Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Prijs voor de Democratie voor FAN. Peter Mertens krijgt Prijs Jaap Kruithof

Op 21 juli tijdens de Gentse Feesten wordt de 21ste Prijs voor de Democratie en de vierde Prijs Jaap Kruithof uitgereikt. Dit jaar mogen het Financieel Actienetwerk (FAN) en Peter Mertens het groot podium Bij Sint-Jacobs beklimmen.
donderdag 5 juli 2012

PVDA-voorzitter Peter Mertens krijgt de Prijs Jaap Kruithof voor zijn boek 'Hoe durven ze?', de meest onverwachte bestseller van 2012. Het boek prijkte wekenlang tussen de kookboeken in de non-fictie top 10. Mertens haalde het van de Nederlandse oud-premier Dries Van Agt en psycholoog Paul Verhaeghe.

“Filosoof Jaap Kruithof schreef zelf in 2000 met Het Neoliberalisme een eerste bestseller over de wereld die hij een 'stinkende puinhoop' noemde. Het boek van Peter Mertens is een kritische tegenstem in de geest van Kruithof”, zegt Eric Goeman, voorzitter van de jury van de twee prijzen.

De Prijs voor de Democratie 2012 gaat naar het Financieel Actienetwerk dat al twaalf jaar campagne voert voor eerlijke belastingen. “Het enige netwerk dat de hoogdagen en de latere neergang van de andersglobalisten overleefde”, zegt Eric Goeman.

De eerste jaren zette FAN de Tobintaks – een kleine taks op financiële transacties - op de agenda. Dat lukte aardig want België is het enige land waar ooit een Tobinwet werd gestemd. De voorbije jaren zette FAN de schouders onder de campagne 'Laat het grote geld niet ontsnappen'. “Dit is een moeilijk thema maar FAN maakte het bespreekbaar. Er kan geen syndicale betoging meer voorbijgaan zonder dat de eis voor een rechtvaardiger fiscaliteit weerklinkt”, zegt Goeman.

Goeman is niet alleen voorzitter van de jury, maar ook coördinator van het Financieel Actienetwerk.  “Dat ik een prijs aan mezelf geef, klopt niet. FAN is een unieke netwerkstructuur van elf organisaties als de vakbonden, 11.11.11 en Oxfam Solidariteit. Ik ben niet de voorzitter van FAN”, aldus Goeman.

De jury van de twee prijzen bestond deze keer uit 33 personen, waaronder mensen als CGKR-directeur Jozef De Witte, politicoloog Hendrik Vos en historica Gita Deneckere.

Vorig jaar ging de Prijs voor de Democratie naar DeWereldMorgen.be. De actievoerders tegen de GGO-aardappelen in Wetteren kregen de Prijs Jaap Kruithof.

De Prijs voor de Democratie werd voor het eerst uitgereikt in 1992, het jaar na de eerste Zwarte Zondag.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

17 reacties

  • door Daniël Verhoeven op donderdag 5 juli 2012

    In alle geval een dikke proficiat voor Peter Mertens met zijn Jaap Kruithof prijs. Mertens had al een prijs verdiend in 2009 voor 'Op mensenmaat: Stof voor een socialisme voor blauw plekken'. Niet dat ik alle opvattingen van Peter Mertens deel, maar hij doet tenminste de moeite het debat te stofferen. Links ligt al zo'n twintig jaar op apegapen in Vlaanderen en nieuwe goed gedocumenteerde stemmen zijn meer dan welkom. Mijn invulling van democratie is niet die van Peter Mertens, alhoewel ze er dicht bij aanleunt, maar dat vind ik totaal geen bezwaar. Diversiteit is volgens mij een van de voorwaarden om terug een links, democratisch-maatschappelijk project op gang te brengen.

    En je zal me ook niet horen zeggen dat het FAN geen prijs verdient, maar de prijs voor de democratie? Neen. Niemand kan zich de democratie toe-eigenen en het getuigt van een enorme pretentie een prijs van de democratie in te richten en uit te reiken. Het kliekje juryleden dat de prijs toekent, vertegenwoordigt alleen zichzelf, niet het volk, en nog minder de democratie want die heeft verschillende vormen. Er is daar geen eeste en beste.

    Maar het onvermijdelijke is nu gebeurd... een van de inrichters van de prijs van de democratie, Erik Goeman, krijgt nu zelf die prijs als coördinator van FAN. Ons kent ons, heeft ook in de vorige jaren een rol gespeeld in de toekenning van de prijs van de democratie, dit is geen nieuw fenomeen, alleen ligt het er nu dik op.

    I scratch your back if you will scratch mine, mensen die voortdurend van petje veranderen, draaideur politiek... het is een van de uitwassen van het huidig democratisch systeem, dat niet meer in staat is om echte democratie te realiseren... Voor wie genoegen neemt met de huidige farce van het parlementair systeem is er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht. En in tegenstelling tot Monti, Vandelanotte, Dehaene enzovoort zullen de winnaars van de prijs van de democratie er niet rijk van worden. Maar het is een kwestie van politieke integriteit en daar hebben we meer dan ooit nood aan.

    Zowel op het Tahrirplein als op de Puerta del Sol in Madrid klonk de roep voor participatieve democratie luid. Daar werden geen prijzen uitgereikt, de prijs is de democratie zelf. Levende democratie in de praktijk. Meer moet dat niet zijn.

    De Spaanse Indignados hadden hun eigen procedures van democratisch overleg. Ze keken streng toe op de gelijkheid en het gelijk recht van spreken van iedereen. De moderator stond op geen podium maar op dezelfde hoogte als het publiek dat, democratisch overleg pleegde, soms met tienduizend tegelijk en dan actie voerde. En ze zijn nog altijd bezig. Hier in Vlaanderen zie ik weinig bewegen. Zelfgenoegzaamheid, dat zie ik wel overal, en dus ook in linkse kringen.

    Op de Gentse Feesten op een podium gaan staan om de prijs van de democratie te ontvangen en achteraf in de VIP-ruimte, afgescheiden van het plebs, met de sponsors die prijs gaan vieren past niet in een levende democratie. Het is een hypocriet spektakel. Politieke zelfbediening. De Gentse feesten zijn al lang een commercieel spektakel geworden, dat niets meer te maken heeft met het protest van de jaren zeventig toen de Gentse Feesten nieuw leven werd ingeblazen door enkele alternatievelingen die het allemaal nog zelf deden. Ik was erbij. Er was toen nog geen VIP-ruimte. Iedereen was nog gelijk.

    Als ik Erik was, ik zou die prijs weigeren. Het slaat nergens op. Democratie hoeft geen spektakel nodig, nog minder zelfgenoegzaamheid, maar participatie. Doe daar iets aan. Alomtegenwoordigheid verhindert participatie en heeft niets te maken met moderne participatieve democratie.

  • door Piet De Pauw op vrijdag 6 juli 2012

    Zoals ik het begrijp is "Democratie" een methode om tot beslissingen te komen tussen mensen die gebruik maken van hun zelfbeschikkingsrecht, om binnen de grenzen van hun contractuele relatie te stemmen over die onderwerpen die voor die stemming toegelaten zijn binnen die contractuele relatie. In principe gebeurt de stemming op directe wijze. Delegatie is mogelijk maar is niet verplicht.

    Wat FAN te maken heeft met democratie is mij een raadsel, en wordt niet uitgelegd. Wat eerlijke belastingen zijn wordt ook niet uitgelegd. Bovenstaande tekst doet vermoeden dat het gaat om de Tobin taks en "laat het grote geld niet ontsnappen" . Ik verwijs naar bovenstaande definitie van democratie. In dat geval kan een Tobin taks in een bepaalde gemeenschap alleen maar ingevoerd worden wanneer het heffen van een dergelijke taks binnen de onderwerpen vallen waarover kan worden gestemd binnen een bepaalde gemeenschap. Hetzelfde voor het belasten van het grote geld. Ik vermoed dat met het laatste bedoeld is dat een gemeenschap zomaar kan beslissen van een aantal van haar leden te pluimen. Dit getuigt van een visie: Democratie = twee wolven en een schaap die beslissen wat ze vandaag gaan eten. Wanneer de visie van FAN inderdaad zo is, dan is dit het type voorbeeld van democratie die buiten haar toegelaten grenzen gaat. m.a.w. een dergelijke houding is een aanfluiting van wat een ethische democratie zou moeten zijn. Besluit: het heeft er alle schijn van dat met de prijs van democratie hier een onethische vorm van democratie wordt gepromoot, die best met alle mogelijke middelen dient te worden bestreden.

    • door Daniël Verhoeven op zaterdag 7 juli 2012

      Beste Piet,

      Je bent zeker een geschikte kandidaat voor het kapioenschap van sofismen. Mijn broek past in mijn valies. Ik pas in mijn broek, dus pas ik ook in mijn valies. Door de definitie (die participatie bij voorbaat uitsluit) van democratie te verengen voor je eigen discours, slaag je erin een belangrijk aspekt van democratie uit te sluiten, namelijk het streven naar gelijke toegang en gelijke kansen in de beslissingsmechanismen in onze maatschappij.

      In de preambule van de universle verklaring van de rechten van de mens lezen we: "Overwegende, dat erkenning van de inherente waardigheid en van de gelijke en onvervreemdbare rechten van alle leden van de mensengemeenschap grondslag is voor de vrijheid, gerechtigheid en vrede in de wereld;"... Zijn ook al geen democraten dus???

      Mijn kritiek op de prijs van de democratie is dat ze hetzelfde doet als wat jij doet in jouw betoog: namelijk democratie instrumentaliseren voor eigen gebruik in plaats van ze in de praktijk te brengen. Democratie is divers en bij de na de verklaring van de rechten van de mens, heeft er een duidelijke verbreding plaats genomen van wat als democratie beschouwd wordt. Van het strikt internationaal juridische bergrip werd het uitgebreid naar de politieke sfeer, economische sfeer, de sociale sfeer... Een ontwikkeling die ik toejuich. Voor een overzicht zie http://www.amnesty.nl/mensenrechten/encyclopedie/mensenrechten

      De erkening van het gelijkheidsprincipe zoals dat vastgelegd is in de verklaring van de rechten van de mens, houdt in dat je geen interpretaties gaat bevoordelingen. Er is een geen beste of eerste. Zoals ik schreef. Door een prijs toe te kennen aan een interpretatie. Een prijs in dit verband is een contradictio in terminis... maar het is een uniek Gents fenomeen net als de Gentse Feesten.

      Het is hier in Gent opletten. Bij caféruzies is altijd beter om niet tussen te komen, want het zou kunnen dat ge op uw muil krijgt van de twee ruziemakers. Arm schaap ;-)

      • door Jan Paesen op zaterdag 7 juli 2012

        Het begrip democratie "verruimen" met inhoudelijke doelstellingen zoals dhr. Verhoeven doet, is m.i. niet zo goed. Het laat sommige ideologen toe om hun politieke doelstellingen als "democratisch" voor te stellen en vooral om diegenen die hun politieke doelstelling niet aanhangen als ondemocratisch te betitelen. Het laatste Vlaamse parlementslid van de Communistische partij in België sprak ook steeds over "de democratische krachten" in de samenleving en dan had hij het over als wat "links" was. De dictatuur van het proletariaat bleef voor hem een doelstelling.

        • door Piet De Pauw op zaterdag 7 juli 2012

          @Jan Paesen, Dag Jan. Je hebt goed begrepen waarom een precieze definitie van democratie nodig is. Democratie mag niet gekaapt worden door mensen met slechte bedoelingen. Er liggen vele kapers op de kust.

        • door Daniël Verhoeven op zaterdag 7 juli 2012

          Wat die verbreding of verdieping van het begrip democratie betreft. Tot spijt voor wie het benijdt, de tijd staat niet stil. Ideeën en praktijken evolueren. We hanteren vandaag ook niet meer de guillotine om de democratie te verdedigen. Gelukkig.

          Wat betreft het participatieve karakter van democratie is dat eerder een teruggrijpen naar de oorspronkellijke theorie en praktijk van democratie daar waar ze ontstaan is, namelijk in het oude Athene. Het is dus totaal geen herdefinitie, zoals je suggereert. Aangezien Jan Paesen graag in de geschiedenis struint, is het een kleine moeite een beetje verder terug te grijpen. Als je dat teveel werk vindt lees er dan de definitie in de Wikipedia op na. Deze encyclopesche referentie is (internet-)democratisch tot stand gekomen en begint als volgt:

          "Democratie is een bestuursvorm. Het Nederlandse woord stamt af van de Griekse woorden δῆμος (dèmos), "volk" en κρατέω (krateo), "heersen, regeren" en betekent dus letterlijk "volksheerschappij". Dit houdt in dat het volk zelf stemt over de wetten, zoals in het oude Athene, of het volk verkiest vertegenwoordigers die de wetten maken, zoals in België en Nederland. In een democratie is de voltallige bevolking soeverein en is alle autoriteit gebaseerd op de (minstens theoretische) instemming van het volk. Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal. Als iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten geboren is (zoals in het eerste artikel van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat) dan heeft ook niemand méér recht dan een ander om bepaalde wetten vast te stellen of beslissingen te nemen. Het implementeren van die theorie in de politieke praktijk is vaak niet eenvoudig en kent vele aspecten"

          Dat die verbreding ook een aantoonbare tendens is binnen de Verenigde Naties kan je niet tegenhouden. Net die landen die zich baseren op de 'dictatuur van het proletariaat' zijn of waren daar kregelig over. Remember de Akkoorden van Helsinki (1975).

          Als je de legitimiteit de van de Verenigde Naties en de Mensenrechten en/of de akkoorden van Helsinki niet aanvaardt, dan kunnen we best de discussie sluiten... want buiten dat kader is elke gesprek zinloos.

      • door Piet De Pauw op zaterdag 7 juli 2012

        Je schreef: "Je bent zeker een geschikte kandidaat voor het kapioenschap van sofismen. Mijn broek past in mijn valies. Ik pas in mijn broek, dus pas ik ook in mijn valies. Door de definitie (die participatie bij voorbaat uitsluit) van democratie te verengen voor je eigen discours, slaag je erin een belangrijk aspekt van democratie uit te sluiten, namelijk het streven naar gelijke toegang en gelijke kansen in de beslissingsmechanismen in onze maatschappij." Ik vrees dat je me niet begrijpt. Alles start met een definitie Indien er duidelijkheid is over de definities, dan pas kan een zinvolle discussie gevoerd worden. Ik zie democratie zoals ik ze hierboven heb gedefinieerd, als een beslissingsmethode. Dit heeft niets te maken met sofismen. Over democratie bestaat er veel verwarring, omdat verschillende mensen verschillende definities hanteren. Hoe interpreteer ik wat er gebeurt? Democratie wordt in essentie gebruikt beslissingmethode voor het laten gelden van zijn rechten. Dit is m.i. de mening en het inzicht dat de meeste mensen eraan koppelen, en dat het positieve gevoel geeft. Uiteraard verondersteld dit dat een mens zelfbeschikkingsrecht heeft over eigen leven, vrijheid en de producten van zijn vrijheid (eigendom). Deze vooronderstelling maakt dat AUTOMATISCH alle mensen gelijkwaardig zijn zoals in de zogemaamd Universele verklaring van de rechten van de mens is gesteld, en die jij zo treffend aanhaalt. Omwille van de positieve connotaties aan echte democratie is het een verleidelijk begrip geworden en wordt het begrip daardoor onderhevig aan kaping, door mensen met slechte bedoelingen of die denken het goed te menen en via geweld hun opinie willen opleggen. Een eerste voorbeeld hiervan is het begrip "representatieve democratie". In Belgie staat dit voor een gedwongen vertegenwoordiging, waarbij de zogenaamde vertegenwoordigers zowat alles mogelijk beslissen over jouw leven, vrijheid en eigendomsrechten. Dit is het omgekeerde van democratie, want waar democratie een uiting van het zelfbeslissingrecht van het individu, is dit in een "representatieve democratie" verworden tot niets minder dan een tot slaaf makend uitbuitingssysteem. Dankzij de infromatie verspreiding op internet, kunnen offieciele desinformatie media nu worden ontlopen, zodat meer en meer mensen inzien hoe representatieve democratie een tot slaaf makend uitbuitingssysteem is, ook al was de initiele bedoeling ter goeder trouw en met de beste bedoelingen. Het afglijden naar een slaaf makend systeem gebeurt volledig in lijn met de ijzeren wet van Robert Michels. Ook jij probeert onder de noemer "democratie" dingen in te schuiven die er niet in thuis horen, want hoe kan ik je stelling anders interpreteren: "Democratie is divers en bij de na de verklaring van de rechten van de mens, heeft er een duidelijke verbreding plaats genomen van wat als democratie beschouwd wordt. Van het strikt internationaal juridische bergrip werd het uitgebreid naar de politieke sfeer, economische sfeer, de sociale sfeer... Een ontwikkeling die ik toejuich." Ik aanzie dit als het spuien van mist. In mijn definitie wordt democratie toegepast op alles waar collectieve beslissingen dienen te worden genomen: politiek (organisatie van de samenleving), economie (stemming onder de aandeelhouders van een bedrijf), de sociale sfeer (stemming onder de leden van een VZW, ...), maar ook stemming onder de eigenaars van een appartementencomplex, condominium,.... In feite zeg je niet precies waarin je het begrip democratie wil uitbreiden. Het lijkt erop dat je een straw man construeert, die je vervolgens aanvalt. m.a.w een fallacy.

        Nog over je referentie naar de Universele verklaring van de mensen rechten. Ik raad aan hier voorzichtig mee te zijn. De zogenaamd Universele verklaring van de rechten van de mens is opgesteld door politici, en ze baseren hun beslissingsmacht hierop, zodat ze de bevolking kunnen onderwerpen aan zich. Daarom is de zogemaand Universele verklaring van de rechten van de mens ook quasi sacraal verklaart de de politici die slavenmeester willen zijn. De zogenaamd Universele verklaring van de rechten van de mens heeft een samenlevingsmodel voor ogen zoals beschreven door Thomas Hobbes: een heerser (slavenmeester) is nodig, en politici willen nu net die heerser zijn. Er bestaat een model waar het tot slaaf maken van de mens niet nodig is. Dit is het model van John Locke. Uiteraard worden de in de zogenaamd Universele verklaring van de rechten van de mens het voorstel van John Locke niet erkent. Het model van John Locke "zelfbeschikkingsrecht van ieder individu over diens eigen leven, vrijheid en producten van die vrijheid", is m.i. het enige model waarin de mens niet onderworpen is aan een slavenmeester. Lees hierover de kritiek van o.a. prof. Frank van Dun op zijn website.

        En als laatste opmerking. Je schreef: "Het is hier in Gent opletten. Bij caféruzies is altijd beter om niet tussen te komen, want het zou kunnen dat ge op uw muil krijgt van de twee ruziemakers. Arm schaap ;-)'" Ik weet niet wat het verband van deze tekst met wat je daarboven schrijft. Dien ik dit te interpreteren als een dreigement? Zoiets van "Ik aanvaard niet wat je zegt. Ik heb hiertoe eigenlijk geen argumenten, maar ik sla je op je muil als je mij geen gelijk geeft"?

        • door Piet De Pauw op zaterdag 7 juli 2012

          Begrijp ik het correct dat mijn stelling overeind blijft? De visie op democratie die in het artikel wordt gepromoot is volgende: Democratie = twee wolven en een schaap die beslissen wat ze vandaag gaan eten. Wanneer de visie van FAN inderdaad zo is, dan is dit het type voorbeeld van democratie die buiten haar toegelaten grenzen gaat. m.a.w. een dergelijke houding is een aanfluiting van wat een ethische democratie zou moeten zijn. Het heeft er alle schijn van dat met de prijs van democratie hier een veel minder ethische vorm van democratie wordt gepromoot, en dit dient duidelijk te worden gecommuniceerd, zodat mensen kunnen oordelen of ze achter deze visie staan. Reele Democratie, zoals ik ze promoot, respecteert de natuurlijke rechten van de mens ten volle, en gaat nooit over tot initiatie van geweld. Het is de enige vorm van democratie waarin de mens niet tot slaaf wordt gemaakt. Ik meen dat het belangrijk is hierover geen mist te spuien en hierover duidelijk te communiceren.

          • door Daniël Verhoeven op zaterdag 7 juli 2012

            De encyclopesche referentie in de Wikipedia is (internet-)democratisch tot stand gekomen en begint als volgt:

            "Democratie is een bestuursvorm. Het Nederlandse woord stamt af van de Griekse woorden δῆμος (dèmos), "volk" en κρατέω (krateo), "heersen, regeren" en betekent dus letterlijk "volksheerschappij". Dit houdt in dat het volk zelf stemt over de wetten, zoals in het oude Athene, of het volk verkiest vertegenwoordigers die de wetten maken, zoals in België en Nederland. In een democratie is de voltallige bevolking soeverein en is alle autoriteit gebaseerd op de (minstens theoretische) instemming van het volk. Deze bestuursvorm is gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal. Als iedereen vrij en gelijk in rechten en plichten geboren is (zoals in het eerste artikel van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens staat) dan heeft ook niemand méér recht dan een ander om bepaalde wetten vast te stellen of beslissingen te nemen. Het implementeren van die theorie in de politieke praktijk is vaak niet eenvoudig en kent vele aspecten"

            Als iedereen altijd de termen herdefinieert is elke gesprek zinloos. Nu ja de meeste discussies op Internet zijn dat sowieso zie: "Can We Resolve Ambiguïty by Email?", http://home.deds.nl/~danielverhoeven/PDF/Can_We_Resolve_Ambiguity_by_Email.pdf

            • door Piet De Pauw op zaterdag 7 juli 2012

              Vertegenwoordigde democratie is zoals deze voorkomt in Belgie is wortel van de meeste zaken die verkeerd gaan. De reden is simpel: vertegenwoordigde democratie is misleidend. Een echte vertegenwoordigde democratie is er maar als deze vertegenwoordiging vrij is en ad hoc kan worden toegekend of ingetrokken. Dit is in Belgie helemaal niet het geval. Mensen kunnen niet rechtstreeks beslissen, en zijn niet vrij al dan niet een vertegenwoordiger aan te duiden. Bovendien dienen mensen ook de uitvoerders van hun beslissingen aan te kunnen duiden. Ook dit is niet mogelijk in Belgie. Bijgevolg verdiend Belgie de naam democratie niet. In een reele democratie zijn de gebieden waarover kan worden beslist gelimiteerd. Deze gebieden worden vastgelegd in wat je zou kunnen noemen: sociaal contract, de grondwet, The Constitution. Dit sociaal contract, grondwet, The constitution dient in de plaats te komen van de zogenaamd Universele verklaring van de rechten van de Mens. Sociaal contract, grondwet, The Consitution zijn in feite een vertaling van de natuurlijke rechten van de mens. De realiteit leert dat in geen enkel land in de wereld aan deze voorwaarde voldaan is. Ook niet in de USA, waar de federale regering de Consitution regelmatig met de voeten treedt. Het is tijd dat we naar een reele democratie toe werken. Ik treedt op overal waar democratie wordt misbruikt voor het dienen van andere doelstellingen. Democratie mag niet zijn volgens het model: " twee wolven en een schaap die stemmen wat ze gaan eten". Langzamerhand komen meer en meer mensen tot dit inzicht. Lees hierover volgende boeken: 1) Frank Karsten en Karel Beckman: "De Democratie voorbij" 2) Hans-Hermann Hoppe: "Democracy, the God that failed" hun inzichten zijn verhelderend en leiden tot reele democratie. Het debat hiertoe opent zich langzamerhand. Het wordt tijd dat de maskers afvallen van diegenen die "democratie" misbruiken.

              • door Daniël Verhoeven op zaterdag 7 juli 2012

                Goed dat je enkele referenties geeft... De eerste is het werk van twee libertariërs, de tweede van een mercantillist. Met een mercantillist zou ik totaal niet kunnen opschieten. Van Europese economen die tussen 1500 en 1750 actief waren valt niet veel te leren vrees ik. Van de meeste hedendaagse economen trouwens ook niet. Ze leden allemaal aan tunnelvisie en zagen de financiële krisis niet aankomen.

                Met de libertariërs valt te praten. Tussen haakjes ik plak niet graag een etiket op mezelf, maar je mag me een libertair socialist noemen voor deze gelegenheid, kwestie van een gezamelijke referentie te hebben. Vele libertariërs zijn zoals ik, voorstander van directe democratie.

                De klassieker "Direct Democracy" van Arjen Nijeboer en Jos Verhulst (online beschikbaar ook in nederlanse vertaling via http://www.democracy-international.org/book-direct-democracy.html) heb ik grondig bestudeerd. De Zwitsers hebben er al meer dan honderd jaar ervaring mee. Dat het daar ook niet altijd gladjes verloopt kan je lezen in hun eigen kritische evaluaties. Voor de meest recente, zie http://www.iri-europe.org/publications/guidebooks/2010-edition-english/

                Een constructiefout waar veel naar verwezen wordt en die ze ook zelf aanhalen: het gebrek aan een grondwet waarin de mensenrechten als basis genomen worden. Een andere constructiefout die je kan ontdekken als je een klein beetje tussen de regels leest, is dat niet iedereen gelijke toegang heeft tot de media. Bij referenda is er niets geregeld qua financiering van de voorlichting, waarbij de burgers het verwrongen beeld krijgen van de groep met de grootste luidspreker. Ze schrijven ook over opduikend zwitsers nationalisme tegenover de vele migrantenwerkers in Zwitserland.

                Nu is aan die bezwaren wel een mouw te passen, maar dan zal er ook meer economische democratie moeten zijn. U ziet, straks gaan we nog overeenkomen ;-)

              • door Piet De Pauw op zaterdag 7 juli 2012

                Democratie heeft negatieve schaalvoordelen. Dit wil zeggen hoe groter de populatie die stemt, hoe meer mensen in de minderheid worden gesteld in een stemming meerderheid tegen minderheid. Dit is op zichzelf een belangrijke reden om democratie toe te passen op zo klein mogelijke eenheden. Een ander argument om de groepen waarin democratisch wordt gestemd klein te houden is dat sociaal contracten, grondwetten, Constitutions van gemeenschappen in belangrijke mate kunnen verschillen. er kunnen bv belangrijke verschillen zijn in de rechten gekoppeld aan grondbezit, op gebied van godsdienst, cultuur, taal, enzovoort. Toetreden tot een gemeenschap betekent dat je toetreedt tot wat gemeenschappelijk is aan die gemeenschap. Dit houdt in eerste instantie taal en cultuur in. Daarin verschillen gemeenschappen van elkaar. Ook sociale zekerheid: de ene kan verplichte ziekteverzekering hebben, de andere helemaal niet. De ene kan basisinkomen garanderen, de andere niet. Pas doordat je die verscheidenheid toelaat, kan je zien wat de beste implementatie is. Bovendien laat dit toe dat mensen met de voeten stemmen. dwz veranderen van gemeenschap. Een mooi voorbeeld hiervan is het Zwitserse model van gemeentevrijhied. gemeenten zijn alle onderling onafhankelijk. De belastingen worden quasi uitsluitend in de gemeente betaald. er is een belangrijk belastingscompetitie tiussen de gemeenten. dit verklaard waarom in het Zwitserse model de balsting en overheidsschulden laag zijn. Dit systeem is beschreven in het boek: "Gemeindefreiheit als Rettung Europas" van de Zitserse professor A. Gasser.. Hij stelt dit model dan ook als voorbeeld voor Europa (in tegenstelling tot het model van het huidige Europa dat naar de EUSSR evolueert in lijn met de ijzeren wet van Rober Michels). Totdaar dit hoofdstuk in de cursus reele democratie.

                • door Daniël Verhoeven op zondag 8 juli 2012

                  Alhoewel ik ook wel droom van een indeling van België in een twintig à dertig kantons, en zoveel mogelijk beslissen op gemeentelijk vlak zoals de zwitsers het geregeld hebben, vind ik dat je ook de positieve kant van schaalvergroting voor bepaalde zaken moet bekijken. Twee voorbeelden met een verschillend schaalvoordeel.

                  Bij energievoorziening is locale productie en distributie een voordeel. Met zonne-energie, windenergie, warmtekracht koppeling en dergelijke gaat het toch al die richting uit? Heel wat zaken kunnen lokaal geregeld worden maar er blijven zaken over die niet lokaal kunnen geregeld worden. Als je wil dat dit vlot verloopt heb je een smart grid nodig. De invoering van dat smart grid is al een probleem op zich.

                  Als je wil dat energie in alle omstandigheden fair beschikbaar is voor iedereen moet je zorgen voor buffers (tijdelijke opslag). In geval van nood, natuurrampen etc. moet je toch nog energie kunnen halen bij je buurregio, uitwisseling dus. Die moet dus ook fair geregeld worden. Aangezien dergelijke systemen informatie-intensief zijn moet je regels inbouwen om de privacy van de burgers te beschermen. Je moet je er ook voor zorgen dat grote spelers zoals Enron en Electrabel de boel niet belazeren, zoals nu trouwens ook al gebeurde in België met zonne-panelen... Regelgeving die het lokaal vlak overstijgt zal je toch nog nodig hebben. Maar algemeen kan je stellen dat ivm met ennergievoorziening centralisatie en schaalvergroting negatieve effecten hebben. Ik pleit voor een regulatie zoals in de biologie. Juist gepast. Als onze biologische systemen onze lichaamstemperatuur en bloeddruk niet perfect regelen vallen we dood. Dat zou moeten gelden voor elk regelsysteem. Juist gepast dus ;-)

                  Qua schaalvoordelen is het anders gesteld met sociale zekerheid. Als je dat ziet als een verzekering, en dat is toch, dan is spreiding van het risico aangewezen. Geen enkele verzekeraar die daar anders over denkt.

                  We komen er wel uit ;-)

                  • door Piet De Pauw op woensdag 11 juli 2012

                    Electriciteitsdistributie is iets voor een bedrijf. Een gemeente kan kiezen wie ze kiest voor de electriciteitsdistributie. Hetzelfde voor de vuilophaling, wegeniswerken enzovoort. Deze hebben niets met de democratie te maken alsdusdanig. het is een beslissing aan de loiklae gemeenschap wie ze kiezen voor vuiliniusophaling, wegeniswerken, electriciteitsdistributie,. enzvovoort.

                    mvg

                    Piet De Pauw

                    • door svdl op maandag 16 juli 2012

                      .... en een bedrijf kan ook van een gemeente zijn, in bijzonder alle inwoners zijn aandeelhouders... Zou kunnen hé :-) Schaalvergroting efficient? Daar zeg je wat! een bedrijf kan van een grotere groep mensen zijn... Allen van bij de geboorte: 1 aandeel, onverkoopbaar tot aan de dood. Denk maar gerust verder, ondertussen. gr

                    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties