about
Toon menu
Opinie

Seksueel geweld? Tijd voor conflict!

Er komen steeds meer vrouwen naar buiten om hun verhalen te vertellen, een moedige vorm van verzet tegen alle verdachtmakingen in. Maar hoe verbeteren we de situatie structureel, kunnen we nog wachten op een regering die enkel lip service lijkt te bewijzen of moeten we het conflict aangaan om verandering te bereiken?
zondag 29 april 2012

Het is fantastisch en droef en hartverwarmend dat er nu zoveel vrouwen naar buiten komen om hun verhalen te vertellen. Een irritant groepje die-hards roept nog om ter hardst dat er een mediahetze is en dat die arme moegetergde Bekende Mannen met rust gelaten moeten worden, maar dat is natuurlijk te verwachten. In zo'n seksistische samenleving staat er altijd wel iemand op om de daders te verdedigen. De mensen die zo moedig zijn om naar buiten te komen met hun verhaal krijgen meestal een berg kritiek te verwerken. Kritiek die werkelijk niet fatsoenlijk is. Kritiek die vooral als bedoeling lijkt te hebben om het moeilijker te maken met verhalen naar buiten te komen en de daders te beschermen. Arme Roman Polanski, hij moest vanuit een andere villa zijn films maken. Arme Jos Ghysen, op zijn leeftijd. Arme Pol, nu is hij alleen nog communicatie-adviseur bij de N-VA.

De kritiek gaat erover dat mensen de privacy van de daders schenden, dat er een mediahetze wordt gecreëerd, dat er wordt geoordeeld voor er schuld is bevonden door een rechtbank, dat de slachtoffers te lang wachten... Dat lange wachten maakt de slachtoffers blijkbaar "verdacht". Het is een win-win situatie, als je de status quo wilt behouden tenminste. Eerst het moeilijk maken voor mensen om met hun verhaal naar buiten te komen zodat ze vaak erg lang moed moeten verzamelen, en dan ze aanvallen omdat ze te lang gewacht hebben.

Na decennialang ijveren heeft de feministische beweging bereikt dat er iets meer aandacht is voor seksueel geweld, maar er moet nog veel veranderen. Bovendien is de vraag of het wel “langzaam betert”. De meeste vrouwen durven niet naar buiten komen met hun verhaal of klacht neerleggen. Logisch, als ze dit wel doen krijgen ze weinig steun maar veel kritiek. Er is maar een paar procent van de klachten die ooit tot een veroordeling leidt, en meestal na een veroordeling loopt de dader gewoon vrij rond. Allerlei aspecten van rechtszaken leiden tot het opnieuw en opnieuw moeten vertellen en dus beleven van de feiten, wat het nog zwaarder maakt. Zonder protest wordt het terug erger, niet beter. Het huidige systeem werkt niet. Integendeel: het geeft de boodschap aan potentiële daders dat ze straffeloos hun gang kunnen gaan. Veroordelingen zijn er niet en in de mainstream media word je verdedigd.

En hoe zit het eigenlijk met die voortdurende beschuldigingen van liegende slachtoffers? Het geweldige "vermoeden tot onschuld" van de dader wordt meestal omgedraaid in een vermoeden tot schuld van het slachtoffer: misschien liegt ze wel. En daarmee kan dan alles verklaard worden, in dat licht ziet alles er slecht uit. Ze wachtte er jaren mee. Ze wou gewoon geld verdienen. Ze had al eerder gelogen op haar asielaanvraag (zoals in de DSK-affaire). Ze zoekt gewoon aandacht, ze durfde niet zeggen dat ze vreemdging, etcetera. Die fameuze rechtstaat werkt dus helemaal niet als het over vrouwen gaat. Dat wil niet zeggen dat slachtoffers engeltjes zijn, nee, het zijn mensen, dat iemand "vrij van zonde" is lijkt me geen voorwaarde om geloofd te worden over seksueel geweld en intimidatie.

Die gemene daders

Maar geweld zit overal, intimidatie is iets dat eigenlijk nagenoeg alle vrouwen ondervinden, grensoverschrijdend gedrag maakt iedereen mee en oplossingen zijn niet zo eenvoudig. De dappere ridders zijn eraan voor de moeite: het meeste geweld op vrouwen vindt plaats door partners en familie. Misschien zouden vrouwen beter meer op straat komen, niet alleen kunnen we dan beter zichtbaar protesteren maar dan zijn we statistisch gezien ook veiliger?

Het zou simpel zijn, mocht seksueel geweld enkel door een paar uitzonderlijke freaks gepleegd worden, de slechte mensen die met een mes in de bosjes zitten te wachten, en als we die opsluiten dan is de wereld terug goed. Maar geweld zit enorm complex in elkaar. Als we rekening houden met alle vormen van grensoverschrijdend gedrag kunnen we als we eerlijk zijn alleen maar toegeven dat het probleem bij ons allemaal zit en dat we als samenleving en als mensen nog niet goed met grenzen en consent kunnen omgaan.

Maar bij de vele verhalen van seksueel en fysiek geweld die we nu horen gaat het zelfs niet om mislukkende pogingen van goedbedoelende mensen. Het soort gedrag dat daar wordt beschreven duidt heel duidelijk op een bewust misbruik van machtsposities. Mannen hebben al meer macht dan vrouwen in de samenleving, ze zitten vaker in leidinggevende posities en dus moeten vrouwen zich koest houden als ze hun geld, werk, ... niet willen verliezen – waardoor er nog meer moed nodig is om de situatie aan te kaarten.

Ultiem gezien willen we natuurlijk een samenleving waarin iedereen ervan overtuigd is dat geweld verkeerd is en dat het daarom niet gebeurt, maar in de tussentijd, wat doen we dan om dat te bereiken?

Verandering door conflict

Kortom, tijd voor verandering. Maar wie gaat die verandering eigenlijk doorvoeren? In de verschillende feministische groepen waarin ik actief ben, is er veel discussie over. De regeringen lijken al jaren niet meer geneigd meer dan lip service te bewijzen aan genderthematiek, het voorkomen van geweld en dergelijke. De fondsen voor vrouwenorganisaties dalen en je moet al goed verdienen om nog in een vluchthuis terecht te kunnen – kinderen kosten trouwens extra.

We zitten allang niet meer in een consensusmodel. Integendeel, we zien een steeds naakter en harder kapitalisme opduiken waarin alles wat zorgt voor solidariteit en bescherming uit de weg wordt geruimd. Volksvertegenwoordigers hadden het met de opkomst van de globalisering al steeds moeilijker om weerwerk te bieden tegen internationale kapitaalstromen en handelsafspraken, als ze al niet eerder volledig gecapituleerd waren voor de macht van het geld. Nu is zelfs elke schijn van democratie verdwenen. Je zou voor minder gaan bezetten en protesteren.

Dit soort acties zouden naar mijn mening ook de kern moeten gaan vormen van het feministisch verzet. Conflict lijkt de enige mogelijkheid nu om verandering te bereiken. Niet meer netjes zitten afwachten of de regering alstublieft eens wat meer rekening wil houden met geweld, met het feit dat armoede vrouwelijk is, nee, dat gebeurt niet, alle bereikte sociale voorzieningen staan terug op de helling.

Dus laten we niet netjes zijn. Laten we lastig en irritant zijn, zand in de machine gooien. Naar buiten komen, onze verhalen vertellen en op de straten schrijven en van de daken roepen en bezetten en blokkeren en terugvechten tegen de mensen die ons onderdrukt willen houden. Als we nu niet op straat komen is het te laat – en wat hebben we eigenlijk te verliezen, ons passieve imago?

Evie Embrechts is actief bij FEL (Feministisch en Links) en VOK (Vrouwen Overleg Komitee). Ze is redactrice bij het drietalige feministische tijdschrift Scumgrrrls en schrijft sinds kort voor DeWereldMorgen.be

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

55 reacties

  • door Arkan al-Ifranji op zondag 29 april 2012

    ... dat de vrouw écht beschermt en haar haar natuurlijke waardigheid geeft, en dat is islam: http://www.expliciet.nl/content/view/712/97/

    • door Rogier van der Linde op zondag 29 april 2012

      Is dat niet dezelfde religie waar vrouwen de gevangenis invliegen als ze door een verkrachting zwanger worden, of gedwongen worden met hun verkrachter te trouwen..?

      • door Arkan al-Ifranji op maandag 30 april 2012

        Léés wat er staat!

    • door Mare Van Hove op woensdag 2 mei 2012

      My god dat kan je niet ménen. Vertel me anders eens hoe je 'natuurlijke waardigheid' rijmt aan boerka's en genitale verminkingen, in Egypte tot 97%?

  • door Rogier van der Linde op zondag 29 april 2012

    Als je ziet hoe ontzettend vaak het gebeurt dat er gelogen wordt over verkrachting, sexuele intimidatie en incest, dan word ik woest van de suggestie in dit artikel om het vermoeden van onschuld om te draaien naar een vermoeden van schuld van zodra ergens een vrouw (of een kind of een man, dat maakt nu niet uit) beweert sexueel incorret benaderd te zijn, hoe erg een daadwerkelijk plaatsgevonden verkrachting ook is. Dat de schrijfster het bovendien aanmoedigt om mannen op basis van dat onrechtvaardig vermoeden van schuld alvast publiek te berechten in de media vind ik aanschurken tegen feministisch terreur. Je vernietigt er onschuldige levens mee (herinnert iemand zich de zaak 'notaris X' nog?). Nog even dit aan alle geestesgenoten van de schrijfster: druf af en toe ook een beetje vrouw te blijven. Ik kan het niet beter zeggen dant Ariane Bazan in http://tinyurl.com/arianebazan

    • door Evie Embrechts op zondag 29 april 2012

      Nee, eigenlijk wordt er daar niet zo vaak over gelogen. Als je cijfers hebt, deel ze gerust. De cijfers die ik al gelezen heb duiden alleszins op een zeer lage frequentie. Naar buiten komen met een verhaal of klacht neerleggen is dan ook een vrij helse weg, die mensen echt niet voor hun plezier doen. Moest het juridisch systeem beter werken zou zo'n meer publieke aanpak niet nodig zijn, maar helaas werkt het niet. Bovendien maakt het ook iets duidelijk: seksueel geweld is een groot probleem en mag niet zo genegeerd worden als vaak het geval is. Het voortdurende gehamer op valse beschuldigingen werkt om de aandacht weg te houden van de echte problemen. Klopt, komt heel soms voor, toegegeven; en hoe gaan we nu het geweld aanpakken?

      Durf een beetje vrouw blijven? Dat heeft er niets mee te maken. Je bent niet minder vrouw als je je uitspreekt over seksueel geweld en intimidatie. Integendeel, je kan er zelf sterker van worden én andere vrouwen helpen: prima dus. Is er een voorschrift voor échte vrouwen dat ik gemist heb? Dat kunnen we missen als kiespijn zou ik zeggen. Flirten en elkaar verleiden is niet hetzelfde als seksuele intimidatie / geweld. As het niet gewenst is dan is het niet ok, punt.

      • door wendy op zondag 29 april 2012

        Tussen het gerecht en 'gerechtigheid' ligt er een wereld van verschil. Het een heeft - helaas- niets te maken met het ander. In een idealistische wereld zou dat wel zou zijn maar in de huidige maatschappij is dat niet het geval.

      • door Bruno D. op maandag 30 april 2012

        ... om daar cijfers over te vinden want het misbruiken van aantijgingen en het liegen over sexueel en familaal geweld is taboe. Het ondermijnt immers de systematsiche diabolisering van de man die samen met het victimiseren van de vrouw continuïtiet en bestaansreden moet geven aan een feministische nomenclatura en de bijhorende instellingen én budgetten.

        • door anoniem op maandag 30 april 2012

          @Bruno: het is niet gemakkelijk uw taal te begrijpen, laat staan wat je ermee bedoelt.

          • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

            Wat is u dan niet duidelijk?

    • door Bruno D. op maandag 30 april 2012

      Rogier, je moet zelfs zo ver niet terug gaan, cf. dat schrijnende geval van die leerkracht in een beroepsschool in Gent in 2010 en die leraar in Luik die tien jaar lang onterecht beschuldigd werd van vuillakkerij. Idem met die docent in een hogeschool in Friesland in 2010. En in 2009 leidde een dramatische zaak van incestbeschuldigingen bij een vechtscheiding in Nederland tot een officiële erkenning van het probleem van valse aangiften.

      • door Koen Calliauw op woensdag 2 mei 2012

        @ Bruno D., er wordt op vele terreinen vals beschuldigd en vals aangegeven. Ik kreeg een GAS-boete (150 euro) van de stad Antwerpen aan mijn been omdat mijn vuilniszak zogezegd verkeerd buiten stond. Moest hemel en aarde bewegen om die valse beschuldiging te weerleggen. De overheid beet in het zand. De boete steunde op de valse vaststelling van een GAS-ambtenaar. Ik beet van me af, duizenden worden aldus opgelicht. Ook roddel is een drager bij uitstek voor hardnekkige valse geruchten. Dat alles kan inderdaad schade berokkenen.

        In het geval van misbruik van vrouwen - waar over het hier gaat - staat de angst van de slachtoffers voorop om geen aangifte te doen van van aanranding. Het niet ernstig genomen worden, zelfs belachelijk gemaakt. Schaamte, en dus zwijgen. Een enorme problematiek die door opvattingen als de uwe geminimaliseerd wordt. Het nog steeds onder de mat vegen van duidelijke niet te ontkennen feiten. Vrouwen van het kastje naar de muur sturen. Het voort woekeren van een macho terreur die zware levenslange schade berokkend.

        Dàt is duidelijk niet uw probleem of dat van veel Vlaamse mannen, wel tracht u hypocriet 'argumenten' als valse aangiften te gebruiken om de aandacht af te leiden. Uw povere reactie klinkt 'vals' en ruikt naar medeplichtigheid. Zoals diegenen die getuige zijn van ongewenste seksuele intimiteiten, aanranding, verkrachting, de andere kant opkijken. Laten gebeuren. Medeplichtige onverschilligheid. Verkrachting, geweld binnen relaties, in het bejubelde hechte gezin zijn dagelijkse kost. Net als incest. Zopas werden in een assisen zaak rond verkrachting met de dood tot gevolg, ook getuigen die niet ingrepen veroordeeld. Uw gejammer over valse aangiften klinkt verdacht.

        'Men voelt zich in het kruis getast, de mythe penis in erectie is bedreigd', zeg ik elders in een reactie onder deze Opinie. Wanneer ik voor u wellicht heftig terug sla, is dat onder meer te wijten aan de niet geringe concrete ervaringen uit mijn leven, met wat de 'heren' boven alle verdenking aanrichten. Het betreft niet enkele 'heren', het gaat om een flink deel van de Vlaamse mannelijke bevolking in alle variaties.

        'Wie zonder zonde is, werpe de eerste steen..' Niemand is perfect. Ook ik, als 'man' op de wereld gezet, moest leren en me zo goed mogelijk ontdoen van ingepompte rollen patronen, door cultuur en opvoeding aangeleerd gedrag. Ze kunnen door cultuur en opvoeding afgeleerd worden. Ik ondervond daarbij nooit man vijandige reacties vanwege vrouwen. Ook niet in de lesbische middens waarmee ik vertrouwd ben. Progressieve rouwen en mannen hebben hier één strijd te voeren.

        Wel ondervond ik in mijn promiscue bestaan hoe te veel vrouwen zich koesteren als onderdanige, 'dienende', zich 'gevende' wezens. Niet eens de ingeving hebben te 'némen', te gebruiken. Hun behoeften, verlangens ontkennen, verdringen. Aldus rollen patronen ook in bed versterken. Vooral ten nadele van zichzelf, tevens van mannen. Diep vergiftigd door een perverse katholieke moraal die allen, niet slechts actieve parochianen, in de greep houdt.

        Feministes brachten me bij dat feminisme zowel voor vrouwen als voor mannen een hoopvol perspectief biedt. Een inspanning... Het loont. Moest u achter het feminisme een verborgen agenda zoeken die puritanisme en bestofte preutsheid in petto heeft, niets is minder waar. Mijn persoonlijk leven is allesbehalve 'preuts', erotiek, genot nemen een centrale plaats in. Lees mijn bijdrage 'Nieuwe seksuele preutsheid ? No way !'. (1)

        1 - 'Preutsheid ?' www.dewereldmorgen.be/blogs/koen-calliauw/2012/04/30/nieuwe-seksuele-preutsheid-no-way

        • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

          Mijnheer Calliauw, het staat u als beroepsactivist die blijkbaar niets anders te doen heeft vrij om heftig terug te slaan, alleen had ik graag wat meer toelichting (een kat een kat... )bij deze passages hier: "ruikt naar medeplichtigheid. (...) Uw gejammer over valse aangiften klinkt verdacht."

          • door Bruno D. op donderdag 3 mei 2012

            ... zegt voldoende. Waarschijnlijk begrijpt hij de betekenis van 'laster'. Goed. Nu, niet dat ik daar een zaak van zou hebben gemaakt hoor. We weten immers vanwaar het komt.

            • door Koen Calliauw op donderdag 3 mei 2012

              @ Bruno D., 'stilte' ? Elders meent u : 'Conflict is noodzakelijk... Wel, we hebben het nu. Dat heeft toch zijn charme, niet ? :)

              Dat :) vergaat u blijkbaar wanneer u zich niet charmant op de penis getrapt voelt. Dan worden argumenten 'laster' en dreigt mijnheer 'daar een zaak' van te maken, wat hij groothartig niet doet. Bruno D. verfijnt hiermee zijn anoniem profiel, dat hetgeen is van de gemiddelde Vlaamse man. Hij sleept machtsmiddelen (de 'juge' !) aan waar polemiek, overreding met woorden het hem niet lukt. Mijnheer krijgt zijn zin niet ! Het mechanisme van geweld is opgestart...

              'Ruikt naar medeplichtigheid. (...) Uw gejammer over valse aangiften ruikt verdacht...'. U snapt het niet goed ? Herlees rustig mijn reacties. 'Wie zwijgt stemt toe...', luidt het. Wie de aandacht van het diep in de samenleving gewortelde probleem van seksuele agressie tegen vrouwen met schijn argumenten uit het zicht tracht te houden - wat u en anderen doen - wil dat slachtoffers en 'beroepsactivisten', zoals actieve feministen, zwijgen. Ik laat me niet intimideren, stem niet toe en zwijg niet.

              Dat u zich op uw pietje getrapt voelt is duidelijk. Waarom ? Uw in reacties duidelijk geformuleerde bekommernis om vooral het zielenheil van figuren als 'Polleke VDD' en 'Joske' Ghysen, spreekt boekdelen. Valse aangiften,onthullingen, onterechte beschuldigingen door slachtoffers ? Herinner u, ook de N-VA-er 'PVDD' zou een klacht wegens 'laster en eerroof' indienen tegen Humo. Hoorde u hem nog ? Ook de van pooierschap verdachte Fransman 'DSK' dreigt met processen. Uw gejammer over 'laster' bevindt zich in 'goed gezelschap' en ruikt verdacht, mijnheer Bruno D.

              ' 't Is goed in eigen hert te kijken...', schreef de dichteres Alice Nahon ooit. 't Komt wel van een vrouw, maar 't kan uw pijn verzachten... :)

              • door Bruno D. op donderdag 3 mei 2012

                ... mijnheer Calliauw. Onbetaalbaar! :D Nu, uw verwijzingen naar en belangstelling voor het wel en wee van mijn geslachtsdeel begint toch wel wat verdacht te worden, denkt u ook niet? Er waren er zo nog. :)

              • door Bruno D. op donderdag 3 mei 2012

                Ik geef geen lor om hun zieleheil, maar zouden u en uw beweging hen niet beter dankbaar zijn? Ze geven jullie immers iets om nog eens een week of twee lawaai rond te maken.

  • door Irenevw op maandag 30 april 2012

    Het probleem in deze kwestie is macht en hiërarchie. De pastoor was vroeger ontouchable en we weten wat dit voor situaties gaf. De baas is eveneens een machtige persoon die beslist of je al dan niet nog een job hebt morgen. Als libertair socialist heb ik het zowiso moeilijk met hiërarchische verhoudingen tussen medemensen. Het vermoeden van onschuld om buigen naar een vermoeden van schuld is echt schandalig. Dat je dit duft te schrijven, je moest u schamen. Er zijn nog steeds mensenrechten. In de VS zitten er onschuldigen in de cel, laten we die gewoonte hier niet overnemen. Ik weet ook niet waar je haalt dat er zo iets leeft alla 'arme DSK, arme Pol'. Dat is uit de lucht gegrepen. Wees gerust die mensen zien af van hetgeen ze gedaan hebben. Daar moet je u geen zorgen over maken.

    • door Bruno D. op maandag 30 april 2012

      Wat moeten we ons dààrbij voorstellen? Van alle walletjes eten?

  • door Eddie G. op maandag 30 april 2012

    Evie, ik hoop dat jij nooit veroordeeld zult worden op basis van een vermoeden, dat ongegrond is. Let op met wat je wenst!

    • door Bruno D. op maandag 30 april 2012

      ... maar als je impliciet gaat pleiten voor een aanpak op grond van vermoeden van schuld moet je wel beseffen dat je in geen tijd in een lightversie van Torquémada en Stalin zit én ook de deur openzet voor misbruiken met veel minder nobele bedoelingen dan die van Evie.

  • door Evie Embrechts op maandag 30 april 2012

    Als er iemand nog goede ideeën heeft om het geweld op vrouwen aan te pakken, zo'n discussie zou ik wel eens interessant vinden.

    Bruno D: als je dingen schrijft zoals "Het ondermijnt immers de systematische diabolisering van de man die samen met het victimiseren van de vrouw (...)" dat wil zeggen dat er gewoon geen discussie meer mogelijk is en dat je in de val van de mannenrechtenactivisten bent getrapt. Er is geen diabolisering van mannen, maar mannen zijn wel in 99% van de gevallen de daders van seksueel geweld en dat is een statistiek waar we wel over na moeten kunnen denken. Alle onzin ten spijt hebben vrouwen wel degelijk weinig macht in deze wereld.

    • door Bruno D. op maandag 30 april 2012

      Waarom 'de val'? Mogen er geen mannenrechten zijn, en zijn mannen ook geen slachtoffer van onrecht? Los daarvan ben ik vooral voorstander van échte gendergelijkheid, ook op het vlak van schuld en boete, rechten én plichten, en hevig tegenstander van de dubbele standaarden die door sommigen al te graag gehandhaafd worden. Het aantal vrouwelijke daders van grensoverschijdend gedrag neemt overigens snel toe, alleen wordt wat ze doen doorgaans meer met de mantel der liefde bedekt of vergoelijkt.

  • door kasparowicz marika op maandag 30 april 2012

    Wat met psychisch geweld tegen vrouwen? Daar wordt bitter weinig tegen gereageerd en dit komt heel veel voor.

  • door Timothy op maandag 30 april 2012

    Macht brengt verantwoordelijkheid, of dat zou het toch moeten.

    Als bv een agent mij wat lappen geeft in zijn combi dan gaat niemand mij geloven, en het is onmogelijk voor mij om het te bewijzen. Hij kan dit elke dag opnieuw doen mits hij de macht heeft maar ik de verantwoordelijkheid krijg om het te bewijzen. Waarom zouden we macht en verantwoordelijkheid niet koppelen? Laat de agent bewijzen dat ie niets verkeerd heeft gedaan, om valse beschuldigingen tegen te gaan zullen er dan snel cameras hangen in de wagens en op het bureau, geen agent zal nog zonder getuigen bij een verdachte komen in een cel, en er zullen heel wat minder mensen lappen krijgen.

    Evie pleit hier niet voor een heksenjacht op mannen maar om een plaatsing van de verantwoordelijkheid waar het thuishoort: bij degenen met macht en niet bij de slachtoffers. Waar is de schending van mensenrechten bij te eisen dat een man (of vrouw) in een machtspositie over vrouwen (of mannen) bewijs moet kunnen leveren dat hij niets verkeerd heeft gedaan, dat hij heeft gezorgd dat zijn machtspostie geen basis kan vormen voor machtsmisbruik? Als men macht heeft moet men zorgen dat die macht niet misbruikt kan worden, men moet degenen waar men macht over heeft beschermen. Dat houd dus in: niet alleen zijn met een collega wanneer er een machtsverschil is waarvan je misbruik kan nemen, u poten thuishouden zolang je niet expliciet en openlijk toestemming hebt gekregen, geen taal gebruiken die mensen ongemakkelijk kan doen voelen,...

    Er word hier niet gevraagd dat mannen plots elk moment van hun leven moeten kunnen bewijzen, hier wordt gevraagd dat degenen met de macht (dus de mannen meestal) de verantwoordelijkheid krijgen om te zorgen dat het niet foutloopt, hier wordt gevraagd dat het voordeel van de twijfel bij de zwaksten komt.

    Laten we eerlijk zijn de enige reden waarom er zoveel protest komt tegen haar voorstel is omdat het over de mishandeling van vrouwen door mannen gaat. Moest ze bv eisen dat bankiers moeten kunnen aantonen dat ze geen geld stelen, of dat politici niet liegen dan zou men niet klagen.

    • door Arkan al-Ifranji op maandag 30 april 2012

      Neen dan zou men niet klagen, omdat dat een ECHT mondiaal probleem is.

      • door pasht op maandag 30 april 2012

        .. en geweld op vrouwen is dat NIET, arkan??

        de cijfers liegen er nochtans niet om: minstens 1 vrouw op 3 is of zal ooit in haar leven geconfronteerd worden met een vorm van seksueel geweld - er zijn mensen die waarschijnlijk terecht beweren dat die cijfers een ferme onderschatting zijn - dat zijn zo'n slordige 1 miljard mensen. minstens. behoorlijk mondiaal als je het mij vraagt...

        (overigens, mijn eigen ervaring: ik ken persoonlijk *geen enkele vrouw* die nog nooit een vorm van seksueel geweld/intimidatie heeft meegemaakt. en ik denk dat dat voor de meeste van mijn vriendinnen ook geldt.)

        • door Arkan al-Ifranji op maandag 30 april 2012

          Dat is het wel, maar de graaibankiers en het neoliberalisme zijn dat VEEL MEER. Voor de rest hangen die cijfers van het aantal vrouwen dat met sexueel geweld wordt geconfronteerd natuurlijk grotendeels af van hoe de feministische begijnen 'sexueel geweld' definiëren.

        • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

          Als het effectief zo is dat je persoonlijk geen enkele vrouw kent die nog nooit een vorm van seksueel geweld of intimidatie heeft meegemaakt, dan ligt dat volgens mij eerder aan de milieus waarin je je beweegt. Excuseer mij, maar dan gaat het a) ofwel om een vrij marginaal milieu van vrouwen die effectief iets ergs hebben meegemaakt en (begrijpelijk) de wereld alleen nog kunnen bekijken door de bril van de opgelopen trauma's of b) een (even marginaal) militant milieu dat draait op het dogma 'man=monster' en waar zodoende de lat van 'sexuele agressie' wel héél laag ligt (inclusief een knipoog of een seconde of twee te lang in de ogen kijken). Beide gevallen vertegenwoordigen (gelukkig maar) 'de vrouwen' en 'de samenleving' niet.

          • door pasht op woensdag 2 mei 2012

            dus ofwel ben ik "marginaal" ofwel ben ik aan het overdrijven? en niet alleen ik, maar al mijn vriendinnen ook?

            en jij ziet hoegenaamd geen graten in je stellingen? ook niet in het feit dat je een man bent en hoogstwaarschijnlijk nog nooit een vorm van seksueel geweld hebt meegemaakt en dus misschien niet echt in de positie bent om daar zo snel en gevoelloos een oordeel over te vellen? hoe weet jij hoe dit voor ons voelt??

            hoe denk je dat het voelt om nageroepen en -gefloten te worden/vaker als seksueel object dan als volwaardige gesprekspartner bekeken te worden? om eigenlijk altijd als je alleen bent en het donker is toch op je hoede te moeten zijn? om bij iedere vent die dan in je buurt opduikt te moeten ademen en rustig blijven - niet proberen van het ergste uit te gaan? om steeds (eerst) op je uiterlijk beoordeeld te worden, om je telkens dubbel zo hard te moeten bewijzen? om automatisch de rol van zorgende en dienende en pleasende toegeschreven te krijgen?

            hoe het voelt om zomaar betast te worden, in de rij van het loket, op een festival, aan de bushalte, op een fuif? om daarna voor je eigen voordeur nog maar eens aangesproken te worden op een toon die past bij hoe je een hondje of een kitten lokt? om dit niet 1 keer, maar minstens maandelijks, eerder wekelijks en in sommige perioden bijna dagelijks mee te maken??

            om aan je 11de achternagezeten te worden in een park, aan je 13de in een hoekje geduwd te worden door een kerel die in je nek staat te hijgen en tegen je aanschurkt? (zie die getuigenis ook op de wereldmorgen)

            denk je dat dit enkel bij "marginalen" voorkomt? dat enkel feministes dit vervelend vinden???

            en dan zijn er hier mensen die vinden dat EVIE zich moet schamen????

            • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

              Ik zal er niet ver naast gezeten hebben, denk ik. Kijk mevrouw, ik ontken niet dat wat u allemaal opsomt effectief gebeurt en dat dat echt niet leuk is en zelfs ronduit traumatiserend kan zijn, maar als effectief *iedereen* in uw kennissenkring dat heeft doorgemaakt... excuseer, sta me toe van dat niet normaal te vinden. Ik had het er gisteren overigens over met mijn vrouw en nicht (aanleiding was een conversatie die uitdraaide over de recente schandalen) en die maakten zich dezelfde bedenking: "ja OK dat gebeurt maar als zij effectief *niemand* kent die *niets* heeft voorgehad dan ligt dat toch aan die omgeving..."

              • door pasht op woensdag 2 mei 2012

                oh, ik sta u volledig toe dat niet normaal te vinden. vind ik ook niet. helaas komt het wél veel voor, en aangezien ik zowel al in duitsland (op 3 verschillende plekken) heb gewoond, als in belgië (3 steden, zeker 8 verschillende buurten) is de uitleg dat het "wel aan mijn omgeving zal liggen" niet echt waterdicht.

                • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

                  3 steden in D, 3 in B en 8 buurten...

                  ... en u had zogezegd overal prijs?! Mevrouw, ik ga niet zo ver gaan te suggeren dat het indien dit zo is misschien wel aan een bepaalde, ahum, 'gemeenschappelijke factor' kan liggen, maar wel van te vermoeden dat u paranoïde waanbeelden en werkelijkheid door elkaar haalt.

              • door Koen Calliauw op woensdag 2 mei 2012

                @ Kijk, mijnheer Bruno D., uw bijdrage aan deze discussie is zinvol in die zin dat ze de mentaliteit en de praktijk ontmaskerd van de zich 'normaal' voelende meerderheid van de Vlaamse venten. Voor hen zijn vrouwen als deze die hier getuigen 'deviant' en worden ze als 'marginalen' verdacht gemaakt, gecriminaliseerd als 'gelegenheid' biedende daders. Uiteraard horen daar ook de niet zoveel bewust feministische mannen bij.

                Deze perverse moraal die van slachtoffers daders maakt, die dhr. Bruno D. in het trotse besef van zijn mannelijke waardigheid spuidt, is kenmerkend - ik herhaal het nog eens - voor het merendeel van de Vlaamse mannen. Leuk dat Bruno D. dat zo illustratief op een rijtje zet... Zijn er als alibi bij gesleurde 'vrouw en nicht' zouden hier beter zélf hun mening geven en niet hun patriarch-woordvoerder.

                De geschetste dagelijkse seksuele intimidatie, ongewenste aanrakingen op bus en op straat, op het werk, op school, in het gezin, verbale agressie tot en met brutale handtastelijkheden en verkrachting, klopt. Letterlijk iedere vrouw maakt deze intimidatie in één of andere variant voortdurend mee. Ik leefde en leef opvallend meer in de omgeving van vrouwen dan van mannen. Een voor mij als bi-seksuele man veilige situatie... Dat zal wel 'deviant' zijn en 'niet normaal', maar maakt wel dat ik van daar uit én van uit mijn langdurig werk als ervaringsdeskundig hulpverlener, met mijn neus op de feiten sta. Die zijn meer dan verontrustwekkend.

                Een half uur geleden werd ik opnieuw betrokken bij de situatie van een gehandicapte vrouw die alhoewel ze reeds door haar 'vriend' in het ziekenhuis geslagen werd, geen klacht kan / durft / wil indienen bij de politie. Twee dagen geleden belde een zestig jarige vrouw me in paniek op omdat haar 'vriend' haar dronken molesteerde. Ze had zich in een kamertje opgesloten en durfde daar niet uit komen.

                Ik ving meermaals mishandelde vrouwen bij mij thuis tijdelijk op, tot er plaats vrij kwam in een overvol vlucht huis. Ik bracht dat in de media, op TV. De politie kende de weg en bracht midden in de nacht vrouwen mét kinderen naar een door mij open gehouden inloophuis en naar kraakpanden waarbij ik betrokken was. De hulpverlening net als justitie falen. Een nauwe vriendin is meermaals gewelddadig verkracht.

                Ik trok dikwijls met door hun echtgenoot, 'vriend' zwaar mishandelde vrouwen naar de politie, voorheen de toen veel correctere rijkswacht, in de hoop dat ze een klacht tegen 'hun man' zouden durven indienen én die niet onder druk terug trekken. Dat ze een dokters attest zouden vragen als bewijs in een rechtszaak.

                Verregaand grenzen overschrijdend seksueel gedrag - onder meer in de 'witte sector' - is een algemeen maatschappelijk probleem van algemeen belang. Het is geen 'marginale' zaak dat zich in een bepaalde 'omgeving' zou ophopen. Men vindt het in alle geledingen van de maatschappij, in Antwerpen-Noord en Molenbeek, in de villa wijken van Brasschaat en in de Wetstraat.

                Wel zijn zij die zich openlijk en strijdvaardig verzetten tegen deze schending van vrouwenrechten en mensenrechten te gering in aantal. De hernieuwde aandacht voor het fenomeen - een aandacht die op de openbare agenda, met man en paard in de media moet gehouden worden - kan daar in soelaas brengen. Misbruik van vrouwen komt veelvuldiger voor dan misbruik van drugs.

                Ik ontmoette slechts een paar werkelijk 'man vijandige' vrouwen in de hetero seksuele wereld en in de lesbische. Dat verbaast me. De gruwelijke ervaringen en zware trauma's van meisjes en vrouwen en van intieme vriendinnen kennende, werd ik meer 'man vijandig' dan de overgrote meerderheid aan feministische vrouwen. De op zijn minst wereldvreemde praatjes van een Bruno D. staven me daar in. Hij is met 'hete Pol' en 'Schurend Scharnierke' Jos Ghysen een archetype van de viriele Vlaamse vent met 'de grootste'. Juist, de tijd van de 'consensus' is voorbij. Conflict is noodzakelijk.

                Zie mijn reacties 'Mythische penis...' (onder) en 'Medeplichtige onverschilligheid' (boven).

                • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

                  Wel, we hebben het nu. Dat heeft toch zijn charme, niet? :)

    • door pasht op maandag 30 april 2012

      oef...de mensheid is nog niet geheel verloren. en helemaal akkoord.

  • door Koen Calliauw op maandag 30 april 2012

    In mijn recente bijdrage 'Nieuwe seksuele preutsheid ? No way !' wijs ik op Marxistische standpunten inzake seksualiteit en vrouwenrechten. De cultuur onderdrukt het driftleven en derhalve ook de seksualiteit. (Zie mijn Blog) (1)

    Seksuele onderdrukking leidt tot angsten die in sociaal-politiek opzicht door kapitalisme en staat worden uitgebuit. Daarvan zijn vrouwen én mannen het slachtoffer. De katholieke kerk ondersteund deze terreur met een perverse dwangmoraal.

    Een niet kapitalistische samenleving kan een stap naar seksuele vrijheid zijn. Nochtans is dat geen automatisme, socialistische staten waren en zijn niet vrij van seksisme. Evenmin als de georganiseerde linkerzijde en de arbeidersklasse hier. Seksisme overstijgt de klassen.

    De soms heftige reacties van mannen op de bijdrage van Evie Embrechts waren te voorspellen. Ze illustreren de onder ontwikkeling, de ongecontroleerde primaire driften van het grootste deel van de mannelijke bevolking.

    Juist, het grootste deel... Zij die bewust de weg kozen van een vrouw vriendelijke, anti-macho houding zijn een minderheid. Zij die kordaat het feminisme omarmden, gering in aantal. Ook zij worden agressief gediscrimineerd met 'argumenten' vervat in reacties op deze Opinie.

    Men voelt zich in het kruis getast, de mythische penis in erectie bedreigd. Men slaat in het rond met als verborgen agenda het vermeende recht op het bezit van de vrouw als een koe in hun veestapel.

    Naar aanleiding van de recente schandalen rond 'Polleke PVDD', Jos Ghysen en anderen raakt de Vlaamse man in verwarring, in paniek bijna. Zijn macht wankelt. Hij voelt zich op heterdaad betrapt en - terecht -medeplichtig.

    'Polleke PVDD' en 'Jos' vormen het minieme topje van de ijsberg. Honderdduizenden mannen 'voelen met hen mee'. Evenveel vrouwen zwijgen uit angst.

    Het juiste moment dus voor vrouwelijke en mannelijke feministen om toe te slaan, de prooi niet te lossen. De draad op te pakken van het militante feminisme, ook op straat. Het klopt dat de tijd van de consensus in deze zaak voorbij is.

    Tegenover de verhulde seksistisch reacties hierboven - die seksuele criminaliteit door mannen verhullen - past actie, conflict. Brutale, ontluisterende actie.

    Het waren Dolle Mina, lesbische initiatieven en anderen die provocerend en brutaal in de zeventiger jaren bereikten dat er enige, onvoldoende, vooruitgang geboekt werd. Dat er daarbij op gevoelige zieltjes van macho's getrapt wordt, het zij zo, dat werkt louterend.

    1 - 'Blog' www.dewereldmorgen.be/user

    • door Arkan al-Ifranji op maandag 30 april 2012

      Koen en Evi, het soort feminisme waar jullie voor staan is compleet achterhaald, en wordt door de jonge(re) generatie(s) vrouwen nauwelijks nog ernstig genomen.

      • door TDW op maandag 30 april 2012

        Inderdaad, de moderne vrouw wil vrouwelijk zijn met gelijke rechten en plichten als een man. Dezelfde kansen voor iedereen. Dit is anno 2012.

        • door Evie Embrechts op maandag 30 april 2012

          Ik heb me altijd afgevraagd wat de moderne vrouw nu eigenlijk wil en nu weet ik het dan eindelijk, bedankt!

          • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

            ... maar ik denk ook dat een moderne vrouw graag een (gentle)man heeft die er stààt, lef heeft, en initiatieven en verantwoordelijkheid neemt eerder dan een onzeker metromietje.

            • door pasht op woensdag 2 mei 2012

              euhm, moderators? sinds wanneer is homofobie toegelaten?

              • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

                Omwille van het gebruik van de politiek incorrecte term 'mietje' voor een verwijfd iemand? Wel, mevrouw, u zou als genderspecialiste moeten weten dat een mietje niet noodzakelijk homo is en homo's niet noodzakelijk mietjes. Er bestaan immers heel mannelijke homo's.

    • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

      :)lol Man-man-man, dank voor de ochtendlach. Dat is zuivere jaren '70 MLF en Dolle Mina-praat.

  • door Koen Calliauw op maandag 30 april 2012

    @ Arkan al-lfranji, het soort feminisme waar Evi en ikzelf voor staan, zou 'compleet achterhaald' zijn. Wanneer Moslim meisjes en vrouwen nu kiezen - wat hun recht is - voor een hoofddoekje of niet, dan weet ik uit heel wat persoonlijke gesprekken dat velen allesbehalve preuts zijn. Zijn ze 'hoeren' ?

    Ook zij willen trots zijn op hun lichaam (en brein), erotisch gewaardeerd worden en bevolken de lingerie winkels waar ik spulletjes koop voor mijn vriendin. Zij plukken mede de vruchten van hetgeen de feministische golf in de zeventiger jaren bereikte.

    Prachtige erotische poëzie uit de begindagen van de Islam is vrouwvriendelijk en niet puriteins. Geniet mee van dit oude Arabische gedicht :

    Toen ik het gewaad boven het dakje van haar vagina optilde Zag ik daar een nauwheid zoals van mijn goed en gemoed Ik stak hem er voor de helft in - zij zuchtte - ik vroeg : Waarom ? - En zij antwoordde : om wat nog komen moet

    U verwijst naar de Nederlandse site Expliciet - Voor een Islamitisch bewustzijn (1) Nu begrijp ik beter uw hoop dat het feminisme dood is. De daar te lezen tekst over de verhouding vrouw / man is van een achterlijkheid die slechts geëvenaard wordt door de preken die katholieke pastoors tot lang na WOII van op de kansel over hun parochianen uitspuwden.

    Over de gek makende ziekte 'onanie', 'onnatuurlijke standjes' als 'op zijn hondjes, de gruwel van 'voor huwelijkse betrekkingen', de heiligheid van het maagd blijven, de perversiteiten van holebi's, elk genot als zondig en meer hel en verdoemenis.

    En vooral, Eva de schuld van alle kwaad, de verleidster was per definitie zondig, want de bron van dierlijke seksuele lust. Zij moest getemd, ver gehouden van lust, seksuele bevrediging, orgasme en meer des duivels. Uit het zicht gehouden van mannen die konden bezwijken voor de vleselijke verleiding. Klein en onderdanig gemaakt. Dienstbaar, zich onvoorwaardelijk 'geven'...

    De clitoris was een groot geheim. Nog meer duister was het G-plekje in de vagina, na lang studeren zopas door de wetenschap bevestigd. Iets waarop veel vrouwen en Handige Harry's niet moesten wachten. Elke gedachte, daad die niet in functie stond van de voortplanting was zondig. De biechtstoelen zaten vol.

    @ Arkan al-Ifranji, Expleciet - Voor en Islamitisch bewustzijn promoot een seksuele cultuur die in West-Europa werkelijk bijna verdwenen is. 'Het voortplantingsinstinct...' staat in uw middens - die bijlange niet de ganse Moslim gemeenschap omvat - centraal. Uw tekst is uitgesproken holebi vijandig. ('Abnormaliteiten'...) Door de vrouw tot wandelende baarmoeder te degraderen ('Instinct') draait u de klok een halve eeuw terug.

    De feministische 'Oude Belgen' wacht een harde strijd. De feministische 'Nieuwe Belgen' uit de Moslim gemeenschap roeren zich en hebben nog heel wat ballast op te ruimen. 'Om wat nog komen moet...'. ('Nieuwe seksuele preutsheid...') (2)

    1 - 'Expliciet' http://www.expliciet.nl/content/view/712/97/ 2 - 'Nieuwe seksuele preutsheid' www.dewereldmorgen.be/blogs/koen-calliauw/2012/04/30/nieuwe-seksuele-preutsheid-no-way

  • door Mare Van Hove op woensdag 2 mei 2012

    Eerst en vooral Evie, dank om dit te schrijven. Je weet dat we het vaak niet met elkaar eens zijn, maar blijkbaar gaat dat dan meer over voorgestelde oplossingen dan heersende analyse, want behalve dat ik her en der een uitspraak wat te kort door de bocht vind, sluit ik me verder volledig aan bij je betoog.

    Dat dat me in deze tijden enkel treuriger maakt, zal je niet verbazen wellicht. Ik kan wérkelijk niet begrijpen waarom anno 2012 wijzen op zware onrecht en pijn dat vrouwen wordt aangedaan, steevast een berg remmende, ongelovige, lacherige en defensieve reacties van mannen oplevert. Dat terwijl ik op één, max twee handen het totaal aantal mannen kan tellen die zeggen: 'fuck dat kan niet, en laat ons met onze zusters vechten om dat op te lossen, koste wat het kost!'

    Vergis ik me als beide invalshoeken evenveel energie kosten?

    Beste mannen in deze discussie (Koen Calliauw uitgezonderd): dit is enkel een weergave van een oorlog tussen de seksen als je dat daar zelf van wilt maken. De cijfers zijn wat ze zijn, ik sluit me aan bij de cijfers zoals Evie en Pasht ze opperen, die zijn namelijk officieel, ook al zijn ze zo ongelooflijk dat je er in 2012 misschien liever niet in gelooft. Wel ja, de koppen massaal in het zand steken zal geen betere wereld dichterbij brengen. Bovendien - en misschien is dat een gevoelsmatig sterker argument voor al wie zich misschien aangesproken voelt? - kunnen je zusters eindelijk een minimaal respect en vertrouwen voor je opbrengen ten opzichte van die mannen die de daad naar het woord voegen en stoppen met van die gemakkelijke defensies zonder enige kennis van zaken of betrokkenheid. Het is namelijk nogal makkelijk, de eigen handen in onschuld wassen en daarmee is de kous af.

    Om het ietwat concreter te draaien, we zijn met een paar mensen verkennende stappen aan het zetten om een mannen-emancipatie-groep op te richten die liefst ook hieromtrent bewust is. Wie na a ook b durft te zeggen (put your money where your mouth is), je mag je kenbaar maken op marevanhove@gmail.com, en wie weet hebben we dan een dergelijke oorlogszuchtige taal tussen M en V ooit niet meer nodig...

    • door Bruno D. op woensdag 2 mei 2012

      Hm, als u daarmee bedoelt: een einde stellen aan de diabolisering van mannen en aan de dubbele standaarden waarbij een vrouw niets kan misdoen of automatisch wordt vergoeilijk, dan is dat inderdaad een mooi initiatief die perfect beantwoordt aan een acute maatschappelijke nood.

      • door Mare Van Hove op woensdag 2 mei 2012

        Ik zou zeggen: neem een dergelijke wroeging mee, praat die uit in groep, doe er iets constructiefs mee, en ALSJEBLIEFT onderbreek er feministische aanklachten niet mee. Want hier wordt niks vergoeilijkt, enkel een overgeeflijke onrechtvaardigheid aangekaart die je onmogelijk vanuit eer en geweten kan aanvechten.

        • door Mare Van Hove op woensdag 2 mei 2012

          Om op je vraag inhoudelijk te antwoorden: Ja SURE wordt er gelogen over bepaalde aanklachten mbt aanranding. Ja SURE heeft een man daar weinig verweer tegen. Ja SURE is dat onrechtvaardig. Ja SURE mag je je daar rond rechtstellen. Maar NEEN het staat niet op gelijke hoogte met wat vrouwen wordt aangedaan. En NEEN het is geen argument om een debat over structureel seksueel geweld in de kiem te smoren.

          • door Mare Van Hove op donderdag 3 mei 2012

            Hmmm... Opvallend hoor: bied ik een oplossing aan voorbij terugkerende aanvallen op feminisme, valt de communicatie stil. Ik zag dat al keer op keer op keer. Het is één ding te protesteren als je het niet eens bent met scherpere uitspraken vanuit feministische hoek, maar duidelijk nog een ander om vervolgens ook nog b te zeggen en mee te helpen aan een oplossing.

            Een extra teleurstelling bovenop de feiten van hierboven, en voor mij alvast reden genoeg om geen rekening meer te houden met je protesten.

            • door Germaine op vrijdag 11 mei 2012

              Héééééél kleintjes hoor Mark Van Hove je laatste opmerking. Je maakt je daarmee heel ongeloofwaardig.

  • door Segers Anne op vrijdag 11 mei 2012

    Momenteel zit ik reeds 10 maanden thuis op ziekenfonds wegens verkrachting op mijn werk. Gisteren kreeg ik van mijn baas een sms dat ik ga ontslagen worden. De verkrachter mag blijven werken en wordt niet gestraft. Wat heb ik misdaan? Is er nog rechtvaardigheid? Deze wereld kan ik niet meer aan. Een einde aan alles maken lijkt me nog de beste oplossing.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties