Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Wetenschap als deel van de lulkoek

Bart De Wever verwijst om de haverklap naar ‘de wetenschap’ of naar wetenschappelijke argumenten. Journalisten stellen haast nooit vragen naar die wetenschap, die in vele gevallen niet bestaat of precies het tegenovergestelde beweert. Ze zouden dat beter maar eens beginnen doen.
zaterdag 29 september 2012

Recent publiceerde Bart De Wever in De Standaard een column waarin hij het schrappen van het woord ‘allochtoon’ door De Morgen op de korrel nam. Hij vond dat een pathetisch gebaar van de redactie, en verwees als steun daarvoor naar de wetenschap. Ik citeer:

“De achterliggende redenering is daarmee goed samengevat: taal maakt de werkelijkheid. Dat is een opmerkelijke redenering, want ze druist in tegen het acquis van enkele honderden jaren analytische taalfilosofie, waarin taal wordt beschouwd als een middel om de werkelijkheid te beschrijven.”

Een mikmak

Hij begaat hier een eerste blunder. De analytische taalfilosofie is een constructie uit de negentiende eeuw en is dus niet ‘enkele honderden jaren’ oud. Wat daarop volgt is een mikmak van elementen bijeen gegraaid uit De Wevers zonder twijfel gestoffeerde bibliotheek. Hij begint bij Wittgenstein:

“Waarover men niet spreken kan, daarover doet men er beter het zwijgen toe', zo vatte Ludwig Wittgenstein samen dat we gedoemd zijn om te falen in onze pogingen om met taal de totale werkelijkheid te beschrijven. Derhalve is taalgebruik niet neutraal, want het bepaalt hoe we de beschreven werkelijkheid interpreteren.”

De werkelijkheid interpreteren is niet hetzelfde als ze “maken” of veranderen voor De Wever. Hij zet dit argument aan het eind kracht bij met het volgende citaat, een zoveelste schalkse sneer naar links:

“Misschien moeten progressieve lieden er hun Karl Marx maar eens op nalezen: het komt er niet op aan de werkelijkheid te interpreteren, het komt er op aan ze te veranderen.”

En een interpretatie is dus geen verandering van de wereld, volgens De Wever. Tussendoor verwijst hij echter wel uitgebreid naar Noam Chomsky en zijn these over propaganda en manipulatie. Het systematisch benoemen van de werkelijkheid heeft een politiek effect, volgens Chomsky – het schept een hegemonie, een pensée unique en dus een politiek feit, een politieke realiteit. De these van Chomsky is dan ook volkomen tegengesteld aan de stelling die De Wever hier wil argumenteren.

Politieke benoemingen

En dat is niet alles: we kennen ook de zogenaamde ‘Whorfiaanse effecten’. Iets op een bepaalde manier benoemen schept een handelingsmodel. We handelen dus in overeenstemming met de wijze waarop we dingen benoemen. Wanneer we ‘migranten’ bijvoorbeeld als een ‘probleem’ benoemen, dan gaan we migranten als probleemgevallen behandelen. Wanneer we een gewapende opstand benoemen als een ‘bevrijdingsbeweging’ of als een ‘rebellie’ dan heeft dat enorme gevolgen: in het eerste geval mag men steun van bondgenoten verwachten, in het tweede geval ligt dit niet voor de hand. En wie in een rechtbank als ‘schuldig’ benoemd wordt, gaat naar de petoet, terwijl de ‘onschuldige’ vrijuit gaat.

Politiek zit afgeladen vol met zo’n ‘benoemingskwesties’, en De Wever is er zelf een meester in. Denk aan zijn ‘twee democratieën’ beeld, dat binnen de kortste keren als een realiteit in de hoofden van velen is gaan leven. Even goed: de ‘obesitas-regering’ en de ‘tsunami van nieuwe lasten’. Elk van deze woorden is gekozen precies omdat ze een realiteit scheppen en een handelingspatroon losmaken. De Wever is in wezen een volbloed Whorfiaan.

Wetenschap als zever

Wat De Wever in De Standaard schreef is dus lulkoek, en het is interessant, zowel als irritant, te zien dat hij bij die lulkoek de wetenschap inroept als schild. Hij doet dit geregeld. Voor de zomer had hij het over de losgeslagen onderwijscultuur in dit land, gericht op creativiteit en niet op discipline, en hij wist te vertellen dat die nadruk op creativiteit door ‘de wetenschap weerlegd’ was. Welke wetenschap? Op welke eminente geleerden en grote studies baseert de heer De Wever zich? Welke doorslaggevende wetenschappelijke resultaten geven hem het gezag dat hij opeist in die uitspraak?

Geen enkele. Alle ernstige studies spreken zijn standpunt tegen. Kinderen leren wel degelijk meer, sneller en beter wanneer de leermethode afgesteld is op creativiteit in plaats van op discipline en herhaling. Alle ernstige studies, terzijde, wijzen daardoor ook op het belang van een meertalige opvoeding, op het potentieel van online games en andere nieuwe vormen van vermaak, op het belang van afwisseling in de leeromgeving en ga zo maar voort. De ernstige wetenschap geeft De Wever eigenlijk vrij systematisch ongelijk en houdt een pleidooi voor zaken waaraan De Wever een bloedhekel heeft.

Geen kennis maar geloof

Geen enkele journalist vraagt hem echter naar de details van de wetenschap die hij aanhaalt. Zo ver gaat de kritische journalistiek in dit land niet, en men aanvaardt dus dat hij straffe argumenten laat schuilgaan achter een scherm van geloofwaardigheid.

Wie dit scherm van dichterbij bekijkt, stelt vast dat De Wever de wetenschap gewoonweg willekeurig inroept, telkens wanneer hij iets kordaats en radicaals wil meedelen. Het is een spelletje dat wetenschap puur vormelijk gebruikt als deel van standpunten die niets met kennis te maken hebben en alles met geloof.

In zijn column in De Standaard zit het geloof in een piepklein zinnetje dat hij naar het einde toe geeft:

“Wie een gemeenschap wil vormen moet haar leden aan elkaar smeden tot een gedeelde publieke cultuur in de werkelijkheid.”

Hier is de ‘morele gemeenschap’ die De Wever schetst in zijn boekje ‘Werkbare Waarden’: een ouderwetse nationalistische visie die teruggaat tot Herder en Edmund Burke.

Noteer twee dingen. Een: de term “gedeelde publieke cultuur” is alweer een ‘politieke benoeming’, een term gekozen om er een werkelijkheid mee te scheppen. En die werkelijkheid is er al, ze ligt ten grondslag aan het beleid van ‘lik op stuk’ dat in Antwerpen – in weerwil van wat Janssens beweert – een onderscheid maakt tussen zij die zich ‘gedragen zoals ons’ en zij die dat niet doen.

Het gebruik van dit begrip is in essentie dus simpelweg een voorbeeld van wat De Wever aan De Morgen verwijt. Ziedaar zijn coherentie en helderheid: je zegt zwart zowel als wit, en achteraf zeg je dat zoiets nu net aantoont dat je een ‘genuanceerd standpunt’ hebt.

Twee: voor het geloof dat De Wever in dat kleine zinnetje belijdt zal hij vergeefs zoeken naar gezaghebbende wetenschappelijke steun. De reden is eenvoudig: dit is een geloofskwestie en niets anders. En wetenschap kan veel, maar het heeft nog niet veel doorslaggevend bewijs geleverd voor dit geloof.

Banaal nationalisme is niet gelijk aan gematigd nationalisme

Als voorbeeld kunnen we de column van De Wever aanhalen die hij twee weken terug publiceerde. De Wever stoffeert zijn column ‘Merkels gelijk’,  met de inzichten van Michael Billig. Daarin suggereert De Wever dat hij de theorie van Billig onderschrijft, meer nog dat zijn nationalistisch project in lijn is met de wetenschap. Billig is een van de prominente wetenschappelijke stemmen als het over nationalisme gaat; zijn werk “Banal Nationalism” is een standaardwerk.

Het feit dat De Wever Billig met instemming citeert doet vermoeden dat De Wever’s nationalisme dan ook gematigd is en wetenschappelijk onderbouwd. De feiten zijn opnieuw complexer dan De Wever laat uitschijnen. Laten we even overlopen wat De Wever correct verstaan heeft uit het standaardwerk van Billig en wat hij steeds opnieuw vergeet te vermelden.

Billig benadrukt in dat werk dat nationalisme inderdaad niet alleen het monopolie is van extreemrechts of expliciet nationalistische partijen, maar dat zeker het nationalisme van gevestigde staten een ‘banaal nationalisme’ is of beter een hegemonisch nationalisme.

Een nationalisme dat dag in, dag uit gereproduceerd wordt via schijnbaar banale zaken. Dat nationalisme roept geen controverse op, maar wordt gezien als ‘normaal’. Hiermee herhaalt Billig wat Barthes al in 1957 vaststelde: de wapperende vlag aan het stadshuis, waar niemand bij stilstaat, toont het hegemonische karakter van het nationalisme aan.

Dergelijk banaal nationalisme, de niet controversiële uitingen van nationalisme zijn niet onbelangrijk, het tegendeel is waar: ze tonen net de macht van die nationalistische ideologie. De Wever heeft van Billig geleerd hoe een hegemonisch nationalisme er uitziet en wat de instrumenten zijn om zo’n nationalisme te hegemoniseren.

Concreet gaat het over zaken als het logo op het officiële briefpapier van de staat, de munten, het nationalistische frame van waaruit men bericht in het journaal, de impliciete nationalistische uitgangspunten in politieke speeches (wij) en beleidsplannen, …

N-VA zet al enkele jaren alles in op het banaal maken van het Vlaams nationalisme. Dat is ook de reden waarom N-VA een tijd terug fulmineerde dat de VRT, door programma’s uit te zenden als Made in Belgium of door Belgavox te sponseren, haar natievormende rol niet meer opneemt.

Die Vlaamse ‘framing’ zoals Bracke het noemt, dat is wat N-VA verstaat als neutrale berichtgeving. Kortom, de Vlaamse natie moet voor N-VA het dominante frame zijn van waaruit alle berichtgeving moet vertrekken. Dat is immers een voorwaarde om zo’n banaal nationalisme te realiseren.

Voordat men zo’n banaal nationalisme kan realiseren, is het van groot belang dat dat nationalistisch project geen verzet oproept: dat het door de bevolking begrepen wordt als iets gematigds, neutraals en feitelijks.

Daarom indexeert N-VA haar project steevast als in lijn met de wetenschap en bij associatie als gematigd. Daarom ook dat
De Wever steevast slechts één element citeert uit het werk van Billig: namelijk hoe zo’n banaal nationalisme eruit ziet. Hij laat echter na om te citeren dat ook dat banaal nationalisme volgens Billig helemaal niet ongevaarlijk is, of vrij van de zonden van het radicale nationalisme. Integendeel.

Billig schrijft letterlijk: ‘Het zou fout zijn te veronderstellen dat ‘banaal nationalisme’ goedaardig zou zijn omdat het een geruststellende normaliteit heeft of omdat het lijkt alsof het de gewelddadige passies van extreemrechts niet deelt. Zoals Hannah Arendt (1963) al benadrukte, is banaliteit niet gelijk aan onschuld.’ Meer nog, zo vervolgt Billig, het banaal nationalisme komt net zoals het radicale nationalisme met de constructie van ‘een ander’ en die ander(e natie) kan al snel antagonistisch worden.

Het enige verschil tussen het banale en radicale, expliciete nationalisme is, dat bij een banaal nationalisme de bevolking al door en door overtuigd is van de nationale identiteit en het nationale belang, aldus Billig.

De natie is dan een nulpunt van waaruit en waarbinnen elke redenering plaats vindt. Ze wordt niet meer in vraag gesteld. Dat betekent echter niet dat dat nationalisme er niet meer is of dat het ongevaarlijk zou zijn. Integendeel, zo beargumenteert Billig, ze is dan klaar, indien nodig, om die natie en de wereldorde van naties met geweld te verdedigen.

Het betekent ook niet dat dit banaal nationalisme uitsluiting en discriminatie van minderheden uitsluit. Weer integendeel: net doordat het nationalisme dan het begin en het eindpunt is van elke argumentatie en beleidsdaad, wordt uitsluiting al snel als normaal gezien.

Het primaat van de natie staat dan voorop, niet de rechten van mensen. En terug zien we hoe De Wever de wetenschap inzet als legitimatie voor zijn project. Dat die wetenschap compleet geperverteerd wordt in dit proces is bijzaak voor De Wever. In de strijd voor de Vlaamse natie is blijkbaar alles geoorloofd.   

De vierde macht en de kritische blik op de politiek

Als radicale rechtsenationalisten instemmend topwetenschappers citeren over nationalisme, taalfilosofie en de media, dan zou er op zijn minst wat kritisch wantrouwen moeten groeien. Een goede journalist (om de categorisering van De Wever te gebruiken) is een kritisch journalist die niet zomaar slikt wat politici debiteren.

Het zou goed zijn als kritische journalisten dat onderscheid zouden maken tussen kennis en geloof, en de wetenschappelijke ballonnetjes zouden doorprikken die de politieke retoriek tot verheven niveaus moeten dragen.

Hoe ze dat moeten doen? Het is eenvoudig: ze moeten gewoon vragen “kan U dat wat nader toelichten?” En ze kunnen daarna misschien eens hun job doen en een wetenschapper bellen voor verificatie. Want wie wetenschap inroept in politieke argumenten moet verdragen dat wetenschappers zich daarover uitspreken.

------

‘Op 15 oktober verschijnt het nieuwe boek “N-VA. Analyse van een politieke ideologie” van Ico Maly. Begin september verscheen het nieuwste boek van Jan Blommaert: ‘De 360°-werknemer’. Allebei bij uitgeverij EPO’.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

66 reacties

  • door vdwielem op zaterdag 29 september 2012

    Of in eenvoudige woorden gezegd, hij verkoopt enkel heet gebakken lucht zonder inhoud, net zoals Patrick Janssens. Beide op de eerste lijn voor de sjerp.

    • door Le grand guignol op zaterdag 29 september 2012

      We zouden inderdaad kunnen zeggen dat De Wever gebakken lucht verkoopt, maar naar mijn mening is dat iets te kort door de bocht. Temeer omdat er wel degelijk een inhoud vervat zit in datgene wat De Wever zegt en die is minder onschuldig dan het op het eerste zicht lijkt. De Wever verkondigt een welbepaald discours - een ideologisch gekleurde bril - dat zowel een referentie- als argumentatiekader aanreikt volgens hetwelk we de realiteit kunnen bekijken en duiden. In tegenstelling tot datgene wat De Wever zegt geeft taal niet alleen een beschrijving van de realiteit, ze creëert ook een bepaalde realiteit. Met andere woorden: taal maakt wel degelijk de - of liever: een - werkelijkheid. Concreet: wanneer iemand spreekt over werklozen dan communiceert die persoon in wezen dat het gaat over mensen die zonder werk zitten en zich eerder passief ten overstaan van hun situatie opstellen; terwijl iemand die spreekt over werkzoekenden communiceert dat het weliswaar gaat over mensen die geen werk hebben maar wel actief op zoek zijn naar een job. Het woordgebruik waar men voor kiest benoemt en beschrijft niet alleen het gegeven dat iemand zonder werk zit, maar verschaft tegelijkertijd een manier waarop we het betreffende gegeven moeten duiden, beoordelen en aanpakken. Als experten ter zake verwijzen Maly en Blommaert dan ook onder meer naar de 'twee democratieën' waar De Wever het steevast over heeft: "Denk aan zijn ‘twee democratieën’ beeld, dat binnen de kortste keren als een realiteit in de hoofden van velen is gaan leven."

      Om zijn ideologisch discours te legitimeren en op die manier aan de kiezer verkocht te krijgen alsmede de kiezer-toehoorder erdoor te beïnvloeden tracht De Wever datgene wat hij zegt te linken aan wetenschappelijke feiten en analyses; De Wever tracht met andere woorden zijn ideologische visie op de wereld, zijn vertoog, om te zetten in een door wetenschappelijke feiten onderbouwd betoog. Niettemin spreken de wetenschappelijke analyses waar De Wever aan refereert datgene wat hij zegt tegen; ze stellen krek het tegenovergestelde vast. Dit schept voor een kritisch journalist dé mogelijkheid om de beweringen van De Wever in vraag te stellen en onderuit te halen: aantonen dat hij lulkoek verkoopt. Echter, in verband met De Wever lijkt het kritische journaille van de hand Gods geslagen. In plaats van aan te tonen dat De Wever in wezen een keizer zonder kleren is, maken de reguliere media deel uit van de schare aan wevers die de wonderlijke, onzichtbare weefsels helpen vervaardigen en aan de man weten te brengen.

      • door as op zaterdag 29 september 2012

        Het staat De Wever vrij om zijn argumenten met wetenschappelijke inzichten te ondersteunen, alleen is de wetenschap zelf niet rechtlijnig. Zeker wanneer het gaat over de relatie mens en taal. Mensen, hier is al enorm veel inkt over gevloeid. Er bestaat zelfs een heel wetenschappelijke discipline over, zoals het constructivisme. Je moet dus geen taalfilosoof zijn om voor jezelf al uit te maken dat er hier, zoals bij heel veel themas, verschillende en dus ook zeker tegenstrijdige visies over bestaan. Een stelling innemen en daarbij zeggen dat je het uit de wetenschap haalt is dus eigenlijk nietszeggend, de wetenschap is zelf in strijd met haar uitspraken. Wel mag De Wever een bepaalde traditie steunen, en hij mag daar ook de argumenten van gebruiken. Maar bottom line is: uiteindelijk kiest hij die wetenschap omdat hij zich bij die traditie het beste voelt, daar deze aansluit met zijn eigen manier van denken. Maar met zijn wetenschap gaat hij de wereld helaas niet redden. Zijn kijk op vele zaken, is mij opgevallen, heeft uiteindelijk meer met zijn geloof in die dingen te maken. Hij gelooft een bepaalde visie. Deze eigenschap is iets wat je vaak terugvindt in een politicus of leider. Op zich niks mis mee, maar de wetenschap kunnen we dan wel achterwege laten. En dus is de ironie nu ook heel duidelijk: hij die eigenlijk meer in iets GELOOFT haalt er de WETENSCHAP bij.

  • door Jan Paesen op zaterdag 29 september 2012

    BDW is politicus en de kiezer kan via haar/zijn stem oordelen of hij lulkoek verkoopt. Jan Blommaert en Ico Maly trachten onder het mom van wetenschap hun politieke opvattingen te verspreiden. Als pseudo wetenschappers worden zij met overheidsmiddelen betaald. Een beetje te vergelijken met talloze kunstenaars, acteurs en andere artiesten. Hun besef dat aan deze en andere vormen profitariaat een einde komt wanneer rechts in Vlaanderen de lakens uitdeelt veroorzaakt paniek.

    • door Stefan Van Baeten op zaterdag 29 september 2012

      Het jammere is dat meestal diegene die geen bal van kunst heeft begrepen, wil uitmaken wat wel of geen kunst is...en dan verschiet men dat het fout loopt...typische karaktertrekjes van scheefgezakte politiek...

      • door Jan Paesen op zaterdag 29 september 2012

        Ik heb geen enkele ambitie om te bepalen wat wel of geen kunst is. Iedereen moet zich creatief kunnen uiten. Blijkbaar zijn er wel mensen die bij de overheden in de rij moeten gaan staan en subsidies eisen omdat de grote, strijdende volksmassa hun cultuurproduct niet lust of er geen geld wil aangeven.

        • door Esther op woensdag 3 oktober 2012

          Beste meneer Paesen, Ik ben zelf kunstenaar en voel mij bijzonder aangesproken door uw simplistische visie en veroordeling van onze sector. Als iedereen binnenkort dezelfde korte bocht als u neemt inzake kunst dan krijgen we een bijzonder arm cultureel Vlaanderen en dan wordt iedereen net zo dom als u. De waardemeter voor kunst en cultuur valt niet te koppelen aan de publieksopkomst en de smaak van het grote publiek. U vergelijkt commercie met kunst en een supermarkt met een delicatessenwinkel. Bovendien catalogiseert u kunst en cultuur onder de profit sector. Maar kunstenaars bakken tot nader order nog steeds geen brood. Wel zijn ze broodnodig om onze maatschappij een geweten te schoppen, weg te doen dromen, emotionele rijkdom bij te brengen, ons prestatiegericht jachtig leven even te doen vergeten, onze ogen te openen...enz Om het met de taal van BDW te zeggen (want die verstaat u blijkbaar heel goed): onderzoek wijst uit dat kunst ons intelligenter maakt. Zoek dat maar even op. Denkt u werkelijk dat het ons enkel te doen is om het krijgen van dat beetje subsidie? De subsidie waarvoor de kunstenaar elk project telkens opnieuw moet uitleggen waarom zijn of haar project de moeite waard is om geld te krijgen? Moet u dat doen binnen uw job? Wij solliciteren elke dag via ons werk, beste meneer Paesen. Want er is geen enkel systeem dat ons deftig beschermt laat staan betaalt. In elke andere sector staat men op de barricade hard te roepen als de werkzekerheid in het gedrang komt. Heeft u al 1 kunstenaar op diezelfde barricade gezien die voor diezelfde reden stond te roepen? Vast en zeker niet. Want een kunstenaar is het gewoon om zelfstandig te zijn. Wij zijn de eeuwige freelancers. We mogen er niet aan denken dat we ooit eens ziek zouden worden. Er is nooit werkzekerheid is voor een kunstenaar. Dat is de realiteit. Toch werkt elke kunstenaar in mijn omgeving dag en nacht en meestal onbezoldigd aan zijn/haar kunst en doen ze allemaal nog een job daarnaast. Probeert u dat maar even mijnheer Paesen: Om naast uw fulltime job nog een fulltime job te doen. Ik daag u uit. Even kijken hoe lang u dat volhoudt. "iedereen moet zich creatief kunnen uiten" zegt u dan. Kan u de job van kunstenaar nog meer banaliseren door het zo uit te drukken? U beledigt ons met uw domme uitspraken. U doet alsof de kunstenaar zijn hobby aan het beoefenen is. We doen ons job graag, uiteraard. Maar loon naar werk? Vergeet dat maar. Dan had ik ondertussen al steenrijk moeten zijn . En dan vindt u dat we teveel aan de subsidiepoort kloppen? Het gaat om een peulschil van de totale begroting van dit land. Bekijk maar wat er in verhouding aan budget in België wordt uitgegeven aan bv. defensie. Ik ben er zeker van dat dat minstens het dubbele zal zijn en dat een klein "onderzoek" mij gelijk zal geven in deze stelling. Dit gezegd zijnde wil ik u nog meegeven dat ik zelf geen enkele subsidie krijg, en fulltime werk naast mijn "creatieve uitingen". Succes bij het kleuren van het juiste bolletje op 14 oktober.

    • door Willem Van den Panhysen op maandag 1 oktober 2012

      Waarop baseert u zich om Jan Blommaert een "pseudo-wwetenschapper" te noemen?. Zonder bronvermelding zijn uw argumenten waardeloos. In plaats van iemand een etiket met negatieve connotatie op te plakken zou u beter een poging doen om de argumenten van Blommaert kritisch te benaderen, met vermelding van de nodige links naar uw bronnen.

    • door Jan D op maandag 1 oktober 2012

      Zowel Jan Blommaert als Ico Maly zijn wel degelijk echte wetenschappers, prof en doctor. En U meneer Paesen zal ik dan maar als een echte BDW-fan beschouwen, fascistoïde klein bekrompen vlamingkje...

    • door Van Eeghem M. op maandag 1 oktober 2012

      [title]Mijnheer Paesen, De kiezer[/title]Mijnheer Paesen,

      De kiezer kan inderdaad oordelen of hij lulkoek verkoopt of niet en deze twee heren zijn er een terecht kritisch onderdeel van. Uw kortzichtig antwoord vertelt meer over uzelf dan over het artikel. En de korte sprong naar naar de artiestenwereld waar u overduidelijk veeel van weet laat zwaar te wensen over. Of vergeet u graag dat creatieve mensen (al dan niet met overheidsgeld) in grote mate de wereld rondom u fleur geven en mensen in staat stellen om MET elkaar te leren communiceren in een of andere vorm. De natuur van een kunstenaar is om oplossingen te zoeken voor puzzels waar geen eenvoudig antwoord op te vinden is, daar bent u duidelijk geen voorstander van. Dat heeft niks met subsidies te maken, en nog minder met bang zijn van rechts (wat dat ook precies moge wezen in een politiek moeras).

      Lees de tekst nog eens opnieuw, Mijnheer Paesen en hou je bovenstaande reakties voor een ander artikel.

    • door Jan Moerman op dinsdag 2 oktober 2012

      Zo eenvoudig als je in je eerste zin zegt is het niet: de kiezer is daar niet genoeg onderlegd voor. Door steeds weer bewerkt te worden door holle oneliners en andere verdoezelende retoriek is het gros van de kiezer al op voorhand geconditioneerd, en niet meer van plan de berichtgeving zelf op waarheid te controleren. Kiezers weten dus niet dat ze zullen stemmen op lulkoek, omdat ze het politiek denken jarenlang afgeleerd geweest zijn. Men heeft geen enkele inspraak meer en beseft het niet eens. Als men echter zou begrijpen hoe bv Vlaams nationalisme in elkaar zit en wie er de (financiële) voordelen van zal halen, zal niet zo snel geneigd zijn sujetten als BDW te steunen: ze stemmen op hun kapitalistische tegenstanders..

    • door Joris Verschueren op donderdag 11 oktober 2012

      Jan Paesen,

      is het een probleem dat Blommaert en co die kiezer informeren? zij doen dat met argumenten die ze staven. heeft dat soort onderbouwd debat geen plaats in een democratie? en is het dan niet wenselijk dat een samenleving het genereren van informatie die het democratisch debat ten goede komt ook betaalt? of omgekeerd, Blommaert en co bewijzen met dit soort bijdragen dat ze hun geld waard zijn.

  • door Joris Floris op zaterdag 29 september 2012

    Mijnheer Blommaert zou beter de lulkoek aan zijn eigen alma mater (de universiteit van Diederik Stapel) eens onder ogen nemen. En ja, De Wever is een pseudo intellectueel, zoals iedere intellectueel die Wittgensteins 'Wovon man nicht sprechen kann, darüber muss man schweigen' citeert (muss, niet soll!).

  • door Corneel op zaterdag 29 september 2012

    is ook wetenschap en vele partijen hebben hun politiek erop gebaseerd. Wat is daar mis mee? Probleem is dat de anderen (zie debat aan UGent met Carl Devos; bekijk dat openingscollege, of beter bestudeer het: http://www.standaard.be/extra/openingscollege) hun argumenten te weinig onderbouwen met wetenschap en feiten (Beke had het zelfs over Fabeltjeskrant ipv Fabeltjesland en Hans Van Themsche toen hij de moorden van Kim De Gelder beschreef, hij gaf ook toe dat hij geen verhaal meer had; zo'n lichtgewichten kun je toch niet serieus nemen ofwel?). Op dit ogenblijk kun je alleen concluderen dat De Wever een politiek genie is (die daar als extra pluspunt blijkbaar zijn eerlijke Zelf bij kan blijven) en de anderen gewoon geen partij zijn voor hem. Je moet daarvoor niet boos zijn op hem maar op de anderen.

    • door Nico Lahaye op zaterdag 29 september 2012

      Je hebt wellicht gelijk om De Wever een politiek genie te noemen. Maar ook een genie heeft niet altijd gelijk in wat hij zegt. En ook van een genie mag je zijn uitspraken en beweringen toetsen aan feiten en aan wetenschap.

      • door Corneel op zaterdag 29 september 2012

        Absoluut. En ik wil er nog aan toevoegen dat ik mijn prof. Jaap Kruithof meerdere malen de lof heb horen afsteken over de retorische kwaliteiten van Fidel Castro, die urenlang speechen kon. Ik vermoed dat daarbij wel eens een citaatje van Marx of Lenin gepasseerd zal zijn, niet? Al of niet kort door de bocht. In ieder geval moet dit kunnen zolang de waarheid niet gruwelijk geweld wordt aangedaan - geen gemuggenzift graag...- en dit de kwaliteit van het politieke debat de hoogte injaagt. Wat iedereen BDW zal moeten nageven, is dat hij de lat omhoog duwt en tegelijk bevattelijk blijft voor alle rangen en standen. Aan de anderen om te proberen hem op dit vlak na te volgen of zich te excuseren voor hun foute keuze (een regering steunen waarin de Vlamingen, als grootste deel van de bevolking, in de minderheid zitten - zoals vernietigend geanalyseerd door de gravensteengroep.org). Wat auteurs van artikels als deze ook moeten begrijpen, is dat ze hiermee geen enkele N-VA-stemmer of twijfelaar van gedachten zullen doen veranderen. Ze brengen er vooral hun eigen wetenschappelijke "lulkoek" mee in diskrediet, vrees ik.

  • door Mysjkin op zaterdag 29 september 2012

    Ook in verband met de schuldencrisis en economie durft BDW de bal wel eens mis slaan. Zo schreef hij in een column in De Standaard dat de huidige crisis niet kan worden opgelost door nog meer schulden aan te gaan.

    http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120625_00199732&s=1

    Dat dit in bepaalde situaties en onder bepaalde voorwaarden wel mogelijk is, wordt helder uitgelegd door Financial Times journalist Martin Wolf op zijn blog:

    http://blogs.ft.com/martin-wolf-exchange/2012/07/25/getting-out-of-debt-by-adding-debt/?#axzz27rngsusG (registreren is gratis)

    • door Willy Dewandeleer op zaterdag 29 september 2012

      De financial times als referentie ... lees de edities vlak voor de crisis en lig in een deuk.

  • door Rudi Dierick op zaterdag 29 september 2012

    het nier eerder koddig, hoe Maly & Blommaert zo in hun eigen voeten schieten. Beweren dat Dewever's beeld van '‘twee democratieën’ in dit landje géén realiteit is. Nochtans hebben zowat alle partijen zichzelf, uit vrije wil, georganiseerd als partijen telkens van één gemeenschap (op een deel van klein links, Vivant, Unie e.d. na). Ook Groen en Ecolo proberen al eens samen te werken. maar bij het wetsvoorstel over de splitsing van BHV (+/- 2,5 jaar geleden) was er echter géén spatje groene consensus: groen! desolidariseerde zich van de Vlaamse partijen, maar Ecolo bleef strak op het Franstalige standpunt. Ook de kiezers kiezen in overgrote meerderheid voor partijen die elk kiezers van één gemeenschap vertegenwoordiger. Vele objectieve aanwijzingen bevestigen dus de voorstelling van twee democratieën.

    Ook de 'analyse' van Dewever's kritiek op de steun van de VRT aan belgavox is al even dorozichtig én doortrapt. De VRT heeft een opdracht van objectieve berichtgeving. de VRT is dus verplicht tot neutraliteit. Daarom moet het voor elke democraat een evidentie zijn dat de VRT géén steun verleent aan éénder welk ideologisch of partijdig initiatief. De steun aan belgavox was een flagrante overtreding op deze regel. dat was de kern van Dewever's kritiek en die lijkt me terecht. het enige wat Maly & blommaert doen is wat gaan vitten over manier van formuleren en argumenteren. Geneuzel in de marge dus. Stokken zoeken om de hond te slaan.

    Voor de rest ligt dat artikel deels buiten mijn kennis. Het andere deel vond ik niet de moeite om verder op te antwoorden. Afgaande op die zaken waarover ik wel meen te kunnen oordelen is het al fataal gebuisd. Zelfs geen herkansing mogelijk. En dat ze soms ook terechte kritieke geven, dat zal wel kunnen, maar die twee deden voor mij al de deur dicht.

    • door Ico Maly op zaterdag 29 september 2012

      [title]reactie Ico Maly: Enkele[/title]reactie Ico Maly:

      Enkele puntjes Rudi

      1. ik veronderstel dat je dus onderschrijft dat De Wever de wetenschap misbruikt voor zijn project, want over de essentie van het stuk heb je geen opmerkingen. Dat zou ook moeilijk zijn, de werken van die wetenschappers zijn wat ze zijn.

      2. Net zoals De Wever herleidt je democratie tot verkiezingen. Uiteraard is dat een compleet misbegrip van wat een democratie is. Democratie is in de traditie van de verlichting een groot verhaal gestoeld op gelijkheid, vrijheid, een grondwet en een democratische mens. Verkiezingen zijn daar een onderdeel van, net als verzet in de vorm van betogingen, petities enz. België is dus een democratie met twee kiesomschrijvingen en een democratisch deficit die het gevolg is van de federalisering aangedreven door de moederpartij van N-VA: de Volksunie. De oneliner van De Wever wil een nieuwe realiteit creëren. immers moest België twee democratieën hebben, dan zou N-VA geen programma meer hebben...

      3. Uw kritiek over Belgavox toont het punt aan: neutraliteit voor N-VA is gelijk aan de Vlaamse natie en de VRT moet dat uitvoeren. Dat jullie daar niet alleen instaan, maar geen zier uit. Het gaat erom dat voor N-VA dat de enige rol is dat de VRT mag uitvoeren en daar steeds een punt van maakt.

      4. het feit dat De Wever bewust de wetenschap verdraait en perverteert om zijn punt te maken is uiteraard niet louter een stok om de hond mee te slaan, het toont immers aan hoe de voorzitter een loopje neemt met de waarheid en wat in de feiten een eufemisme is van liegen. voor iemand die prat gaat op zijn waarden en normen kan dat wel tellen.

      • door Gert B op zondag 30 september 2012

        “Democratie is in de traditie van de verlichting een groot verhaal gestoeld op gelijkheid, vrijheid, een grondwet en een democratische mens.” => Welke gelijkheid bedoelt u? De PS haalt met 894.543 stemmen 26 zetels (34.440 stemmen per zitje). NVA haalt met 1.135.617 stemmen 27 zetels of 42.060 stemmen per zetel. Als we het NVA stemmenaantal ook zouden delen door 34.440 zouden ze 33 zetels halen. Met andere woorden een Waalse stem weegt 22% zwaarder dan een Vlaamse. Om maar één voorbeeldje aan te halen.

        • door Sebastian op zondag 30 september 2012

          De kiesgrens tussen Wallonië en Vlaanderen zou opgeheven moeten worden, dan is er van die ongelijkheid geen sprake meer. Vlaams belang en en N-VA zouden procentueel uiteraard wel veel minder stemmen hebben (en dat is maar goed ook)...

        • door Luc Vaan Coppenolle op maandag 1 oktober 2012

          De cijfers die door Bert opgegeven worden zullen wel correct zijn. De verklaring van de door hem aangeklaagde verschillen is de volgende. het aantal te begeven zetels per kieskring wordt vastgesteld in functie van het aantal inwoners ; dus ook zij die geen kiezers zijn : inwoners die jonger zijn dan 18 jaar en zij die de Belgische nationaliteit niet hebben. Het aantal kiezers per zetel verschilt ook tussen de kieskringen in het Vlaamse Gewest zoals tussen West-Vlaanderen en Antwerpen.

        • door Luc Vaan Coppenolle op maandag 1 oktober 2012

          De cijfers die door Bert opgegeven worden zullen wel correct zijn. De verklaring van de door hem aangeklaagde verschillen is de volgende. het aantal te begeven zetels per kieskring wordt vastgesteld in functie van het aantal inwoners ; dus ook zij die geen kiezers zijn : inwoners die jonger zijn dan 18 jaar en zij die de Belgische nationaliteit niet hebben. Het aantal kiezers per zetel verschilt ook tussen de kieskringen in het Vlaamse Gewest zoals tussen West-Vlaanderen en Antwerpen.

      • door Ironickle op maandag 1 oktober 2012

        Of taal de werkelijkheid maakt of interpreteert, daar wordt inderdaad al heel lang over gedacht en geschreven. De ervaring leert dat in zo'n geval de 'oplossing' niet bestaat, of zodanig complex en verfijnd is dat we er toch niet zoveel mee kunnen doen.

        De Wever neemt een kamp van de wetenschap ter ondersteuning, niet om per sé te zeggen dat taal de wereld interpreteert maar om in twijfel te trekken dat het woord allochtoon moet geschrapt worden omdat dat een werkelijkheid zou creëren. Wat men in de column doet, is aantonen dat het verband tussen de geciteerde wetenschap en het standpunt dat taal de wereld enkel interpreteert niet altijd opgaat. Maar dat is de discussie niet: De Wever trekt vooral in twijfel dat taal werkelijkheid maakt.

        De Wever gebruikt retoriek: hij stoelt zijn argument op een autoriteit omdat je in deze discussie geen empirisch bewijs kan voorleggen. Het staat iedereen vrij die autoriteit -of de verkeerde interpretatie ervan- te weerleggen. Maar als je dat doet in ellenlange columns, laat je toe dat de focus verschuift van het onderwerp (gebruik van allochtoon) naar de persoon (De Wever), en van de stelling naar een deelargumentatie. Het eerste zorgt voor zijspoorgekijf (intellectuelen onwaardig als je het mij vraagt). Het tweede zorgt ervoor dat je misschien deels het deelargument in vraag kan stellen van een weerleggende stellingname (want nogmaals, De Wever heeft niet zelf gezegd dat taal enkel de werkelijkheid interpreteert: hij weerlegt de andere stelling). Je kunt dus nooit winnen op deze manier.

        Wilt u een ander voorbeeld van zijspoorgekijf? Als je stellingen inneemt over taal en tegelijk vrij ernstige taalfouten schrijft, hoe kan je dan geloofwaardig overkomen? - ......herleidt je democratie tot verkiezingen... (herleid) - ......een democratisch deficit die het gevolg.... (dat) - ......creëren. immers moest België twee democratieën... (Immers, als België twee democratieën had, ...) - ......Dat jullie daar niet alleen instaan, maar geen zier (in staan, maakt) - ......wissel je/u/jullie

        • door Sebastian op maandag 1 oktober 2012

          Ik denk dat u niet begrepen heeft waar dit artikel over gaat. Het gaat immers niet over die column maar over mediakritiek met die column als casus. Dit heeft dan ook niets te maken met winnen of verliezen. Het onderwerp in dit artikel is niet het gebruik van het woord allochtoon, dat maakt u er van. Het lijkt mij nogal voor de hand liggend dat niemand wilt dat de wetenschap misbruikt wordt om de eigen ideologische positie te verdedigen en dat kritiek daar op moet worden aangemoedigd.

          Eigenlijk is uw kritiek beperkt tot het aanhalen van enkele taalfouten in een reactie op een reactie. Naast het feit dat dergelijke taalpurisme laag bij de grond is, getuigt zoiets meestal ook van een gebrek aan inhoudelijke argumentatie. Iemand die 'zijspoorgekijf' aanklaagt en daarna begint te zagen over taalfouten, komt bij mij ook niet echt geloofwaardig over.

  • door froels op zaterdag 29 september 2012

    De vele en soms giftige reacties op dit artikel bewijzen dat het de vinger op een wonde legt: het gebruik van taal om de werkelijkheid te veranderen. Typisch Newspeak, 1984, Brave New World, enz. Dat NVA stemmers hierdoor hun mening niet zullen veranderen is nogal wiedes. Ze lezen Maly en Blommaert per definitie niet. De auteurs laten trouwens helemaal niet doorschemeren voor wie ZIJ gaan stemmen. Dit is dan ook geen stemadvies, maar een leuke, enigszins cerebrale analyse van de tactieken van BDW. Goede kennis van de literatuur ook.

  • door J. Blommaert op zaterdag 29 september 2012

    Beste mensen, wie me een beetje kent weet dat de 'kritiek' die hier geuit wordt mij niet raakt. Al ruim twee decennia niet. Ik voel me niet geroepen om te reageren op vuilnis zoals dit:

    "Jan Blommaert en Ico Maly trachten onder het mom van wetenschap hun politieke opvattingen te verspreiden. Als pseudo wetenschappers worden zij met overheidsmiddelen betaald. Een beetje te vergelijken met talloze kunstenaars, acteurs en andere artiesten. Hun besef dat aan deze en andere vormen profitariaat een einde komt wanneer rechts in Vlaanderen de lakens uitdeelt veroorzaakt paniek."

    Dit gaat immers niet over mij. Men overschat me, of men overschat me, maar men heeft me zelden te pakken met dit soort 'kritiek'.

    Het valt me op dat de critici de grond van de zaak vermijden. En dat is: er wordt gelogen en bedrogen zoals zelden tevoren. Er zijn er hier die dat 'een kwestie van geloof' noemen, of 'politiek genie' en zo. Welnu beste mensen, stem gerust voor iemand die liegt en bedriegt, die jullie de grootst denkbare lulkoek poogt te verkopen en daar dan nog in lukt ook. Het vertelt veel over jullie.

    Stem gerust voor iemand die jullie doelbewust voor het lapje houdt. Hij rijdt voor de miljonairs en geeft jullie de indruk dat hij voor jullie rijdt. De kater zal wel volgen.

    Ik stem om overduidelijke redenen NIET voor hem. Ik zal dan ook nooit ontgoocheld worden in die Vlaamse held.

  • door Egon B. op zaterdag 29 september 2012

    Ik deel de verontwaardiging van Jan Blommaert en Ico Maly over de populariteit van Bart De Wever. In hoedanigheid van sociologen en discoursanalysten ontmaskeren ze oneigenlijk gebruik van wetenschappelijke neutraliteit. Tegelijk hebben ze ook een politieke agenda; ze zijn ervan overtuigd dat het project van de N-VA niet in het belang is van de kiezers, maar wel van de miljonairs.

    Het lijkt mij, als iemand die zich ter linkerzijde situeert, dat Links de grenzen moet erkennen zich te verankeren op een eiland van objectieve kennis van waaruit het illusies, ideologieën en leugens ontmaskert. Deze houding leidt tot een intellectueel bevredigend steekspel, maar zet weinig zoden aan de dijk. Men denke hier aan de inleidende bemerkingen in Boltanski & Chiapello's analyse van de "Nouvel esprit du Capitalisme"; hoezeer we als bezorgde intellectuelen ook overtuigd kunnen zijn van de noodzaak mainstream economie te ontmaskeren als legitimatie van kapitaalsaccumulatie ... uiteindelijk blijft dit ver van de lokale redenen en motivaties waarom de arbeider, het kader of de bediende 's morgens opstaan en het systeem draaiende houden. Hoogstens leidt De Wevers toe-eigening van Wittgenstein en Chomsky tot een verontwaardiging in de universitaire vakgroepen en enkele weinig belangwekkende discussies in studentenresto's ... Het zal hem alleszins geen stemmen winnen of kosten.

    Politiek is geen kwestie van kennis, wel van geloof, overtuigen en het mobiliseren van mensen. Bart De Wever slaagt hierin, ook al zegt hij niet iets te construeren, maar slechts iets te actualiseren (de zgn. "grondstroom"). Laat ons daarom de term "goede journalisten" voorbehouden voor diegenen die niet toelaten dat politici een bevoorrechte kennis van een boven alle kritiek verheven Wetenschap, of (menselijke) Natuur, etc. mobiliseren in hun discours en zich zo aan politiek proberen te onttrekken.

    • door froels op maandag 1 oktober 2012

      "Politiek is geen kwestie van kennis, wel van geloof, overtuigen..." schrijft Egon B. Toch wel: voor elke beslissing is kennis vereist, anders gaan we naar de riten en magische handelingen. En die kennis, over de maatschappelijke uitdagingen, èn over de voorstellen/beleid van poilitieke partijen en vakbonden, is de kiezer nauwelijks geïnformeerd. Daarvoor zorgen de grote media die in dienst staan van bedrijven met winstoogmerkt (eigenaars en adverteerders). Het kost vandaag een grote inspanning om te ontsnappen aan het mainstream discours van de betaalde journalisten, en ons in te lichten over het verschil tussen feiten en anderzijds de sociaal-economische keuzen die ons opgedrongen worden. Ik pleit nogmaals voor regelmatige raadplegin van de sites van vakbonden, partijen en politici; en andere, alternatieve bronnen.

      • door Egon B. op donderdag 4 oktober 2012

        Beste mijnheer Roels,

        Akkoord, het journalistieke veld is erg doordrongen van marktlogica. Dit komt de kwaliteit van de journalistiek ongetwijfeld niet ten goede. Mijn bedenkingen viseerden niet zozeer kennis van standpunten van het publiek als wel een zekere retorische demarche vanwege politici zelf. Een beroep op superieure kennis transformeert naar mijn mening een politieke discussie (over hetgeen we collectief willen, rechtvaardig achten etc.) naar een discussie over wie het best de waarheid kent. In deze laatste soort discussie wordt een groot deel van het publiek gereduceerd tot toeschouwers van een intellectuele discussie. Naar mijn mening moet links politieke discussie faciliteren, andere sociaal-economische keuzen (en niet feiten) in het debat brengen en er zich voor hoeden een asymmetrische relatie tussen bevrijders en toeschouwers te creëren. Het is in die zin dat ik me afvraag of het bevestigen van een sterk onderscheid tussen vastgestelde kennis en geloof in een publiek debat wel altijd een kritische demarche is.

        • door froels op donderdag 4 oktober 2012

          Mijn nadruk op voorafgaande analyse van feiten, en deconstructie van dominante discours, is afgeleid van mijn professionele handelwijze van wetenschappelijk onderzoeker. Natuurljk moeten daarna politieke (dit zijn ethische) keuzen volgen. Maar alternatieve maatschappijmodellen moeten opnieuw gesteund zijn op wetenschappelijke analyses. Ik geef een actueel voorbeeld: is verlaging van de loonkost (sociale bijdragen, personenbelasting, indexering...) een hefboom om meer jobs te scheppen en de welvaart te vergroten? Dat wordt steeds herhaald door patroons en vele economisten. Maar is het juist? In mijn boek geef ik veel andere voorbeelden waar correcte kennis ontbreekt terwijl in de media wèl voortdurend keuzen worden gemaakt: http://vermeylenfonds.wordpress.com/

  • door Corneel op zondag 30 september 2012

    BDW liegt en bedriegt? Hoeveel erger is het dan met de andere politiekers gesteld? BDW draait er juist niet omheen en blijft op zijn lijn. De rest (vooral CD&V) week er serieus van af en worden om die reden intussen verder afgestraft. BDW is tenminste eerlijk genoeg om te zeggen dat politiek om macht gaat. Ik zie het de anderen niet zo openlijk doen...

    BDW eigent zich Wittgenstein en Chomsky toe? Zoals de PVDA zich Marx toe-eigent? Dit is compleet bespottelijk. Hij haalt die mensen aan in een column (niet in zijn partijprogramma). Dat doen intellectuelen en het gebeurt vaak in columns (een genre dat doorgaans polemiek wil uitlokken door enige overdrijving). De ene keer meer, en de andere keer minder geslaagd. De Freudiaanse analyse van zijn politieke opponenten tijdens het openingscollege aan de UGent was in ieder geval grappig én erop. Je kunt dan wel discussiëren of Freud wetenschap is of pseudo-wetenschap... :-)

    BDW rijdt voor de miljonairs? Niet alleen. Maar we zullen de miljonairs ook mee moeten hebben. Ik hoor langs alle kanten dat vader Morel veel voor ons land betekend heeft. Moeten we dan spuwen op zo iemand?

    Hier worden serieus spoken gezien, vrees ik...

    • door Jan Paesen op zondag 30 september 2012

      Het is duidelijk dat dhr. Blommaert het echt niet leuk vindt wanneer hij wordt tegengesproken. Ik vind dat hij niet zo snel de handdoek in de ring moet gooien. Zijn doelstellingen zijn wellicht edel en altruïstisch. Maar die van BDW ook. Het punt is dat linkse recepten tot nog toe bewezen hebben niet te werken: torenhoge schulden, veel georganiseerd profitariaat en een niet solidaire samenleving. Waarom klaagt hij het bewezen misbruik in onze sociale zekerheid niet aan? Wie gaat het lastig krijgen wanneer het sociaal vangnet door misbruik werd vernield? De rijken? Het is zielig wanneer heel veel energie wordt gestoken in het bestrijden van een zeer krachtige politieke stroming. Vergis ik mij maar publiceerde hij vroeger niet samen met dhr. bouckaert (nu LDD)?

      • door J. Blommaert op zondag 30 september 2012

        De enige band met Bouckaert die U bij mij zal vinden is een negatieve, beste heer Paesen. Ik heb uiterst kritisch over hem geschreven. En niet alleen over hem: ook over Patrick Janssens, Steve Stevaert, Frank Vandenbroucke, Bert Anciaux, Louis Tobback, Vincent Van Quickenborne, Guy Verhofstadt, Patrick Dewael, Karel De Gucht, Marino Keulen, Filip Dewinter i tutti quanti.

        Zoek eens wat grondiger, want U lijkt niet te weten over wie U spreekt. Typisch. Maar ik heb de behoefte evenmin als de plicht in te gaan op ongeïnformeerde toogpraatjes.

      • door Sebastian op zondag 30 september 2012

        "Het is zielig wanneer heel veel energie wordt gestoken in het bestrijden van een zeer krachtige politieke stroming." ...ik hoop dat je zelf wel een historisch voorbeeld kan vinden waar dit niet geldt?

        "Waarom klaagt hij het bewezen misbruik in onze sociale zekerheid niet aan?" Waarom klaagt u de armoede in de wereld niet aan?

        • door Jan Bel op maandag 1 oktober 2012

          Over welke bewijzen heeft Jan Paesen het als hij verwijst naar de mislukte linkse recepten en er als voorbeeld de creatie van een niet solidaire samenleving bij sleurt? Nog straffer wordt het wanneer hij het bewezen misbruik in de sociale zekerheid aanklaagt.

          In mijn, klaarblijkelijk, beperkte kennis van de geschiedenis van de laatste 150 jaar werd de sociale zekerheid in het leven geroepen na een lange en harde strijd van de socialistische, sociaal-democratische en christen-democratische arbeidersbewegingen. Tezamen met de belastingen (voornamelijk op arbeid, niet op vermogen blijkt nog steeds na de voorbereidingen op de blijde inkomst van Bernard Arnault en ondanks de ‘marxistische’ regering van di Rupo) maakt de sociale zekerheid deel uit van het herverdelend rechtvaardigheidsstelsel. Die ‘herverdeling’ moet in een juist perspectief geplaatst worden.

          Voor zover ik heb vernomen is de wereldwijde crisis die we nu al drie jaar doormaken, te wijten aan een voortvarend beleid van de banken, die men bezwaarlijk als linkse instellingen kan wegzetten. Banken hebben immers tientallen jarenlang gespeculeerd op de schulden van onder meer kleine schuldenaars die tegen een veel te hoge rente hun huis wilden afkopen. Die gretigheid is hen blijkbaar fataal geworden.

          Het enige misbruik waar ik dan weet van heb is dat er inmiddels tientallen miljarden belastinggeld en middelen uit de sociale zekerheid zijn gevloeid naar de redding van de bankensector, die nog altijd weigert de geheime kapitalen van fraudeurs prijs te geven en het – in de Zwitserse versie – zelfs nodig vindt om dit zorgvuldig geplande, misdadig opzet af te kopen met een (eenmalige?) ‘boete’ van 34% op een vermoedelijk kapitaal van 30 miljard. De cijfers worden nergens bevestigd.

          Waar is dat legendarische Zilverfonds heen, dat gepensioneerden van een gegarandeerd inkomen zou voorzien als dank voor hun lange staat van dienst?

          In een van de commentaren hierboven heeft meneer Jan Paesen het over subsidies … Wellicht heeft dat betrekking op het gebruik van publieke fondsen, die worden aangewend om onze gerenommeerde wetenschappelijke instellingen geraffineerde uitvindingen te laten doen naar de rationalisering van arbeidsprocessen, die aanleiding geven tot een groeiend corps van werkloze profiteurs , maar volgens de extreem-linkse André Oosterlinck (gewezen rector van de KULeuven), worden afgekocht middels de patenten van grote multinationals en in de eindproducten doorgerekend naar de consumenten.

          Particuliere ondeugden komen iedereen te goede, nietwaar? Ik wist niet dat solidariteit tot de basisprincipes van rechtse – kapitalisten en neoliberale – ideologen behoort. Mag ik er terloops op wijzen dat het woord ‘producent’ betrekking heeft op degene die het kapitaal voorziet, waarmee de grondstoffen worden betaald die door de arbeid worden omgevormd (geproduceerd) tot verkoopbare ‘producten’ en die met toegevoegde waarde aan de consumenten worden doorgerekend, … waarbij de winst – uiteraard – terugvloeit naar de kapitaalverstrekker. Taal creëert dus inderdaad een eigen werkelijkheid.

          Het lijkt me dat Jan Paesen in hetzelfde bedje ziek is als de N-VA-voorzitter die hij hier in verdediging meent te moeten nemen: de taal gebruiken om, geheel in lijn met de vermeende inzichten van Ludwig Wittgenstein, allerlei gratuite beweringen uit te sturen waardoor een heel eigen werkelijkheid wordt gecreëerd … waartegen zoveel mogelijk fictief bewijsmateriaal moet worden ingezet. Kwestie van een geloofwaardig verhaal te hebben.

          Als de geschiedenis toch moet herschreven worden, laat het dan grondig gebeuren! Tenslotte leven we in een tijd dat schijn en werkelijkheid de inzet zijn geworden van een doorgedreven marketingcampagne.

      • door Peteers op dinsdag 2 oktober 2012

        Linkse recepten hebben bewezen dat ze niet werken. Rechtse recepten daarentegen werken wel. Kijk maar naar het Chile van Pinochet en de Chicago Boys. Of naar Thatcher en Merkel. En vergeet de financiële crisis niet. Hoeveel hebben we als belastingsbetaler weer betaald om de banken te redden die de staat een paar jaar eerder voor een peulschil privatiseerde? Die privatisering is natuurlijk een erg linkse dada, dat spreekt voor zich.

        • door Gert B op woensdag 3 oktober 2012

          “Hoeveel hebben we als belastingsbetaler weer betaald om de banken te redden die de staat een paar jaar eerder voor een peulschil privatiseerde? Die privatisering is natuurlijk een erg linkse dada” => Toch wel, ja: “In de loop van het afsluitende decennium van de vorige eeuw was de sp.a zeer actief betrokken bij de privatisering van de Openbare Kredietinstellingen, zoals de ASLK, de NMKN en het Gemeentekrediet.” (http://www.openbarebank.be/archives/16378) Ook de schandelijke “reddingen” van Fortis en Dexia (nochtans hét uitgelezen moment om het zootje opnieuw te nationaliseren) gebeurden met de PS aan de macht, en de huidige linkse anti-N-VA regering is zelfs gevormd om Dexia en Arcopar te kunnen “redden”.

          Volgt waarschijnlijk de op DWM stilaan klassieke reactie “sp.a en PS zijn niet écht/consequent links maar centrum/centrum-rechts/verraders/neoliberalen”, zoals iedereen die zich ook maar een millimeter rechts van de PVDA bevindt. Maar wat zijn dan de succesverhalen van de “echt” linksen? Welke zegeningen compenseren of rechtvaardigen de miljoenen hongerdoden onder Mao en de Noord-Koreaanse Kims, de goelags en de Killing Fields? Enkel Cuba kan met een flinke dosis goede wil als een succesverhaal van “echt” links beschouwd worden, en dan nog enkel in sociaal-economisch opzicht, waartegenover dan weer een grondige inperking van de politieke vrijheid stond en staat.

  • door Frans Roggen op maandag 1 oktober 2012

    Je hoort het vaker dat de journalisten van serreweurrig niet kritisch genoeg zijn. Ico Maly en Jan Blommaert reiken hulpmiddelen aan, maar gaat het journalisme daar ook iets mee doen? Zullen we dit lezen in DS en DeMo? Misschien laten de media dit niet meer toe. Hoe lang duurt een nieuws"item" of een interview op de prullevisie? Voorwaar een garantie voor kritische journalistiek.

  • door martin meerts op maandag 1 oktober 2012

    Proficiat aan de Heren Blommaert en Maly. Ze leggen de tactiek bloot van een partij die Vlaanderen naar de verdoemenis zal helpen. Deze artikels zijn heel nuttig om mensen die in het verweer gaan, inzicht te verschaffen en bijgevolg ook argumenten om in debat te gaan. Bart De Wever zegt niet wat hij echt van plan is. Getuige daarvan is het schreeuwend wit dat een interview moet voorstellen vorige week in de Knack. België werkt niet meer omdat mensen zoals Bart De Wever niet willen dat het werkt. Ze stellen alles negatief voor. Maar België is één van de rijkste landen ter wereld en daar heeft iedere Belg voor gewerkt. De kloof tussen Wallonië en Vlaanderen is doelbewust gecreëerd door de media en de politici. Binnen 50 jaar zal men Bart De Wever zien zoals hij is : een idioot, gevaarlijk want intelligent maar niettemin een idioot die de Vlamingen de slechte weg heeft opgestuurd. Vorige week kon men zingen voor het klimaat. Ik heb niemand van de N-VA gezien. De realiteit is dat een groot deel van Vlaanderen onder water zal verdwijnen. België is een reddingsboei maar neen de Vlaming gaat zijn medelandgenoot uitschelden en beledigen. Ik hoor de baas van Katoennatie niet als het gaat over deze issues. De baas van Katoennatie die trouwens een vriendje is van Bart De Wever. De baas van Katoennatie waar elke Vlaming voor betaalt want hij heeft 160 voetbalvelden zonnepanelen laten installeren. Nu, ik heb niks tegen zonnepanelen, integendeel, maar wel iets tegen profitariaat. Daarover spreken al die N-VA'ers niet als ze het hebben over profitariaat. Dat bedoel ik met profitariaat, niet de werkzoekenden die de speelbal zijn van bankiers. De geschiedenis kan streng zijn en zal streng zijn voor Bart De Wever. Als de mensheid al de de volgende eeuw haalt, zal hij staan voor alles wat misliep. Holbewoners die met mekaar op de vuist gaan en ondertussen niet zien dat de grot overstroomt. Laat ons het tij keren. Nogmaals proficiat voor de heren Blommaert en Maly!!!

    • door Gert B op maandag 1 oktober 2012

      “Bart De Wever zegt niet wat hij echt van plan is. Getuige daarvan is het schreeuwend wit dat een interview moet voorstellen vorige week in de Knack.” => informeer u eens hierover. Google kan nuttig zijn. “België werkt niet meer omdat mensen zoals Bart De Wever niet willen dat het werkt.” => Is BDW dan God? de Onbewogen Beweger? “Maar België is één van de rijkste landen ter wereld en daar heeft iedere Belg voor gewerkt.” => U bedoelt ongetwijfeld dat België één van de meest in de schulden zittend land is (http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_public_debt), en ik ken meerdere Belgen die nog nooit (officieel) gewerkt hebben. “De kloof tussen Wallonië en Vlaanderen is doelbewust gecreëerd door de media en de politici.” => Die kloof was er al van bij het ontstaan van België (http://nl.wikipedia.org/wiki/Belgische_Revolutie) en zal er zijn tot het einde. “Binnen 50 jaar zal men Bart De Wever zien zoals hij is” => U bent ziener? “De realiteit is dat een groot deel van Vlaanderen onder water zal verdwijnen.” => Aan het huidige tempo van 3,3 mm/jaar (http://en.wikipedia.org/wiki/Current_sea_level_rise) zal dat toch nog zo'n 30.000 jaar gaan duren. Als er ondertussen niets anders gebeurt, wie weet? En U bent vorige week toch gaan zingen om dit tegen te houden, niet? “De baas van Katoennatie waar elke Vlaming voor betaalt want hij heeft 160 voetbalvelden zonnepanelen laten installeren.” => De minister van Energie, die deze inderdaad ronduit dwaze subsidiewetgeving onder druk van de groene lobby en de climate change paniekindustrie heeft doorgedrukt, is tot uw waarschijnlijke verbazing niet BDW maar Freya Van den Bossche (sp.a) “ de werkzoekenden die de speelbal zijn van bankiers” => Huh? Huh??? “De geschiedenis kan streng zijn en zal streng zijn voor Bart De Wever. Als de mensheid al de de volgende eeuw haalt, zal hij staan voor alles wat misliep.” => Nu wordt het echt wel tijd voor uw pilletjes denk ik...

  • door aronjaco op maandag 1 oktober 2012

    Goed artikel met een gepaste oproep naar journalisten die willen aantonen die naam waardig te zijn. Bij lezing kom ik tot volgende bedenkingen/ mijmeringen : Oppergod BDW citeert de medegoden , nl. de wetenschappers en deskundigen. De wetenschapen en diskundigen ( geen schrijffouten hier ) volgen die goden bij gebrek aan beter weten of tekort aan heldere geest. Als er toch nog twijfel is omtrent enig vaststaand deskundig en/of wetenschappelijk bewezen feit ( hoe kan dat nu ?) , dan beantwoordt het orakel BDW dit en vanaf dan is zijn stelling een dogma geworden. Blijkt de ingenomen stelling verkeerd , wel , dan ligt dat niet aan hem maar aan het feit dat hij verkeerd begrepen werd. Een orakel spreekt nu eenmaal in raadsels. Vendelzwaaiend kunnen al die Vlaamse leeuwen , de volgelingen, hun verering voor de nieuwe God aantonen. Een nieuwe religie is geboren in Vlaanderen. Zeg nog, speelt BDW het goed of niet ? Ja , hij speelt het spel uitstekend , maar ik heb totaal geen behoefde aan een nieuwe demagoog. En , het icoon BDW/Morel ( met alle respect voor die laatste : God hebbe haar ziel), de creatie daarvan is slechts gebeurd nadat Gods zegen daartoe werd gegeven . Eenieder die de affiche mag aanschouwen ziet een stukje van de hemel. Dus gelovigen kies voor mij en verwerf de heerlijkheid en de vreugde waarvan u kunt genieten in mijn aankomende Koninkrijk.

  • door Christophe R. op maandag 1 oktober 2012

    Jan Blommaert schrijft : "Welke doorslaggevende wetenschappelijke resultaten geven hem het gezag dat hij opeist in die uitspraak? Geen enkele. Alle ernstige studies spreken zijn standpunt tegen." Ik ben eens benieuwd welke die ernstige studies zijn (en hoeveel het er zijn) ? Jan Blommaert maakt zich hier, denk ik, schuldig aan precies datgene wat hij Bart De Wever poogt te verwijten ...

    • door J. Blommaert op maandag 1 oktober 2012

      ... zal al heel erg veel verhelderen mijn beste Christophe R. Doe eens wat moeite - da's mijn boodschap. Kom uit Uw zetel en check wat men U voorhoudt, dat is Uw democratische plicht. En begin a.u.b. met wat IK U voorhoud. Geloof het a.u.b. niet, controleer het. En pas dezelfde methode systematisch toe op alles en iedereen.

  • door Lena Wauters op maandag 1 oktober 2012

    Ruikt dergelijk gedrag niet naar demagogie? Te pas en te onpas de wetenschap erbij sleuren, wat die wetenschap ook vertelt en desnoods helemaal uit de context gehaald, moet het discours van BDW een zweem van legitimiteit bezorgen. Want inhoudelijk zwijgt hij liever over zijn ultra-rechtsliberale visie, die niet door alle nationalisten gedeeld wordt. Als het gros van het kiesvee er maar intrapt, de 'denkende' kiezer zal BDW worst wezen.

    • door Jan Allein op maandag 1 oktober 2012

      Tja, de retoriek van de Nazi leiders was doorspekt met wetenschappelijke referenties. Met (pseudo) wetenschappelijke referenties slaagden de nazi leiders erin hun kiesvee te overtuigen dat het Deutsche Volk tot een superras van "Germaniërs" behoorde , bedreigd door de Untermenschen (joden, zigeuners, enz..)

      • door Gert B op maandag 1 oktober 2012

        2 volle dagen

        Het heeft dit keer maar liefst volle 2 dagen geduurd vooraleer de reductio ad Hitlerum er kwam. Niet soft worden he jongens...

        • door Netnuiq V op dinsdag 2 oktober 2012

          Mij verbaast het dat nog niemand Victor Klemperer heeft aangehaald, aangezien het toch om de constructie van de werkelijkheid gaat d.m.v. taal/propaganda... Hoewel '1984' en 'A Brave New World' ook al kunnen tellen.

  • door Jean op maandag 1 oktober 2012
  • door Gert B op maandag 1 oktober 2012

    Even de grondige reactie van Eddy Daniels herhalen, die hier verdwenen lijkt te zijn:

    “Het opiniestuk van Jan Blommaert en Ico Maly bevat veel waardevolle argumenten, en heeft dan ook een zeldzaam hoogstaande discussie losgemaakt over het gebruik en misbruik van het woord ''wetenschap' in een polemische argumentatie. Daarbij wijzen nogal was briefschrijvers er terecht op dat Blommaert & Maly zichzelf bezondigen aan dat wat zij De Wever (terecht) verwijten. Maar als steeds, in cauda venenum; zoals B&M de politieke agenda blootleggen in het betoog van BDW door een slotzinnetje te citeren, zo kan dat ook met hen gebeuren: 'Het primaat van de natie staat dan voorop, niet de rechten van mensen', is hun uiteindelijke verwijt aan BDW. Analyseren we even dat zinnetje. In feite creëren B&M een onbestaande dichotomie, zij structureren met hun taal een werkelijkheid die niet bestaat. Zij laten het uitschijnen of er een principiële tegenstelling bestaat tussen het belang van een natie en de rechten van mensen. In werkelijkheid is het zo dat de rechten van mensen zich in een natie realiseren, zoals ze ook in een natie kunnen vertrapt worden. Nationalisme is op zich geen kwaad, zoals het op zich ook geen goed is, het is als dusdanig een empirisch gegeven dat waardenneutraal is, het hangt ervan af wat je ermee doet. Een natie is een gemeenschap en meestal een grote tot heel grote. Mensen leven niet buiten een gemeenschap en rechten van mensen kunnen slechts gerealiseerd worden binnen een gemeenschap. Men kan het als een ideaal beschouwen indien die gemeenschap kosmopolitisch zou zijn, wereldwijd, maar tot nader orde is dat niet het geval. We moeten het met een kleinere gemeenschap doen en binnen die gemeenschap moeten wij al dan niet naar positieve normen streven als daar zijn, vrijheid, gelijkheid en broederlijkheid. Dit kan botsen met een parallel streven in andere gemeenschappen of naties, en dat kan tot oorlog leiden. Dat moeten wij, vanuit diezelfde positieve ingesteldheid, proberen te vermijden, en in die zin valt het mij bvb op dat de N-VA tot nog toe nergens toegeeft aan de verleidelijke neiging tot euroscepticisme die nogal wat nationalistische stromingen vandaag aantrekt. Probleem is evenwel dat je om die botsingen te vermijden, ook duidelijke grenzen moet trekken. Het kan bvb niet dat de ene natie zich mengt in de binnenlandse aangelegenheden van een andere (tenzij eventueel in één van die naties een genocide aan de gang is). En dan moet je afbakenen waar die grenzen zich bevinden. Stel je dan vast dat er twee buurvolkeren zijn die in letterlijk alle aangelegenheden een andere dominante reflex vertonen, dan heb je een sterke indicatie dat beide naties beter botsingen vermijden door elk hun eigen weg te gaan, in respect voor de eigenheid van de andere. Dat is in essentie het partijprogramma van de N-VA van de 'twee democratieën' en ik zie niet in wat daar ideologisch fout of empirisch onjuist aan is. In de kwestie dan waar alles om begonnen is, de term 'allochtoon' . Iedereen kent de klucht van het vervangen van de ene eufemistische term door de andere, en hoe dat niets oplost omdat je toch altijd een term zult nodig hebben. Boy werd negro en negro werd black om vandaag afro-american te heten, maar het gegeven blijft dat de zwarte bevolking binnen de USA nog steeds de meest problematische groep is, ik laat in het midden waarom. Bij ons kan je vreemdeling vervangen door gastarbeider, wat dan migrant wordt om nu allochtoon te zijn en in de toekomst 'achtergestelde medeburger van vreemde oorsprong', het verandert niets aan één basisgegeven: grote groepen mensen, al dan niet vanuit legitieme of begrijpelijke motieven, komen wegen op een sociaal zekerheidssysteem waar zij (of hun ouders) niets toe hebben bijgedragen. Dit zet dit systeem onder druk en beangstigt de rechthebbenden die wel hebben bijgedragen en vaststellen dat de normen zo zijn opgesteld dat degenen die niet hebben bijgedragen gaandeweg meer rechten krijgen dan wie dat wel heeft gedaan. Er is een uitweg: grote groepen van die nieuwkomers op de sociale markt 'integreren' , zoeken en vinden werk en gaan vervolgens wel bijdragen, dat wil zeggen: zij gaan moreel en ideologisch tot de ontvangende natie behoren. Kern van het probleem nu is dat er ook grote groepen zijn die niet integreren, sommigen omdat zij niet kunnen (wegens gebrek aan bekwaamheden, kieskeurigheid bij het werk zoeken of soms door racisme); anderen omdat zij gewoon niet willen en een sociale uitkering hier, aangevuld eventueel met wat duistere inkomsten, nog steeds verkieslijk is boven een inkomen uit arbeid in hun natie van herkomst. De eerste groep moet geholpen worden, en daartoe dient een integratiebeleid. De tweede groep vormt een onoplosbaar probleem waar slechts sancties en eventueel verwijdering van het grondgebied een uitweg voor bieden. Dat is kort en goed de empirische realiteit waar geheel onze natie zich voor geplaatst ziet. BDW is er blijkbaar voorstander van dat dit duidelijk maar fijngevoelig benoemd wordt; B&M zijn er voorstander van dat dit verzwegen of verdoezeld wordt. Daar draait dit debat om, het woord 'wetenschap' daarbij hanteren is - daar hebben B&M gelijk in - lulkoek.”

    • door J. Blommaert op dinsdag 2 oktober 2012

      "De eerste groep moet geholpen worden, en daartoe dient een integratiebeleid. De tweede groep vormt een onoplosbaar probleem waar slechts sancties en eventueel verwijdering van het grondgebied een uitweg voor bieden. Dat is kort en goed de empirische realiteit waar geheel onze natie zich voor geplaatst ziet. "

      Quod erat demonstrandum.

    • door froels op woensdag 3 oktober 2012

      "Stel je dan vast dat er twee buurvolkeren zijn die in letterlijk alle aangelegenheden een andere dominante reflex vertonen", lees ik hierboven. Dàt wordt ons al jaren aangepraat, en iedereen interpreteert nu gebeurtenissen op die manier. Behalve als Henin een tornooi wint, of Clijsters, of een Waalse schutter. Heeft Magnette een andere refleks dan Frank Vandenbroucke of Muyters ?Het is allemaal perceptie. Tweehonderd duizend Vlamingen verdienen elke dag hun loon in Brussel, en bezetten de treinen 's morgens en 's namiddags. De treinbestuurders zijn om 5 uur vertrokken uit Luik of Charleroi. enz. Elke dag naar het RTBF nieuws kijken (19u30) kan al helpen.

  • door Joris Floris op dinsdag 2 oktober 2012

    Blommaert zou beter zijn eigen lulkoek eens onder ogen nemen. Bv. de conclusie van

    Blommaert, Jan; Creve, Lies; Willaert, Evita - On being declared illiterate. Language-ideological disqualification in Dutch classes for immigrants in Belgium, Language & Communication 26 (2006) 34–54:

    "Entering Belgium as an immigrant meant, consequently, entering this homogeneous space of a monoglot linguistic community, in which every form of upward social trajectory was closely tied to steps in the acquisition of standard Dutch – spoken and written. It also meant that one enters this space stripped of any other symbolically valued resources. Unless one speaks standard Dutch, or unless one possesses the specific literacy skills associated with Dutch ortho-graphy, one is language-less and illiterate, even if one is a proficient multilingual individual, and even if one is a sophisticated literate in a writing system different from that of Dutch. In the age of globalization, it seems that State symbols such as (monoglot) language operate as ever stronger criteria for demarcating 'normal' and 'abnormal'. That this quite structurally disenfranchises – misrecognizes – almost anyone who is not like us, should be a cause of concern for everyone."

    Concreet: de russische Nobelprijswinnaar physica Ivan Rublj die ook nog vloeiend Chinees, Arabisch en Kiswahili, maar helaas geen Engels of Nederlands, spreekt komt als immigrant in België niet van de grond. De toch zeer breeddenkende universiteit van Gent vertikt het hem in dienst te nemen en zelfs een gastcollege kan er niet af (of vergis ik mij, professor Blommaert?). Hij is 'language-less' en 'illiterate', 'State symbols' hebben hem als 'abnormal' hebben gecatalogeerd en een 'upward social trajectory' zit er voor hem niet in.

    Vervangen wij nu de heer Rublj, die uit een vorig leven nog een gespekte bankrekening heeft overgehouden' door een 10-jarig jongetje uit Sierra Leone en de tranen beginnen te vloeien. Emmanuel heeft in zijn geboorteland taalvaardigheden ontwikkeld die hier door zijn leraars, nochtans allemaal van linkse signatuur, niet gevalorizeerd worden. Allemaal de schuld van een 'homogeneous space of a monoglot linguistic community', zeg maar, de achterlijke Vlamingen.

    In ieder mens, professor Blommaert, zit er een onontgonnen potentieel. Dat dit potentieel onontgonnen is heeft veel zoniet alles te maken met het menselijk onvermogen en weinig tot niets met perfide (vermoedelijk extreem rechtse) ideologieën in actie. Uw artikel beschrijft een concreet voorbeeld van dergelijk potentieel maar geeft nergens aan hoe het zou kunnen ontgonnen worden, tenzij de suggestie tussen de lijnen dat we af moeten van die verderfelijke 'normative monoglot ideologies of language'. Hoe ziet u dat concreet? Gelooft u dat het beter zal gaan met Emmanuel als het verderfelijke Blok van de aardbodem is verdwenen?

    • door J. Blommaert op dinsdag 2 oktober 2012

      Betrokken artikel is zowat 400 keer geciteerd inmiddels. Wat jij erover vindt, mij beste vriend, kan me dus geen bal schelen. Als U niet begrijpt wat ik vertel moet U gewoon wat grondiger studeren, en vooral niet denken dat U al weet hoe de zaken als uitkomst er moeten uitzien. U kan dat bijstuderen doen op vele manieren, en deze levert U helaas een gigantische buis op. Zoals we vroeger zegden: see you in September.

      • door Joris Floris op dinsdag 9 oktober 2012

        400 citaties?

        Wat die 400 citaties betreft, Microsoft Academic Search geeft 16 citaties voor het artikel (http://academic.research.microsoft.com/Publication/40994876/on-being-declared-illiterate-language-ideological-disqualification-in-dutch-classes-for-immigrants). Volgens de Social Sciences Citation Index (op het internet mits betaling, aan de VUB gratis te consulteren) zijn het er welgeteld 21. Het totale werk van Blommaert, een 45 publicaties, krijgt volgens de SSCI 402 citaties.

      • door Joris Floris op woensdag 3 oktober 2012

        Ik dank u voor uw antwoord. Het bespaart mij de moeite om uw werk nog verder te bestuderen.

        Als uw artikel inderdaad 400 keer geciteerd is dan zegt dat heel veel over de discipline waarin u werkzaam bent. En dat u zich beroept op autoriteit ipv de commentaar te weerleggen zegt veel over uw wetenschappelijke ingesteldheid. En indachtig uw goede raad hier ergens op de website om zelf na te denken en niet zomaar alles te slikken wat men voorgeschoteld krijgt en alles goed te checken, kunt u die 400 citaties wat nader toelichten?

        En hoe komt u erbij dat ik u niet begrijp? Ik begrijp u perfect. Al heeft het mij wel wat moeite gekost om de dikke vetlaag retoriek van uw artikel te schrapen.

        Dat ik bij u gebuisd ben stoort mij niet. U bent bij mij ook gebuisd. Al ben ik natuurlijk geen professor. Was ik maar bij de vrijmetselarij gegaan.

        Uw emotioneel antwoord zegt veel. In uw plaats had ik de commentator proficiat gewenst omdat hij de moeite heeft genomen zich in uw werk te verdiepen. Wel, de lezer kan zelf oordelen. Misschien moet u maar eens het volledige artikel op het internet zetten. Er zijn zaken, professor Blommaert, waar een echte professor boven staat. Ik vrees dat u veel lager staat dan u zelf denkt.

        Ik apprecieer tenzeerste dat deWereldMorgen mijn commentaren hier laat verschijnen en ik ga zeker 5 euro overschrijven op haar rekening. Ik heb een zwak voor mensen die de vrije meningsuiting genegen zijn. Meer dan 5 euro zit er echter vanuit mijn extreem anti-links perspectief helaas niet in.

        • door Jan Bel op woensdag 3 oktober 2012

          Wat een zielig en zelfgenoegzaam gefrazel krijgen we hier weer over ons uitgestort. Het tekent in zekere zin wat er in het artikel wordt beweerd: niet wat er wordt gezegd, maar hoe het wordt gebracht, ... niet de inhoud, maar de vorm bepaalt hoe we met de werkelijkheid zouden moeten omgaan.

          Wie kan er enigszins onder de indruk geraken van de retorische nonsense die meneer Joris Floris (of Floris Joris) uitbazuint? Terloops: wie zijn toevlucht moet nemen tot een alias om vervolgens te kunnen schelden op zijn medemensen zit niet alleen zonder valabele argumenten, hij (laten we daarvan uitgaan) is ook een ongelooflijke lafaard! Een lafaard die bovendien niets heeft begrepen van de taalfilosofie die Ludwig Wittgenstein probeerde te ontwikkelen?

          Een aanbod: wil je meer vernemen van de latere - en sympathiekere - 'taalspel'-theorie ... ik ben altijd bereid de nodige tekst en uitleg te verschaffen.

          • door Joris Floris op woensdag 3 oktober 2012

            Ik ben helemaal geen lafaard. Maar ik wil niet op mijn smoel geklopt worden zoals de rector van de Gentse Universiteit. Bovendien heb ik een vrouw en zeven kinderen. Denk daar ook eens aan!

            • door J. Blommaert op woensdag 3 oktober 2012

              is er hier iemand die op Uw "smoel" wil "kloppen", meneer Floris/Joris? Zijn hier dreigementen geuit aan Uw adres? Wat een merkwaardige repliek toch.

        • door J. Blommaert op woensdag 3 oktober 2012

          Als wetenschappelijke feiten niet stroken met Uw opvattingen, dan zijn het niet de wetenschappelijke feiten die een probleem hebben, wel de opinies die er niet mee stroken. Gek toch dat zoiets moet uitgelegd worden. U geeft hier eenvoudigweg het ene bewijs na het andere van wat in het artikel wordt aangegeven: we weten het allemaal zo veel beter dan de wetenschappers, dus hoeven we vooral niet stil te staan bij wat ze beweren, en we kunnen zowat elke mening kwijt in hun werk. Uw Leider BDW toont U de weg, U volgt hem gewoon. Quod erat demonstrandum alweer. Het wordt een constante in dit debat hier. Stem rustig voor de N-VA dus, beste Floris of Joris. De kater nadien zal de Uwe zijn, niet de mijne, en de schade die is toegebracht aan uw denken zal U ook op Uw eentje moeten repareren.

          • door Joris Floris op vrijdag 5 oktober 2012

            Ik betwist de wetenschappelijke feiten in uw artikel niet. Wel de conclusies die u eruit trekt. Onder de dunne laag retoriek van mijn commentaar zit een perfect valabel argument. In plaats van dat argument te weerleggen doet u beroep op autoriteit. En wat die 400 citaties betreft, mocht het zijn dat u zich vergist heeft dan is het beter dat de correctie van uzelf komt. Dergelijke uitspraken zijn relatief eenvoudig te falsifieren.

            'we weten het allemaal zo veel beter dan de wetenschappers, dus hoeven we vooral niet stil te staan bij wat ze beweren' ==> Ik heb wel degelijk stil gestaan bij wat u in het betreffende artikel hebt gezegd. Bovendien lijkt u er vanuit te gaan dat de commentatoren hier die kritiek hebben op uw werk geen wetenschappers zijn. Waarop baseert u zich? Ik ben zelf ook wetenschapper (maar geen academicus) en meer bepaald in een discipline waar aan logisch redeneren een belangrijkere rol wordt toegekend dan aan retoriek.

            En waar haalt u het dat BDW mijn Leider is? Ik heb hierboven (http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/09/29/wetenschap-als-deel-van-de-lulkoek#comment-48149) BDW als een pseudo intellectueel gekwalificeerd. Dacht u dat ik voor hem of voor zijn partij ging stemmen? U zit gevangen in een zwart-wit denken.

            Uw angst voor de N-VA is anderzijds wel begrijpelijk. De overwinning op het Blok is een Pyrrhus overwinning. De strategie waarmee men het Blok heeft klein gekregen is niet voor herhaling vatbaar. De linkerzijde heeft twintig jaar tijd verloren. Het Blok, dat zijn de racisten met een gezicht, de rest, dat zijn de racisten zonder gezicht, dat zijn de gevaarlijke racisten.

            Dat gezegd zijnde ben ik nog steeds bereid met u een dialoog aan te gaan over het betreffende artikel. Als u een eerste inhoudelijk antwoord geeft op mijn commentaar dan zal ik mijn kritiek verder uitwerken ontdaan van enige polemiek.

            En wat dat smoelwerk betreft, gelooft u ook dat ik zeven kinderen heb?

            • door RH op vrijdag 5 oktober 2012

              Beste Joris Floris, uit uw bijdrage: " De overwinning op het Blok is een Pyrrhus overwinning. De strategie waarmee men het Blok heeft klein gekregen is niet voor herhaling vatbaar. .... Het Blok, dat zijn de racisten met een gezicht, de rest, dat zijn de racisten zonder gezicht, dat zijn de gevaarlijke racisten. " Akkoord met de laatste zin. Inderdaad, VB en N-VA zijn inhoudelijk hetzelfde. Alleen de vorm, de mate waarin zich dat uit en voorgesteld wordt, is anders.

              Anderzijds, het Blok heeft zichzelf klein gekregen, zichzelf geblokkeerd. Nationalisme dat offensief is, dat uitgaat van een meerderheid, heeft de maatschappij niets te bieden behalve discriminatie en het creëren van zondebokken en angst. VB en N-VA hebben in het verleden nog niets opgebracht voor de maatschappij. Op die manier gaat een partij een tijd lang mee maar dan komt de afgang even plots als de opgang was. Dat staat N-VA binnenkort ook te wachten.

              Er wordt door de traditionele partijen te weinig op gewezen dat beide partijen niets positiefs hebben gedaan in het verleden en dat ze voor wat de toekomst betreft werkelijk niets positiefs te bieden hebben. Buiten 'de onafhankelijkheid van Vlaanderen' in de gemeenteraadsverkiezingen. Beeldt u in, hoe ongepast, hoe irrelevant. Nog sterker, wat die onafhankelijkheid - in het leugenachtige N-VA jargon confederalisme genoemd - dan voor inhoud zal krijgen maw. welke maatregels dan mogelijk zijn, wordt nooit gezegd. N-VA wil een blanco cheque van de kiezer. Bovendien, er wordt ook nooit gezegd wat de voordelen van een Vlaamse eigen staat (zonder Brussel) dan wel zouden zijn. Ook dat moet de kiezer maar slikken. Evident dat VB en N-VA daar niet over spreken want het beleid dat VB en N-VA voor ogen staat is politiek een extreem rechts beleid en economisch de Duitse weg: Uiteindelijk een totaalprivatisering van de samenleving met o.a. afschaffen of beter minimaliseren en privatiseren van de sociale zekerheid: ziekte- pensioen- werkloosheid. De EU, waaronder Vlaanderen, moet namelijk een goedkope werkplaats worden voor de grote multinationale ondernemingen.

  • door RH op woensdag 3 oktober 2012

    Uit een vorige commentaar: "Het heeft dit keer maar liefst volle 2 dagen geduurd vooraleer de reductio ad Hitlerum er kwam." Oftewel de 'Wet van Godwin' uit 1990. Daarbij gaat men er van uit dat men niet mag refereren aan WO II of aan Hitler of aan de nazi's. Blijkbaar is men in het algemeen van mening dat de acties en de reacties van mensen uit de jaren 1930 nu niet meer voorkomen want wij hebben bijgeleerd, wij zijn slimmer, wijzer en meer geciviliseerd. Er wordt ook voortdurend gezegd dat er nu democratisch- nationalistische partijen zijn. Democratisch en nationalistisch zijn onverenigbaar als het nationalisme offensief (niet defensief), agressief en discriminerend is geworden. Dat blijkt overduidelijk als een nationalistische partij de absolute meerderheid behaalt in de staat zoals oa. de Fidesz in Hongarije.

    Nochtans doen zich nu dezelfde problemen/ gebeurtenissen voor als toen der tijd, alleen in een ietwat gewijzigde vorm. En de reacties van de maatschappij daarop zijn dezelfde als toen der tijd. Wij hebben niets, of toch bijna niets geleerd van de geschiedenis. Maw. verwijzingen naar de gebeurtenissen uit de periode 1920 tot 1945 liggen voor de hand en zijn de kern van de zaak.

    Dezelfde gebeurtenissen: WO II was oa. een gevolg van de economische depressie/ recessie sedert de beurskrach in Wallstreet in 1929. En dat was het gevolg van een verzadiging van de markt (een overproductie/ overcapaciteit) zoals nu het geval is in de EU en op wereldschaal.

  • door Denis Malcorps op dinsdag 20 november 2012

    Ik wil via deze weg zeggen dat ik het boek (doctoraat) van Ico Maly over de ideologie van N-VA heb proberen lezen. Dit is mij niet gelukt en uiteindelijk heb ik maar een aantal hoofdstukken en het besluit gelezen. . Elke zin die Bart De Wever ooit heeft uitgesproken, wordt "geanalyseerd" met de woorden antiverlichting, neoliberaal en antidemocratisch. Nergens was er ook maar één objectieve analyse of samenhangend, intellectueel betoog te bespeuren. Alles werd continu benoemd met dezelfde -ismen. De enige reden die ik kan bedenken waarom dit boek buitenproportioneel veel media-aandacht heeft ontvangen in verhouding tot het niveau van de inhoud (terwijl Maly in het boek de media ook verwijt buitenproportioneel veel aandacht te schenken aan N-VA), is omdat N-VA-bashing momenteel in is. Het verbaast mij dat het boek overal wordt gepromoot maar amper kritiek krijgt. Ico Maly is voor mij geen wetenschapper noch een intellectueel. Wil hij dat worden, dan zal hij toch met meer voor de dag moeten komen. Of minder (liefst!) maar dan van een hoger niveau. Nog een kleine opmerking: er wordt meermaals vermeld dat Maly met dit boek zijn doctoraat heeft gehaald. Maar in welke discipline staat nergens.

  • door Bram op maandag 31 december 2012

    Hoe zit het dan met reacties op teksten die rechtstreeks of onrechtstreeks de bedoeling hebben het nationalisme vorm te geven? Concreet: helpen reacties op uitspraken van Bart De Wever net niet het banaal nationalisme te versterken? Ik zeg niet dat er gezwegen moet worden, verre van, maar overschaduwen deze reacties niet de kracht van alternatieven op het nationalisme en sluipen zo ook de woordenschat en het ideeëngoed dat nationalisme vormgeeft niet in de discours die dat willen tegengaan? Zo monopoliseren De Wever en zijn ghostwriters het discours en realiseren ze hun doel: het banaal nationalisme bevestigen en versterken om het radicaal nationalisme een stevige voedingsbodem te geven. M.a.w., natuurlijk moet er gereageerd worden op nationalisme en de uitspreken van De Wever, maar please kom meer dan ooit te voren met dezelfde kracht, passie en inspiratie met andere verhalen en maatschappijvisies naar buiten. Dit laatste is het werkelijke tegengewicht van net dat wat de reacties en kritieken beogen: het nationalisme doorprikken en de eenzijdige disciplinering en uitsluiting die daar inherent aan zijn openbreken. Zo wordt er op een constructieve manier bijgedragen aan een open en spontane samenleving die de toekomst waardig is.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties