about
Toon menu

Seksisme is geen probleem van 'dé anderen'

Iedereen die een zus, vriendinnen of gewoon kennissen heeft in Brussel kent het probleem. In bepaalde straten van de hoofdstad is het niet prettig om rond te lopen als je een vrouw bent. Dankzij het eindwerk van studente Sofie Peeters kunnen nu ook mannen zien hoe ernstig het probleem is. De beweging Hollaback probeert er iets aan te doen.
vrijdag 27 juli 2012

Vindt u dit artikel de moeite? Geef ons dan uw fair share.

doc

Nog voor de reportage 'Femme de la rue' van eindejaarsstudente Sofie Peeters in Terzake en tegelijkertijd in Galeries Cinema in Brussel in première ging, liet de beweging Hollaback deze boodschap achter op Facebook:

“Seksuele intimidatie komt niet enkel voor in de straten van Brussel, het is een grootschalig, wereldwijd probleem, waar 90% van vrouwen en holebi's mee te maken krijgen en het gebeurt door verschillende soorten individuen, ongeacht hun culturele achtergrond of hun sociale status in de maatschappij. Het doel van de Hollaback beweging is om maatschappelijke waarden te veranderen en niet om met een vingertje te wijzen.”

Als illustratie bij die stelling postte Hollaback enkele dagen geleden dit filmpje. Het werd gedraaid in het Franse parlement en toont het moment dat de Franse minister van Huisvesting Cécile Duflot naar voor loopt. Duflot draagt een bloemenkleedje en plots klinken er vanop de banken van de rechtse oppositie 'oh's' en 'ah's'.

“Ik heb in de bouwsector gewerkt en zelfs daar heb ik zoiets nooit gezien”, reageerde de verbouwereerde minister. In het Franse parlement is slechts 27 procent van de leden vrouw.

Het doet herinneren aan een eerder incident in het Belgische parlement toen parlementsvoorzitter Patrick Dewael smalend tegen kamerlid Katrien Partyka – die op haar knieën met een mannelijke collega snel iets overlegde – zei: “Mevrouw Partyka, het is goed dat u af en toe op de knieën ligt, maar ik zou dat toch voor een andere gelegenheid voorbehouden.”

Sofie Peeters draaide haar reportage niet in parlementen maar in de Brusselse straten rond Anneessens in het centrum van de hoofdstad. Voor vrouwen is het geen pretje om daar rond te lopen.

Hollaback probeert daar iets aan te doen door getuigenissen te verzamelen (volg hen op Facebook!) “Door bewustmaking en het delen van ervaringen, hopen we een einde te brengen aan elke vorm van seksuele intimidatie op straat”, aldus Hollaback. Hollaback is straattaal en is afgeleid van de cheerleaders die verwacht worden slogans te beantwoorden.

Volgens Hollaback mag je seksisme niet beantwoorden met racisme. Het is dus gevaarlijk om een bevolkingsgroep te stigmatiseren. Dat is nochtans precies hetgeen sommige commentatoren doen. Steven Samyn weet in zijn editoriaal in De Morgen zelfs een amalgaam te maken van de staatsveiligheid, salafisme (moslimfundamentalisten die vrouwen nochtans niet eens aankijken), seksisme op straat overdekt met een saus van de typische Vlaamse kritiek op Franstalige politici. De 'anderen' qua.

Zolang we als samenleving niet beseffen dat seksisme net als homofobie ons probleem is en niet van één of andere cultuur of groep gaan we er niet uit geraken.

Het zou een goed idee zijn, mocht iemand Sofie Peeters nu de middelen geven om eens naar een Marokkaanse stad te trekken om er aan een schoolpoort een reportage te maken over de meisjes en jongens daar en hoe relaxed en cool die met elkaar omgaan.

Dat zou ons tonen dat de frustraties, de testosteron, de verkramptheid niet horen bij een cultuur of religie maar bij een bepaalde situatie in bepaalde wijken van een bepaalde stad in een bepaald land. Wijken waar ook andere beklijvende reportages te draaien zijn: over straten waar meer dan 50 procent werkloosheid heerst, waar driegeneratiegezinnen wonen waar niemand een job heeft, waar elke hoek van de straat vol ligt met zwerfvuil, waar dom seksisme de enige vuist is die sommige jongeren kennen.

Terzake, u mag u geroepen voelen. Zeker na het beschamende achterafdebatje van gisteren.

reacties

61 reacties

  • door O.V. op vrijdag 27 juli 2012

    ik hoop dat deze oproep tot bewustwording even massaal wordt verspreid als de mainstream anti-moslim discours :-S

    • door aronjaco op vrijdag 27 juli 2012

      Wat mij betreft is Sofie Peeters grandioos gebuisd. Terzake is eveneens grandioos gebuisd. Waar halen beiden het in hun/haar hoofd om dergelijke zever te komen verkondigen en te poneren dat dit een zeer belangrijk probleem is in een welbepaalde Brusselse buurt. Seksisme gepleegd door mannen van allochtone afkomst. Komaan, ernstig blijven en niet populistisch doen graag. Vlaams Belang en N-VA lachen in hun vuistje , weeral potentiële kiezers gewonnen. En dat alles terwijl onze mannen en vrouwen vol geile gedachten de net verborgen penissen, borsten en vagina's trachten te ontdekken in allerhande TV spots/programma's/films , etc...En ,de hypocrieten die er een bijzit op nahouden of naar de hoeren lopen. Maar , dat mag , dat is getolereerd , want dat alles gebeurt op verdoken wijze , beschermd achter het masker der onkreukbaarheid. Wat ik bedoel is : ik begrijp dat het niet leuk is om als vrouw op seksistische wijze te worden benaderd op een ogenblik dat men daar niet voor open staat, zo ook voor homo's, en ook voor gewone mannen. Maar ja , die laatsten hoeven niet te klagen als er aandacht van vrouwen is , die heeft namelijk heel veel geluk. Ik bedoel , laat ons eens alles binnen de natuurlijke verhoudingen stellen , adam en eva en hun appel, en laat ons eens de nadruk leggen op assertiviteit i.p.v. het slaafs ondergaan van omstandigheden. Zelfredzaamheid is de basis om een einde te stellen aan heel wat zgn. problemen. Anders , angst is een zeer slechte raadgever en heeft een soort “vicieuze cirkel” potentie .Uitzonderingen zoals werkelijk grijpen tussen de benen , enz.. daar heb ik het hier niet over : dat zijn misdrijven en daar dient politie te worden ingeschakeld; zelfs dat durven velen niet , onder het mon van : ze vdoen daar toch niets mee .Als jonge gast heb ik altijd , heel veel vroeger dus , naar de meisjes gefloten , geroepen en vragen gesteld om tot een afspraak te komen. Daar had niemand problemen mee , integendeel. Angst is de boodschapper achter het hele verhaal van Sofie Peeters. Angst is de boodschapper voor racistische opportunisten. Er is niets nieuws onder de zon!!! Verder : een voorzichtig maar inhoudelijk goed artikel mr. Callewaert.

      • door erik104 op vrijdag 27 juli 2012

        "... laat ons eens de nadruk leggen op assertiviteit i.p.v. het slaafs ondergaan van omstandigheden." Bon, de eerste Marokkaanse Belg die nog komt klagen over discriminatie krijgt deze dooddoener te horen. Ter zake: dat veel mensen over seks fantaseren en "vol geile gedachten" naar porno kijken, heeft hier geen bal mee te maken. Waar het op aankomt, is dat vrouwen en homo's het recht hebben om aan de publieke ruimte deel te nemen, in gelijke mate als mannen. Mensen die hen dat beletten zijn achterlijke klootzakken (m/v), welke cultuur of religie ze ook aanhangen. Vrouwen die hun kledij aanpassen en hun blik moeten neerslaan omdat ze anders smerige opmerkingen krijgen: dat IS verdomme een belangrijk probleem. En het is goed dat daar aandacht aan wordt besteed. Of dat nu al dan niet VB of NVA in de kaart speelt, is onbelangrijk.

      • door lilith op vrijdag 27 juli 2012

        proficiat, u heeft in uw 16 regels alleen maar bullshit verteld. "Seksisme gepleegd door allochtone mannen" - zoals u het noemt - is wel degelijk een * harde * realiteit. Doe die fluwelen handschoenen uit en probeer constructief realistisch te zijn. Er is ook een verschil tussen uitgemaakt worden voor godweetwat en die geile gedachten waar u het over heeft. Jammer dat u dit over dezelfde kam scheert, het getuigt van weinig fijngevoeligheid. Uw verhaaltje van adam en eva is al helemaal bij de haren gegrepen. Zelfredzaamheid en assertiviteit: weet u wel wat u suggereert?! Ik moet me als vrouw maar hoeven te kunnen verdedigen? Uw links denken stinkt al even hard als de rechterkant. Misschien proberen de realiteit te aanvaarden ( hoe pijnlijk ze ook soms is: allochtone mannen zijn het gros van de straat-seksisten ) en er constructief mee aan de slag te gaan.

        • door aronjaco op zaterdag 28 juli 2012

          Ik geef u beiden hierboven de raad eens de reacties te lezen op :http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/07/27/seksisme-in-brussel-law-order-herstellen. Kwestie van eens te proberen die dingen in een ruimer perspectief te zien , iets wat in bedoeld eindwerk waarmede de ganse heisa is gestart op opvallende wijze en dus totaal ontbreekt. Aangezien er blijkbaar bij jullie wel assertiviteit voorhanden is , ga ik ervan uit dat u positief reageert op mijn vraag. Assertiviteit in een maatschappij waarin een samenleven bestaat met respect voor eenieders eigenheid en dus eenieders " anders zijn". Zie zo , werk aan de winkel .Een maatschappij waar het labelen , het verdelen van mensen in groepen en subgroepen , in goeden en slechten, en dat op basis van overdreven gevoeligheden onbestaande is .

  • door E. op vrijdag 27 juli 2012

    Nu spreekt u zichzelf tegen: u zegt eerst dat Hollaback poneert dat het een probleem is dat overal voorkomt en dat het geen groepen mag stigmatiseren en dan zegt u dat het er in Marokkaanse steden tussen jongeren er helemaal anders aan toe gaat. Sorry, maar dat is een leugen. Ik heb zelf rondgelopen in Marokkaanse en Algerijnse steden en het was de hel. (In West-Afrika was dat aanzienlijk minder.) Ik heb zelfs handen tussen mijn benen gehad en het was het prettigst wandelen in djellaba. En ik weet uit gesprekken met jongeren van daar hoe homoseksualiteit daar beleefd wordt (verdoken) en hoe jongeren en mannen/vrouwen er vaak op seksueel vlak met elkaar omgaan: de hel! Ik veralgemeen dit niet en het zal er heus niet overal zo aan toe gaan maar in veel gevallen gaat het er daar heel seksistisch aan toe, zoals overigens over heel de wereld. En het aandeel van vrouwen naar mannen toe, was even groot als van mannen naar vrouwen toe: de samenleving begint op de lange duur heel verkrampte patronen te vertonen. Ga er een tijdje wonen, of ga enkele jaren in de Marokkaanse gemeenschap in Parijs of Brussel wonen en de verhalen komen als vanzelf op je af. Maar het mag niet hardop gezegd worden.

    • door christophe op vrijdag 27 juli 2012

      Ik had het over individueel gedrag onder elkaar, niet over hypocriete structuren in de samenleving. Ook niet over gedrag tegenover westerse toeristen.

      • door Tinneke Beeckman op vrijdag 27 juli 2012

        Ja, tegenover Westerse toeristen laten ze hun geilheid de vrije loop. dan hebben ze plots ze geen respect voor vrouwen. Tegenover andere vrouwen dan wel? Wie houdt u eigenlijk voor de gek? Berichtgeving door serieuze journalisten, over hoe vrouwen in Egypte worden behandeld. Neem daar eens een lesje aan, ook als journalist.

        http://www.nytimes.com/2011/07/06/world/europe/06iht-letter06.html?pagewanted=all

        • door christophe op vrijdag 27 juli 2012

          Stop toch eens met dat amalgaam. Ik heb het niet over Egypte. Die mannen uit de reportage komen ook niet uit Egypte. Ik zeg alleen: ga eens kijken aan een school in een Marokkaanse stad en kijk hoe normaal en relaxed jongeren met elkaar omgaan. Waarom zien we dat hier niet?

          • door JefVG op vrijdag 27 juli 2012

            In de scholen in Marokko is men ook wel veel minder tolerant tegenover al die hoofddoeken folklore en zo (in vergelijking met bij ons). Men probeert een modern onderwijs te geven zonder toegevingen aan de religieuze fanatiekers.

          • door Bel op vrijdag 27 juli 2012

            Oh cut the fucking crap. Als er hier een probleem is, dan zou ik dat graag ten eerste erkend zien. Je gaat er u ook niet van af maken, 'maar in die specifieke gevallen, op die plaats of in die kerk is er geen sprake van pedofiele handelingen door priesters'. Er iets niets zo erg als een samenleving die het leed van de slachtoffers minimaliseert. Ik ben zelf allochtone en heb racisme aan de lijve ondervonden, mef fysiek en psychologisch geweld. Ook maak ik (openbaar) seksisme mee, waardoor ik niet meer in staat ben het openbaar vervoer te nemen of over straat te lopen waar en wanneer ik wil. Ik word in mijn vrijheid beknot, werd al enkele malen lastig gevallen, achtervolgd en belaagd. Het ontkennen of relativeren van deze problematiek is laf en maakt het alleen maar erger voor de slachtoffers. In plaats van tijd te verspillen aan het definiëren en plaatsen van de problematiek zodat het bij bepaalde bevolkingsgroepen geen zere snaar zou raken en nog meer van dat eindeloze gewauwel waar we niets mee opschieten, behalve dat uw hyperpolitieke correcte geweten gesust is. Wel je mag er van mij mee ophouden, als allochtone heb ik daar ook iets over te zeggen.

        • door Arkan al-Ifranji op zaterdag 28 juli 2012

          Tja, toeristisch plaatsen, waar dan ook, zijn per definitie vunzig. En een bepaald slag blanke troela's trekt ook enkel maar naar bepaalde bestemmingen om eens goed betast te worden. Dan trekken ze ook andere vuilaards aan.

          • door Gert B op zaterdag 28 juli 2012

            Sterk argument Arkan!

            • door Arkan al-Ifranji op zondag 29 juli 2012

              Het leven zoals het is.

  • door filip ve op vrijdag 27 juli 2012

    In deze context, een conversatie tussen twee onderhoudsmensen in het Antwerps openluchtzwembad. Beiden moslim, maar wel van een verschillende achtergrond, te horen aan het gebrekkig nederlands waarin de discussie verloopt.

    1 Doet zijn beklag over het feit dat hij tijdens de ramadan in het zwembad moet werken. Dat is zonde en hij zou liever thuisblijven, maar vreest dat hij dan ontslagen wordt. 2 ziet het probleem niet en vraagt wat hij bedoelt.

    Waarop 1 zegt dat hij toch zou moeten weten dat er overdag tijdens de ramadan geen seks mag. 2 antwoordt verbaasd dat hij niet inziet waar 1 het over heeft.

    1 zegt: wel, al die blote vrouwen die hier rondlopen. 2 antwoordt: we zijn hier toch in een zwembad, die lopen hier toch maar gewoon in bikini of badpak!

    1 vraagt: vind jij dat dan geen probleem, dat is seks. 2: Euh, nee, ze zijn toch niet naakt?

    1 wordt kwaad en verwijt 2 dat hij geen goede moslim is. : 'als je dat zegt kan je evengoed naar het schipperskwartier gaan.. daar zijn ze ook niet naakt'

    Waarop 2: 'vind jij dan geen verschil tussen de hoeren in het schipperskwartier en de vrouwen die hier komen zwemmen?'- 1 antwoordt dat het voor hem geen verschil is.

    Op dit punt komt een derde persoon zeggen dat ze moeten doorwerken. Einde discussie

    Het minste dat je er van kan zeggen is dat het binnen de moslimgemeenschap duidelijk ook stof (what's in a word?) tot discussie is.

  • door Belen Ayala op vrijdag 27 juli 2012

    Ik vind dat deze post nogal erg ruikt naar schieten op de boodschapper. Sofie Peeters deed niets meer dan een objectieve vaststelling van een gedragspatroon dat echt niet meer uniek is voor Brussel alleen. Dit gedrag linken aan een achtergestelde sociale positie en de bijhorende problemen lijkt me nogal erg makkelijk. Het is zelfs lichtjes beledigend om de twee met elkaar te verbinden. Het probleem is het gebrek aan respect en basisnormen bij die mannen (het waren niet enkel jongeren in Sofie's film). Het doet er dan ook weinig toe als dit gedrag al dan niet gelinkt is aan hun cultuur of religie. Het is een bestaand probleem, en het is weinig respectvol voor de vrouwen die er elke dag slachtoffer van zijn om hier weer de struisvogelreactie op te hebben, uit vrees om als racist afgestempeld te worden. Niet elke allochtoon is een steuntrekkende crimineel, maar we moeten ook niet doen alsof we enkel met engeltjes te maken hebben.

    • door Giovanni Di Uffele op vrijdag 27 juli 2012

      objectief? men was objectief toen men die brusselse acteur (ben zijn naam vergeten) interviewde, dat was objectief (behalve de ondertiteling, die "frustration" vrij vertaalde door "seksueel gefrustreerd"). voor de rest was het een samenraapsel van getuigenissen, allemaal over dezelfde plek, met wat emotionele muziek alsof het het einde van de wereld is. er wonen duizenden vrouwen in brussel en sommigen zijn daar nu eenmaal gevoeliger aan dan anderen, die krijgen we natuurlijk te zien op tv.

      serieus, ik woon in brussel en mijn vriendin wordt van overal bekeken, alsof ik er niet naast sta, dus ik voel me zeker betrokken, maar ik vind dat men te weinig aandacht hecht aan de "echte" waarheid, en dat is dat de stigmatisering van bepaalde bevolkingsgroepen als enige agenda niet de oplossing is. moest ik me persoonlijk gestigmatiseerd voelen en moesten ze mij interviewen, ik zou antwoorden NET als in het reportage, misschien zijn we op DWM niet de enige die de "algemene gedachte" (die verspreid wordt door de mainstream media) verwerpen.

      in het artikel heeft men het over patrick dewael, tevens belangrijk politicus geweest in dit land, en daar volgt niet een commentaar over? dit is een regelrechte SCHANDE. ik zou zelfs verder gaan, ik denk dat de machtsgeile mannen in onze politiek & zakenwereld veel vrouwonvriendelijker zijn dan dat we het zelfs durven vermoeden.

  • door Dirk Vanhoof op vrijdag 27 juli 2012

    In Nederland maakte de sociaal-democratische voorzitster van de Tweede Kamer, Gerdi Verbeet, een dergelijke opmerking over Financieminister Jan Kees de Jager, maar dan minder expliciet, consideraat zonder 'aanbeveling'. "In de late uurtjes van het begrotingsdebat had ze een mooie uitsmijter. Minister De Jager zat in een, niet bijzonder charmant uitziende, geknielde pose aan de voeten van Groenlinksleider (sic, DV) Sap. Verbeet: 'Als de minister uitgeknield is...'" (bron: De Volkskrant 4 mei 2012, pV22)

  • door K. op vrijdag 27 juli 2012

    Dit lezen voelt echt aan als een opluchting. Niet omdat dit het einde van een debat zou betekenen. Wel omdat er nog mensen zijn die denken aan de context. Twitter liep gisteren vol berichten van zelf geproclameerde expert's die meteen de oorzaak kenden of met vingertjes wezen. Mijn tenen krulden. Laten we er aandacht aan besteden, want hoe dan ook: seksisme kan niet. En Brussel heeft heel wat problemen. Maar zoals Hollaback er al op wijst: dit is geen Brussels fenomeen, dit is geen Marokkaans of Allochtoon fenomeen (laten we dat laatste woord overigens afschaffen). Er heerst een zekere mentaliteit tov vrouwen in onze straten, op onze kantoren en zelfs in onze huiskamers, die dringend moet worden bijgeschaafd. Maar vergeet het dat de moedige studente een mecenas vindt die haar nu naar het buitenland stuurt voor verder onderzoek. Het blijft sensasioneler om te zeggen: ALLOCHTONEN IN BRUSSEL (of in de Brusselse Anneessenswijk) HEBBEN EEN PROBLEEM. PUNT. Vele commentaren achteraf, op twitter, in colums, op facebook...begrijp ik niet. Hoe langer hoe meer het opvalt hoeveel racisme er in onze samenleving heerst. Mijn tenen blijven krullen.

  • door Liesbet op vrijdag 27 juli 2012

    Door zijn eerste zin illustreert de auteur onbedoeld (hopelijk) zijn stelling. 'Iedereen die een zus, vriendinnen of gewoon kennissen heeft in Brussel kent het probleem.' Iedereen die een zus, vriendinnen,... heeft. Opvallend dat hij niet schrijft 'Veel vrouwen in Brussel kennen het probleem'. Iedereen = mannen met vrouwen, zussen, vriendinnen,..., maar blijkbaar niet de vrouwen zelf. Hij richt zich dus, wellicht onbewust en zelfs goedbedoeld, tot zijn mede-mannen.Qua gender-bias kan dit tellen. Toch ook iets om eens bij stil te staan in onze westerse, progressieve kringen. Seksisme is inderdaad een probleem van ons allemaal, en niet altijd zo gemakkelijk te onderkennen als in de voorbeelden uit de reportage.

    • door els dl op zaterdag 28 juli 2012

      Haha, mooi opgemerkt. Zulke dingen lees of hoor je trouwens wel vaker, genre "we moeten daar niet flauw over doen, iedereen kijkt graag al eens naar een mooie vrouw op straat".. Niet dat ik me daaraan echt stoor, maar het is interessant hoe taal vaak een mooie inkijk biedt in onze psyche.

  • door Comeon op vrijdag 27 juli 2012

    wat n zever lees ik hier, mopje in het parlement vergelijken met dag dagelijkse seksistische beledigingen GOE BEZIG, ok De Waele zou beter moeten weten voor een man met zo een positie.

    Klinkt als een linkse broeder die weer alles verdraaid om de mislukkingen van de multiculturele samenleving te verdoezelen !!!

    • door lala op vrijdag 27 juli 2012

      Whaw, ik was sterk onder de indruk over de onbevooroordeelde en open aanpak van dit artikel. Over het seksisme dat op vele terreinen te bespeuren valt. Het is journalistiek toch alleen maar correct om vele punten en voorbeelden aan te halen? Maar op de ene of andere manier scheppen er toch weer heel wat mensen hun plezier in om te gaan stigmatiseren. Om een bepaalde bevolkingsgroep aan te vallen. Moslims blijven de topfavoriet. Ook hier weer in deze discussie. Mensen, OPEN U OGEN!! Hoe gemakkelijk is het toch altijd om een cultuur aan te vallen die niet de uwe is!! Spijtig dat we niet meer in de tijd van de nonnekes en de paterkes leven. Maar dan nog, dan zou het vingerwijzen onverminderd doorgaan (weg uit de richting van de katholieke kerk natuurlijk). Als de vinger maar niet in u richting komt zeker, want uwe nonkel zou nooit zoiets doen hé? Heeft iemand misschien ook in dit artikel gelezen over armoedewijken? Over derde-generatieproblematiek? Alles begint met opvoeding. En als je wil dat mensen veranderen, investeer dan in de opleiding en ga u bezig houden met mensen die volgens u ongehoord gedrag vertonen (gij die de chance hebt gehad een goede opleiding te krijgen). Commentaar geven is gemakkelijk, maar kijk dan wel eens naar de ware oorzaak van het probleem. Zeggen dat seksisme alleen maar een probleem is van moslims, is zeer triestig. Kijk eens rond je. Gefrustreerde mensen, mensen die graag pestgedrag vertonen, jaloerse mensen, je vindt ze overal... Seksisme is hiervan de pijnlijkste maar meest verborgen vorm.

      • door Gert Verheijen op vrijdag 27 juli 2012

        Net alsof slachtoffers geen daders kunnen zijn. U veralgemeent het probleem door er één van een seksistische mentaliteit te maken die inderdaad vele culturen overspant en ons noodzaakt regelmatig de hand in eigen boezem te steken. Dat is hier niet aan de orde. Hier gaat het over het specifieke probleem van dagdagelijkse verbale agressie naar vrouwen toe op zo'n manier dat hun levenskwaliteit ernstig wordt aangetast. De reportage geeft de perceptie dat de daders hoofdzakelijk Noordafrikaanse mannen zijn, niet mijn nonkel, niet de mensen uit de Poolse, Joodse, Bulgaarse of Congolese buurten die evengoed armoedewijken zijn. Als die perceptie klopt is het probleem niet los te koppelen van cultuur. Ik zie niet in wie u een plezier doet om dat te ontkennen.

        • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

          U schrijft: "De reportage geeft de perceptie dat de daders hoofdzakelijk Noordafrikaanse mannen zijn, niet mijn nonkel, niet de mensen uit de Poolse, Joodse, Bulgaarse of Congolese buurten die evengoed armoedewijken zijn."

          De reportage zorgt inderdaad voor die perceptie omdat ze enkel in een welbepaalde wijk gefilmd werd. Hierdoor wordt, al dan niet bewust, de indruk (perceptie) gecreëerd dat het probleem van seksisme en seksuele intimidatie cultureel bepaald en wijkgebonden is. Voor zover ik op de hoogte ben doet Peeters ook geen enkele moeite om die perceptie - de beelden die zij geschoten heeft - te nuanceren door het probleem van seksuele intimidatie te extrapoleren naar de ruimere samenleving. Seksuele intimidatie is niet cultuurspecifiek; herinner u bijvoorbeeld het geval Jos Ghysen en zo zijn er nog tal van voorbeelden.

          De reportage toont inderdaad dat er een probleem is in Brussel en het betreffende probleem mogen we niet minimaliseren. Echter, we mogen het probleem van seksuele intimidatie evenmin herleiden tot een cultuurspecifiek probleem omdat op die manier de ongelijke bejegening van vrouwen aangewend wordt om een bepaalde cultuur op eenzelfde ongelijke wijze te bejegenen. In een dergelijke situatie ontstaat het risico dat seksuele intimidatie en discriminatie fungeren als een argument voor etnisch-culturele discriminatie. En dat risico is reëel; kijk maar eens naar het gros van reacties op allerhande internetfora.

          Eigenlijk vormt de reportage van Peeters een schoolvoorbeeld voor de wijze waarop de media, al dan niet bewust, de (publieke) perceptie sturen en daardoor ook de publieke opinie bepalen. Enige nuancering van Peeters omtrent het niet cultuurgebonden zijn van seksuele intimidatie was naar mijn mening op zijn plaats geweest.

          • door Gert Verheijen op zaterdag 28 juli 2012

            Die perceptie ontstaat niet omdat ze enkel in een welbepaalde wijk gefilmd werd. Bij de Joden, de Bulgaren, de Polen, de Congolezen... zijn die taferelen niet te filmen omdat die geen patroon vertonen van het schofferen van vrouwen op straat. Seksuele intimidatie is niet cultuurspecifiek maar het vernederen van vrouwen in de publieke ruimte is dat blijkbaar wel. Dat is net het punt. Van mij mag zulk agressief gedrag gerust gediscrimineerd worden. Je tolereert toch ook geen gay bashing omdat het uit een bepaalde etnische of culturele hoek zou komen?

            • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

              Ik heb volgens mij nergens gezegd dat we de betreffende seksuele intimidatie moeten tolereren. U zegt: "Bij de Joden, de Bulgaren, de Polen, de Congolezen... zijn die taferelen niet te filmen omdat die geen patroon vertonen van het schofferen van vrouwen op straat". Misschien moet er daar eens iemand gaan filmen en dan kunnen we onze conclusies trekken. Het zou alleszins een genuanceerder beeld opleveren. Vervolgens schrijft u: "Seksuele intimidatie is niet cultuurspecifiek maar het vernederen van vrouwen in de publieke ruimte is dat blijkbaar wel". U baseert daarbij uw argumentatie uitsluitend op de reportage van Peeters, maar het is niet omdat die reportage enkel de seksuele intimidatie van Noord-Afrikaanse mannen in een Brusselse wijk voor het voetlicht brengt dat de betreffende seksuele intimidatie uitsluitend voorkomt bij Noord-Afrikaanse mannen. Dat is echter wel de perceptie die gecreëerd wordt middels de reportage.

          • door Mysjkin op zaterdag 28 juli 2012

            "Seksuele intimidatie is niet cultuurspecifiek; herinner u bijvoorbeeld het geval Jos Ghysen en zo zijn er nog tal van voorbeelden. "

            Wie zou er beweren dat in 'onze' cultuur seksuele intimidatie niet voorkomt? Daar gaat het niet over. Bij bepaalde etnisch-culturele minderheden komt meer uitgesproken seksistisch gedrag voor. Het is geen kwestie van zwart of wit.

            • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

              Blijkbaar hebt u enkel oog voor het seksisme van andere culturen en hebt u oogkleppen op voor het seksisme dat in de westerse kapitalistische consumptiecultuur hoogtij viert (zie bijvoorbeeld naar reclame en marketing). Het is inderdaad geen kwestie van zwart of wit. Maak dat er dan ook niet van!

              • door Mysjkin op zaterdag 28 juli 2012

                Beste,

                In onze cultuur, komt zoals gezegd, ook seksuele intimidatie en seksisme voor. Maar dit soort uitgesproken seksistische gedrag (vrouwen aanspreken met oneerbare voorstellen, schelden, achtervolgen,...) lijkt me (op basis van de reportage, eigen ervaringen en andere getuigenissen) toch net iets meer voor te komen bij mensen met een welbepaalde etnisch-culturele achtergrond. Er is nog een groot verschil tussen halfnaakte vrouwen op reclame-affiches en vrouwen verbaal/fysiek intimideren. Maar goed, vanuit uw ideologie zijn alle culturen wat betreft verwerpelijk gedrag gelijk (of neen, de westerse kapitalistische consumptiecultuur is nog net iets verwerpelijker?) dus alle getuigenissen die een indicatie geven van het tegendeel moeten wel constructies zijn om racisme en extreem-rechts vooruit te helpen. Gelukkig beperkt de groep van mensen die dit soort discussies het liefste niet voert zich tegenwoordig vooral tot klein links en is er in mainstream media en politiek wel ruimte voor debat.

                • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

                  Zoals gewoonlijk zeer tendentieus.

                  Ik heb nergens gezegd dat de westerse kapitalistische consumptiecultuur nog net iets verwerpelijker is. U legt me woorden in de mond die ik niet gezegd heb. Alle culturen zijn qua verwerpelijk gedrag inderdaad gelijk. Verwerpelijk gedrag is verwerpelijk gedrag, punt. Of is seksisme in de westerse cultuur minder verwerpelijk dan in andere culturen?

                  De ruimte tot debat in de mainstream media en de politiek lijkt zich anderzijds wel te beperken tot uitgesproken (etnish-)culturele kwesties en thema's. De ruimte tot debat die gecreëerd wordt is dus eerder relatief qua omvang in functie van de, al dan niet, besproken thematiek. Zo hoor ik bijvoorbeeld bijzonder weinig debat, laat staan informatie en duiding, omtrent de 'Luxumbrella'-affaire in de mainstream media en de politiek.

                  • door Mysjkin op zaterdag 28 juli 2012

                    "Alle culturen zijn qua verwerpelijk gedrag inderdaad gelijk. Verwerpelijk gedrag is verwerpelijk gedrag, punt. Of is seksisme in de westerse cultuur minder verwerpelijk dan in andere culturen?"

                    Het gaat niet om het gedrag op zich maar in de mate waarin het voorkomt. En volgens mijn bescheiden mening en ervaringen (ik heb hier geen grootschalig onderzoek naar gevoerd) komt dit soort gedrag vaker voor bij welbepaalde etnisch-culturele minderheden. Maar als dit gedrag door autochtonen gesteld wordt, zal ik dit even hard veroordelen.

                    • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

                      "Maar als dit gedrag door autochtonen gesteld wordt, zal ik dit even hard veroordelen."

                      Ok, dan bevinden we ons op dat vlak op dezelfde golflengte.

                      Ik maak me echter geen illusies. De kans dat dergelijk gedrag op een gelijke manier zal bestraft worden is mijns inziens eerder gering. Het feit dat het betreffende seksueel intimiderende gedrag gaat aangepakt worden via overlastboetes (GAS-boetes) zet de deur open voor willekeur. Uit de praktijk weten we immers dat GAS-boetes specifiek ingezet worden tegen mensen van een welbepaalde etnish-culturele origine en/of een lagere sociale klasse (zie bv. de verschillende aanpak van druggebruik en druggerelateerde criminaliteit tussen Antwerpen-Noord en Antwerpen-Zuid, i.e., de regio met het hoogste cocaïnegebruik in Europa).

                      Maar goed, we hebben een vergelijk gevonden; laten we het daarbij houden.

                • door Jan D op zondag 29 juli 2012

                  "... en is er in mainstream media en politiek wel ruimte voor debat." Als er in de mainstream media en politiek iets niet is, is het wel debat. In de mainstreammedia komt alleen nog rechts-neoliberale standpunten aan bod. Oh ja, en in de westerse kapitalistische neoliberale maatschappij zie je opvallend veel (halfnaakte) vrouwen om producenten allerhande, zoals auto's, zeepproducten, bank- en verzekeringsproducten,..., te slijten. Maar ja in onze maatschappij is dan ook alles te koop...

  • door vic laanderen op vrijdag 27 juli 2012

    Onvoorstelbaar hoe "progressief" en politiek-correct links de multiculturele problemen blijft wegmoffelen en negeren. Uiteraard zijn niet alle allochtonen fout of slecht. Het kan evenwel niet ontkend worden dat een onevenredig grote groep allochtonen problemen veroorzaakt in de grootsteden. Het is al te gemakkelijk dat toe te schrijven "aan een gebrek aan kansen", m.a.w. het is de schuld van de maatschappij. Iedereen krijgt kansen. Je moet ze alleen willen grijpen. Voorbeelden van allochtonen die die kansen gegrepen hebben zijn er genoeg: Almaci, Lanjri, Top, enz. Nogmaals: je moet willen én er moeite voor doen i.p.v. je te wentelen in een slachtofferrol.

    • door lala op zaterdag 28 juli 2012

      Ik ben dan ook maar een jonge (arische) vrouw die al jaren in het hartje van Brussel woont. Ik doe al jaren aan waar ik zin in heb en voel me hier eerlijk gezegd wel zeer veilig en goed. Ik heb het moeilijker met andere vormen van seksisme die mij veel meer pijn doen. Maar goed, dat is dan weer mijn persoonlijke verhaal en ik wil daarmee zeker niet de pijnlijke ervaringen van anderen onderkennen!! Maar blijf vooral uw beweegredenen voor stigmatisering (racisme) verder verdedigen, vanuit uw verre hoek. Fijn voor u dat u met deze documentaire weer een stok hebt gevonden. Kijk vooral niet naar oorzaak en gevolg, hou vooral het vingertjeswijzen vol en blijf komen met kortzichtige korte termijnoplossingen (of geen oplossingen, alleen maar redenen blijven zoeken om selectieve onverdraagzaamheid te voeden, nog beter) heel wat mensen functioneren al eeuwen op die manier, dus doe zo voort, we zullen er ver mee komen.

      • door vic laanderen op zaterdag 28 juli 2012

        Beste lala, uw reactie is overdreven. Ik ben verre van racistisch, getuige hiervan de vele allochtone vrienden die ik heb. Ik ben evenwel niet blind voor de problemen die ontstaan tengevolge van een grote groep inwijkelingen die soms - dus niet altijd - hun gewoonten, normen en waarden willen verderzetten in onze westerse samenleving, ook als die volledig indruisen tegen onze westerse waarden en normen. Trouwens, vele van mijn allochtone vrienden geven mij gelijk, en verwonderen zich er telkens over waarom onze politieke leiders zo laks zijn bij de aanpak van problemen. Meer zelfs, zij zijn boos op onze politieke leiders over deze slappe aanpak, want daardoor krijgen zij - ten onrechte - mee een slechte naam. Of hoe politiek-correct links racisme aanwakkert i.p.v. bestrijdt...

    • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

      U schrijft: "Iedereen krijgt kansen. Je moet ze alleen willen grijpen."

      Dat is zoals bij de Lotto: iedereen krijgt de kans om mee te spelen, maar er zijn slechts enkele winnaars.

      • door vic laanderen op zaterdag 28 juli 2012

        Beste Le grand guignol, je schrijft: "Iedereen krijgt kansen. Je moet ze alleen willen grijpen." Dat is zoals bij de Lotto: iedereen krijgt de kans om mee te spelen, maar er zijn slechts enkele winnaars. Daar ga ik absoluut niet mee akkoord. Ik was vóór mijn pensionering leerkracht in een multiculturele school. Daar had je 2 soorten leerlingen: een groep die wilde studeren (vooral meisjes) en een groep die geen bal geïnteresseerd was in studeren (en dus kansen grijpen). Die eerste allochtone groep had meestal vast werk nà de stage en het afstuderen. Kansen grijpen is dus vooral een kwestie van attitude en motivatie, en net dààr wringt vaak het schoentje bij een deel van de allochtonen.

      • door Gert Verheijen op zaterdag 28 juli 2012

        In tegenstelling met de lotto is er in de samenleving nochtans geen kunstmatige beperking op de slaagkansen en is persoonlijke inzet een bepalende factor.

        • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

          @vic laanderen: u schrijft dat u steunt op uw ervaring als leerkracht binnen een multiculturele school - iets wat ik niet in twijfel ga trekken omdat ik dat sowieso niet kan controleren - maar onmiddellijk valt het mij op dat u niet alleen een onderscheid maakt op vlak van etnisch-culturele origine, maar daarnaast ook nog eens tussen meisjes en jongens. De wereld zit niet zo zwart-wit en manicheïstisch in elkaar als u wil laten uitschijnen. Ik werk zelf met dak- en thuislozen en voordien heb ik gewerkt in de Bijzondere Jeugdzorg. Uit mijn ervaring kan ik zeggen dat individuele verantwoordelijkheid en motivatie slechts een onderdeel vormen van de oplossing. De meeste maatschappelijke knelpunten en uitsluitingsmechanismen zijn van structurele aard én NIET van individuele aard. Tegenwoordig is het 'bon ton' om maatschappelijke knelpunten te individualiseren en de problemen toe te schrijven aan een individueel gebrek aan motivatie en/of verantwoordelijkheid (een attitudeprobleem) waardoor het opnemen van een individuele verantwoordelijkheid verward wordt met een moraliserende individualisering van die verantwoordelijkheid (cf. De Wever, Dalrymple). Tal van studies tonen echter aan dat het onderwijs in Vlaanderen de sociale ongelijkheid in stand houdt en reproduceert; het betreft dus een structureel en geen individueel probleem. Hou die moraliserende individualisering dus maar voor uzelf, temeer omdat het juist die moraliserende individualisering is die stigmatiserend werkt ten aanzien van sociaal zwakkeren.

          @Gert Verheijen: persoonlijke inzet is slechts één factor, temeer omdat er ook sprake is van structurele uitsluitingsmechanismen die de sociale ongelijkheid in stand houden en reproduceren. U tracht hier de illusie te wekken dat er oneindig veel slaagkansen zijn, maar dat is pertinent onjuist. Uw vaststelling is gebaseerd op een buikgevoel ('Gesundes Volksempfinden'). In wezen zegt u dat iedereen die zich in een sociaal achtergestelde positie bevindt dat uitsluitend aan zichzelf heeft te danken; het is de schuld van de armen dat ze arm zijn. Immers, volgens uw redenering heeft iedereen die zich verantwoordelijk gedraagt en zeer gemotiveerd is 100% slaagkansen. De feiten en de realiteit spreken uw vooronderstelling tegen: sociale rechten worden vervangen door sociale plichten; sociale zekerheid wordt vervangen door individuele onzekerheid. Het is een dergelijke reactionaire logica die mede de oorzaak is van het feit dat mensen gestigmatiseerd en vervolgens ook gedemotiveerd geraken. Diegenen die enkel het belang van individuele verantwoordelijkheid onderkennen en de aanwezigheid van structurele uitsluitingsmechanismen en sociale ongelijkheid miskennen creëren een 'self fulfilling prophecy': "Zie je wel, het is hun eigen schuld".

          Over het gelijke-kansen-verhaal dat door jullie geponeerd wordt als een verhaal met een hoog altijd-kerstmis-gehalte zegt Richard Lewontin het volgende:

          "Het probleem van de huidige burgerlijke maatschappij is: hoe de officiële ideologie van iedereen-is-gelijk verzoenen met de heel waarneembare ongelijkheid in status, rijkdom en macht. Het antwoord op dat probleem bestaat erin het idee van gelijkheid in een nieuw papiertje te verpakken. Gelijkheid wordt dan gelijkheid van kansen. En zij die falen, falen omdat ze de aangeboren capaciteiten zouden missen" (Lewontin, 1994).

          Het gelijke-kansen-verhaal is in wezen niets anders dan een manier om de structurele ongelijkheid en uitsluiting te verbloemen door ze te projecteren op het individu; maatschappelijke knelpunten worden vertaald naar individuele tekortkomingen (bv. attitudeproblemen: gebrek aan motivatie en verantwoordelijkheid). Een dergelijke gedachtegang is door-en-door neoliberaal. Zoals ik reeds heb gezegd en zoals Hache (2007) voortreffelijk weet te beschrijven bestaat de 'kunst' van het neoliberalisme - net zo goed van het neoconservatisme - erin "om het opnemen van een individuele morele verantwoordelijkheid - iets waar niemand iets op tegen heeft - te verwarrren met een moraliserende individualisering van die verantwoordelijkheid". Dat is precies wat jullie ook doen: "Er zijn kansen bij de vleet men moet ze alleen willen grijpen". Wel, in de realiteit bestaat er niet zoiets als een oneindigheid aan kansen en wordt sociale mobiliteit niet uitsluitend bepaald door individuele kenmerken maar ook door de maatschappelijke context waarin de betreffende mensen zich bevinden. Het is die maatschappelijke context van sociale ongelijkheid en uitsluiting die jullie gemakshalve verzwijgen en daardoor socio-economisch zwakkeren kunnen overladen met alle zonden van Israël: "Het is allemaal hun eigen schuld".

          Daardoor dragen jullie bij tot een maatschappij die gebaseerd is op misprijzen en verachting en tegelijkertijd pleiten jullie jezelf vrij van elke verantwoordelijkheid. Dat is precies wat De Wever en Dalrymple ook (trachten te) doen; de parabels van 'de profiterende Waal'; 'de potverterende werkloze' en 'de luie Griek'. Het is dan ook duidelijk waar jullie de mosterd vandaan hebben gehaald.

          * Hache, E. (2007). La responsabilité, une technique de gouvernementalité néolibérale? Raisons politiques, (28), 49-65. doi: 10.3917/rai.028.0049 * Lewontin, R. (1994). De DNA-doctrine. Biologie als ideologie. Amsterdam, NL: Bert Bakker.

          • door vic laanderen op zaterdag 28 juli 2012

            Grand guignol, je schrijft: "De wereld zit niet zo zwart-wit en manicheïstisch in elkaar als u wil laten uitschijnen." U hebt mijn artikel blijkbaar niet goed gelezen. Ik schrijf nochtans zeer duidelijk: "VOORAL meisjes". Dat is dus zeker geen zwart/wit-stelling. Ik moest echter vaststellen dat onder de allochtonen het MEESTAL de meisjes zijn die ernstig werk maken van hun studie. Bij de allochtone jongens is dat MINDER (soms helemaal niet) het geval. Dat is ook te begrijpen: meisjes worden in de Maghrebijnse cultuur MEESTAL korter gehouden en mogen MEESTAL minder uitgaan dan jongens. Deze laatsten hebben een grotere vrijheid en houden zich vaak bezig met andere dingen dan studeren. Daarom hebben DE MEESTE meisjes meer tijd om aan hun studie te besteden. Studeren is voor SOMMIGE meisjes uit de Maghreblanden de enige uitweg om zich - min of meer - los te wringen uit het keurslijf waarin ze SOMS door hun mannelijke familieleden gehouden worden. Ik heb voor alle duidelijkheid sommige woorden in hoofdletters geschreven, kwestie van weer geen stempel zwart/wit-denken opgekleefd te krijgen. Denk nu niet dat ik plezier beleef aan het verkondigen van deze feiten. Ik had het liever anders gezien, maar de waarheid heeft ook haar rechten.

          • door vic laanderen op zaterdag 28 juli 2012

            Je schrijft ook: "Tal van studies tonen echter aan dat het onderwijs in Vlaanderen de sociale ongelijkheid in stand houdt en reproduceert; het betreft dus een structureel en geen individueel probleem." Bij die "wetenschappelijke" (ahum) studies - vaak gemaakt door wereldvreemde én schoolvreemde wetenschappers - heb ik ook mijn bedenkingen. Hoe komt het dat sommige allochtonen het wél maken in onze maatschappij, en andere niet? Persoonlijke inzet en motivatie wordt té vaak onderschat, al is het zeker niet de enige bepalende factor voor het al dan niet slagen in het leven. Politiek-correct links legt té veel de schuld bij "de maatschappij". Op onderwijsgebied krijgen allochtonen nochtans evenwel evenveel kansen als autochtonen. Sommige allochtonen in mijn klassen grepen die kans gelukkig met beide handen en studeerden later af als ingenieur, advocaat, enz. Die jongens zijn allemaal goed terecht gekomen in onze maatschappij, en ik was daar bijzonder fier op. Nogmaals: stop met die flauwekul om steevast de schuld te leggen bij "de maatschappij". Dat is erg goedkoop, totaal voorbijgestreefd en ongeloofwaardig!

            • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

              Zoals gezegd: u legt enkel de schuld van het falen van mensen bij die mensen zelf en weigert pertinent om ook de socio-economische verhoudingen (sociale ongelijkheid) en uitsluitingsmechanismen in overweging te nemen. Voor u is die sociale ongelijkheid en uitsluiting misschien voorbijgestreefd; voor vele mensen is het dagelijkse kost, temeer omdat de betreffende sociale uitsluiting en ongelijkheid gestaag aan het toenemen is. Wetenschappelijke studies die uw mening tegenspreken worden door u afgedaan als irrelevant en opgesteld "door wereldvreemde én schoolvreemde wetenschappers". Wat een argumentatie! Uw reactionaire oogkleppen verhinderen u echter om te erkennen dat de sociale ongelijkheid en uitsluiting toenemen; verhinderen dat u de toenemende armoede erkent; en verhinderen dat u een evenwichtige analyse kunt maken van een toegenomen polarisering in de maatschappij. Die zaken kunnen/mogen we niet uitsluitend op het conto van het individu schrijven. Misschien ook eens kijken tot welke sociale catastrofe uw manier van redeneren in de VS en het Verenigd Koninkrijk geleid hebben? (zie o.a. Bröckling, 2002; Brown, 2006; Schram, Fording, & Soss, 2009; Wacquant, 2010; zie Van Menxel, Lescrauwaet & Parys, 2004 met betrekking tot de structurele uitsluitingsmechanismen inzake dak- en thuisloosheid; zie Deleeck, 2003; Green, 2010; Lorenz, 2005; Verhaeghe, 2011 in verband met de impact van sociale ongelijkheid)

              Ook die waarheid heeft haar rechten, maar die wil u hier ten stelligste blijven ontkennen en minimaliseren.

              * Bröckling, U. (2002). Jeder könnte, aber nicht alle können. Konturen des unternehmerischen Selbst. Mittelweg 36, 11(4), 6-26. Retrieved from http://www.his-online.de/zeitschrift/mw36-archiv/jahresregister/ * Brown, W. (2006). American nightmare: Neoliberalism, neoconservatism, and de-democratization. Political Theory, 34(6), 690-714. doi: 10.1177/0090591706293016 * Deleeck, H. (2003). Dood en verdeling. Over sociale ongelijkheid in ziekte, zorg en dood. Streven, 70(1), 20-33. Retrieved from http://www.streventijdschrift.be * Green, D. M. (2010). The paradox of self-determination for marginalized individuals. Social Work & Society, 8(1), 171-176. Retrieved from http://www.socwork.net/sws/article/view/36/92 * Lorenz, W. (2005). Social Work and a new social order: Challenging neo-liberalism's erosion of solidarity. Social Work & Society, 3(1), 93-101. Retrieved from http://www.socwork.net/sws/article/view/205/475 * Schram, S. F., Fording, R. C., & Soss, J. (2009). Governing the poor: The rise of the neoliberal paternalist state. Paper prepared for presentation at the 2009 Annual Meeting of the American Political Science Association, Toronto, Canada. Retrieved from http://ssrn.com/abstract=1449997 [ http://law.buffalo.edu/nepoc09/pdf/schram09.pdf ] * Van Menxel, G., Lescrauwaet, D., & Parys, I. (2004). 'Verbinding verbroken.' Thuisloosheid en Algemeen Welzijnswerk in Vlaanderen (2de herziene druk ). Berchem, B: Steunpunt Algemeen Welzijnswerk vzw. Retrieved from http://www.steunpunt.be/library/60 * Verhaeghe, P. (2011). De effecten van een neoliberale meritocratie op identiteit en interpersoonlijke verhoudingen. Oikos, (56), 4-22. Retrieved from http://www.oikos.be/tijdschrift.html * Wacquant, L. (2010). Straf de armen. Het nieuwe beleid van de sociale onzekerheid (2de geactualiseerde druk). Berchem, B: EPO.

              Wie is er hier eigenlijk wereldvreemd!?

              • door Bert C op zaterdag 28 juli 2012

                Ach, de geloofwaardigheid van Guignol moet (tevergeefs) weer opgetild worden door een eindeloze lijst verwijzingen. Wat mij betreft bent u uw geloofwaardigheid verloren bij uw vergelijking van het gelijkekansenbeleid met de lotto. Heel blij maakte me dat, omdat ik nu eindelijk kan staven dat die constante verwijzingen naar de literatuur er alleen maar zijn omdat u alleen het debat kan winnen wanneer het nodeloos complex gemaakt wordt.

                • door Le grand guignol op zaterdag 28 juli 2012

                  Nochtans heb ik in mijn reactie vermeld waarom ik aan de betreffende bronnen refereer ("Ook die waarheid heeft haar bestaansrecht"). De verwijzing naar dat bronnenmateriaal is bijgevolg ter informatie. Ik heb ook uitgelegd wat het probleem is met het gelijke-kansen-beleid, maar daar reageert u niet op. Onderhevig aan selectiviteit in plaats van een kritisch redeneervermogen vindt u het gemakkelijker om de man in plaats van de bal te spelen. Dat maakt mij dan weer heel blij omdat u daarmee aantoont dat u qua inhoud weinig in uw mars hebt. Ik heb trouwens niet de indruk dat ik het debat nodeloos complex heb gemaakt, zelfs integendeel. Het is al te gemakkelijk om zich te laten (ver)leiden door een 'blaming the victim'-cultuur. De realiteit is echter genuanceerder dan dat. Overigens, de seksuele intimidatie uit de reportage van Peeters kan naar mijn mening niet direct gelinkt worden aan de achtergestelde positie van de betreffende mannen. Indien dat wel zou zijn dan zou iedereen die zich in een maatschappelijk achtergestelde positie bevindt seksueel intimiderend gedrag moeten vertonen en dat is - gelukkig - niet het geval.

                  Mijn vergelijking tussen het gelijke-kansen-beleid en de Lotto is trouwens niet uit de lucht gegrepen. Lees daarvoor: "Jeder könnte, aber nicht alle können" (Bröckling, 2002). Ik maak me geen illusies: het artikel snijdt een complexe problematiek aan en zal waarschijnlijk door u ondergebracht worden bij de categorie 'nodeloos complex'.

                  • door Bert C op zaterdag 28 juli 2012

                    "Het is al te gemakkelijk om zich te laten (ver)leiden door een 'blaming the victim'-cultuur."

                    Ja, want de roepers en schelders, dat zijn natuurlijk weer de écht slachtoffers.

                    "... de bal te spelen. Dat maakt mij dan weer heel blij omdat u daarmee aantoont dat u qua inhoud weinig in uw mars hebt."

                    Ik lees af en toe wel eens wat artikels op dewereldmorgen, en ook vele commentaren, waarvan een hoop van uw hand. En de bedenking die ik hierboven plaatste, toegegeven, veel draagt die niet bij aan het debat. Het is eigenlijk gewoon een uiting van een gevoel dat langzaam over de tijd gegroeid is bij het lezen van uw commentaren, zoals daar zijn de eindeloze verwijzingen die meer verhullen dan verlichten. Neen, veel constructief debat verwacht ik tussen ons sowieso niet, ook niet als we er ons ook van kunnen weerhouden niet op de bal te spelen.

                    Overigens, een andere commentaar van uw hand eerder vandaag vond ik (op een tergende manier) weer heel typerend (en ook mede de aanleiding tot mijn oprisping hierboven): "Maar goed, we hebben een vergelijk gevonden; laten we het daarbij houden." In mijn ogen begint het debat pas als je een vergelijk vindt. Je moet minstens over iéts het met elkaar eens zijn om te *kunnen* debatteren. Maar net dan wordt het blijkbaar interessanter om ermee op te houden? Het doet me allemaal vermoeden dat u helemaal geen écht debat wenst. En dat het dus ook voor uw tegenstanders niet wijs is om tot een debat te proberen komen wegens weinig zinvol.

                    • door Le grand guignol op zondag 29 juli 2012

                      Ik heb nergens gezegd dat "de roepers en de schelders weer de échte slachtoffers zijn". U legt me dus woorden in de mond die ik niet gezegd heb. Temeer omdat ik in dezelfde reactie duidelijk heb gesteld dat het seksueel intimiderende gedrag van de mannen in kwestie, naar mijn mening, niet per definitie gelinkt kan worden aan hun sociale achterstelling of uitsluiting. 'Blaming the victim' had dan ook betrekking op het gegeven dat we ons, met betrekking tot het gelijke-kansen-verhaal (een onderwerp en standpunt dat werd aangedragen door 'vic laanderen'), niet mogen laten verleiden door structurele maatschappelijke knelpunten, die wel degelijk aanwezig zijn en een belangrijke rol spelen (daarvoor moet u er maar eens een van de bronnen raadplegen, bv. Van Menxel e.a.), te vertalen naar individuele knelpunten en tekortkomingen. Individuele verantwoordelijkheid en motivatie spelen een belangrijke rol - ik heb dat nergens ontkend - maar structurele uitsluitingsmechanismen spelen een even belangrijke rol, zo niet een nog veel belangrijkere rol; individuele motivatie en verantwoordelijkheid blijken in de praktijk, uit persoonlijke ervaring bij het werken met dak- en thuislozen, onvoldoende om sociale mobiliteit te bewerkstelligen vanwege de aanwezigheid van structurele uitsluitingsmechanismen (sociale breuklijnen) die een reproductie van de ongelijke sociale verhoudingen met zich meebrengen. Wanneer we de volledige verantwoordelijkheid voor het welslagen van een begeleidingsproces in functie van sociale mobiliteit bij het individu leggen blijft het status quo op het vlak van sociale ongelijkheid, als gevolg van een asymmetrische machtsbalans, onaangeroerd. Vermits mensen in een achtergestelde positie doorgaans niet volledig bij machte zijn om op zichzelf een vorm van sociale transitie of mobiliteit te bewerkstelligen, tracht men vanuit het empowermentparadigma, naast het individuele of psychologische niveau, eveneens de kracht van het organisatie- en gemeenschapsniveau aan te spreken; empowerment tracht met andere woorden de link te leggen tussen het individuele welzijn en de bredere sociale en politieke omgeving. Empowermentgericht werken betekent met andere woorden dat we de knelpunten op alle niveaus (micro-, meso-, macroniveau) bekampen en niet enkel op het individuele niveau want anders komen we terecht in het bestrijden van symptomen in plaats van de oorzaken. Omdat het een zeer complex verhaal behelst dat ik niet zomaar in een korte reactie kan duiden heb ik voor verdere informatie en duiding naar enkele bronnen verwezen; ik doe dat inderdaad ook in andere reacties met betrekking tot andere thema's. Dat heeft niets te maken met 'nodeloze complexiteit', het is namelijk wel degelijk een complex verhaal. Het verschaffen en raadplegen van kritische informatie en duiding vormt dan ook dè eerste stap tot emancipatie. Daarnaast biedt kritische duiding en informatie een noodzakelijke voorwaarde om een tegengeluid te laten horen alsmede te ontwikkelen tegen het huidige (politieke) eenheidsdenken. Dat neoliberale consensusdenken legt expliciet alle verantwoordelijkheid bij het individu waardoor ongelijke maatschappelijke (machts)verhoudingen verdoezeld worden. Dit werkt een depolitisering in de hand die tot doel heeft dat men de bestaande sociopolitieke orde, de ongelijke machtsverhoudingen, niet meer in vraag kan stellen.

                      Blijkbaar bent u er niet mee gediend wanneer mensen een kritische analyse maken en daarbij de eigen standpunten ondersteunen door middel van de vermelding van extra bronnenmateriaal. U bent blijkbaar een voorstander van een discussie gebaseerd op buikgevoel, vooronderstellingen en gemeenplaatsen - ik kom hier zo dadelijk op terug. Dat is uw goed recht, maar gun anderen het recht om een discussie of debat te baseren op feitelijke gegevens en goed onderbouwde analyses. Wanneer daarvoor een referentie aan extra informatie en duiding noodzakelijk is dan ben ik van mening dat het opportuun is om het betreffende bronnenmateriaal te vermelden. Het extra bronnenmateriaal fungeert dus niet als een middel om zaken te verhullen. Sterker nog: indien ik zaken zou willen verhullen dan zou ik er juist geen bronnenmateriaal bij vermelden. De problematiek van sociale ongelijkheid en uitsluiting ligt me, o.a. vanwege professionele redenen, zeer na aan het hart. Dat is de reden waarom ik in de reactie op de commentaar van 'vic laanderen' en Gert Verheijen uitdrukkelijk veel bronnenmateriaal - meer dan gewoonlijk - heb toegevoegd. Beide heren geven immers, zoals ik reeds beargumenteerd heb en nogmaals zal argumenteren (het kan niet genoeg gezegd worden), een vertekend beeld van de realiteit door structurele maatschappelijke knelpunten te projecteren op het individu; ze maken van structurele maatschappelijke knelpunten individuele tekortkomingen met daarbij vooral de nadruk op attitudeproblemen (bv. gebrek aan motivatie en verantwoordelijkheid). Ze hebben daarbij geen oog voor het gegeven dat sociale ongelijkheid en uitsluiting een negatieve impact hebben op iemands eigenwaarde en dat die negatieve impact zich onder meer vertaalt in gevoelens van moede- en machteloosheid. Het is bijgevolg de sociale ongelijkheid, die het gevolg is van structurele uitsluitingsmechanismen, die een negatieve impact heeft op de draag- en veerkracht (o.a. motivatie) van mensen die met de betreffende sociale ongelijkheid te kampen hebben. Het is dus niet omgekeerd zoals beide heren trachten te beargumenteren: een gebrek aan motivatie en draagkracht is het resultaat van sociale ongelijkheid en niet de oorzaak. Eigenlijk is het ronduit pervers om mensen de schuld te geven van effecten die door de maatschappij gecreëerd worden. Jammer genoeg is het vandaag de dag 'bon ton' om mensen in een achtergestelde positie op een dergelijke perverse wijze te bejegenen - van intimidatie en manipulatie gesproken - en op die manier lopen we het risico terecht te komen in een klimaat waar armen misprezen, veracht en gestraft worden omdat ze arm zijn. Op die manier worden sociale ongelijkheid en uitsluiting in stand gehouden en tegelijkertijd krijgen diegenen die te kampen hebben met sociale uitsluitingsmechanismen daarvoor de schuld: 'blaming the victim'. Lees bijvoorbeeld het boek van Wacquant waaraan ik gerefereerd heb en u zal begrijpen wat ik bedoel. Ook die waarheid heeft zijn bestaansrecht en vormt een kritisch tegengeluid tegen het neoliberale/neoconservatieve eenheidsdenken dat de publieke opinie voortdurend tracht te masseren. Het is niet omdat u daar niet mee gediend bent dat we de betreffende waarheid, die gebaseerd is op een gedegen kritische analyse, dan maar moeten verzwijgen.

                      Het vergelijk waar u op doelt kwam tot stand na een korte discussie tussen Mysjkin en mezelf. De inhoud van het vergelijk, waar u zedig over zwijgt, was de volgende: "Seksueel intimiderend gedrag van zowel allochtonen als autochtonen valt niet te tolereren en moet veroordeeld worden". Geen onbelangrijke conclusie in het kader van het oorspronkelijke artikel. U schrijft daarentegen het volgende: " In mijn ogen begint het debat pas als je een vergelijk vindt." Als een vergelijk de aanleiding tot discussie vormt op welke manier is dat vergelijk dan wel tot stand gekomen? Stond het in de sterren geschreven? Werd het van bovenaf opgedrongen? Volgens u is een vergelijk dus dè normatieve voorwaarde om tot een zinvolle discussie te kunnen komen. Waarom moet er dan nog gediscussieerd worden? U schrijft: "Je moet minstens over iéts het met elkaar eens zijn om te *kunnen* debatteren." Dat 'iéts' waar u het over hebt kan slechts betrekking hebben op de randvoorwaarden voor een debat of discussie (bv. geen ad hominem-argumentaties, niet schelden, geen gebruik van vooronderstellingen en gemeenplaatsen die gebaseerd zijn op buikgevoelens) maar heeft natuurlijk geen betrekking op de inhoud want daardoor zou men a priori de mogelijkheid om verschillende standpunten tegen elkaar af te wegen uitsluiten of alleszins beperken. Hopelijk begrijpt u dat u oorzaak/aanleiding en gevolg met elkaar verwart. Het komen tot een vergelijk of ook wel compromis gaat niet vooraf aan een discussie of debat maar is er het gevolg of resultaat van. Hierdoor vormt het bekomen vergelijk eventueel de basis om over te gaan tot een plan van aanpak (bv. het bepalen van concrete beleidsmaatregelen).

                      Laat ons er geen doekjes om winden: uw op een buikgevoel gebaseerd discours heeft tot doel mij als persoon onderuit te halen; u richt uw pijlen in uw eerste reactie dan ook onmiddellijk op mijn geloofwaardigheid. Naar eigen zeggen bent u blij dat u "nu eindelijk kan staven dat die constante verwijzingen naar de literatuur er alleen maar zijn omdat u alleen het debat kan winnen wanneer het nodeloos complex gemaakt wordt", maar in wezen staaft u dat op geen enkele wijze. U bent blij met de spreekwoordelijke "dode mus". Let ook op de woordkeuze: "eindelijk kan staven". U hebt er blijkbaar een queeste - of obsessie? - van gemaakt om te proberen mijn geloofwaardigheid en mijn persoon onderuit te halen. Daarnaast tracht u mij een vorm van zelfcensuur op te leggen omdat ik blijkbaar zaken schrijf die niet in uw kraam passen en daarbij uitvoerig verwijs naar bronnenmateriaal. Blijkbaar is het voor u tergend dat ik mij tracht te baseren op een onderbouwd betoog dat U (!) niet via een inhoudelijke argumentatie kan weerleggen. Ik zeg daarmee niet dat het niet mogelijk is om mijn betoog met inhoudelijke argumenten te weerleggen; ik zeg dat U het niet kan. Dát is de reden waarom u zich stoort aan mij en mijn wijze van argumenteren en dát vindt u tergend. U wringt zich in bochten, verwisseld oorzaak en gevolg met elkaar om te proberen aan te tonen dat ik niet zou openstaan voor discussie. Wel, indien dat het geval mocht zijn dan had ik zelfs niet op uw buikgevoel - "een gevoel dat langzaam over de tijd gegroeid is bij het lezen van uw commentaren" (het zijn uw woorden!) - alsmede uw vooronderstellingen gereageerd. Het kritisch weerleggen van de betreffende vooronderstellingen die gebaseerd zijn op een buikgevoel is dan ook noodzakelijk om tot een constructief en zinvol debat te komen (cf. randvoorwaarden). Die voorwaarde is bij deze vervult.

                      Overigens, ik ben hier niet om een discussie te winnen; ik ben hier om een kritisch tegengeluid te laten horen door middel van debat/discussie. Nog veel succes met uw obsessie.

                    • door Jan D op zondag 29 juli 2012

                      @Bert C, en nu eens iets inhoudelijks??? of is dat teveel gevraagd?

  • door dana op zaterdag 28 juli 2012

    54 jaar ben ik en seksisme is iets waarmee ik heb leren leven omdat het moet, als vrouw heb je geen andere keuze. Je zoekt en vindt wegen eromheen. Als vrouw verdien je minder, als vrouw mag je minder, als vrouw moet je meer diëten en vergeet vooral je benen niet te scheren!

    Seksuele intimidatie is wat mij betreft een verbale vorm van seksisme. Het begint als je borstjes krijgt, het eindigt als je in de menopauze gaat. Als vrouw moet je je gedragen! Je moet het de man vooral niet kwalijk nemen dat hij een man is. Ze zijn nu eenmaal zo. Dat vertelde m'n eigen moeder me. Niets te maken met moslims! Sure as hell.

    Gevolg : ik heb enkel echte intieme vetrouwensrelaties met vriendinnen. Geen lesbo, maar ik kom er nooit toe om mannen volledig te vertrouwen.

    • door vic laanderen op zaterdag 28 juli 2012

      "Geen lesbo, maar ik kom er nooit toe om mannen volledig te vertrouwen." Dana, ik begrijp dat je nare ervaringen hebt gehad met mannen, maar scheer ze niet allemaal over dezelfde kam. Ik weet dat er rotte appels tussen zitten, maar er zijn er ook anderen. Dat is ook zo met allochtonen, waar dit artikel over gaat. Ik heb "goede" allochtonen als vrienden, en die zijn evenzeer beschaamd over het wangedrag van sommige van hun "origine-genoten". De goede allochtonen - die nog altijd in de meerderheid zijn - zijn hiervan het belangrijkste slachtoffer. Veralgemenen is altijd fout, maar wantoestanden moeten àltijd en óveral bespreekbaar zijn, ook als ze - zoals uit de reportage blijkt - in 9 op de 10 gevallen (in sommige buurten) te zoeken zijn aan allochtone zijde. Dat laatste betreur ik ten zeerste, maar dit wegmoffelen of negeren - zoals "politiek-correct links" al jarenlang doet - voedt alleen maar het racisme en de achterdocht. Dàt is nu net wat Sofie Peeters met haar reportage voor ogen had, en op haar schieten omdat we een heilig huisje aankaarten is intellectueel oneerlijk en struisvogelpolitiek waar niemand beter van wordt.

      • door Dana op zaterdag 28 juli 2012

        Spijtig Vic. Je hebt me niet begrepen. Seksisme zit in onze samenleving ingebakken, in het gezin, op het werk, op de straat en in relaties. Geen moslimprobleem.

        Wat op die straat, in die buut in Brussel is gefilmt is een onheuse en expliciete verschijningsvorm ervan.

        En wat die nare ervaringen betreft : ik kan mijn 'mannetje' wel staan (zelfs in onze uitdrukkingen!)

        • door Sonja Van Hoof op zaterdag 1 augustus 2015

          Dag Dana, Ik begrijp precies wat je bedoelt met mannen niet vertrouwen. Mannen nemen het over het algemeen 'nogal makkelijk' op met huishoudtaken, opvoeding van kinderen, seks, ... Ik heb het intussen opgegeven. Hoe graag ik mannen ook zie, ik vertrouw ze ook niet. "Ze" hebben veel humor, een hands-on mentaliteit, ze kunnen ook heel lief zijn maar een relatie ga ik niet zo snel meer aan. Vaak komt dat "mannetje" boven. En dan komt het erop aan om assertief te zijn. Maar het is zo vermoeiend en ontgoochelend om telkens weer te moeten discussiëren over iets wat normaal zou mogen zijn (huishoudtaken, goeie seks, ...). Het vertrouwen is dan al gebroken want waar ligt het respect? Het verschil met seksisme op straat is dat het je op dat moment bedreigt. De enige dingen die je dan weet is dat die "mens" macht over je wil uitoefenen en dat je het moet "overleven". Ikzelf neem tegenwoordig een agressieve rol aan, ik begin te roepen. Dit helpt (voorlopig). Er zijn zooo veel zieke mannen. Ik zelf ben vanaf m'n 13 jaar wel zeker 500 mannen met pervers gedrag tegengekomen, van "psst" tot achtervolgen tot in de inkomhall van de woning, aanraken, vastpakken, ... Jurk of jogging maakt niet uit. Er is iets in mannen of in de opvoeding van mannen dat hun macho maakt. En daar mag de maatschappij (lees: politiek, onderwijs, werkomgeving) wel meer verantwoordelijkheid in opnemen. Ik denk écht dat het kan veranderen. 't Zal alleen nog niet voor morgen zijn.

  • door Erik L op zaterdag 28 juli 2012

    Gewoon onvoorstelbaar wat deze prima reportage, en inderdaad lullig gesprek achteraf, losweekt. In wezen gaat het hier over uit de hand lopend machogedrag. Dit is absoluut niet cultuur of ras gebonden. Wat is het verschil, buiten een hoop euro's, met een bekende prof oogarts (blank en belg natuurlijk) die alleen blonde, blauwogige vrouwen op z'n dienst wil, tegen anderen zelfs niet spreekt en hetzelfde type vrouwen de ene na de ander dumpt (voor jongere exemplaren) als partner? Was't verschil, buiten een hoop euro's, met een prof chirurgie die bij een vrouwelijke studente waar hij op geilt, z'n examen begint met: "juffrouw, kent u dit symbool (toont z'n porch sleutelhanger) "? Loop als grote, blonde vrouw eens over straat in gelijk welke latijns-amerikaanse stad. Daar krijg je dezelfde reacties. Nochtans moet je daar mannen van Arabische of Moslim achtergrond met een vergrootglas zoeken. Wanneer een blanke belg zijn ex lief neerknalt omdat hij niet kan verkroppen dat ze hem liet staan, komt hij in het nieuws als Kevin. P. en wordt dit zelf niet geduid als machogedrag en eremoord. Hoeveel maten en gewichten gaan we hier hanteren? Zo kan ik nog wel even doorgaan...

  • door Arkan al-Ifranji op zaterdag 28 juli 2012

    Ik ben akkoord met aronjaco dat die RITS-studente, die het goed bedoelde, er mee zal moeten leren leven dat haar documentaire grandioos zal worden gerecupereerd door de georganiseerde islamofobie. Nu, je kan niet ontkennen dat dat gore "seksisme" er is. Maar het is het resultaat van, ten eerste, het linkse secularisme en de door haar aangemoedigde hiphopcultuur met haar primitieve bling-bling en "waarden" waarin alle vrouwen "bitchas" zijn. De oplossing is dus méér islam, niet minder ( http://www.expliciet.nl/content/view/140/73/ ). Ten tweede worden blanke vrouwen ook geviseerd omwille van de beeldvorming in de reclame, dat zeker, maar ook omdat autochtone blanke mannen, na jaren diabolisering en ridiculisering door het feminisme, nauwelijks nog mannen (mogen) zijn en zo niet meer (mogen) doen wat ze als man horen te doen: hun vrouwen beschermen. Tja... dan moeten de feministen niet komen zagen.

    • door Fanon84 op zaterdag 28 juli 2012

      Leg me eens in duidelijke taal uit hoe links secularisme precies hiphop'cultuur' (die trouwens niet enkel uit bling e.d. bestaat) aanmoedigt. Er wordt van alle mogelijke kanten naar een zwart schaap gezocht voor een probleem waar we als maatschappij verantwoordelijk voor zijn en iets is dat zoals eerder al iemand hier heeft geschreven heeft, ingebakken is in de meeste 'culturen'. Meerderheid van de wereld is paternalistisch, ook in het Westen. Seksisme komt in alle lagen voor, op verscheidene manieren. Zowel plat, brutaal als subtiel. Het is goed dat erover gediscussieerd wordt, maar laten we vooral het in het wild rondwijzen naar schuldigen achterwege laten.

      • door Arkan al-Ifranji op zaterdag 28 juli 2012

        Fanon84, post-68 links heeft er niet alleen altijd belang bij gehad om allochtone jongeren in een slachtofferrol te houden om subsidies te krijgen voor allerlei vzw's en sociale instellingen. Met het promoten van de seculiere hiphopscène via allerlei jeugdprojecten wilde het ook gedaan krijgen dat moslimjongeren zich meer zouden gaan identificeren met Afro-Amerikanen (die sinds de dood van de briljante Malcolm X geen revolutionair project meer hebben en vandaag nog wel uitblinken in zagen-over-racisme-als-het-uitkomt maar tegelijkertijd geobsedeerd zijn door de levenswijze van hun vroegere meesters of minstens van de jetset) dan met islam. Zo speelt links perfect het neoliberalisme in de kaart. ;-) Voor de rest ben ik akkoord met u dat het maatschappelijk is. Maar het aandeel in de schuld van links en het feminisme in de problematiek hoort ook tot dat maatschappelijke.

      • door Arkan al-Ifranji op zaterdag 28 juli 2012

        Wat is er mis met traditioneel paternalisme? Hoe definieert u dat?

    • door Cairo op zondag 29 juli 2012

      @Arkan al-Ifranji. Ik heb uw link eens doorgelezen en eerlijk gezegd, het doet me huiveren. De manier hoe iemand moet leven is in de eerste plaats de keuze en verantwoordelijkheid van het zelf en dit is niet iets dat moet niet opgelegd worden van bovenuit door de één of andere godsdienst of ideologie. Vrijheid betekent volledige zelfbeschikking op zowel lichamelijk als spiritueel vlak. Iemand die spiritueel vrij is heeft niet de dwangmatigheid om andere mensen lastig te vallen. Het niet respecteren van iemand anders vrijheid wijst eigenlijk op het zelf gevangen zijn in vrijheidsbeperkende structuren. Wat men een ander aandoet heeft men eigelijk zichzelf al reeds aangedaan. Mensen lastig vallen is laag en wijst op psychologische problemen.

      Het antwoord mijn vriend is dus niet meer islam, maar meer persoonlijke vrijheid. De Koran lezen met Spinoza: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=DMF20120711_00219133

      • door Arkan al-Ifranji op zondag 29 juli 2012

        Dank, maar blijkbaar hebt u niet door dat de Verlichting dood is, te onder gegaan aan zijn eigen pervertering!

  • door Koen Gabriëls op zondag 29 juli 2012

    Wat een hoop oeverloos gezever eigenlijk, met hier en daar wat dure woorden erin gesmeten om het wat intellectueler over te doen komen...

    Waarom moet tegenwoordig toch elke verantwoordelijkheid weggenomen worden bij het individu? Het is altijd de schuld van ofwel de maatschappij, de sociale context of wat drogreden dan ook.

    In plaats van dat links en rechts elkaar bestrijden op het politieke slagveld zouden ze beter eens de problemen bestrijden in de realiteit.

    Hier is één van de vele voorbeelden waartoe het verleggen van verantwoordelijkheid leidt:

    Een aantal laatstejaarsstudenten in een middelbare school slaat om ter hardst op de kastjes waar ze hun spullen in kunnen opbergen, wie de meeste schade aanricht is de winnaar.

    De vernielingen gaan niet onopgemerkt voorbij en de directeur komt het klaslokaal binnen, zonder individuele leerlingen aan te spreken verkondigt hij: "Ik weet dat sommigen hier problemen thuis hebben en ik kan begrijpen dat die frustraties een uitweg nodig hebben, maar ik zou het op prijs stellen als deze personen een gesprek met mij aanvragen zodat er geen zaken meer beschadigd worden." Waarop hij het lokaal verlaat.

    Twee weken later stak 1 van die macholeerlingen een deur in brand omdat ze niet open moogt om wat meer frisse lucht in het lokaal te krijgen.

    Er zijn genoeg zulke voorbeelden te geven, dit is er gewoon één van de vele die ik zelf heb meegemaakt.

    Het allerlaatste wat een maatschappij nodig heeft is dat de verantwoordelijkheid bij het individu wordt weggenomen (tenzij er uiteraard een psychiatrische reden hiertoe is).

    Studies omtrent de invloed van sociale status op gedrag zijn goed, en kunnen ons iets leren over het ontstaan van de redenen waarom iemand bepaald gedrag wil stellen, maar en dit is een grote maar, de laatste reden waarom iemand bepaald gedrag stelt is nog altijd omdat die persoon die beslissing zelf neemt.

    Niet de maatschappij, niet zijn directe omgeving, maar die persoon zelf.

    Dus als je wilt dat iemand bepaald gedrag niet meer vertoont, dan moet je eerst zorgen dat hij direct aanvoelt dat hij zichzelf schade toebrengt door dit te doen, zodat hij er geen motivatie meer toe heeft.

    Na dat je dit gedaan hebt, kan je proberen om deze persoon dusdanig te veranderen zodat de slechte gedragspatronen geen voedingsbodem meer hebben. Dit kan slechts door therapie, die gerechtelijk kan opgelegd worden, en dit niet voor een aantal korte sessies, maar een intensieve therapie, al dan niet in groep.

    Dat is de enigste manier om zulke problemen aan te pakken zonder dat je olie op het vuur gooit en er nog meer slachtoffers vallen.

    Het klinkt misschien niet catchy, en het helpt waarschijnlijk niet in de rechtstreekse strijd tussen links en rechts op het politieke slagveld. Maar het zou wel datgene doen waartoe beleidt eigenlijk dient, en dat is de gewone burger ondersteunen, begeleiden en beschermen tegen kwalijke personen en moeilijke situaties die zijn levenskwaliteit verminderen.

    Ohja en moest deze korte uitleg niet genoeg argumenten opleveren voor de doorwinterde, vastgeroestte linkse aanhanger: wie heeft er eigenlijk vooroordelen, als de hele theorie is dat mensen uit bepaalde lagen van de maatschappij niet in staat zijn om zelfstandig beslissingen te nemen die moreel verantwoord zijn?

    (laatste paragraaf enkel om aan te geven dat zowel links als rechts neer kijken op dezelfde bevolkingsgroep, wat automatisch leidt tot verkeerde conclusies voor specifieke problemen)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties