Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

2027: het begin van het einde

"Ons model voorspelt over vijftien tot twintig jaar het beginpunt", zegt Kevin Schaefer, onderzoeker bij het National Snow and Ice Data Center in Colorado. “Vanaf dan is de permafrost een grote bron van broeikasgassen. Dit proces zal bovendien onomkeerbaar zijn.”
vrijdag 10 augustus 2012

Hittegolven in New York

New York kampte de voorbije zomer al weer met een hittegolf. Die komen steeds vaker voor nu de gemiddelde temperatuur in de stad met 1,3° Celsius is gestegen in de laatste veertig jaar.

De terugkerende hittegolven in New York duiden erop dat de klimaatverandering in New York sneller verloopt dan elders. New York State Energy Research and Development Authority verwacht een bijkomende stijging tot 2,7 graden tegen 2050 en zelfs tot 4 graden tegen 2080.

De temperatuur is niet het enige wat de grootstad zorgen baart. Het waterpeil is in de laatste honderd jaar 30 centimeter gestegen en de klimaatverandering kan dat proces nog versnellen. Vooral het lager gelegen Manhattan komt dan ernstig in de problemen. Ook buiten New York mogen Californië, Florida en Louisiana de komende jaren ernstig overstromingsgevaar verwachten.

Smeltend permafrost bedreigt Zwitserland

Maar ook hoger gelegen landsdelen zitten door de klimaatveranderingen al ernstig in de problemen. Wereldwijd smelten de gletsjers zienderogen. Onder de oppervlakte speelt zich echter een nog groter drama af: smeltend permafrost. Dit leidt onder meer tot enorme puinstromen die heel der dorpen in gevaar brengen.

Guttannen is zo één dorpje. Gelegen in de Zwiserse Alpen met 310 inwoners, is het de laatste stop omhoog, op weg naar de Grimselpas. In juni 2009 braken op de noordoostelijke flank grote rotsen af en sindsdien komen er jaarlijks enorme stromen puin naar beneden.

Modderstromen

"Ieder jaar nemen de modderstromen en de hoeveelheid puin toe", zegt Nils Hählen, hydraulisch ingenieur bij het kanton. In drie jaar tijd is er 630.000 kubieke meter puin naar beneden gekomen. Alleen al voor het puin in de rivier zou je zo'n 50.000 vrachtwagens nodig hebben.

Wetenschappers stellen vast dat de oorzaak ligt bij smeltend permafrost. Dat is een ondergrondse laag van rots of stenen die permanent bevroren is. Vijf procent van de Zwitserse grond is permafrost. Die permafrost fungeert als een soort stopverf en stabiliseert steile rots- en puinhellingen in het hooggebergte. Als het smelt, gaan rotsblokken en puin in grote hoeveelheden schuiven, zoals in Guttannen dus.

Degradatie

"Veel van onze gegevens wijzen op degradatie van de permafrost. De laatste drie jaar hebben de dieptes van de actieve lagen recordniveaus bereikt in de zomer." Dat zegt glacioloog Jeannette Nötzli, hoofd van het coördinatiepunt van het Zwitserse Netwerk voor Permafrost-monitoring.

Het is onmogelijk om voorspellingen te maken van veranderingen in de permafrost die te ver vooruit liggen. Ook het puin weghalen uit de vallei en de rivier is geen optie, wegens te duur en te gevaarlijk. Voor de inwoners uit het Zwiserse dorpje is er dus weinig hoop, uiteindelijk zullen ze ergens anders moeten gaan wonen. Hoeveel dorpen er op die manier zullen volgen, is nog maar de vraag.

190 gigaton kooldioxide in dooiende permafrost

Maar niet enkel in Zwitserland wordt de situatie van smeltende permafrost problematischer met de dag. Wereldwijd zorgt deze permafrost voor een dreigend probleem, omdat er enorme hoeveelheden kooldioxide en methaan in zitten opgeslagen.

Indien de aarde tegen het huidige tempo blijft opwarmen, kan tweederde van de kooldioxide die in de permafrost zit opgeslagen, vrijkomen. Dit cruciaal punt bereiken we over vijftien tot twintig jaar, zo blijkt uit nieuwe modellen. Het mechanisme zelf was al bekend. In de Canadese staat Quebec is de grens van de permafrost al 130 kilometer naar het noorden opgeschoven, in een halve eeuw tijd.

Onomkeerbaar proces

"Ons model voorspelt over vijftien tot twintig jaar het beginpunt", zegt Kevin Schaefer, onderzoeker bij het National Snow and Ice Data Center in Colorado. “Vanaf dan is de permafrost een grote bron van broeikasgassen. Dit proces zal bovendien onomkeerbaar zijn.”
In een gemiddeld scenario zal 29 tot 60 procent van de permafrost op aarde ontdooien. Dat zal leiden tot 190 gigaton extra kooldioxide in twee eeuwen tijd. "Dit is vergelijkbaar met de helft van de hoeveelheid die sinds het begin van de industriële revolutie in de atmosfeer is terecht gekomen."

Methaan

In de poolstreken zal dit zorgen voor een temperatuurstijging van 8 tot 10 graden Celsius. Dit zal niet alleen het gebied drastisch veranderen, maar ook de voorspelde temperatuurstijging van de aarde nog eens met drie graden verhogen.
Het model kan nog geen berekening maken van het methaan dat eveneens in de permafrost zit opgeslagen. Het broeikaseffect van methaan is veertig keer zo sterk als dat van kooldioxide.

Applicaties voor een beter milieu

Terwijl de gletsjers verder smelten, is het echter slecht gesteld met de kennis over klimaatverandering bij Amerikaanse tieners. Eerder dit jaar testte de Yale-universiteit jongeren op deze kennis. Uit deze test bleek dat het aantal ondervraagden die de mens als de oorzaak zien van de klimaatveranderingen zakte van 50 procent vorig jaar naar 46 procent nu.
14 procent van de ondervraagden gelooft niet eens dat er zoiets als klimaatverandering bestaat. Amerikaanse media hebben hierin een groot aandeel. Bij de grote bosbranden in Colorado afgelopen jaar werd er in nauwlijks 3 procent van de nieuwsberichten verwezen naar de klimaatverandering.

Apps for Climate, een initiatief van de Wereldbank, maakt gebruik van technologie en sociale media om het bewustzijn over de klimaatverandering bij jongeren te verbeteren. Dankzij Apps for Climate kunnen die voortaan snel en gemakkelijk hun impact op het milieu nagaan.

Ecofacts

Ecofacts is zo een applicatie. Deze toepassing maakt het gebruikers mogelijk data in te voeren om hun eigen CO2-voetafdruk na te gaan. Het is een open source-toepassing, waarbij gebruikers zelf aanpassingen kunnen doen. Iedereen heeft toegang tot de broncode om het programma zelf verbeteringen aan te brengen.

Meer weten? Je kunt nu ook zelf uitzoeken hoe het is gesteld met je kennis over de klimaatverandering. Doe de quiz en kom te weten hoe je levensstijl beinvloed wordt: uw.kqed.org/climatesurvey. Of meet je eigen ecologische afdruk: www.jengibre.com.ar/ecofacts



Bronnen:
New York kreunt onder hittegolf, 21 juni 2012, IPS
Klimaat-apps maken ecologische voetafdruk zichtbaar, 3 juli 2012, IPS
A Matter of Degree, What's your climare profile?, uw.kqed.org, Kqed News
Yale Project on Climate Change Communication, www.environment.yale.edu; 15 mei 2012, Yale University
Ecofacts, www.jengibre.com.ar
Smeltend permafrost bedreigt Zwitserse dorpelingen, 29 juni 2012, IPS
Dooiende permafrost is tikkende tijdbom, 18 februari 2011, IPS
Amerikaanse media zwijgen klimaat dood in nieuws bosbranden, 4 juli 2012, IPS
Sea Level Rise Map, www.geology.com/sea-level-rise, Geology.com

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

7 reacties

  • door t.aerts op zaterdag 11 augustus 2012

    Het onderwerp van deze bijdrage is alleszins een existentiëel drama dat de kracht van een Sofocles tragedie uitvergroot.

    Kennisname van wetenschap rond het antropoceen, rond biodiversiteitscollaps, rond een klimaat met verstoring van CO2-huishouding en de vele projecties die we vandaag (niet in 't minst vanuit paleoclimatologie) kunnen vermoeden, enz; enz., zegge het Rockström diagram, VERSUS onze oh zovele mentale onvermogens... 't is niet min.

    Moeten we op stoute politici schieten? Op bewust blind gespeelde jobs van lobbyisten t.b.v. corporatisitsche belangen? Op 'het systeem'?

    We moeten m.i. 'onze' (de mijne, de jouwe) kosmologie frontaal bekijken en tegen het licht houden van onze ONvermogens.

    Deze dramatische planetaire ontwikkeling is geen verhaal van 'de goeien' en 'de slechten' (ten gronde toch niet), nope. Dit is een dieptecrisis van onze soort in haar evolutionaire weg.

    Maar 't wordt zéér kritiek, de mogelijke gevolgen van die pubercrisis... Uitkomst ten goede? Dat is dan wel een schitterende uitrijping, waarvan we ons de betekenis onmogelijk kunnen voorstellen.

    Een zeer mooie toelichting in deze vind ik al terug in de 19' lezing van Elisabet Sahtouris, moleculair evolutiebioloog, sinds lang een visionair zoeker/ziener [warm aanbevolen en 't vraagt zoveel minder tijd dan dikke boeken lezen]: http://www.youtube.com/watch?v=n1mvI2hEzlA

    Voorts: Naomi Klein (je weet wel, van o.m. shockdoctrine, disaster capitalism), werkt momenteel aan een boek over de what-abouts rond de duizelingwekkende uitdagingen vanuit antropocene effecten en klimaatverstoring, ons handelen errond,....

    Wel, ik ben erg benieuwd naar de accenten die deze clevere dame wil leggen.

  • door Wilfried op zondag 12 augustus 2012

    Dramatisch om te lezen. We organiseren met de ogen wijd open onze eigen ondergang. Er zijn mogelijke oplossingen die het proces alleszins zouden kunnen vertragen. En toch doet "niemand" er wat aan, ondanks veel goede wil, de unconvenient truth van Al Gore, (dat nadien ook niet zo koosjer bleek te zijn) het vele studie en denkwerk, oproepen en waarschuwingen van professionals en geleerden. Conferentie na conferentie. En er gebeurt niets. Rijst onmiddellijk de vraag: Wie moet daar dan uiteindelijks iets aan doen?" Politici zijn niet te vertrouwen. Ze zijn, volkomen ongeloofwaardig, en huilen mee met de wolven. Maar wie zijn dan die wolven, en vooral, wie kan hen stoppen en er iets aan doen? Ze laten de "vrije markt" een handeltje opzetten van emissierechten in gebakken lucht, en zo nog eens miljarden verdienen aan de uitstoot van het vergif dat ze geproduceerd hebben, en waarmee de ontslagen van duizenden arbeiders betaald worden (om Arcelor Mittal niet te noemen) Ingewikkelde theoriën en systemen, volkomen overtollige administraties moeten de indruk geven dat er "iets" gedaan wordt. Alsof co2 vergiftiging te stoppen zou zijn met papiertjes invullen.

    De vraag blijft: wie heeft "het" dan eigenlijk in zijn/haar macht om het tij écht te doen keren? Om onszelf een "zuiver geweten" te schoppen, zijn velen onder ons oprecht begaan om onze buurt en straat "netjes" te houden en gaan maandelijks op stap gaan om papiertjes en smeerlapperij van de medemens op te rapen. En publiceren vervolgens vol trots de kilootjes "gerecycleerde afval" in alle kranten en gemeenteblaadjes hoe milieuvriendelijk we zijn. Terwijl in rauwe werkelijkheid "anderen" onze aardkluit ongehinderd en ongestraft kunnen/mogen vervuilen, vergiftigen en vernietigen. Tot de catastrofe uitbarst. Wir haben es immer gewüsst

    • door johan op zondag 12 augustus 2012

      Beste t.aerts en beste Wilfried,

      Alle mooie en semi-wetenschappelijke schrijfsel ten spijt, er is niets meer aan te doen. Niet alleen evolueert en reageert de mens ontzettend traag, de reactie van het milieu die we nu ervaren is nog maar een begin op de knoeiboel die wij er vanaf de industriële revolutie van gemaakt hebben. Voor moeder aarde ware het beste scenario dat de mens als soort zo snel mogelijk totaal verdwijnt.

      • door Peter Bormans op dinsdag 14 augustus 2012

        Inderdaad, Johan, volledig met je eens.

  • door mootsieo op woensdag 15 augustus 2012

    WAAROM HEEFT MOEDER NATUUR ZO EEN MONSTER GESCHAPEN DIE ZIJN SCHEPPER AAN HET VERNIETIGEN IS?????????

    • door jan peeters op woensdag 15 augustus 2012

      Moeder natuur gaat haar eigen gang, los van kwaad en goed. In de schepping is evolutie en verandering de manier waarop alles zich kan ontwikkelen, geprikkeld door precies extreme en beproevende omstandigheden. De sterksten overleven en de zwaksten gaan eruit. Zo is het altijd geweest, zo zal het altijd blijven. Dit proces verloopt met trage en snelle evoluties. Daar is niets mis mee, en de natuur regelt zichzelf wel. Een overbevolkte aarde en de explosieve toename van mensen kan niet anders dan tot korrekties leiden, waarbij op een gegeven moment rampen de soort zal decimeren, en de sterksten verder gaan. Wij kunnen hier niets aan veranderen, de kudde waartoe wij behoren is op drift, met ons erbij.

  • door Stefaan Casier op donderdag 16 augustus 2012

    Zelf ben ik allesbehalve specialist. De mensen die artikels schrijven evenmin veronderstel ik. Maar de bronnen zouden dat wel moeten zijn natuurlijk. Helaas, de specialisten bekijken de werkelijkheid telkens weer enkel en alleen vanuit hun eigen werkterrein. Zo gaan ze elkaar tegenspreken en geloven de mensen er op den duur niks meer van. Je hoort bijvoorbeeld zowel van opwarming als van nieuwe ijstijden. Dat lijkt een contradictie. Het moet het een of het ander zijn. Toch zit de kans er in dat het beide wordt. Alleen leg dat maar eens aan een publiek die z o g e z e g d maar een korte aandachtsspanne heeft of een beperkt intellect. Dus begint men er niet aan. Nochtans: zo ingewikkeld is het nu ook weer niet. Hoe meer de ijsmassa's op aarde smelten door de opwarming, hoe meer de oceanen aangelengd worden met zoet water. Hoe lager het zoutgehalte, hoe trager de trans-Atlantische golfstroom (en andere) draait, hoe minder de warmte verspreid wordt. Over een bepaalde drempel kan de golfstroom helemaal stilvallen, en dan krijg je in Europa een mini-ijstijd. Uiteraard vraagt dat allemaal meer uitleg. Maar een opwarming kan een afkoeling veroorzaken. Wat vooral heel duidelijk gemaakt moet worden, is dat welke klimaatswijzigingen er ook gebeuren: een klimaatswijziging is altijd drastisch. Je kunt het maar beter vermijden of indien niet mogelijk, je er op voorbereiden. Je kunt het niet afdoen als iets van weinig belang. Dat gebeurt nu nog te veel, en dat heeft te maken met de onenigheid onder specialisten en het gebrek aan een totaalvisie. Ook de media schieten hierin te kort.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties