about
Toon menu

De leugens van de pornocultuur

Met een omzet van 97 miljard dollar en 13.000 titels per jaar heeft de porno-industrie een enorme impact op onze samenleving. Elementen van de pornografie dringen door in de mainstreamcultuur via films, videoclips, tijdschriften en reclame. Chirurgische ingrepen zoals schaamlipverkleining worden steeds gewoner. De ideologie van pornografie vermindert onze ruimte voor seksuele bevrijding.
vrijdag 8 juni 2012

Praten over pornografie en pornocultuur is niet gemakkelijk. Het houdt verband met de manier waarop wij als mensen seks en relaties hebben en over zoiets praten kan haast niet anders dan heftige emoties opwekken. Het gaat hier om een heel complex, moeilijk, confronterend onderwerp waarin heel persoonlijke belevingen en emoties staan naast een enorme industrie die in haar streven naar maximale winst steeds meer extreme en gewelddadige beelden verkoopt.

Met meer dan dertien duizend titels die jaarlijks verschijnen en een enorme hoeveelheid pornografie online is porno veel meer verspreid dan mensen wel eens denken. Bovendien dringen elementen van de pornografie door in de mainstreamcultuur, een proces dat we pornoficatie noemen.

Films, videoclips, tijdschriften en reclame tonen steeds meer beelden die op zijn zachtst gezegd problematisch zijn. De feministische kritiek op pornografie gaat over seksualisering van geweld, macht en geldgewin en is fundamenteel anders dan de conservatieve kritiek die mee een deel van het probleem vormt. Pornografie staat haaks op echte seksuele bevrijding.

Het is geen toeval dat we steeds meer trends waarnemen zoals paaldanscursussen als 'sport', borstvergrotingen, schaamlipverkleining, strings voor kinderen, een steeds lagere leeftijd waarop meisjes verwacht worden zich vrouwelijk en seksueel beschikbaar te presenteren, een ontharingsnorm die steeds kinderlijker en minder menselijk wordt, een steeds lager wordende leeftijd waarop mensen in contact komen met porno (die leeftijd is nu gemiddeld 11,5 jaar), en ga zo maar door.

De porno-industrie heeft veel meer invloed op hoe kinderen en volwassenen kijken naar andere mensen en leren over seksualiteit dan die paar boeken, cursussen of lessen over seksuele vorming en dat is geen goed teken. Pornografie is iets heel anders dan seksualiteit, maar het staat er niet los van: het creëert mee een bepaalde cultuur die een invloed heeft op de manier waarop we leven, relaties en seks beleven, hoe we naar elkaar kijken en met elkaar omgaan.

Welke pornografie?

Waar gaat het eigenlijk over als feministes kritiek hebben op pornografie? In het debat rond pornografie is er sprake van een enorme begripsverwarring die niet toevallig is. Pornografie wordt tegenwoordig gebruikt als label voor ongeveer alles wat mensen seksueel interessant vinden, het is ook een cool woord geworden.

Helaas is dit naamgebruik niet zo onschuldig als het op het eerste gezicht lijkt. Aan de ene kant accepteert het impliciet de porno-industrie als een legitieme industrie. Aan de andere kant wordt die vermenging van het erotische en pornografie ook nog eens gebruikt om antiporno-feministes te beschuldigen antiseks te zijn.

De afkomst van het woord is al even problematisch als de industrie die er vandaag achter zit. Pornografie komt van het oud-Grieks, porne en graphos, de afbeelding van de laagste kaste van prostituees. Porneia werden opgesloten, kregen geen onderwijs en werden vreselijk behandeld, 'the sexual garbage of Greek society' (1). In dit artikel beperk ik me grotendeels tot een analyse van de mainstream porno-industrie.

Industrie

De massieve porno-industrie produceert beelden die steeds racistischer en seksistischer en gewelddadiger worden in een race om de verkoopcijfers. In die industrie zie je de samenwerking tussen kapitalisme en patriarchaat op zijn meest walgelijk, winst en geweld gaan hier werkelijk hand in hand.

Voorts zijn er nog de banden van die industrie met prostitutie, de manier waarop pooiers-nieuwe-stijl zich omscholen tot mediamakers - pornografen - die hun bezit steeds verder misbruiken voor meer winst. Die industrie maakt deel uit van het seksistische systeem van onderdrukking dat vrouwen naar beneden houdt en is dus een belangrijk doelwit voor feministes. Of dat zou het toch moeten zijn.

De uitbuiting in lageloonlanden door kledingmerken, de antivakbondspolitiek van McDonald's en Aldi en zoveel andere bedrijven, daar horen we veel over. Maar over de porno-industrie is niet zoveel bekend. Het is nochtans een industrie als een ander, maar het onderwerp misleidt mensen.

De bril van seksisme die we op onze neus geduwd krijgen, verhinderd ons wel eens om de waarheid te zien. We denken dat het gaat over seks en wie daar iets over durft zeggen is een preutse seut of seksueel gefrustreerde moraalridder. Net zoals mensen die McDonald's bekritiseren problemen hebben met voedsel? (2)

De inkomsten van de porno-industrie in de VS alleen bedroegen 13,3 miljard dollar in 2006. Wereldwijd wordt de omzet van 2006 geschat op 97 miljard dollar, meer dan de omzet van Microsoft, Google, Amazon, eBay, Yahoo, Apple ... Waarom wordt de porno-industrie dan niet zo vaak geanalyseerd in linkse milieus?

Het argument wordt wel eens gemaakt dat we geen kritiek mogen hebben op die industrie want een aantal mensen kiest ervoor om daarin te werken: we ontkennen dan hun 'agency'. Dat soort simplistische opmerkingen maken linkse mensen niet als er iemand bij een bank of in een wapenfabriek gaat werken. Zo simpel is het nooit.

Hoe vrij is een keuze om in de porno-industrie te werken in een seksistisch en kapitalistisch systeem dat onze keuzes beperkt, onze vrijheid reduceert en onze identiteit kneed naar een minderwaardig en patriarchaal model? (3)

Maar laten we ook niet ontkennen dat mensen gedeeltelijk wel vrij kunnen kiezen. Er is een heel klein percentage vrouwen dat niet direct met hun job zou stoppen, dat er niet in gedwongen is door pooiers of mensenhandelaars of economische noodzaak.

Maar de discussie over vrije keuze dient helaas al te vaak om de aandacht weg te leiden van de veel grotere groep van vrouwen die niet hebben kunnen kiezen. Het is heel moeilijk om geestelijk vat te krijgen op de walgelijke uitbuiting en het geweld van die industrie.

Pornografie wordt als iets steeds normaler gezien in plaats van de industrie van geweld die het in werkelijkheid is. Porno is hip geworden. Die normalisering van de porno-industrie is een enorm probleem: het maakt verzet steeds minder mogelijk, minder begrijpbaar in de mainstream, en het maakt dat feministes die ertegen zijn steeds meer onder aanval komen.

De heftigheid waarmee pornografie verdedigd wordt en de gruwelijke opmerkingen die over antiporno-activistes gemaakt worden, geven veel inzicht in de manier waarop seksisme in stand wordt gehouden.

De beelden van de porno-industrie

"The cultural products of mega-corporations are much more like advertising than they are like art. When powerful and profit-hungry entities go hunting for market share at any cost, what those entities will produce and sell is whatever gets the most people in the gut the fastest and makes them want more of that now. This will never be equality. It will never be complexity. It will never be anything thoughtful or meaningful or reflective. Not ever."
Rebecca Whisnant, Contemporary Feminism in a Porn Culture

Wij leven in een cultuur gebaseerd op beelden. Beelden doen veel. Ze kunnen ook veel goedpraten. In het geval van seksueel geweld bijvoorbeeld, betekenen foto's of video-opnames vaak dat de daders vrijgesproken worden – het is seks, niet te onderscheiden van seks, gedocumenteerd. (4)

Laten we nog eens kijken naar de kracht van de camera. Ze maken beelden van een vrouw die geslagen en geneukt wordt door mannen (meestal zijn de beelden zeer gewelddadig en eenzijdig), daarvoor wordt ze betaald, daarmee maken vooral mannen veel winst. En dan is er prostitutie, waarin een vrouw geslagen en geneukt wordt door mannen, daarvoor wordt ze betaald, daarmee maken de pooiers veel winst. Wat is het verschil precies? De camera.

Mensen die niet naar pornografie kijken, hebben vaak weinig idee waarover het gaat of hoe gewelddadig die beelden zijn geworden de laatste jaren - een neerwaartse spiraal die nog steeds voortgaat. We hebben dan vaak een naïef idee dat pornografie gewoon wat beelden zijn van mensen die met elkaar vrijen – dat is helaas niet zo.

Het is nogal ontnuchterend, pijnlijk, droevig, en/of wekt woede op, maar toch is het een aanrader om enkele documentaires hierover te kijken, zodat je een idee krijgt van de problemen. The Price of Pleasure (5), Beperkt Houdbaar, Killing Us Softly (6) en de slideshows van Stop Porn Culture (7) zijn bijvoorbeeld goede bronnen.

Pornografie als ideologie

"The feminist critique of pornography is consistent with — and, for many of us, grows out of — a widely accepted analysis on the left of ideology, hegemony, and media, leading to the observation that pornography is to patriarchy what commercial television is to capitalism. Yet when pornography is the topic, many on the left seem to forget Gramsci's theory of hegemony and accept the pornographer's self-serving argument that pornography is mere fantasy."
Gail Dines & Robert Jensen, Pornography is a left issue

Pornografie is een kader om de wereld te zien. Pornografie vertelt een verhaal over mannen en vrouwen. Pornografie vertelt dat geweld acceptabel is, meer zelfs, gewild, vrouwen willen het en vinden het fantastisch. Vrouwen die niet willen, moeten overtuigd worden – desnoods hardhandig.

Het hardere geweld is geen geweld meer maar een soort fetish, een vorm van seks evenwaardig aan alle andere – sommige vrouwen willen nu eenmaal gewoon graag tot bloedens toe geslagen worden en in een toiletpot geduwd. Vrouwen willen geen variatie, geen respectvolle communicatie, geen clitorale stimulatie, het echte werk met een penis ergens in is al dat er nodig is voor schreeuwend genot en meerdere orgasmes.

Lesbiennes bestaan niet, tenzij voor het plezier van de mannelijke kijker. Dat is wat pornografie zegt. Het ultieme genot, nee, de enige bestaansreden voor een vrouw – behalve stofzuigen natuurlijk – is voor een man die op haar of in haar klaarkomt.

Een belangrijk element in pornografie is de objectificatie van vrouwen. Vrouwen worden in pornografie getoond als objecten, als een soort masturbatiehulpmiddel voor het plezier van de kijker. En vrouwen zijn meer dan dat: wij zijn mensen van vlees en bloed met eigen wensen en verlangens en interesses, maar we worden in het seksistische systeem waarin we leven bijna uitsluitend afgerekend op onze fuckability, hoe we overkomen, ons uiterlijk en onze seksuele beschikbaarheid.

Als vrouwen in alle media voortdurend worden voorgesteld als seksobjecten, vermindert dat de mate waarin we serieus worden genomen als iets anders dan seksobjecten. Vrouwen mogen wetenschapper of nerd of dokter of journaliste zijn, maar wel sexy, dan is het acceptabel. De druk van de schoonheidsidealen, de beauty myth (8), is alleen maar toegenomen naarmate vrouwen meer rechten kregen.

De ideologie van porno is zo angstwekkend omdat ze zo alomtegenwoordig is, zo binnengedrongen in onze geesten dat ze haast onzichtbaar is geworden, een bijna perfecte hegemonie.

Pornografie en seksueel geweld

Mensen die graag karikaturen van feministes maken, stellen wel eens dat wij zeggen dat kijken naar pornografie automatisch verkrachting veroorzaakt. Onze analyse is anders, en belangrijk. Het vaststellen van een oorzakelijk verband is, zoals iedereen met een beetje wetenschappelijke kennis weet, niet gemakkelijk, zeker als het over complexe zaken in de sociale wereld gaat. Maar er zijn te veel onderzoeken, te veel verhalen en ervaringen van vrouwen die voor ons duidelijk maken dat er wel degelijk een verband is. (9)

Pornografie draagt bij tot een seksistisch klimaat, waarin vrouwen gezien worden als objecten die er zijn voor het plezier van mannen. Pornografie draagt volgens veel onderzoek bij tot seksuele verharding, het zien van vrouwen als objecten die te koop of te nemen zijn, en het geloof in verkrachtingsmythes (“eigenlijk willen vrouwen altijd”, “ze zeggen nee, maar bedoelen ja”, e.d.). (10)

Het aantal verkrachtingsscènes in pornografie is sterk gestegen. Dit afdoen als 'slechts een fantasie' is pijnlijk en roept trouwens ook vragen op over in welke maatschappij we leven dat zoiets als een opwindende fantasie wordt gezien en verkocht.

In een recent onderzoek konden deelnemers het onderscheid niet meer maken tussen uitspraken van verkrachters en uitspraken van columnisten van mannenbladen. Dat is geen toeval, dat komt omdat dezelfde 'waarden' beide groepen drijven. Het bekijken van verkrachters als rare, foute uitzonderingen in een wereld vol geweldige mensen die anderen hun grenzen respecteren, is helaas ver van de waarheid.

Pornografie is niet de oorzaak van alle kwaad. Het is er een afspiegeling van, maar het is ook meer: pornografie reproduceert vrouwenhaat en objectificeert en creëert een klimaat voor geweld – kortom het is een wisselwerking.

Feminisme versus conservatisme

Om het heel simplistisch voor te stellen: feministes zijn voor de bevrijding van seksualiteit, naaktheid, seksuele opvoeding. Feministes zijn tegen geweld, objectificatie, uitbuiting, onderwerping en ontmenselijking.

Als je je als feministe uitspreekt tegen pornocultuur krijg je nogal vaak precies dezelfde argumenten te horen. De verdedigers beginnen een beetje als een haperende plaat te klinken. Na iets te vaak dezelfde conversatie te hebben, lijkt het alsof je middenin een irritant toneelstuk bent beland.

Telkens als feministes kritiek leveren op de porno-industrie krijgen we steevast commentaar zoals preuts, antiseks, lesbisch – dat laatste is natuurlijk geen belediging, maar het wordt wel zo gebruikt. Een goedkope poging om de kritiek onschadelijk te maken; kritiek hebben op pornografie en pornoficatie is niet hetzelfde als 'tegen' seks zijn, integendeel.

De echte vraag is waarom mensen zo heftig en vol haat reageren als je je uitspreekt tegen bijvoorbeeld prostitutie en pornografie. Het feit dat zoveel mensen pornografie en seks verwarren, betekent dat de porno-industrie grotendeels geslaagd is in haar opzet.

Er is natuurlijk een reden dat het vooral antipornografie- en antiprostitutie-feministes zijn die zoveel woede over zich heen krijgen: zij bedreigen het idee en de praktijk dat mannen eender wanneer toegang tot vrouwen zouden moeten kunnen nemen of kopen.

Pornografie wordt – net als prostitutie zonder camera – vaak verdedigt met als excuus “anders worden er nog meer vrouwen verkracht”. Dat klinkt eigenlijk als een vorm van chantage: je kan maar beter niet reageren tegen prostitutie/pornografie, of anders...

Seksuele politiek

Het begrip seksuele politiek gaat over de manier waarop macht en seksualiteit verweven zijn, de invloed van machtsrelaties op onze seksuele praktijk en ons denken hierover. De erotisering van macht of anders gesteld de seksualisering van dominantie is iets wat in de tweede feministische golf grondig werd bestudeerd. (11)

Dit proces van seksualisering is een aspect van seksisme, het systeem dat de samenleving organiseert in twee genders en de ene groep, mannen, de dominante groep maakt en de groep van vrouwen de ondergeschikte. De dominantie van mannen over vrouwen, en daarmee bedoelen we de sociale macht van mannen over vrouwen, wordt als natuurlijk en gewenst voorgesteld en erotisch gemaakt. Nee, dominantie gaat niet over wie er dit keer eens vanboven gaat tijdens het vrijen.

In pornografie is er een heel duidelijk fenomeen van steeds verdergaande erotisering van verkrachting. Het aantal verkrachtingsscènes in pornografie is enorm gestegen, in deze scènes worden vrouwen verkracht en blijken het dan plots allemaal geweldig te vinden.

Toen ik met een vriendin naar de rechtbank ging, hoorden we ook het pleiten rond enkele andere rechtszaken. De rechter maakte op een gegeven moment – bij een man die een babysitter had verkracht – de opmerking “dat is hier precies een slechte film”. Inderdaad.

Als geweld tot seks wordt gemaakt, wordt seks geweld: door dergelijke beelden vermindert de ruimte van mensen om aan werkelijke, gelijkwaardige seks te doen. Anders gesteld: door de massieve aanwezigheid van pornografie en seksistische mainstreamfilms hebben we minder goeie seks en is er meer seksueel geweld.

De hedendaagse feministische beweging, enkele groepen uitgezonderd, reageert niet tegen dit proces, of niet effectief. Het is mijn – niet zo originele – mening dat er al jarenlang een depolitisering en liberalisering aan de gang is, of om het simpel te stellen: mensen zijn de noties van machtsrelaties tussen sociale groepen aan het vergeten.

Het hedendaagse (neo)liberalisme dat mensen – vaak onbewust – als de norm aanvaarden, vormt ons denken zo dat we ieder mens nog louter als een individu zien en niet ook als ten dele gevormd door allerlei sociale processen zoals seksisme, racisme, competitie. Dit is zichtbaar in de confrontatie met de gruwelijke feiten van bijvoorbeeld die seksistische mainstreamfilms of de porno-industrie: het verzet wordt geïndividualiseerd.

Het idee van een einde te maken aan een dergelijke industrie is er niet meer, in plaats daarvan zien we allerlei vormen van individualistisch verzet: mensen stellen bijvoorbeeld voor om nog meer beelden te maken, 'alternatieve beelden', die dan voor 'meer diversiteit' moeten zorgen, en op die manier zou het probleem dan verdwijnen.

Of mensen gaan bestaande beelden anders interpreteren of verhalen schrijven over de agency – wat een belachelijk postmodern woord trouwens – van vrouwen in bijvoorbeeld de porno-industrie. Als er ergens iemand agency heeft, dan is alles terug in orde blijkbaar.

Nog een aspect van die beeldcultuur is dat vrouwen worden voorgesteld als permanent seksueel beschikbaar. Dat is zo'n beetje de basisregel van het systeem van seksisme: vrouwen moeten beschikbaar zijn. Vrouwen die niet op zijn minst een beetje moeite doen om "er goed uit te zien", krijgen direct allerlei verwijten naar hun hoofd: slons, lesbienne, preuts. Doe eens wat moeite, draag eens wat leuks, et cetera. Het is o.a. op dit vlak dat vrouwen als groep enorm bijdragen tot hun eigen objectificatie.

Deze onderdrukking is ook een seksuele onderdrukking: één van de centrale zaken van patriarchaat is dat vrouwen als seksobject beschikbaar moeten zijn. De dominantie van mannen over vrouwen wordt geseksualiseerd en als natuurlijk, gewenst en erotisch voorgesteld. Op die manier blijft die dominantie gemakkelijker voortbestaan: als de meeste mensen denken dat iets natuurlijk en gewenst is, gaat er minder verzet zijn.

Dat iets opwindend is, wil nog niet zeggen dat het feministisch is. En wat ik erg irritant vind, is dat mensen het misbruik in een industrie negeren en afkomen met “maar die beelden zijn opwindend”. En dan? Een ijsje van Nestlé of een hamburger van McDonald's kan ook lekker zijn, maar dat maakt het nog altijd niet ethisch of ecologisch verantwoord.

Het lijkt alsof we geen kritiek meer mogen hebben op iets zodra er iemand een erectie van krijgt of nat van wordt. Wat ons opwindt, is tenminste deels aangeleerd, en in een seksistische cultuur leren we opgewonden worden van seksistische handelingen of beelden.

Dat is wat feministes bedoelen als we kritisch zijn over de seksualisering van dominantie. Het is ook op dit aspect dat me een heleboel verzet mogelijk lijkt: we moeten op zoek naar wat ons opwindt dat niet seksistisch is ...

Besluit – consumptie of communicatie?

"When I speak of the erotic, then I speak of it as an assertion of the life force of women; of that creative energy empowered, the knowledge and use of which we are now reclaiming in our language, our history, our dancing, our loving, our work, our lives."
Audre Lorde

"Bij slow sex behandelen we seksualiteit noch als een gevaarlijke oerkracht, noch als een consumptie-artikel. (…) Het is een oproep om seks buiten de wereld van prestatie, van scoren, van macht en onderdrukking te houden."
Slow Sex Manifest

Zoals Audre Lorde het zo mooi zei: “the master's tools will never dismantle the master's house”. Onderdrukking in een seksistisch systeem draait rond de as van seksualiteit. Om het cru te stellen: pornografie is een onderdeel van patriarchaat en van de permanente seksuele beschikbaarheid van vrouwen voor mannen en je kan je dus alleen maar bevrijden door een einde te maken aan de porno-industrie en een heleboel andere industrieën.

Veel mensen zijn op zoek naar andere manieren om seks te beleven in deze samenleving. Sommige groepen maken je wijs dat seks een taboe is en dat je moet trouwen en monogaam zijn en alleen erotisch fantasieën hebben over de bordkartonnen karakters van Friends of weetikveel, anderen zeggen dat je je tegen dit soort conservatisme kan afzetten door leuke dure lingerie aan te doen en je als gewillig strippende sekspoes te gedragen, keihard te genieten van betekenisloze one-night stands, et cetera. Beide alternatieven zijn, laten we even eerlijk zijn, even zinloos. Maar wat dan?

Waar feministes voorstander van zijn, is de seksuele bevrijding van vrouwen - precies omdat we inzien dat vrouwen momenteel niet vrij zijn in deze realiteit. De seksualiteit van vrouwen is niet van onszelf, het is een seksualiteit die voor een groot deel is vorm gegeven door patriarchale cultuur.

Een groot deel van seksuele bevrijding komt voor mij neer op ruimte creëren. Ruimte om zelf na te denken en te ontdekken, zonder voortdurend een richting op geduwd te worden door massamedia zoals belachelijke Hollywoodfilms en pornografie. Hoe minder van die beelden, hoe meer ruimte we krijgen om zelf op ontdekkingstocht te gaan.

We moeten kunnen ontgiften en daarvoor hebben we een samenleving nodig zonder continu bombardement van beelden die dominantie en geweld seksualiseren.

Het vergt veel moed om toe te geven dat je deels een product bent van je omgeving en dat patriarchale verhoudingen ook doordringen in de meest persoonlijke aspecten van je leven, relaties en seks bijvoorbeeld. Leuk is anders, maar juist daarom moeten we hard en kritisch kunnen zijn. Niemand wil die onderdrukking en voor een echte seksuele bevrijding moeten we zeer moeilijke vragen kunnen stellen.

De feministische beweging moet zich uitspreken over pornografie, juist voor het streven naar een bevrijdende seksualiteit. De commercialisering van seks als een plat product en de seksualisering van geweld moet weerstaan worden, en feministes moeten opnieuw een duidelijke structurele visie hanteren om de samenleving te begrijpen en te kunnen veranderen. We hebben ook nood aan creatieve acties om de problemen aan te klagen en meer mensen te laten nadenken hierover.

We moeten de macht van het huidige schoonheidsideaal breken en komaf maken met industrieën die vrouwen onzeker maken en ons dan allerlei schoonheidsproducten en chirurgische operaties aanpraten.

De vraag die we ons allemaal moeten stellen, is of het dit is wat we echt willen: een wereld waarin mensen steeds meer vervreemden van elkaar, waarin langzaam alle menselijke relaties en seksualiteit tot koopwaar verworden en mensen steeds meer 'objectseks' hebben zonder intimiteit.

Voor de seksuele bevrijding van vrouwen, om ademruimte te creëren, om een wereld te creëren waarin vrouwen als volwaardige mensen behandeld worden, is het nodig de porno-industrie aan te vallen en te proberen haar greep op de samenleving terug te dringen.

Willen we pornocultuur of willen we echte seksuele bevrijding?

Evie Embrechts

Evie Embrechts is actief bij FEL (Feministisch en Links) en VOK (Vrouwen Overleg Komitee). Ze schrijft bij het drietalige feministische tijdschrift Scumgrrrls en sinds 2011 ook voor DeWereldMorgen.be.

Voetnoten

(1) Andrea Dworkin, 1981. Pornography and Male Supremacy. http://www.nostatusquo.com/ACLU/dworkin/WarZoneChaptIVH.html ; In de tweede golf hebben feministes ook een juridisch bruikbare definitie van pornografie uitgewerkt, bvb de Model Antipornography Civil Rights Ordinance, Andrea Dworkin & Catharine A. MacKinnon, gepubliceerd in 1988, Pornography and Civil Rights: A New Day for Women's Equality; verkorte versie beschikbaar
online: http://www.nostatusquo.com/ACLU/dworkin/OrdinanceModelExcerpt.html

(2) Een vergelijking uitgewerkt door Gail Dines, 2010. Pornland – How Porn Has Hijacked Our Sexuality.
Beacon Press, Boston.

(3) Gail Dines & Robert Jensen, Pornography is a left issue

(4) Catharine A. MacKinnon. Only Words. Harvard University Press, Cambridge, Massachusetts

(5) Chyng Sun & Miguel Picker. The Price of Pleasure. http://thepriceofpleasure.com/

(6) Jean Kilbourne, Killing Us Softly, http://www.jeankilbourne.com/videos/

(7) http://stoppornculture.org/ slide-show-home/

(8) Het boek The Beauty Myth van Naomi Wolf is nog steeds een aanrader

(9) Zie o.a.Diana Russel, Porn as a cause of Rape, voor een van de eerste feministische verhalen hierover:
http://www.dianarussell.com/porn_as_a_cause_of_rape.html; zie ook Not For Sale: Feminists Resisting Prostitution and Pornography, Rebecca Whisnant & Christine Stark [eds], Spinifex Press; Dolf Zillman & Jennings Bryant, 1982. Pornography and Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape. Journal of Communication.

(10) Martha R. Burt, 1980. Cultural Myths and Supports for Rape. Journal of Personality and Social
Psychology
, vol 38 nr 2; Dolf Zillman & Jennings Bryant, 1982. Pornography and Sexual Callousness, and the Trivialization of Rape. Journal of Communication.

(11) Bijvoorbeeld in Sexual Politics van Kate Millet; Toward a Feminist Theory of the State van Catharine A. MacKinnon; Woman Hating, Right-wing Women, Intercourse en ander werk van Andrea Dworkin.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

47 reacties

  • door Steven Haerens op vrijdag 8 juni 2012

    Pornificatie heeft met (het tot) economische ongelijkheid (leidende kapitalisme) gemeen dat ze gevoed wordt door het principe van het comparatieve voordeel (je kiest niet voor een job omdat je hem graag doet, maar omdat je er rijk van wordt, en liefst nog rijker dan anderen; je kiest je kleren en gedragingen niet omdat je je er goed bij voelt, maar omdat je er succes mee boekt op de relatiemarkt, en liefst nog meer succes dan anderen). Mensen gaan zich zo (economisch) specialiseren en worden (cultureel) een karikatuur van zichzelf. Die onoprechtheid uit zich overigens niet enkel op lichamelijk niveau (pornificatie) maar ook op geestelijk vlak (diplomageilheid). We moeten ons er dus voor hoeden porno en prostitutie als enige schuldigen aan te wijzen voor de gedragsmatige verstarring die onze maatschappij doormaakt: de doctrine dat een vrouw een 'seut' mag zijn, als ze maar een 'babe' is, is even schadelijk als de doctrine dat de man een 'stud' mag zijn, als hij maar een (prestigieuze, hooggediplomeerde, goed de kost verdienende) 'nerd' is.

    • door Steven Haerens op vrijdag 8 juni 2012

      Het is dus niet het betalen voor (beelden van) seks dat verwerpelijk is. Zoiets is net zomin verwerpelijk als het betalen voor een brood of een boek. Natúúrlijk is het fijner gratis seks, broden of boeken te krijgen, maar dat is nu eenmaal niet altijd mogelijk. Zolang je vriendelijk en aimabel omgaat met de sekswerk(st)er, de bakker of de boekhandelaar, is alles in orde. Pornificatie: deels pro, deels contra. Het oversekste deel: pro. Het seksistische deel: contra.

      • door Steven Haerens op vrijdag 8 juni 2012

        Hm. Ik lijk mezelf hierboven tegen te spreken: in mijn eerste post doe ik pornificatie af als 'onoprecht' - ben ik dus contra - en in mijn tweede post splits ik het begrip op in een 'oversekst' aspect - waartegenover ik positief sta - en een seksistisch aspect - daartegenover sta ik negatief. In feite omvat het begrip 'pornificatie' echter al deze drie verschillende betekenissen, die elk om een andere reactie vragen.

        1. Het 'oversekste' aspect is puur subjectief. Persoonlijk behaagt mij de huidige 'oversekstheid' wel, maar ik besef heel goed dat dat niet voor iedereen zo hoeft te zijn - smaken verschillen, en iedereen mag daarover vinden wat hij of zij wil. Op dat vlak ben ikzelf doorgaans vrij hitsig, maar ik begrijp perfect dat andere mensen kiezen voor een wat terughoudender opstelling. 'Des goûts et des couleurs': moraliseren past hier niet, iedereen draagt wat hij of zij wil, en staat je dat niet aan, kijk dan de andere kant op.

        2. Wanneer iemand - man of vrouw - echter het gevoel heeft dat hij of zij onder druk staat om zich onoprecht oversekst te gedragen, dan is dat bijzonder jammer, maar kunnen we die persoon alleen aanmoedigen, niet dwingen, zich aan de buitenwereld te presenteren op een manier die beter in overeenstemming is met zijn of haar eigenheid. Moraliseren past hier enkel op een metaniveau: we kunnen enkel discursief aanmoedigen dat mensen hun eigen keuzes maken - we kunnen in niemands plaats aanvoelen of hij of zij 'zich onder druk gezet voelt'. Dit is ook het niveau waarop de hoofddoekendiscussie zich zou moeten begeven: net zomin als wij kunnen weten of iemand zich onder druk gezet voelt om zich 'sexy' te kleden, kunnen we weten of iemand zich onder druk gezet voelt een hoofddoek te dragen (ik vergelijk enkel de begrippen 'sexy' en 'hoofddoek', ik zeg niet dat ze elkaar uitsluiten). Trouw zijn aan zichzelf is de verantwoordelijkheid van de persoon zelf; we kunnen enkel algemene, filosofische (lege?) uitspraken doen in die richting.

        3. Het derde, seksistische aspect - vrouwen moeten sexy zijn, mannen moeten chic zijn - is niet alleen objectief vaststelbaar (het is een dwingende, onderdrukkende uitspraak) maar ook met maatregelen inperkbaar. Als iemand zegt dat 'roze kleren niet passen voor een man', dat 'jongens niet met poppen spelen', dat 'meisjes/vrouwen niet goed zijn in harde wetenschappen' en dies meer, moet die persoon terechtgewezen worden. Regels die een onderscheid maken tussen mannen en vrouwen moeten afgeschaft worden. Dat is het enige niveau waarop door feministen en masculinisten actie gevoerd kan worden.

        Dat is zo'n beetje mijn mening.

        • door Steven Haerens op vrijdag 8 juni 2012

          ...hou nu eindelijk eens op met jullie blind te staren op seks, porno en prostitutie. Dat is de oppervlakte, het enige domein waarop (de meeste) mannen en vrouwen werkelijk van elkaar verschillen, anders 'georiënteerd' zijn. Door dat overduidelijke seksuele verschil te ontkennen, ontkennen jullie de realiteit, maken jullie je belachelijk en halen jullie zo jullie eigen medestand(st)ers die ijveren voor gelijkwaardigheid, voor gelijkheid op domeinen waarop gelijkheid wel mogelijk, wenselijk en nog altijd niet gerealiseerd is - het domein van de macht, het geld en het prestige - de wind uit de zeilen. Dat (de meeste) mannen onder opwaaiende zomerjurkjes en/of naar porno kijken en/of sekswerksters bezoeken, is niet erg. En het is niet alleen niet erg, het is ook nog eens - jullie horen het misschien niet graag - de natuur, en prettig bovendien! Dat vrouwen op veel plaatsen in de wereld niet naar school kunnen gaan, harder moeten werken voor minder geld, niet vertegenwoordigd zijn onder de beleidsmakers: dát is erg! Daar moeten we onze pijlen op richten! Eenmaal vrouwen gelijke rechten gekregen hebben, verdwijnt het 'pornificatieprobleem' vanzelf: dan hoeven vrouwen niet (half-)naakt te gaan om hun brood te verdienen. Dan doen dat alleen de vrouwen die daar werkelijk zin in hebben - en meteen zal de kwaliteit van de seksdienstverlening ook voor (de meeste) mannen stijgen. Dus kijk alsjeblieft eens wat verder dan wat dit en gelijkaardige op sensatie beluste artikel(s) prediken en pak de mistoestanden aan die eraan ten grondslag liggen! Want met dit gendernationalisme ('Mannen moeten minder kicken op knappe snoetjes, lange benen en mooie borsten; ze moeten minder man worden') komen we even ver als met het cultuurnationalisme ('Marokkanen moeten zich aanpassen aan onze cultuur; ze moeten minder Marokkaan worden'): nergens, dus.

          • door melanie op vrijdag 8 juni 2012

            @ Steven Misschien toch even het artikel rustig herlezen? Diep ademhalen, vooroordelen opzij zetten en zoeken naar gelijkenissen ipv verschillen, in ons aller voordeel, mannen én vrouwen. Dank. @Evie Ik vind veel zinnige ideeën in je artikel. We zijn zodanig gehersenspoeld dat we het zelf niet meer zien. In die zin gaat de vergelijking met onze visie op economie idd op. God en klein Pierke weten nochtans hoe fijn seks kan zijn als je het helemaal zelf weer heruitvindt, op basis van gelijkwaardigheid, respect en heerlijke aantrekkingskracht.

            • door Steven Haerens op zaterdag 9 juni 2012

              Ik heb niet de ambitie een 'Meister' te worden - ik denk zelfs dat niemand bij een dergeljik 'meesterschap' gebaat is. In plaats van ons vast te bijten in een onderwerp is het beter het ruimere plaatje te zien en prioriteiten te stellen: de nadelige elementen in de 'pornificatie' zijn terug te voeren op sociaal-economische ongelijkheid; er is geen 'kapitalistisch complot' dat ons 'zegt' hoe we ons seksueel moeten gedragen (Evie zelf doet dat overigens wel, zij het enkel in negatieve - daarmee bedoel ik niet 'onwenselijke', maar 'ontkennende', 'zich verzettende' - zin); de negatieve (onwenselijke) elementen van de 'pornificatie' zijn gewoon een blind gevolg van dat kapitalisme. Het is dan ook beter het probleem bij de sociaal-economische wortel aan te pakken dan ons aan de - seksuele - oppervlakte te houden. Waarom reageer je niet op die fundamentele kritiek, in plaats van me te verwijten dat ik met vooroordelen zit en onbezonnen te werk ga? Is dit soms een dovemansgesprek?

              • door HadewijchV op maandag 17 september 2012

                Is iemand minder man omdat hij minder kickt op iets waarvan het leven al oververzadigd is?

                Is iemand minder man omdat hij genoeg kan hebben van de overseksualisering?

                Ik ken genoeg mannen die een gezonde potentie hebben, een flink libido, en ze zijn de overseksualisering van deze samenleving kotsbeu. Spuugzat zelf.

                Een gezonde man heeft niet constant een OVERprikkeling nodig van zijn genitaliën.

                Een gezonde man heeft van zichzelf genoeg libidio om met een normaal aantal prikkels voort te kunnen.

                Aangezien ik zelden of nooit in contact kom met hetero mannen die strippen voor vrouwen, reclame waarin de man als lustobject wordt getoond, Films, boeken, strips, video's andere media, die de man als lustobject of seksobject voorstellen, ; ; ; Aangezien ik zelden of nooit mannen zie in korte rokjes of jurken (tenzij in de middeleeuwse literatuur of films die daarover gaan, en bij de oude Grieken, Romeinen, of in Afrika, Indianan, . . . , zelden of nooit mannen zie met diepe decolleté's . . .

                . . . zou ik volgens analogie van uw redenering een erg laag libido moeten hebben.! ! !

                Want deze patriarchale maatschappij gunt mij die prikkels niet.

                De mode is zo ontworpen dat mannen alles verbergen voor vrouwen, behalve in hun zwemkledij en op hete zomerdagen , en dat vrouwen zich uitsloven met pusch-ups, borstvergrotingen, en allerlei schaamlipverkleiningen, ontharingen, enz.

                Wel ik ben voldoende echte vrouw om toch nog een gezond libido aan te houden, in afwezigheid van al die prikkels!!!

                U kan dat niet?

                U heeft al die prikkels dag en nacht constant nodig? Die overprikkeling, van s'morgens bij ontbijt al in de krant, op weg naar het werk, op het werk, na het werk, in het weekend, op tv, films, boeken, strips, reclame, tijdschriftten enz?

                Dan bent u inderdaad geen echte man, als u zoveel overprikkeling nodig heeft, dan bent u zonder die oversekualisering helemaal uw libido kwijt! Ach wat sneu, wat jammer!

                Als die OVERseksualisering stopt, en overgaat tot een NORMAAL niveau van seksualisering, dan bent u uw potentie kwijt?

                Wie is er nu een échte man?

                Bovendien: er wordt helemaal niet ingegaan op de preutse kant: vrouwen mogen nog steeds niet hun tepels ontbloten zoals mannen dat overal doen: op het strand mag het eventueel wel, op straat niet, op de fiets niet, in de auto niet, op het zonovergoten terrasje mag het niet.

                Het is dus juist door de tepels altijd verborgen te houden, dat de nieuwgierigheid kunstmatig en onnnatuurlijk ongezond opgedreven wordt. Waarna de porno-industrie die ongezonde nieuwsgierigheid kan bevredigen. Creëer een behoefte en vervul ze daarna.

                Typisch dat de dochter van De Winter haar borstsluier (ook wel bikini genaamd) wel moet aanhouden in deze cultuur hé! Blijkbaar is de westerse cultuur NIET vrij genoeg om haar de vrijheid te gunnen de bikinsluier af te doen. Want mannen kunnen blijkbaar niet naturistisch kijken naar tepels. Of naar de onderste helft van de borst.

                Gek genoeg kunnen een aantal mannen in de sauna of op het naturistenterrein dat wel. Gek genoeg kan een dokter dat wel. Gek genoeg kan een kunstenaar dat wel. Of een kinesist, een masseur . . .

                Die kunnen allemaal naar borsten kijken zonder dat hun pietje meteen de hoogte in gaat. Anders zou dat pietje nogal werk hebben, de hele dag!

                Preutsheid en OVERprikkeling gaan hebben elkaar nodig.

                Vrijheid en GEWONE prikkeling zijn hun tegenpolen.

      • door HadewijchV op maandag 17 september 2012

        In een droomwereld, waar geen armoede is, geen uitbuiting, geen schulden, geen wanhoop, is betalen voor seks niet verkeerd. Daar kan je ervan uitgaan dat de prostituée haar werk graag doet, of tenminste, dat ze niet gedwongen werd door armoede of wanhoop.

        In de echte wereld weten we allemaal dat de meeste prostituée's (veruit 90 procent van de vrouwen) hun werk haten, zichzelf meteen willen wassen na elke beurt, en nog jaren later hun verloren intimiteit zoeken, en zelden terugvinden.

        Toch toevallig dat veel Griekse vrouwen pas ging prostitueren nadat Griekenland de afgrond in gleed. Als een vrouw er doorgaans echt graag voor kiest om dat te doen, waarom ging de prostitutie in Griekenland dan niet al lang voor de crisis de hoogte in? Waarom is prostitutie dan zo onlosmakelijk verbonden met armoede?

        Vooropgesteld dat de vrouw ooit uit de prostitutie geraakt, ook al is ze er vrijwillig ingegaan, (merk op dat vrijwillig iets anders is dan graag! De meeste mensen willen overleven, willen niet dat hun kinderen sterven van de honger. Sommigen willen een diploma halen om het later beter te hebben, maar kunnen hun studies niet betalen waardoor ze zich genoodzaakt zien, ik herhaal genoodzaakt, dus niet een echte vrije keuze, om zich te prostitueren. Dus, vooropsgesteld dat de prostitué uit de prostitie geraakt, een kans die op zich al erg klein is, dan is ze nog haar leven lang geschonden. Kan ze een heleboel therapeuten betalen om daarvan te genezen. En het is vaak zo, dat ze door prostitutie niet haar kansen vergroot om haar diploma te behalen, maar eerder verkleint, omdat prostitutie een vicieuze cirkel is.

        Het feit dat sommige klanten vriendelijk zijn , aimable met haar omgaan, zal verzachtend zijn, maar zal niets veranderen aan het feit dat ze haar intimiteit kwijt is, haar eigenwaarde kwijt is, en in veel gevallen ook haar zin om verder te leven.

        Dus: er is heel veel fout met het betalen voor seks zolang er zoiets bestaat als armoede en schulden.

        Een vriendin van mij zag maar één manier om uit de kosten van haar echtscheiding en haar schulden te komen (die veroorzaakt werden door het drankgedrag van haar ex) namijk prostitutie. Ik vroeg haar of ze dat echt zag zitten. Haar antwoord was: "Een aantal uren verstand en gevoel op nul, ik overleef het wel." Toen ik haar weerhield was ze me achteraf echt dankbaar. Is prostitutie dan een vrije keuze, als we zo dankbaar zijn, als iemand ons weerhoudt van die keuze? Zou dat nu allemaal opgelost worden als de klanten vriendelijk waren?

        Ik denk het niet!

        Een Franse studie vergeleek het denkenen voelen en gedrag van Vietnamveteranen met studentes die hun studies betaalden door mannen te ontvangen voor seks bij hen thuis; De restultaten sloegen met verstomming. het denken, het voelen en het gedrag van beide mensengroepen vertoonde bijna identieke gelijkenis!!!

        Dus: vriendelijk omgaan met je prostitué is niet echt een structurele oplossing.

        Als dat een oplossing was, dan hadden zich al lang veel mannelijke prostitué's gemeld. Als prostitutie echt zo leuk was, en een gemakkelijke maneir van geld verdienen, wees er dan van overtuigd dat het dan een gewaardeerd mannelijjk beroep zou geworden zijn. Maar hoe lustig en potent mannen ook mogen zijn: blijkbaar zien ze het niet zitten om met hun lichaam geld te verdienen, toch niet als prostitué. Dat zegt alles over de mensonwaardigheid van dat beroep: want reken maar dat er veel geld mee te verdienen valt!

        En dan laat ik nog de gedwongen prostitutie geheel buiten beschouwing. Gaan we dat ook oplossen door vriendelijke en aimabel te zijn tegen de seksslavinnetjes uit Azië en Afrika? Of uit Polen? Zij komen er nooit meer uit. Wat aardig van u dat u hun lot wil verbeteren door aimabel te zijn als klant.

    • door nello op dinsdag 23 februari 2016

      Die industrie heeft toch iets eigenaardigs, het toont onze onderlaag. In het dagdagelijkse werken doorsneemannen samen met gewone vrouwen en worden die laatsten ook als gelijken beschouwd en behandeld, geen mens of de meesten toch niet die daarbij stilstaan. Toch bloeit die business ongelooflijk. Het internet heeft het allemaal onwaarschijnlijk gemakkelijk gemaakt zodat het kinderspel geworden is het te consumeren. Zoals gezegd is een en ander het gevolg van de slinger die is doorgeslagen bij het omver werpen van de beknellende autoriteiten van voorheen. De jaren '60, weet je wel.Om het recht te trekken mag iedereen weer aan de ploeg : opvoeding , reglementering met controlefunctie enz...allemaal in het lang en het breed. Dat is heel snel gezegd natuurlijk maar als je weet dat het gros van die productie uit de VS komt (blijkbaar 4 mio websites, jawel) Een andere ethiek dus en het terug opvissen van een woord dat lang heel ver is weggegooid : zelfdiscipline zoals een aantal filosofen ons voorhouden. Iedereen vegen voor eigen deur....mannen, vrouwen, overheid en al wat in die industrie meedraait. Porno is maar dan ok als je de ander, wie dan ook, niet neerhaalt. Gelukkig lijkt er een tijd op komst dat je met geld niet alles meer kunt.

  • door catteeuw op vrijdag 8 juni 2012

    Each year in the United States alone, over 5 million children are directly exposed to violence. The most common form of destructive aggression takes place in the home in the form of physical abuse or domestic violence. The impact of these various forms of violence on children and adolescents is complex, but one result appears clear: the number of aggressive and violent youth is increasing dramatically. Young murderers (under age 18) in the United States tripled from 1984 to 1994. Currently 28,000 children and adolescents are known murderers. The number of violent crimes committed by youth is expected to double by the year 2010.

    ...

    Aggression is not violence. An aggressive person may not be violent. Aggression is a behavior characterized by verbal or physical attack, yet it may be appropriate and self-protective or destructive and violent. The complex set of behaviors recognized as aggression has been studied in man and animals for many years. Thousands of studies have examined various aspects of the neurobiology of aggression — and the summed result is a better understanding of, simply, the neurobiology of aggressive behaviors within specific contexts, (typically animal populations in experimental conditions). Unfortunately, these insights have resulted in few advances in clinical practice or public policy related to domestic or community violence. Why? Because the complexity of violence means that there is a complexity of neurobiology. The neurobiology of aggression, studied in the lab, leads to little insight into the neurobiology of racism or misogyny — or anti-Semitism. Ironically, many violent behaviors are the result of a defensive response to perceived aggression. The neurobiology of fear, therefore, holds as many important clues to prevention and treatment interventions related to violence as the neurobiology of aggression. The neurobiology of hate — or ideology — remain unstudied — yet as surely as there are neurobiological mediators of aggression, there are neurobiological mediators of ideology.

    ...

    The brain's impulse-mediating capacity is related to the ratio between the excitatory activity of the lower, more-primitive portions of the brain and the modulating activity of higher, sub-cortical and cortical areas (Cortical Modulation Ratio). Any factors which increase the activity or reactivity of the brainstem (e.g., chronic traumatic stress, testosterone, dysregulated serotonin or norepinephrine systems) or decrease the moderating capacity of the limbic or cortical areas (e.g., neglect) will increase an individual's aggressivity, impulsivity, and capacity to display violence.

    As the brain develops and the sub-cortical and cortical areas organize, they begin to modulate and 'control' the more primitive and 'reactive' lower portions of the brain. With a set of sufficient motor, sensory, emotional, cognitive and social experiences during infancy and childhood, the mature brain develops — in a use-dependent fashion — a mature, humane capacity to tolerate frustration. A frustrated three year old will have a difficult time modulating the reactive, brainstem-mediated state of arousal — he will scream, kick, bite, throw and hit. However, the older child when frustrated may feel like kicking, biting and spitting, but has the capacity to modulate those urges. Loss of cortical function through any variety of pathological process (e.g., stroke, dementia, head injury, alcohol intoxication) results in regression — simply, a loss of cortical modulation of arousal, impulsivity, motor hyperactivity, and aggressivity — all mediated by lower portions of the central nervous system (brainstem, midbrain). Deprivation of key developmental experiences (which leads to underdevelopment of cortical, sub-cortical and limbic areas) will necessarily result in persistence of primitive, immature behavioral reactivity, and, thereby, predispose an individual to violent behavior.

    The most dangerous children are created by a malignant combination of experiences. Developmental neglect and traumatic stress during childhood create violent, remorseless children. This is characterized by sensitized brainstem systems (e.g., serotonergic, noradrenergic and dopaminergic systems). Dysregulated brainstem functions (e.g., anxiety, impulsivity, poor affect regulation, motor hyperactivity) are then poorly modulated by poorly organized limbic and cortical neurophysiology and functions (e.g., empathy, problem-solving skills) which are the result of chaotic, undersocialized development. This experience-based imbalance predisposes to a host of neuropsychiatric problems and violent behavior.

    As we search for solutions to the plagues of violence in our society, it will be imperative that we avoid the False God of Simple Solutions. The neurobiology of complex, heterogeneous behaviors is complex and heterogeneous. In the end, paying attention to the neurobiological impact of developmental experiences — traumatic or nurturing — will yield great insight for prevention and therapeutic interventions.

    http://teacher.scholastic.com/professional/bruceperry/aggression_violence.htm

    ----------------------------------------------------------------------------------

    An-Sofie, dit hadden we van jou nog niet gezien. Was het de eerste keer dat je poseerde in bikini? An-Sofie Dewinter: "Inderdaad, het was de eerste, maar ook de laatste keer. Ik heb absoluut geen enkele ambitie om de cover van P-magazine te halen of een bikinimodel te worden. Maar voor deze campagne wou ik een uitzondering maken omdat het thema me nauw aan het hart ligt."

    Wat is het opzet achter de foto? An-Sofie Dewinter: "Het is uiteraard een politiek statement. Op de foto staat 'Vrijheid of islam? Durven kiezen!' en daar draait het om: vrouwen hebben de keuze om voor de ene of de andere richting te gaan: het inperken van hun vrijheden door het dragen van een boerka of nikab, of een bewuste keuze voor vrijheid. Daarom is deze foto een samenstelling van de twee uitersten: de boerka enerzijds en naakt aan de andere kant. Maar we hebben dat naakt toch beperkt tot een bikini! (lacht)".

    Vrees je niet voor vijandige reacties op deze affiche? An-Sofie Dewinter: "Ach, ik heb in het verleden al met veel kritiek te maken gehad. Doodsbedreigingen, haatmails, het is me allemaal niet onbekend. Dus ik weet wat het kan veroorzaken, maar omdat het een zaak is waar ik in geloof, neem ik het er bij. Vrouwen moeten hun rechten en vrijheden hebben, het kan niet dat een geloof of hun man hen deze vrijheden afneemt."

    http://www.clint.be/actua/politiek/dochter-filip-dewinter-poseert-bikini-en-nikab-foto

    ---------------------------------------------------------------------------------------

    Islamic feminism is a form of feminism concerned with the role of women in Islam. It aims for the full equality of all Muslims, regardless of gender, in public and private life. Islamic feminists advocate women's rights, gender equality, and social justice grounded in an Islamic framework. Although rooted in Islam, the movement's pioneers have also utilised secular and European or non-Muslim feminist discourses and recognize the role of Islamic feminism as part of an integrated global feminist movement.[1]

    Advocates of the movement seek to highlight the deeply rooted teachings of equality in the religion, and encourage a questioning of the patriarchal interpretation of Islamic teaching through the Qur'an (holy book), hadith (sayings of Muhammad) and sharia (law) towards the creation of a more equal and just society.[2]

    Muslim majority countries have produced several female head of states and prime ministers: Benazir Bhutto of Pakistan, Mame Madior Boye of Senegal, Tansu Çiller of Turkey, Kaqusha Jashari of Kosovo, and Megawati Sukarnoputri of Indonesia. Bangladesh was the second country in the world (after Mary and Elizabeth I in 16th century England) to have one female head of state follow another, those two being Khaleda Zia and Sheikh Hasina.

    http://en.wikipedia.org/wiki/Islamic_feminism

    • door Steven Haerens op vrijdag 8 juni 2012

      Waarvoor dank.

      • door catteeuw op zaterdag 9 juni 2012

        Meeste mensen klikken niet en paginas kunnen verdwijnen.

        • door Steven Haerens op zaterdag 9 juni 2012

          Je hebt natuurlijk gelijk. Excuses voor mijn paternalistische opmerking. Wat ik echt bedoelde, was: het interesseert me meer wat jij over de kwestie denkt, dan wat 'het internet' nog meer over dit ongetwijfeld erg goed gedocumenteerde onderwerp te zeggen heeft.

          • door catteeuw op dinsdag 12 juni 2012

            Het woord paternalistisch was niet onmiddelijk bij mij opgekomen.

            grtz

  • door Danny Bonte op vrijdag 8 juni 2012

    U verwart (opzettelijk) porno met prostitutie. Beide hebben weinig met elkaar gemeen. Maar omdat u niemand gaat vinden die uw zaak steunt worden verbanden gelegd die er niet zijn (prostitutie, mensenhandel, pooiers). Bent u eigenlijk al ooit contact gehad met sexwerkers? Mannen en vrouwen. In tegenstelling tot wat u denkt zijn veel van die mannen en vrouwen wél mondig genoeg. De porno industrie (wat een naam) ken ik minder. Maar dan denk ik aan een Sasha Grey (Equal Pay Day). Vrouwen verdienen in de porno volgens haar (en de vakbond) meer dan mannen. Praat met die mensen. Veel van hen kunt u vinden op Facebook en Twitter. Allemaal open en bloot zoals u kunt zien... Toen in de jaren tachtig de video industrie groot werd en de videoporno floreerde, voerden sommige "feministen" actie tegen de porno. 'Porno is de theorie, verkrachting de praktijk' en ander fraais. Veel heeft het niet uitgehaald.Reactionair en feministisch, het is eens wat anders...

    • door catteeuw op zaterdag 9 juni 2012

      We verbieden hard drugs (behalve alcohol - dat glorificeren we) uit individueel en algemeen belang. We verbieden extremisten die de maatschappij met woorden gaan ondermijnen.

      Audi visuele informatie word door de hersenen als realiteit ervaren. Alles wat wij opnemen is training. Als je alleen Franse TV kijkt - dan ga je Frans leren. Als een cultuur constant blootgestelt word aan Engels - dan zal de algemene taal veranderen. Informatie veranderd mensen.

      Er is maar één Sasha Grey. Ik ken haar van de 8 'alternatieve' cultuur zender - van toen ik vroeger nog naar TV keek. Ik heb haar nog niet zien gedaan worden - dus ik weet niet welke beelden je ermee oproept. Je moet eens een site als efukt bekijken om te weten waarover het hier gaat. Met de waarschuwing dat uw libido misschien voor enkele maanden niet meer wil functioneren - tis te zien hoever je al getraint bent op dit soort zielloze marginaliteit.

    • door HadewijchV op maandag 17 september 2012

      Het is niet omdat iemand er veel geld mee verdient, dat ze het daarom graag doet. Juist omdat iemand haar/zijn job niet graag doet, is er héél veel geld nodig om dat te compenseren.

      Verder nog een belangrijk verschil: het is niet omdat er mondige mensen zijn in de porno-industrie, dat er daarom geen verband is tussen het toenemend geweld tegenover vrouwen en de toenemende groei van de porno-industrie.

      Derde nuancering: (of derde belangrijk verschil) Als porno zo'n leuke job is, waarom is er dan zo weinig porno waarin de vrouw de man pakt? Waarin de man zich maar al te graag laat nemen door de vrouw? Waarin de man stript voor de vrouw?

      Weet je hoeveel anti-depressiva mannen moeten slikken om hun job te kunnen doen? Het urenlang houden van een erectie elke keer als het nodig is, kan je niet zonder medicatie. Vandaar dat velen onder de mannelijke porno-werkers medicatie nodig hebben.

      Het feit dat er een markt is voor porno, betekent niet dat het goed is. Er is ook een markt voor wapens, voor massavernietigingsmiddelen, voor hard drugs, enz.

      Onlangs verscheen er een studie over seksverslaafde mannen. Dat zijn mannen die zoveel naar porno gekeken hebben, dat ze niet meer kunnen genieten van gewone seks. En dat ze constant met seks bezig zijn. Maar dan ook constant. Zo erg, dat hun sociaal, familiaal, professioneel leven er sterk onder lijdt. Sommigen moeten zelfs opgenomen worden, net zoals een alcoholist of een andere drugsverslaafde.

      En dat is allemaal goed te keuren, omdat er een markt voor is?

      Waar is nu de nuancering?

  • door Xavier De Decker op vrijdag 8 juni 2012

    Voor de geïnteresseerden (in Islamisch feminisme): http://youtu.be/9EVP-mIOmCE Seculiere equivalenten zijn welkom.

    [De verwoording van] deze passage sprong me in het oog. "Vrouwen willen geen variatie, geen respectvolle communicatie, geen clitorale stimulatie, het echte werk met een penis ergens in is al dat er nodig is voor schreeuwend genot en meerdere orgasmes." Ik heb wellicht een verwrongen beeld van pornografie (als man bekijk ik het dan ook, ipv er bv. statistieken over op te zoeken), maar dit strookt niet helemaal met mijn ervaring.

    Ten eerste is er variatie alom. Porno wordt op allerlei manieren extremer, fetishen wijdverbreid en aanvaardbaar. Zo zijn er een heleboel mannen vrouwen relatief beu en kijken ze naar animatieporno (de japanner met het record masturberen is zo een voorbeeld). De concrete vrouwen die onderworpen worden aan de grillen van de abstracte man, worden mede tentoongesteld in dit verhaal van variatie. Wat geen respectvolle communicatie betreft, is er een overschot aan gelijk. Zelf bekijk ik ook geen pornografisch materiaal voor het plot, geluid staat vaak af. Ik heb geen idee wat er zoal gezegd wordt. Ziedaar, elke vrouw met een gezonde lust voor erotische literatuur en interpersoonlijke diepgang heeft een valide excuus om geen respectvolle communicatie met me op te zetten, laat staan verder te lezen. Communicatie is overigens nooit respectvol in porno heb ik de indruk. Ook niet van de vrouw tegenover de man. Of dat ligt aan een maatschappij die van verkrachting fantaseert of dat elk niet menselijk standje (missionarishouding) dominantie en het dierlijke versterkt (en misschien dus ook geweld tegenover de Ander), ik ben onvoldoende ingewerkt in de relevante lectuur om daarover te speculeren. Wat geen clitorale stimulatie betreft zit je toch grondig fout, me dunkt. Vaak gaat het er zo hardhandig aan toe dat ik betwijfel er een acteurs het nog wel leuk vinden (of is dat teveel respect voor de industrie en moet ik diens dienaars exhibitionistische hoeren noemen?). Vaak vrees ik zelfs dat de actrice pijn lijdt en wordt het voor mij ook moeilijk. Wellicht speelt het verhaal dat zelfs Linda Lovelace (cfr. de actrice van Deep Throat) verkracht is geweest op de set. Wat zal dat dan niet zijn met de overduidelijk kwetsbare jonge vrouwen die nu her en der dienst doen? Om maar te zwijgen over de dermate homofobe kijkers dat ze paradoxaal genoeg enkel naar lesbienneporno kijken om geen penis te moeten zien (toegegeven, daar wordt bij wijlen ook stevig in gepenetreerd). Veel van de zachtheid die erotiek eigen is, verdwijnt in het vulgair pornografische.

    De normalisering van geweld lijkt me een groter probleem dan de normalisering van seksualiteit. Natuurlijk, als man denk ik dat vrouwen hun seksualiteit kunnen uitbuiten en besef ik amper dat vrouwen door hun seksualiteit uitgebuit worden. Toch censureert men, in de VSA althans, seks meer dan geweld. Dat geweld dan ook in seksuele domeinen binnendringt, lijkt me niet zo onvoorspelbaar (en ja, natuurlijk onwenselijk).

    Dat (nogal op stereotype en vervlakte wijze) gezegd zijnde, het werd hoog tijd dat dit artikel (met uitstekend bronnenmateriaal) er kwam en het debat in het Nederlandstalig taalgebied op gang wordt getrokken. Liefst wordt het daarin duidelijk of enkel "seks buiten de wereld van prestatie, van scoren, van macht en onderdrukking" moet worden gehouden of men nog andere zaken buiten, wat door velen kortweg 'het kapitalisme' noemen, moet worden gehouden.

    • door *Stefanie* op zaterdag 9 juni 2012

      Amai, u weet er de relevantste zin wel uit te halen om een (pseudofilosofisch) betoog rond op te bouwen. Op één punt hebt u wel overschot van gelijk; dat het hoog tijd werd dat bovenstaand artikel verscheen en dat er een debat op gang wordt getrokken. U kan er (theoretisch en hopelijk ook in de praktijk) nog veel van leren me dunkt.

  • door Evert op zaterdag 9 juni 2012

    Ik vind het een heel pessimistisch artikel en moet eerlijk zeggen dat ik daar wel wat moe van ben. Uiteraard is het goed dat er kritiek is op mogelijke perverse kanten van de pornocultuur, maar om nu te doen alsof we hier allemaal aan te gronde gaan is wel heel heftig. Je kunt toch prima soms wat porno kijken, zonder dat je daarmee de "ideologie" van de porno industrie aanhangt? Wat is deze ideologie trouwens? Ons allemaal in een bepaald hokje drukken waarin de man het overheersende beest is, en de vrouw alles passief ondergaat?

    Als er over "ademruimte" wordt gesproken, denk ik dat het ook belangrijk is om bij porno mensen wat ademruimte te gunnen. Een grote meerderheid van de mensen (man én vrouw) kijkt wel eens porno. Inderdaad, er is vráág naar porno, anders zou de markt niet bestaan. En deze mensen zijn heus niet allemaal aanhangers van de "porno ideologie". De waarheid is dat in tegenstelling tot wat aan het begin van het artikel geclaimd wordt, er juist veel meer gepraat wordt over seks. Er gaat geen dag voorbij op tv zonder dat er over wordt gesproken, dit is echt een verworvenheid van de jaren 60/70 en maakt even evengoed deel uit van de seksualisering van de samenleving.

    Door pornografie op zo'n manier te behandelen als in dit artikel haal je juist de ademruimte om het er over te hebben weg, en dat is misschien wel negatiever dan de kwaal.

  • door André Posman op zaterdag 9 juni 2012

    De kwestie is de volgende: seks heeft te maken, volgens aloude Indische yoga-leer, (-de kosjere tenminste: er is in die wereld ook een tantrisch gebied, dat je eigenlijk pornobesmet zoudt kunnen noemen-) met een zenuwknoop onderaan in het lichaam,die mede verantwoordelijk is voor het ingebouwde werkelijke en existentiële compas van de mens. Mens en dier hebben een ingebouwd feilloos richtinggevoel. Daarmee orienteren ze zich in de fysieke en existentiële ruimte. Maar dat systeem is heel kwetsbaar. Om dat systeem te beschermen,zijn er in de geschiedenis van de mensheid taboes, een soort gevaar-boeien als op zee, in de samenleving ingebracht. Globaal komen die allemaal neer op het beschermen van de onschuld, op een of andere vorm van kuisheid, hoe je het ook bekijkt. Nu, dat is een lang verhaal, dat uit de doeken kan gedaan worden, maar niet hier. Porno, prostitutie, erotisering van alles en nog wat en veel aspecten van de seksuele revolutie komen neer op een baldadige en vaak onherstelbare vernietiging van het bijzonder gevoelige innerlijke compas-mechanisme in de mensen, en zelfs van de dieren. De complete richtingloosheid van onze huidie wereld, waarbij men op een derde wereldoorlog, ecologische catastrofe, uitbouw van een nog nooit gezien verschil tussen arm en rijk, enz. afstevent, hangen nauwkeurig saam met de vernietiging van dit compas in de mens, onder andere door porno en door een ongebalanceerde buiten de taboe's getreden sexuele praxis. Er is geen 'gezonde' porno, of 'verantwoorde' prostitutie, of 'leuke' erotisering van cultuur, politieke, economie : dat alles veroorzaakt verstoring van het compas . Men denkt dat het noorden in het zuiden ligt, en de hel in de hemel. En dat is een ramp: ik ben zeiler, en ben ooit in situaties verzeild waar het compas niet meer werkte... Nu, ik ben me bewust dat mijn opmerking 'reactionair' zal worden genoemd. Nochtans ben ik een overtuigd syndikalist, toegewijd anarchistisch denker, kenner en sterk waardeerder van Marx. Het wordt tijd, dat de zaken bij hun naam genoemd worden.

    • door Tomaz Thys van den Audenaerde op zaterdag 9 juni 2012

      Ik wel enkel zeggen dat ik blij ben dat er nog een artikel mag verschijnen zoals het hoofdartikel en zoals de opmerking van dhr. Posman. Zeer goed.

    • door Le grand guignol op zaterdag 9 juni 2012

      Ik deel uw mening en zou, eerlijk gezegd, niet weten op welke grond men die mening als 'reactionair' zou kunnen bestempelen. Temeer omdat uw mening inherent humanistisch is en de ontmenselijking in en van de huidige maatschappij beklemtoont.

  • door De Groote Jan op zaterdag 9 juni 2012

    Een interessant artikel met een sterke feministische inslag en goed gemotiveerd. Betreurenswaardig vind ik echter de eenzijdige en soms overdreven inslag die het artikel kenmerken. Als lezer duurt het niet lang om te ontdekken dat de schrijver in werkelijkheid een schrijfster is. De schrijfstijl die gehanteerd wordt is verwijtend en sterk subjectief. Daarenboven haalt de schrijfster van het artikel enkele voorbeelden van pornografie aan over vrouwen die tot bloedens toe geslagen worden en als object worden behandeld. Niettegenstaande dat de pornoindustrie inderdaad vrouwen al te vaak als objecten en dus als een soort veredeld masturbatiegebeuren benadert is de schrijfster toch maar wat té eenzijdig in haar voorbeelden. Vrouwen die tot bloedens toe geslagen worden, gewurgd en gedwongen tot seks is thans niet de porno waar ik naar kijk... Het is ook porno die ik niet vaak tegenkom (misschien omdat ik het niet opzoek). In elk geval zou de schrijfster (die hier thans een terecht artikel met een mening waar ik overigens achtersta schrijft) er goed aan doen minder kort door de bocht te gaan en genuanceerder te schrijven. Het is duidelijk dat ze een vooropgestelde conclusie heeft vanaf het begin wat op voorhand het lezen van het artikel overbodig maakt. Het andere perspectief van het verhaal belichten (vrouwen die wel voor deze industrie kiezen) gebeurt slechts terloops op zeer korte wijze. De gehanteerde schrijfwijze is betreurenswaardig omdat de schrijfster aan geloofwaardigheid inboet. Had zij een andere stijl zou ze een veel breder publiek kunnen bereiken met de terechte aanklacht van de objectivering als vrouwen in een door macho's bepaalde industrie.

    • door tom op zaterdag 23 juni 2012

      Beste Jan De Groote (een geestig pseudoniem?)

      De auteur heeft niet geschreven dat _alle_ hedendaagse pornofilms brutaler zijn dan wat u bekijkt. Ze heeft gezegd dat er een toenemend geweld is (met als voorbeeld: meer verkrachtingsscènes, meer slaan tot bloedens toe, in de toiletpot duwen etc), met andere woorden, een _evolutie_. En dat die evolutie kwalijk is, mede omdat ze grote invloed heeft op de bredere cultuur.

      Dat is haar punt. Het feit dat daar een groeiende markt voor blijkt te zijn, bevestigt die stelling. Dat u naar die gewelddadigheid niet op zoek gaat, ontkracht ze niet.

  • door De Groote Jan op zaterdag 9 juni 2012

    Een interessant artikel met een sterke feministische inslag en goed gemotiveerd. Betreurenswaardig vind ik echter de eenzijdige en soms overdreven inslag die het artikel kenmerken. Als lezer duurt het niet lang om te ontdekken dat de schrijver in werkelijkheid een schrijfster is. De schrijfstijl die gehanteerd wordt is verwijtend en sterk subjectief. Daarenboven haalt de schrijfster van het artikel enkele voorbeelden van pornografie aan over vrouwen die tot bloedens toe geslagen worden en als object worden behandeld. Niettegenstaande dat de pornoindustrie inderdaad vrouwen al te vaak als objecten en dus als een soort veredeld masturbatiegebeuren benadert is de schrijfster toch maar wat té eenzijdig in haar voorbeelden. Vrouwen die tot bloedens toe geslagen worden, gewurgd en gedwongen tot seks is thans niet de porno waar ik naar kijk... Het is ook porno die ik niet vaak tegenkom (misschien omdat ik het niet opzoek). In elk geval zou de schrijfster (die hier thans een terecht artikel met een mening waar ik overigens achtersta schrijft) er goed aan doen minder kort door de bocht te gaan en genuanceerder te schrijven. Het is duidelijk dat ze een vooropgestelde conclusie heeft vanaf het begin wat op voorhand het lezen van het artikel overbodig maakt. Het andere perspectief van het verhaal belichten (vrouwen die wel voor deze industrie kiezen) gebeurt slechts terloops op zeer korte wijze. De gehanteerde schrijfwijze is betreurenswaardig omdat de schrijfster aan geloofwaardigheid inboet. Had zij een andere stijl zou ze een veel breder publiek kunnen bereiken met de terechte aanklacht van de objectivering als vrouwen in een door macho's bepaalde industrie.

  • door Le grand guignol op zaterdag 9 juni 2012

    U schrijft: "Het is mijn – niet zo originele – mening dat er al jarenlang een depolitisering en liberalisering aan de gang is, of om het simpel te stellen: mensen zijn de noties van machtsrelaties tussen sociale groepen aan het vergeten."

    Dat is misschien "een niet zo originele mening", maar ze kan niet genoeg gezegd, geschreven en geduid worden. Bovendien gaat de betreffende mening lijnrecht in tegen het vigerende neoliberale paradigma waardoor ze binnen de huidige context alsnog als origineel verwelkomd mag worden. Temeer omdat er wel degelijk sprake is van een depolitisering waardoor machtsrelaties (tussen sociale groepen) onder de radar verdwijnen. Echter, tegelijkertijd is er ook sprake van een repolitisering waarbij 'de markt' de netwerkstructuur vormt en het individu fungeert als knooppunt binnen de betreffende netwerkstructuur. Hierbij is er sprake van een dispersie van macht die, vanwege het mis- of ontkennen van het sociaal ingebed-zijn van het individu, rechtstreeks ingrijpt op dat individu (cf. Foucault: 'bio-power' en 'bio-politiek'). Er is met andere woorden sprake van het beklemtonen van het micro-niveau en in mindere mate van het macro-niveau, terwijl het meso-niveau - als een broedplaats voor sociaal verzet - verdrongen of zelfs opgeheven wordt.

    Hoe komt het dat mensen de machtsrelaties tussen sociale groepen aan het vergeten zijn? Volgens o.a. Bauman en Lyotard heeft het veel te maken met de "market-mediated mode of life": de driehoek kapitalisme - marktwerking - consumptie. Het consumptiekapitalisme en de marktwerking leggen als het ware een sluier over de sociale ongelijkheid en uitsluiting en dus over de machtsrelaties omdat de combinatie tussen het consumptiekapitalisme en de marktwerking de indruk wekt dat iedereen op basis van gelijkheid aan het proces van consumptie kan deelnemen. Vanuit dat perspectief worden marktwerking en consumptie bekeken als bronnen van vrijheid en gelijkwaardigheid terwijl net van het omgekeerde sprake is omdat de sociale stratificatie die voortspruit uit het kapitalisme over het hoofd wordt gezien. Het eenzijdige idee van vrijheid dat gepromoot wordt, i.e., een marktsamenleving waarbij alle individuen via rationele keuzes hun vrijheid gestalte kunnen geven, betekent in wezen onvrijheid en onderdrukking omdat mensen verplicht worden om zich aan 'de markt' alsook aan het kapitalisme te onderwerpen. Bovendien is het de markt die bepaald welke zaken belangrijk en onbelangrijk zijn en die markt doet dat op basis van het 'performatieve' criterium van de efficiëntie dat vertaald wordt in een marktwaarde. De (ethische) 'waarheidswaarde' wordt vertaald naar een amorele ruilwaarde; als iets niet verkoopt dan is het ongewild. Hierdoor ontstaat er een 'totalitair kapitalisme' waarbij alles en iedereen gecommodificeerd wordt tot verkoop- of verhandelbare objecten, i.e., producten. Binnen een dergelijke context is seks legitiem op voorwaarde dat het verkoopt en dat is tevens het hoofdargument van de porno-industrie om zichzelf en de alsmaar uitdijende pornoficatie te verrechtvaardigen: "Sex sells". Maar het betreffende principe - of beter: de betreffende evolutie - blijft niet beperkt tot de porno-industrie - waarmee ik de uitwassen van de porno-industrie absoluut niet wil minimaliseren. In wezen hebben we te maken met een socioculturele omwenteling of revolutie die op de ganse samenleving alsook op alle levensdomeinen van toepassing is.

    Eigenlijk zien we vanaf de jaren '80, analoog aan de opkomst van het neoliberalisme, een uitgesproken terugkeer van een aantal socioculturele praktijken en omgangsvormen uit de feodaliteit en de renaissance. Dit niet alleen op het vlak van bijvoorbeeld privé-liefdadigheid; maar net zo goed aan de wijze waarop het lichaam alsmede lichaamsdelen gecommodificeerd worden en op de markt worden gebracht en aangeboden (bv. als soldaten in privé-milities; in de organenhandel; in de prostitutie, porno-industrie en vrouwenhandel; als 'precariaat' en 'flexwerkers' wat in wezen een veredelde vorm van slavernij betreft). Voor meer info hieromtrent zie o.a. het artikel van Groebner (2005): "Körper auf dem Markt". Het begrip 'human resources' krijgt op die manier een nare bijklank en mogen we bij momenten dan ook letterlijk interpreteren. Soms is die commodificatie subtieler maar daarom niet minder ingrijpend: van sollicitanten wordt verwacht dat ze zich als een 'sterk merk' op de arbeidsmarkt profileren; de eindtermen in het lager en secundair onderwijs vermelden letterlijk dat kinderen/jongeren moeten leren 'een ondernemer van zichzelf te zijn'.

    Het is dus de hoogste tijd dat we ons ernstig vragen beginnen te stellen bij het 'totalitaire kapitalisme', i.e., de alsmaar toenemende vermarkting en de daarbij horende commodificatie. Immers, als we Groebner mogen geloven dan ondergaat de wereld op dit ogenblik geen beschavingsoffensief dan wel net het tegenovergestelde.

    * Groebner, V. (2005). Körper auf dem markt. Söldner, organhandel und die geschichte der körpergeschichte. Mittelweg 36, 14(6), 68-84. Retrieved from http://www.his-online.de/zeitschrift/mw36-archiv/ [pdf: http://www.eurozine.com/articles/2006-03-27-groebner-de.html ]

  • door Arkan al-Ifranji op zaterdag 9 juni 2012

    Evie, wat doe je met pornosterren à la Sasha Gray die zich zelf doodgemoedereerd uitgeven voor feministes?

    De massale pornoficatie is in een stroomversnelling gekomen met het internet maar was al goed bezig daarvoor. Het is ironisch genoeg zelfs een rechtstreekse en commercieel gerecupereerde uitkomst van de tweede feministische golf die dreef op het seksueel libertinisme van 68.

    En tenslotte moet men niet zo onnozel zijn om de vrouwen die in de porno terechtkomen automatisch als onschuldige slachtoffers te zien. Het zou zelf niet misplaatst zijn te stellen dat velen gewoon nymfomanen, exhibitionistes en hebzuchtige beesten zijn.

    • door Evie Embrechts op zondag 10 juni 2012

      Ik ken Sasha Grey niet goed genoeg om daar een oordeel over te hebben. Ik heb voor de duidelijkheid geen problemen met mensen die "voor de camera" in de porno-industrie werken. Het is niet zo dat alles wat vrouwen doen automatisch feministisch is, maar er zullen vast wel wat feministes werken in de porno-industrie.

      Recuperatie en misbruik van feministische ideeën is inderdaad een serieus probleem dat we tegenwoordig hebben, van het ideaal van de bevrijde vrouw, bevrijde seksualiteit over het misbruik van zogenaamde vrouwenrechten voor islamofobie en nog veel meer.

      Slachtoffers hoeven niet onschuldig te zijn, da's een belangrijk element. Net zoals bij bijvoorbeeld seksueel of psychologisch geweld: het slachtoffer hoeft niet perfect te zijn, dat idee wordt erg hard misbruikt om daders vrij te pleiten. Dat excuus van de nymfomanen hoor ik al regelmatig, het is een drogreden om een problematische industrie te laten voortbestaan. Zelfs als we aannemen dat er een heel klein percentage vrouwen is dat zich nog doenbaar voelt in die industrie, dan nog is er daar teveel misbruik en is het effect op vrouwen als groep te negatief om te laten voortbestaan. En vrouwen zijn geen beesten.

      • door Arkan al-Ifranji op zondag 10 juni 2012

        ... vrouwen zijn inderdaad geen beesten maar dat belet, net als bij mannen, niet dat een aantal uit hebzucht en machtsgeilheid ontaarden in beesten.

  • door Annemie50 op zondag 10 juni 2012

    Eerst en vooral valt mij op dat alleen mannen reageren. Voelen ze zich op de pik getrapt? Sorry Voor de schrijfster: voor mij is feminisme nog altijd de totale gelijkwaardigheid van vrouwen in de maatschappij Dat dat samengaat met een andere kijk op sex ligt voor de hand. Ik veroorloof mij een stukje van mij te herhalen, dat ik al naar aanleiding van Goldman-Sachs en de sexindustrie heb geschreven: Wanneer wordt er eindelijk actie ondernomen tegen de sexindustri Ik ben geen Islamist en ook niet preuts maar ik walg van de sexindustrie en vind deze sexuele uitbuiting ondragelijk.. Dat er nooit iets tegen ondernomen wordt is omdat er zoveel geld mee gemoeid is. Ik vind dat er veel moet kunnen maar het wordt hoog tijd dat linkse partijen effectief werk gaan maken van de strijd tegen de sexindustrie. Het gaat mij niet over prostituees (voor zoverre ze tenminste geheel onafhankelijk zijn) maar ,over het grootkapitaal dat teert op vernedering van vrouwen. Vrouwen zijn geen "waar", mensen zijn geen "waar". Wie kinderen en vrouwen als waar behandelt.en vaak de zwaarste misdaden tegen hen bedrijft moet zwaar gestraft worden, zowel celstraf als in beslagname van hun vermogen. Hoe kunnen vrouwen ooit als gelijken beschouwd worden als ze op allerlei manieren weergegeven en behandeld worden als sexuele objecten. Je kan zelfs niet meer zappen op TV of je ziet vrouwen op deze manier. Wanneer gaat "links" eens eindelijk beslissen dat men actie moet ondernemen tegen de uitbuiting van vrouwen, tegen de weergave van vrouwen als sexuele objecten. Er moet gevochten worden tegen racisme, tegen homophobie, tegen de uitbuiting van kinderen. Maar waarom vecht men niet tegen de specifieke onderdrukking van vrouwen? ..

    • door Le grand guignol op zondag 10 juni 2012

      U begint uw reactie met: "Eerst en vooral valt mij op dat alleen mannen reageren. Voelen ze zich op de pik getrapt?"

      Die uitspraak heeft het parfum van een rabiaat feminisme waaraan ik een grondige hekel heb. Misschien moet u eerst de reacties van de verschillende mannen inhoudelijk een keer doornemen alvorens u hen afrekent op hun man-zijn!? Dit om te vermijden dat we in een situatie verzeild geraken waarin de pot de ketel verwijt. Temeer omdat een aantal mannen - waaronder ikzelf - het standpunt van Evie Embrechts ondersteunen en het dus mee opnemen voor de emancipatie van vrouwen. Mogelijk voelt u zich onnodig tegen de borsten gestoten. Sorry.

      • door Timothy op zondag 10 juni 2012

        Haar observatie en kritiek blijven geldig ook als er een aantal/veel/alle mannen hier akkoord gaan met Evie.

        Het zijn alleen/hoofdzakelijk mannen die reageren, daar moet een reden voor zijn. Dat wij mannen op onze figuurlijke pik getrapt worden is een mogelijke reden waarom wij zo de drang hebben om hierop en op soortgelijke artikelen te reageren.

        Misschien kwetst het onze mannelijkheid wanneer we horen welk leed en gruwel mannelijkheid vrouwen aan doet? Misschien is het ons besef dat wij uiteindelijk ook voordeel hebben (gehad) aan deze seksistische maatschappij, los van het feit of we er nu voor kiezen of niet. Misschien omdat we weten dat we allemaal medeplichtig zijn mits we een deel zijn van deze seksistische maatschappij. Misschien doet het thema porno ons te veel nadenken over waar de grens ligt tussen het bewonderen van de schoonheid van een vrouw en haar herleiden tot een object, misschien is er aldus een nood om te spreken omdat we (al dan niet terecht) twijfelen aan de correctheid van de manier waarop we persoonlijk vrouwen bekijken/behandelen. Misschien.... Er zijn redenen genoeg waarom wij mannen op onze pik getrapt moeten voelen en zo moet het ook want dat worden we ook, dat herinnert ons er aan dat wij niet los van deze kwestie staan.

        Misschien dat ze het niet zo positief/ruim bedoelde, en daarom uiteraard ook u kritiek "Le grand guignol", maar toch, louter uit filosofische motief en zeker niet als aanval op u gericht, nog de volgende gedachte: Waarom zo een nood om haar hierop aan te spreken/aan te vallen? U tekst komt toch wat defensief over (deels gegrond uiteraard in die context), terwijl u zich uiteindelijk niet aangevallen hoeft te voelen mits u akkoord ging met Evie. Zorgt de gevoeligheid van het thema voor een onnodig defensieve houding bij ons mannen, zorgt onze grote afkeer van de gruwel gedaan door andere mannen er onbewust voor dat we steeds duidelijk willen maken dat wij niet zo zijn? Een onbewuste drang die een groot risico inhoud om ons af te leiden van de echte kwestie?

        Je moet de vergelijking ook maar maken met bv hoofdzakelijk blanken die zullen reageren op een artikel over racisme. Dat hoofdzakelijk mannen/blanken reageren is op zich niets verkeerd mee zolang men maar bereid is de redenen daarvoor te zien om zo niet in de valkuil van het onnodig verdedigen te vallen en zo de aandacht weg te trekken van de echte kwestie.

        • door Le grand guignol op maandag 11 juni 2012

          Het feit dat er hoofdzakelijk mannen op het bovenstaande artikel reageren heeft naar mijn mening ook te maken met het feit dat het gros van de reacties op DWM gepost wordt door mannen. Maakt dat van DWM een mannenbastion? Natuurlijk niet, het is gewoon een vaststelling. Om dan al te gemakkelijk het aantal mannelijke reacties te gaan koppelen aan de inhoud van het artikel is dus iets te kort door de bocht. Bovendien reageer ik in deze niet defensief, maar wel offensief. Eigenlijk maakt 'Annemie50' in haar reactie dezelfde misstap als diegene die ze aan mannen toeschrijft: namelijk het onderscheid dat mannen mogelijk maken op basis van het vrouw-zijn van een andere persoon waardoor mannen de betreffende vrouwen niet als gelijkwaardig behandelen. Wel, de uitspraak van 'Annemie50' volgt diezelfde gedachtegang: een onderverdeling maken op basis van het man-zijn van een aantal personen die op het artikel reageren waarbij ze het man-zijn van de betreffende personen tegen die mannen gebruikt. Voor 'Annemie50' mag datgene wat niet tegenover vrouwen mag blijkbaar wel tegenover mannen. Daarmee verwijt de pot de ketel. Wie moet er hier eigenlijk verder redeneren? Wie moet er hier over de grenzen van zijn/haar referentiekader stappen?

          Overigens, de veronderstelling van "het gekwetst zijn in de eigen mannelijkheid" is precies datgene wat 'Annemie50' op de reagerende mannen wil projecteren. Wel, projectie is verwerpelijk, of het nu van een macho komt of van een feministe. Vandaar dat ik offensief - niet defensief - reageer.

          • door Timothy op maandag 11 juni 2012

            Uiteraard zijn het altijd hoofdzakelijk mannen die op een artikel antwoorden, maar je kan niet ontkennen dat er hier en bij andere artikelen over seksisme een grote statistisch afwijking is, enerzijds in het aantal commentaren op zich en anderzijds op het percentage dat afkomstig is van mannen. En dus blijft de vraag waarom mannen zo een drang hebben om hierover iets te zeggen en waarom vrouwen blijkbaar het liever niet doen. (net zoals je dit ook hebt met blanken en artikelen over racisme bv) De redenen waarom vrouwen hierop niet antwoorden zijn toch onder andere dat het hier wel degelijk een mannenbastion is, DWM is niet vrij van seksisme en dat kun je bv ook zien in de commentaren op andere artikelen over seksisme: niet bepaald uitnodigend voor vrouwen om hun mening daar te zeggen, en u aanval laat ook duidelijk zien hoe er hier naar de mening van vrouwen word gekeken: geef hun de schuld van seksisme, val ze aan tot ze hun mond houden. Laten we ons geen leugens wijsmaken, op het vlak van anti-seksisme kan DWM nog wel wat leren, net zoals zo goed als elke organisatie.

            Maar ik zal het nu enkel bij de redenen houden waarom mannen volgens mij meer posten hier. U verwijt van seksisme naar Annemie is ongegrond en is op zichzelf seksistisch, ga je nu echt gaan beweren dat het man zijn van de mensen die hier een commentaar hebben gepost geen enkele invloed had op hun motivatie om te posten? Dat het puur toeval was dat het mannen zijn, dat hun geslacht/gender en dus ook hun opvoeding en hun ervaringen geen invloed heeft gehad op hun gedachtegang over seksisme, en dat daarom dus Annemie haar opmerking seksistisch was? De mannen posten omdat het mannen zijn en ze spreken ook uit het standpunt van een man. Trouwens de vele kritiek op Evie haar artikel in de comments (wat het is niet allemaal positief) zou hier ook al naar gehint kunnen hebben. Maar nergens werd ook maar gezegd dat het een slecht iets is dat mannen hier zo veel posten, en toch moet een man een vrouw weer op haar 'god gegeven plaats' zetten door haar er nog eens aan te herinneren dat ze de acties van mannen niet in vraag mag stellen, dat zij de seksist is omdat ze met een vinger naar mannen durft wijzen wanneer het gaat om misdaden die door mannen worden gedaan. Laten we hopen dat ze blank is anders is ze vast ook nog een racist. Annemie was dus correct in het tot de aandacht brengen van het feit dat het allemaal weer mannen zijn, dit is geen seksisme van haar kant, erger zoals ik al zei: durven beweren dat het man zijn van iemand geen rol speelt in iemands houding tegenover vrouwen is het ontkennen van het bestaan van seksisme, het ontkennen dat we in een patriarchaat leven en is dus zelf seksisme!

            En ik veronderstel dat dit de reden is waarom sommige mannen hier het niet kunnen laten om commentaar te geven: de vrouwen moeten zeggen dat jullie geen schuld hebben in het seksisme, elke opmerking die nog maar lichtjes hint naar jullie medeplichtigheid (die er wel degelijk is, bij elke man!) zal dan ook aangevallen worden, aangevallen op de meest gemene manier dan nog ook: de vrouwen gaan beschuldigen dat zij het zijn die mannen discrimineren, dat zij hun leed, hun onderdrukte positie misbruiken voor hun eigen persoonlijke winst, dat zij na jaren te leven met seksisme niet weten wat het is.

            Ze had het niet beter kunnen zeggen "op de pik getrapt", vrouwen worden verhandeld als objecten voor mannen hun plezier en (sommige van) de mannen die er zogezegd tegen zijn willen enkel maar horen hoe schitterend ze als man wel zijn en als prioriteit zien ze voor het feminisme het afstraffen van de vrouwen die de 'puurheid' van deze mannen in twijfel durven trekken. Ze had een hele tekst die ging over het ontbreken van enige wil om tegen de echte problemen te vechten, nogal passend dat de prioriteiten van 'de man' nog eens werden duidelijk gemaakt in een reactie daarop.

            U offensief tegen haar was vast een boon voor het feminisme, ik veronderstel dat Annemie u eigenlijk dankbaar moet zijn.

            • door Le grand guignol op maandag 11 juni 2012

              Uw betoog is gebaseerd op insinuaties en pseudo-wetenschappelijk geleuter (vb. een grotere statistische afwijking? Bewijs dat eens in plaats van uit te gaan van uw eigen vooronderstellingen). Blijkbaar was het man-zijn van de commentatoren wel voldoende voor 'Annemie50' om op basis daarvan een aantal vooronderstellingen te maken en zaken te insinueren. U doet in uw betoog - in een wezen een vertoog - krek hetzelfde. Bovendien tracht u de eigenlijke inhoud van mijn reactie zodanig om te draaien dat u die tegen mij kan gebruiken. Dat is projectie en dat is verwerpelijk. Zo heb ik nergens gezegd dat 'Annemie50' haar mond moet houden en heb ik haar geenszins het zwijgen opgelegd (insinuatie1); u gaat op basis van weinig tot geen gegevens - dus enkel vooronderstellingen - een analyse maken over het feit dat hoofdzakelijk mannen op dit artikel reageren (insinuatie2); DWM is een mannenbastion (insinuatie3); ik zet 'Annemie50' niet op haar 'god gegeven plaats' (insinuatie4) - trouwens: als die redenering op zou gaan dan wordt daarmee elke vorm van kritiek die geuit wordt door een man op de uitspraak van een vrouw per definitie onmogelijk en dus al op voorhand verdacht van seksisme; "Laten we hopen dat ze blank is anders is ze vast ook nog een racist" (insinuatie5: u probeert te insinueren dat mijn uitspraak seksistisch en discriminerend zou zijn, want indien 'Annemie50' niet blank zou zijn zou ik haar ook nog gaan bestempelen als racist. Dit terwijl het volledig naast de kwestie is: mijn uitspraak is seksistisch noch discriminerend); ik heb nergens beweert dat het man-zijn van iemand geen rol speelt in iemands houding tegenover vrouwen (insinuatie6); voortgaande op insinuatie6 tracht u mij te beschuldigen van seksisme (insinuatie7); ik heb nergens het patriarchaat ontkent, meer nog: ik heb het in één van mijn reacties erkent en geëxtrapoleerd over de porno-industrie heen (insinuatie8); ik heb nergens gezegd dat vrouwen mannen discrimineren, "dat zij hun leed, hun onderdrukte positie misbruiken voor hun eigen persoonlijke winst" (insinuatie9); u insinueert dat mannen die kritiek uiten per definitie op 'hun pik getrapt zijn' (insinuatie10).

              Uw vertoog zakt als een kaartenhuisje ineen en was blijkbaar bedoeld om uw haat tegenover wat dan ook op mij te projecteren.

              • door Timothy op maandag 11 juni 2012

                Het enige dat Annemie kort waarnam was dat ZIJ waarnam dat het weeral hoofdzakelijk mannen zijn daarna VROEG ze of ze op hun pik getrapt waren en daarom zo veel antwoorden. De rest van haar tekst was hier niet op gebaseerd, dus die vooronderstellingen en zaken die ze zou insinueren ben je aan het dromen: het was één waarneming en één vraag. Een offensief waardig hoor, de held van het feminisme!

                Insinuatie 1: Dus het zijn volgens u niet hoofdzakelijk mannen die hier antwoorden (indien u dat toch ook vind dan is u insinuatie een rode haring), ik zie vier zeer kleine berichtjes die ik vermoed van vrouwen zijn (enkel het geslacht/gender van Melanie is een veronderstelling van mijn kant) en dat is inclusief Evie zelf, moet ik dit nu vergelijken met het aantal berichtjes van mannen hier, het aantal mannen dat postte of de grote van hun gehele tekst in vergelijking met die van de vrouwen? En met hoeveel andere artikelen moet ik dat hier gaan vergelijken? Wil je daar grafiekjes van, percentages met de mogelijke afwijkingen erbij. Onze vaststelling is uiteraard complete onzin mits we het niet uitééngezet hebben volgens u geëiste standaard, en je durft beweren dat je mensen niet het zwijgen oplegt. U insinuatie heeft geen grond: gewoon omdat ik over een bewering geen volledige uiteenzetting geef volgens een door u geëiste standaard betekend niet dat de gegevens er niet zijn die de bewering ondersteunen, in godsnaam de bewijzen staren u aan.

                Insinuatie 2: je hebt zelf al gezegd dat de meeste commentators mannen zijn, zo zijn ook de meesten in de redactie mannen, en ook de meeste schrijvers mannen, ik denk dat dat zowat de definitie van mannenbastion is (ik beweer nergens dat DWM dit expres doet). De meeste organisaties zijn zo, zeker op het niveau waar er beslissingen worden genomen, en ook de meest linkse organisaties zijn ook zo. Dit is ten eerste een logisch gevolg van de huidige verdeling in onze seksistische maatschappij en ten tweede omdat seksisme geen prioriteit is binnen (linkse) organisaties, en ook hier ook niet bij DWM. Indien je vind dat er hier wel voor gezorgd is dat het een vrouwvriendelijke/aanmoedigende omgeving is dan mag je volgens de standaard van insinuatie 1 dat bewijzen.

                Insinuatie 3: Je valt haar aan voor een punt dat ten eerste ongegrond is, maar nog belangrijker voor een punt dat totaal onbelangrijk is en ook maar een miniem deel van haar tekst. Waarom? Omdat je het niet kunt verdragen dat u puurheid in vraag word gesteld: u ego is gekwetst en de prioriteit van feminisme word aldus het afstraffen van de vrouw die het doet. Zelfs als ze ongelijk had dan had je dat op een heel wat vriendelijkere manier kunnen zeggen of gewoon genegeerd kunnen hebben mits het enkel maar van de kwestie wegtrekt. Maar nee het leed van de man moet prioritair staan, ook binnen feminisme. Rabiaat feminisme, op de borsten gestoten, pot verwijt de ketel,... zoals je zelf zei: een offensief tegen Annemie, een offensief omdat ze iets over de 'pure' mannen durft zeggen/vragen (correct of niet), een offensief dat niets positief mee bracht en dus enkel en alleen maar was om haar onder druk te zetten om haar zo haar plaats te tonen.

                Insinuatie 4: Dat is iets dat je vaak hoort gebruikt worden tegen feminisme: "wij mannen mogen geen kritiek geven tegen vrouwen". Om het kort te houden: een offensief is geen ondersteunende kritiek. Je hebt niet het recht om vrouwen aan te vallen over (seksisme gerelateerde) onderwerpen, je mag er een brave discussie mee houden, als je dat oneerlijk vind omdat het niet gelijk is dan pech: zolang vrouwen in de onderdrukte, uitgebuite positie zitten hebben zij het recht om (hierover) niet aangevallen te worden, hoe correct onderbouwd een aanval ook mag zijn. Verder moet je iemand niet letterlijk zeggen om te zwijgen om die het zwijgen op te leggen. Kom u kennis van seksisme is niet zo groot als je niet inziet dat een offensieve houding tegen een persoon van een groep die constant onderdrukt en genegeerd word niet bepaald aanmoedigend is om hun oprecht en openlijk te doen spreken.

                Insinuatie 5: Een man die op zo een manier een vrouw verwijt seksist te zijn is identiek aan een blanke die een niet blanke verwijt racist te zijn omdat de niet blanke durft uitspraken te maken over een 'pure' blanke. Ik vermoed als iemand zou zeggen dat je op u blanke huid getrapt bent je hun gaat uitmaken voor racist, terwijl het ook vast staat dat je medeplichtig bent aan het racisme in deze maatschappij en je dus op u blanke huid getrapt moet zijn.

                Insinuatie 6:"haar reactie dezelfde misstap als diegene die ze aan mannen toeschrijft: namelijk het onderscheid dat mannen mogelijk maken op basis van het vrouw-zijn van een andere persoon waardoor mannen de betreffende vrouwen niet als gelijkwaardig behandelen." Dat is toch duidelijk stellen dat het man zijn van de commentators niet relevant was, het is ook de basis van u verwijt van seksisme tegen Annemie. Dus je kan kiezen: of je hebt haar onterecht van seksisme beschuldigt of je hebt wel degelijk beweert dat het man zijn geen rol speelde hier.

                Insinuatie 7: Jup, ik beschuldig u van seksisme, op u pik getrapt nu? Je verwijt Annemie het nogal makkelijk dus eigenlijk zou ik het niet meer moeten onderbouwen maar kom. Ontkennen dat het man zijn van u of anderen hier geen invloed heeft op u houding (en dan zeker dan u offensief tegen Annemie, iets dat je als vrouw niet zou doen) en mening is beweren dat geslacht/gender geen invloed op u heeft (gehad) en aldus dat het geen invloed heeft gehad op u opvoeding en ervaringen die aan de basis liggen van u mening en houding. Dat is dus stellen dat mannen en vrouwen een gelijke opvoeding en ervaringen hebben gehad in hun leven en dat daarom dus het geslacht/gender geen invloed zal hebben of bv de commentaar hier. Dit terwijl wel het wel duidelijk is dat het geslacht/gender wel degelijk een invloed heeft en hier zelfs bij een artikel over seksisme aan de basis ligt.

                Insinuatie 8: Misschien wel, maar je zet uzelf en de 'pure' mannen wel buiten dat patriarchaat, alsof jullie geen schuld hebben erin. En het is met die puurheid die je op uzelf plakt dat je dan ook een offensief rechtvaardigt tegen een vrouw die nog maar vaag durft hinten naar medeplichtigheid. Ik veronderstel dat je ook niet medeverantwoordelijk bent voor de armoede, oorlogen, onderdrukking, natuurvervuiling, racisme, specisme, validisme, misdaad,.... Vrij van alle schuld, het oh zo nobel wezen dat we allemaal zouden moeten aanbidden en dankbaar moeten zijn voor diens aanwezigheid.

                Insinuatie 9: Je verwijt Annemie daar toch van en waarom: enkel omdat ze kort opmerkt dat het HAAR opviel dat het hoofdzakelijk mannen zijn die hier antwoorden. En waarom zou ze dit doen zeg je: "afrekent", "de pot de ketel verwijt", "Mogelijk voelt u zich onnodig tegen de borsten gestoten.","Overigens, de veronderstelling van "het gekwetst zijn in de eigen mannelijkheid" is precies datgene wat 'Annemie50' op de reagerende mannen wil projecteren". Deze duiden toch duidelijk aan dat je haar beschuldigt van seksisme voortvloeiend uit haar persoonlijke redenen. Trouwens al het seksisme is uit persoonlijke winst, dus de beschuldiging van seksisme naar haar toont op zich al dat je haar beschuldigt van persoonlijke winst te zoeken, en dit met als schild haar onderdrukte positie als vrouw.

                insinuatie 10: Nope, dat is een insinuatie die je op mij plakt. Ik stelde enkel dat dat de reden is waarom mannen er vaker op antwoorden, niet dat dat de basis was voor alle antwoorden, en specifieker ook niet dat het aan de basis lag van al de kritiek en ook niet dat dit het gene was dat uitsluitend aan de grond lag van hun motivatie. Verder heb ik al gesteld dat door de medeplichtig van mannen en de gevoeligheid van de kwestie het normaal is voor een man om op diens pik getrapt te worden en ik heb ook gezegd dat daar niets verkeerd mee is. Mijn motivatie ligt ook bij het feit dat ik als man op mijn pik getrapt ben wanneer ik zie hoe een andere man een vrouw zo aanvalt om zijn ego te paaien.

                Wie is er nu aan het projecteren. Trouwens als het uit haat zou zijn dan vloeit die voort uit mijn op getrapte pik en is u kritiek daardoor al verkeerd mits mijn man zijn dus dan wel degelijk een cruciale rol speelde. Het is verder iets typisch mannelijk om iemands kritiek af te schrijven als "iets emotioneel", je doet het bij mij en je deed het ook bij Annemie. Het is niet toeval dat emotioneel op vrouwen geplakt word en rationeel op mannen, dat is ook een bewust onderdrukkingsmechanisme. Door mij en haar te verwijten te handelen uit emotionele motieven probeer je niets anders dan onze opmerkingen op voorhand af te schrijven als minder waard omdat emotioneel onder rationeel zou staan. De oh zo rationele man, vrij van alle schuld, vrij van alle bias, steeds heeft hij gelijk, hoog op zijn troon beslist hij over het lot van anderen. Geen discriminatie natuurlijk mits zijn superioriteit een feit is en geen gedachte.

                • door Le grand guignol op dinsdag 12 juni 2012

                  Straf, u insinueert eerst zaken en vervolgens gaat u die insinuaties verklaren alsof ik het gezegd zou hebben. Dat is projectie. Temeer omdat u al die zaken zogezegd kan afleiden uit een reactie die ik gepost heb en die enkel betrekking had op één enkele uitspraak. Ik stap niet mee in die projectie. Beseft u eigenlijk wel wat voor een perfide discussiestrategie u hanteert? U legt me een hele reeks zaken in de mond die ik niet gezegd heb en vervolgens gaat u die zaken analyseren en projecteert u die analyse op mijn persoon. U creëert met andere woorden een eigen argumentatiekader aan de hand van een eigen discours om mij daar vervolgens in te plaatsen. Nogmaals, dat is projectie en zoiets is verwerpelijk.

                  • door Timothy op dinsdag 12 juni 2012

                    Heeft u Annemie dan niet van seksisme beschuldigd omdat ze durfde waarde hechten aan het feit dat het hoofdzakelijk mannen zijn die hier antwoorden?! Zal ik er een paar nog eens citeren, of 'projecteren' zoals jij het noemt: "Misschien moet u eerst de reacties van de verschillende mannen inhoudelijk een keer doornemen alvorens u hen afrekent op hun man-zijn!?" (insinuatie dat ze dat niet gedaan zou hebben en insinuatie van afrekening terwijl ze gewoon een reden voor haar observatie zocht) "Eigenlijk maakt 'Annemie50' in haar reactie dezelfde misstap als diegene die ze aan mannen toeschrijft: namelijk het onderscheid dat mannen mogelijk maken op basis van het vrouw-zijn van een andere persoon waardoor mannen de betreffende vrouwen niet als gelijkwaardig behandelen." (insinuatie dat ze ongegrond op het man zijn wijst, en insinuatie dat ze mannen minder waard vind hierdoor) Wat betekenen die zinnen dan wel?

                    Maar een beetje hypocriet om te stellen dat ik te veel uit een enkele reactie afleid terwijl je Annemie lynchte op één enkele zin en de rest van haar tekst volledig negeerde. Als ik aan het projecteren ben dan is het toch maar omdat ik de verwerpelijke discussiestrategie volg die jij begonnen was. Ik zei dan ook dat je eerst wat verder moet redeneren, in plaats daarvan koos je terug voor het offensieve pad. Het is opmerkelijk dat je zo verblind bent door het geloof dat je steeds correct bent dat je niet ziet wanneer iemand met u hoogmoed aan het spotten is.

                    Je vond het blijkbaar nodig om een offensief te voeren tegen een vrouw omdat ze het man zijn relevant vond hier en omdat ze durfde vragen of men op hun pik getrapt was. Zonder dieper over haar opmerking na te denken, of er eerst respectvol op in te gaan veroordeelde je haar. En zonder te pinken beschuldigde je haar zelfs van seksisme maar al te goed wetende hoe pijnlijk zoiets gaat aankomen bij een vrouw, een vrouw die in tegenstelling tot u wel weet wat seksisme is omdat ze het elke dag moet lijden. En dan hebben we het nog niet over de negatieve atmosfeer die vrouwen gaat weghouden hier die daardoor geschept word, en dat dan net bij een artikel over feminisme, voor dat alleen al zou je al wat meer op u woorden gelet moeten hebben. En jij bent het dan die het van ons verwerpelijk vind dat we iets zeggen?!

  • door Wilfried op maandag 11 juni 2012

    Pornografie is des mensen en van alle tijden en is best ok, vind ik. Arm en rijk, jong en oud, wit en zwart, dik en dun, slim en dom. Iedereen doet het. Ook de fervenste moraalridders knijpen graag geniepig de katjes in het donker. Of denkt men écht dat pausen, bisschoppen ayatollahs, immams en rabijnen en supernonnen niet "opgewonden" geraken? Eunuchen misschien niet, maar dat weet ik niet zeker.

    Het spijtige is dat er, zoals steeds en met alles (héél véél) misbruik en verdriet door veroorzaakt wordt.

  • door brambonius op maandag 11 juni 2012

    Geen idee of ik als mannelijke feminist of alternatieve masculist spreek hier, maar ik ben de ontmenselijking van beide geslachten in de media en porno-industrie kotsbeu. Ik snap niet wat er zo interessant of zelfs maar opwindend is aan al dat gedegenereerd gezever, en mag daar misschien gelukkig mee zijn.

    Ik hou mijn vrouwbeeld liever gebouwd op mijn vrouw dan op man- en vrouw ontmenselijkende nonsens die bedoeld is om veel geld te verdienen en voor de rest vooral mensen volpompt met leugen, valse verwachtingen en idealen die alleen bestaan in de fantasie van bepaalde mensen (maar die voor niet-geïndoctrineerden zelfs niet interessant zijn, en vooral balanceren tussen zielig en afstotelijk)

    Kunnen we niet gewoon leren elke mens in de eerste plaats als mens te zien, en elke vrouw te behandelen als een wezen van evenveel waarde als onszelf, one moeder, dochter of zus. Als we dat al niet kunnen, wat blijft er van ons menszijn over? Vrouwen reduceren tot sex-objecten, in ons hoofd of in het echt, is vooral het ontmenselijken van onszelf.

    Zelfde met alle reclame die sexy vrouwenlichamen gebruikt om weetikwat voor rommel te verkopen. Laag om onze instincten op te poken alleen maar om dingen te verkopen, en ontmenselijkend zowel voor de vrouw als voor de man. Hoe achterlijk zijn we eigenlijk?

  • door TD op maandag 11 juni 2012

    Vooreerst dit: ik ben het absoluut eens met de normatieve insteek achter dit essay. De strijd tegen seksisme, het tot object maken van vrouwen (of mannen) omwille van winstmaximalisatie is verwerpelijk en hoort thuis binnen een grotere, linkse traditie. Het kan geen kwaad - zoals dit essay doet - om dit nog eens in niet mis te verstane bewoordingen te benadrukken.

    Toch wil ik enkele kanttekeningen plaatsen bij dit essay. Naar mijn aanvoelen worden sommige zaken immers al te ongenuanceerd voorgesteld. Mijn kanttekeningen zijn eerder van empirische/descriptieve aard

    1) De zogenaamde porno-industrie is als de muziekindustrie, ze bestaat wel degelijk maar wordt meer en meer geconfronteerd met verliezen en slaagt er niet in bestaande trends bij te benen of op te starten. Net zoals bij de muziekindustrie worden we geconfronteerd met een heel complex en open netwerk dat slechts gedeeltelijk geprivatiseerd is door grote concerns. Pornografisch materiaal wordt meer en meer door losstaande individuen gemaakt, verspreid en geconsumeerd zonder dat daar geld aan verdiend of besteed wordt. Gevolg: een analyse in termen van dé porno-industrie, hét patriarchaat of hét kapitaal zijn mijns inziens moeilijk te vol te houden wegens te robuust. We hebben een ander begrippenapparaat nodig om het fenomeen echt te begrijpen.

    2) Dit hangt samen met een ander, meer filosofisch punt. Seks - in de ruimste zin van het woord - mag dan wel gedeeltelijk een markt geworden zijn, het is evenzeer een kracht die iedere marktlogica overstijgt en potentieel bedreigt. Het verlangen, ook het perverse, pornografische verlangen bevindt zich aan gene zijde van markt, moraal en iedere orde. Het openbaart zich steeds als een mogelijke interruptie van die orde. Vandaar dat ook iedere samenleving zo goed zijn best doet om het fenomeen te beheersen. Een dergelijke meer amorele benadering van het fenomeen seks & pornografie mis ik wat in bovenstaand essay. Het verklaart waarom de auteur bijvoorbeeld niet kan plaatsen dat het (gedeeltelijk) gereduceerd worden tot object een 'natuurlijk' seksueel verlangen is dat aan de oorsprong van het ontstaan van de pornografie zelf ligt. (denk aan het spelen met spiegels, rollen, erotische spelletjes, foto's, ...) Is seks niet per definitie de reductie van de ander en zichzelf tot lichamelijk object? Kunnen we seks begrijpen als we dit aspect wegdenken?

    3) Een meer normatief geïnspireerde opmerking... Is pornografie per definitie slecht, of is enkel een bepaald soort pornografie dat? Willen we komaf maken met pornografie of met de commercialisering van pornografie? En let op, alternatieve, linkse en ja, zelfs emancipatorische vormen van pornografie bestaan. Het is niet al geweld, vernedering en masculine zelfverheerlijking die de klok staat. Zet het feminisme dan niet beter in op alternatieve vormen van pornografie in plaats van zich tegen pornografie als dusdanig te keren? Is de beste verdediging niet de aanval?

  • door birgitvdw op dinsdag 12 juni 2012

    Interssante bijdrage, herkende hierin veel wat ik onlangs las in het boek "Empire of Illusion. The end of literacy and the triumph of spectacle" van Chris Hedges. Hij wijdt een heel hoofdstuk aan porno onder de titel Illusion of love. (pp. 55-87) Een aanrader!

  • door Eric Hulsens op dinsdag 12 juni 2012

    Boeiend stuk, heb ik in één ruk uitgelezen. Gauw een paar kanttekeningen: 1 Wat is seksuele bevrijding? 2. Porno wordt hier als één blok behandeld. Toch differentiëren: vrouwenporno, homo- en lesboporno, kinderporno, 'art porn'... ? Ook differentiëren volgens de aanpak? (Er is veel sadisme, maar niet alles is sadistisch... enz.?) 3. De porno-industrie bestrijden? Als dat al wenselijk is, is het misschien toch een te groot project? Eerder gaan voor regelgeving, zelfregularisatie enz. ? (Vgl. kinderporno.) 4. Porno kan best leuk zijn? (De meeste niet?) Wat is dan leuke porno? 5. Wat meer empirisch materiaal? (Mensen interviewen over wat ze beleven bij het kijken naar porno?)

  • door Steven Haerens op dinsdag 12 juni 2012

    Tot nu toe heb ik nog geen enkele reactie gelezen die ingaat op of zich expliciet verzet tegen de piste die ik aan het begin van deze discussie opende, namelijk het standpunt dat de strijd voor gendergelijkheid (hier gespecifieerd in de strijd tegen de pornificatie) ondergeschikt is aan de strijd voor sociaal-economische gelijkheid. Ik vind dat standpunt echter erg fundamenteel, en vestig er in deze post dan ook opnieuw de aandacht op door het - misschien is de boodschap eerder niet goed aangekomen - te herformuleren.

    Dat vrouwen in door het kapitalisme in de rol van consumeerbaar lustobject worden geduwd, is een gevolg van de reductie tot zijn 'bruikbaarheid' van voorwerpen en als voorwerpen beschouwde wezens. Ter zelfder tijd worden ook mannen gereduceerd: tot gebruikers, consumenten - de rol van voorwerp wordt hun ontzegd: zij moeten vergeestelijken tot rationele, bloedeloze, hooggediplomeerde cash machines. Deze reductie is voor zowel mannen als vrouwen even erg: ook een man wil begeerd worden, en ook een vrouw wil begeren. De lichamelijke 'pornificatie' en haar geestelijke tegenhanger, de 'diplomificatie', vormen dus geen 'mannelijke' samenzwering, maar een systeemfout die de menselijkheid van zowel mannen als vrouwen ontkent.

    De rollenpatronen waar mannen en vrouwen in geduwd worden, hebben biologische grondslagen. Een man wordt door zijn natuur gestimuleerd zijn nakomelingen, in wie hij door het blote feit dat hij zelf niet zwanger wordt, minder moet investeren, op een kwantitatieve manier te benaderen; hoe meer seks en hoe meer variatie in de seks, hoe beter, dus; een vrouw wordt wel zwanger en gaat dus eerder op zoek naar een kwaliteitsvolle partner die een deel van de opvoedingstaak op zich zal kunnen nemen.

    Die biologische verschillen en daaruit voortvloeiende verschillen in gendercultuur zijn er, en ze brengen conflicten met zich mee. Die conflicten tussen de 'mannelijke' cultuur en de 'vrouwelijke' cultuur moeten tot een minimum herleid worden; dat kan alleen als vrouwen van de overheid voldoende materiële zekerheid (financiële compensaties, een betere infrastructuur) krijgen om de 'arbeidsmarktshandicap' die ze door hun zwangerschap en sterkere band met hun kind(eren) oplopen op te vangen, en als hun fysieke en hormonale kwetsbaarheid voor de gespierdere, grotere en agressievere man opgevangen wordt door een betere en beter aangepaste educatie van alle mannen op vlak van emoties, communicatie en empathie, maar ook een betere assertiviteitseducatie voor alle vrouwen - waardoor 'hun' eigen mannen minder in de rol van 'provider' en 'beschermer' geduwd worden.

    Omgekeerd moeten mannen meer, en niet minder, de gelegenheid krijgen om hun behoefte aan seksuele variatie te exploreren door een volledige legalisering, acceptatie en subsidiëring van (de tegenwoordig voor de meeste mannen al te prijzige) pornografie en prostitutie - waardoor 'hun' eigen vrouwen minder als bliksemafleider zullen dienen voor de oprispingen van seksuele frustratie die iedere monogame man met zich meedraagt. De conflicten tussen de op biologische grondvesten gestoelde 'mannencultuur' en 'vrouwencultuur' kunnen enkel op een positieve manier opgelost worden: kapitalistische onverschilligheid (ontslagen van zwangere vrouwen) of fascistische repressie (strengere bestraffing van partnergeweld, moraliserende houdingen over prostitutie en pornografie) zullen die conflicten enkel doen escaleren.

    Cultuur en biologie - en daarover gaat dit artikel, maar daarover gaan ook de debatten over multiculturaliteit en ecologie - laten zich immers niet dwingen: zij zijn de bron van al het moois op deze wereld, maar zij zijn een bron die spontaan opborrelt, die niet gedolven of gedicht kan worden ('Chassez le naturel, il revient au galop'). Zij zijn het doel; het middel is altijd sociaal-economisch. Je kunt mannen niet vrouwelijker, vrouwen niet mannelijker maken: respecteer hun eigenheid, en maak hen gelijkwaardiger door - ruwweg - mannen te socialiseren door hun ontdekkingsdrang te accepteren en hun - vaak al te gebrekkige - empathie door educatie te stimuleren, en vrouwen te economiseren door hun 'zwangerschapshandicap' materieel te compenseren en door hen assertiever en weerbaarder op te voeden (wat dat betreft ben ik zeer te vinden voor de slogan op de koffiemok bovenaan het essay van Evie Embrechts).

    Onze actiepunten (in willekeurige volgorde) moeten dus zijn:

    1. Een grotere materiële ondersteuning voor zwangere vrouwen en vrouwen met kinderen. 2. Een betere emotionele, communicatieve en empathische opvoeding voor mannen. 3. Een betere assertiviteitseducatie van vrouwen. 4. Een grotere acceptatie van (geweldloze) pornografie en prostitutie.

    Ik hoop op een eerlijk debat over de aangehaalde standpunten.

  • door HadewijchV op maandag 17 september 2012

    Ik ben zo blij dat deze waarheid ook mag gezegd worden! Niet dat ik denk dat elke vrouw die een lage decolleté aandoet, daarmee de boodschap wil verspreiden dat ze seksueel beschikbaar is. Nee, sommige vrouwen laten echt graag hun borsten bewonderen (of toch dat deel dat het patriarchaat hen toestaat, want de bikini-sluier is nog altijd verplicht op straat en is net zo onderdrukkend als de hoofddoek voor moslims, anders zouden mannen ook een tepelbikini moeten dragen!!!) Het is natuurlijk niet zo dat je jezelf seksueel beschikbaar stelt door een kort rokje, een lage décolleté, of een doorzichtige bloes. Het is wel zo dat je meer dan vroeger meteen kritiek krijgt, als je niet aan de norm voldoet! Ik kies er bijvoorbeeld voor om mijn benen noch mijn oksels te scheren, ik vind dat onnatuurlijk en lelijk, een vrouw heeft van nature haar onder haar oksels en op haar benen, en daarvoor alleen al werd ik gepest door een mannelijke collega. Daarvoor alleen al noemen kinderen mij soms vies. O wee als je als vrouw niet elke dag je haar kamt, of eens wat slordiger gekleed gaat, het zijn soms nog het meest de vrouwen zelf die elkaar die dwingend norm opleggen! Hoeveel kritiek komt er op een vrouwelijke lesgever die zich nogal los en casual kleedt??? Ik moest me zelfs al verantwoorden tegenover mijn toneellerares waarom ik niet vaak genoeg een décolleté droeg, mag ik alstublief nog eens af en toe een gewone T-shirt dragen??? Of is het dragen van strakke truitjes, en décolleté's net zo verplicht voor westerse vrouwen als sluiers voor mosllima's? Nee, ik draag geen rok als ik solliciteer, en ja, soms vind ik een bh overbodig, en ja, ik schmink me niet, en nee, ik vind het niet nodig om me te laten epileren. Problemen mee? In de tijd dat ik single was, hoeveel mooie blote mannen kreeg ik te zien? seksmagazines voor mannen, al wat je wil, maar zoeken naar de playgirl of for women voor vrouwen, ho maar! Dat is zoeken naar een speld in een hooiberg. Denken mannen dat wij geen visuele verbeelding hebben? Of vinden ze het een beetje vernederend om hun lichaam als seksobject te laten fotograferen?

    Wat ik nog veel erger vindt, is de erotisering van geweld en het normaal voorstellen en zelfs wenselijk voorstellen van verkrachtingen, of op z'n minst ongewenste initimiteiten. Zo zien we Goedele opeens smelten in de Kampioenen nadat ze zich laat chanteren door Boma voor een tongkus. Zo zien we inderdaad in veel films, boeken, media, reclame enz het als normaal dat de vrouw maar al te graag gedomineerd wordt door de man. Ik las zelfs in een pedagogisch boek voor de zwangere vrouwen dat de natuurlijke machtsverhoudign tussen man en vrouw weggenomen was waardoor de lustfactor bij de vrouw werd verminderde!!! Het rollenpatroon waarbij de vrouw financiëel afhankelijk was van de man, zou dus de natuurlijke lust bij de vrouw opwekken, en menig koppel zou zogenaamd daardoor nu een probleem aan lustprikkels hebben !!! En dat werd geschreven: jawel, door een vrouw! Ik was toen geschokeerd, en het lezen van een aantal boeken over seksualiteit ontnam me maandenlang de lust tot vrijen. Inderdaad: de vrouw wordt daar voorgesteld haar grenzen en schaamte te overwinnen door perverse rolspelletjes te spelen waarbij ze zich als seksoffer in de tempel moest voordoen, of een topmodel was die gedwongen werd tot seks door haar fotograaf, of sekslavin van de sjeik, enz. Is dàt de bevrijding van de vrouw??? Waarom dan geen identieke rolspelletjes voor de man? Waarom geen fantasiespelletjes waarin hij het offer is van de priesteres in de tempel? Waarom dan geen fantasie van het mannelijk topmodel dat vastgebonden en gedwongen wordt door een vrouwelijke fotografe? Of een mannelijke seksslaaf voor een vrouwelijke sjeik? Ik ben heel heel blij dat Evie deze bijdrage schrijft, en dat ze de moed heeft tegen het heersend establischement in te gaan! Vrijheid is inderdaad openheid, en geen brainwashing door de media. Dat de leeftijd waarop minderjarigen verkrachtingen zien gemiddeld 11,6 is, is ronduit schokerend! Geen wonder dat moslima's zich afkeren tegen de westerse manier van denken over seks. En nogmaals: ook de westerse vrouw heeft haar bikin-sluier nog altijd niet afgeworpen. Zolang de onderste helft van onze borsten verboden terrein is, zal het ONgezonde nieusgierigheid opwekken. De kleur, vorm en textuur van een mannelijke tepel is net dezelfde als die van de vrouw; zowel dikke mannen als gespierde mannen hebben een duidelijke borstwelving, wat staat dan de bevrijdiging van de bikini-sluier in de weg? En waarom verstoppen mannen zich in een kostuum of een T-shirt? Waarom mogen zij zich niet laten zien, zoals in AFrika, of bji alllerlei andere inheemse volkeren? Of zoals in de Middeleeuwen, de oude Grieken en Romeinen? Daar mocht de man zich laten zien in zijn kledij!

  • door Eric Hulsens op donderdag 20 september 2012
Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties