Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Uitzendsector blijft discrimineren

Brussel – Bijna een derde van uitzendkantoren gaat in op discriminerende vragen van klanten. Dat blijkt uit onderzoek door de sector zelf. Vlaams minister van Werk Philippe Muyters (N-VA) ontkent het probleem. ACV en ABVV menen dat het zo niet verder kan.
maandag 2 juli 2012

Intern onderzoek

Eind 2011 peilde sectorvertegenwoordiger Federgon naar discriminatie op basis van afkomst bij uitzendkantoren in Vlaanderen. Het onderzoek verliep volgens het zogenaamde 'mystery shopping', waarbij een onderzoeker zich voordoet als een potentiële werkgever op zoek naar werkkrachten en expliciet vraagt of het mogelijk is enkel blanke, autochtone kandidaten door te sturen.

Zowat 29 procent van de bevraagde uitzendkantoren reageerde hierop instemmend, zo blijkt uit de recent voorgestelde resultaten van het onderzoek. Ook zijn het voornamelijk de kleinere uitzendbedrijven die over de schreef gaan.

Zelfregulering werkt niet

De zelfregulering van de uitzendsector komt daarmee serieus onder druk te staan. Onder meer het Minderhedenforum maakt zich ernstige zorgen over het uitblijven van overheidsinterventie. Ook stelt men zich vragen bij de reactie van Vlaams minister van Werk Philippe Muyters (N-VA), die vandaag in De Standaard zegt dat het met de zelfregulering eerder de goede kant uitgaat.

“Het is niet de eerste keer dat minister Muyters lauw reageert op de vaststelling dat er gediscrimineerd wordt op de arbeidsmarkt", zegt Naima Charkaoui, directeur van het Minderhedenforum. "Hij gelooft heilig in zelfregulering en schuift zo zijn verantwoordelijkheid af op de sector zelf. Dit volstaat niet. Wij moeten telkens constateren dat een antidiscriminatiebeleid met tanden geen prioriteit is voor de Vlaamse regering."

Ook de vakbonden reageren ontzet op het 'structureel probleem' van discriminatie door uitzendkantoren. Vorig jaar nog werd uitzendreus Adecco veroordeeld omdat het systematisch lijsten bijhield van bedrijven die geen allochtonen wilden aanwerven, al dateren de feiten van 2001. Ook het één-programma Volt maakte al undercoverreportages over discriminatie door interimkantoren op basis van afkomst en meer recent ook op basis van leeftijd. Toch staat volgens het eigen charter van de uitzendsector de aanpak van discriminatie centraal.

Strenge aanpak vereist

Zowel ACV als ABVV menen dat het hoog tijd is voor een strengere aanpak van deze vorm van discriminatie. “Oplossingen voor dit aanslepend probleem zullen niet alleen uit zelfregulering door de sector komen”, zegt ACV-diversiteitscoördinator Stefaan Peirsman. “We moeten de inspectiediensten betrekken bij deze 'mystery shopping' vanuit de sector, zodat officiële vaststellingen kunnen gedaan worden enn zodat, indien nodig, strenger kan opgetreden worden. Ik denk dan aan zware boetes voor uitzendkantoren die in de fout gaan. Voor de hardleerse uitzendkantoren is de intrekking van hun officiële erkenning de ultieme stok achter de deur.”

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

18 reacties

  • door Thomas J op dinsdag 3 juli 2012

    een bedenking: Wie heeft er in de jaren vijftig, zestig allochtonen binnen gehaald? Inderdaad de werkgever! "Hoe meer, hoe beter. Met bussen vol. Laat maar uw familie mee overkomen!" Wie is de werkgever, inderdaad VOKA, VBO, NVA.... Wie discrimineert de allochtonen en moet geen allochtonen in dienst hebben? Euh, VOKA, VBO, NVA ... Maar wie haalt er nu terug nieuwe allochtonen binnen? Inderdaad die zelfde werkgever en achterban! Dit om dan weer te kunnen discrimineren? Wil dit zeggen dat ik tegen de werkgever ben? Absoluut niet! Integendeel. Maar toch een klein beetje eerlijkheid en rechtlijnigheid aub.

    • door geertpeeters op dinsdag 3 juli 2012

      En dan klagen dat er criminaliteit is op straat. Die mensen krijgen dikwijls geen kans op de arbeidsmarkt. Wat is hun toekomstvisie? Die stelt niet veel voor. Maar volgens onze rechtse jongens deugen deze allochtonen voor geen meter. Zijn ze allemaal genetisch tot boef, inbreker, verkrachter of iets anders bestempeld. Ga de recente verkiezingsaffiches maar eens na..... Als ze al in een interimbureau er worden uitgekieperd, wat moet het dan niet zijn voor hogere profiel jobs. Ga dan maar eens met opgeheven hoofd en welgemoed door het leven. Ik wil het u nog zien doen hoor heren.

  • door Francis Goutry op dinsdag 3 juli 2012

    Dagelijks verschijnt er op de website van de krant "De Morgen" een poll i.v.m. de actualiteit van de dag. Gisteren, 02-07-2012, was die poll toepasselijk gewijd aan het thema "discriminerende uitzendkantoren". De vraag was of de overheid strenger moet optreden tegen discriminerende uitzendkantoren. Het opvallende resultaat was dat van meer dan 1000 stemmers, een kleine meerderheid van ongeveer 54% oordeelt van niet. M.a.w. de overheid moet niet strenger optreden.

    Een vrij onrustwekkende uitslag vind ik dit. Men zou toch verwachten dat een overdonderende meerderheid zou "eisen" dat de overheid wel streng optreedt tegen discriminatie ! Zeker op de website van een historisch "linkse" krant. Men weet natuurlijk niet wat de achterliggende redenen zijn voor dit stemgedrag. Toch stemt het tot nadenken. Op zijn minst omwille van twee redenen : 1) Enerzijds klinkt de roep om werklozen strenger aan te pakken steeds luider. Anderzijds klinkt de roep om discriminatie inzake het vinden van werk aan te pakken, klaarblijkelijk steeds stiller. Althans, dat is toch wat bovenstaand artikel suggereert en wat ik zelf ook vermoed. Een vrij grote contradictie toch ? Mensen aansporen om te werken is één ding. De nodige kansen bieden is natuurlijk het andere en even noodzakelijke "ding" ! Het is bon ton om alle werklozen te culpabiliseren en te verdenken van profitariaat. Degenen die dit onderschrijven en tegelijkertijd vinden dat discriminerende uitzendkantoren niet strenger aangepakt moeten worden, moeten volgens mij toch eens aan wat zelfreflectie doen. 2) Enigszins doordenkend op hetgeen hiervoor, is het natuurlijk nog maar de vraag in hoeverre mensen vandaag de dag nog vinden dat discriminatie slecht is. Steeds meer krijg ik immers de indruk dat er een groeiende groep mensen is die discriminatie klaarblijkelijk niet meer zo problematisch ervaren. Bepaalde maatschappelijke taboes, waaronder discriminatie en racisme, worden volgens mij steeds meer onderuit gehaald. Meer en meer mensen onderschrijven openlijk discriminatie en racisme, waar dit 20 jaar geleden ondenkbaar was. Het groeiende populisme is hier natuurlijk niet vreemd aan. Wanneer een partij als de NVA (het Vlaams Blok 2.0) onophoudelijk haar eenzijdig en van vooroordelen doorspekte discours omtrent Walen en Wallonië blijft verspreiden, wordt een dergelijk discours na verloop van tijd ook als volstrekt normaal beschouwd. Dat is wat volgens mij nu en de laatste jaren ook m.b.t. discriminatie in het algemeen aan de gang is. Mensen wennen uiteindelijk aan zeer veel. En wat aanvankelijk vloeken in de kerk is, wordt na eindeloze herhaling banaal. Ik vrees dat dit met discriminatie en racisme hetzelfde verhaal is. Dit wordt nog versterkt wanneer een partij als de NVA steeds meer stemmen haalt en er omtrent deze onverdraagzame ideeën een veilig en zelfgenoegzaam "ons-kent-ons-sfeertje" ontstaat. Het zogenaamde "wij zeggen wat u denkt". Maar goed, met dit laatste ben ik wat afgedwaald. De vraag blijft dus, in hoeverre mensen, en ook beleidsmakers (lees : minister Muyters - NVA) het werkelijk ernstig menen met discriminatie. Niet iedereen vindt dit blijkbaar nog problematisch en deze groep neemt volgens mij dus toe. En dan is het maar de vraag wat je eraan kan doen ? Waarmee ik zeker het defaitisme niet wil prediken ! Maar ik denk dat we er stilaan wel rekening mee moeten houden dat meer mensen, zogenaamde vanzelfsprekende waarden niet delen !

    • door Le grand guignol op dinsdag 3 juli 2012

      Net zoals bij uw reactie omtrent nultolerantie moet ik u alweer bijtreden. Het is inderdaad frappant dat de 'publieke opinie' enerzijds vindt dat werkzoekenden strenger aangepakt moeten worden terwijl diezelfde 'publieke opinie' een koele minnaar blijft van het aanpakken van discriminatie (o.a. op de arbeidsmarkt en op de werkvloer). U maakt daarbij, althans naar mijn mening, een correcte analyse door aan het discours van N-VA te refereren. Dat discours is o.a. gebaseerd op loyauteit aan de 'Vlaamse identiteit': wie zich niet inschikkelijk opstelt ten aanzien van die 'Vlaamse identiteit' - in wezen de 'Vlaamse identiteit' zoals de N-VA haar invult - is deloyaal en dus een 'slechte' Vlaming. Loyauteit betekent met andere woorden dat men zich conformistisch moet opstellen met en trouw moet zijn aan de idealen van de N-VA. Sniderman en Hagendoorn (2009) hebben aangetoond dat er een correlatie bestaat tussen conformisme en intolerantie: naarmate de drang tot conformisme binnen een maatschappij toeneemt neemt ook de intolerantie toe ten aanzien van alles en iedereen die 'anders' is en dus afwijkt van de norm. Wat heeft dat nu met het discours van de N-VA te maken?

      De N-VA richt in zijn discours zijn pijlen op werkzoekenden en tracht die werkzoekenden af te schilderen als 'profiteurs' en dus tegelijkertijd als deloyaal. Enkel diegenen die werk hebben zijn loyaal en gedragen zich conform met het 'Vlaamsche ideaal'. Hierdoor neemt de intolerantie ten overstaan van werkzoekenden toe en dat resulteert o.a. in een 'publieke opinie' die vindt dat werkzoekenden strenger aangepakt moeten worden. Tegelijkertijd biedt die drang tot conformisme ook een antwoord op het gegeven waarom discriminatie geen hot item blijkt te zijn. Discriminatie doelt immers op een ongelijke behandeling van diegenen die 'anders' zijn; dus van diegenen die niet conform zijn met de norm. Vermits een drang tot conformisme samengaat met een toenemende intolerantie tegenover iedereen die niet strookt met de norm vormt discriminatie geen probleem omdat het juist beantwoord aan de intolerantie van de conformisten.

      Ik heb een tijdje geleden het discours van de N-VA in functie van nationalisme-loyauteit-conformisme uitvoeriger in een reactie besproken (cf. http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/05/10/vlaanderen-in-beeld#comment-40353 // http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/05/10/vlaanderen-in-beeld#comment-40359 ).

      * Sniderman, P. M., & Hagendoorn, L. (2009). When ways of life collide: Multiculturalism and its discontents in the Netherlands. New Jersey, US: Princeton University Press.

      • door BW op woensdag 4 juli 2012

        Heel interessante reacties. Hierbij nog aan toe te voegen dat de N-VA in haar brochure over migratie en inburgering nergens het woord discriminatie gebruikt maar wel 'koudwatervrees' aan de kant van de werkgevers in het stukje over tewerkstelling. Een bewijs dat ze hiermee dus de verantwoordelijkheid inderdaad afschuiven op de werkzoekende, die dan niet voldoende Vlaams/geassimileerd zou zijn om de werkgever te overtuigen. Triestig is het!! Benieuwd waar we met al die N-VA tendensen naar toe gaan.

    • door Piet De Pauw op vrijdag 6 juli 2012

      Ik mis inhoudelijke argumenten waarom discriminatie niet zou mogen.

      Matthias Storme heeft geargumenteerd: Discriminatie is een fundamenteel mensenrecht. Blijkbaar heeft de auteur van dit artikel de argumentatie van Matthias Storme nog niet gelezen. Matthias Storme kreeg hiervoor de vrijheidsprijs. Ik verwijs naar zijn website voor zijn argumenten.

      Andere opmerkingen: De wetgeving van de overheid discrimineert zelf in belangrijke mate: Voorbeelden: - discriminatie op basis van leeftijd, nationaliteit, capaciteiten, enzovoort. - het hele erfenisrecht is zuivere discriminatie op basis van afstamming - de regels voor toewijzing van pachtgronden

      De kerntaak van alle recruiters is precies discrimineren: Immers selectie = discriminatie

      Wie discrimineert op basis van criteria die niet weinig relevant zijn voor het functioneren in het bedrijf betaalt hiervoor een prijs: duurdere kandidaten dienen te worden aangenomen. Zo regelt de markt zichzelf.

      • door Le grand guignol op vrijdag 6 juli 2012

        U poogt hier de standpunten van het Vlaams Blok te verkondigen. Discriminatie is geen mensenrecht en 'het Blok' werd er dan ook terecht voor veroordeeld.

  • door tom witters op dinsdag 3 juli 2012

    Als puntje bij paaltje komt is het nog steeds de werkgever en énkel de werkgever die beslist wie wel of niet wordt aangeworven voor deze of gene functie. (Wat mij persoonlijk nog redelijk billijk lijkt, al zal ook dat ondertussen onder het "neoliberale" gedachtegoed geclassificeerd worden...) Nu zijn er 2 mogelijkheden: oftewel spelen sommige WG's hypocrietje en laten ze eender wie op sollicitatiegesprek komen (lees: allochtonen gaan sowieso niet door naar de volgende ronde), oftewel voorkomen ze onnodig tijdverlies voor alle betrokken partijen en maken ze hun voorkeur kenbaar van in 't begin. De enigen die nadeel zullen ondervinden bij doorgedreven regulering/controle zijn de interim- en selectiekantoren die draait wat de klant vraagt...

  • door tom witters op dinsdag 3 juli 2012

    "Draaien" uiteraard

  • door dw op woensdag 4 juli 2012

    Discriminatie van allochtonen is verwerpelijk. Ze krijgt evenwel veel aandacht dankzij allerlei organisaties, wat ik niet verwerp. Maarrrrrrr. Ook oudere werklozen krijgen geen enkele kans, bleu (BBB) wil zeggen jong. Blank, jong en Belg. Men is een beetje over die Bleu heengesprongen, vind ik. Intussen moeten werkloze 50tigers worden geactiveerd (achter hun gat worden gezeten om vooral veel te solliciteren ook al is het hopeloos) en kunnen ze worden gesanctioneerd (omdat ze niet Bleu zijn). En hun uitkering wordt onder een armoedeniveau gebracht. We kunnen dan voor een prikje voor onze kleinkinderen zorgen want de overheid voorziet maar voor 50% van de kleintjes plaats in creches (als dat target al zou worden gehaald). Ik zie de link. Oudere werkzoekenden, verenig u. En vakbonden, kom verdomme es uit uw kot!

    • door Thomas J op woensdag 4 juli 2012

      Zoals je uit mijn bovenstaande betoog "een gedacht" kan lezen ben ik ook werkzoekend. Tot mijn grote ergernis. Vandaag staan de kranten weer vol dat de 1/2 van de sollicitanten niet opdagen...

      Natuurlijk is het WEER De Sollicitant! geeuw .. Kan de sollicitant fakevacature, dubbele vacatures ergens melden? Of vacatures die om het kwartaal terugkeren? Of ingetrokken vacatures! In het artikel staat er toch ook duidelijk in vermeld dat het nog altijd, en dikwijls, maanden duurt vooral je kan gaan solliciteren! Dat is een realiteit, ik spreek uit ervaring. Een sollicitatie duurde meer dan 6 maand om dan een njet te krijgen. Zeer motiverend! Waarom moet je bij elk examen psychologische testen afleggen? Kan dit niet eenmalig gedaan worden? Of is er zoveel wantrouwen i.v.m. die testen?

      Wie zegt dat het ook niet werkende zijn die solliciteren en zich dan bedenken? Is er daar controle op?

      Een ander punt is dat elke vacature die de overheid uitschrijft gekoppeld is aan een diploma. Wie schrijft die diploma's uit, wie zou in principe moeten weten welk diploma je hebt? Inderdaad de overheid. Is het in 2012 zo moeilijk om deze linken te leggen met een deftig netwerk? Waarom bestaat er geen soort van ID-kaart om uw behaalde diploma's op te vermelden? Waarom is het niet mogelijk dat je na het afsluiten van uw studie u laat inschrijven bij de RVA, VDAB en dat je daar een kaart krijgt waar uw bekomen diploma’s op vermeld staan. Volg je een extra cursus dan wordt dit daar ook op vermeld! Als je solliciteert geef je uw kaart af en men weet direct welk diploma je hebt behaald en of het conform is met de vacature.

      En is er controle of dergelijke vacature effectief nog openstaan en of ze achter de schermen niet reeds zijn afgesloten? Maar ja .... het is de werkloze die het weer gedaan heeft. Nu nog lijsten maken van de werkgevers die discrimineren, grote inkomens die geen of veel te weinig belastingen betalen, nepvacatures enz... en we zijn waar we willen zijn.

      Hiermee wil ik zeker de sollicitatieshoppers gelijk geven hé, maar de waarheid zal wel weer in het midden liggen!

    • door Thomas J op woensdag 4 juli 2012

      50+

      @DW en andere, heb je interesse om een belangengroep op te starten om DE sollicitant en de 50+ te behartigen? Dit los van een politiek kleur. Laat het me weten op: rabote@skynet.be

  • door Jaber op woensdag 4 juli 2012

    Hallo,

    Werk nu al ruim 3 jaar me interim contracten. Heb verschillende bureau's afgelopen. De meest voorkomende interim met discriminatie, is duidelik RANDSTAD, RITMO. Nu werk ik voor de interim kantoor Page Personnel. Die prijs ik het meest. Ze kijken niet naar de ethnische akomst, maar naar de capaciteiten en ervaring.

    Page Personnel is een interim waarvoor ik nu al 3 jaar mee werk.

    Nooit zet ik nog een voet in een ander interim kantoor.

    Wat betreft randstad, als boodschap wil ik haar zeggen, STOP MET UW DARWINISTISCH GEDACHTE DAT ELK MIGRANT EEN PRIMITIEF AAP IS.

  • door Jaber op woensdag 4 juli 2012

    Hallo,

    Werk nu al ruim 3 jaar me interim contracten. Heb verschillende bureau's afgelopen. De meest voorkomende interim met discriminatie, is duidelik RANDSTAD, RITMO. Nu werk ik voor de interim kantoor Page Personnel. Die prijs ik het meest. Ze kijken niet naar de ethnische akomst, maar naar de capaciteiten en ervaring.

    Page Personnel is een interim waarvoor ik nu al 3 jaar mee werk.

    Nooit zet ik nog een voet in een ander interim kantoor.

    Wat betreft randstad, als boodschap wil ik haar zeggen, STOP MET UW DARWINISTISCH GEDACHTE DAT ELK MIGRANT EEN PRIMITIEF AAP IS.

    • door Pieter B op woensdag 4 juli 2012

      Een niet te onderschatten gevaar is volgens mij dat steeds meer menselijke relaties in een louter monetaire context plaatsvinden. Het interimbureau als tussenschakel tussen werknemer en werkgever is hier een goed voorbeeld van.

      De logica is dat ik pas met jou in contact treed als ik er iets voor terugkrijg, liefst uitgedrukt in geld. We zijn slaaf geworden van geld, geld dat in alle menselijke bezigheden doordringt waar vroeger niet-monetaire waarden en normen zoals wederzijds respect, solidariteit en hulpvaardigheid menselijke relaties vorm gaven. Geld bewijst op zich een goede dienst als wisselinstrument (bv. ik geef de bakker 2 euro en krijg er een brood voor terug), maar het gaat ook veel verder dan dat. Ondertussen zijn de euro, de dollar, de yen... binnengedrongen in alle levensdomeinen van de mens. Het heersende voor wat-hoort wat principe (cfr. Janssens) kan perfect op munttransacties worden toegepast. Ik doe niets meer zonder dat daar een vergoeding tegenover staat. Iedere menselijke interactie gaat best zoveel mogelijk gepaard met een financiële transactie. Het zich belangeloos inzetten - zeker als volwassene - wordt minder en minder getolereerd en met argwaan bekeken. Zie daarvoor ook de volgende blogbijdrage over het vereningsleven: http://www.dewereldmorgen.be/blogs/augustinus/2012/07/03/tijd-voor-de-vereniging Deze evolutie heeft volgens mij niet te onderschatten consequenties op mens en maatschappij. Wat de toekomstige ecologische en sociale uitdagingen betreft, wordt heel veel menselijk kapitaal door de steeds alomvattendere toepassing van de monetaire logica niet gebruikt of simpelweg gefnuikt. Men wordt met een scheef oog bekeken als men tegen deze logica wil ingaan. Als je iets onderneemt, moet het toch opbrengen? Deze redenering gaat mijns inziens wel degelijk in heel wat situaties op. Alleen komen hierbij heel enge, vooral monetair-financiële criteria aan bod. Ruimere ecologische, sociale en kwaliteitscriteria (product -en procesmatig) die een reële, tastbare waarde vertolken, worden in de huidige systeemlogica naar het achterplan verwezen. Desalniettemin zijn het net deze criteria die van belang zijn als we de toekomstige uitdagingen willen te lijf gaan. Hier knelt volgens mij het schoentje. Er zal een collectief bewustzijn moeten groeien dat kwaliteit (hoogwaardige productienormen, het leiden van even goed leven met een kleinere ecologische voetafdruk, aanspreken en ten volle benutten van ieders talent i.p.v. wijzen op de gebreken) te verkiezen valt boven het doodlopende straatje van kwantiteit (massaproductie, kredietzeepbellen...) Mijns inziens is dé uitdaging bij uitstek het economische, het sociale en het ecologische op democratische wijze aan elkaar koppelen. De kennis en capaciteiten hiertoe zijn aanwezig in de samenleving. In de 21ste eeuw wordt duidelijk of we als mensheid hier in slagen. Ik worstel weliswaar met de vraag hoezeer de monetaire logica al doorgedrongen is in het menselijk functioneren. Voer voor antropologen, sociologen, economen...!

      Ik heb mijn gedachten op kernachtige basis trachten neer te schrijven. Wijs me er gerust op als er inconsistenties zijn. Ik leer graag bij :)

      • door Le grand guignol op woensdag 4 juli 2012

        Ik deel in grote mate uw standpunt. In wezen sluit datgene wat u beschrijft aan bij het fenomeen van de 'vermarkte' samenleving of - kortweg - 'marktsamenleving'. Een 'marktsamenleving' is een eufemisme voor een competitieve maatschappelijke context waar elke vorm van interactie gefundeerd is op een economische logica van vraag en aanbod in combinatie met het nastreven van eigenbelang en hebzucht: 'voor wat hoort wat'; 'quid pro quo'. Naar aanleiding van het neoliberalisme spreekt men ook wel over het 'marktfundamentalisme' omdat het principe van de marktwerking zich nestelt in alle omgangsvormen tussen mensen - ook die omgangsvormen die van oorsprong niet economisch zijn - waardoor er van een samenleving geen sprake meer is of kan zijn (cf. Thatcher: "There's no such thing as society"). Desgevallend verwatert een samenleving tot een soort van strijdtoneel of handelsbeurs tussen (elkaar beconcurrerende) individuen - ook binnen een niet-economische context - waarbij elke vorm van collectiviteit, solidariteit en gemeenschapszin onmogelijk wordt en zelfs ongewenst is. Op die manier wordt het marktmechanisme een soort van 'rechtvaardige regulator' van en voor alle sociale processen en interacties. Hierdoor ontstaat er een welbepaalde sociale subjectiviteit: een dubbele binding waarbij individu en samenleving enerzijds bekeken worden als zichzelf sturende actoren die rationele en verantwoordelijke keuzes maken in functie van een socio-economische marktcontext (bv. arbeidsmarkt) – het individu wordt een ondernemer van zichzelf binnen een zelfregulerende 'marktsamenleving' – en tegelijkertijd worden zowel het individu alsook de samenleving morele entiteiten die elkaar op basis van wederkerigheid ter verantwoording horen te roepen, i.e., controleren en sturen. Het ideale, en ook geïdealiseerde, subject van een 'marktsamenleving' is het ondernemende individu of - kortweg - de ondernemer.

        Er zijn reeds een aantal sociologen en filosofen die het 'marktfundamentalisme' besproken hebben en vermits u graag bijleert geef ik u enkele interessante bronnen.

        Omtrent 'marktfundamentalisme':

        * Achterhuis, H. (2010). De utopie van de vrije markt. Rotterdam, NL: Lemniscaat. * [!!!] Bourdieu, P. (1999). Acts of resistance. Against the tyranny of the market. New York, US: The New Press. [ http://thenewpress.com/index.php?option=com_title&task=view_title&metaproductid=1267 ] * [!!!] Rosanvallon, P. (1999). Le capitalisme utopique. Histoire de l’idée de marché. Parijs, FR: Le Seuil.

        Omtrent het ontstaan van het ondernemende individu:

        * Bröckling, U. (2002). Jeder könnte, aber nicht alle können. Konturen des unternehmerischen Selbst. Mittelweg 36, 11(4), 6-26. Retrieved from http://www.his-online.de/zeitschrift/mw36-archiv/jahresregister/ * Bührmann, A. D. (2005). The emerging of the entrepreneurial self and its current hegemony. Some basic reflections on how to analyze the formation and transformation of modern forms of subjectivity. Forum Qualitative Sozialforschung / Forum: Qualitative Social Research, 6(1), s.f. Retrieved from http://www.qualitative-research.net/index.php/fqs/article/view/518/1122 * Lessenich, S. (2003). Soziale Subjektivität. Die neue Regierung der Gesellschaft. Mittelweg 36, 12(4), 80-93. Retrieved from http://www.his-online.de/zeitschrift/mw36-archiv/jahresregister/ * Rose, N. (1996). The death of the social? Re-figuring the territory of government. Economy and Society, 25(3), 327-356. doi: 10.1080/03085149600000018

        • door Piet De Pauw op vrijdag 6 juli 2012

          De aangehaalde kritiek op het zogenaamde "marktfundamentalisme" komt zoals ik het begrijp erg lichtvoetig over. Het gebruik van de term "marktfundamentalisme" getuigt van een misprijzen voor mensen die de vrije markt promoten, vermoedelijk geworteld in het onbekend zijn met de argumenten van de mensen die vrije markt promoten. (ik wil hier niet het woord overheidsverslaafde gebruiken zoals het bij mij overkomt dat jij marktfundamentalisme gebruikt) Het volstaat naar de realiteit te kijken om te zien wat het effect is van de voorgestelde interventies van de door jou aangehaalde auteurs.

          Als literatuur zou ik aanraden de werken te lezen van Hayek, Von Mises, enzovoort. Zij tonen hoe pervers dergelijke gedwongen inmengingen zijn. Neem hun uitdaging aan!

          Interessant is ook het werk van John Stossel. Hij begon zoals elke afgestudeerde: hier is een probleem, meer overheidsregulatie is de oplossing. Dit heeft hij vele jaren gedaan, en in populaire TV programmas gepromoot. Tot op het ogenblik dat hij na een aantal jaren naging wat het effect was...... Door echt na te gaan wat het effect van die acties was, is het bij hem gaan dagen. Hij heeft er een boek over geschreven. De titel: "No they can't" . Met no zijn de politici bedoeld. John Stossel legt uit dat vele van die zaken "counterintuitive" zijn, d.w.z tegen je intuitie ingaan. Maar de feiten liegen niet. Hiertoe dien je naar de realiteit te durven kijken en erover na te denken.

          Lees misschien zijn boek. Als inleiding kan je een filmpje bekijken op Youtube van John Stossel: No they can't Veel succes!

          • door Le grand guignol op vrijdag 6 juli 2012

            Het begrip 'marktfundamentalisme' wordt zeer terecht gebruikt in het boek van Bourdieu. De kritiek van Bourdieu gaat dan ook veel verder dan een economische analyse van het principe van de vrije markt. Fundamentalisme doelt enerzijds op het halsstarrig - of, moet ik zeggen: dogmatisch - vasthouden aan het principe van de vrije marktwerking en anderzijds op het gegeven dat het principe van de marktwerking zijn greep krijgt op alle levensdomeinen - dus niet louter het economische. Daardoor is er sprake van een commodificatie van de betreffende levensdomeinen alsook van mens en ecologie; dat zorgt er onder meer voor dat collectieven alsmede sociale interacties in een eng economisch keurslijf geperst worden. De kritiek is dus veel ruimer dan een eenzijdige interpretatie van het marktprincipe als een economische wetmatigheid. Ik ben overigens niet onbekend met de argumenten die voorstanders van de vrije markt promoten, zij kunnen mij echter niet bekoren.

          Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties