Als het aantal maandelijkse steungevers van DeWereldMorgen.be niet drastisch stijgt, krijgt u binnenkort enkel een zwart scherm te zien.

Beste lezer,


Als u vindt dat DeWereldMorgen.be moet blijven bestaan, word dan maandelijkse steungever. Onze financiële middelen krimpen, terwijl het aantal lezers groeit.

Gemiddeld hebben we maandelijks 350.000 unieke bezoekers. Maar het geld dat we van onze partners krijgen is sinds onze opstart gehalveerd doordat zij moeten besparen. Bovendien komt één derde van onze inkomsten van subsidies en is het lang niet zeker of we die zullen behouden.

DeWereldMorgen.be is in Vlaanderen een belangrijk forum voor visies, verhalen en stemmen die niet of te weinig aan bod komen. Om die zichtbaar te maken, moeten we dag na dag keihard werken. Dat doen we met een klein team dat gelooft in zijn project.

Wij willen graag doorgaan met DeWereldMorgen.be. Nu meer dan ooit. Er is nood aan media, waar informatie over alle geledingen van de maatschappij te vinden is.

Uw steun is nodig. Niet om winst te maken, maar om te doen waar we goed in zijn.

Steun via paypal

Steun via homebanking

Geef een permanente opdracht ten gunste van DeWereldMorgen.be
op nummer BE20 5230 4277 5156 (BIC: TRIOBEBB)
met vermelding "steun DeWereldMorgen.be"

about
Toon menu
Opinie

Russische helikopters of het morele failliet van de massamedia

Er zijn van die ogenblikken dat je ondanks jarenlange ervaring paf blijft staan van de schijnheiligheid die de grote media open en bloot etaleren. Nu ja, waarom ook niet. Wie spreekt ze tegen? Er zit immers een perfect logische gedachte achter: de dingen zijn alleen erg als 'wij' ze erg vinden.
donderdag 14 juni 2012

Ik geloof de verontwaardigde blikken niet van de nieuwslezers als ik hun commentaar hoor bij de revelatie dat Rusland aanvalshelikopters zou leveren aan het Syrische regime in Damascus. Ofwel geloven ze zichzelf echt en zijn ze onwetend en dus onbekwaam ofwel hebben ze het spel wel door en zijn ze hypocriet en eveneens onbekwaam, in ieder geval zijn ze in beide gevallen medeplichtig aan oorlogsmisdaden.

Eerst even dit uit de weg

Syrië vond ik al een dictatuur toen Hafez al-Assad, vader van huidig dictator Bashar al-Assad samen met Saddam Hoessein in Irak, Khaddafi in Libië, Soeharto in Indonesië, Mobutu in Zaïre, de sjah van Iran, de dynastieën van Saoedi-Arabië en zowat alle Latijns-Amerikaanse dictators van de voorbije dertig jaar (ik vergeet er nog een hele hoop) een chouchou van het vrije 'democratische' Westen was en gul met wapenleveringen werd overspoeld o.a. door Belgische bedrijven. Dat denk ik nog altijd.

Ik twijfel er ook geen ogenblik aan dat deze regimes regelmatig zonder aarzelen keihard optreden zoals nu. Ik denk evenmin dat Rusland in zijn buitenlandbeleid door andere nobele idealen wordt geleid dan eigenbelang en geostrategische overwegingen.

'Dit gezegd zijnde ...'

De grote massamedia maken zich net als tijdens de voorbereiding naar de Eerste en Tweede Wereldoorlog, net als tijdens de Koude Oorlog en alle neokoloniale oorlogen van de 'herboren' NAVO schuldig aan medeplichtigheid bij oorlogsmisdaden, onder andere door vandaag de mogelijke - maar nog niet effectief bewezen - levering van Russische aanvalshelikopters aan Syrië aan te klagen. Hoezo?

“For the powerful, crimes are those that others commit.” Voor de machtigen zijn misdaden dat wat de anderen doen' Noam Chomsky

Door selectief over oorlogsmisdaden informatie te verspreiden, door de ene dood te zwijgen of te vergoeilijken en de andere zwaar in de verf te zetten doen de grote media mee aan de verderzetting van deze misdrijven. Wat de toekomstige oorlogsmisdadigers uit deze dubbele moraal leren is immers slechts één ding en dat is NIET dat ze met deze misdaden moeten ophouden maar WEL dat ze er moeten voor zorgen bij het plegen van hun wandaden aan de 'goede' kant te staan.

Een aantal redenen waarom ik de media niet geloof

Volgens het onafhankelijke in Londen gevestigde Opinion Research Business staat het aantal dodelijke slachtoffers van de oorlog in Irak nu al op meer dan 1,2 miljoen slachtoffers. Dat is meer dan alle slachtoffers van 'terrorisme' sinds 1945 samen. Dan reken ik nog niet het aantal burgerslachtoffers in Afghanistan, Pakistan, de Gazastrip en de Westelijke Jordaanoever. Ik vergeet dan nog de slachtoffers van de staatsterreur in Latijns-Amerika met zijn hoogtepunten in Guatemala, El Salvador en Chili in de jaren zeventig en tachtig.

Maar zelfs dat cijfer verbleekt bij het aantal medemensen dat de laatste dertig jaar de hongerdood is gestorven aan de consequenties van een economisch systeem dat de wereld zoals die vandaag bestaat dreigt te vernietigen.

Kan iemand mij uitleggen waarom het ene slachtoffer belangrijker is dan het andere, waarom de hongerdoden van Stalin toen en van Noord-Korea nu gruwelijk zijn maar de hongerdoden van de laatste zestig jaar in Afrika niet, waarom president Assad persoonlijk moet vervolgd worden voor het vermoorden van zijn eigen burgers maar niet president Obama voor het afslachten van hele families tijdens trouwfeesten in Pakistan met zijn onbemande vliegtuigen, nota bene in flagrante overtreding van het internationale recht?

In Bangladesh is al jaren een bloedige en wreed onderdrukte sociale strijd bezig van vrouwen die in erbarmelijke omstandigheden onze spotgoedkope merkkledij verontwaardigen. Betogingen worden uit elkaar geschoten. Multinationals weigeren een klein procent van hun exorbitante winstmarges af te staan. Nauwelijks een rimpel waard in de grote media.

Schieten in de eigen voet

Nu ja, nooit eerder is de geloofwaardigheid van de grote media zo laag geweest. Jongeren zien tv, kranten en weekbladen enkel nog als een vorm van entertainment en gaan hun informatie zelf op internet zoeken. Dat gebeurt niet altijd kieskeurig en soms zelfs verkeerd, maar in ieder geval niet meer via de klassieke media.

Diezelfde media zitten bovendien nog met een ander - volgens henzelf trouwens véél belangrijker - probleem. Daar zijn ze zelf schuldig aan. Om de inkomsten te vergroten, hebben vooral de visuele media alle technologische sluizen opengezet. Zo kan je vandaag films aankopen, programma's herbekijken, lopende uitzendingen onderbreken ... tv kijken is compleet anders geworden. Geen probleem zolang de klant maar betaalt.

Wie is de klant, wie is het product?

De gemiddelde kijker staat er niet bij stil dat hij/zij in feite niet de klant, maar het verkoopsproduct is. De media, met de tv-zenders op kop, steken dat ook niet onder stoelen of banken. Reclameblokken worden immers verkocht aan de hoogste bieders met de kijkcijfers van de programma's in de hand. Met andere woorden, u, kijker wordt verkocht aan de bedrijven die beslissen welke reclame u door de strot geramd krijgt tijdens het programma van uw voorkeur.

En kijk eens aan, net dat lukt de laatste tijd niet meer. De kijker is immers ongehoorzaam geworden. Hij/zij zapt de reclameblokken door en dat mag niet, foei.

Ook de nieuwsjournaals lijden aan dat euvel. Ondanks nooit voorheen gehaalde dieptes qua trivialisering, onder meer ten koste van buitenlandse berichtgeving, haken de kijkers en masse af. Ze zetten de digibox aan en gaan met vertraging kijken waarbij ze de niet interessante delen gewoon doorzappen.

Die Russische helikopters dus

Ondanks een bombardering (met excuus voor de woordspeling) van gruwelijke beelden over de slachtpartijen in Syrië (die ik dus ook helemaal niet ontken) ligt de gemiddelde kijker er nauwelijks nog wakker van. De eerste betoging voor het hoofdkwartier van de NAVO om deze 'mensenrechtenorganisatie' aan te zetten tot een nieuwe oorlog tegen de tirannen van deze wereld moet er nog komen.

Dat is ook begrijpelijk. De mensen zijn murw geslagen door al die gratuite geweldbeelden. Bovendien liggen de leugens van het verleden zoals de nooit bestaande massavernietigingswapens en zo nog te vers in het geheugen.

Oost-Timor en Cambodja

Voor mij blijven de gelijktijdige genocides van Oost-Timor en Cambodja het schoolvoorbeeld van de schijnheiligheid van de machthebbers der aarde en hun bondgenoten van de grote media. Het ene door onze bondgenoten gepleegd, met door ons geleverde wapens en perfect te voorkomen, het andere door de officiële vijand. In het ene geval waren we schijnheilig medeplichtig want we deden niets om het te voorkomen, in het andere schijnheilig verontwaardigd want we wisten heel goed dat we het toch niet konden stoppen.

De commotie over de Russische wapenleveringen aan Syrië zijn een perfecte weergave van dit model. Je houdt het niet voor mogelijk dat deze berichten kunnen passeren zonder dat Hillary Clinton wordt geconfronteerd met het feit dat de VS haar grootste zeemachtbasis heeft in Bahrein, waar dokters een levenslange celstraf uitzitten voor het verplegen van gewonde betogers bij de recente protesten en waar de organisatoren van deze vreedzame (!) betogingen op hun executie wachten. Dan heb ik het nog niet op de talloze folteringen en doden tijdens de verhoren door de politie.

Niet dat de feiten worden 'verzwegen'. Je leest of hoort ook wel over de gruwelijke praktijken van de milities die Libië 'bevrijd' hebben. De context, de vergoeilijkende omschrijvingen, de excuses die daar voor worden gegeven ... walgelijk gewoon.

Met hun schijnheilige verontwaardiging over de mogelijke Russische wapenleveringen aan de Syrische dictatuur zijn en blijven de grote media medeplichtig aan de oorlogsmisdaden van gisteren, vandaag en morgen.

reageer

10 reacties

  • door Le grand guignol op donderdag 14 juni 2012

    U vraagt zich terecht af: "Kan iemand mij uitleggen waarom het ene slachtoffer belangrijker is dan het andere, waarom de hongerdoden van Stalin toen en van Noord-Korea nu gruwelijk zijn maar de hongerdoden van de laatste zestig jaar in Afrika niet, waarom president Assad persoonlijk moet vervolgd worden voor het vermoorden van zijn eigen burgers maar niet president Obama voor het afslachten van hele families tijdens trouwfeesten in Pakistan met zijn onbemande vliegtuigen, nota bene in flagrante overtreding van het internationale recht?"

    Karol Ondrias (2007) heeft de vergelijking gemaakt tussen de misdaden van het communisme en de misdaden van 'democratie', i.e., een totalitaire neoliberale kapitalistische democratie. De resultaten van het onderzoek zijn onthutsend.

    * Ondrias, K. (2007). Crimes of democracy versus crimes of communism. Oxford, UK: Trafford. [ http://bookstore.trafford.com/Products/SKU-000166108/Crimes-of-Democracy-versus-Crimes-of-Communism.aspx ]

  • door catteeuw op donderdag 14 juni 2012

    Ik denk dat ze erin geslaagd zijn moraliteit (de emotie) op te delen zodat het heel erg context gevoelig is. Bepaalde landen, volkeren, situaties worden constant geassocieert met miserie en geweld zodat het allemaal normaal lijkt. Terwijl we weinig verschillen als algemene mensheid.

    Ik ga niet zeggen dat Putin een engel is maar de figuur die ze presenteren is iets anders dan degene die ik heb horen spreken (als de ondertiteling klopt). Redelijke straight shooter denk ik. Als Putin oorlog voert dan zal dat een goed overwogen beslissing zijn - en met het bestwil van zijn bedrijf in gedachten - denk ik. Als energie-onafhankelijk land heeft Rusland wel minder last van de jeuk dan andere sectoren vd aardbol.

    Door mensen op de delen en constant met bepaalde verhalen te associëren creëeren ze een valse realiteit - die een effect heeft op de emotionele impuls en dus ook de echte realiteit. Als er een "burger"oorlog in de USA zou gebeuren dan zouden we allemaal geschokt zijn en een goeie reden willen weten. Maar iets dergelijk in klinkt-niet-Europees-ia-land is same-old-same-old. En mocht er zoiets gebeuren in de USA - na een week vinden we ook dat weer normaal. Part of the noise. Mijn logica: als ze er zoveel geld (grondstof) in steken dan draait het waarschijnlijk rond geld (grondstof) - op de één of andere manier.

    Door te doen alsof het normaal is word het normaal. Het is ook mentaal vermoeiend om er iets voor te voelen want je kan er weinig aan doen als spectator.

    Als eeuwige dwarsligger ga ik nu de media peten half verdedigen en zeggen dat mocht ik mijn hypotheek moeten betalen als boegbeeld voor een oorlogs propaganda dienst - dan zou ik me daar niet helemaal lekker bij voelen. Als media kop ben jij degene die de wind mag vangen voor de hele organisatie. Je bent vervangbaar en uw meetje was zo trots. Als je wist dat iedere journalist zou weigeren - dan kon je ook gerust weigeren.

    • door Wim Swinnen op vrijdag 15 juni 2012

      Mediawerkgroep Syrië en DWM: één front!

      • door catteeuw op vrijdag 15 juni 2012

        Hoe DOM denk je dat mensen zijn?

        Aan de Russische kant is het ook geen liefdadigheid - vooraleer we weer met dat rood vs blauw toneelstukje beginnen.

        En eigenlijk zijn het onze zaken niet. Wij moeten geen kant kiezen want beide kanten zijn privé initiatieven. Dit zijn geen oorlogen voor en door democratie. Dit is gewoon oorlog tussen oorlogsmachten die enkel hun macht willen behouden. Dat zijn mensen in bureaus en ze geven geen reet om u of mij. Het probleem is niet dat de VRT de verkeerde kant kiest - het probleem is dat ze een kant kiezen. Waarom zijn dit onze zaken? Waarom moet ik een kant kiezen?

        Op youtube kan je verscheidene leiders (Assad, Putin, CFR Clinton, CFR Bush, CFR Obama,...) zelf aan het woord horen om zelf een opinie te vormen - voor zover de gemiddelde Vlaming nog over die capaciteit durft beschikken.

        Feit is ook dat de USA reeds 7 decenia aan het oorlog voeren is - terwijl Rusland in die tijd vooral tegen NATO proxi legers moest vechten aan de randen van hun energie onafhankelijk stukje planeet. En mocht de situatie omkeerd zijn - dan was de situatie omgekeerd.

  • door Bram op vrijdag 15 juni 2012

    Wiens brood men eet , diens woord men spreekt!

    • door Lode Vanoost op vrijdag 15 juni 2012

      Dit is een uitstekende samenvatting van mijn artikel. Zo werken de grote media inderdaad! Volledig mee eens. Daarom ook is mijn analyse zo correct, ik schrijf deze artikels onbezoldigd als vrijwilliger, wat ik schrijf wordt dus niet door mijn 'brood' bepaald.

  • door William op vrijdag 15 juni 2012

    Beste Lode,

    Knap stuk weer.

    Heeft u het volgende geschreven: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=805

    Indien ja, ben ik het volledig met u eens.

    Heb het boek net zelf gelezen. En schreef er (voor ik uw recensie las) het volgende over http://www.bloggen.be/balzac/

    Uw stuk is beter ;-) [;-)]

    Op een bepaald moment worden de Amerikaanse burgeroorlog en de Amerikaanse revolutie ook nog eens door elkaar geslagen.

    Zeer scherpe recensie als het van u is,

    hartelijke groet,

    William (redacteur Solidair)

    • door Lode Vanoost op vrijdag 15 juni 2012

      Ik schrijf ook voor www.uitpers.be, inderdaad.Je blogadres werkt niet.

      • door Manu op vrijdag 15 juni 2012

        Inderdaad, de schijnheiligheid en partijdigheid van de massamedia zijn tergend. Naargelang het belang dat in het spel is, wordt 'de waarheid', aangepast, verdraaid gemanipuleerd of worden gewoonweg leugens verspreid. En wanneer gaat men eens het proces maken van de NAVO, onder meer voor haar oorlogsmisdaden in Servië....

  • door BernardDewitte op vrijdag 15 juni 2012

    Kort samengevat : De winnaar heeft altijd gelijk, ook als hij ongelijk heeft. En misdaden worden enkel door 'de vijand' begaan.

Lees alle reacties