Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Assange en geweld - neem vrouwen serieus

Er hoeft niet noodzakelijk een conflict te zijn tussen feministes en (andere) progressieven wat betreft de zaak Assange en andere gevallen die eerder de media gehaald hebben en zeker nog zullen halen. "De valse tegenstelling die tussen beide groepen gegroeid is, doet onze zaak geen goed", schrijft Evie Embrechts.
zaterdag 25 augustus 2012

De frustratie van feministes is groot, en terecht. We leven in een wereld waarin mensen kunnen beweren dat het aanvaardbaar is om iemand te verkrachten terwijl ze slaapt (1). Een wereld waarin bekende persoon na bekende persoon vrijuit gaat na seksuele intimidatie, verkrachting of misbruik van kinderen. Uiteindelijk vragen - eisen - wij maar één ding: neem vrouwen serieus. Hou wel rekening met ons en met seksueel geweld. Dat kan geen bijzaak zijn. Als er iemand een maatschappij wil vormen die vrouwen niet serieus neemt, is het niet onze revolutie.

De frustratie van links is groot, en terecht. Want onze wereld wordt beheerst door staten zoals de VS, die gespecialiseerd zijn in een onmenselijk gevangeniscomplex en het opsluiten en folteren van mensen zonder proces.

Het is inderdaad geen toeval

Dat Assange is aangeklaagd, terwijl veel anderen, die waarschijnlijk hetzelfde gedaan hebben, vrij rondlopen zonder proces, is misschien geen toeval. Dat klopt. Telkens als een bekende persoon wordt gearresteerd of beschuldigd, hoor je van overal dat het een politiek geïnspireerde beschuldiging is. Roman Polanski. Dominique Strauss-Kahn. Pol Van den Driessche. Julian Assange. En nog zoveel meer. En het zou inderdaad kunnen dat er ergens iemand dacht dat zo'n beschuldiging wel handig zou zijn in politiek moeilijke tijden.

Maar de conclusie dat de feiten verzonnen zouden kunnen zijn, volgt daar helemaal niet uit. Is het zo moeilijk te bedenken dat het wel eens allebei waar kan zijn?

Bovendien is er een verschil tussen iemand vervolgen omwille van seksueel geweld en omwille van het publiceren van wikileaks-documenten. Dit verschil is cruciaal. Maar zoals bijvoorbeeld Laurie Penny (nvdr: Britse columniste en feministe) schrijft in een opiniestuk, is het duidelijk in de belangen van de Verenigde Staten om die twee zaken samen te houden: “It is in their interests to ensure that Assange's army of supporters cannot defend WikiLeaks without also being seen to defend his sexual conduct, whatever the truth of the case." (2)

Als feministe leer je inzien dat seksisme niet altijd duidelijk zichtbaar is. We proberen daar op te letten via patroonherkenning (3): één incident vormt geen patroon, een hele reeks wel. Als élke keer als er een beschuldiging is, iemand zegt dat het politiek geïnspireerd is, dat de vrouw die naar buiten durfde komen gelogen heeft, dat die vrouw ook niet onschuldig is... dan is er een patroon dat als effect heeft dat vrouwen minder naar buiten durven komen met hun ervaringen, dat vrouwen niet serieus genomen worden, dat uiteindelijk het slachtoffer meer problemen krijgt dan de dader. Net zoals opmerkingen als “ik heb eens een keer gehoord over een vrouw die gelogen had”.

Sommige aspecten van seksisme zijn moeilijk te zien als je er niet voortdurend aandacht voor hebt. Je hoort over een bepaald geval en denkt jamaar, misschien liegt die vrouw wel. Die andere gevallen zullen wel waar zijn, maar deze ene keer, dit is nu eens een geval waarbij het niet echt gebeurd is. Maar als feministes zien we het patroon: élke keer is die ene keer waarbij het zogezegd niet echt gebeurd is. En op die manier wordt geen enkele zaak serieus genomen.

Het is merkwaardig hoe goed dit systeem werkt. Neem bijvoorbeeld een extreem duidelijk geval zoals dat van Roman Polanski: de feiten waren wereldwijd bekend, de getuigenis van het slachtoffer – toen een meisje van 13 – was online te lezen, de dader had bekend dat hij haar vol drugs had gestopt en verkracht. Dan nog steunt bijna heel Hollywood de dader en komen opmerkingen als “het is een politiek proces, Polanski was een linkse en daarom...” of “Ja, ok, het kan wel zijn dat ze minderjarig was, maar ze zal er niet zo hebben uitgezien”. Of moet er zelfs een nieuwe term als rape-rape (4) worden uitgevonden om toch maar te proberen alles goed te praten. Er is daar niets over te zeggen, behalve dat het systeem van seksisme een bijna perfecte hegemonie bereikt heeft. De feiten staan in 50 meter hoge letters voor je ogen te branden, maar je ziet ze niet. Waarschijnlijk is het ook daarom dat goedbedoelende mensen de grote man beginnen goedpraten. Hollywood sprak zich uit voor Polanski, de N-VA voor arme moegetergde Pol Van Den Driessche, en Michael Moore wil gerust de borg voor Assange betalen (5). Gezellig clubje.

Het is inderdaad zo dat het niet fair is dat Assange wel vervolgd wordt, terwijl zoveel anderen buiten schot blijven. De oplossing is voor de hand liggend: we gaan al die andere daders ook vervolgen en een eerlijk en serieus proces geven.

De grot van Plato

Telkens als ik ergens een discussie begin of een lezing geef over feminisme en geweld en het totale gebrek aan veroordelingen of wat dan ook, is er iemand die begint over de rechtsstaat en dat mensen onschuldig zijn tot het tegendeel bewezen is. Klopt, maar dat wisten we al. Als dat elke keer hetzelfde is, is dat niet zomaar een slimme opmerking van een democratische denker - ook al vinden ze dat altijd wel behoorlijk clever van zichzelf. Het debat stopt daarna meestal, de status quo blijft lekker behouden. En hoe gaan we het probleem nu oplossen? Nee nee, rechtsstaat! Ah oei ja, sorry hoor.

Het is een beetje droevig dat mensen zich soms zo blindstaren op abstracte principes die niet eens geldig zijn, terwijl de realiteit een totaal ander beeld schetst. Langs de andere kant, dat is bijna de definitie van het Westen: op hypocriete wijze steun betuigen aan een verzameling principes die enkel op papier bestaan. Het is donker in de grot en het beeld op de rotswand is wazig. Als we kijken naar de concrete realiteit dan zien we dat die rechtsstaat even degelijk werkt als onze befaamde democratie. Het is even onzinnig als zeggen dat de VS het land van de vrijheid is.

Ik ben een enorme voorstander van een rechtsstaat. Dat wil niet zeggen dat we moeten doen alsof we er nu in leven. Democratie is een proces. Vrouwen hebben het niet zo goed in deze wereld, hoe kunnen we dat beter maken.

De huidige rechtsstaat is structureel onderdrukkend voor vrouwen. Als zo'n 95 procent van alle verkrachters vrijuit gaat, dan is de conclusie dat dit niet de ideale rechtstaat is en dat het anders en beter moet kunnen. Als we de daders nu eens effectief verantwoordelijk gaan stellen voor hun daden, dan zouden we er al een flinke stap op vooruit gaan. Want het signaal dat de samenleving nu geeft aan daders is: doe maar op, je geraakt er toch mee weg. En aan slachtoffers: je betekent niets, jouw ervaring telt niet.

Het fameuze vermoeden van onschuld zou ook wel eens op het slachtoffer mogen slaan. Nee, niet elk slachtoffer is stiekem lid van een sluimercel van de CIA en wordt geactiveerd om ergens te gaan liegen over te linkse mediafiguren. Nee, niet elke beschuldiging van een bekende persoon is een politiek complot. Zolang daar geen bewijs voor is, nemen we aan dat het niet zo is.

De gemene verkrachter

In onze hoofden zit nog steeds het beeld van een verkrachter als een wereldvreemde gek, die ergens in een bosje zit te wachten. Linkse mannen hebben het goed voor met de wereld, dus die doen zoiets niet. Maar zo werkt het niet, het is juist door dit beeld dat daders buiten schot blijven.

Ook de opmerkingen van George "not everybody needs to be asked prior to each insertion" Galloway (nvdr: Brits politicus en auteur) horen erbij. Galloway is een nuttige idioot die een bepaald spectrum van seksisme voltooit. Aan de andere kant van het spectrum is de zelfverklaarde intellectueel die, na alle feiten die hij kon verzamelen doorgenomen te hebben, een zogenaamd objectief oordeel vormt over de zaak.

Het totaalbeeld gevormd door de walgelijke uitspraken van bepaalde opiniemakers, de irritante oogklepoordelen van de gemiddelde nepprogressieveling en de bijna unanieme steun voor eender welke Grote Bekende Man die beschuldigd wordt, samen met het totale gebrek aan veroordelingen die volgen, is een beeld van wat feministes een verkrachtingscultuur noemen.

Neem vrouwen serieus

Hoe nemen we vrouwen serieus? Ten eerste, beseffen dat we een probleem hebben met definities en de macht om die vorm te geven. Mensen met macht proberen voortdurend seksueel geweld te herdefiniëren. Het is geen geweld als ze er ouder uitzag, ze ooit eerder al ja had gezegd, ze mee ging naar zijn huis, ze ooit eerder al eens gelogen heeft, ze lid is van een verkeerde organisatie, ze niet hard genoeg terugvocht, ze condooms bijhad, noem maar op. Het zijn duidelijk niet de slachtoffers die die termen definiëren.

Ten tweede, een gelijke behandeling voor iedereen die seksueel geweld pleegt. Dat wil zeggen: een serieus proces, geen jury van tienduizend wildvreemden ergens op een website, geen automatische aanname van een politiek complot als de beschuldigde ooit eens iets goeds gedaan heeft of wat boeken of films geproduceerd heeft.

Ten derde, als er ergens duidelijkheid is in een proces: zorg dan dat er ook iets gebeurd. De veroordelingsgraad is zo'n 5 procent, dat wil zeggen dat 95 procent van de daders er vlotjes mee wegraken. Welke boodschap brent dat naar buiten? En niet alleen dat, wat is het effect op vrouwen in onze samenleving, vrouw na vrouw na vrouw die duidelijk gemaakt wordt dat ze niet geloofd wordt, dat het de maatschappij geen zak kan schelen, dat je zwaar aangevallen wordt als je ooit naar buiten komt met een ervaring over een bekende persoon. En waarom zijn er niet meer middelen voor dadertherapie en andere zaken?

Ten vierde, stop jezelf als je denkt of uitspraken doet waarvan je eigenlijk weet dat ze niet juist zijn. De wereld is niet simplistisch ingedeeld in goede perfecte helden en slechte gemeneriken.

Ten vijfde, geloof vrouwen als ze hun verhaal doen. Wij doen dat niet zomaar, naar buiten komen met onze ervaringen. Dat kost heel veel moed en we weten dat we keihard aangevallen zullen worden. Toch proberen we het en soms lukt het. Niet iedereen, niet altijd. Soms.

Oproep voor creativiteit

Het is duidelijk dat er een oplossing nodig is, het huidige systeem voldoet op geen enkele manier, noch om geweld op vrouwen te beginnen voorkomen, noch om een antwoord te bieden op het geweld dat momenteel bestaat. We hebben geen oplossingen, blauwdrukken, wat dan ook. Dus laten we creatief zijn en allerlei verzetsmethodes proberen in plaats van rond de tafel te zitten, slogans mompelend over gevangenissen en die ene valse beschuldiging ooit in 1920. Alvast enkele groepen en actievormen die misschien voor inspiratie zorgen.

Hollaback acties-zijn wereldwijd al bekend en nu ook tot België doorgedrongen. Hollaback-acties brengen aandacht voor de reële problemen die vrouwen ondervinden en laten vrouwen hun verhalen vertellen. Het is een mooie vorm van zelforganisatie die vrouwen over de hele wereld verenigt. Hollaback Brussel heeft recent naar aanleiding van de docu van Sofie Peeters en de antwoorden van politici zelf een antwoord met interessante suggesties voor verandering gegeven (6).

Het Incite! project (7) in de VS is een fantastisch initiatief waar binnen een gemeenschap op een heel inclusieve manier georganiseerd wordt om aan geweld een einde te maken. Het project is gedecentraliseerd, vanuit de gemeenschap zelf georganiseerd en hangt niet af van een of andere overheid met geweldmonopolie om op te treden. Integendeel, het komt uit een gemeenschap waar de politie al te vaak misbruik maakte van hun macht en de situatie nog erger maakte dan ze al was. Community uprising, wie kan daar nu niet achter staan?

In India is er een Gulabi Gang (8) van vrouwen met bamboestokken die zelf zorgen voor wat gerechtigheid, mannen aanspreken op hun gedrag en proberen hen besef bij te brengen. De groep telt ondertussen duizenden leden en ze focussen steeds meer op allerlei sociale hervormingen.

En dan is er natuurlijk Pussy Riot! Als de drie vrouwen die momenteel opgesloten zijn een dergelijk protest aandurven in Rusland, moeten wij hier met veel minder moed toch ook heel wat kunnen klaarspelen? Hun protest heeft al veel losgemaakt, over de hele wereld is er protest en organiseren mensen acties. Er zijn nog kathedralen en irritante populisten die wel eens een liedje verdienen...

Al die zaken zouden natuurlijk wat vlotter gaan, moesten we effectief een feministische beweging hebben in België. Daar zijn we nog niet, maar de regelmatig aan het licht komende crisissen kunnen wel een aanleiding vormen om ons beter te organiseren.

Besluit

Het wordt tijd om ons te baseren op een concrete realiteit in plaats van abstracte principes toe te passen als het ons goed uitkomt. We hebben ruimte nodig voor allerlei feministische experimenten. Er zal altijd kritiek zijn, wat we ook doen, maar feminisme is een revolutie, geen public relations campagne (vrij naar Gloria Steinem). Ik hoop dat we meer kunnen experimenteren met actie- en organisatievormen en ons niet teveel aantrekken van wat de mainstreamkranten schrijven - die hebben hun geloofwaardigheid toch al lang verloren.

(1) George Galloway, parlementslid van de Britse socialistische partij Respect. http://www.bbc.co.uk/news/uk-politics-19323783

(2) http://www.independent.co.uk/opinion/commentators/laurie-penny-if-you-really-believe-in-wikileaks-you-must-want-assange-to-face-up-to-justice-8069906.html

(3) Melissa McEwan, Shakesville, http://shakespearessister.blogspot.com/2008/04/feminism-101-sexism-is-matter-of.html

(4) http://jezebel.com/5369395/whoopi-on-roman-polanski-it-wasnt-rape+rape

(5) http://tigerbeatdown.com/2010/12/15/mooreandme-on-dude-progressives-rape-apologism-and-the-little-guy/

(6) http://brussels.ihollaback.org/2012/08/08/government-responds-Hollaback-replies/

(7) http://www.incite-national.org/

(8) http://www.gulabigang.in/

Evie Embrechts

Evie Embrechts is actief bij FEL (Feministisch en Links), VOK (Vrouwen Overleg Komitee) en Scumgrrrls. Ze schrijft sinds 2011 voor DeWereldMorgen.be en ook voor verschillende blogs.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

41 reacties

  • door Silvester Klaasman op zaterdag 25 augustus 2012

    Even voor de duidelijkheid; in tegenstelling tot wat staat geschreven in de derde alinea: Assange is niet aangeklaagd, de Zweedse justitie is nog altijd niet verder dan een vooronderzoek dat voor de tweede maal geopend is nadat het de eerste keer was gestaakt na gebrek aan bewijs. Zoals elders op deze site te lezen is: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/08/16/politiek-asiel-ecuador-voor-assange-wat-er-gaande

    • door Evie Embrechts op zaterdag 25 augustus 2012

      Bedankt voor de correctie!

      • door Dirk Adriaensens op maandag 27 augustus 2012

        Beste Evie,

        Ook ik heb bedenkingen bij je artikel. En omwille van diverse redenen. Ik vind dat seksueel misbruik serieus moet worden genomen en serieus moet worden aangepakt, laat dat duidelijk zijn. Maar de link tussen Assange en seksueel misbruik is redelijk ongelukkig in dit geval, omdat de eis tot "uitlevering" aan Zweden hoogst politiek gemotiveerd is, en ik zou zelfs durven beweren: enkel politiek gemotiveerd. Ze wilden Assange er in luizen en het is gelukt.

        Ik was zelf in Stockholm toen de bom losbarstte en er zijn toch nogal rare dingen aan de hand.

        a) Er is blijkbaar nooit seksueel misbruik geweest. De uiteindelijke beschuldiging luidt dat Assange weigerde om een condoom te gebruiken. Dat is heel wat anders. De 2 vrouwen hebben achteraf SMS teksten uitgewisseld waarin ze vol lof spraken over Assanges “prestaties”. Anna Ardin hield later zelfs een feestje in haar flat voor Julian Assange. Ook gingen ze samen naar een feestje en daarnan sliep hij met haar. Ze tweette: “Sitting outdoors at 02:00 and hardly freezing with the world’s coolest, smartest people! It’s amazing!” b) Ardin heeft in Cuba samengewerkt met ‘the Ladies in White’, een feministische anti-Castro groep. Aan het hoofd van deze groep staat Carlos Alberto Montaner, die gelinkt is aan de CIA. De groep wordt gefinancierd door de VS en wordt gesteund door Luis Posada Carriles, notoir terrorist en CIA agent. c) Haar neef en goede vriend is Lieutenant Colonel Mattias Ardin, Deputy Head of Operations, Swedish Joint Forces Land Component Command, toen in Afghanistan. Er zijn nog andere aanwijzingen dat er iets heel “fishy” is aan gans deze historie (bv haar blog die plots offline ging toen de klacht werd ingediend en waar niet echt zo’n leuke dingen opstonden), maar het is echt jammer dat Assange en geweld tegen vrouwen worden gelinkt en dat aan die verkeerde premissen een heel artikel wordt opgehangen. Anna Ardin en haar vriendin Sofia Wilén zijn niet de beste pleitbezorgers voor de zaak tegen seksueel misbruik. Wel integendeel. De slachtoffers verdienen betere pleitbezorgers. Wilén (het tweede zgn “slachtoffer”) heeft trouwens achteraf verklaard dat “she felt railroaded by the police” Besluit: de mogelijke uitlevering aan Zweden is gewoon een truukje om Assange onmiddellijk te verschepen naar de VS. Voorzichtigheid is geboden dus alvorens overhaaste conclusies te trekken. En degelijk informeren helpt ook.

  • door J.G. op zaterdag 25 augustus 2012

    My toughts exactly.

  • door Shane op zaterdag 25 augustus 2012

    Goed stuk, maar toch een bedenking: Hoe denk je dat een links-progressieve man die al eens na een (zat) feestje een vrouw mee naar huis nam, er seks mee had, er de volgende dag spijt van had en merkt dat de vrouw over haar grenzen had laten gaan, zich voelt na het lezen van dat artikel? En hoe denk je dat die zich voelt als hij maanden later de term misbruik of verkrachting hoort vallen als de "roddel" eindelijk zijn rondje gedaan heeft? Je kan maar proberen aandachtig te zijn voor iemand zijn/haar grenzen. Ik wil hiermee dus echt niet de situaties goedpraten waarbij er geen aandacht was voor iemands grenzen, maar ontkennen dat er een grijze zone is, ondergraaft de geloofwaardigheid van slachtoffers. Het is toch niet de bedoeling dat er expliciet toestemming gevraagd wordt voor iedere handeling? Ik heb situaties meegemaakt waar ik mijn grenzen niet of onvoldoende aangegeven heb en me slachtoffer gevoeld heb. Ik heb ook situaties meegemaakt waarin ik mijn grenzen naar mijn mening wel duidelijk aangaf en er toch geprobeerd werd er over te gaan. Alleen in dat laatste geval bekijk ik die mensen nu op een andere manier.

    Voor de duidelijkheid: ik zie je nergens expliciet ontkennen dat er een grijze zone is, maar ik vrees dat ieder stuk dat de brainwashing die maakt dat mensen hun grenzen niet (durven) aangeven niet behandeld een stuk voor niets is. Dat er niemand zijn opinie zal bijstellen omdat het de "links-progressieve zogenaamd pro-feministische man" zal bevestigen dat hij (de man) altijd in fout is als de vrouw zich er achteraf slecht bij voelt.

    • door Evie Embrechts op zaterdag 25 augustus 2012

      Ik vind consent heel erg belangrijk. Als het over consent gaat hanteer ik ook ruwweg zo'n model met een spectrum, waarbij ongeveer alles wel in een grijze zone zit. De reden dat ik er in dit geval niet over schreef was omdat ik (a) probeer mijn artikels niet te lang te maken, wat laten we zeggen een aandachtspuntje is bij mij :-) en (b) omdat het hier eerder over de duidelijke gevallen ging en het negeren van het geweld dat vrouwen meemaken.

      Ik geloof zeker in goedbedoelende mensen die dan toch over iemands grenzen gaan, niemand is perfect en veel van ons hebben dat al wel eens (of vaak) meegemaakt langs beide kanten denk ik. En dat is moeilijk en pijnlijk natuurlijk, en ook een goed moment om bij te leren en wat vaker bij die dingen stil te staan.

      Bij mensen zoals bijvoorbeeld DSK en Polanski kan ik niet geloven dat ze het goed bedoelen, ze maken gewoon misbruik van hun macht. Consent heeft er dan niets mee te maken, het is niet zo dat zij moeten leren over consent, ze begrijpen het prima en kiezen ervoor et te negeren - en ze kunnen dat ook, ze hebben de macht om dat te doen.

      Verder heb ik al veel gelezen en praktisch geëxperimenteerd met radicale consent waarbij je wel expliciete verbale toestemming geeft & vraagt en ik vind dat eigenlijk wel interessant. Het idee daarachter is dat je wél toestemming vraagt voor nieuwe handelingen van "een ander niveau" om het simpel te zeggen. Dat klinkt stom in het begin maar dat kan eigenlijk heel mooi en opwindend zijn. Er was zo'n college in de vs dat zo'n expliciete toestemming heeft ingeschreven: http://en.wikipedia.org/wiki/Antioch_College#The_Sexual_Offense_Prevention_Policy

      Maar op dat vlak ben ik ook van mening dat we nog maar aan het begin van een lange weg staan. Tezelfdertijd wil ik niet dat de discussie over consent als excuus wordt gebruikt om verkrachters goed te praten. En om het nog moeilijker te maken geloof ik dat vormen van onderdrukking / macht / ... een effect hebben op consent en onze mogelijkheid om die vrij te geven. Twee heel goede artikels daarover:

      http://radtransfem.wordpress.com/2012/01/10/under-duress-agency-power-and-consent-part-one-no/ http://radtransfem.wordpress.com/2012/01/23/under-duress-agency-power-and-consent-part-two-yes/

  • door Vincent_354 op zaterdag 25 augustus 2012

    Jamaar ja Evie, komaan zeg, "bedankt voor de correctie" zeg je als iemand er terecht op wijst dat Assange niet aangeklaagd is. Met alle respect maar dat is een bijzonder belangrijk verschil. M.i. haalt dat zowat de hele inhoud van je opiniestuk onderuit. Ik kan begrijpen dat je wijst op vrouwenrechten in verkrachtingszaken; er loopt veel mis in dat verband en verdoken, structureel seksisme is inderdaad een gigantisch probleem in onze maatschappij. Daar zullen we het zeker over eens zijn. Maar volgens mij mispak je je volledig in dit geval. Hier is het overduidelijk dat de vrouwenrechten als excuus gebruikt worden voor een politieke vervolging. De reden dat interpol een rood arrestatiebevel voor Assange uitvaardigde is ongekend voor dit soort situaties. Dat heeft met vrouwenrechten niks te maken en als jij nu gewoon gaat meelopen in dat discours dan ben je allesbehalve misbruikte vrouwen aan het helpen. Wel integendeel, wat je aan het doen bent is meehelpen met het misbruiken van vrouwenrechten in een politieke zaak. Dat is een slag in het gezicht van die duizenden andere vrouwen die bij het politioneel en gerechtsapparaat genegeerd of uitgelachen worden. Ik zou je aanbevelen je eerst over deze specifieke zaak te informeren (je zei "aangeklaagd", dat zegt genoeg...) alvorens te concluderen dat er hier voor de vrouwenrechten een overwinning te behalen valt.

  • door Martin Veltjen op zaterdag 25 augustus 2012

    Moet Assange nu uitgeleverd worden aan Zweden of moet hij niet uitgeleverd worden?

    • door Silvester Klaasman op zaterdag 25 augustus 2012

      In de link die ik in mijn vorige commentaar heb gepost (boven aan de reactiesectie), kunt u lezen over de twijfelachtige reden waarom Zweden Assange naar het land wil laten terugkeren. Het zou zogenaamd zijn voor een ondervraging als onderdeel van een onderzoek dat al eerder was afgekapt wegens gebrek aan bewijs. Zo'n ondervraging kan ook prima in Engeland plaats vinden, zelfs in Ecuador. Als Assange terug gaat naar Zweden, zullen de Zweedse autoriteiten hem hoogst waarschijnlijk uitleveren aan Amerika, de Amerikanen hebben immers nog een appeltje met hem te schillen en Zweden zelf heeft geen gegronde reden om zijn terugkeer te eisen.

  • door Martin Veltjen op zaterdag 25 augustus 2012

    Moet Assange nu uitgeleverd worden aan Zweden of moet hij niet uitgeleverd worden?

  • door J. Blommaert op zaterdag 25 augustus 2012

    95 procent

    Die 95% vrijspraak verkrachters komt gevaarlijk dichtbij het percentage vrijspraak voor aanklachten inzake racisme. Ik pleit al heel erg lang voor een gewone correcte rechtsgang voor ELKE rechtsovertreding, die telkens weer een uniek geval is. Ik hou dus mijn mond over Assange, ook al vind ik dat er langs alle kanten een reukje aan zit. Geef me feiten en dan pas zal ik een oordeel geven. Inzake racisme even goed als inzake sexueel geweld, of inzake belastingsfraude of corruptie.

  • door froels op zaterdag 25 augustus 2012

    Mevrouw Embrechts, de manier waarop u Galloway citeert in uw eerste paragraaf, ontneemt betrouwbaarheid en ernst aan uw stuk. Uw terechte verontwaardiging over verkrachtingen die niet gestrafd worden is daarvoor geen verontschuldiging. Persoonlijk wordt ik bang van seks en van vrouwen door lezing van uw stuk. Is dat de bedoeling?

    • door Timothy op zondag 26 augustus 2012

      En wat is er verkeerd aan de manier waarop ze hem citeert? Het zijn letterlijk zijn woorden, en het is ook niet uit context genomen: hij zegt duidelijk dat hij vind dat hij haar niet verkracht had, dat het gewoon slechte etiquete was, onbeleefdheid. En dat deel van Evie haar tekst gaat zover ik denk toch net over het valse beeld van verkrachting en verkrachters dat bestaat, waaronder dus ook het waanbeeld dat wanneer een vrouw ooit toestemming gaf voor een seksuele daad, ze toestemming gaf voor alle andere, latere seksuele daden.

      Het is zielig dat er zelfs nog gezegd moet worden dat vrouwen geen bezit zijn van mannen, dat je er niet mee mag doen wat je wil gewoon omdat ze ooit wel voor iets toestemming gaven.

      Bang? Van wat, dat ze zich beginnen te verzetten tegen de onderdrukking en misbruik dat ze dagelijks van mannen moeten pikken, dat je niet langer ze meer kunt gebruiken als sekspop wanneer je wil en ze het zwijgen op kan leggen wanneer ze nee zeggen door hun te schamen met "dat ze toen wel toestemming gaven", door hun te brandmerken als slet om daarna als vee te kunnen verhandelen?

      • door froels op maandag 27 augustus 2012

        Embrechts schrijft: "…mensen kunnen beweren dat het aanvaardbaar is om iemand te verkrachten terwijl ze slaapt (1 = Galloway)". U Timothy schrijft: Galloway beweert dat ze niet verkracht werd". Dat is dus het tegenovergestelde van wat Embrechts zegt, toch? Galloway zegt: “"Let me tell you, I think that Julian Assange's personal sexual behaviour is sordid, disgusting, and I condemn it," he said. "But even taken at its worst, if the allegations made by these two women were true, 100 per cent true, and even if a camera in the room captured them, they don't constitute rape. "Some people believe that when you go to bed with somebody, take off your clothes, and have sex with them and then fall asleep, you're already in the sex game with them."It might be really bad manners not to have tapped her on the shoulder and said, 'do you mind if I do it again?' "It might be really sordid and bad sexual etiquette, but whatever else it is, it is not rape or you bankrupt the term rape of all meaning."

        • door Timothy op maandag 27 augustus 2012

          Ah maar nu ben je zelf verkrachting aan het herdefiniëren: Galloway die zegt dat het geen verkrachting is betekend niet dat het geen verkrachting is! Als Galloway dus zegt dat het aanvaardbaar is om te doen wat Assange deed, dan zei hij wel degelijk dat het aanvaardbaar was om iemand te verkrachten als ze slaapt, zelfs als Galloway zelf niet vind dat het verkrachting is. (verkrachting is nog steeds penetratie zonder toestemming, wat dus ook in dit geval zo was) Als iemand bv zou zeggen dat het aanvaardbaar is om bv allochtonen te verwijderen van deze wereld, en het niet vermoorden noemt (omdat ie ze te min vind en dus de term er niet op toepasbaar vind: zoals men ook bij dieren doet), dan kunnen wij wel degelijk nog correct stellen dat die persoon het aanvaardbaar vind om allochtonen te vermoorden, zelfs als hij dus nooit die woorden heeft gebruikt. Evie heeft dus wel correct gezegd wat Galloway zei.

          Dat waarover Evie het heeft is zoals jij ook weer aantoont een belangrijk iets mits jij in een reactie op een tekst over het proberen herdefiniëren van verkrachting, verkrachting gaat herdefiniëren om de tekst te kunnen bekritiseren. En ik heb dit al vaker op DWM zien gebeuren, mijn eigen bericht was ooit verwijderd omdat ik de copulatie van een negenjarig meisje door een volwassen man in een machtspositie als verkrachting bestempelde, de redactie vond blijkbaar dat het niet zeker was dat het wel verkrachting was: dat ze er ook mee zou kunnen hebben toegestemd.

          • door froels op maandag 27 augustus 2012

            Embrechts schrijft: "…mensen kunnen beweren dat het aanvaardbaar is om iemand te verkrachten terwijl ze slaapt (1 = Galloway)". DAT zegt hij dus niet.

            • door Timothy op maandag 27 augustus 2012

              Zo moeilijk zou dit toch niet mogen zijn:

              A) Galloway zegt dat het louter onbeleefd en slechte etiquette is om je penis in een slapende vrouw te steken (en dus wel nog aanvaardbaar in tegenstelling tot verkrachting, zoals je vinger in je neus steken dus bv). Daar zijn we het allemaal over eens hoop ik, dat staat letterlijk in zijn tekst. B) U penis in een slapende vrouw steken is u penis zonder toestemming in een vrouw steken. C) U penis zonder toestemming in een vrouw steken is verkrachting. D) B+C: U penis in een slapende vrouw steken is verkrachting.

              Conclusie: A+D: Galloway zegt dat het louter onbeleefd en slechte etiquette (en dus nog aanvaardbaar) is om een vrouw in haar slaap te verkrachten.

              Hij zegt dat dus wel, hij gebruikt er andere woorden voor ja, maar daar gaat de tekst dan ook over!!! Dat zelfverklaarde linkse progresieven verkrachting herdefiniëren (of anders benoemen) om het goed te praten.

              Is het dat je niet vind dat het verkrachting is om je penis in een vrouw te steken zonder dat ze er toestemming voor gegeven heeft? Of vind je dat niet bij bewustzijn zijn gelijk staat aan toestemming geven bij vrouwen? Ik begrijp anders niet waarom je iets verkeerd kunt vinden aan de manier waarop Evie de woorden van Galloway citeerde.

              • door froels op dinsdag 28 augustus 2012

                Uw uitleg gaat over uw eigen definitie van verkrachting, niet over wat Galloway zei. De definitie moet een rechtbank maar uitmaken. U vergeet wel te vermelden dat de discussie gaat over een vrouw die vrijwillig in bed is gaan slapen met A, en eerder die avond reeds vrijwillig seks had met hem. Moeten volgens u instemmende partners eerst een contract ondertekenen hoeveel maal en in welke houding etc een introitus géén verkrachting is? Geen seks is dan veiliger; het celibaat is de oplossing.

                • door Timothy op dinsdag 28 augustus 2012

                  Verkrachting is penetratie zonder toestemming, dat is de definitie, niet mijn definitie maar DE definitie, zo in woordenboeken en zo in wetboeken. En als een rechtbank die definitie volgens u moet uitmaken waarom dan al die moeite om de uitspraak van een rechtbank erover tegen te gaan?! Een rechtbank vind dat de definitie wel degelijk toepasbaar is en wil hem daarom ook laten voorkomen.

                  U vind het dus ok voor een man om diens penis in een vrouw te steken die niet bij bewustzijn is indien zij daarvoor reeds andere seksuele handelingen met hem heeft gedaan. Ik hoop dat de vrouwen in u leven dit goed gelezen hebben.

                  Zij heeft nooit toegestemd om wanneer ze niet bij bewustzijn is om als sekspop gebruikt te worden: niet voor het slapen gaan en uiteraard ook niet tijdens, en ze heeft ook nooit toegestemd om seks zonder condoom te hebben, ze heeft dat hem duidelijk verboden: geen toestemming dus!!!! en toch doet hij het. De vrouw vond het duidelijk toch niet aanvaardbaar om te zien dat hij haar aan het verkrachten/liefde aan het geven was toen ze sliep, zij vond het niet ok, en dus zijn seksuele handelingen met haar of een andere vrouw of man die niet bij bewustzijn is niet ok! Dat Assange, Galloway of jij er geen probleem mee hebben wat er met haar gebeurt is doet haar leed niet plots verdwijnen, dat jullie liggen roepen "Oh maar dat is geen verkrachting, dat is niets ergs. Leg die vrouwen nu maar het zwijgen op!" maakt heel de zaak nog niet ok, jullie zijn niet het slachtoffer in deze zaak, jullie hebben niet te zeggen hoeveel leed ze er al dan niet van heeft gehad.

                  Ze is in dat bed gaan liggen om te SLAPEN niet om 'de liefde te ontvangen', ze zei vast "Slaapwel", niet "Neukwel". Ik vraag toestemming aan mijn seksuele partners, elke keer ja, dat hoeft niet letterlijk gevraagd worden elke keer of in contract gestoken worden, een absoluut minimum is toch bij mij dat ze bij bewustzijn zijn, dat ze in staat zijn om toestemming of geen toestemming te geven! Ocharme de vrouwen die ooit toestemming gegeven hebben aan u, die zijn nu dus allemaal u sekspoppen, te gebruiken wanneer je maar wil, voor wat je maar wil.

                  Maar je hebt gelijk, vrouwen als je veilig wil zijn van seksueel geweld van mannen, blijf dan zo ver mogelijk uit hun buurt. Gun hun geen seks want dan beschouwen ze u als hun bezit, leef celibair of in een lesbische relatie.

                  • door Evie Embrechts op dinsdag 28 augustus 2012

                    Ja, helemaal akkoord Timothy. De uitleg van Frank Roels maakt er een farce van - wat nogmaals mijn punt duidelijk maakt dat de definitie van verkrachting onder druk staat en sterk wordt uitgehold. Laat staan dat vrouwen er iets over zouden te zeggen hebben.

  • door Lode Vanoost op zaterdag 25 augustus 2012

    Ik heb een dubbel gevoel na het lezen van deze opinie. Evie Embrechts geeft een betoog over de problematiek van verkrachting en de geringe vervolgingsgraad in onze ‘moderne’ maatschappijen. Zij kent deze materie en geeft zeer sterke argumenten. Verkrachtingszaken leiden zeer zelden tot effectieve veroordeling en dan zijn daar nog niet de verkrachtingen bijgeteld die nooit tot een rechtzaak hebben geleid.

    Zo goed als zij deze belangrijke thematiek kent en toelicht, zo slecht is zij echter ingelicht over de zaak Assange. Ook zij heeft zich in deze laten misleiden door de vooringenomen en selectieve berichtgeving in de grote media, die hun eigen agenda hebben om zich tegen Assange af te zetten.

    Ik nodig haar graag uit om alle artikels over Assange door te nemen en vooral na te kijken wat het standpunt van Assange’s advocatenteam, zijn geldschieters en Ecuador is over de zedenzaak. Dan kan ze vaststellen dat zij op geen enkele manier de feiten en hun zwaarwichtigheid ontkennen en kan ze ook de voorstellen lezen die ze hebben gedaan (en nog steeds doen) om het Zweedse gerecht toe te laten de klachten te onderzoeken en tot een besluit te komen.

    http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/08/20/australie-weet-al-2-jaar-dat-vs-uitlevering-assange-wil

    http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/08/16/politiek-asiel-ecuador-voor-assange-wat-er-gaande

    http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/06/21/julian-assange-hoe-de-standaard-een-karikatuur-wordt

    http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/06/20/julian-assange-het-morele-failliet-van-de-media

    Er zijn inderdaad een aantal internetfans van Assange die zeer onterecht denken dat ze hem een dienst bewijzen door in soms niet al te subtiele bewoordingen de verklaringen van de betrokken dames te ontkennen of tegen te spreken. Ook de recente en zeer betreurenswaardige stellingname van Brits MP George Galloway hoort daar bij. (Hij hoort niet bij het team van zijn geldschieters).

    Michael Moore, naast John Pilger de voornaamste geldschieter van Assange, heeft samen met Oliver Stone net een opiniestuk in de New York Times geschreven waarin hij nogmaals (voor de zoveelste keer) herhaalt dat de Zweedse verklaringen wel degelijk moeten en kunnen (!) worden onderzocht. Dat Evie Embrechts hem in haar artikel toevoegt aan de lijst van apologeten voor de misdaden van Polanski en consoorten is dus zonder meer onterecht. Lees http://www.nytimes.com/2012/08/21/opinion/wikileaks-and-the-global-future-of-free-speech.html?_r=2

    Embrechts stelt ook dat ‘het inderdaad niet fair is dat Assange vervolgd wordt en anderen niet’. Dat is eveneens een verkeerde voorstelling van zaken. Zoals hierboven al vermeld, Assange wordt nog altijd niet ‘vervolgd’. Maar los daarvan is dat ook het debat niet. Waar het om gaat is of Assange het recht heeft op een garantie dat Zweden hem niet zal uitleveren aan de VS tijdens zijn eventueel verblijf in Zweden voor dit onderzoek (iets waar hij nog altijd toe bereid is). Ook het onderdeel ‘Assange en geweld’ van de titel van haar artikel is dus om dezelfde reden misleidend.

    De zaak Assange voorstellen als een verscheurende keuze tussen twee principes, dat van de vrijheid van meningsuiting en de rechten van de vrouw is dus eveneens een verkeerde voorstelling van zaken.

    Embrechts stelt dat ‘de huidige rechtstaat is onderdrukkend voor vrouwen’. Daar ben ik het volledig mee eens. Ook de Zweedse rechtstaat is trouwens in dat bedje ziek zoals blijkt uit dit rapport van Amnesty International van 2010 (http://www.amnesty.org/en/library/info/ACT77/001/2010/en en dit opiniestuk van Naomi Wolf (zie http://www.huffingtonpost.com/naomi-wolf/post_1435_b_797188.html).

    De Amerikaanse, Britse, Australische en Zweedse politici die over dit dossier met elkaar onderhandelen zijn niet dom. Zij weten hoe dun hun dossier is. Dat is voor hen ook niet zo erg. Ondertussen blijft Assange in het nieuws als een mogelijk crimineel en straalt dat negatief af op de onthullingen van WikiLeaks. Ik verdenk ze er dan ook van dat Assange voor hun part nog jaren in de Ecuadoriaanse ambassade mag blijven, niet dat ze daarom de kans om hem toch vast te krijgen zouden laten liggen. Ondertussen kijken ze gnuivend toe hoe goedbedoelende mensen (zoals wij hier op dit forum) onder elkaar energie moeten verspillen met dit soort discussies.

    De organisaties die strijden voor eerlijke en correcte vervolging van zedenzaken moeten natuurlijk elke gelegenheid te baat nemen om de schandalige miskenning van de problematiek van verkrachting aan te klagen. Die strijd heeft er alle baat bij om dat in het juiste kader te doen. De zaak Assange is daar géén geschikt forum voor. Deze strijd verdient beter.

    • door Jan Dirckx op zondag 26 augustus 2012

      Dat feministes zich laten misbruiken door het establishment en zo helpen om Assange en Wikileaks monddood te maken.

      Ofte hoe het feminisme lijdt aan "reverse sexism" en zich daardoor laten misbruiken door het grootkapitaal.

      Net stukje van Naomi Klein waarnaar hierboven wordt verwezen spreekt boekdelen.

      • door Evie Embrechts op dinsdag 28 augustus 2012

        Er was niets op tv en toen dacht ik, laat ik maar eens een stukje schrijven om het grootkapitaal een plezier te doen. En lekker wat mannen discrimineren, twee vliegen in een klap!

    • door Evie Embrechts op dinsdag 28 augustus 2012

      Ik ben zelf geen juriste, maar er is wel enig verschil tussen de verschillende procedure in andere landen.

      "Some people are saying "but he hasn't been charged". The High Court considered since and noted differences in procedure between England and Sweden. It determined he is clearly being "prosecuted". Whereas a suspect is charged early on in England, it is a final step in Sweden before trial. There is a prima facie case against him with sufficient evidence. Therefore extradition is possible, whereas in a case where someone is simply wanted for questioning it would not be." http://pme200.blogspot.co.uk/2012/08/assange.html?m=1

      • door froels op dinsdag 28 augustus 2012

        Deze pme200 vindt zichzelf een soort mastermind. Dit weet hij blijkbaar niet: US in pursuit of Assange, cables reveal Australian diplomats have no doubt the United States is still gunning for Julian Assange, according to Foreign Affairs Department documents obtained by the Herald show. NATIONAL | PHILIP DORLING | SAT AUG 18 03:00:00 EST 2012 EXCLUSIVE http://www.smh.com.au/national/us-in-pursuit-of-assange-cables-reveal-20120817-24e8u.html According to Assange’s lawyer, Michael Ratner, President Emeritus of the internationally recognized Center for Constitutional Rights, a secret grand jury in Alexandria, Virginia, was convened to investigate violations of the Espionage Act, where the grand jury received testimony including Twitter messages related to Assange and WikiLeaks. An FBI agent who was a witness in the case of detained soldier Bradley Manning has stated that the “founders, owners and managers” WikiLeaks were under investigation. Ratner also noted that the FBI has compiled a dossier of 42,135 pages pertaining to Assange.
http://www.counterpunch.org/2012/08/21/the-meaning-of-assanges-asylum/ DFAT 'ignored' Assange requests: lawyer Australian authorities appear to have ignored requests by Julian Assange for diplomatic assistance, including a letter sent as recently as 15 days ago, his lawyer said this morning. http://www.smh.com.au/opinion/political-news/dfat-ignored-assange-requests-lawyer-20120823-24nuj.html

  • door Lode Vanoost op zondag 26 augustus 2012

    Deze middag, zondag 26 augustus 2012, volhardt VRT-radio in de boosheid door andermaal foutief te berichten over de zaak Assange.

    Blijkbaar heeft Groot-Brittannië zich verontschuldigd voor de bedreiging om de Ecuadoriaanse ambassade in Londen te bestormen. Daar houdt Assange zich schuil om uitlevering aan Zweden te vermijden, 'waar hij wordt beschuldigd van verkrachting', aldus VRT-radio.

    Twee fouten in één zin: Assange wordt nergens van 'beschuldigd', bovendien heeft het Zweeds gerecht nog steeds geen juridische kwalificatie gegeven aan de verklaringen van de betrokken dames en is er dus nog steeds geen sprake van 'verkrachting' in zijn verzoek om uitlevering.

    Nogmaals, de verklaringen van de betrokken dames moeten uitgeklaard worden. Assange is daartoe bereid van zodra Zweden en Groot-Brittannië de garantie geven dat er in Zweden geen uitlevering aan een derde staat volgt.

    Bij procedures voor uitlevering is dat een zeer frequent verzoek, dat haast altijd wordt toegestaan, namelijk dat het land dat om uitlevering vraagt, de garantie geeft dat betrokkene na het onderzoek (of na de eventuele veroordeling + gevangenisstraf) terugkeert naar het land dat de uitlevering heeft toegestaan.

    Zweden blijft weigeren zijn gerechtelijke onderzoekers naar Londen te sturen. Waarom?

    Ik zie maar één mogelijke reden: de uitlevering aan Zweden is geen middel (om Assange te kunnen verhoren over de betreffende klachten) maar het doel.

    Waarom de VS de uitlevering niet gewoon aan GB vraagt, zie je in de andere artikels over Assange.

    • door Vanderlinden B op woensdag 5 september 2012

      Mr. Vanoost, Je moet stoppen met foute zaken te verkondigen. Assange wordt weldegelijk beschuldigd van verkrachting. Of deze beschuldigingen op waarheid gebaseerd zijn dient uitgemaakt te worden door een onderzoek en later een beslissing van een rechtsprekend orgaan.

      Dit neemt niet weg dat je gelijk hebt over het feit dat het onderzoek ook kan gevoerd worden zonder dat Assange uitgeleverd wordt, hetgeen ik in zijn geval zeker begrijpelijk vind.

      Maar voor alle duidelijkheid hij wordt weldegelijk beschuldigd. Indien je verwarring met betrekking tot de terminologie wilt aanbrengen, probeer de mensen dan duidelijk te maken dat hij beschuldigt wordt van verkrachting, maar dat er nog onderzoek dient te gebeuren en dat hij niet veroordeeld is. groeten

      • door Lode Vanoost op woensdag 5 september 2012

        U bedoelt het wellicht goed, maar u verwart een en ander. In gewone mensentermen is 'iemand beschuldigen' iets heel anders dan in juridische termen. Heel wat commentatoren 'beschuldigen' hem hier in deze reacties inderdaad van verkrachting, soms in niet al te subtiele bewoordingen. Dat mag je echter niet te verwarren met een officiële juridische 'inbeschuldigingstelling' (in het Engels 'being charged with' of 'being arrested on the suspicion of'.

        Het zal u misschien niet opgevallen maar zelf heb ik me onthouden van enige commentaar bij de verklaringen van de betrokken dames. Ik kan geen Zweeds en vertrouw dus op de Engelse vertaling. Het uitleveringsverzoek stelt dat hij is 'wanted for questioning'. Hij is nog steeds niet in beschuldiging gesteld voor een misdrijf, verkrachting of andere. De advocaat van de dames in kwestie stelt inderdaad dat de door hen aangehaalde verklaringen voldoende zijn om een inbeschuldigingstelling van verkrachting te rechtvaardigen. Dat heeft het Zweeds gerecht echter nog steeds niet gedaan.

        Voor alle duidelijkheid, ik volg de stelling van het advocatenteam van Assange en van Ecuador, dat de feiten zwaarwichtig genoeg zijn om te worden onderzocht, dat hun cliënt beschikbaar blijft in de ambassade voor ondervraging, dat hij ook bereid blijft om naar Zweden te gaan als Groot-Brittannië en/of Zweden de garantie geven dat hij tijdens zijn uitlevering aan Zweden niet zal worden vervolgd voor andere zaken die niet met deze zaak te maken hebben en dat ze garanties geven dat hij niet aan derde landen wordt uitgeleverd. Dit zijn routine-eisen bij veel uitleveringsverzoeken. (Zowel het uitleverende land als het ontvangende land kan die garantie geven). Dat hebben beide landen tot nu resoluut geweigerd. Ook de VS weigert te verklaren dat ze geen uitlevering zou vragen aan Zweden. Waarom ze dat niet gewoon aan trouwe bondgenoot Groot-Brittannië vragen, kan je in de andere artikels over de zaak lezen. Zweden is recent nog een pedofiel gaan ondervragen in Servië die daar voor gelijkaardige zaken vastzit.

        Assange is vijf weken in Zweden gebleven na de eerste klacht van de betrokken dames en heeft de toestemming gevraagd om het land te verlaten, toestemming die gegeven werd! De zaak werd echter opnieuw geopend na zijn vertrek. Toen hij aanbood om enkele weken later (naar aanleiding van een geplande activiteit in Zweden) terug te keren voor verhoor, heeft het Zweedse gerecht zijn onmiddellijke terugkeer geëist en heeft het een uitleveringsverzoek ingediend. Het is dan ook in die periode dat de advocaten vanAssange begonnen te vermoeden dat er iets anders aan de hand was.

        In de media (met The Guardian aan kop, hier trouw gevolgd door VRT en de kranten) wordt (doelbewust) met die terminologie gejongleerd om verwarring te zaaien. De VRT zegt het zelfs letterlijk 'waar hij wordt beschuldigd van verkrachting'. Fout dus.

        Overigens sta ik volledig achter de strijd van vrouwenorganisaties voor een hardere aanpak van verkrachtingszaken in dit artikel. Ik denk alleen dat men iets te snel is geweest om ook deze zaak als voorbeeld te gebruiken.

        Met alle respect voor uw mening, maar dit zijn wel degelijk de feiten.

  • door emirjame op zondag 26 augustus 2012

    Allereerst vind ik het inderdaad spijtig dat de feiten rond Assange hier zo foutief gepresenteerd worden. 'Mevrouw 2' was zowel de avond ervoor als de ochtend erna akkoord met 'seks met Assange'. Ze was echter niet akkoord met 'seks zonder condoom'. Het is momenteel zo dat (nog) nergens ter wereld het knoeien met voorbehoedsmiddelen tijdens de daad (en daaronder valt ook het niet innemen van de pil) strafbaar gesteld kan worden. Of dat in een ideale wereld wel zou moeten is een andere vraag.

    Een belangrijke vraag is verder wat Zweden dan nog zo nodig moet vragen. Als het procedure is hebben ze al een interview met Assange, als het is om hem een kans te geven zich vrij te pleiten - dan heeft hij daar misschien geen behoefte aan. Zweden claimt dat ze genoeg bewijs hebben om Assage aan te klagen - toch zitten ze nog steeds op het vinkentouw. Laat ze maar eens aanklagen!!!

  • door Reina op maandag 27 augustus 2012

    Een klaarduidelijke samenvatting van modern seksisme! Heel erg bedankt voor je uiteenzetting. Ik ben alvast benieuwd naar je lezingen...

  • door Dirk Adriaensens op maandag 27 augustus 2012

    Beste Evie,

    Ook ik heb bedenkingen bij je artikel. En omwille van diverse redenen. Ik vind dat seksueel misbruik serieus moet worden genomen en serieus moet worden aangepakt, laat dat duidelijk zijn. Maar de link tussen Assange en seksueel misbruik is redelijk ongelukkig in dit geval, omdat de eis tot "uitlevering" aan Zweden hoogst politiek gemotiveerd is, en ik zou zelfs durven beweren: enkel politiek gemotiveerd. Ze wilden Assange er in luizen en het is gelukt.

    Ik was zelf in Stockholm toen de bom losbarstte en er zijn toch nogal rare dingen aan de hand.

    a) Er is blijkbaar nooit seksueel misbruik geweest. De uiteindelijke beschuldiging luidt dat Assange weigerde om een condoom te gebruiken. Dat is heel wat anders. De 2 vrouwen hebben achteraf SMS teksten uitgewisseld waarin ze vol lof spraken over Assanges “prestaties”. Anna Ardin hield later zelfs een feestje in haar flat voor Julian Assange. Ook gingen ze samen naar een feestje en daarnan sliep hij met haar. Ze tweette: “Sitting outdoors at 02:00 and hardly freezing with the world’s coolest, smartest people! It’s amazing!” b) Ardin heeft in Cuba samengewerkt met ‘the Ladies in White’, een feministische anti-Castro groep. Aan het hoofd van deze groep staat Carlos Alberto Montaner, die gelinkt is aan de CIA. De groep wordt gefinancierd door de VS en wordt gesteund door Luis Posada Carriles, notoir terrorist en CIA agent. c) Haar neef en goede vriend is Lieutenant Colonel Mattias Ardin, Deputy Head of Operations, Swedish Joint Forces Land Component Command, toen in Afghanistan. Er zijn nog andere aanwijzingen dat er iets heel “fishy” is aan gans deze historie (bv haar blog die plots offline ging toen de klacht werd ingediend en waar niet echt zo’n leuke dingen opstonden), maar het is echt jammer dat Assange en geweld tegen vrouwen worden gelinkt en dat aan die verkeerde premissen een heel artikel wordt opgehangen. Anna Ardin en haar vriendin Sofia Wilén zijn niet de beste pleitbezorgers voor de zaak tegen seksueel misbruik. Wel integendeel. De slachtoffers verdienen betere pleitbezorgers. Wilén (het tweede zgn “slachtoffer”) heeft trouwens achteraf verklaard dat “she felt railroaded by the police” Besluit: de mogelijke uitlevering aan Zweden is gewoon een truukje om Assange onmiddellijk te verschepen naar de VS. Voorzichtigheid is geboden dus alvorens overhaaste conclusies te trekken. En degelijk informeren helpt ook.

  • door froels op maandag 27 augustus 2012

    "was het eigenlijk mijn bedoeling om eens een discussie te hebben over hoe we nu het probleem van geweld op vrouwen aanpakken" (schrijft Evie Embrechts). OK, dan hebben we een belangrijk tema, iets helemaal anders dan Assange. Er zijn diverse omstandigheden waar geweld op mensen wordt uitgeoefend. Er is het oorlogsgeweld, waar vrouwen vaak tweemaal slachtoffer zijn. Geloven we dat we vechtende soldaten (bijna steeds mannen) genoeg morele reflexen kunnen leren om vrouwen te sparen? Ik vermoed dat het nu al in hun instructieboekjes staat; alleen is de realiteit in het slachtveld, en de militaire eisen van hun superieuren, en hun overlevingsdrang (mag dat nog?) sterker dan mooie principes. Ook de katholieke priesters wisten dat hun seks met minderjarige jongens moreel betwistbaar was. Dan hebben we geweld buiten oorlogssituaties, zoals familiaal (mannen slaan vrouwen, soms omgekeerd). Zouden daar maatschappelijke factoren een rol spelen, of is het alleen de duivel die in die mannen gevaren is? Eens kijken in Wilkinson & Puckett wat er staat over geweld en ongelijkheid, inkomen, scholing. Seksueel geweld is één vorm van geweld, die, naast andere factoren, gedreven wordt door ons testosteron. Dat werkt op de hersenen. Zouden méér vrije normale seksuele uitlaten (zonder geweld of verkrachting) één van de oplossingen zijn? Daarover meer: http://www.dewereldmorgen.be/blogs/froels/2012/08/06/biologie-van-het-seksisme

    • door Evie Embrechts op dinsdag 28 augustus 2012

      Hormonen zoals testosteron hebben eigenlijk niet een dergelijk effect, onderzoek dat zoiets aantoonde is allang gefalsifieerd. Delusions of Gender van Cordelia Fine is een goed overzicht van de stand van zaken van onderzoek rond neuroseksisme, zogenaamde mannen en vrouwen hersenen bijvoorbeeld, en een artikeltje van mij over een paar facetten van de "het is allemaal natuurlijk" visie vind je op http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/12/16/het-allemaal-natuurlijk-genetisch-evolutionair

  • door nuance graag op dinsdag 28 augustus 2012

    Beste Evie Embrechts Begrijpelijk dat je je druk maakt over het aantal verkrachtingen dat niet leidt tot vervolging, en inderdaad is dit nog steeds een zwakke plek in onze rechtsorde. Echter m.i. schiet je volledig mis, en wel hierom:

    1) je probeert het media-momentum rond de Assange zaak te verzilveren en daarmee aandacht te vragen voor jouw punt: echter de Assange zaak is een zweedse zaak, zweedse verkrachtings definitie is merkwaardig, uitleveringsverzoek is niet gedaan, rechtszaak is niet aanhanging gemaakt, ondervraging is afgeslagen, dus volstrekt voorbarig. Gebruik Polanski als het moet, niet Assange. 2) Je probeert de rich&famous gelijk te schakelen aan de normale man. Helaas ook hier vind ik dat je de nuance uit het oog verliest. Ten eerste vrouwen -hoe vaak ze ook slachtoffer zijn- hebben zelf een ander gedrag in de buurt van rich&famous. Meisjes die niet toe zijn aan seks laten alle natuurlijke remmen los in de buurt van beroemdheden. Vrouwen die geen vieze oude man om zich heen willen, doen het een keertje toch voor geld, en hebben dan weer spijt als het voorbij is en realiseren zich daarna dat ze nog meer geld kunnen maken door achteraf een aanklacht in te doenen. Lewinsky, wie? Als alle vrouwen engeltjes waren, was het probleem makkelijk zwart-wit en zouden radicale maatregelen helpen. Helaas voor een bak geld veranderen meer dan genoeg vrouwen in part-time sekswerkers, en dit is alleen maar een deelgroep, alleen zijn juist dit die types die in de media komen. 3) daarmee aansluitend: het grootste deel van de verkrachtingen vindt plaats door bekenden/familie en niet naar buiten treden heeft te maken, soms met schaamte, maar veel vaker nog door sociaal-economische afhankelijkheid. Dit soort gevallen zijn symptomen van een emancipatie achterstand (en mannen in milieus waar vrouwen sociale achterstand hebben zijn percentagueel dus ook weer meer de mensen die hun macht ook seksueel botvieren ), en je kunt dit vooral verwachten in sociale avchterstandswijken. Dit soort gevallen hebben niets gemeen met Polanski of Assange zaken. Niets gemeen met zaken waar de vrouw na "verkrachting" bij wijze van spreke de volgende ochtend al een leger advocaten optrommelt en de media opzoekt. Dit soort zaken haal jij bewust door elkaar, en daarmee bemoeilijk jij de oplossing. De zaken van sociaal achtergestelde milieus zijn niets geholpen door met veel tamtam Assange te vervolgen. De verkrachtingen in sociale achterstandmilieus vragen een veel bredere aanpak incl educatie dan de gevallen van beroemdheden die lijnen overschrijden danwel door golddiggers achtervolgd worden.

  • door TDW op dinsdag 28 augustus 2012

    "De veroordelingsgraad is zo'n 5 procent, dat wil zeggen dat 95 procent van de daders er vlotjes mee wegraken"

    Mevrouw maakt hier een serieuse blunder. In België wordt ruim de helft van de klachten geseponeerd wegens geen bewijs of geen misdrijf. Bij 18% kon men de dader niet vinden en bij 3% wegens verjaring.

    Het is dus niet zo dat de daders er vlotjes mee wegraken. Een klacht betekend niet automatisch dat er sprake is van verkrachting. Er zijn genoeg bewijzen dat vrouwen misbruik maken om zo iemand te pesten.

    Bij de verkrachtingszaken die een uitspraak hadden, leidde 75% tot een veroordeling en 11% tot een vrijspraak. Overige is tussenvonissen en opschortingen.

    Ongeveer 14% van de klachten leidt dus tot een veroordeling. Deze percentage kan hoger te komen liggen indien men bij een verkrachting direct een klacht indiend en zich niet wast. Hierdoor zou men juist meer bewijslast hebben. Nu is het zo dat er gewoon geen bewijslast is.

    Echter als ik de feminsten hoor dan moet er juist bij elke klacht een heksenjacht georganiseerd worden waarbij de verdachte zonder proces in de vergeetput gegooid moet worden. Wat zij blijkbaar niet verstaan is dat we in een rechtstaat leven en dat een verdachte nog altijd onschuldig is tot men het kan bewijzen en veroordelen. Tevens zou men ook is werk maken dat valse klachten zwaar bestraft worden. Als onschuldige zoiets meemaken is niet om mee te lachen, de stigma die je krijgt tevens de sociale leven die ermee verwoest is. Daar denken de feminsten niet aan.

  • door Peter Smeichel op dinsdag 28 augustus 2012

    Ik heb enkele bedenkingen bij uw artikel:

    "De huidige rechtsstaat is structureel onderdrukkend voor vrouwen." U beweert dat 95% procent van alle verkrachters vrijuit gaat. U staaft nergens deze bewering en nergens kan ik daar een bewijs voor vinden. Zeker gaan er veel verkrachters vrijuit, maar om daarom het vermoeden van onschuld overboord te gooien dat inherent is aan rechtsstaat, gaat mij iets te ver. Er zijn talloze gevallen te noemen waar iemand onterecht werd aangeklaagd en die bijgevolg gebaat hebben bij dit vermoeden. Het vermoeden van onschuld dient een neutrale rechtsgang te waarborgen. Het reikt dan ook maar 'tot het tegendeel' is bewezen. Het dient niet geïnterpreteerd te worden om een (eventuele) dader in een positiever daglicht te stellen.

    Voorts impliceert u een als het ware omgekeerde samenzweringstheorie: 'te linkse mediafiguren' zouden een samenzweringstheorie opdiepen om hun onschuld staande te houden.

    Zeker in ophefmakende zaken over bekende personen is het belangrijk om niet te snel to oordelen. U scheert Assange over dezelfde kam als DSK en Polanski, hoewel van die laatste twee reeds het proces gevoerd is en van Julian Assange nog niet.

    In het geval van J. Assange kun je niet ontkennen dat er politieke motieven meespelen. De onwil van Zweden voor een soepele rechtsgang (o.a. de weigering voor een rogatoire commissie of het ondervragen via videostream) maakt het moeilijk om het proces over de verkrachting en het politiek proces van elkaar te scheiden.

    U weigert de feiten onder ogen te zien dat er wel degelijk aanwijzingen zijn dat de beschuldiging politiek gemotiveerd kunnen zijn (zie daarvoor de uitstekende berichtgeving op deze website), en schetst vervolgens Assange af als 'een dudely held' die vanwege zijn status als klokkenluider het zich zou kunnen permiteren om de verkrachter uit te hangen.

    U kan deze reactie misschien een 'derailing' noemen van het eigenlijke onderwerp (hoe geweld op vrouwen stoppen), maar u kunt niet foute feiten en redeneringen aanvoeren en de reacties daarop vervolgens afdoen als een poging om af te wijken van het eigenlijke debat.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties