Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Vaarwel democratie?

Opiniemakers lijken steeds minder remmingen te hebben tegenover de democratie. In de context van de economische crisis wordt democratie steeds meer voorgesteld als een achterhaald model. Het is een zeer verontrustende opinie en ze herformuleert de contouren van het debat. Deze crisis is niet enkel economisch, het is een fundamentele politieke crisis, die politiek moet worden opgelost.
zaterdag 18 augustus 2012

Onlangs kwam Maurice de Hond op VRT-radio toelichting geven bij de meest recente opiniepeilingen in Nederland. De Hond, het Nederlandse equivalent van onze Dimarso en zelf een opiniemaker van formaat, kwam tot de vaststelling dat Emile Roemers van de Socialistische Partij (SP) nog verder oprukte in de peilingen, dat Wilders nogmaals licht achteruitging en dat de traditionele Christen Democratisch Appel (CDA) en Partij van de Arbeid (PVDA) zo stilaan met electorale implosie worden geconfronteerd. (de Nederlandse PVDA is de traditionele socialistische partij in Nederland, niet verwarren met de PVDA hier in België, nvdr)

Op zich niets nieuws, al is het opvallend dat zelfs een hele zomer vol brood, spelen en verhit patriottisme geen effect heeft gehad op de status van de SP – een partij die zich in de regel met ernstiger zaken dan Olympisch zilver of Europacups bezighoudt.

De problematische democratie

Het gesprek werd echter bijzonder interessant toen de Hond zich aan enkele ruimere bespiegelingen waagde. De Nederlandse politiek was wezenlijk instabiel geworden, want na enkele jaren van extreemrechtse en neoliberale hegemonie met Wilders en Rutte slaat de slinger nu plots weer helemaal door naar extreemlinks.

Volgens de Hond had dit ernstige gevolgen, zeer ernstige gevolgen, want hij opperde dat de oude parlementaire democratie wel eens achterhaald zou kunnen zijn. Immers, als dit systeem geen politieke stabiliteit kan verzekeren, dan is het aan groot onderhoud toe. Kiezers die van rechts naar links wippen, en omgekeerd: dat toont aan dat de democratie haar tijd heeft gehad en dat de kiezers gewoon geen benul hebben van waar het echt om gaat.

Een vlot en snel opererende ‘burgerdemocratie’ kan dit verhelpen – een democratie waarin het Parlement zich in een eigenaardige positie tegenover de regering en de bevolking bevindt en waarin geen spoor meer te vinden is van het georganiseerde middenveld.

Deze uitspraak bleef hangen bij mij. Immers, toen ik vorig jaar tegenover Jean-Luc Dehaene (CVP) zat tijdens het eerste ‘Links-Rechts Debat’, zei onze ex-premier en ex-topbankier net hetzelfde. Ook voor Dehaene moest men de moed hebben om de parlementaire democratie in vraag te stellen, want, kijk, de financiële markten werken aan een veel hoger tempo dan parlementaire commissies en kabinetsraden. De werking van deze traditionele bestuursvormen is niet afgesteld op de enorme transacties die zich in nanoseconden op de markten voltrekken en onze bestuurders missen dan ook simpelweg constant de boot, met rampzalige gevolgen.

Een gezond beleid zou zich moeten aanpassen aan de snelheid van de markten en zou dus moeten gevoerd worden door mensen die niet gebonden zijn aan overleg met en goedkeuring vanwege democratische organen. Gevolmachtigde technocratische bestuurders, dacht ik. Economen en bankiers dus – beroepscategorieën die zich in veel landen steeds meer en vlotter de Grote Politiek lijken binnen te werken.

De werking van onze parlementen was overigens niet het enige wat voor Dehaene herbekeken moest worden. Ook de rol van de vakbonden moest men volgens hem in vraag durven stellen en wel om dezelfde reden. Vakbonden vertragen het economisch proces, ze belemmeren de snelle en volmaakt soepele manier waarop een economie idealiter moet kunnen opereren. Vakbonden eisen immers inspraak in zaken die inspraak niet langer lijken te verdragen: tewerkstelling, arbeidsvoorwaarden en arbeidsorganisatie, lonen, sociale zekerheid en sociale rechtvaardigheid.

Weg met de oude orde

Parlementen en vakbonden: opiniemakers zoals Jean-Luc Dehaene en Maurice de Hond vinden ze niet langer van essentieel belang. De georganiseerde inspraak van de bevolking is een obstakel voor goed bestuur en een maatschappelijk middenveld dat zich organiseert rond de belangen van grote delen van de bevolking is dat eveneens. Dat zijn allemaal immers restanten van een oude orde, en de wereld is nu eenmaal veranderd.

In de huidige toestand zet men allebei best even op slot en laat men de staat besturen door economen en bankiers. Die weten het best hoe ze moeten omgaan met hun tegenspelers – collega-economen en bankiers in de geglobaliseerde economie, het verhaal van stropers en jachtwachters. Er ging dan ook goedkeurend gejoel op toen in landen zoals Griekenland, Italië, Ierland en Spanje regeringen werden gevormd met een vertrouwenwekkend aantal economen en bankiers.

De filosofie achter deze voorkeur voor technocraten is evident. Men stelt mensen aan uit het bedrijfsleven in de plaats van beroepspolitici, omdat deze technocraten niets te verliezen hebben in de politiek. Tijdens de Griekse regeringsvorming riep de Duitse conservatieve pers op tot ‘kamikaze-politici’, en daarover gaat het nu net. Men wil mensen die zich niets hoeven aan te trekken van de uitslag van de volgende verkiezingen – hun loopbaan bevindt zich buiten de professionele politiek. Daardoor kunnen ze ‘onpopulaire maatregelen’ nemen zonder dat het hen te veel raakt.

Beroepspolitici, zo luidt de redenering, zouden zich nog al eens durven laten verleiden tot maatregelen die de gunst van de kiezer wegdragen en daarvoor is het nu de tijd niet. Of erger nog, beroepspolitici zouden wel eens beroep kunnen doen op de wil of onwil van de bevolking, hetgeen in de visie van Dehaene en de Hond onvermijdelijk tot vertraging of verlamming van het bestuur zou leiden. Iedereen moet nu ‘zijn verantwoordelijkheid nemen’ en zich verstoppen achter het volk valt daar duidelijk niet onder.

De ‘democratische spelletjes’ van de oude orde zijn niet meer gepast – referenda, verkiezingen die gevolgen hebben op het beleid, overleg met en inspraak vanwege belanghebbende groepen in de bevolking. In de plaats daarvan hebben we politieke zelfmoordcommando’s nodig: economen of bankiers die even afdalen van Goldman Sachs, het economische en monetaire beleid op scherp komen stellen en daarna verdwijnen naar hoge functies bij de Wereldbank, het IMF, de OESO of Harvard Business School. Betogingen of stakingen kunnen hen niet deren en aangezien ze ‘boven de politiek’ staan zal hun optreden (hopelijk) weinig effect hebben op de uitslag van de volgende verkiezingen voor de klassieke politieke partijen.

Technocraten hebben een air van objectiviteit. Men stelt hen voor als mensen die vrij van elke vorm van belangenbehartiging, politieke of ideologische vooringenomenheid hun verantwoordelijkheid nemen. Ze worden daarbij enkel geleid door hun deskundigheid, voor het overige zijn ze volmaakt politiek onthecht en het is die onthechting die nu nodig is om de potentieel catastrofale grillen van de economie met een afdoende beleid te neutraliseren.

Nieuwe wetten

De drang om technocraten aan het roer te plaatsen is kenmerkend voor crisissen. In eigen land herinneren we ons het geval van Robert Vandeputte, de hoogleraar en ex-gouverneur van de Nationale Bank die in 1981 als technocraat werd aangesteld in het Kabinet-Eyskens. Het land was in crisis – het was in die tijd dat de werkloosheid explodeerde en zijn huidige structurele peil bereikte. Eyskens (CVP) was van oordeel dat de textiel- en staalsectoren moesten afgebouwd worden, dat er drastisch moest bezuinigd worden op de begroting en dat bedrijven fiscale voordelen moesten krijgen via het zogeheten Maribel-plan. Klinkt bekend.

Vandeputte zou dat als niet-partijgebonden minister van financiën even uitvoeren en zou daarbij niet onder de indruk raken van het geschreeuw van de metallo’s voor de ramen van zijn kantoor. Het experiment mislukte echter, want het verzet vanuit de Waalse staalindustrie dwong de regering-Eyskens na enkele maanden al tot het neerleggen van de boeken. De stuwing van ‘de politiek’ bleek toch nog altijd sterker dan de kracht van het puur rationele en objectieve oordeel van een technocraat.

Dat was 1981. In de huidige crisis is het patroon hertekend. Er is in zowat alle Eurolanden gestaakt en betoogd dat het een lieve lust is; traditionele partijen krijgen in een aantal landen – ook bij ons – flinke electorale afstraffingen en de Indignado’s en Occupy-beweging zijn snel uitgegroeid tot sociale actoren van formaat. Bovendien gaat de bevolking er in de ernstig getroffen landen objectief op achteruit. Werkloosheid, dakloosheid en armoede nemen spectaculair toe – denk aan dat verbijsterende recente cijfer van 1 op 4 Spaanse kinderen dat aan voedingstekort lijdt.

Regeringen staan zomaar enorme delen van hun soevereiniteit en macht af, via privatiseringen, de afbouw van het staatsapparaat en bevoegdheidsdelegatie naar (alweer technocratische) cenakels zoals de ‘trojka’ van de EU, de ECB en het IMF. Ze stellen zich ondergeschikt op tegen schimmige actoren zoals ratingbureaus en de geringste beweging op de markten – de geringste handeling van kleine groepen private kapitalisten dus – leidt snel tot verregaande besparingsmaatregelen die grote delen van de bevolking raken.

Drie fenomenen vormen de trendbreuk in datgene wat we vanouds als politieke mores ervaren. Ten eerste, een regering tegen wie algemene stakingen uitbreken en dagelijks massabetogingen worden gehouden, is aangeschoten wild – zo’n regering heeft een ernstig legitimiteitsprobleem, een gebrek aan ‘draagvlak’ zoals dat nu heet. Sociale onrust is een zeer ernstige dreiging voor politieke stabiliteit. Twee, regeringen zullen in de regel de verarming van hun bevolkingen met alle middelen pogen tegen te gaan, omdat ook dat hen anders hun electorale vel kan kosten en aanleiding kan geven tot rebellie en opstand. En drie, regeringen zullen altijd hun effectieve macht beschermen en ze moeten de soevereiniteit van hun land vrijwaren – dat is een heilig grondwettelijk beginsel en deel van de eed die zowat alle regeringen moeten afleggen.

De politieke instabiliteit die Maurice de Hond observeert, lijkt, zo bezien, weinig te maken te hebben met de vlottende of shoppende kiezer en alles met een verschuiving in de manieren waarop de politiek zich opstelt tegenover de bevolking en haar belangen.

Het zijn de drie elementen die ik boven gaf, die voor instabiliteit zorgen: de minachting voor massaal sociaal protest, de afbouw van de welvaart onder grote groepen in de bevolking en de terugknijpende macht van nationale regeringen ten voordele van – precies – niet-verkozen technocratische actoren zoals de trojka en de ratingbureaus.

De politiek heeft zich sinds 2008 in een reusachtige legitimiteitscrisis gewerkt – dat is de kwestie. Het is weinig verbazend dat kiezers cynisch worden wanneer hun verkozen parlementen wetten stemmen of Europese pacten in de grondwet opnemen, die rechtstreeks tegen hun belangen ingaan en ook nog gedicteerd zijn door niet-verkozen machten van zeer onduidelijke signatuur.

Met die wetten en pacten wordt misschien ‘het vertrouwen van de markten’ hersteld, het vertrouwen van de burger wordt er echter zwaar door aangetast en voor een politiek systeem, dat net dit vertrouwen van de burger (niet dat van de markten) als kern en motor heeft, is dat een zeer ernstig probleem.

Over belangengroepen

Het is immers niet zo dat technocraten volkomen onthecht zijn en geen belangengroepen vertegenwoordigen. Elke politieke beslissing dient belangen – ze schept ze, hervormt ze en richt ze naar delen van de bevolking. Er is dus geen enkel niveau van politiek dat ‘belangeloos’ is. Wanneer men om ‘de markten te kalmeren’ een puur technocratisch besluit neemt, waarbij de pensioenen met 25 procent verlaagd worden, dan raakt dit de belangen van grote groepen in de samenleving.

Indien men met hetzelfde doel en op dezelfde technocratische wijze belastingvoordelen schenkt aan ondernemingen en grote fortuinen aan een gunstig belastingtarief  onderwerpt, dient men eveneens de belangen van groepen in de samenleving. Wat goed is voor de ene, is niet noodzakelijk goed voor de andere. Dat is evident en het moet ons leren dat er niet zoiets bestaat als ‘neutrale’ of ‘objectieve’ politiek.

Het valt echter op dat in het gemijmer over de ouderdomsverschijnselen van de klassieke democratie selectief tewerk wordt gegaan. De belangen die door middenveldorganisaties zoals vakbonden worden verdedigd, zijn blijkbaar bijzaak, want vakbonden ziet men als een obstakel voor goed bestuur. Idem met de brede vertegenwoordiging van alle delen van de bevolking in het Parlement, ook dat is niet meer nodig. Wat wel nodig is, is een beleid dat ‘de markten’ kalmeert en terug vertrouwen geeft in ons. Wie zijn die ‘markten’ dan? Beleggers, speculanten, private kapitaalgroepen.

‘De markten’ zijn een overduidelijke belangengroep en het valt op hoe weinig we erover te weten komen. Wie ‘KAV’ zegt denkt meteen aan vrouwen; wie ‘vakbond’ zegt denkt meteen aan werknemers, en ‘Boerenbond’ roept direct het beeld van landbouwers op tractoren op. Daar stopt het niet: we weten heel wat zaken over de belangen die vrouwen, werknemers en landbouwers via hun organisaties vertolken en verdedigen. We hebben dus een onmiddellijk en precies beeld van de sociale groep die achter deze begrippen schuil gaat – we kennen deze groepen en we kunnen hun belangen dan ook heel accuraat plaatsen, en daarmee ook onze eigen houding daar tegenover.

Niet zo met ‘de markten’. Welke groepen gaan daar achter schuil? Denken we bij het woord ‘de markten’ aan Warren Buffett (nvdr: Amerikaans zakenman en investeerder) of aan de eigen schoonvader die zijn spaargeld op de beurs belegt? Denken we aan Belgen, Amerikanen, Indiërs of Russen? En denken we aan mensen of aan bedrijven – Warren Buffett en Roman Abramovich (nvdr: Russisch oliemiljardair; eigenaar van voetvalclub Chelsea) of ING, Paribas en Chase Manhattan? Of aan overheden – de Chinese staatskas, de Saoedi’s, Zwitserland en Luxemburg? En over welke belangen gaat het? Geld verdienen allicht, maar hoeveel? En waarom? En met welke gevolgen?

Het punt is dat we ‘de markten’ als belangengroep niet kennen en dat we die markten dan ook enkel als een abstract gegeven kunnen zien – een onzichtbare en geweldige kracht die alle andere krachten overstijgt en die gehoorzaamt aan wetten die niet de wetten zijn van een democratie maar die dwingender zijn dan die van de democratie. We geloven dat onze concrete belangen ondergeschikt zijn aan dat abstracte belang dat zo machtig blijkt.

We denken zelfs dat onze concrete belangen slechts bestaan in zoverre ze dat abstracte belang dienen. Dan zien we technocraten – economen en bankiers – als mensen die enkel dat abstracte belang dienen en daardoor nuchter, rationeel en onthecht de enig juiste beslissingen nemen. We worden daar armer van, onze overheid verliest er haar legitimiteit mee en onze samenleving komt erdoor terecht in een fase van permanente kramp, maar toch geloven we dat enkel dit belang moet gediend worden.

De nieuwe orde

De hedendaagse politiek wijkt, zoals gezegd, af van ons klassieke beeld van politiek. Toch is het goed in gedachten te houden dat ook dit in wezen gewone politiek is en dat de vele afwijkingen die we nu zien van het klassieke democratische model eenvoudigweg een overwinning kunnen zijn van een enkele belangengroep over andere belangengroepen.

Deze nieuwe orde, waarin de wetten van de markt die van de staat domineren en waarin politici hun macht en gezag zonder slag of stoot afstaan aan economen en bankiers – deze nieuwe orde is de uitkomst van een ouderwetse politieke strijd. De strijd is in het voordeel gekanteld van een van de partijen: het kapitaal. Het belang van het kapitaal overweegt nu op dat van alle andere geledingen van de bevolking en dat is de reden waarom we een zodanig escalerend democratisch deficit zien in de hedendaagse politiek.

Als de belangen van slechts een enkele partij door de politiek gediend worden, dan is het evident dat deze politiek niet democratisch meer mag zijn. Ze is dan oligarchisch – ze wordt beheerst door een kleine kring van belangengroepen, die er alle voordeel bij hebben de andere belangengroepen uit te schakelen of te verzwakken.

We leven nu in een oligarchie en het feit dat mensen zoals Van Rompuy en Barroso in hun verleden aan verkiezingen hebben deelgenomen en dus met heel veel acrobatie en vanop zeer grote afstand ‘democraat’ kunnen genoemd worden, kan daar weinig aan veranderen. Wat hun toekomst betreft, ik voorspel hen een voorspoedige oude dag op de loonlijst van de Wereldbank, het IMF, de OESO of andere ‘technocratische’ instellingen.

Interessant genoeg is deze oligarchie ontstaan omdat we met z’n allen een bepaalde, foute definitie hebben aanvaard: we hebben aanvaard dat deze crisis een economische crisis is. Daardoor hebben we aanvaard dat de crisis enkel economisch moet opgelost worden, en dat er een 'Totalkrieg' moet gevoerd worden om die economie weer tot bloei te brengen.

Het aanvaarden van deze definitie is een vergissing van historisch formaat. De crisis is immers een diepe politieke crisis en voor zover we dat nodig hebben is de opinie van Jean-Luc Dehaene en Maurice de Hond daarvoor doorslaggevend bewijs. De economie heeft de politiek geheel overgenomen en dus moeten de regels en procedures van de politiek snel-snel aan die van de economie aangepast worden. In afwachting daarvan plaatsen we dezelfde mensen aan de top van allebei deze domeinen: economen en bankiers. Het oplossen van de economische crisis verscherpt zo de politieke crisis.

De economen en bankiers staan immers aan de top van een zeer wankel en fundamenteel instabiel systeem en een oligarchie loopt steeds het risico op een revolte van onderuit. Men kan dergelijke revoltes uitstellen door het versterken van het veiligheidsapparaat – wat volop bezig is – en door ze uit de media te houden.

Men kan ook tijdelijk de pil verzachten door in te spelen op grof nationalisme en andere vormen van volksvermaak, zoals Berlusconi en Sebastian Coe (nvdr: voorzitter van het organisatiecomité van de Olympische Spelen in Londen) hebben aangetoond. Maar de kruik gaat te water tot ze barst en de oligarchen van het huidige beleid nemen enorme risico’s.

We kunnen hen het spel onmogelijk maken door een eenvoudige ingreep: deze crisis zien als een politieke crisis, niet als een economische. Want wanneer we inzien dat het hier om een fundamentele politieke crisis gaat, kunnen we deze crisis ook politiek oplossen en wel met behulp van iets waarmee we vertrouwd zijn: democratie. De crisis moet aangepakt worden via een verdieping en versterking van de democratie, dat wil zeggen: via een terugkeer naar een systeem waarin specifieke belangen gebalanceerd worden tegenover het belang van iedereen en waarbij overheden slechts legitiem zijn indien ze dat soort balans handhaven.

De belangen van kapitaal kunnen niet zomaar de overhand nemen op die van armen, zieken, gepensioneerden, werklozen, jongeren en minderheden. Er is geen enkele dwingende reden waarom dit wel het geval zou zijn. Economie is immers geen afzonderlijk zonnestelsel, het is volop deel van de samenleving, het vervult een belang waarin de gehele samenleving betrokken is en het moet beantwoorden aan de regels ervan. Het is het isoleren van de economie uit de rest van de samenleving dat aanleiding heeft gegeven tot een hele reeks rampen.

Het is bijvoorbeeld tekenend dat de EU verregaande besparingsmaatregelen kan opleggen aan lidstaten omdat er nooit werk is gemaakt van een volwaardig democratisch systeem in de EU – een EU waarin ook de sociale belangen van de massa tot de kern van de politiek behoren en niet enkel de belangen van het kapitaal. De EU is als systeem volkomen uit balans; het is dan ook geen orgaan dat democratische rechtvaardigheid uitdraagt en het is geen orgaan dat democratische legitimiteit bezit.

Concreet: men kan aan Griekenland verregaande reducties van de pensioenen opleggen omdat er nooit een sociaal Europa is gekomen en er dus geen dwingende regels inzake pensioenen in de EU bestaan. Men kan Griekenland ook zeggen dat het deze ingreep moet uitvoeren omdat er wel een Europese vrije markteconomie is geschapen, vol bindende akkoorden en reglementen.

Voor het ene heeft men regels en afspraken, voor het andere niet. Men kan dan ook dwingend optreden ten voordele van het ene zonder beschermend te moeten optreden voor het andere en de EU behartigt niet de belangen van allen. Het is, zoals gezegd, een oligarchie. Het effect is eenvoudig en voorspelbaar: groteske onrechtvaardigheid.

We raken niet uit deze crisis wanneer het aantal miljonairs in ons land verdriedubbelt samen met het aantal mensen onder de armoedegrens. We raken evenmin uit de crisis wanneer Bekaert de hoogste winsten uit z’n geschiedenis noteert en in dezelfde adem aankondigt dat honderden arbeiders zullen ontslagen worden.

We raken ook niet uit deze crisis wanneer Tia Hellebaut met goud naar huis komt, Bart De Wever burgemeester van Antwerpen wordt en een Belg Euromillions wint. We raken eruit wanneer ons hele systeem terug in democratische balans is en elk onderdeel van de samenleving – incluis de economie – ‘zijn verantwoordelijkheid neemt’ en het eigen belang tegen het algemeen belang afweegt.

Een economie is geen inzet waard wanneer ze enkel onrechtvaardigheid produceert; een regering evenmin. Het is goed dat we dit nu zien, dat we deze catastrofale zwakheden in ons systeem nu opmerken. Nu weten we waarover politiek moet gaan in de toekomst.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

64 reacties

  • door t.aerts op zaterdag 18 augustus 2012

    ...dat deze historische periode, zoals uw schitterende analyse ze (huiveringwekkend!) ontbloot, als laatste reuzeversie van shockdoctrines, de grote 'opmaat' zal mogen zijn naar haar eigen einde (je vermeldt die beperkte houdbaarheid van oligarchieën), de opmaat naar een totaal nieuwe planetaire compositie.

    Dat nieuwe zal allicht MINSTENS OOK door bitsige planetaire krachten 'boven menselijk beslissen' worden gecomponeerd. (Of er dan veel barbarisme is tijdens overgangen, dan wel snel reageren in de zin van 'persona non grata verstoting' van wat/wie algemeen belang te zeer ondergraaft... Koffiedik kijken).

    'k Weet wel, veel wetenschap vertelt me dat, dat krachten naar enorme veranderingen in ieder geval 'tectonische' dimensies hebben, enorm sterk zijn, en veelzijdig van aard zijn... Zegge de ontmoeting met ons eigen Antropoceen.

    Wat zeker niets afdoet aan de vereiste om goed uw analyse te beseffen, en res publica naar oorsponkelijke fora terug te brengen.

    Bedankt voor uw zo helder duidende analyse.

    • door Thierry Peire op zaterdag 18 augustus 2012

      "Nu weten we waarover politiek moet gaan in de toekomst" zijn uw laatste woorden. Een terechte analyse ! Dank hiervoor. Als arbeider die mee in de kern staat van de meest getroffenen in deze financiële en economische crisis , neem ik uitlatingen zoals in de opinie van Jean-Luc Dehaene en Maurice de Hond........ die denigrerend zijn naar slachtoffers toe niet langer. Beleggers, speculanten, private kapitaalgroepen en hun lobbyisten die bestaan uit 15.000 koppen in Brussel , die de oren van de kop zagen bij volksvertegenwoordigers , die intussen niet meer het volk maar het kapitaal vertegenwoordigen.

      Een kiezer zou voor minder cynisch worden. Het is bij mij persoonlijk zeer duidelijk geworden dat de PVDA de scheefgaande politiek perfect zou kunnen rechttrekken als die partij haar ding zou kunnen doen. Maar zelfs daarmee ben je nog steeds omringt door een systeem van "beleggers, speculanten, private kapitaalgroepen" en vallen we globaal meteen uit de boot qua nationale en persoonlijke middelen. Dit zou op zich wel eens een nieuwe start kunnen betekenen ( met veel fantasie ) omdat de financiële wereldorde oneindige groei blijf nastreven , terwijl de heilig gewaande economische groei afhankelijk is van eindige grondstoffen en eindige fossiele energie. Hier gaat het allemaal om gaan.... na het mislukte economisch- en financiële kortstondige tijdperk staan er na uitputting van grondstoffen , globale voedsel- en mobiliteitsproblemen te wachten. Toen laatst in Frankrijk werd aangekondigd dat het land van plan is om zijn tanende fossiele brandstof-afhankelijke autoindustrie volledig om te bouwen naar de productie van alternatieve-energie voertuigen , wist ik niet , en weet ik nog niet of we kunnen beginnen te juichen van hoop op een duurzame toekomst. Het zou wel eens om een holle politieke uitspraak kunnen gaan zonder gevolg.

      Het wordt kiezen tussen twee kwaden.... Een politieke teruggang naar echte democratie met het gevolg dat land of regio quasi uitgesloten wordt van toegang tot energie en grondstoffen, of met de zelfde inzet meteen bewust van de eindige consumptiemaatschappij, nu reeds plannen te maken voor een transitie op vlak van voedsel voorziening , alternatieve- energie en mobiliteit wat tegen de huidige voorgespiegelde droombeelden wat de toekomst betreft indruist. Het opnieuw democratiseren van politiek heeft enkel dan zijn nut en geloofwaardigheid.

      Mogelijk maar..... wie durft.

      • door willy degheldere op maandag 20 augustus 2012

        De oplossing is heel eenvoudig ! Politici worden verder gekozen. Maar ze moeten hun voorstellen voorleggen aan een staatsbeleidraad of vergadering van bekwame economen die beslist of de voorstellen aanvaardbaar zijn..

        Dus politici belissen niet meer..

  • door danielverhoeven op zaterdag 18 augustus 2012

    Wat De Hond voorstelt is een vorm van directe democratie Dat kan je achterhalen door de link die Jan opgeeft te volgen en daar door te klikken naar de volledige tekst van zijn voorstel. Of De Hond's voorstel veel zoden aan de dijk brengt is een andere vraag, maar het is zeker niet vergelijkbaar met de oplossingen van de technocratische tendens die nu overal de kop opsteekt

  • door Columnist op zaterdag 18 augustus 2012

    PVV en SP lijken tegenpolen, maar zijn dat zeer zeker niet. De PVV is Nationalistisch, met Socialistische trekken, en de SP is Socialistisch, met Nationalistische trekken. Ze zijn beiden zeer irritant voor de gevestigde orde, die zowel de grenzen als de verzorgingsstaat wil afbreken.

    Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd de Duitse keizer neergezet als een achterlijke tiran. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Adolf Hitler vooral neergezet als gruwelijke dictator, niet als Anti-Semiet. Tijdens de Koude Oorlog was het voornaamste bezwaar van het Westen dat het Oostblok ondemocratisch was. Nu is het voornaamste bezwaar tegen Islamisering dat de Islam ondemocratisch is. De democratie nu opheffen is het toppunt van huichelarij en opportunisme.

    • door Le grand guignol op zondag 19 augustus 2012

      U schrijft dat de SP een socialistische partij is met "nationalistische trekken". Ik ben het daar niet mee eens. Mogelijk is uw standpunt gebaseerd op het gegeven dat de SP niet gediend is met de huidige(!) koers van de Europese Unie en dan ook weigerachtig staat inzake het overdragen van soevereiniteit aan de Europese instellingen, in het bijzonder de Europese Commissie. Vanuit het standpunt van de SP heeft dat echter niets te maken met nationalisme dan wel met het feit dat de huidige Europese constellatie ondemocratisch - of zelfs antidemocratisch - is en daardoor een koers vaart, en kan varen, die lijnrecht tegen de belangen van de bevolking indruist. De zo gezegde 'nationalistische reflex' is, althans in het geval van de Nederlandse SP, eerder een democratische reflex. Uiteraard wil de Europese elite, met behulp van de reguliere media, de houding van de SP afschilderen als nationalistisch en anti-Europees - diezelfde elite deed dat ook ten aanzien van Syriza. Echter, de Nederlandse SP noch Syriza, noch de Belgische PvdA zijn anti-Europese partijen; het zijn enkel partijen die het huidige, neoliberale beleid van de Europese Unie in vraag stellen en bekampen en juist vanwege die reden door politieke tegenstanders, diegenen die de neoliberale hegemonie overeind willen houden, bestempeld worden als 'nationalistisch' en 'anti-Europees' om ze op die manier in het verdomhoekje te plaatsen.

  • door Macgreddel op zaterdag 18 augustus 2012

    Prachtig artikel ! Nog twee zaken zou ik er willen aan toevoegen : ten eerste, en met mijn respect voor de serieuze wetenschappers : geen enkele van die zogenaamde specialisten in de economie heeft de crisis voorspeld, DUS ... zij weten er niets van. In een ludieke test heeft men enkele jaren geleden beleggingen laten doen door chimpansees en door "speciaisten" ... de chimpansees haalden de beste resultaten ! Natuurlijk is dat ook weer een gesloten wereldje waarin iedereen een verborgen agenda heeft en men elkaar de hand boven het hoofd houdt. Ten tweede zou er eens ernstig moeten nagedacht worden over wat het doel van een regering is en dat zou dan ook klaar en duidelijk moeten opgenomen worden in de grondwet (eventueel de Europese grondwet) en deze doelstelling zou dan ook moeten gebruikt worden als toetssteen voor de beoordeling van de politici, waarbij zij persoonlijk aansprakelijk gesteld moeten worden. Ik wil niet zo ver gaan om te eisen dat zij harikiri plegen wanneer hun toekomstvisioenen zich niet realiseren, maar ik krijg de tranen in mijn ogen wanneer ik het viaduct van Vilvoorde zie, dat noodzakelijk was om de fabriek van Renault geen overlast te bezorgen, of wanneer ik terugdenk aan de indexsprong van Dehaene die alle problemen ging oplossen, of het rustige dorpje Doel dat onmiddellijk moest verdwijnen om dringend plaats te maken voor de havenuitbreiding, of nog de kost van de notionele intrest en hoeveel dat aan onze economie heeft bijgebracht, enz. Ik zou eens graag een journalist meemaken die dat soort pertinente vragen stelt, en geen genoegen neemt met "Geen commentaar" of een berg halve waarheden en flagrante leugens. Maar nogmaals ... een prachtig artikel, goed geschreven, goed onderbouwd en héél helder !

    • door willy degheldere op maandag 20 augustus 2012

      "geen enkele van die zogenaamde specialisten in de economie heeft de crisis voorspeld, " Dat is een verkeerde voorstelling. Het zijn de politici die beslissen wat ze doen met de gegevens die ze krijgen van economen. Dus kunnen zij niet aansprakelijk gesteld worden. In een "staatsbeleidraad" zijn het economen die beslissen en GEEN politici.

      • door dwars bekeken op woensdag 22 augustus 2012

        die zogenaamde "specialisten" bevolken wel de ratingbureaus, waarop anderen (o.a. politici) zich baseren voor hun beslissingen. en de beoordelingen van die ratingbureaus zijn ook verre van solide gebleken. die economen in uw "staatsbeleidraad" hebben geen enkel mandaat en kunnen dus ook niet ter verantwoording geroepen worden. allesbehalve wenselijk dus.

  • door Wobbe op zaterdag 18 augustus 2012

    De ‘politiek’ moet haar beleid niet aanpassen aan de markten. Als je dat doet geef je het initiatief bij voorbaad al uit handen.

    De ‘politiek’ hoeft niet machteloos tegenover het internationale bedrijfsleven te staan. Ze kan haar primaat eenvoudig terugveroveren door de ongelimiteerde bewegingen van het kapitaal aan banden te leggen en door het onmogelijk te maken dat financiële instellingen, multinationals en andere schimmige actoren in achterkamertjes met winsten en bedrijven schuiven zonder dat iemand er zicht op heeft wat er gebeurt en zonder dat er verantwoording over afgelegd hoeft te worden tegenover de samenleving.

    Maak een eind aan de ondoorzichtigheid en alleingang van de marktpartijen, dwing ze te opereren in de volle openbaarheid en de democratie zal floreren als nooit te voren.

  • door Scheers Frans op zondag 19 augustus 2012

    Juist:Deze schrijver heeft een heldere kijk op de oorzaak;maar het zal nooit lukken om het op te lossen.Door al die democratische wetten van de laatste 50 jaar is het onmogelijk om terug om te schakelen.Verworven rechten kan men niet afbouwen en ze worden gefinanceerd door schuld.Dus de toekomst voor Europa is,armer worden.De verstandelijke vermogens van onze overheid gaat achteruit.Socrates heeft het gezegd:Democratie geeft de macht aan de onbekwamen.Dit is ook de oorzaak van de crissis.

    • door Richard op maandag 20 augustus 2012

      Socrates heeft het gezegd:Democratie geeft de macht aan de onbekwamen.Dit is ook de oorzaak van de crissis.

      @ Scheers, Frans:

      Leer ten eerste eens spellen, nogal ironisch dat u klaagt dat de verstandelijke vermogens achteruit gaan maar er zelf nog niet eens in slaagt om het woord 'crisis' op de juiste manier te spellen.

      Socrates werd terechtgesteld vanwege zijn rol in het bewind van de dertig tirannen, zijn dood zorgde ervoor dat Athene nog een honderd jaar kon genieten van haar stabiele democratie (vooraleer de Macedoniërs kwamen binnenvallen).

  • door Le grand guignol op zondag 19 augustus 2012

    De problematiek die in bovenstaand artikel voortreffelijk geschetst wordt kwam ook aan bod tijdens een uitzending van Nieuwsuur (17/08/2012, http://nieuwsuur.nl/video/408142-hoe-regeerbaar-is-nederland.html ). De journalisten van Nieuwsuur vroegen zich af hoe regeerbaar Nederland is. Ze deden dat echter niet op een kritische manier dan wel door zelf een opiniemaker/technocraat, middels een interview, aan het woord te laten: Herman Wijffels (CDA), econoom en oud-topman van de Rabobank (interview vanaf 10.30min.). Volgens Wijffels is er iets grondig mis met de parlementaire democratie omdat (a) het huidige politieke bestel geen stabiliteit en richting creëert en (b) zowel de financiële toestand, als de economie alsook de organisatie van het politieke bestel - de volgorde is belangrijk - "niet meer past bij de omstandigheden van nu". "Er is nood aan een alternatief" en bij voorkeur een alternatief dat "de polarisatie, de versterking van de politieke flanken en daardoor de verzwakking van het midden" tegengaat - naar mijn mening heeft dat niets met democratie te maken, zelfs integendeel; het is gericht op het zoeken naar (structurele) middelen en 'varianten' om het status quo te kunnen behouden. Opvallend is dan ook de "variant" die Wijffels (CDA) voorstelt vermits hij in omfloerst taalgebruik de deur op een kier zet voor een zakenkabinet met inwisselbare meerderheden waarbij "de leider van grootste partij", als formateur, na de verkiezingen aan zet is om een regering te vormen en zich daarbij niet noodzakelijk moet beperken tot verkozen politici. Hierbij zou een regering zich evenmin moeten vastpinnen op een "dichtgetimmerd" regeerakkoord, want dat zorgt voor rigiditeit - versta hieronder: de rigiditeit van een regeerakkoord, laat staan een politiek programma, is niet in staat de flexibiliteit van alsmede de fluctuaties op 'de markten' te kunnen volgen. Binnen het betreffende stelsel zou het ook mogelijk zijn dat er sprake is van een minderheidsregering die dan per dossier moet gaan zoeken - 'shoppen en marchanderen' - naar een meerderheid binnen het parlement. Wijffels hield zijn betoog naar eigen zeggen om de parlementaire democratie "op te knappen", maar het valt op dat hij in wezen enkel de verhouding tussen het parlement en de regering wil wijzigen en dan nog op een zodanige manier dat (a) de versterking van de politieke flanken tegengegaan wordt; (b) ook niet verkozen politici, i.e., technocraten, in de regering kunnen opgenomen worden; en (c) er niet meer gewerkt wordt op basis van een vooropgesteld en onderhandeld regeerakkoord dan wel op basis van een "globaal plan" - in managementtermen: een missie en een visie. Volgens Wijffels zal dat de parlementaire democratie ten goede komen; naar mijn mening komt zijn voorstel hoofdzakelijk de gevestigde sociopolitieke orde - de klassieke meerderheidspartijen - ten goede en is het ook vanuit dat perspectief dat we zijn voorstel moeten benaderen. Zeker nu blijkt dat de partijen op de linkerflank, althans in een aantal Europese lidstaten, in opmars zijn. Kortom: de hegemonie van de gevestigde sociopolitieke orde komt in het gedrang en daarom moeten de 'democratische' spelregels veranderd worden opdat de gevestigde politieke waarden, en dan in het bijzonder de belangen van diegenen die ze vertegenwoordigen, gevrijwaard kunnen blijven. Immers, Wijffels noch de journalist van Nieuwsuur legden de vinger op de wonde en brachten geenszins de werkelijke redenen voor de politieke instabiliteit voor het voetlicht, namelijk: de minachtende houding van regeringen en parlementen tegenover de bevolking en haar belangen.

    • door TC op zondag 19 augustus 2012

      Goed opiniestuk, natuurlijk, die dingen scherp stelt. Maar na de waarschuwing dat 'economie' niet geïsoleerd mag worden, moet volgens mij ook de bedenking volgen dat minachting voor de economie tot een politiek totalitair bestel kan leiden... daar zijn de geschiedenis van Duitsland in de dertiger jaren, maar ook die van China onder Mao schoolvoorbeelden van. De economische toestand kan een goede politieke barometer zijn! (opm.: deze barometer staat in Europa op zwaar weer!) Hoe terecht is de vrees voor opstand wanneer het economisch moeilijk gaat? Hoe scheiden we het kaf van het koren in tijden van onlust? Dat zijn vragen die de politieke klasse zich terecht stelt, zonder er alsnog een bevredigend antwoord op te vinden.

      • door TC op zondag 19 augustus 2012

        "De geschiedenis van Duitsland in de dertiger jaren" , dat valt natuurlijk te bediscussiëren. Met 'minachting voor de economie' bedoel ik de rancuneuze geest van waaruit het Verdrag van Versailles is geschreven.

      • door Le grand guignol op zondag 19 augustus 2012

        Naar mijn mening heeft er niemand een pleidooi gehouden voor een totalitair politiek bestel en evenmin voor een minachtende houding jegens de economie. In wezen kan ik uw opmerking ook omdraaien: op dit ogenblik lijkt de economie dermate belangrijk dat alles en iedereen ten dienste moet staan van die economie; eigenlijk is er op die manier sprake van een totalitair financieel-economisch bestel. Op dit ogenblik wordt er zelfs een pleidooi gehouden om de sociale situatie van vele mensen, middels drastische besparingen, te verergeren in functie van een heropleving van de economie. Naar mijn mening moet de economie op een zodanige manier georganiseerd worden dat de samenleving, in zijn geheel, kan floreren. De organisatie van de economie moet met andere woorden ten dienste staan van mens, samenleving en milieu in plaats omgekeerd zoals dat nu het geval is. Dit wil uitdrukkelijk zeggen dat we de economie niet kunnen/mogen isoleren, want dat is uitgerekend wat er op dit ogenblik gebeurt.

        • door TC op maandag 20 augustus 2012

          Uw bedenking is juist : het rechtse beleid faalt zozeer dat de "bezorgdheid" om de economie hypocriet is. Toch blijft de vraag hoeveel speelruimte politici echt hebben... hier volstaat het op te merken dat veel presidenten, of ze nu links zijn of rechts, hun verkiezing zien afhangen van het aantal werklozen die er op dat moment zijn. Zo eenzijdig is het redeneren van de kiezers zelf. Betere communicatie over de situatie -communicatie die tot dieper inzicht leidt- is dan ook de voorwaarde voor een genereuzer economisch beleid: ik droom van de dag waarop we wakker worden in een socialistische economie waarin alle mensen (mee)tellen. Ik pleit voor een andere visie op economie dan die van "winst" waar de 99% niet van kunnen meegenieten. De vraag die ik me stelde, is hoe we daar geraken.

          • door Le grand guignol op maandag 20 augustus 2012

            Naar mijn mening zit een deel van het antwoord op uw vraag reeds in uw reactie vervat. In eerste instantie is het belangrijk om de mensen - ik herleid hen niet graag tot louter kiezers - kritisch en degelijk te informeren; naar mijn mening vormt dat de basis. Het is immers vanuit die basis dat er vervolgens een democratisch, politiek debat op gang kan komen. Heel wat politieke thema's worden vandaag de dag, door middel van 'fact-free politics' en met behulp van de media, vanuit het buikgevoel benaderd waardoor een degelijk en kritisch debat bij voorbaat bemoeilijkt, of zelfs onmogelijk, wordt. In dat opzicht is het mogelijk interessant om te refereren aan een artikel dat Brown geschreven heeft omtrent de convergentie tussen neoliberalisme en neoconservatisme. Volgens Brown (2006) vertonen het neoliberalisme en het neoconservatisme een "symbiotische relatie die een subject produceert dat relatief onverschillig staat ten opzichte van geloofwaardigheid en aansprakelijkheid in de overheid alsmede tegenover politieke vrijheid en gelijkheid onder de burgerij"; het neoliberalisme en neoconservatisme "convergeren in hun de-democratiserende effecten".

            "What this suggests is that the moralism, statism, and authoritarianism of neoconservatism are profoundly enabled by neoliberal rationality, even as neoconservatism aims to limit and supplement some of neoliberalism’s effects, and even as the two rationalities are not concordant. Neoliberalism does not simply produce a set of problems that neoconservatism addresses or, as critics often claim, operate as neoconservatism’s corporate/economic plank. Rather, neoliberal political rationality, which knows no political party, has inadvertently prepared the ground for profoundly anti-democratic political ideas and practices to take root in the culture and the subject. This is what permits neoconservatism to become more than a contestable political ideology or agenda whose star might rise or fall according to economic indicators, immigration politics, or success in imperial wars. Neoconservatism sewn in the soil prepared by neoliberalism breeds a new political form, a specific modality of governance and citizenship, one whose incompatibility with even formal democratic practices and institutions does not spur a legitimation crisis because of the neoliberal devaluation of these practices and institutions that neoconservatism then consecrates" (Brown, 2006: 702).

            De de-democratisering onder het neoliberalisme behelst, volgens Brown, vier aspecten: (1) de devaluatie van politieke autonomie; (2) de transformatie van politieke problemen naar individuele problemen die opgelost kunnen worden middels marktmechanismen, i.e., de depolitisering van sociale problemen; (3) de productie van de consument-burger die zich beschikbaar opstelt ten overstaan van een hoge mate aan bestuur en autoriteit; en (4) de legitimering van etatisme, i.e., de opvatting dat de staat de samenleving moet sturen in de door haar gewenste richting (bv. de openbare overheid moet bestuurd worden als een bedrijf alsmede volgens marktcriteria). Deze vier aspecten vormen de voedingsbodem waarop het neoconservatisme zich kan enten en dragen bij tot de vorming van een subject dat zich gewillig opstelt ten overstaan van autoriteit en meegaat in een beleid dat lijnrecht indruist tegen de eigen belangen (Brown, 2006: 703).

            Niet voor niets erkent De Wever "dat de succesformule van radicaal rechts vandaag zou liggen in de combinatie van politiek en cultureel conservatisme enerzijds en een resoluut marktgerichte keuze op sociaal-economisch vlak anderzijds" (cf. http://www.dewereldmorgen.be/blogs/janwillems/2012/08/19/de-rode-pet-van-bart-de-wever ).

            * Brown, W. (2006). American nightmare: Neoliberalism, neoconservatism, and de-democratization. Political Theory, 34(6), 690-714. doi: 10.1177/0090591706293016 [pdf: http://www.brynmawr.edu/socialwork/GSSW/schram/wendybrown.pdf ]

  • door Napoleon op zondag 19 augustus 2012

    Waarom gaan 'wij' (die onder 1500 euro p/mnd) niet de straat op, zonder pruiken en feestneuzen? Deze keer met ijzeren staven en nog zulks... Met wie moeten wij nog praten en waarom nog? op 30 jaar tijd is elk Europees land zijn sociale-econmische culturele identiteit kwijt... Dit in naam van vreugde-liefde-socialisme, het is welletjes geweest...

    • door dana op zondag 19 augustus 2012

      Beste, Je schrijft "we hebben aanvaard dat deze crisis een economische crisis is", ik zou nog ietske verder gaan want "we hebben aanvaard dat onze samenleving een economie is". Maar als de samenleving louter een economie is dan hebben we geen samenleving meer. De EU is hier inderdaad ons allergrootste probleem. Ik wil de EU niet afschaffen maar ze moet dringend een andere koers gaan varen. Hoe lossen we dit op?

    • door froels op zondag 19 augustus 2012

      goede reactie, die vraag stelde ik mij ook meermaals, tijdens de herhaalde syndicale betogingen en algemene staking van januari. Waar zijn de verworpenen der aarde? Achter hun TV? Eén verklaring is dat de commerciële media de geesten elk uur van de dag hersenspoelen, en zo vakbondsacties saboteren.

      • door J. Blommaert op zondag 19 augustus 2012

        Ik heb me gigantisch geërgerd aan de Olympische Spelen. Dagelijks kregen we op BBC een stortvloed van gejubel: alles was telkens weer 'brilliant', 'amazing', 'great' en 'wonderful', en kijk toch eens wat Britten allemaal kunnen en hoe geweldig ons land is!! Intussen kreunt Groot-Brittanie onder een nooit eerder geziene golf van afslankingen in de openbare sector, en is er meer ellende in steden zoals London dan ooit tevoren. Het Olympisch park wordt door prive-groepen herbouwd tot een nieuwe wijk, en de belofte is dat 1/3 van de woningen 'affordable' zal zijn - dat wil zeggen 'slechts' rond de 200.000 Pond zal kosten.

        Ook de verstrengeling van Spelen, politiek en kapitaal was stuitend. Cameron en de Royals gebruikten de Spelen schaamteloos om zichzelf een pak publiciteit te bezorgen, en zowat elke regering was vertegenwoordigd op de Spelen door delegaties die het gunstige investeringsklimaat van hun land moesten aanprijzen bij de duizenden stinkend rijke VIP's op de Spelen. Kris Peeters beklemtoonde dit onlangs nog: hij was blijkbaar niet naar de Spelen gegaan voor zijn plezier, wel om investeerders aan te moedigen in Vlaanderen iets op te zetten.

        Wat dat laatste betreft: een van de blikvangers in het Olympisch park in London was een 'scheve toren' van staal, de zogenaamde 'Orbit' ontworpen door een kunstenaar en nagenoeg helemaal gefinancierd door de Heer Lakshmi Mittal - een uitgave van zowat 20 miljoen Pond uit zijn eigen vrijwel onbeperkte vermogen. Mittal was overigens ook een van de mensen die de Olympische vlam tot in London mocht dragen. Dit is wat hij daarover schreef:

        "Let me begin by saying how excited I am to be one of the Olympic Torch bearers. After all, carrying the torch is a great honour and the closest possible direct association that someone can have with the Games, of course apart from being an athlete participating in it. As we all know, the Olympic Games are about a spirit of fair competition together with dogged determination to better oneself. This is applicable to just about everything that we do and need not necessarily be limited to the sports arena. When I think about parallels between myself and an Olympian, I believe that success in the world of business is underpinned by very similar principles of perseverance and hard work. The torch relay is an excellent embodiment of all that the Olympic Games have come symbolise - a celebration of the human spirit. Personally to me, it represents striving to be the best in whatever we do, never giving up despite the odds and a commitment to health and fitness. I hope that by carrying the torch I will be representing many other people who share these ideals with me. I also believe that by participating in this relay, I am representing the 270 thousand people around the world who are a part of the ArcelorMittal family. As a global company we are truly delighted to be associated with this global sporting event."

        Diezelfde Mittal sloot onlangs een aantal van z'n vestigingen, onder meer in Luik. De arbeiders daar behoren nu niet meer tot die wonderschone 'ArcelorMittal family' waarover hij het hier boven heeft. Uiteraard was hij een eregast op de Spelen, en was hij steevast in de omgeving te vinden van de Prinsjes William en Harry, hun Wonderschone Prinsessen, en de Grote Politici in de VIP gedeelten van de stadions.

        Geen prijs lijkt te hoog dezer dagen om het volk de andere richting te doen uitkijken. In de spelen van London is ruim 11 miljard Pond publiek geld gegaan (zie http://www.guardian.co.uk/sport/datablog/2012/jul/26/london-2012-olympics-money). Deze investering zal een opbrengst genereren die grotendeels naar private fondsen vloeit - zie de herverkaveling van het Olympisch park. En wat krijgt de belastingbetaler in ruil? Twee weken lachende gezichten, tranen van blijdschap, een groepje nieuwe nationale helden, en - vooral - twee weken waarin de grote zorgen die zovelen hebben worden opzij geschoven en vervangen door een korte periode van 'feelgood' politiek. Zum Kotzen.

        • door J. Blommaert op zondag 19 augustus 2012

          Wat ik vergeten te vermelden was: hoe is de synergie tussen Mittal en de Spelen ontstaan? De website van ArcelorMittal vertelt het ons:

          "Boris Johnson, Mayor of London, wanted a structure and artwork to commemorate the London 2012 Olympic & Paralympic Games, and a design competition was launched. During a chance meeting with Lakshmi Mittal, Chairman and CEO of ArcelorMittal, at the World Economic Forum Summit in Davos in 2009, Johnson secured ArcelorMittal’s support" (http://www.arcelormittalorbit.com/about-us).

          Een babbel tussen een top-industrieel en een politicus in Davos heet hier 'a chance meeting'. Toeval.

        • door Jacques Rogge op maandag 20 augustus 2012

          Maar we hebben intussen toch maar mooi zilver en tweemaal brons gehaald! En met de Olympische diploma's kunnen we een muur behangen!

          Prachtige prestatie, toch?

          • door froels op woensdag 22 augustus 2012

            Ik vermoed dat niet de echte Jacques Rogge dit schreef, maar iemand die een valse naam opgaf. Dat kan moeiteloos op het internet.

  • door tamso op zondag 19 augustus 2012

    Goed stuk. Alleen het woord corruptie is nog niet gevallen.Dat is wat de politiek is in weze.Het stuk benoemt dan de technocraten wat uit het bedrijfsleven/bankersclubje komt,maar politici worden ook beloont met baantjes in het bedrijfsleven na hun regeer periode.Neem nu de Jean-Luc Dehaene,die ook namens een bank opereert in brussel en het geen belangenverstrengeling noemt.Of nu bankers of gladde vogels uit de politiek de macht overnemen tijdens een vorming van een coalitie,ze in weze belangen staan te verdedigen van corperatie's&bankers.Daarom is er ook een politiek gevormd na de val van de kerk en de opkomst van de industriele revolutie.Om corrupt te zijn en de belangen te behartigen van het bedrijfsleven&bankers.Er is nooit inspraak geweest via de bevolking,omdat wetten er gewoon doorheen gedrukt worden door elitaire lui,wat op dat moment een coalitie heeft gevormd.Het volk word een broodje aap voorgehouden dat het een democratie is.Binnenlandse wetgevingen kunnen politici over meepraten,maar als het gaat om de economie,ze orders uitvoeren.Of beter gezegd het doen in hun eigen belang,omdat ze na hun regeer periode beloond willen worden met wat ze gepresteerd hebben in hun regeer periode.In normale woorden heet dat corruptie.

    • door J. Blommaert op zondag 19 augustus 2012

      In ons politiek bestel duikt corruptie in de regel niet op tijdens de politieke loopbaan, maar wel na de loopbaan. Tijdens de politieke loopbaan wordt geen geld gegeven, maar wel beloften gemaakt voor het leven na de grillen van de politiek. Er zijn instellingen die enkel daarvoor bestaan: think tanks, lezingencircuits, adviesfuncties bij transnationale organisaties, noem maar op. Wie de trajecten van vooraanstaande ex-politici bekijkt kan uit de post-politieke loopbaan van sommigen onder hen meteen uitmaken voor welke ploeg ze hebben gereden tijdens hun bestuursperiode.

      Interessant is wel dat de post-politieke loopbaan vaak niet de geringste aandacht krijgt. Zie bijvoorbeeld de Wiki-entry over Martin Bangemann (http://en.wikipedia.org/wiki/Martin_Bangemann). Bangemann was als EU-commissaris bijzonder invloedrijk in het bepalen van de EU-markt voor ICT. Na zijn loopbaan werd hij voorzitter van de Raad van Beheer van Fujitsu-Siemens, een van de grote spelers in de ICT-markt in Europa en de wereld. In de Wiki-entry komen we dat niet te weten. Ook de entry van Dehaene is interessant (http://en.wikipedia.org/wiki/Jean-Luc_Dehaene): men vermeldt zijn voorzitterschap van Lernout & Hauspie en van Dexia, maar over de rest (o.a. ABInbev) vernemen we niets.

      De indruk ontstaat dat wat politici na hun loopbaan doen slechts een detail is, een soort van uitgebreide hobby die ze willen vervullen nadat hun 'echte' werk erop zit. Wie het geheel van hun loopbaan, politiek zowel als extrapolitiek, samen bekijkt krijgt meteen een ander beeld.

      • door froels op zondag 19 augustus 2012

        Jan, uw twee voorbeelden uit Wikipedia tonen aan dat deze bron van massagegevens ook gekoloniseerd is door belangengroepen. Zaken weglaten is nooit toevallig maar een ideologische keuze. In de wetenschappen heet dat bedrog. De zwakte van Wikipedia is de anonimiteit van de auteurs, en het gewicht van (mogeijk betaalde) manipulatoren.

    • door froels op zondag 19 augustus 2012

      De scheldwoord corruptie is uitgevonden door slimme PR mensen uit de winstgevende sector. Het wordt vrijwel nooit toegepast op bedrijfsleiders, maar steeds op politici of overheidsambtenaren. Maar, men moet altijd met twee zijn: diegene die omkoopt, en de omgekochte. Aan welke kant zitten de bedrijven? Als een bedrijf een schenking doet om een bestelling binnen te halen, dan is dat geen corruptie. Zijn de Amerikaanse verkiezingen, of deze in de UK, gestuurd door corruptie? (financiering van de partijen en campagnes). Neen, dat is democratie, perfekt wettelijk geregeld, toch? Maar in Congo heet dat wèl corruptie. En natuurlijk in Iran, Syrië...:één groot corrupt land! Het is heel duidelijk: het omkoopgeld komt steeds van de 1/10 van de 1% rijken, die zo de wereld naar hun hand zetten (lees bvb Michael Parenti).

      • door Joos Florquin op maandag 20 augustus 2012

        "De scheldwoord corruptie"???

        "DE scheldwoord"?????

        Oh my God, het taalfout tiert hier weelderig, blijkbaar...

        • door froels op maandag 20 augustus 2012

          Joos Florquin, natuurlijk is dit fout; maar toen ik het zag staan, kon ik het vreemd genoeg niet verbeteren. IT ondoorgrondelijke regels, want andere kommentaren van zichzelf blijven toegankelijk. Hopelijk is toch de inhoud van mijn stukje u niet ontgaan?

  • door sammir op zondag 19 augustus 2012

    deze paragraaf zegt alles, en is goed geformuleerd ;

    "De economen en bankiers staan immers aan de top van een zeer wankel en fundamenteel instabiel systeem en een oligarchie loopt steeds het risico op een revolte van onderuit. Men kan dergelijke revoltes uitstellen door het versterken van het veiligheidsapparaat – wat volop bezig is – en door ze uit de media te houden."

    Een goede verhandeling, met zeer goede onderbouwde kritiek, waar ik gedeeltelijk eens mee ben

  • door froels op zondag 19 augustus 2012

    Heb diagonaal gekeken naar de site van Den Hond, dus zijn voorstel voor "burgerdemocratie". In 't kort komt het erop neer dat de rol van verkozen parlementsleden sterk wordt ingekrompen (1e kamer wordt ook afgeschaft) terwijl rechtstreekse beslissingen door burgers worden genomen, over specifieke zaken, per internet. Er worden ook lekenrechters toegevoegd aan rechtbanken. Dit voorstel gaat voorbij aan de vraag wie de burgers in feite 'voorlicht' over benoemingen en concrete vraagstukken. Laat ons even nadenken. Waar halen de mensen vandaag hun informatie? Uit de commerciële media, inbegrepen VRT (ook gefinancieerd door advertenties met kijkcijfers als criterium). Zelfs partijleden leren het programma van hun partij uit HLN. Daardoor hebben de mensen een "aangepast" beeld van de werkelijkheid: de markten, de besparingen, de luie Grieken, de luie werklozen...Eigenlijk meer morele (ver)oordelen dan feitelijkheid. Goed voorbeeld van Jan Blommaert: wie zijn "de markten"? Waarom spreekt men in de media nooit over verbieden van speculeren met overheidsobligaties? Enz enz. Voorbeelden van succesvolle burgeracties zijn de verwerping van de Lange wapper viaduct over de stad A'pen. MAAR hoeveel jaren mobilisatie onder leiding van ervaren mensen (Wim Vanhees) heeft dit vereist? en waar staan we nu? Alles geblokkeerd. Wie iets beter geïnformeerd is dan de burgers, zijn vakbonds- en partijmilitanten; en nog beter: de verkozenen. Deze zijn dagelijks bezig met concrete problemen van het beleid, kleine en grotere. Maar ook zij zien (nog) niet de evolutie die Jan Blommaert schetst (behalve hier en daar een mindrheid). En ik, als professioneel wetenschappelijk onderzoeker met massa's internationale publicaties, zag het ook niet drie jaar geleden. Nu langzaam aan wordt het duidelijk. Onze informatiebronnen doen nl alles om de werkelijkheid te vervormen in het belang van de 1%; het zijn deze laatste die de informatiestroom in handen hebben. Het voorstel van Maurice Den Hond is dus een nieuwe truc om de democratie (verkozenen, militanten) uit te schakelen. Wie betaalt Den Hond? even goed nadenken.

    • door J. Blommaert op zondag 19 augustus 2012

      Over de Hond: wie zich de Burgermanifesten van Verhofstadt nog herinnert zal enorme parallellen opmerken tussen wat de Hond nu voorstelt en wat Verhofstadt twintig jaar terug voorstelde. Ik heb daarover destijds een boekje geschreven, "Ik Stel Vast" (EPO 2001): het gaat hier om de wortels van het hedendaagse populisme waarbij een democratie enkel wordt gezien als een rechtstreekse besluitvormingsmachine waarin geen tussenstations zoals Parlementen of vakbonden meer mogen bestaan. Een soort 'instant-democratie' waarbij alles bliksemsnel door 'het volk' moet beslist worden. Dat volk - daar gaat men van uit - is steeds perfect geinformeerd en weet perfect waarover alles draait, waardoor het telkens weer de enig juiste beslissing zal treffen.

      Die ideologie werd vanaf de jaren 90 inderdaad door de media uitgedragen en versterkt: laat de mensen maar beslissen, de media zullen hen perfect informeren. Een van de grote pleitbezorgers daarvan was (en is) Rupert Murdoch, wiens belangenvermenging met politici inmiddels welbekend is (Tony Blair is bijvoorbeeld peter van een van Murdochs kinderen). En sinds die vroege jaren 90 hebben we gezien dat politiek steeds meer wordt beinvloed door reclamejongens, die 'de waarheid' en 'de feiten' netjes en sexy verpakken. Jef Houthuys is vervangen door Noel Slangen.

      Het is dus een volkomen onrealistisch model van politiek. Wie zich enkel door de grote media laat informeren is over een enorme reeks belangrijke zaken volmaakt onwetend en aangewezen op datgene wat belangengroepen hem/haar willen aanbieden. We weten daardoor alles over de versnelling die Tom Boonen trapt in de Ronde Van Vlaanderen, maar geen bal van hoe de New Yorkse ratingbureau's functioneren. En de Grote Voorlichter van VRT over de financiele markten is Pascal Paepen, trader in de Londonse City. Hem vragen wat er fout loopt in die haute finance wereld staat gelijk aan vragen of hormonen goed of slecht zijn aan een vetmester.

      Indien de Antwerpenaars zich enkel via de media hadden geinformeerd over de Lange Wapper, dan zouden ze de brug nooit hebben weggestemd. De grote verdienste en kracht van het anti-BAM front was precies informatie: er zijn honderden infovergaderingen gehouden waarop duizenden mensen details en studieresultaten vernamen over het project. Die informatie kregen ze niet vanuit de media, wel vanuit het georganiseerde middenveld.

    • door Karel op maandag 20 augustus 2012

      Wat is dat, speculeren met overheidsobligaties? Hoe gaat dat in zijn werk?

      • door froels op maandag 20 augustus 2012

        Karel, u weeet dat ook. Door massale verkopen zakt de koers. Dat wordt in de financiële media geïnterpreteerd als lagere solvabiliteit van die landen. Ook kan men aan short selling doen, dus pas kopen aan de lagere koers, de speculant wint dus. En tegelijk een CDS nemen op het faillissement van bvb Griekenland. Door de koersdaling van de obligaties stijgt de waarde van de CDS. Bekende combinatie toegepast door Goldman-Sachs. Verder heeft dit effect op de intrest waaraan het land nieuwe obligaties kwijt kan, bij dezelfde geldschieters. Die hoge interest geldt dan als breekijzer om nieuwe besparingen op te leggen. Ik heb de indruk dat vooral speculanten aan t werk zijn die veel dollars hebben, of de europese economie willen achteruitzetten tegen de Amerikaanse. Maar wie precies die grote volumes verhandelt is alleen bekend aan de beurscomputers. Zou het wel gesaved worden? Niet voor lang vermoed ik. Wat we wel lezen is dat zowat alle banken en beleggingsfondsen hun obligaties uit Z Eu hebben afgebouwd, dus daar zitten al zeer grote verkopen. Short selling van Italiaanse en Spaanse effecten is sedert een 27 juli verboden. Misschien heeft u bijkomende info?

  • door froels op zondag 19 augustus 2012

    Een toevoeging in dit debat. Kijkend naar de mening van veel mensen, en naar de poitieke partijen en hun stemmenaantallen: er is een groot % dat rekent op de slimme technocraten en experte à la Noels en Vandecloot, de hoofdeconomen van deze en gene bank. Die hebben zo'n grote geloofwaardheid gekregen door hun regelmatig optreden in de media, dat de kiezers moeilijk een andere mening kunnen vormen. Over de inhoud van politieke alternatieven wordt niet bericht, en de (linkse) partijen hebben geen hefbomen om de kiezers te bereiken met een intensiteit die opweegt tegen de commerciële media. Samengevat: een groot deel van de Vlaamse/Europese kiezers is voorstander van het huidig beleid. We zullen zien op 14 okt of ze niet liever nog minder socialisten/groenen in de steden willen. Hoeveel zouden betogen/stemmen tegen de goedkeuring van het nieuwe begrotingsverdrag van de EC?

    • door Jan Paesen op zondag 19 augustus 2012

      @Frank Roels, wil u verduidelijken a.u.b.. Wil u zeggen dat slimme technocraten en experten à la Noels en Vandecloot tegen democratie zijn?

      • door J. Blommaert op zondag 19 augustus 2012

        Je kan deze vraag beter beantwoordbaar naken door ze te herformuleren: zijn ze goed voor een democratie? Als expert zijn ze dat zeker - het is een stem in een debat dat hoe dan ook gevoerd moet worden. Ik zou ze evenwel niet graag aan het roer van de staat zien - het zijn economen en bankiers.

      • door froels op maandag 20 augustus 2012

        Jan, ik zou niet zeggen dat Noels en Vandecloot tegen democratie zijn. Dat is veel te simplistisch. Maar ze zijn wel spreekbuizen van belangengroepen, en geen betrouwbare voorlichters onder welke mom ze in de media opgevoerd worden. Noels heeft een beleggingskantoor, en Itinera verdedigt de business in 't algemeen. Door hun zeer succesvolle communicatie maken ze meer indruk op de gewone kiezers dan de politieke partijen en vakbonden. Hun boodschappen zijn verpakt in mooie zinnen die de concrete implicaties van hun normen niet uitspreken. Een groot deel van de economie en (dat is zogezegd hun vak) blijft buiten hun boodschap, bijv. de winsten van de bedrijven, en hoe die winsten gehandhaafd blijven door minder personeel en lagere lonen en lagere belastingen. Waar al het geld van de banken en beurzen naartoe is, zullen ze niet uitleggen (als ze al zelf weten). De vakbonden die de grootste groep georganiseerde burgers verenigen, spelen geen rol, in hun maatschappijvisie, tenzij een negatieve: de vakbonden houden vandaag de vooruigang tegen, etc etc. Door hun afwijzende houding tegenover partijen en vakbonden blokkeren ze mede het functioneren van onze democratie. Nu, ik denk dat ze daarvoor betaald worden, en ze doen het goed. Als het aan hen ligt moeten we nog meer technici laten regeren. Nog even terzijde: ze worden altijd aangekondigd als "hoofdeconoom"; maar wetenschappelijk stellen ze helemaal niets voor. Hun economische uitleg is een herhaling van slogans uit een leerboekje, niet getoetst aan de toestand van vandaag. Zie maar het verschil met Paul De Grauwe of Paul Krugman of Joseph Stiglitz. Maar wèl zijn ze in overeenstemming met de wensen van de bedrijfswereld.

    • door dana op maandag 20 augustus 2012

      Er is een angstwekkend % dat zich louter baseert op de "slimme mensen" in TV-shows. Torfs, Geubels, De Wever ... Namen als "Noels en Vandecloot" droppen in een gesprek met "de collega's" op "den buro" levert enkel "Wies da?" reacties.

      Het is niet zozeer dat ze tegen de democratie zijn, ze zijn totaal onverschillig. Zolang ze met hun auto kunnen bollen en hun huis kunnen verbouwen is het goe!

    • door Richard op maandag 20 augustus 2012

      Waar halen Noels en Vandecloot eigenlijk hun expertise vandaan? Petercam heeft zwaar geleden onder de beurscrash van 2008, in die mate zelfs dat het bedrijf zelfs voor de rechtbank werd gesleept door zijn cliënten (met Noels in de getuigebank). Vandecloot was economist bij ING dat rarara.... door de staat moest gered worden, en is nu werkzaam voor een veredelde lobbygroep. Waar halen deze mensen eigenlijk de autoriteit vandaan om zomaar te zeggen hoe we onze economie moeten organiseren (in het voordeel van de 1% natuurlijk)?

  • door Roger De Pauw op zondag 19 augustus 2012

    Bij de "markten" kan ik me toch wel een beeld vormen zoals we bij de Boerenbond aan landbouwers op een tractor zouden denken. Voor mij zijn dit de criminelen van Goldman Sachs, Morgan Stanley, de Fed, etc die de politiek bepalen in de VS en de rest van de wereld. Zij hebben de èchte macht, de rest mag poppenkast spelen om de mensen voor de domme te houden.

    • door froels op maandag 20 augustus 2012

      Roger, akkoord met uw andere voorbeelden. Maar de Federal Reserve is de Amerikaanse centrale bank, die dus dollars uitgeeft, en de intrestvoet vastlegt. Dankzij de FEd op vraag van Obama en met akkoord van het Congress zijn honderden miljarden dollars in de economie gepompt, en zit de VS niet meer in een recessie; Europa ongeveer wèl, en Zuid-Eur is één catastrofe. Ik denk niet dat de FED speculeert op de beurzen; mag en kan niet. Financieel hebben zij in de EU weinig te zeggen; daar is het de ECB en de EC; en de Zuid-Eu landen gecontroleerd door de inspecteurs van het IMF. Maar het groot verschil is het beleid van de ECB tegenover de FED. En dat de rijke landen de arme landen willen straffen (GR, IT, PT, ES; Ierland). Het is ondenkbaar dat Washington zou zeggen: "nu gaan we California, New Mexico, Alaska, South-Carolina en nog een tiental, straffen: iedereen verdient 50% minder". Dat gebeurt wel in de Eurozone.

  • door Félicien Manon op zondag 19 augustus 2012

    Neem nu het volgende voorbeeld en dit met alle respect voor de persoon in kwestie, maar zeker geen enkel respect voor de plaatselijke politici die hier weeral aan 100km per uur aan anti-politiek doen. De GVA 16/08 verkiezingen 2012: 91-jarige lasser op sp.a-lijst Stel dat je verkozen raakt, gaat je dan nog echt zetelen en elke maand naar de gemeenteraadszitting sjokken, vraagt de reporter aan de kandidaat? “Nee, ik ben hardhorig”, Zelfs met die microfoontjes zou ik de andere mensen niet verstaan. Ik doe het puur omdat ik er na al die jaren nog steeds van overtuigd ben dat socialisten alles beter kunnen.” Waarom vragen aan die mens om nog op te komen? Om een beetje te lachen met het zuur verworven algemeen stemrecht ?

  • door johan bosmans. op zondag 19 augustus 2012

    Vooreerst wil ik duidelijk stellen dat ik op geen enkele manier uw mening, uw overtuiging in discrediet wil brengen. Als ik het goed lees bent u van mening dat de legitimatie van de democratie in de democratische balans ligt. "een systeem waarin specifieke belangen gebalanceerd worden tegenover het belang van iedereen en waarbij overheden slechts legitiem zijn indien ze dat soort balans handhaven" Dan is de vraag natuurlijk wie er oordeelt over de balans. Wie beslist of ze voldoende in evenwicht is? Ik citeer hier graag uw collega Frank Roels: "Wie iets beter geïnformeerd is dan de burgers, zijn vakbonds- en partijmilitanten; en nog beter: de verkozenen. Deze zijn dagelijks bezig met concrete problemen van het beleid, kleine en grotere. Maar ook zij zien (nog) niet de evolutie die Jan Blommaert schetst (behalve hier en daar een mindrheid). En ik, als professioneel wetenschappelijk onderzoeker met massa's internationale publicaties, zag het ook niet drie jaar geleden. Nu langzaam aan wordt het duidelijk."

    Indien de verkozenen moeten oordelen over de balans, dan lijkt het me dat uw visie op de legitimatie van de democratie een beetje een maat voor niets is. Uiteindelijk beslist de meerderheid, dat is de legitimatie van de democratie. Indien specialisten moeten oordelen over de balans, dan belanden we in een systeem dat u net wil aanklagen. Misschien is logica wel het probleem.

    • door willy degheldere op maandag 20 augustus 2012

      De oplossing is heel eenvoudig ! Politici worden verder gekozen. Maar ze moeten hun voorstellen voorleggen aan een staatsbeleidraad of vergadering van bekwame economen die beslist of de voorstellen aanvaardbaar zijn.

      Dus politici belissen niet meer.

  • door Guido Pannekoek op zondag 19 augustus 2012

    Ken uw klassiekers:

    "The Trilateral Commission has issued one major book-length report, namely, The Crisis of Democracy (Michel Crozier, Samuel Huntington, and Joji Watanuki, 1975). Given the intimate connections between the Commission and the Carter Administration, the study is worth careful attention, as an indication of the thinking that may well lie behind its domestic policies, as well as the policies undertaken in other industrial democracies in the coming years."

    http://www.chomsky.info/books/priorities01.htm

    • door Klaas Willekens op maandag 20 augustus 2012

      Een zeer gedreven discussie over het democratisch deficit dat nu over Europa heerst, maar of men dat u wil of niet komt het in beginsel aan op wie nu effectief "de" macht heeft. Vooralsnog zijn dat de banken, zowel de "gewone" privé-banken als de "nationale" banken, omdat zij uit het niets Euro's of Dollars of eender welke munt kunnen creëren. Natuurlijk is er een democratisch deficit als er meer lobbyisten rondlopen in het Europees parlement dan parlementariërs, waardoor de belangen van Europese, maar ook andere, bankiers beter vertegenwoordigd worden dan die van de bevolking. Ik ben niet anti de Europa-gedachte, maar in de huidige vorm is het een soort van complot tegen de burger. Heel veel rechten worden ontnomen, en terzelvertijd worden instanties zoals het ESM ontworpen om ons burgers kaal te plukken. Als dit effectief de bedoeling was, moeten wij, de burgers, reageren. Ik merk echter hoe langer hoe meer, dat wij Belgen blijkbaar nog iets meer van de crisis moeten zien vooraleer we reageren.

      Laat ons alstublieft deze onderwerping (want dat is het) stoppen en met verenigde krachten aan een nieuw Europa werken, een waar we zelf ons geld drukken, en vooral een waar we geen schulden moeten aangaan om ons eigen geld uit te geven aan duurzame producten.

    • door froels op woensdag 22 augustus 2012

      Guido Pannekoek :inderdaad magistrale analyse uit 1981 door Chomsky, op zijn best, van de teksten en "democratie" volgens Samuel Huntington, over Vietnam en VS. Bankers en businessmen, en relatieve passiviteit van de gewone kiezer. Te lezen. http://www.chomsky.info/books/priorities01.htm

  • door Alysa op maandag 20 augustus 2012

    Heb dit artikel niet volledig gelezen, maar wil toch m'n mening kwijt over democratie in de Lage landen of uitgebreider in Europa, (kies zelf maar wat u daar ongeveer onder verstaat) ik heb stellig de indruk dat democratie hier helemaal niet bestaat, nooit heeft bestaan en wellicht nooit zal bestaan, wat men de bevolking hierover toch allemaal wenst wijs te maken, ik geef een voorbeeld, ik weet bvb. donders goed dat ik in het publieke domein best over bepaalde zaken zeker mijn mening niet geef, wat ik wel van de politiekers zou wensen is dat ze zouden toegeven dat democratie hier helemaal nooit heeft bestaan, en wellicht nooit zal bestaan ik heb daar vrede mee, en accepteer het feit dat wij hier zeker niet in een democratie leven, alleen het feit dat politici en hun eventuele handlangers dat publiekelijk niet (wensen) toegeven ergert mij enorm!

  • door willy degheldere op maandag 20 augustus 2012

    De oplossing is heel eenvoudig ! Politici worden verder gekozen. Maar ze moeten hun voorstellen voorleggen aan een staatsbeleidraad of vergadering van bekwame economen die beslist of de voorstellen aanvaardbaar zijn.

    Dus politici belissen niet meer.

    • door froels op maandag 20 augustus 2012

      Wiens belangen gaan die bekwame economen verdedigen? Die van de banken, de winstgevende sectoren, de opvattingen van MIlton Friedman; of een maatschappij met uitgebouwde overheidsvoorzieningen zoals we dat gekend hebben tot voor enkele jaren? Wensen we alles te privatiseren, of willen we een openbare drinkwatervoorziening, stroomproductie, gratis onderwijs en functionerende justitie?

      • door J. Blommaert op dinsdag 21 augustus 2012

        Wie het palmares van dat soort deskundigen en hun adviezen sinds 2008 bekijkt ziet dat zij degenen zijn die een 'besparingspolitiek' bepleiten die 'de staat ontvet' want 'de staat leeft boven zijn stand'. Dat is een constante.

        Een andere is dat ze de klemtoon leggen op bezuinigingen vanwege de overheid - concreet de afbouw van het sociale vangnet, of wat daarvan overblijft - om zo nieuwe belastingen te vermijden, bijvoorbeeld op bedrijfswinsten of grote fortuinen. Belastingen op rijkdom zouden immers het investeringsklimaat nadelig beïnvloeden.

        En een derde constante is dat zij doemscenario's schetsen die stellen dat de financiële sector het hart is van de hele economie en dus van het geheel van ons welzijn. Alle middelen moeten dus aangewend worden om banken te herkapitaliseren, want als de banken ineenklappen dan valt onze hele wereld in mekaar.

        Dus: stel de rijkdom van bedrijven en kapitalisten veilig, en laat de gewone mens een generatie bloeden, zodat de banken rustig verder kunnen doen aan 'het scheppen van welvaart'. Wiens welvaart? Als je die vraag beantwoordt weet je meteen wiens belangen worden gediend.

        • door J. Blommaert op dinsdag 21 augustus 2012

          Ik hoorde daarnet de voorzitter van voetbalclub PSV zijn beklag doen over de eenmalige rijkentaks die in Nederland is afgekondigd. Het gaat om een extra eenmalige belasting op salarissen boven de 150,000 Euro per jaar, en ze wordt aan de werkgever opgelegd om escalaties in de salarissen te vermijden.

          Welnu, onze PSV-er was daar uiteraard tegen, want "het is niet eerlijk dat mensen die al veel belastingen betalen er nog meer opgelegd krijgen". Een lid van Wilders' PVV viel hem bij, zeggende dat dit een illustratie was van hoe de regering "besparingen ontweek door nieuwe belastingen te heffen". In het wereldbeeld van beiden was dit een groteske vorm van onrechtvaardigheid. De PSV-er voegde er ook aan toe dat zo'n maatregel "de concurrentiepositie van Nederlandse clubs" verzwakte, want Barcelona of Manchester United hebben dat soort pesterijen niet en kunnen hun spelers astronomische salarissen uitbetalen.

          Ziehier de logica waarmee ik bijzonder grote moeite heb.

    • door Voka lid op vrijdag 14 december 2012

      VLAAMS COMMISSARIAAT VOOR DE MEDIA Rolnummer : 090 Beslissing nr. : 2000/042 van 13 juli 2000 BESLISSING ________ In zake : Willy Degheldere tegen de Vlaamse Radio- en Televisieomroep ________ 1. De klacht - Met een ter post aangetekende brief ter griffie ontvangen op 7 december 1999 legt Willy Degheldere klacht neer tegen de Vlaamse Radio- en Televisieomroep (VRT) wegens overtreding van de reclameregels, meer bepaald omdat reclame voor het weekblad Humo zou zijn gemaakt in het programma ‘De XII Werken van Vanoudenhove’ uitgezonden op 28 november 1999.

      Meer info: http://www.vlaamseregulatormedia.be/media/2472/2000-042.pdf

  • door George Carlin video's op maandag 20 augustus 2012

    Proficiat, u hebt hier perfect verwoord wat ik, en velen met mij, reeds geruime tijd aanvoel. Men kan alleen maar hopen dat dit artikel veel gedeeld gaat worden door haar lezers, op krantenfora en Facebook-pagina's, zodat het grote ontwaken kan plaatsvinden.. Iedere burger die zich kan vinden in de boodschap van dit artikel, moet beseffen dat hij/zij actief kan helpen door deze boodschap zo breed mogelijk te verspreiden. Bewustwording is de eerste stap naar verandering...

  • door pbeer op maandag 20 augustus 2012

    Het einde van de demokratie is al veel langer ingeleid, en in essentie begonnen bij het allereerste concept van de EU. De invoering van de euro was niks meer of minder dan een financiele staatsgreep op souvereine staten met als grondslag een heel eenvoudig idee: wie de centjes beheert controleert de huishouding. De daaropvolgende instelling van die EU-miserie was niks meer of minder dan een zeer ondemokratische politieke staatsgreep op diezelfde staten. Het oorspronkelijke idee achter de EU kàn misschien best goed geweest zijn, het resultaat is allang gekaapt door een diepblauwe elite met als énige doel er dik geld op te verdienen. De huidige politieke kaste, zowel lokaal als EU, is niks meer of minder dan handpoppen op het financiele toneel. De betaler van heel dat diepblauwe sprookje is (uiteraard alweer) de gewone man in de straat. De vraag is nu niet óf de gewone man de guillotine van onder het stof gaat halen, maar wel wanneer...

  • door Tom Rogie op dinsdag 21 augustus 2012

    Dus omdat de markten snel evolueren moet het beleid dat ook doen??

    Omgekeerde wereld: we moeten iets vinden om de markten af te remmen! Zij creeren zeepbel na zeepbel met alle financiele en ecomische gevolgen!!

    In een deftig economisch systeem zijn beurzen een afspiegeling van de echte huidige economische situatie, geen afdruk van de grootte van speculatie...

  • door alex de boeck op woensdag 22 augustus 2012

    Jawel , jawel... En toch blijf ik er bij dat er wat schort aan de samenstelling van parlementen. De dictatuur van partij olicharchieën, te weinig of geen' gewoon volk' op verkiesbare plaatsen en te weinig TECHNICI. De boutade gaat dat er voor elke jurist een ingenieur in het parlement zou moeten zitten. Tegengewicht op die toestroom van bankiers en accolieten van sterke lobby's zal vanuit de civil society moeten komen. Met echte burgerinspraak en relevante referenda.

  • door Annemie50 op woensdag 22 augustus 2012

    Personen die als Dehaene redeneren en anderzijds de technocraten zijn volgens mij gevaarlijke psychopaten. Ze hebben geen geweten, zijn niet in staat met de grote lagen van de bevolking mee te voelen. Het enige verweer: de demokratie willen ze nu ook afschaffen. Ze hebben geen ogen maar dollars en euro's in hun kop. Hoe roerend is hun solidariteit met de euro-miljonnairs ! Aan hen mag niet geraakt worden.. De massa is voor hen gelijk aan mieren, die als maar meer geld moeten aanbrengen voor de allerrijksten. Sommigen daarvan noemen zich christenen. Wat een lef! Wat ik mij herinner is dat Christus wel met de mensen meevoelde en hen probeerde te helpen. Hypocrieten zijn het.

  • door Victorious op zaterdag 1 september 2012

    Tien met een griffel , en een kus van de juf !

  • door Corse op dinsdag 8 januari 2013

    De éérste vorm van democratie:

    · De éérste vorm van democratie op onze planeet werd enkel voor een kleine Griekse elite gecreëerd, dit om geen onderscheid of interne strijd te veroorzaken binnen deze geprivilegieerde elitekring ook wel eens de perfecte parasieteneconomie genoemd. · Democratie is voor de huidige neoliberalen en marktfundamentalisten achterhaald, het belemmert de gelegaliseerde pickpocketbusiness, business is business, kassa – kassa. · Later kreeg een meer “transparante democratie” vorm, de norm voor iedere burger. · Het woord ‘democratie’ is afgeleid van de Griekse woorden ‘demos’ (volk) en ‘krakos’ (macht) en betekent dus “het volk aan de macht”, deze tweede vorm van democratie werd in Athene (Griekenland) verder ontwikkeld. · Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal, dat iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten geboren is, geen discriminatie, apartheid, klasse verschil, rang of stand, (zoals in het artikel van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat) · Het individu groeit immers naar een steeds omvattender zienswijze waardoor ook z’n medemens wordt gezien als een gelijkwaardig individu in een klasseloze samenleving en niet als een gebruiksmiddel, vijand, concurrent of tegenstrever. Als deze basiskennis ontbreekt dan zal de symbiose tussen meerdere individu’s niet gezien worden en is het ieder voor zich, het doorgeschoten individualisme dus, eigenbelang, eigeninteresses, vrije marktfundamentalisme of neoliberalisme. · Pure en reine transparante democratie is in principe de zuiverste vorm van communisme of katholicisme dit natuurlijk theoretisch filosofisch gezien, het in praktijk brengen van één van beide systemen is een andere zaak. · Democratie is niet iets dat je in een bazaar kan kopen, het heeft minimum 100 jaar positieve evolutie en goede wil nodig om een klein beetje te evolueren. · Een land bombarderen om te democratiseren is altijd een misleidende daad van agressie en heeft niets met democratie op zich te maken, het gaat meestal over diefstal van grondstoffen of wapenhandel. · Democratie kan je niet in een land installeren, hoe dan ook, het is een evolutieproces. · Democratie komt uit het menselijk bewustzijn en wordt via cultuur en onderwijs generaties lang overgedragen, het is de weg naar een volwaardige beschaving. · Democratie kan niet enkel opgebouwd worden, het kan ook afgebouwd worden! · De huidige VS is voorstander van de eerste vorm van democratie, “neoliberalisme” deze werd enkel voor een kleine elite gecreëerd, dit om geen onderscheid of interne strijd te veroorzaken binnen deze 1% elitekring die grotendeels uit neoliberale bestaat. · De 1% dominante geprivilegieerde economische elite kan de levens van de 99% burgers niet blijven bepalen, dit is geen democratie en ook geen vrijheid. · Een transparante democratische staat moet de collectieve interesses en belangen van alle burgers (de 99%) voorop stellen, deze hebben uiteraard voorrang op de interesses van enkele geprivilegieerde individuen (de 1% elite) die vooral eigenbelang, eigeninteresses en winst nastreven. · Een democratisch sociaal-economisch beleid kan onmogelijk bepaald worden door grote bedrijven en financiële instellingen, in een gezonde en degelijke democratische samenleving zijn de noden van alle burgers de eerste prioriteit. · Corporatiehebzucht dood de democratie, democratie is altijd gestoeld op economische rechtvaardigheid voor alle burgers van de samenleving. · Democratie is de preventie voor een minimum aantal gevangenen, het is de maatstaf voor een goed werkende “transparante democratische samenleving”. · Hoe meer democratie hoe minder misdaad en criminaliteit, dus minder gevangenen. Hoe meer democratie hoe meer vrijheid en tevredenheid voor alle burgers.

  • door Corse op dinsdag 22 januari 2013

    De huidige democratie, analyse: http://www.indymedia.be/index.html%3Fq=node%252F29739.html

    1. Democratie-index volgens de westerse norm op de wereld: http://nl.wikipedia.org/wiki/Democratie-index 2. Corruption Perceptions Index 2012 volgens de westerse norm op de wereld: HTTP://WWW.TRANSPARENCY.ORG/CPI2012/RESULTS 3. Armoede in de wereld, MUNDI statistiek % http://www.indexmundi.com/map/?v=69&l=nl 4. De geschiedenis en de evolutie van democratie. http://www.youtube.com/watch?v=uGTzbj3fRSw

    Een soevereine staat is het vertrekpunt voor een transparante democratie:

    Democratie betekend alle mogelijkheden voor iedereen toegankelijk maken. Iedereen moet alles kunnen benutten, geen voorrechten en geen privileges. Ieder individu op onze planeet heeft evenveel waarde. Geen uitbuiting van mens door mens en geen uitbuiting van de natuur. Democratie betekend alle beschikbare arbeid via een beurtrol verdelen over alle burgers. Democratie betekend alle betaalde vrije tijd via een beurtrol verdelen over alle burgers. Zonder economische democratie is geen enkele andere vorm van democratie mogelijk. Niemand heer en niemands knecht, evenzeer als ik weiger slaaf te zijn weiger ik meester te zijn, dat is wat democratie is. Vertrouwen en controle is goed maar preventie is veel beter uiteraard, preventie is de norm. Democratie is een middel om zichzelf te beschermen tegen de misbruiken van rijkdom en excessen, er moet ook een evenredig economisch voordeel zijn voor ieder individu. In het neoliberalisme is het economisch voordeel enkel voorbestemd aan de 1% elite. De Grieken hebben de democratie 2.500 jaar geleden gecreëerd, maar ze hebben zelfs in de 21 eeuw het juk van de (1% privaat parasieteneconomie van de geprivilegieerde elite en jetset) niet kunnen afwerpen en de afbraak van de bestaande gevestigde democratie is op volle gang. De democratie van de 99% burgers is gestolen door de 1% geprivilegieerde elite. Democratie is voorlopig iets waarvan we denken dat het bestaat maar wat nog steeds in zijn embryonale fase vertoeft. (na 2.500 jaar is de democratie zelfs in afgang) Ook een reële “democratische economie” voor iedereen is nog steeds in zijn embryonale fase en is nog steeds niet bereikbaar, een “democratische economie” is echter de voornaamste factor. Democratie is een evolutieproces in de richting van het menselijk gelijkheidsideaal. De voltooiing van het democratiseren is het einddoel van de ideale beschaafde samenleving. Democratie zonder rechtvaardigheid voor iedereen is waardeloos. Een minimale dosis aan democratie is voldoende om achter schuil te gaan voor het kapitalisme. Te veel democratie zou het sijsteem (vrije markt kapitalisme) zelf vernietigen. Andere soortgenoten superieur beschouwen is een tekort aan zelfrespect en eergevoel, het is de basis van ongelijkheid, klasse verschil en apartheid, het maakt uitbuiting van mens door mens mogelijk en verdringt de directe democratie. Het misbruiken en manipuleren van de menselijke waarden en onwetendheid is tegengesteld aan de “transparante democratische ideologie”, al wie de menselijke waarden misbruikt moeten we blijven bestrijden. Transparante democratie en geen dictatuur in naam van religie of economisch neoliberalisme. Democratie voor iedere burger (de 99%) en niet enkel “voor de 1% geprivilegieerde elite” met veel geld, kennis en mogelijkheden. Alle burgers moeten de democratie vertegenwoordigen en maximaal gebruik kunnen maken van de mogelijkheden die het meebrengt, democratie is dan ook voor alle burgers bestemd. Een “transparante democratische economie” is definitief het belangrijkste voor alle burgers. Door doorzettingsvermogen bereikt de slak de ark. Democratie is ook de noodzaak om af en toe respect te hebben voor de mening van andere dan de grote meerderheid, het mag geen meerderheidsdictatuur zijn. Geen uitbuiting maar “transparante, directe economische democratie is het vertrekpunt. Reële of directe democratie:

    1. In een goed functionerende democratie moet alle relevante informatie aan bod kunnen komen, het gehalte aan democratie moet besproken worden zonder taboes. 2. Iedereen moet even gemakkelijk toegang krijgen tot die informatie. 3. Iedereen moet, zowel in een parlementaire als in een volksdemocratie voldoende algemene opvoeding en onderwijs genieten om redelijk en kritisch te kunnen nadenken, handelen en stemmen, iedere ideologie of problematiek moet degelijk bestudeerd zijn om een juist en objectief oordeel te kunnen vormen. 4. Een religie-ideologie mag niet als democratie worden aanzien. 5. Er moet voldoende ruimte voor (publieke) discussie zijn. 6. Beslissing mogen niet onbezonnen of willekeurig genomen worden, maar moet steeds 'het beste voor allen' trachten te bereiken. 7. De beslissingen van vandaag zijn niet die van morgen, (hernieuwing van referenda) 8. Controle over de agenda betekent dat alle burgers de volledige en exclusieve controle moeten krijgen over de agenda en kunnen ingrijpen wanneer nodig. 9. Enkel de burgers kunnen beslissen wat er op de politieke agenda kan verschijnen en hoe dat gebeurt en of deze (al dan niet) in praktijk moeten worden omgezet. 10. In zijn uiterste consequentie kan dat criterium betekenen dat iedere burger aangelegenheden op de agenda kan plaatsen. 11. Inclusiviteit tenslotte is redelijk duidelijk. 12. Het betekent gewoon dat ieder volwassen lid van de samenleving mag deelnemen aan het democratisch evolutieproces. 13. Iedereen heeft het recht om ten volle deel te nemen aan besluitvorming, vooral diegenen die gevolgen kunnen ondervinden van een bepaalde beslissing. 14. De democratie overstijgt de politiek vermits de directe democratie de belangen van iedereen behartigt.

    · The War On Democracy: http://vimeo.com/16724719

    · John pilger films: http://johnpilger.com/videos

    · ZEITGEIST – ADDENDUM: http://www.youtube.com/watch?v=owibVD3WkrA

    · Democratie en netwerkmedia: http://interaxis.sesuadra.org/Interaxis2/html2/gendt.html

    Steenrijke Griekse families: (reders) · http://nos.nl/video/245489-steenrijke-griekse-families-houden-hand-op-de-knip.html

    De éérste vorm van democratie: (geschiedenis)

    · De éérste vorm van democratie op onze planeet werd 487 jaar voor Christus voor een kleine Griekse elite gecreëerd, dit om geen onderscheid of interne strijd te veroorzaken binnen de geprivilegieerde elitekring, ook de perfecte parasieteneconomie genoemd. · Democratie is voor de huidige neoliberalen en marktfundamentalisten achterhaald, het belemmert de gelegaliseerde pickpocketbusiness, business is business, kassa – kassa. · Later kreeg een meer “transparante democratie” vorm, de norm voor iedere burger. · Het woord ‘democratie’ is afgeleid van de Griekse woorden ‘demos’ (volk) en ‘krakos’ (macht) en betekent dus “het volk aan de macht”, deze tweede vorm van democratie werd in Athene (Griekenland) verder ontwikkeld. (de directe democratie) · Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal, dat iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten geboren is, geen discriminatie, apartheid, klasse verschil, rang of stand, (zoals in het artikel van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat) (Gini-coefficient is een maat voor loonongelijkheid) · Het individu groeit immers (evolutie) naar een steeds omvattender zienswijze waardoor ook z’n medemens wordt gezien als een gelijkwaardig individu in een klasseloze samenleving en niet als een gebruiksmiddel, vijand, concurrent of tegenstrever. Als deze basiskennis ontbreekt dan zal de symbiose tussen meerdere individu’s niet gezien worden en is het ieder voor zich, het doorgeschoten individualisme, eigenbelang, eigeninteresses, vrije marktfundamentalisme of neoliberalisme en winst. · Pure en reine transparante democratie is in principe de zuiverste vorm van communisme of katholicisme dit natuurlijk theoretisch filosofisch gezien, het in praktijk brengen van één van beide systemen is een andere zaak. · Democratie is niet iets dat je in een warenhuis kan kopen, het heeft minimum 100 jaar positieve evolutie en goede wil nodig om een klein beetje te evolueren. · Een land bombarderen om te democratiseren is altijd een misleidende daad van agressie en heeft niets met democratie op zich te maken, het gaat meestal over diefstal van grondstoffen of wapenhandel. · Democratie kan je niet in een land installeren, hoe dan ook, het is een evolutieproces. · Democratie komt uit het menselijk bewustzijn en wordt via cultuur en onderwijs generaties lang overgedragen, het is de weg naar een volwaardige beschaving. · Democratie kan niet enkel opgebouwd worden, het kan ook afgebouwd worden! · De huidige VS is voorstander van de eerste vorm van democratie, “neoliberalisme” deze werd enkel voor een kleine elite gecreëerd, dit om geen onderscheid of interne strijd te veroorzaken binnen deze 1% elitekring die grotendeels uit neoliberale bestaat. · De 1% dominante geprivilegieerde economische elite kan de levens van de 99% burgers niet blijven bepalen, dit is geen directe democratie en ook geen vrijheid. · Een transparante democratische staat moet de collectieve interesses en belangen van alle burgers (de 99%) voorop stellen, deze hebben uiteraard voorrang op de interesses van enkele geprivilegieerde individuen (de 1% elite) die vooral eigenbelang, eigeninteresses en winst nastreven. · Een democratisch sociaal-economisch beleid kan onmogelijk bepaald worden door grote bedrijven en financiële instellingen, in een gezonde en degelijke democratische samenleving zijn de noden van alle burgers de eerste prioriteit. · Corporatiehebzucht dood de democratie, democratie is altijd gestoeld op economische rechtvaardigheid voor alle burgers van de samenleving. · Democratie is vooral preventie, dit voor een minimum aantal gevangenen, het is de maatstaf voor een goed werkende “transparante directe democratische samenleving”. · Hoe meer democratie hoe minder misdaad en criminaliteit, dus minder gevangenen. · Hoe meer democratie hoe meer vrijheid en tevredenheid voor alle burgers. Men kan pas van democratie spreken als een land voldoet aan minimum 10 voorwaarden.

    1. Democratisch regeren en democratisch verkozen worden:

    Democratie beperkt zich niet enkel tot democratisch verkozen worden, democratisch regeren is de belangrijkste factor.

    2. Monetaire democratie bestaat niet, het is een valse tegenstelling.

    Een transparant monetaire beleid kan enkel door de staat, dus zonder winstoogmerk. In een transparante democratie mag enkel de staat geld creëren met de nodige controle.

    3. Economische democratie: (democratie is een doel op zich)

    Deze is de belangrijkste en noodzakelijkste vorm, het is “de voorwaarde” voor een democratie. De hoeveelheid en kwaliteit van een economie zijn niet belangrijk, de verdeling van de vruchten van de economie is veel belangrijker. Geen politieke democratie zonder economische democratie: http://www.indymedia.be/index.html%3Fq=node%252F29739.html

    4. Democratie ook bij internationale organen zoals: (democratie is een doel op zich)

    (EU, VN enz) dit is zeer belangrijk.

    5. Democratie ook in: (democratie is een doel op zich)

    Onderwijs, wonen, voeding, mobiliteit, kleding, energie, opvoeding. (preventie)

    6. Democratie in vrijetijdsbesteding: (democratie is een doel op zich)

    Sporten, reizen, geestelijke ontplooiing, ontspanning, sociaal leven, kunst, cultuur, creativiteit, muziek, wellness, feesten, dansen, geluk.

    7. Democratie in de voorzorg voor: (democratie is een doel op zich) (preventie)

    Werkloosheid, werkonbekwaamheid, gezondheidszorg, handicap, invaliditeit, ongeval, pensioen, kindergeld, ouderlingenzorg, laatste vangnet OCMW, voetselbanken. Michael Moore in Norway: http://www.youtube.com/watch?v=uGTzbj3fRSw 8. Democratie en rechtspraak: (democratie is een doel op zich) (preventie)

    Dit kan enkel als de volledige democratie aanwezig is, wat nu zeker niet het geval is, de huidige rechtspraak is vaak op basis van twee maten en gewichten.

    9. Democratie en milieu: (democratie is een doel op zich) (preventie)

    Ecologische democratie zal in de toekomst een zeer grote rol gaan spelen, het zoeken naar oplossingen die leiden tot het voortbestaan van onze soort en alle dier en plant soorten en het ecologisch geheel in zijn totaliteit, ieder soort heeft zijn doel de evolutie.

    10. Democratie is altijd antimilitair en antirepressie tegen eigen burgers: (preventie)

    Democratie is altijd een blauwdruk voor wereldvrede, iedereen heeft het recht om te leven. Deze democratische voorwaarden moeten wettelijk worden vastgelegd:

    Democratie is niets anders dan democratische wetgeving en de correcte uitvoering van deze. Politiekers en burgers staan in voor de vermeerdering en de verbetering van de democratie. Democratische rechters en politie staan in voor de handhaving en toezicht van de democratie. De perfecte democratie is een totalitair systeem waarbij iedereen naar de maximale vorm van democratie streeft.

    De creatie van geld: http://www.youtube.com/watch?v=d3mfkD6Ky5o

    Het privaat monetaire systeem is de grootste oorzaak van de crisis, de creatie van digitaal geld:

    Het privaat monetaire systeem (private banken) kregen geen licentie om digitaal geld uit het niets te creëren maar deden dit wel, ze zijn nu degelijk schuldig aan namaak, de namaker wordt door de wet bestraft met dwangarbeid. (wetgeving) In een transparante democratie mag enkel de staat geld creëren met voldoende controle uiteraard, de staat is een (nationale collectieve maatschappelijke instelling zonder winstoogmerk) en kan als enige instantie geld en waardepapieren creëren. Privaat banken creëren nu uit het niets digitaal geld, 97% van alle geld in omloop, zonder enige vorm van staatscontrole, wetgeving of licentie. Privaat banken creëren digitaal geld uit het niets en het kost ook niets, hier heeft het privaat monetaire systeem gefaald, dit vooral door gebrek aan controle door de staat als noodzakelijk controleorganisme. (vertrouwen is goed controle is beter) De staat creëert slechts 3% papier geld uit het niets maar er is controle en een licentie, de staat moet zelf papiergeld en waardepapieren creëren, ander is er sprake van een onwettig privaat parallel monetair systeem.

    Wat remt een transparante democratie af:

    Vooral belangengroepen (de 1% elite) remmen de democratie af, het menselijke gelijkheidsideaal is voor hen onaanvaardbaar, ze prefereren éérste, tweede en derderang burgers. (westerse democratie) Verschillende belangengroepen van de (1% geprivilegieerde elite en jetset) hebben dus voordeel bij de “neoliberale ondemocratische wetgeving”, vooral door een privaateconomie wordt een transparante economie afgeremd. Het uitbuiten van mens door mens is gebaseerd op het non-gelijkheidsideaal. Het gelijkheidsideaal (democratie) verhindert dat de geprivilegieerde elite en jetset zichzelf grenzeloze eigendom en exclusieve luxe kunnen toe-eigenen, dit op kosten van andere burgers uiteraard (de 99%). De nevengevolgen van te weinig democratie is een stijgende staatsschuld door de ongelijke verdeling van de rijkdom en bodemschatten, dit vooral doordat de gemeenschap (99%) niet over de grote productie middelen beschikt, met staatsschuld, armoede, criminaliteit en detentie als gevolg, wat we nu zeer duidelijk zien, er is een “tekort” aan gevangenissen. Democratie wordt misbruikt door een verzameling bloedzuigers die de krachten hebben gebundeld, deze “1% geprivilegieerde elite en jetset” hoort niet meer thuis in “transparante democratische moderne tijden”, maar enkel in de vuilbak van onze geschiedenis. De 1% economische elite gesteund door corrupte politieke ambtenaars kunnen de andere 99% niet blijven domineren, dit is geen democratie en ook geen vrijheid! Er is altijd al een innige band geweest tussen corrupte politiekambtenaars en de privaat economische dominante elite.

    Alternatieven worden uitgesloten en zijn niet gewenst:

    De privaat eigenaars van de huidige vrije markt economie (de 1% geprivilegieerde elite) willen absoluut niet dat er ergens op onze planeet een alternatief voor kapitalisme wordt uitgevoerd. Hun eigenbelangen, eigeninteresses, macht en alleenrecht komt dan in het gedrang. Op dictatoriale wijze wordt elk alternatief democratisch systeem op onze planeet onderdrukt of met oorlog weggevaagd indien mogelijk. Uiteraard kunnen de 99% gewone burgers geen beter alternatief voor deze (1% geprivilegieerde elite) aanbieden vermits ze gewoon op kosten van de andere 99% gewone burgers leven. Deze valse westerse vrije markt “dubbele standaard filosofie” is zeker geen transparante democratie maar puur bedrog. Van een “economische democratie” willen deze (1% geprivilegieerde elite) zeker niet weten. Analyse: mateloze decadente luxe voor enkele: (de basisprincipes van het neoliberalisme) Winst is altijd voor private ondernemingen en hun geprivilegieerde eigenaars en aandeelhouders die zich daardoor ongelimiteerde privaat luxe kunnen permitteren, het is hebzucht en pure kleptomanie.

    De arrogante geprivilegieerde elite kan door deze legale diefstal:

    · Zichzelf mateloze, decadente en ongelimiteerde privaat luxe toe-eigenen. · Zichzelf in enorme villa’s in het zuiden ophouden. · Hun legaal gestolen fortuinen in belastingsparadijzen opslaan. · Beschikken over enorme luxe jachten, villa’s, auto’s en exclusieve privaat jets. · Niet werken en parasiteren op koste van andere.

    Blijkbaar zijn hier geen staatsambtenaren, werknemers en kleine zelfstandigen aanwezig op deze lijst, “samen” op de wereld Forbes lijst voor billionaires, ja gezellig: http://www.forbes.com/lists/2010/10/billionaires-2010_The-Worlds-Billionaires_Rank.html

    De Extravagantie van de 1%: http://www.youtube.com/watch?v=Q76lVjK6XHc

    PVDA+ voert actie aan Millionaire Fair: http://www.youtube.com/watch?v=mpzRmfQgEaQ&feature=related

    Millionaire Fair: Wat doe je met armen?: http://www.youtube.com/watch?v=-wAQHyhQQM4 LUXURIOUS MILLIONAIRE FAIR 2008 MUNICH http://www.youtube.com/watch?v=nwHND1uvkGc&feature=related

    Miljonair Fair VIP Night 2010 http://www.youtube.com/watch?v=3NgvhluDBE8&feature=related

    Michael Moore- Beat the Rich: http://www.youtube.com/watch?v=gRwIZ36po3Y&feature=related

    Michael Moore: "Communism has won" http://www.youtube.com/watch?v=SRRe0EFdNpI&feature=related

    Behoudsgezindheid is een enorm probleem op onze planeet, het remt democratie, vooruitgang en technologische automatisering af:

    Een revolutie wordt door geen enkel gevestigd systeem aanvaard, democratisch of niet. Repressie is altijd het gevolg voor de instandhouding van het oude dominante regime. Bij “interne twist” (revolutie) ordes geven om op eigen volk te schieten, dit is uiteraard nooit te rechtvaardigen en druist in tegen alle mensenrechten. Een revolutie mag men zeker niet verwarren met een burgeroorlog. Elk systeem en zijn aanhang heeft ongeveer 1% politieke, economische en monetaire behoudsgezinde elite en deze willen hun privileges zeker niet afgeven. Politieke behoudsgezinde ambtenaren verdedigen hun vriendenkring deze zijn de privaateconomische behoudsgezinde elite, dit samenspel vinden we overal terug op de planeet. Ze verdedigen via hun wetgeving en dominant repressieapparaat het eigen privilegesysteem dat hun alle kansen biedt. Deze behoudsgezinde elite leeft uiteraard in een goedbetaalde gouden kooi, een fantasiewereld, enkel voor hen uiteraard, ze zien daardoor de noden van de samenleving niet, zij hebben het contact en de voeling met de reële bestaande samenleving totaal verloren. Men kan deze fantasiewereld vergelijken met deze van prinsen, koningen en keizers. We zien dat nu zeer duidelijk in Egypte, Tunesië en Libië waar de geprivilegieerde dominante behoudsgezinde van het oude systeem elke vorm van vernieuwing, verandering en democratisering tegen houden, dit om hun bestaande privileges niet te verliezen. Behoudsgezinde zien duidelijk de noodzaak van verandering niet in, elke vorm van verandering is voor hen persoonlijk een verslechtering en achteruitgang. Dat de rest van de samenleving dringend aan verandering toe is wordt weggewuifd door deze gevestigde elite, zelfs de armoede van de meerderheid laat hen koud. Deze tendens zien we ook hier in België, Europa en de VS en overal op onze planeet. Wat nu in Libië, Egypte en Tunesië gebeurt houdt rechtstreeks verband met wat vandaag in Griekenland, Ierland, Engeland, Frankrijk, Spanje, Italië en Portugal gebeurt, het is een fundamenteel wereld probleem. We hebben een zeer degelijke en grondige analyse nodig betreffende behoudsgezindheid en waarom democratie afgeremd wordt. Het vasthouden aan verouderde systemen en de kracht om deze via dominante repressie (leger, politie enz.) te behouden is verschrikkelijk en onmenselijk. Deze behoudsgezindheid doorbreken is de weg naar meer democratische rechten voor iedereen. Een klasse en apartheidsamenleving waar slecht een kleine minoriteit, een geprivilegieerde klasse van (1% elite) zich onbeperkte luxe kan permitteren op kosten van de andere 99 %, dit is een enorm probleem, voorbeeld ook de VS en Europa en de rest van onze planeet. De slechtste vorm van racisme is apartheid, de slechtste vorm van apartheid kent zelfs geen verschil van ras en kleur, het is het klassenverschil van rijk en arm, geschoold en niet geschoold, rang en stand enz.

    Het huidige gehalte aan alle vormen van democratie is maximum 2%:

    Na 1.000 jaar zal het gehalte aan democratie misschien 40% zijn. Het totaal gehalte aan democratie kan met een zogenoemde dictator aan het bewind hoger liggen dan de westerse enkel stemrechtdemocratie. De huidige westerse democratie moet dringend uitbreiden, ze beperkt zich bewust enkel tot het democratisch verkozen worden en beschermd enkel de geprivilegieerde elite. Privatisering en verdere democratisering zijn onverenigbaar, dit omdat ze uiteraard tegenstellingen zijn en niet verenigbaar zijn, alle mensen moeten gebruik kunnen maken van de mogelijkheden die onze planeet te bieden heeft, het moet echter niemands eigendom zijn, eigendom is vergankelijk en vooral fictief, het is een illusie. Een maximale duurzame economie is enkel te verkrijgen door een maximale transparante democratie, dit is de wet van oorzaak en gevolg.

    Minimale of gedeeltelijke democratieën: · De huidige westerse minimale landdemocratieën zijn nog grotendeels ondemocratisch en voldoen niet aan de 10 basisvoorwaarden, ze zijn daardoor subtiele dominante privaatdictaturen. · De huidige ondemocratische privaateconomische werelddictatuur moet vervangen worden door een transparante democratische wereldsysteem ten dienste van de totale mensheid zonder belangengroepen, economie is een middel en geen doel op zich.

    Politieke democratie, in de westerse denktraditie wordt enkel onderscheid gemaakt tussen:

    1. De directe politieke democratie: burger of volksdemocratie via burger of volksraadpleging. (referenda) 2. De representatieve politieke democratie: parlementaire democratie via verkozen personen, de huidige “economische elite” is niet openbaar verkiesbaar, het zijn meestal oude private dictatoriale en dominante eigenaars van bedrijven en banken die door familie of aandeelhoudersclans generaties lang geregeerd of bestuurd worden. 3. De economische democratie: wordt nooit besproken en is taboe voor de privé-sector. 4. Een democratisch monetair systeem: taboe voor de behoudsgezinde privé-sector.

    Democratisch verkozen worden betekend zeker niet politiek democratisch besturen. Politiekers camoufleren vaak hun machtshonger en geldhonger met enkel democratische verkiezingen en met enkel democratisch verkozen zijn, het is een verkiezingscircus. De democratie overstijgt de politiek vermits democratie de belangen van iedereen behartigt.

    Iedere staat kan zelf bepalen of ze haar “economie” en het “monetaire systeem” (al dan niet) uitbesteedt aan de privé-sector. De privé-sector is een niet democratisch economisch instrument en vertrekt altijd van uit het principe van eigenbelang, eigeninteresses en winstoogmerk. (overgangsperiode)

    De vier mogelijkheden:

    1. De economie volledig in handen van privaatbedrijven (privaatsector) 2. Een staat die de economie volledig zelf in handen heeft met enkel staatsbedrijven. Het monetaire systeem enkel in handen van de publieke sector. (geen winstoogmerk) 3. Een gemengde economie met zowel staatsbedrijven als privaatbedrijven. 4. Een gemengde economie met enkel de grote productiemiddelen in handen van de staat dit door minimum 51% publieke participatie, dit voor wereldhandel om kapitaalsvlucht en productievlucht te voorkomen, privaat KMO bedrijven voor enkel nationale handel met (al dan niet) staatsparticipatie indien nodig. Het monetaire systeem enkel in handen van de publieke sector. (geen winstoogmerk)

    De bescherming van burgers met transparante democratie tegen private excessen:

    Om de (99%) burgers van een staat te beschermen tegen kapitaalsvlucht, productievlucht en kennisvlucht is momenteel een gemengde economie (4) met enkel de grote productiemiddelen en het monetaire systeem met een minimum van 51% in handen van de staat, dit is het beste middel, dit om grote staatsschulden en absurde privaatverrijking te verhinderen. Dit systeem is een beter democratisch bestuur voor de grote economische productiemiddelen.

    Falen door staat of privé:

    Het is een mythe dat alle privaatbedrijven beter zijn dan staatsbedrijven. Het is een mythe dat staatsbedrijven altijd slechter zijn dan privé-bedrijven. Het falen door staat (overheid) of door privé bedrijven is identiek, achter beide zitten mensen. Jaarlijks gaan er op onze planeet miljoenen privaat firma’s bankroet en er worden weer andere geboren. Wanbeleid of goed beleid is universeel en menselijk, zowel voor de staat als de privé-sectors! Een staat moet zelf zeker geen initiatief nemen om te ondernemen, dit kan maar het moet niet. De staat moet enkel aandeelhouder zijn met minimum 51% aandelen, dit om vooral delokalisering van bedrijven te voorkomen, met 51% heeft de staat vetorecht en kan extreme persoonlijke rijkdom voorkomen. Goede managers (die bij slecht management direct kunnen vervangen worden) en geschikt personeel doen de rest. De mens achter het beleid is vooral belangrijk, goede managers en een goed bestuur.

    Of een goede manager één van deze twee bedrijven bestuurd is niet belangrijk, belangrijk is hoe de vruchten van een economie verdeeld worden over de totale samenleving.

    1. Staatsbedrijf, met als aandeelhouders: de samenleving (staat) 2. Privaatbedrijf, met als eigenaars en aandeelhouders rijke geprivilegieerde privaatelite. · Belangrijk is dus, goede en eerlijke managers en gemotiveerd eerlijk personeel. · Een marktsysteem moet niet vrij zijn maar eerlijk.

    Geen economische democratie voor marktfundamentalisten: (privé-sector, elite en jetset)

    Vrije markt economie of het neoliberale kapitalisme kennen geen democratische werking. Economische democratie staat daarmee haaks tegenover de uitgangspunten van het liberale kapitalisme en vrije markt fundamentalisme, waarin enkel beslissingen genomen worden door particuliere dominante privaateigenaars van productiemiddelen, dit volgens het principe one dollar, one vote.

    Deze productie middelen zijn:

    1. Fabrieken. 2. Bedrijven. 3. Machines. 4. Bouwgrond. 5. Gebouwen. 6. Ruwe grondstoffen. 7. Afgewerkte grondstoffen. 8. Bodemschatten. 9. Arbeid.

    De stemverdeling is enkel gebaseerd op de verdeling van privé aandelen:

    De zowel politieke als economische democratie wordt verstoord door dit systeem, dit door de macht van privaat eigenaren, multinationals en andere grote bedrijven. Deze democratische verstoring is grotendeels mogelijk door gebrek aan een democratische wereldwetgeving en door het ontbreken van een economisch wereldtribunaal. Volgens voorstanders van “economische democratie” is deze noodzakelijk om een ware totaal democratie te vormen. (Economie is een middel en geen doel op zich) Tegenstanders van “economische democratie” wijzen op een vermeend gebrek aan economisch inzicht bij anderen dan geschoolde economen en ondernemers; soortgelijke argumenten werden eerder op het politieke vlak gebruikt tegen het algemeen kiesrecht, het vrouwenkiesrecht, het recht op vrije mening en meningsuiting. Het liberale kapitalisme en de vrije markt economie bestaan in het westen reeds 150 jaar en zijn daardoor totaal verouderd, het systeem werkt niet meer en heeft zichzelf door zijn tegenstellingen schaakmat gezet.

    De analyse van kapitalisme:

    · Werknemers zijn niet verantwoordelijk voor een vrije markt die niet van hen is. · Kapitalisme is een economische orde waarbij de productiemiddelen eigendom zijn van de (1%) particulieren, (de elite) die tevens alle economische beslissingen nemen en waarbij wordt gestreefd naar bedrijfswinst en daardoor naar een zo groot mogelijke privaat voordeel. · Afstemming van economische beslissingen gebeuren privaat en achter gesloten deuren, dit mede door het zogenoemde valse marktmechanisme en zonder controle van de samenleving. · Maatschappelijk ondernemen is niet mogelijk en vooral niet wenselijk volgens de 1 % geprivilegieerde elite, de rest van de samenleving de (99%) betaalt het gelag uiteraard.

    Het vrije marktmechanisme: analyse van de dominante economische wereldhiërarchie: (vrije markt kapitalisme)

    Economie is hier geen middel maar een doel op zich. De economische dominante wereldhiërarchie gebaseerd op krediet, aanvang 1946 tot heden. De Bilderberg groep, de verenging der werelddictators, de dominante vrije markt extremisten. Deze organisaties zetten mensen (de wereldsamenleving) onder druk: (de schuldeneconomie) Gemanipuleerde en gecontroleerde muntontwaarding of muntopwaardering aan de hand van de medewerking met het systeem, sancties: onderwaardering van de munt of boycot van het systeem. Democratisch verkozen worden betekend niet democratisch regeren:

    Nationaal politiek en stemrecht heeft zeer weinig te betekenen en heeft zeer weinig invloed! Is niet iedere leider die onverstandig en dominant regeert een dictator, ook al is hij democratisch verkozen, het enige verschil is de termijn van dictatorschap, deze enkel termijnverantwoordelijkheid voor de verkozen tijd kan ook op korte termijn veel positieve wetgeving vernietigen en democratie terugdringen.

    De machtsstructuur van kapitalisme:

    De huidige vrijheid om nationaal of Europees democratisch je eigen onderdrukkers te kunnen kiezen is geen vrijheid maar bedrog, waar mogen de burgers hier het bolletje rood maken? Zelfregulatie is de grootste mythe van het vrije marktorakel, het is de schuldendictatuur van de westerse financiële wereld.

    Het economisch en monetaire kapitalisme en de privaatgeleide vrije marktplaneconomie, de planningsgroepen van vrije markt en kapitalisme en hun totalitaire macht en dominantie:

    1. Bilderberg groep, (niet democratisch verkozen) (invloedrijke figuren uit het bedrijfsleven) 2. De Round Table, (niet democratisch verkozen) (de grootste privaatindustriëlen ter wereld) 3. De Mont P’lerin Society, (niet democratisch verkozen) de neoliberale 'evangelisatie'. 4. WTO,…… (niet democratisch verkozen) (Wereldhandelsorganisatie) 5. Wereldbank, (niet democratisch verkozen) (eigendom van haar aandeelhouders) (krediet) 6. Council on Foreign Relations wordt de CFR in een aantal theorieën wel gezien als de grote machtsdriehoek van de heersende geprivilegieerde elite. (niet democratisch verkozen) De CFR is de onzichtbare regering van de VS zonder enige twijfel. 7. De Trilaterale Commissie (TLC) is een privé-organisatie opgericht in 1973 op initiatief van David Rockefeller. (niet democratisch verkozen) 8. De 23 belastingsparadijzen op onze planeet. (niet democratisch verkozen) 9. G20 (niet democratisch verkozen) (illegale politieke bemiddeling achter gesloten deuren) 10. De 9.000 hoofdfondsen, de instrumenten van de economische wereld dictators. (krediet) 11. IMF,……… (niet democratisch verkozen) (Internationaal Monetair Fonds) (krediet) 12. Europa…… (Hulp en krediet voor landen in nood) (krediet) 13. Nationaal politiek (democratisch verkozen worden betekend niet democratisch regeren) 14. Privaat banken en staatsbanken. (krediet) 15. De 1% economische dictators op onze planeet…. (niet democratisch verkozen) 16. De CIA staat in voor de economische vrijheid en veiligheid van deze machtsstructuur. (niet.. 17. NATO, het militair verdedigingsmechanisme van de totale machtsstructuur (niet….. 18. De VS en het wereldwijde netwerk van 1.000 militaire bases.(niet democratisch verkozen) 19. Burgers. (krediet) (de gedupeerde consumenten en sociale slachtoffers) (de 99%) 20. Volgende generatie, eerst het krediet betalen van de vorige generatie! (de gedupeerde)

    Voorbeelden:

    1. http://www.youtube.com/watch?v=E0yU37mHf_M 2. http://www.youtube.com/watch?v=gfgCYGi65WM 3. http://www.youtube.com/watch?v=q-r4DGx04gI&feature=related 4. http://www.ncpn.nl/archief/2007/17/basisa.htm 5. http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=2546 6. http://www.tuks.nl/docs/Geen_Democratie_als_zodanig.pdf

    Analyse, kapitalisme is een politiek-economisch systeem dat gekenmerkt wordt door particulier privé-eigendom van productiemiddelen en goederen zoals:

    · Fabrieken. · Bedrijven · Machines. · Percelen grond. · Gebouwen. · Grondstoffen. · Producten (Afgewerkte of niet volledig afgewerkte producten) · Arbeid. ( arbeid + kost wordt indien mogelijk vervangen door automatisering) · Decadente privaat eigendom, zelfs niet verkregen door normale arbeid maar door hebzucht, bedrog en misbruik.

    Er wordt geproduceerd binnen de vrije markt economie, meestal zonder controle van de staat of een “transparant democratisch wereld economisch controlesysteem” (TDWEC). Deze vorm van produceren is gericht op het behalen van een zo hoog mogelijke privaatwinst voor geprivilegieerde eigenaars of aandeelhouders, dit meestal georganiseerd door eigenaars of managers. Kapitalisme is een economische orde waarbij de productiemiddelen eigendom zijn van een “geprivilegieerde elite” die tevens dominant en eenzijdig de economische beslissingen nemen. Als bedrijven failliet gaan verliezen ze wel een deel van hun geld maar ze hoeven nog altijd niet bij te dragen aan de maatschappelijke verliezen en de schade, dat doen de overheden, de samenleving dus.

    Dit privaat economische systeem wordt gekenmerkt door privé-bedrijfbezit en privé-kapitaal. De investeringen worden bepaald door dominante privé-beslissingen:

    1. Prijzen. 2. Productie. 3. Distributie. 4. Concurrentie. 5. Investeringen. 6. Winsten gaan naar investeringen of belastingsparadijzen of privaatdoeleinden.

    Er is weinig of geen overheidscontrole mogelijk in een privaateconomisch systeem, waarom?

    1. Kartelvorming. 2. Onderlinge prijsafspraken. 3. Oneerlijke concurrentie of valse concurrentie. (lageloonlanden) 4. Bedrijfsverhuizingen naar de nieuwe en grotere markten (lageloonlanden) met technologie, studie en knowhow die hier verkregen zijn door belastingsgeld. 5. Handel met lageloonlanden die massaal prachtige eigen bedrijven ruïneert, valse concurrentie dus. 6. Bedrijfssluitingen door delokalisering, fusioneren of andere valse redenen. 7. Banken die enkel speculeren en digitaalgeld creëren en niet investeren in bedrijven en burgers. 8. Lage lonen enkel voor werknemers (working-poor) geen minimum lonen mogelijk. 9. Waanzinnige bonussen of ontslagvergoedingen van managers en aandeelhouders. 10. Totaalautomatisering van privaatbedrijven zonder participatie voor de gemeenschap. 11. Ontduiken van belastingsgelden, deze gelden aanzien als winst, of gebruiken voor privaatdoeleinden, of met dit geld speculeren of investeren in de nieuwe markten. 12. Versluizen van valse winsten naar de 72 belastingsparadijzen op onze planeet. 13. Het uitbuiten van mens door mens oncontroleerbaar maken. 14. Multinational planeconomie zonder wereldwetgeving. 15. Internationale oncontroleerbare witteboordencriminaliteit. (geen wereldwetgeving)

    Het is een gesloten productiesysteem waarin de productiemiddelen in particulierbezit zijn en een dominerende monopoliefunctie vervullen in de productie van goederen, de samenleving (99%) heeft geen inspraak vermits vele zich niet in de nationale wateren bevinden, dit door een gebrek aan wereldwetgeving en een wereldtribunaal. De middelen om te produceren en de productiewijze zijn reeds vele tientallen jaren hoofdzakelijk in handen van een kleine bezittende en dominante geprivilegieerde klasse, de (1%) elite en jetset. http://geld.plein.nl/belastingparadijzen/Kaaimaneilanden/kaaimaneilanden.html

    Deze kleine geprivilegieerde bezittende klasse of elite zijn:

    1. Eigenaars van bedrijven. 2. Aandeelhouders. 3. Managers. 4. Stropoppen. 5. Dominante economische dictators met enkel een postbus in een belastingsparadijs.

    Analyse: mateloze decadente luxe voor enkele: (de basisprincipes van het neoliberalisme)

    · Winst is altijd voor private ondernemingen en hun geprivilegieerde eigenaars en aandeelhouders die zich daardoor ongelimiteerde privaat luxe kunnen permitteren. · Verlies en verantwoordelijkheid is altijd voor de overheden, werknemers en de gemeenschap! · Private ondernemingen zijn bedorven pubers die telkens terug aan de borst van “mama overheid” hangen en werknemers laten verzuipen als het fout loopt. · De staat is altijd verantwoordelijk zoals overal op onze planeet, ze is altijd last-minute Promotie + all inclusive, werknemers zijn altijd de slaven van dit neoliberale systeem. · De ideale maatschappij bestaat volgens de arrogante neoliberale elite uit superrijke en hardwerkende superarme, de zogenaamde working poor (werkende armen of loonslaven) De geprivilegieerde elite en jetset kan onmogelijk rijk zijn en rijk blijven zonder een gelegaliseerd systeem van:

    · Gelegaliseerde diefstal. (business is business, kassa – kassa) · Krediet. · Uitbuiting. · Consumentisme. · Multinational plan économie. · Speculeren. (banken) · Het eigendomsinstrument. · De grondwet als fundament. (de geprivilegieerde zijn de ontwerpers van de grondwet) · Internationale gelegaliseerde pickpocketbusiness is het instrument, business is business, kassa - kassa.

    De arrogante geprivilegieerde elite kan enkel door deze legale diefstal:

    · Zichzelf mateloze decadente luxe toe-eigenen. · Zichzelf in enorme villa’s in het zuiden ophouden. · Hun legaal gestolen fortuinen in belastingsparadijzen opslaan. · Beschikken over enorme luxe jachten, villa’s en exclusieve privaat jets. · Niet werken en parasiteren op koste van andere.

    Dit is wat kapitalisme is en het enige doel van dit systeem.

    Niet de productiviteit of de hoeveelheid privaatbedrijven is van belang voor de welvaart en democratie van een samenleving, ze zijn enkel verantwoordelijk voor de armoede in een land:

    http://nl.wikipedia.org/wiki/Democratie-index

    Japan is het meest producerende land ter wereld met enorme armoede als gevolg.

    http://www.catherinevuylsteke.com/japan-een-burger-op-zes-leeft-in-armoede/

    Tsjaad één van de armste landen ter wereld beschikt over een enorme rijkdom aan aardolie.

    Armoede in de wereld, MUNDI statistiek in %. http://www.indexmundi.com/map/?v=69&l=nl

    Noorwegen is het meest democratische en rijkste land per inwoner ter wereld, het grootste gedeelte aan grondstoffen en bodemschatten (petroleum) is in handen van de staat.

    http://www.youtube.com/watch?v=uGTzbj3fRSw (Noorwegen)

    Niet de productiviteit of hoeveelheid privaatbanken is van belang voor de samenleving. Niet de technologische automatisering, innovatie of knowhow is van belang voor de welvaart van een democratische samenleving, maar wel hoe winsten van privaatbedrijven en privaatbanken gedeeld worden onder de samenleving, dit schept koopkracht, welvaart en democratie voor iedereen. Duurzame democratische en economische ontwikkeling veronderstelt eveneens dat winsten van privaatbedrijven evenwichtig gedeeld worden tussen aandeelhouders (eigenaars) en werknemers, per slot van rekening dragen ze samen bij tot het succes van de ondernemingen, de enen met kapitaal en werknemers met hun arbeid. Wanneer de staat de economie en het monetaire systeem uitgeeft aan de privé-sectors dan is een degelijk belastingsysteem noodzakelijk, het verhoogt de koopkracht en de welvaart voor iedereen.

    Crisis In The Congo: Uncovering The Truth: 1. http://www.youtube.com/watch?v=vLV9szEu9Ag&feature=player_embedded#at=153

    72 belastingparadijzen voor privé-bedrijven en de elite op onze planeet: (zwart geld)

    · 25 belastingparadijzen voor de privé-bedrijven van Europa. (zwart geld) · 72 belastingparadijzen voor de privé-bedrijven in de wereld. (zwart geld)

    Wie controleert de boekhouding van deze belastingparadijzen eigenlijk? Het grootste gedeelte van de belastingsparadijzen is gevuld met gestolen belastingsgeld, sociaalzekerheidsgeld en geld van woekerwinsten door uitbuiting van mens en natuur. Een postbus adres in een belastingsparadijs is voldoende voor bedrijven om miljarden te frauderen, dit is vooral oneerlijke concurrentie voor bedrijven die niet frauderen.

    http://www.hetgrotegeld.be/downloads/levedefiscus.pdf

    1. Andorra 2. Aurigny 3. Belize 4. België 5. Bermuda 6. Campione (Italië) 7. China: Speciale Economische Zones, alsmede Hongkong en Macau 8. Cyprus 9. Delaware, Verenigde Staten 10. Dubai 11. Dublin Dock Area (Ierland) 12. Frankfurt (Duitsland) 13. Gibraltar (Verenigd Koninkrijk) 14. Guernesey 15. Hong Kong 16. Hongarije 17. Ingoesetië (Rusland) 18. Kaaimaneilanden 19. Kanaaleilanden, met name Guernsey en Jersey 20. Liechtenstein 21. Luxemburg (1929 holdings) 22. Man 23. Malta 24. Madeira (Portugal) 25. Marshalleilanden 26. Monaco 27. Noord-Cyprus (Turkije) 28. Nauru 29. Nederland 30. Panama 31. Sark eiland 32. Singapore 33. Stad Londen, Verenigd Koninkrijk 34. Triëst (Italië) 35. Vanuatu 36. Verenigde Arabische Emiraten 37. IJsland 38. Zwitserland (m.n. bepaalde kantons, zoals Zug)

    http://geld.plein.nl/belastingparadijzen/Kaaimaneilanden/kaaimaneilanden.html Hoeveel geld zou op de rekeningen van de belastingsparadijzen staan?

    Het gestolen privaatgeld van de geprivilegieerde elite en jetset dat opgesloten zit in alle belastingparadijzen op onze planeet bedraagt ongeveer: 900.000 miljard Euro, vele beweren dat het meer dan het dubbel kan zijn. Zeker genoeg om alle armoede, honger, analfabetisme en ziekten te bestrijden en om iedereen op onze planeet te laten studeren en een menswaardig bestaan te geven. Vooruitgang voor iedereen en niet enkel voor de 1 % geprivilegieerde elite en jetset!

    Arbeid:

    De arbeid gebeurd grotendeels door werknemers, (de 99%) ze zijn daarin genoodzaakt hun arbeid te ruilen voor een onderhoudsloon, dit zonder participatie of gemeenschapsrecht of wat ook. Door de kleine bezittende geprivilegieerde klasse (de 1%) wordt geen verantwoording aan de werknemers of samenleving afgelegd, enkel het winstoogmerk staat voorop, dit om de eigenbelangen en eigeninteresses te kunnen dienen, het winstoogmerk gaat slechts naar deze kleine bezittende klasse, (de 1%).

    1. Onderhoudsloon analyse: (man + vrouw) arbeider België in 2011: (gemiddelde inkomen, tweede hoogste in Europa)

    1. 1.500 Euro netto per maand per werkende persoon. 2. Man en vrouw werken: 3.000 Euro samen per maand. 3. Gezin bestaat uit 4 personen, 2 volwassenen & 2 kinderen. 4. 4 personen : 3.000 Euro = 750 Euro per persoon per maand. 5. 750 Euro per persoon : 31 dagen (maand) = 24,19 Euro per dag per persoon.

    2. Onderhoudsloon analyse: alleenstaande arbeider (ster) België in 2011: (gemiddelde inkomen, tweede hoogste in Europa)

    1. 1.500 Euro netto per maand per werkende persoon. 2. Gezin bestaat uit 3 personen, 1 volwassenen & 2 kinderen. 3. 3 personen : 1.500 Euro = 500 Euro per persoon per maand. 5. 500 Euro per persoon : 31 dagen (maand) = 16,12 Euro per dag per persoon.

    Gini-coefficient: (is een maat voor loonongelijkheid of loondifferentiatie)

    Deze basisprincipes zijn het hart van de transparante democratie: (Gini-coëfficiënt) De democratisering van de inkomensongelijkheid in de publieke en privé-sector voor iedere burger. (privaatinkomen)

    Definitie van de wereld Gini-coëfficiënt:

    1. De Gini-coëfficiënt wordt meestal gebruikt om de inkomensongelijkheid te meten. 2. Het gebruik hiervan vereist dat niemand een ‘negatieve netto welvaart’ heeft. 3. De Gini-coëfficiënt wordt tevens gebruikt voor een welvaart compensatiebeleid van inkomstenbelasting, een uitgebreide sociale zekerheid en de maatschappelijke voordelen in natura en de filosofie daarachter.

    Voorbeeld:

    Gini-coëfficiënt: (verschil tussen minimum (1) en maximum (4) netto inkomen)

    Dit betekent:

    · De inkomensongelijkheid tussen de minst verdienende en de meest verdienende is (4) · De meest verdienende kan maximum 4 keer meer verdienen met zijn privaatinkomen dan de minst verdienende, de meest verdienende trekken dan de mistverdienende automatisch vooruit vermits de inkomensongelijkheid maximum 4 mag bedragen, dit versnelt de transparante democratische evolutie. · Ook deze inkomensongelijkheid is nog steeds niet rechtvaardig: Wat één individu op 1 jaar verdiend, daar moet een ander individu 4 jaar voor werken. Dit is uiteraard nog niet democratisch maar het is een begin voor meer democratie. · Het extreme inkomsten verschil momentheel in Europa is 1 op 3.000, dit betekent: wat (individu A) op één jaar verdiend daar moet (individu B) 3.000 jaar voor werken, wat ridicuul en totaal ondemocratisch is uiteraard. · Door automatisering en meer democratisering kan het verschil van (1 op 4) kleiner worden, wat voor de mensenrechten en de transparante democratie ideaal is! · Een uniforme loonvorming dit betekent: (gelijk werk = gelijk loon) dit is het einddoel van iedere transparante democratische samenleving waar ieder individu dezelfde democratische rechten en plichten heeft. · De verschillen tussen rijk en arm op onze planeet kunnen enkel opgelost worden door de privaatloondifferentiatie te verminderen en de rechten van ieder individu te respecteren.

    Indien we voor het privaatinkomen van iedere burger een ander soort geld zouden creëren, vb:

    1. De privaateuro: · Hier is het Gini-coëfficiënt 100% controleerbaar voor iedere burger. Er moest geen enkele vorm van personenbelasting of bedrijfsbelasting bestaan. De inkomensongelijkheid kan maximum 1 op 4 zijn.

    2. De business Euro: · Deze dient enkel om handel te drijven en kan niet gecumuleerd worden met de (privaat Euro) Onderhoudsloon: (minimum uitgaven voor een menswaardig bestaan, en tellen maar!)

    Wonen:

    1. Huishuur of huiskoop. 2. Huiskoop: (kadastrale per jaar) 3. Water (sanitair & onderhoud) 4. Elektriciteit voor: (huishoudtoestellen & licht & koken) 5. Gas (verwarming & sanitair) 6. Telefoon & internet. (computer) 7. Kabel TV. 8. Bouw renoveren (sleet en onderhoud) 9. Huisraad (potten, bestek servies enz) (sleet) 10. Huishoudtoestellen & computer & multimedia + (sleet en onderhoud) 11. Meubelen (sleet)

    Mobiliteit:

    1. Auto of openbaar vervoer: (brandstof) (wegentaks) (sleet en nieuwkoop en onderhoud)

    Levens noodzakelijke middelen voor een menswaardig bestaan:

    1. Eten & drinken (uit eten gaan?) 2. Kleding & schoeisel & pers.hygiëne: (sleet en nieuwkoop) 3. Gezondheidszorg. (tandarts) (dokter) (gynaecoloog) (medicamenten) 4. Onderwijs: schoolboeken, kot, inschrijvingsgeld, uitstap, zakgeld. 5. Kapper en manicuur. 6. Kinderopvang: (onthaalmoeder) (crèche) 7. Cosmetics: (deo, zeep, parfum) 8. Sierraden: (juweel, enz?)

    Andere:

    1. Verzekeringen: (auto, brand, hospital, famil, levensverz, mutualiteit) 2. Belasting: (Pers of gezin) 3. Spaar geld (noodsituaties & werkloosheid) (Belgen sparen ruim17 procent van inkomen) 4. Vakbond.

    Vrije tijd:

    1. Cultuur (cinema, toneel enz) 2. Sport. 3. Andere vrijetijdsbesteding of ontspanning. 4. Jaarlijks verlof (reizen)

    Een beurtrolsysteem voor alle arbeid en voor iedereen, dan is er geen werkloosheid meer, een transparante democratische oplossing. Democratie betekend alle beschikbare arbeid via een beurtrol verdelen over alle burgers en tevens alle betaalde vrije tijd verdelen over alle burgers.

    · Democratische en transparante arbeidsherverdeling en vrijetijdsherverdeling verspreiden over alle burgers. · Niemand hoeft dan beschaamd te zijn om wel of niet te werken of om rechtstreeks productief te zijn! · Iedere burger zonder uitzondering, verplichten om 35 jaar bij te dragen aan de gemeenschap en dit voor hun 55 jaar, dit is een democratische herverdeling van de arbeid en daardoor voor meer betaalde vrije tijd voor iedereen, alle problemen betreffende ongelijke verdeling van werk zijn daardoor opgelost, dit om verdere discriminatie en apartheid te voorkomen, mensenrechten en plichten voor iedereen staan voorop! · Democratische en transparante arbeidsherverdeling over de totale bevolking is een middel om werklozen, vensterkijkers, renteniers, rijke, profiteurs, elite, jetset enz. gedwongen (met een weinig Stalinisme) aan het werk te zetten. · Dit om met meer mensen minder werk te moeten leveren, dit voor meer betaalde vrije tijd voor iedereen en om vroeger op rust te kunnen gaan, ieder individu in onze samenleving heeft daardoor dezelfde transparante democratische rechten en plichten. · Niemand kan op deze manier anderen individuen verwijten van luiheid, gebrek aan motivatie of geen bijdrage voor de samenleving te leveren, iedereen brengt zijn deel in en draagt zijn deel bij, simpel, transparant en begrijpbaar voor iedereen. · Indien ieder individu (dat kan werken) in België met dit beurtrolsysteem zou werken, dan is er slechts 20 uur werk per week noodzakelijk voor iedereen. · Iedereen heeft iets bijgedragen voor de samenleving en er is veel betaalde vrije tijd voor iedereen. (geen uitzonderingen toegestaan) · Een beurtrol voor iedereen die kan werken is de beste democratische oplossing voor meer betaalde vrije tijd voor iedereen, dit om vroeger op rust te kunnen gaan en geen schuldige werklozen te creëren, dit voor iedere burger en niet enkel voor de geprivilegieerde klasse en andere parasieten en profiteurs zoals nu het geval is. · Uiteindelijk was dit het einddoel van een hoogstaande technologische geautomatiseerde economie en een moderne samenleving zonder profiteurs, eigenbelangers en eigenintressers, dit is wat democratie is. · Internationale fairtrade handelsvoorwaarden dragen bij tot betere leef en werkomstandigheden, een vriendelijker milieu en meer betaalde vrije tijd voor ieder individu op onze planeet. · Een democratische wereldwetgeving waarbij kapitaalsvlucht, productievlucht en geldvlucht bestraft wordt met dwangarbeid, zo simpel is het, geen vrijheid op kosten van andere hun vrijheid, vrijheid en meer vrije tijd voor iedereen. · Globalisering van democratische arbeid en economie en een wereldwetgeving daarvoor zijn noodzakelijk. · De 1% geprivilegieerde elite mag daar niet bang van zijn, ze moeten leren flexibel zijn!

    De angst van de elite:

    Het enige waarvan de geprivilegieerde elite momenteel angst heeft is dat ze door niemand nog onderdanig bediend kunnen worden en dat ze een deel van hun luxe leventje moeten opgeven en zelf een deel effectieve arbeid moeten bijdragen voor een transparante democratische samenleving!

    Het liberale egalitarisme: (economie is een doel op zich)

    De liberale definitie van egalitarisme richt zich op economische ongelijkheid, waarin vervolgens automatisch ongelijkheid van kansen voor iedereen wordt nagestreefd. Klasse verschil, rang of stand zijn geen discriminatie en worden gepromoot. (éénieder moet niet evenveel kansen hebben en niet tot economische voorspoed komen) De ongelijkheid van uitkomst (éénieder moet geen gelijke welvaart bezitten), wat men terug kan vinden in bijvoorbeeld het liberalisme, in meerdere maten in het neoliberalisme en extreem in het rechtse vrije marktfundamentalisme. Het uitbuiten van mens door mens is toegestaan in al zijn vormen. Het BBP wordt niet rechtsevenredig verdeeld over het aantal inwoners per land, maar gehoord een bepaalde geprivilegieerde elite en jetset toe. Democratie is voor neoliberalen en marktfundamentalisten achterhaald, het belemmert de gelegaliseerde pickpocketbusiness, business is business, kassa – kassa, amen en uit!

    IMF prognoses, GOS: http://www.prospekt-online.nl/prospekt/prospekt_artikelen/gos_2010.pdf

    · Het bbp per hoofd van de bevolking zegt weinig over het werkelijke welvaartspeil van verschillende inkomensgroepen in een land. · Dit omdat het cijfer slechts het nationaal inkomen door het aantal inwoners is. · Het bbp per hoofd van de bevolking zegt daarom niets over de verdeling van het inkomen. · Het gros van het nationaal inkomen kan best terechtkomen bij een kleine elite. · Als we hiermee rekening houden staat een gemiddelde inwoner van het egalitaire Wit-Rusland er nog beter voor.

    Economische democratie bestaat in het westen niet:

    De westerse democratie is enkel gericht op de politieke verkiesbaarheid op termijn, meer niet. Democratisch verkozen worden betekend niet democratisch regeren. Economische democratie bestaat in het liberale kapitalisme niet. (vrije markt is dus dictatuur) De westerse economie is een totalitair systeem gebaseerd op enkele economische privé dictators. De westerse financiële privé dictators hebben de planeet in een enorme financiële crisis gebracht.

    Reële of effectieve economische democratie: (Economie is een middel en geen doel op zich)

    Economische democratie is een systeem waarin economische beslissingen op een transparante democratische manier genomen worden. Volgens voorstanders van economische democratie is deze noodzakelijk om een ware democratie te vormen. Economische democratie is een centraal thema in moderne vormen van sociaalmarkteconomie. Fairtrade handel is een zeer kleine vorm van democratische economie.

    Het sociale égalitarisme:

    De sociale definitie van egalitarisme richt zich op economische gelijkheid, waarin vervolgens gelijkheid van kansen wordt nagestreefd, klasse verschil en rang of stand zijn discriminatie. (eenieder moet evenveel kansen hebben en tot economische voorspoed komen) Gelijkheid van uitkomst: (eenieder moet een gelijke welvaart kunnen bezitten), wat men terug kan vinden in bijvoorbeeld het socialisme, het BBP wordt rechtsevenredig verdeeld over het aantal inwoners en het uitbuiten van mens door mens is verboden! Een inkomensverhouding van maximum 1 op 4 is democratisch, in Europa is dit momenteel: (1 op 3.000) door verdere democratisering kan het verschil kleiner worden.

    Parecon en economische democratie:

    Parecon is een acroniem voor Participatory Economy, een economisch ordeningsmodel ontwikkelt door de Amerikanen Hahnel en Albert als alternatief voor het kapitalisme. Het is eind jaren tachtig van de twintigste eeuw ontwikkeld door de Amerikanen Michael Albert (politicoloog, natuurkundige) en Robin Hahnel (hoogleraar economie). Zij zetten hun denkwijze voor het eerst systematisch uiteen in 1991[1]. In latere publicaties is het model verder ontwikkeld. Parecon is gebaseerd op het bevorderen van economische rechtvaardigheid, economische democratie en solidariteit. http://nl.wikipedia.org/wiki/Parecon

    Economische democratie & Sociaalmarkteconomie: Sociaalmarkteconomie is een vorm van economie waarbij de allocatie van producten via een (gedeeltelijke) markteconomie plaatsvindt, terwijl de eigendom van productiemiddelen gesocialiseerd is (in handen van de gemeenschap/staat geplaatst). Het economisch systeem van het voormalige Joegoslavië was een vorm van sociaalmarkteconomie. Een nieuwere variant is ontwikkeld door de Amerikaanse econoom David Schweickart, maar deze is tot op heden in geen enkel land ingevoerd. Een kernbegrip in het systeem van Schweickart is economische democratie: Economische beslissingen worden democratisch genomen door de werknemers op bedrijfsniveau. Cuba, Wit Rusland, Vietnam, Libië en Venezuela zijn economische experimentele laboratoria. De resultaten van deze experimenten kunnen benut worden om een betere economie voor iedereen te bekomen en af te zien van een ideale economie voor enkele gepriviligeerde. Landen met een democratische economie zijn een doorn in het oog voor het westerse kapitalisme en moeten aldus militair bestreden of geboycot worden, ze brengen de bestaande gevestigde elite en jetset in gevaar! Er zijn nog vele andere marktvormen, zeker niet enkel vrije markt!

    Vrijheid en democratie:

    Relatief vrij of totaal vrij zijn betekend zeker niet dat het systeem democratisch bestuurd wordt. Valse en schijndemocratische landen zijn er op onze planeet genoeg, maar niet allemaal dragen ze eerlijkheid en rechtvaardigheid voor iedereen hoog in het vaandel.

    Democratiseren van de rechterlijke macht, rechtspraak: Rechters worden niet verkozen maar aangesteld, hebben een quasi-eeuwigdurend mandaat en kunnen derhalve ook nooit ter verantwoording geroepen worden, ze voelen zich dan ook als een god die almachtig is. De theorie dat rechters niet meer doen dan de algemene wetten (die al dan niet democratisch tot stand kwamen) toetsen aan individuele gevallen is niet langer geldig. De huidige rechtspraak is zelf ook een bron van het recht wat gevaarlijk is uiteraard. De rechterlijke macht heeft tot doel problemen op te lossen en geen problemen te creëren. Denk maar eens aan de verreikende gevolgen van bijvoorbeeld het “relatief onbevooroordeeld Europees Hof” en wat zou een nog meer onbevooroordeeld wereldtribunaal kunnen zijn. Rechters zouden door het volk gekozen moeten worden voor een bepaalde tijd, dit is helemaal geen schending van de scheiding der machten. Zolang je maar niet tegelijk rechter en volksvertegenwoordiger bent is er helemaal niets mis.

    Nationale of binnenlandse soevereiniteit: dit in eigen land voor eigen burgers: (analyse) Wie bewaakt de bewakers? (volkssoevereiniteit of beter burgersoevereiniteit) De donkere kant van de wet: (het verdediging apparaat van de gevestigde 1% geprivilegieerde)

    Wanneer politie burgers niet beschermd dan is het geen politie maar een repressieapparaat. Oorlog wordt gewettigd door een opgezette regeringsorganisatie, zodat moord op grote schaal niet als misdaad maar als plicht wordt gezien. Deze opgezette regeringsorganisatie van een staat kan bij “interne twist” (revolutie) ordes geven aan hun overheidsvechtmachines: (leger, getrainde elite troepen, politie enz) of (private firma’s voor getrainde vechtmachines) om deze in te zetten om de eigen burgers neer te knuppelen of met scherp te schieten, of burgers gewelddadig uit elkaar te slagen indien de geprivilegieerde elite in gevaar is, dit is uiteraard nooit te rechtvaardigen en in strijd met alle mensenrechten, het is staatsterrorisme.

    Militair of politiedemocratie bestaat niet, ze is altijd de dictatuur van de oorlogslogica, repressie, detentie, massa arrestaties, folter of vechtlogica.

    Militairen en politie camoufleren vaak hun macht en vechthonger, onder het mom van democratie. Dit agressief crapuul verdedigt ieder systeem voor geld, morele en ethische waarden of ideologie worden niet in vraag gesteld, enkel het bevel telt. Ze ageren als vechtmachines zonder verstand of gevoelens tegen de eigen burgers! Een eenvoudig bevel van een overste volstaat om blindelings deze vechtmachines in gang te zetten. De persoonlijke mening van deze vechtmachines wordt niet geaccepteerd of getolereerd. Zwakke burgerslachtoffers worden op een georganiseerde manier geselecteerd en afgezonderd en op een laffe manier door meerdere getrainde vechtmachines in elkaar geslagen. Om zelf te denken worden deze vechtmachines niet opgeleid en niet betaald, enkel om bevelen van de elite op te volgen zonder vragen te stellen, verstand op nul en blik op oneindig! Beschaving, democratie, burgersoevereiniteit en respect voor de burgers is iets anders uiteraard. Hier zien we duidelijk dat de meeste provocaties grotendeels aanvangen door deze vechtmachines, gecommandeerd van uit de bovenste rangen van de staatselite op vraag van… en in samenwerking met de privé elite! Zijn deze vechtmachines zelf nog integreerbaar in een fatsoenlijke samenleving? Kunnen deze vechtmachines hun eigen kinderen nog geweldloos en fatsoenlijk opvoeden?

    De honger naar macht, superioriteit en uniformiteit is de eerste stap naar fascisme:

    In uitzonderlijke omstandigheden is zelfs moorden en genocide en folter toegestaan, naargelang de angst van de elite om hun privileges en hun verkregen privé eigendom kwijt te geraken. Ook de westerse valse democratie zal niet terugschrikken om de eigen burgers te provoceren, in elkaar te slaan, op te pakken, te intimideren, repressie, detentie en folter, dit geld ook voor vrouwen, kinderen en ouderlingen, hier geen onderscheid van burgers. Al dit om vooral de “1% geprivilegieerde privaat en staats elite” hun eigendommen, weelde en henzelf blindelings te verdedigen. Indien de tijden verslechteren zullen we meer en meer zien dat betogingen omgevormd worden tot echte binnenlandse veldslagen en binnenlandse oorlogen. Speciale vechtmachines (politie en leger) zijn nu reeds in opleiding en training om deze crisistijden repressief tegemoet te gaan. Indien iedere regering van ieder land op onze planeet kan misbruik maken van de binnenlandse soevereiniteit dan is de democratie weg, slechts de onderdrukking, repressie en detentie blijft over. Deze provocaties zijn meestal de voorbode van een systeem in verval, verkiezingen en oorlog kunnen daar uiteraard niets aan veranderen zonder het systeem zelf grondig te wijzigen, dit door betere en meer sociale wetgeving en de herverdeling van de rijkdom, dit ook door een degelijke en juiste revolutie door te voeren.

    Wie bewaakt de bewakers, dit is een probleem dat kan opgelost worden:

    Een staat mag politie, leger en ambtenaren niet gebruiken als repressieapparaat tegen haar eigen burgers, zulke staat is onbekwaam. De staat is een instrument dat “financiële en economische herverdeling” voor al haar burgers moet bevorderen, een staat mag haar burgers niet misbruiken. Een staat mag geen revolutie uitlokken, maar herverdeling voor haar burgers creëren. Een staat moet het uitbuiten van mens door mens verhinderen en niet gedogen. Een staat moet belastingsparadijzen voor de geprivilegieerde elite verbieden maar niet gedogen! Wie bewaakt de bewakers? (volkssoevereiniteit of beter burgersoevereiniteit)

    De donkere kant van de wetgeving: (systemen om dictators van de privé-sectors te verdedigen)

    Welke wapens en andere systemen worden gebruikt bij repressie op de eigen burgers, dit door politie, staat of privaat getrainde vechtmachines, leger, geheime dienst, Europol, enz. Wanneer politie en leger slechts de waakhonden en verdedigers van de elite zijn dan hebben deze instanties geen zin voor de grote meerderheid van burgers.

    1. Traangas. 2. Rubberkogels. 3. Waterkanon. 4. Scherpkogels in noodsituaties. 5. Wapenstok. (burgers afzonderen en neerknuppelen of inmelkaar slagen) 6. Taserwapen hoogspanning 50.000 volt. 7. Peperspray. 8. Intimidatietechniek. 9. Detentie. (gevangenschap) 10. Massa arrestaties. (burgers fotograferen, vingerafdrukken, aanleg dossier) 11. Deportatie in noodsituaties. 12. Folter (foltertuigen of andere systemen) 13. Getrainde vechtmachines met tactiek. (vechtlogica) 14. Gepantserde voertuigen. 15. Tanks. 16. Helikopters. 17. Schilden en kogelvrije vesten. 18. Beboeten financieel of dwangarbeid. 19. Provoceren door te chargeren.

    De wereld is een gevaarlijke plek om te wonen, niet vanwege de 99% burgers die kwaadaardig zijn geworden uit armoede, maar omdat de andere 1% geprivilegieerde elite aan de oorzaak van deze kwaadaardigheid niets doet, uit eigenbelang! (Albert Einstein)

    Het scheel op uw eigen gezicht krijgen:

    [Occupytimessquare] 1 Marine vs. 30 Cops (Marine Wins) http://www.youtube.com/watch?v=WmEHcOc0Sys

    http://static6.businessinsider.com/image/4ec78eececad04c71c000016-900/lieutenant-john-pike-walks-up-and-down-the-line-spraying-students-in-the-face.jpg

    http://hphotos-iad1.fbcdn.net/hphotos-ash4/s320x320/388871_2368179078657_1075845911_2551468_773792412_n.jpg

    Referenda of direct burgerstemrecht:

    Referenda of burgerstemmingen zijn het meest democratisch, zonder het individu te beïnvloeden uiteraard, informatie en geen manipulatie. Dit in de veronderstelling dat het individu een beetje op de hoogte is van de gestelde problematiek. Daarom wordt het voor de moderne en intelligente democratische samenleving inderdaad noodzakelijk om het individu educatie en zelfbeheersing op te leggen.

    Bodemschatten: (transparant democratisch internationaal recht)

    1. Het recht op eigen bodemschatten is een democratisch soeverein recht van een land, het zijn mensenrechten van burgers. 2. Bodemschatten behoren de burgers van het land toe waar ze gedolven worden. 3. Burgers moeten daarvoor hun eigen resources (bestaansmiddelen) controleren! 4. De opbrengst van gedolven bodemschatten behoren automatisch de burgers toe. 5. In eerste instantie moeten de leiders van een staat er voor zorgen dat opbrengsten van bodemschatten het volk ten goede komen en niet enkel de 1% geprivilegieerde elite. 6. Leiders van een land, (de eliteclan) hebben geen alleenrecht op de bodemschatten. 7. De opbrengst van delfstoffen moeten dus rechtmatig en transparant over alle burgers verdeeld worden door de overheid, dit moet onder strenge controle staan. 8. De ontginner van de bodemschatten heeft nooit een alleenrecht op de bodemschatten. 9. De ontginner heeft enkel recht op een vergoeding voor de ontginning van de bodemschatten. 10. De meest arme mensen op onze planeet leven in landen met de meeste bodemschatten. 11. Bewoners van landen met bodemschatten hebben geen toegang en geen controle op de eigen bodemschatten en worden daardoor bestolen. 12. Veel landen hebben zelf geen technologische middelen om grondstoffen te delven en daar wordt zwaar misbruik van gemaakt door buitenlandse multinationale bedrijven. 13. Via een marionettenregering, aangebracht door het westen worden deze bodemschatten geplunderd zonder scrupules, met genocide als eventueel instrument. 14. Vreemde mogendheden hebben geen recht om bodemschatten te plunderen, het is pure diefstal, ook wel eens kolonialiseren genoemd, Belgen weten daar alles van.

    Crisis In The Congo: Uncovering The Truth: http://www.youtube.com/watch?v=vLV9szEu9Ag&feature=player_embedded#at=153

    Internationale soevereiniteit:

    Elk systeem of samenleving moet soeverein kunnen zijn en zijn eigen weg kunnen gaan en aldus worden gerespecteerd, geen enkel systeem is perfect. Alle landen zijn soeverein en gelijk en het zou een inbreuk zijn op de soevereiniteit van een land als er gedreigd wordt met oorlog of als er oorlog gevoerd wordt. Soevereiniteit is het recht van een politieke entiteit zijn macht uit te oefenen volgens de gewortelde cultuur en tradities, dit met wederzijds respect, belangen en mensenrechten. In het internationaal recht is soevereiniteit een belangrijk concept, daar het gaat om het respect voor elkaar grenzen en het recht om gezag uit te oefenen binnen de grenzen van een nationale staat (het zelfbeschikkingsrecht) Dit betekent dat een andere staat niet het recht heeft zich te bemoeien met binnenlandse aangelegenheden en dat zij zich onthoudt van agressie tegen een soevereine staat. Soevereiniteit betekent ook dat een soevereine staat geen enkel gezag over een andere soevereine staat kan uitoefenen, ook niet doormiddel van multinationale bedrijven.

    Enkel democratisch stemrecht is een vorm van dictatuur: (een halve waarheid is een leugen)

    Bewust focussen op enkel democratisch kiesrecht is de waarheid omgaan. Democratisch verkozen worden betekend niet democratisch regeren. De kiezers maken geen democratische regels, dat verwachten we wel van politiekers. Stemrecht betekent: het volk eruit stemmen en vertegenwoordigers erin. Democratie betekend dat het volk zelf beslist en geen valse vertegenwoordigers. Enkel het bolletje rood maken is geen democratie, het is enkel een democratische beperking op de regeertermijn! Is niet iedere leider die onverstandig en dominant regeert een dictator, ook al is hij democratisch verkozen via stemrecht, het enige verschil is de termijn van zijn dictatorschap. Een democratisch verkozen dictator heeft slechts een termijnverantwoordelijkheid voor zijn verkozen tijd en kan ook op korte termijn veel democratie vernietigen of terugdringen. Dit is de werkwijze van de westerse “kleur het bolletje rood dictatuur”, het wordt hoog tijd dat deze veel te zwakke vorm van beperkte democratie in vraag wordt gesteld. Er wordt bewust veel nadruk gelegd op democratisch stemrecht, dit omdat er zeker geen “democratische economie” getolereerd zou worden in het huidige neoliberale systeem, reeds in 1830 werd in België elke vorm van “democratische economie” in de wetgeving geweigerd. Nu wordt ook in het totale neoliberale Europa elke vorm van “democratische economie” geweigerd. Neoliberale promoten hun eigen parasietensysteem door de economische democratie te verzwijgen en deze te weigeren en door de sociaal-democratie af te breken. De grondwet wijzigen om een “democratische economie” toegankelijk te maken is onmogelijk. De sleutel om een grondwetswijziging mogelijk te maken zit altijd in de broekzak van de elite, en zij hebben er alle belang bij om deze grondwet die door hen opgesteld werd niet te wijzigen. De grondwet (regels) zijn niet de spelregels van het volk maar van de elite, in 1830 werd de grondwet samengesteld door de 1% elite, de rest de van het volk de 99% was toen analfabeet. De in 1830 samengestelde grondwet heeft totaal niets met democratie te maken.

    Besluit, er zijn twee soorten dictatuur: (geen verschil)

    De verkozen dictatuur. (een bolletje wordt rood gemaakt) De niet verkozen dictatuur. (er wordt geen bolletje rood gemaakt)

    De meest bloeddorstige (verkozen) dictatuur op onze planeet is de VS: (v.b)

    Presidenten (oorlogscriminelen) met het meeste bloed aan de handen, dit in reële dodelijke slachtoffers en materiële vernieling op onze planeet:

    (De laatste 50 jaar)

    Johnson…… van 21 jan. 1963 tot 20 jan. 1969. aantal doden: ………………… Nixon………van 20 jan. 1969 tot 09 aug. 1974. aantal doden: Ford……….. van 09 aug. 1974 tot 20 jan. 1977. aantal doden: Carter……… van 20 jan. 1977 tot 20 jan. 1981. aantal doden: Reagan……. van 20 jan. 1981 tot 20 jan. 1989. aantal doden: Bush………...van 20 jan. 1989 tot 20 jan. 1993. aantal doden: Clinton………van 20 jan. 1993 tot 20 jan. 2001. aantal doden: Buch jr………van 20 jan. 2001 tot 20 jan 2009. aantal doden: Obama………van 20 jan. 2009 tot 20 jan 2013. aantal doden:

    Aantal doden worden opgezocht!

    Er zijn twee soorten dictators:

    1. Dictators die verkozen en aan de macht gebracht worden door het westerse imperialisme!

    · Dit om zo goedkoop mogelijk aan bodemschatten te komen! · Het neokolonialisme is een systeem om roofbouw te plegen op andermans eigendom (diefstal) · Voor de vrije markt is een dictator “het middel” om voordelig aan bodemschatten te komen! · Enorme westerse bedragen worden gespendeerd om dictators aan de macht te brengen en aan de macht te houden, dit om voordelig de bodemschatten (grondstoffen) te roven. · Veel derdewereldlanden zijn politiestaten in handen van rijke families die meestal (een deel van) de industrie in handen hebben, het andere deel is in handen van westerse multinationals. · Die westerse multinationals profiteren op deze manier mee van deze politiestaat en wuiven elke verantwoordelijkheid voor onderdrukking, diefstal en uitbuiting weg. · Morele en ethische waarden en mensenrechten worden op deze manier verkracht.

    De geschikte dictator in het zadel helpen en in het zadel houden brengt dus enorm veel op:

    · De dictator eigende zich een alleenrecht voor de bodemschatten toe, hij verkoopt deze bodemschatten aan ondermaatse prijzen en wordt zelf steenrijk op koste van zijn burgers. (samenleving) · De valse vrije markt maakt op deze manier misbruik van landen en hun bevolking om aan bodemschatten te komen aan spotprijzen.

    2. Dictators die zelf de macht hebben gegrepen: · Niet alle dictators dienen hun eigenbelangen, dictators die hun zogenaamde dictatuur gebruiken voor het welzijn van hun eigen burgers worden weinig besproken of geminacht deze, “despoot of tiran” genoemd in het westen, deze zijn voor de westerse vrije markt niet bruikbaar. · Een dictatuur kan meer democratische principes bevatten dan een zogenaamde democratie. · De graadmeter voor het totale gehalte aan democratie van een land te meten bestaat niet. · Economische democratie is voor de meeste burgers het meest interessant, deze is echter in het vrije markt systeem niet aanwezig en wordt door de elite niet getolereerd.

    De huidige verworven democratische mensenrechten:

    Niemand mag zich daar illusies over maken, alle momentele sociale verworvenheden zijn door onze voorouders gedurende honderden jaren afgedwongen van de geprivilegieerde elite en jetset, beetje bij beetje, niets is gegeven of verkregen, alles is met het mes op de keel moeizaam afgedwongen. Voor deze eeuwenlange rooftochten van uitbuiting, diefstal, slavenarbeid en om onder het juk van deze uitbuiters en economische dictators onderuit te komen (dit vooral sinds het begin van de industrialisering) vele mensen hebben hun leven geofferd voor onze huidige vrijheid. Er zijn trams en bussen omgedraaid, enorme stakingen en betogingen georganiseerd, syndicaten gecreëerd, democratisering doorgevoerd, arbeidsvoorwaarden afgedwongen door stakingen, doden gevallen, enz. Buitenstaanders (gastarbeiders) en jongeren denken al eens dat onze verworven rechten hier vanzelf gekomen zijn! Vele mensen van zuiderse landen op onze planeet leven nog in erbarmelijke toestanden en hebben nog een lange moeizame weg te gaan voor ze onder het juk van deze uitbuiting onderuit komen. De automatisering, robotisering en modernisering van onze economie zullen er voor zorgen dat deze verworven rechten voor iedereen gehandhaafd blijven in de toekomst, anders heeft vooruitgang geen zin uiteraard! Indien de democratische economische rechten van burgers afgebouwd worden door globalisering, handel met lageloonlanden en delokalisering van bedrijven, dan stellen we de vrije markt in vraag! Je kan niet concurreren met burgers van lageloonlanden die hun levenstandaard 100 jaar achter is.

    De huidige embryonale democratie, door veel geduld bereikte de slak de ark, onze huidige samenleving met zijn:

    1. Sociale rechten. 2. Vangnetten. 3. Gratis studeren voor iedereen. 4. Gezondheidszorg voor iedereen. 5. Sociale voorzorg. 6. Automatisering. 7. Robotisering. 8. Technologische verbetering. 9. Alle andere moderne systemen en machines.

    Het recht op:

    1. Voedsel. 2. Onderdak. 3. Arbeid. 4. Betaalde vrije tijd. 5. Minimum inkomen. 6. Gezondheidszorg. 7. Scholing (studeren) 8. Burgerstemrecht. 9. Burgerraadpleging. (referenda) 10. Staken. 11. Zich organiseren in een syndicaat.

    Al deze behoren tot de burgersoevereiniteit en daardoor tot de rechten van de mens. Machines, automatisering, innovatie en knowhow moet mensen vrij maken, vroeger op rust kunnen gaan en minder uren werken, meer betaalde vrije tijd in al zijn vormen, dit voor iedere burger. Niet het verhuizen van privaat bedrijven naar lageloonlanden en daardoor hier sociale kerkhoven achterlaten en volksverhuizingen uitlokken. Geautomatiseerde machines van privaat bedrijven die (24op24 uur) en (7op7 dagen) draaien zonder participatie voor de burgers is fout! We kunnen niet toelaten dat deze moeizaam afgedwongen mensenrechten, beetje bij beetje terug tot tegen de grond afgebroken worden. We kunnen niet toelaten dat winsten van privaat bedrijven enkel naar aandeelhouders en managers gaan, dat met dezelfde winsten wordt geïnvesteerd in de nieuwe en grotere markten en dat hier enkel sociale kerkhoven achter blijven. (werkloosheid) Met het verlies van machines, automatisering, innovatie en knowhow wordt onze samenleving terug naar de Middeleeuwen gekatapulteerd. De provocaties van het neoliberalisme moeten met harde hand beantwoord worden, of we keren terug naar middeleeuwse toestanden.

    Alternatieven worden uitgesloten en zijn niet gewenst:

    De privaat eigenaars van de huidige vrije markt economie (de 1% geprivilegieerde elite) willen absoluut niet dat er ergens op onze planeet een alternatief voor kapitalisme wordt uitgevoerd. Hun eigenbelangen, eigeninteresses, macht en alleenrecht komt dan in het gedrang. Op dictatoriale wijze wordt elk “alternatief democratisch systeem” op onze planeet onderdrukt of met oorlog weggevaagd indien mogelijk. Uiteraard kunnen de 99% gewone burgers geen beter alternatief voor deze (1% geprivilegieerde elite) aanbieden vermits ze gewoon op kosten van de andere 99% gewone burgers leven. Deze valse westerse vrije markt “dubbele standaard filosofie” is zeker geen transparante democratie maar puur bedrog. Van een “economische democratie” willen deze (1% geprivilegieerde elite) zeker niet weten. Analyse: mateloze decadente luxe voor enkele: (de basisprincipes van het neoliberalisme) Winst is altijd voor private ondernemingen en hun geprivilegieerde eigenaars en aandeelhouders die zich daardoor ongelimiteerde privaat luxe kunnen permitteren, het is hebzucht en pure kleptomanie.

    Handelsboycot (embargo) en valutawaarde boycot: (Analyse)

    1. Sancties: (onderwaardering van de munt) 2. Sanctie: het verbod op import en export van goederen. 3. (militaire controles door de NATO, VS en Europa)

    Een handelsembargo wordt gewoonlijk opgelegd door één land of een groep van landen tegen een ander land, met de bedoeling het te isoleren en de regering en burgers ervan in een moeilijke situatie te brengen, dit om op deze manier een politiek-ideologische regimeverandering af te dwingen, meer belangen & interesses te stimuleren voor westerse privaatcorporaties en privaatbanken, resources (grondstoffen) is meestal het einddoel. Een (militaire) grootscheepse computer cyber-aanval moet het verdachte regime totaal verlammen en ervoor zorgen dat het niet weet wat er zich afspeelt binnen zijn landsgrenzen. Het elektriciteitsnetwerk, internet, radio, televisie, militaire en andere communicatie-infrastructuur zou daardoor lamgelegd worden. Oppositie, rebellen of contra’s steunen met eigen TV, radio en websites in eigen land en in het buitenland en voorzien van wapens is een systeem om regimeverandering te verkrijgen, dit om zolang mogelijk een politiek vacuüm en chaos te creëren, dit voor de belangen van het westen. Alle systemen worden aangewend om desertie onder het gevestigde regime te bekomen. Alternatieven voor kapitalisme en vrije marktfundamentalisme worden niet getolereerd. Boycot of blokkade is een collectieve straf tegen alle burgers van een land, met als einddoel het bestaande regime te ondermijnen met een (regime change) als gevolg, dit om daarna een pro-westerse marionetten regime aan het bewind te brengen, die enkel de belangen en interesses van westerse corporaties en banken behartigen. De rechten van een soeverein land worden door een embargo aan banden gelegd. Embargo's worden gebruikt als economische, politiek-ideologische en andere bestraffingen. Deze collectieve meestal economische straf betreft grotendeels het verhinderen van import en export van grondstoffen en afgewerkte producten met als doel het land te destabiliseren. De VS dicteert andere westerse landen “het belang van een vrije wereldmarkt” en ook de landen die een handelsboycot moeten ondergaan vermits deze landen de VS belangen en interesses niet invullen. Een handelsembargo of boycot is meestal de voorloper van een nieuwe VS oorlog, maar deze moet gelukkig nog steeds ondersteund worden door de VN VEILIGHEIDSRAAD.

    Meestal kan men ook andere (economische en politieke) belangen achter het embargo vinden:

    1. Het niet erkennen van landelijke valutawaarde met als gevolg dat de valutawaarde wordt ondergewaardeerd door een gedeelte van de wereldmarkt. (IMF trukendoos) 2. Door onderwaardering van de valutawaarde kan de zogenoemde vrije markt goedkoop grondstoffen en afgewerkte producten bekomen via een omweg. 3. De economische gemeenschap BRICS is een alternatief geworden voor geboycotte landen die zich nu economisch verenigen en een nieuwe, grotere en financieel-economisch sterkere vrijhandelszone creëren waartegen westerse concurrentie onmogelijk blijkt te zijn. 4. De angst van westerse landen om geboycot te worden door een grotere militaire macht (de VS) is daardoor een subtiele dwang om het recht van de militaire sterkste te volgen. 5. In een geboycot land (Cuba) kan de VS militaire gevangnissen plaatsen met foltersystemen, dodencellen en executieruimtes zonder gevolgen voor de eigen schijndemocratie, het nieuwe fascisme is geboren, dit om belangen en interesses van corporaties, banken en wapenhandelaars te verstevigen. 6. Een migratiebeleid is voor een deel ook een poging van een land om zich te beschermen tegen de VS, die naast militaire agressies, een economische blokkade en pogingen tot interne destabilisatie ook een “braindrain” organiseert. Het organiseren van een braindrain om een land te beroven van haar technici, dokters, wetenschappers en allerhande specialisten en knowhow die door kostbare kennisoverdracht van een samenleving bekomen zijn. Braindrain is een politiek-economisch wapen door de lokroep van het geld. 7. De VS blijft tot op heden hoogopgeleide mensen aansporen en zelfs betalen om te vertrekken en zo de economische ontwikkeling van landen te dwarsbomen. 8. Het politieke imago van het land wordt beschadigd als er weer eens een atleet of wetenschapper de lokroep van het geld (in onze media heet dat “de vrijheid”) niet kan weerstaan. 9. Burgers van socialistische en communistische landen zijn de enige burgers die automatisch een werkvergunning, burgerschap en sociale bijstand krijgen als ze de VS illegaal binnenkomen, ze kunnen de VS economie snel vooruitbrengen. 10. De zogenaamde neutrale liberale ratingbedrijven proberen zelfs in laatste instantie de eigen vrije markt te manipuleren. De AAA voor kredietwaardigheid wordt verlaagd om markten aan te passen. De huidige VS en Europese banken en corporaties kregen de norm AAA. De overige 99 % burgers kregen de norm ZZZ. (weinig consumeren, te veel verdienen)

    Democratie is een geweldige uitvinding van onze voorouders om zichzelf te beschermen tegen de misbruiken van de rijkdom, er moet ook een economisch voordeel zijn voor het volk. (99%) Je kan vandaag stellen dat de globalisering de noden van het volk niet aanpakt. In het kapitalisme van vandaag wordt de rijkdom enkel verzameld door de (1%) happy few.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties