Er wordt een beetje geprotesteerd tegen zogezgde censuur hier en bij andere bladen. Mag ik toch zeggen dat op veel van de "vuiligheid" die op vele internetfora verschijnt, zeker bij Knack (blad voor intellectuelen zogezgd!) best wat controle mag zijn!

    • door Patrick C op woensdag 3 oktober 2012

      Sedert een paar dagen is anoniem reageren op het Knack-forum onmogelijk: (citaat:) "Het is voortaan alleen nog mogelijk om onder uw eigen naam te reageren op artikels op deze website. Knack.be zal de registraties van gebruikers controleren om sneller op te treden tegen ongepaste reacties." Het was bijwijlen idd. een nogal trieste vertoning hoe "links" en "rechts" mekaar weinig subtiel in de haren vlogen. Vanaf nu zouden reacties daar manueel door een moderator beoordeeld worden. Ikzelf heb Knack in dat verband nog geen post gestuurd: ik wil eerst zien wat voor effect hun aanpak zal resorteren... Of bv. het uitvechten van anonieme vetes door een paar enkelingen die regelmatig het forum dreigden te monopoliseren nu zal uitblijven of niet, of die verouderde opgeklopte tegenstelling links vs. rechts die te pas en te onpas de kop opstak nog zal doorleven (ongetwijfeld wel, maar nu iets beleefder misschien ;-) Eerst even observeren. Daarom wens k hier ook niet verder op de situatie bij Knack-forum in te gaan - wat niet belet dat ik wel een paar vragen klaarstaan heb.

  • door Wim Merckx op woensdag 3 oktober 2012

    ik voel me echt niet bediend door onze Vlaamse media, voor de soms interessante Franse tijdschriften moet ik me dan weer naar Brussel begeven. Heb recent, na dik 20 jaar, mijn abonnement opgezegd van De Morgen, koop soms Humo, soms Knack. Wat ik dus lees in het redactioneel van Knack vandaag (door JVO) stoort me: 'het is vrij goed bekend wat er allemaal moet gebeuren om deze Eurocrisis echt op te lossen'. Alsof daar zomaar een concensus over bestaat. Dat kan wel zijn in de leefwereld van Van Overtveldt, maar kan dat zomaar in een editoriaal van Knack gepend worden? Wat mij betreft: jammer dat Koen Meulenaere niet in Knack stond, en de edito's van Van Cauwelaert waren niet noodzakelijk mijn opvatting, zijn beschouwingen brachten me meestal wel iets bij. Als de mode-rommel niet telkens bij Knack zat, had ik wellicht al een abonnement genomen, als minst slechte optie. Ze zouden bij hun abo's enkele opties moeten inbouwen waaronder één zonder vrouwenbladen incluis.

  • door Rudi Dierick op woensdag 3 oktober 2012

    Vele lezers merkten het hier terecht op, bij Knack zien we een redelijk grote heterogeniteit aan voorkeuren onder de journalisten. Een aantal zijn uitgesproken links, enkele rechts of uitgesproken rechts, en van vele zou ik het niet kunnen zeggen.

  • door Robrecht Vanderbeeken op donderdag 4 oktober 2012
  • door raf verbeke op donderdag 4 oktober 2012

    Midden de aanslepende regeringsvorming en de euro-crisis organiseerde ik mee een persconferentie over de Belgische staatswaarborg voor het voorlopig euro monetair fonds (EFSF ).

    Na een debat van amper 20 minuten in een parlement bijeengeroepen door een regering in lopende zaken stemmen alle partijen die van ver of van dicht betrokken waren bij de regeringsvorming, van links tot rechts, uit noord en zuid, van NVA tot ECOLO ,35 miljard euro staatswaarborgen. Zonder verslag van de inspectie van financiën. Het was het ogenblik in de crisis (najaar 2010) dat Reynders en Leterme nog durfden zeggen dat we zouden winnen bij de crisis. Bij de publicatie van de wet ontbrak bovendien het wettelijk verplicht handteken van de minister van justitie en werd een een tweetje in stelling gebracht met de raad van state om dit soort vormvereisten e omzeilen en snel het signaal te geven aan de EU dat alles onder controle was, ook zonder regering.

    In een vonnis van het grondwettelijk hof over een klacht die ik mee heb neergelegd over deze zaak, uitgesproken (daags voor een EU-top om elke twijfel over een juridisch contentieux weg te nemen) stelde het zelfde hof dat de ongrondwettelijkheid van de verkiezingen uitsprak zolang BHV niet gesplitst was, in de onmogelijkheid te zijn om ten gronde te vonissen... om de belangen van de Belgische staat niet te schaden.

    Slechts 1 persorgaan vond het de moeite hier melding van de maken: Knack.

    http://www.knack.be/nieuws/belgie/raf-verbeke-financiele-krachten-regeren-over-ons-land/article-1194964760085.htm

    Een gefilmd verslag door de RTBF werd niet uitgezonden... omdat de redactie aldus info van een journalist... niet kon geloven dat de door ons geschetste feiten waar waren !.

    Er bestaan dus wel degelijk onderwerpen zoals de euro en de EU, die binnen het ganse politieke spectrum en in praktisch alle media taboe zijn. Wat ik wel weet dat bepaalde onderwerpen wel degelijk landsbreed taboe blijven. Toen Herman Van Rompuy tot voorzitter van de Europese Raad werd gebombardeerd ontstond een collectieve opwelling van nationale trots " omdat het ene van ons is", voor de ene een Vlaming, voor de andere ene Belg, voor de ene een politieke vriend voor de andere of familie. Herman Van Rompuy wordt steevast in de media " Europese president" genoemd, een functie die gewoon niet bestaat.

    De zaak Dexia, de eerste grootbank die viel door de eurocrisis, heeft een stuk van dit taboe doorbroken maar enkel als het gaat om de Belgische engagementen voor Belgische banken. Die worden dan ook meerderheid/oppositie in de parlementen aangenomen.

    Het siert Knack dat zij vanuit welke achtergrond dan ook ten minste een stem geeft aan een democratisch standpunt hierover. Wat dat nu precies betekent voor het media-landschap dat weet ik niet.

    Wat ik wel weet dat is dat er met een even rechts of links media-landschap in een land als Duitsland wel een reëeel debat gevoerd wordt over de EU. Daar zijn de media de partijen, de vakbonden, de academici en de sociale bewegingen intern bezig met een open .

    De idee dat zo'n historische crisis onmogelijk een uitweg kan vinden, welke dan ook, zonder dat die gelegitimeerd is voor de bevolking neemt daar hand over hand toe.

    Ik ben geen Knack favoriet, maar Knack komt nog het dichtst in de buurt van zo'n heel juiste opvatting.

  • door schoutteten nikolay op zaterdag 1 december 2012

    Al een paar maanden geraak ik niet meer op het forum van Knack.Censuur???Volgens mij wel.Bewijs maar eens dat het zo niet is.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties