about
Toon menu
Analyse

Enkele huiveringwekkende feiten en cijfers over de crisis in Spanje

'Besparen, besparen, want de overheden leven op te grote voet.' Nu de eurocrisis Spanje bereikt, is die uitleg niet langer vol te houden. Spanje had tot vlak voor de crisis uitbrak een zeer zuinige overheid. En terwijl de koning op olifanten jaagt, kreunt zijn volk. We verzamelden enkele cijfers. Lees en huiver.
woensdag 18 april 2012

“Het spijt me heel hard. Het was een vergissing en het zal niet meer gebeuren.” De Spaanse koning buigt diep het hoofd nu hij onder vuur ligt voor zijn luxueuze olifantenjachtpartij in Botswana. Om een olifant te mogen neerschieten tijdens een weekje safari in het Zuid-Afrikaanse land betaal je algauw 25.000 dollar. De twee waterbuffels die hij eveneens tijdens die safari neerknalde, kosten 3750 dollar per exemplaar.

Maar WWF-erevoorzitter en wapenfreak Juan Carlos (die eerder ook al per ongeluk zijn eigen broer doodschoot) heeft er dus spijt van. Op luxueuze safari gaan terwijl je eigen bevolking kreunt onder de gevolgen van de economische crisis, doe je niet.

De crisis in Spanje wordt trouwens een ideologische kluif voor de economen en politici die blijven beweren dat de Europese problemen te wijten zijn aan te gulzige overheden. De Spaanse overheid was voor het uitbreken van de crisis in 2008 een toonbeeld van soberheid.

In 2007 had Spanje een begrotingsoverschot (u leest het goed: overschot!) van 1,9 procent. De schuldgraad bedroeg toen 36,1 procent. Ter vergelijking: Duitsland zat toen met een overschot van 0,3 procent en een schuld van 64,9 procent. Het Verenigd Koninkrijk had in 2007 (na 25 jaar neoliberalisme) een tekort van 2,7 procent en torste toen een overheidsschuld van 44,5 procent van het BBP.

Twee jaar later bedroeg het tekort 11,1 procent en was de schuld aangedikt tot 53,3 procent. De werkloosheid was meer dan verdubbeld. Wat was er gebeurd?

Een reusachtige stroom leningen van – vooral – Duitse banken aan Spaanse gezinnen had een enorme luchtbel in de huizenmarkt gecreëerd. Volgens de Bank for International Settlements pompten Duitse banken 155 miljard euro in die luchtbel. Tussen 1985 en 2007 verdrievoudigden de huizenprijzen.

In 2008 spatte die luchtbel - in het zog van de financiële crisis - uit elkaar. De bouwsector viel stil, de werkloosheid schoot omhoog. Bijna 24 procent van de Spanjaarden zit zonder werk. Naar schatting  3,5 miljoen woningen staan leeg te verkommeren terwijl 30.000 Spanjaarden op straat moeten leven.

'Extreem hard'

De crisis heeft naast die schrijnende toestand op de woningmarkt nog andere desastreuze sociale gevolgen. Uit een rapport van Caritas blijkt dat 11 miljoen Spanjaarden onder de armoedegrens leven (22 procent van de bevolking). Alleen in Roemenië en Letland zijn er procentueel meer armen.

De autonome regio Extremadura in het zuidwesten van Spanje doet haar naam (extreem hard) alle eer aan en is de armste streek van Spanje: 38,2 procent van de inwoners leeft er in armoede.

Het reëel besteedbare inkomen per Spanjaard daalde tussen 2007 en 2010 met 9 procent. In 9,1 procent van de huishoudens zijn alle volwassenen werkloos.

580.000 Spanjaarden leven in een gezin waar er geen enkele euro binnenkomt, noch via een loon, noch via een vervangingsinkomen. De Spaanse krant Cinco Dias berekende dat 2,2 miljoen werklozen geen enkele uitkering of steun genieten.

Dat komt doordat de uitkeringen beperkt zijn in de tijd. Als je zes jaar onafgebroken gewerkt hebt voor je werkloos werd, heb je recht op het maximum van twee jaar uitkering. Als ze aan bepaalde voorwaarden voldoen, hebben sommige werklozen na die periode nog gedurende maximum zes maanden recht op een kleine subsidie van 426 euro.

Aan de hoge lonen ligt de crisis niet. Veel lonen zijn zo laag dat 940.000 Spanjaarden een baan hebben maar toch niet boven de armoedegrens klauteren.

Europese noodfonds

Spanje werd de voorbije dagen opnieuw onder vuur genomen door de speculanten en verscheen daardoor opnieuw op de radar van de financiële katernen in de kranten. De rente die het land moet betalen op staatsobligaties met een termijn van tien jaar flirt opnieuw met de psychologische grens van zes procent.

Het land – de vierde economie van Europa – vormt een ernstige bedreiging voor de eurozone. Vraag is nu of ook Spanje zal moeten aankloppen bij het Europese noodfonds. Volgens specialist Wolfgang Munchau is dat een kwestie van tijd.

Andere specialisten wijzen er op dat vooral de Spaanse banken er erg aan toe zijn. Als de huizenmarkt nog meer afbrokkelt, zouden ze wel eens 80 miljard euro vers kapitaal nodig hebben. De Spaanse overheid kan dat onmogelijk ophoesten.

Het probleem is dat de Spaanse economie veel te groot is voor het Europese noodfonds. De Europese leiders en de Europese Centrale Bank proberen dus tijd te winnen. En wellicht zal dat ook wel nog enkele maanden lukken.

Economische zelfmoord

Maar het recept dat ze voorschrijven, leidt onvermijdelijk tot economische zelfmoord, schreef de Amerikaanse nobelprijswinnaar voor economie Paul Krugman deze week.

“Het medicijn dat Berlijn en Frankfurt voorschrijven is - goed geraden - meer besparingen. Dat is, ronduit gezegd, krankzinnig. Europa heeft al enkele jaren ervaring met strenge besparingsprogramma's, en de resultaten zijn precies wat geschiedenisstudenten u vertelden wat zou gebeuren: zulke programma's duwen depressieve economieën nog dieper in een depressie”, aldus Krugman.

Om het begrotingstekort in 2012 met 3,2 procent (van 8,5 tot 5,3 procent) terug te dringen zoals Europa eist, moet Spanje één van de grootste besparingsoperaties in een geïndustrialiseerd land ooit doorvoeren. De Spaanse econoom Luis Garicano berekende dat de Spaanse overheid dit jaar een bedrag tussen de 53 en 64 miljard euro moet besparen. Dat is de helft meer dan de Spaanse overheid zelf verwacht. Het cijfer van die econoom houdt er rekening mee dat de economie (het BBP dus) nog meer zal krimpen door de besparingen.

“De Spaanse regering zal zoveel verpleegsters en leraars moeten ontslaan dat het resultaat een politieke opstand zal zijn”, voorspelt Wolfgang Munchau van de Financial Times.

Dat van die verpleegsters en leraars is niet uit de lucht gegrepen. Om de doelstellingen van de Europese Unie te halen, kijkt de Spaanse regering van premier Mariano Rajoy in de richting van de autonome regio's die goed zijn voor de helft van alle overheidsuitgaven en instaan voor de scholen en de ziekenhuizen.

Het lijkt absurd om zeer drastisch te besparen op onderwijs terwijl 50,5 procent van de jongeren (van – 25) werkloos is. Het Spaanse onderwijs bevindt zich nu al in een erbarmelijke toestand: 28 procent van de jongeren verlaat de school zonder enig diploma.

De Europese leiders kiezen voor economische zelfmoord omdat ze de constructiefout in de Europese Unie en de eurozone niet willen zien. De Duitse economie die sinds 2005 keihard inzette op loonmatiging (één op zes werknemers in Duitsland verdient slechts 4 tot 6 euro per uur), kan volgens de Amerikaanse econoom Nourial Roubini een euro aan die 1,3 dollar waard is. Om competitief te zijn hebben de veel zwakkere economieën van het zuiden een euro nodig die één dollar waard is.

Het Duitse loonbeleid (en de strakke besparingsdwang) wurgt de Europese economie. Het Duitse
economische beleid en vooral dan de dalende lonen van het jongste decennium hebben de Europese crisis veroorzaakt. Dat was een van de markante vaststellingen uit het recentste jaarrapport van de Internationale Arbeidsorganisatie (IAO) over de globale werkgelegenheidstrends.

Dat de veel te gulzige overheden het probleem zijn, is in het geval van Spanje onmogelijk vol te houden. Dat werd hierboven aangetoond. Toch gaat de Europese Unie verder op dat glibberige ideologische pad. Na Griekenland dreigt een tweede Zuid-Europees land in de sociale ravijn te belanden.

Twee data in de heel nabije toekomst zullen dat kaartenhuis nog meer doen wankelen. Op 6 mei zullen de Grieken de partijen die verantwoordelijk zijn voor de besparingen ongenadig afstraffen. En op 12 mei schudden de Spaanse indignados de winterslaap definitief van zich af.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

25 reacties

  • door petrel41 op woensdag 18 april 2012
    • door Marc Vandepitte op donderdag 19 april 2012

      Volgens de Financial Times van vandaag zou het jachtpartijtje gefinancierd geweest zijn door een zakenman in dienst van prins Salman bin Abdulaziz, niemand minder dan de minister van defensie van Saoedi-Arabië. In de krant El Mundo is te lezen dat die prins een sleutelfiguur was in een reuzencontract van een slordige 7 miljard dollar voor een tgv spoorlijn tussen Mekka en Medina. De Koninklijke safari zou een ‘beloning’ geweest zijn voor dat contract.

  • door froels op woensdag 18 april 2012

    Krugman in The NYTimes: http://www.nytimes.com/2012/04/16/opinion/krugman-europes-economic-suicide.html?_r=1&partner=rssnyt&emc=rss Méér inflatie is nodig. The Am centrale bank, de Federal Reserve (“Fed”) heeft als wettelijke opdracht ook full employment, volledige tewerkstelling. Dit is niet het geval voor de Europese Centrale bank, noch voor de nationale banken. http://www.nytimes.com/2012/04/06/opinion/krugman-not-enough-inflation.html?partner=rssnyt&emc=rss In De Morgen: http://www.demorgen.be/dm/nl/2461/De-Gedachte/article/detail/1424448/2012/04/17/De-economische-zelfmoord-van-Europa.dhtml

    • door Steven Frans op woensdag 18 april 2012

      Het probleem is toch niet dat er te weinig geld in het systeem is, het zit en komt alleen in de verkeerde handen of vergis ik mij?

      "Meanwhile, other parts of the private sector (like much of corporate America) are sitting on large hoards of cash; the prospect of moderate inflation would make letting the cash just sit there less attractive, acting as a spur to investment — again, helping to promote overall recovery." ...

      Hoeveel van het geld dat de ECB voor 1% aan de banken geeft vloeit naar de reële economie*, en hoeveel ervan wordt gebruikt om op de financiële markten te speculeren?

      *Waar investeringen met oog op hoge winstvoeten de crisis van de overproductie enkel zullen doen toenemen of niet?

  • door froels op woensdag 18 april 2012
    • door catteeuw op donderdag 19 april 2012

      Gezien het aantal imperialistische oorlogcriminelen (bvb Obama - Kissinger) die de nobelprijs voor vrede krijgen - gezien het een bank is die het prijzengeld drukt en de nobelsten selecteert - krijgt de nobel prijs van mij de prijs voor de grootste zever beker - na de 11 Oscars die Titanic heeft gewonnen uiteraard.

      Het hele financiele systeem is gebaseerd op valsmunterij, valse democratische-meritocratische legitimatie ervan en een aristocratisch principe dat een persoon beloond mag worden voor de relatieve monitaire waarde bepaling van eigendoms-certificaten ipv bewezen arbeid. Het is absurd dat mensen naar waarde geschat worden voor het vasthouden van eigendomsbewijzen die ze zelf nog eens mogen uit hun gat toveren - en dat de brave burgers daaraan gehoorzaam moeten zijn - dat komt neer op slavernij.

      Je verwijst naar opinies in DeMorgen, maar de eigenaar van DeMorgen (en zowat het hele informatie-creatie-distributie netwerk in het Vlaamsche terrarium) is één van die genetische bankiers die het recht heeft geerft om geld te drukken. Niet alleen dat, hij krijgt nog eens miljoenen eenheden aan die gedrukte valse waarde papieren die hij en zijn vriendjes bij de NBB tegen interest aan de bevolking opdringen via de democratische autoriteits figuren die ze in hun kranten promoten. Geld creatie waarvoor de plebs moeten betalen in de vorm van inflatie (het opzettelijk verschuiven vd geld-ratio - het stelen van de beloning voor reeds geleverde arbeid). Hij is medeplichtig aan de crisis, hij passeert meerdere malen langs de kassa, en dan moet ik in zijn krant, dubbel betaald met inflatie, de oplossing voor "onze crisis" lezen. Aangeboden door iemand wiens credentie het winnen van een bankiers-prijs is. Alsjeblief. Hun enige talent is nepotisme, liegen en geheimzinnig doen, hun toegevoegde waarde aan ons leven is negatief.

      Het is een vals debat om te zeggen dat overheden (onze zogenaamde dienaren) meer of minder moeten spenderen (geven aan de parasitaire aristocraten - sorry, managers - voor hun persoonlijke ambities en voorspoed), de banken moeten redden of niet (alles wat de staat wil uitgeven moeten ze lenen aan deze valsmunterij kartels - dus dubbele winst en nooit verlies), want het hele burocratische mechanisme achter de valse monitaire eenheid heeft geen logische democratische legitimiteit. Het is alsof je zit te debateren of een ramkraak eerlijker is dan een overval.

      Naar kranten, economen, ministers, overheden,... en soortgelijke nobele apen luisteren om een opinie over de economie te mogen hebben - is als luisteren naar priesters en de kerk om een opinie over de oorsprong van het leven te vormen. Ge weet wel, van die megalomanen die beweren een directe connectie te hebben met de machten der creatie en de absolute waarheid. Alles hebben wij te danken aan Economicus de almachtige en de maatpakken zijn zijn gezalfde orakels der waarheid. Zonder hun leiderschap zouden we morgen allemaal pardoes dood vallen als de bruine heidenen die op olie velden leven.

      Oneindige groei niet fysiekelijk mogelijk zeg je - je vind geen infantiel geluk meer in het verzamelen van objecten - 8 uur aan een stuk dezelfde taken uitvoeren voor een wezel is een kostuum die iemand kende en daardoor het geld gekregen heeft - misschien moet je eens gaan biechten bij één van onze zielenknijpers - slik maar een van onze gesubsidieerde verslavende pillentjes - en dan kan je weer vrolijk en gelukkig aan de slag. Dan ben je weer helemaal normaal en een godvruchtige dienaar van onze heer DE Economie. Want zoals Hij is - kan er maar één zijn. En Hij is de perfectie zelve.

      Het geld is zever. Het is fictieve burocratische macht en rijkdom die ze uit hun gat toveren met een leugen van intellectuele, democratische, morele superioriteit. Het is geen eenheid van waarde - het is een leugen. De enige waarde van de euro en alle papieren certificaten is dat wij eraan gehoorzaam zijn. Als iedereen InDeMorgen afspreekt dat euros niet bestaan - dat het geen legitime ijking van waarde is - dan bestaat DeMorgen ook niet meer.

      Deze crisis is een verhaaltje. Wat de managers van banken en beurzen en overheden doen is stelen door de relatieve waarde van hun certificaten te manipuleren - zoals de euro - zoals staat-obligaties - zoals aandelen. Waar het altijd werkelijk om draait zijn de grondstoffen zoals land, arbeid, hout, olie,... en omdat zij het geld kunnen drukken, en omdat zij u kunnen taxeren, kunnen ze altijd op ieder moment beslissen om de levensmiddelen waarvoor je hebt gewerkt vanonder u te kopen. Deze crisis dient om de restjes vd grondstoffen - zoals landbouwgrond om van te leven, zoals de olie velden - in de handen van nobel prijs winnaars en hun megalomane vriendjes te houden. Deze crisis is een monitaire oorlog tussen de privé kartels van valsmunters die hun waarde papieren via oorlogen, via het onderwijs, via schuld en belasting, via de valse morele autoriteit van overheden,... hebben opgedrongen aan iedere individuele homo sapiens op dit nietig planeetje. Iedere plant, elk dier, elke microbe, in feite. Iedere economische "opinie" die niet duidelijk argumenteert vanuit de realiteit van geld-creatie - militaire bezetting van grondstoffen - het burocratisch onderwerpen van mensen - is dikke monitaire zever. In mijn bescheiden opinie natuurlijk.

      http://www.youtube.com/watch?v=JXt1cayx0hs

  • door catteeuw op woensdag 18 april 2012

    Het zijn de overheden/geld-drukkers die de economie creëeren en legitimeren, het zijn de burgers die eraan gehoorzaam zijn - eraan medeplichtig zijn.

    Is een begrotingsoverschot in 2007 een teken van zuinigheid of zijn dat gewoon de belastingen op de zeep bel die door de naald der dalende olie productie geprikt werd?

    Is het niet de bedoeling dat al die cijfertjes iets in de realiteit beschrijven, zoals ze dat bij ingenieurs en sporten en doctoren en ... doen. Wat is die euro waaraan we allemaal gehoorzaam zijn? Is het land, is het goud, is het arbeid, is het liefde,...? Spanje maakte winst in 2007 - ze haalde er dus meer uit dan ze erin stak - is dat zuinig? Zuinig met wat? Met arbeid, met grondstof, met land,...?

    Als je zegt Spanje was zuinig maar de bevolking was als wilden aan het bouwen, wat is er dan zuinig precies aan de Spaanse economie? Is niet elke economische activiteit een vorm van consumptie en dus de tegenhanger van zuinigheid? Is niet alle fysieke-werkelijke-echte winst op de ene plaats een verlies ergens anders - gezien de planeet rond is en al?

    Hoe lang kan je huizen blijven bouwen in Spanje of de rest vd bewoonbare wereld? Of gaan we ze gewoon telkens afbreken en weer opbouwen zodat de banken leningen kunnen uitdelen? Je kan mensen verplicht uit hun huis smijten zodat ze moeten werken voor de lening om het nieuwe huis te bouwen. Of is dat niet zo'n beetje het punt van monitaire belastingen - wortel aan een stokje.

    Het ECB staat boven de staat in de schuld-piramide, maar uiteindelijk is de hele constructie gefundeerd op de consumptie van eindige grondstoffen en wanneer de vraag de productie overstijgt dan moet het systeem krimpen. De staat heeft besloten de banken te redden want de banken staan boven de staat. Maar de staat legitimeert de economische piramide en is uiteindelijk het instituut met de macht om de consumptie te stoppen en de schuld en de geld-creatie illegaal te verklaren. Het probleem met de staat is dat het vol bankiers zit.

    • door Tin Vankerkom op donderdag 19 april 2012

      Het zaal zichzelf wel 'oplossen', Teller. Het probleem is ook dat de schuldenlast afgewenteld wordt op steeds hogere instanties - heb ik mij laten vertellen - van privébanken naar de staat, van de staat naar Europa (lees: de ECB, zeggen ze dan), maar als de relance-fee niet komt, zal er op een gegeven moment geen hogere instantie meer zijn om bij aan te kloppen en zakt het hele kaartenhuis in elkaar. Nostradamus heeft ook al zoiets voorspeld, klinkt het uit een andere hoek. hij heeft het over 'les simulacres de l'argent', naar het schijnt, en dan zien wij ineens in dat de simulacres maar simulacres zijn en worden ze massaal verbrand. Grappig, niet?

    • door Tin Vankerkom op donderdag 19 april 2012

      Het zaal zichzelf wel 'oplossen', Teller. Het probleem is ook dat de schuldenlast afgewenteld wordt op steeds hogere instanties - heb ik mij laten vertellen - van privébanken naar de staat, van de staat naar Europa (lees: de ECB, zeggen ze dan), maar als de relance-fee niet komt, zal er op een gegeven moment geen hogere instantie meer zijn om bij aan te kloppen en zakt het hele kaartenhuis in elkaar. Nostradamus heeft ook al zoiets voorspeld, klinkt het uit een andere hoek. hij heeft het over 'les simulacres de l'argent', naar het schijnt, en dan zien wij ineens in dat de simulacres maar simulacres zijn en worden ze massaal verbrand. Grappig, niet?

    • door aronjaco op donderdag 19 april 2012

      Goed zo Teller.

    • door froels op donderdag 19 april 2012

      Teller: de (Belgische) staat heeft niet meer de uiteindelijke macht om het systeem ingrijpend te wijzigen. Europa, IMF en ECB hebben veel bevoegdheden verworven, en zij onafhankelijk van de een staat. De ECB is statutair 'onafhankelijk' en mag geen instructies ontvangen van overheden, noch problemen zoals groei en werkgelegenheid aanpakken, dat is niet de opdracht (zie ECB site). Historisch zal de ECB en EC natuurlijk vanuit "de politiek" zijn ontworpen; maar nog meer vanuit het bedrijfsleven. en zoals u zegt: ook staten zitten vol met 'bankiers', althans op vele cruciale plaatsen. We zouden ook kunnen verder gaan, en zeggen: de kiezers hebben het allemaal zo gewild. Of klopt dat niet? Ja, ze hebben en blijven de politici verkiezen; maar ze kunnen ook niet anders! Neem GR en ES: de regeringen wisselden maar de problemen voor de bevolking blijven onopgelost. Een laatste element: wat de kiezers doen wordt bepaald door hun perceptie van de feiten en oplossingen. en wie beslist over die perceptie? Even raden.

  • door kris merckx op woensdag 18 april 2012

    Goed gedocumenteerde analyse. Ik deel ze op Facebook. Maar de verklaring van Extremadura als 'extreem hard' lijkt me een Hineininterpretiering. De naam zou namelijk komen van de streek 'achter de rivier Duero'. Maar dit taalakkefietje is onbeduidend tegenover de crisis die de Spaanse werkers (en niet hun olifantenjagende vorst) op dit ogenblik treft.

  • door Piet De Pauw op woensdag 18 april 2012

    Hieronder de analyse van de Oostenrijske school (citaat): "The Origin of the Calamity: Credit Expansion

    When fractional-reserve banks expand credit, malinvestments result. Entrepreneurs induced by artificially low interest rates engage in new investment projects that the lower interest rates suddenly make look profitable. Many of these investments are not financed by real savings but just by money created out of thin air by the banking system. The new investments absorb important resources from other sectors that are not affected so much by the inflow of the new money. There results a real distortion in the productive structure of the economy. In the last cycle, malinvestments in the booming housing markets contrasted with important bottlenecks such as in the commodity sector.

    The Real Distortions Trigger a Financial Crisis

    In 2008, the crisis of the real economy triggered a banking or financial crisis. Artificially low interest rates had facilitated excessive debt accumulation to finance bubble activities. When the malinvestments became apparent, the market value of these investments dropped sharply. Part of these assets (malinvestments) was property of the banking system or financed by it."

    • door Steven Frans op donderdag 19 april 2012

      Als je hun analyse doortrekt kan je maar beter elke (sociale) wetgeving laten vallen, dat verhindert nl. toch maar de optimale allocatie van productiefactoren (uit het door uw aangehaalde artikel bijv.: "Governments also inhibited factor markets from being flexible and subsidized unemployment by paying unemployment benefits.", en zo kom je op de site van het Von Mises-instituut nog artikels tegen die pleiten voor de afschaffing van het verbod op kinderarbeid of die menen dat orgaanhandel geen probleem is.)

      Maar zelfs al laat je de vrije markt volledig doen (wat zij bepleiten en waar naar ik hoop en denk niemand in linkse hoek de sociaal-economische en ethische consequenties van zal aanvaarden), volgens marxistische economen zal het kapitalisme gekenmerkt blijven door crisissen van overproductie die binnen het systeem enkel kunnen opgelost worden door vernietiging van overtollige productie. (Wat de Oosenrijkers terecht aangeven is dat die overproductiecrisis al 30 jaar lang kunstmatig verscholen werd door uitbouw van de financiële sector (ondersteund door geldcreatie) met alle bubbels die daaruit volgden.)

      Ik kan me ook vergissen natuurlijk en dan hoor ik 't graag.

    • door froels op donderdag 19 april 2012

      Het korte citaat van de "Oostenrijkse school" (whatever that means) lijkt mij correct. Banken en bouwondernemers vonden een middel om veel te verdienen door verbruikers veel te laten lenen. Dat het systeem maar houdbaar blijft op voorwaarde dat de verbruikers kunnen terugbetalen dankzij stijgende inkomens/welvaart, lag buiten hun blikveld. Ze zijn immers geen macroeconomen, maar bedrijfsleiders; en dat is het hele verschil tussen eigenbelang op korte termijn, en wetenschappelijk inzicht op lange termijn. Wel houd ik niet van het woord "bubble", zeepbel. Dat is volgens mij geen wetenschap maar literatuur of dichtkunst. Het is een vorm van bedrog. Want iemand heeft finaal wèl geprofiteerd van die "bubble", maar er wordt nooit gezegd wie. Alleen wordt om het uur herhaald wie nu moet betalen: de overheden en de burgers. Dat ze spreken van "malinvestment" is een waardeoordeel. "Mal-"? voor wie, dat is altijd de vraag. De enen zijn slachtoffer, de anderen winnen. Wat is daar "mal-" aan? In een markt heeft iedereen het recht van slimmer te zijn dan de anderen; competitie, sneller, de juiste mensen kennen, goede publiciteit: de best will survive. Wie is daar tegen? Juist: de losers.

  • door Steven Schepers op donderdag 19 april 2012

    De UEFA gaat clubs met schulden veel harder aanpakken. De Europese voetbalbond dreigt met uitsluiting in de competitie als met name Spaanse clubs hun belastingschulden niet afbetalen.

    "We hebben regels. Als je niet betaalt, lig je eruit", verklaarde Gianni Infantino, secretaris van de bond, tegenover de BBC. "Clubs moeten hun schulden afbetalen. Belastingen zijn daar onderdeel van. Als ze die niet betalen, krijgen ze geen licentie."

    De twintig clubs uit de Spaanse Primera Division hebben samen een schuld van zo'n 752 miljoen euro. FC Barcelona en Real Madrid hebben daar het grootste aandeel in.

    Lees verder: http://www.voetbalnieuws.be/news/19610/UEFA_gaat_Spaanse_clubs_met_schuld_harder_aanpakken#ixzz1sTrFfBl0

    laissez faire, laissez passer heet dat; ofte: schuldig verzuim

  • door Frank Houwen op donderdag 19 april 2012

    Wanneer volgens de Amerikaanse econoom Nourial Roubini de Duitse economie een euro van 1,3 dollar aankan, en Zuid-Europese economien slechts een euro van 1 dollar, komt dat de facto neer op de onhoudbaarheid van de euro als eenheidsmunt. Men kan immers onmogelijk de euro behouden in Noord-Europa en tegelijk devalueren in Zuid-Europa. Afschaffen dus, hetgeen Wilders al jaren roept in de woestijn? Of toch maar behouden, en solidair aan boord blijven van de Titanic?

    • door christophe op vrijdag 20 april 2012

      Een oplossing kan ook zijn dat Duitsland de interne markt stimuleert met het loslaten van die strenge loonpolitiek.

  • door aronjaco op donderdag 19 april 2012

    Ik ben helemaal geen econoom en ik baseer mij bijgevolg enkel op mijn beetje boerenverstand. Trouwens , al die economische theorieën hebben aan zichzelf reeds bewezen altijd te falen, daar er steeds economische groei, lees winstmaximalisatie, wordt nagestreefd en slechts van daaruit wordt geredeneerd. Vandaar trouwens de crisis , met als geziene oorzaken , de banken en de “ schuldenpolitiek” die door Europa en Amerika als motor van groei wordt bejubeld. Een model dat welvaart voor en op onze planeet voor iedereen en alles ( bomen bv.), beoogt dat is volgens mij niet bestaande, noch in opbouw. Mijn inziens wordt de crisis, die overal in de Westerse wereld lijkt toe te slaan , aan de basis, veroorzaakt door : 1.De opkomst van nieuwe economische grootmachten , de Brick –landen, met hun overvloed aan werkkrachten en dus lage lonen. 2.Uitputting van de gebruikte bronnen voor grondstoffen en energie. 3.Het milieu is verziekt en de natuur begint zich stilaan de wreken voor ons onverantwoord verkrachten van onze habitat. Er ontstaat onherstelbare schade en die wordt totaal onbetaalbaar in de zin van “ kosten voor herstel”, zowel ecologisch, op het vlak van de leefbaarheid, behoud van gezondheid en op materieel vlak. 4.Schurkachtige CEO’s die slechts gaan voor winstmaximalisatie en dus zonder ook maar met iets rekening te houden. 5.Totale gebondenheid en onmondigheid van de politieke macht om binnen de Staat gedomineerd door “ het grote geld” ook maar iets te veranderen dat de crisis kan oplossen.

    Gevolg voor de Westerse economie is : de productiekosten rijzen stilaan de pan uit. Afzetgebieden worden schaars. Verdere economische groei zoals we die in het Westen kennen is op zijn minst problematisch geworden. Verbetering op dat vlak is mijn inziens utopie , zo wij verder gaan op de huidige weg., integendeel.

    Deze tijden , crisis, moet ons dus toch enkele zaken kunnen leren dacht ik zo, en met ons bedoel ik , met inbegrip van de financiële - en met inbegrip van de politieke macht, en dat is :

    1.De conventionele grondstof- energiebronnen geraken uitgeput ; er ontstaat schaarste en de prijzen rijzen logischerwijze de pan uit gezien het spel van vraag en aanbod.. 2.Nieuwe vormen van energiewinning zijn bijgevolg noodzakelijk. 3.Kernenergie is gezien in de noodzakelijkheid om te komen tot ecologisch en ethisch verantwoorde energiewinning niet langer een optie. 4.Om te beginnen kan er in onze lage landen , maar dat binnen een Europees energiebeleid met als visie “ onafhankelijk worden van de conventionele vormen van energiewinning, “maximaal” ingezet worden op de winning van windenergie in de Noordzee en op de winning van zonne-energie daar waar dat voor de hand ligt ( Zuiden). 5.Het bedrijfsleven kan zo wie zo profiteren doordat ze de molens en zonne-installaties moet fabriceren,plaatsen en onderhouden. Een deel van de opbrengsten moeten echter hoe dan ook (via de staat) structureel naar de bevolking blijven vloeien via de inning van taksen/belastingen op verantwoorde basis ( is te bekijken). 6.Materie is energie. Er moet volop ingezet worden op maximale recyclage van gebruikte grondstoffen met daaraan gekoppeld, daarop gebouwd, een aangepaste productie van goederen. Grondstoffen worden niet langer verspild.

    • door froels op donderdag 19 april 2012

      Aronjaco: u heeft zeker gelijk met te wijzen op de uitputting van planeet enz. en de promotie van hernieuwbare energie. Maar de eurocrisis, of juister: de begrotingscrisis, dus de stijgende tekorten op de overheidsbegrotingen, die EC en IMF willen oplossen door minder uitgaven: die komen door een ander mechanisme. In tweede volgorde, door de daling van de staatsinkomsten, door de dalende productie en investeringen (stilstand van het BNP), deze door de dalende verkoop en stijgende productiviteit en dalende werkgelegenheid. In eerste instantie door de torenhoge intrestvoeten die overheden moeten betalen op de geldmarkt, door de speculatie op overheidsobligaties; en de redding van banken, meteen vele miljarden. Even de financiële steun aan bedrijven in herinnering brengen (notionele intrestaftrek, ontlasting van sociale bijdragen...) die al enkele jaren gewoongoed zijn. Laatste puntje: "5.Het bedrijfsleven kan zo wie zo profiteren doordat ze de molens en zonne-installaties moet fabriceren,plaatsen en onderhouden". Helaas, het ene bedrijf is het andere niet. Ik maak geen windmolens, maar kerncentrales en houtkachels en petroleumraffinaderijen. Die molenwieken mogen mijn subsidies niet afpakken! Daarom heb ik vijf kranten en twee TV zenders gekocht die dat eventjes gaan uitleggen aan de kiezers. Ik steun natuurlijk ook deze politiekers die voor kerncentrales, houtkachels, enz zijn, en tegen molenwieken. Trouwens, die zijn slecht voor de vogels! Ik bescherm dus ook de natuur, ik ben ook groen!

  • door Lies Daneels op vrijdag 20 april 2012

    spanje staat bij mij zéér laag aangeschreven vanwege hun barbaarse stierengevechten. Zéér onlangs las ik nog dat er een premie uitgeloofd werd van maar liefst 500.000 euro aan de winnaar van zo'n barbaars spel. De organisator kan maar beter dat barbaars gedoe , welke al lang niet meer tot onze beschaving behoort afschaffen en nuttige dingen doen met het geld (wie weet waar hij het vandaan haalt) .Dit is van deze tijd , mr , hoe je ook mag noemen, Ik noem je alvast 'barbaar' .

  • door Karel de Graaf op vrijdag 20 april 2012

    Jarenlang was Spanje (net als Ierland) hèt voorbeeld voor de andere landen. "Kijk eens wat een groei ieder jaar!" Die groei was echter niet meer dan één grote vastgoed luchtbel, en niemand had dat blijkbaar in de gaten. Wat ik daarbij wel wil opmerken, is, dat de Spanjaarden zelf hier ook een grote verantwoordelijkheid dragen. Want wie ging al die hypotheken aan? Sommige Spanjaarden hebben wel 3 huizen bij een klein inkomen! Een kind kon weten dat dat niet goed kon blijven gaan. Het was één groot pyramidespel gevoed door onverzadigbare hebzucht. Dat "de Spanjaard" nu ook moet lijden onder de gevolgen van die hebzucht, vind ik dan ook niet zo vreemd. Feitelijk is Spanje niet meer dan een land dat voornamelijk leeft van de landbouw en het toerisme en het leeft dus op een veel te grote voet.

    • door froels op vrijdag 20 april 2012

      Wie nu betaalt zijn de gewone mensen die een laag of middelgroot inkomen hebben, en geen reserves. Wie niet in de armoede belandt zijn de bankdirecteuren die de leningen gaven, ofschoon "een kind kon weten dat dat niet goed kon blijven gaan", zoals u schrijft. Een kind wel, maar noch de Spaanse noch de Amerikaanse banken maakten zich zorgen over risicovolle leningen: ze geloofden dat het vastgoed hun waarborg was: pak die huizen gewoon af van mensen die niet kunnen afbetalen. En toen kocht niemand nog huizen, enz. Ik kan geen leedvermaak voelen bij de toestand van al deze mensen. Overigens raden kranten en experten hier bij ons ook aan, vastgoed te kopen: de waarde is vast, snapt u? En de prijzen stijgen in de toekomst...

  • door Jeannic op dinsdag 5 juni 2012

    Wat moest gebeuren is gebeurd: de immobiliënbubbel is ontplot. Dat zal er reeds jaren aan te komen. Er werd zonder versagen gebouwd, verkocht of niet. Honderden appertementen en huizen stonden er leeg bij en toch werden er nog duizenden bijgebouwd, dikwijls door de banken. Krediet? Geen probleem, tot 120% en daarbij nog meubelen op krediet, een nieuwe auto op krediet (een auto van 10.000 € af tebetalen over119 maanden!), zonder de "broodnodige" electronische toestellen te rekenen, ook op krediet. Wie goed rondkeek en een beetje nadacht, zag jàààren geleden al dat dit stond te gebeuren. Nu nog wordt langs alle kanten publiciteit gemaakt voor kopen op krediet. Daarbij verschijnen de ministers van de PP dageliks op de televisie om te verkondigen dat alles verbeterd is sedert hun aantreden. Volgens de minister van inanciën hebben de gewesten sinds het begin van het jaar 0,0% schulden bijgemaakt. Hij "vergeet" er ook bij te vermelden dat de apothekers in bvb. de Comunidad Valenciana (0,0 schulden) sedert 1 januari de apotheken niet meer heeft uitbetaald en deze nog meer dan 148 miljoen € te goed hebben, zodat er bij velen het water aan de lippen staat. Rajoy staat ook iedere dag op tv te oreren dat ze geen hulp van Europa nodig hebben, maar in dezelfde zin zegt hij ook dat Europa solidair moet zijn met de landen die het moeilijk hebben - Spanje dus. Mensen die geen werk meer hebben, en dat zijn er miljoenen, krijgen na een korte tijd absoluut niets meer. Veel gezinnen moeten leven van het (klein) pensioentje van thuislevende grootouders. En dit alles terwijl het eerste werk van sommige politiekers (o.a. de voorzitster van Castilla-La Mancha) was hun eigen wedde te vergroten. En zo kan men nog verder en verder voorbeelden aanhalen van leugens en halve waarheden. Ik hoop dat de internationale instantiesSpanje beter controleren dan ze met Griekenland gedaan hebben, zo niet komt men hier tot dezelfde (Griekse) toestand.

  • door Klaas Willekens op donderdag 19 juli 2012

    Mijns insziens worden hier heel wat rake punten aangehaald, maar zoals in een van de vele voorgaanda reacties vermeld werd, moet men vooral kijken naar het "Fractional Reserve Banking of Lending", zo u wil. Ik vind het niet normaal dat een staat of en groep van staten zoals de euro-groep, meer rente op zijn eigen munt moet betalen dan private banken, die het tot voor kort vertikten om het in de reële economie te pompen en het dan maar allemaal oppotte bij het ECB. Tegelijkertijd is met een grondwetswijziging (dit moet zelfs niet in de meeste staten, een gewone wetswijziging kan ook al) de mogelijkheid er voor de staat of een groep van staten, zoals de Euro-landen er om met onmiddelijke ingang de banken en dan zeker de centrale banken (die in handen zijn van de Rotschild's en absoluut geen federale instellingen zijn) het verboden te maken meer geld uit te lenen dan ze in voorraad hebben. Terzelvertijd print de overheid of de overheden samen schuld-vrij geld dat genoeg is om alle staatsschuld meteen af te betalen of ze doet dit in stappen, maar dit kan snel gaan, en kijken ze samen of elk afzonderlijk naar de kosten die ze daarbuiten nog moeten doen of welke investeringen nodig zijn om de economie draaiende te houden en toch de inflatie onder controle te krijgen. Men kan via een schuldenvrije economie op een tiental jaar Europa volledig op hernieuwbare energie laten draaien en als de rest van de wereld volgt, kunnen we misschien eindelijk eens beginnen te leven. Voor deze wereld bestaan reeds enkele voorbeelden in de V.S. Zij hebben spijtig genoeg hun leven ervoor moeten laten: Lincoln, Garfield, Kennedy...

    Maar opgeven mogen we nooit.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties