Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Discriminatie gesubsidieerd door de overheid

"Alle politici die de laatste 15 jaar met verontwaardigd reageren nadat er discriminerende praktijken worden getoond in de media vraag ik om hun verantwoordelijkheid op te nemen en instrumenten uit te werken die discriminatie echt aanpakken", schrijft Ikrame Kastit na de Koppen-reportage over discriminatie in de dienstenchequesector.
zondag 1 april 2012

De reportage van Koppen op 28/3/2012 brengt weer een pijnlijk feit naar boven, namelijk discriminatie in de dienstenchequesector. Uit de undercoverbeelden is duidelijk dat sommige bedrijven die met dienstencheques werken de antidiscriminatiewet niet toepassen of zelfs volledig negeren. Ze vragen of de personeelsleden van allochtone afkomst mogen zijn en bij een bepaald bedrijf hanteren ze zelfs een invulformulier waar je kan aankruisen of je huishulp buitenlands mag zijn. Dit is zo’n zichtbare discriminatie dat het probleem veel dieper moet liggen. De manier waarop de bedrijven deze discriminatoïre praktijken zo open en bloot uitoefenen is veelzeggend en duidt op een dieper liggend maatschappelijk fenomeen. Misschien is dit een probleem van een hele samenleving?

Om eerlijk te zijn ben ik niet verbaasd over de reportage. Dit zijn niet de eerste wanpraktijken die in de media worden belicht. We hebben de Adecco-zaak gehad met apartheidslijsten voor allochtonen en autochtonen. Deze apartheidslijst stelde hen in staat te registeren welke bedrijven geen allochtonen werknemers wilden aannemen. Vervolgens werden dezelfde praktijken blootgelegd in de reportage van VOLT (15/09/2011) waarin te zien was dat 7 op de 8 interims geen probleem had met klanten die geen allochtone werknemers wilden aanwerven. Uit het gelijke kansen-rapport van 2011 blijkt dat een kwart van de Vlamingen discriminatie op de arbeidsmarkt een heel normale zaak vindt. Recent hadden we ook Wouter Torfs, CEO van de gelijknamige schoenenwinkelketen, die op Radio 1 zei dat vrouwen met een hoofddoek niet welkom zijn om als verkoopsters in zijn winkels te werken, want dat zou de verkoopcijfers doen dalen.

De boodschap is dus dat discriminatie toelaatbaar is als dé klant hierom vraagt of als bedrijfsleiders denken dat dé klant dit vraagt. Het gaat de foute kant op als bedrijven personeel gaan aannemen op basis van uiterlijke kenmerken in plaats van capaciteiten. Zeker als dit gedoogd wordt door de overheid.

Ik hoor Monica de Coninck graag zeggen dat discriminatie niet toelaatbaar is in de dienstensector. Ik zou zelfs verder gaan, discriminatie is ontoelaatbaar eender waar. Niet bij Torfs, niet in de diensentensector, niet bij interims, niet in de horeca. Spijtig genoeg hoor ik van ministers steeds veel woorden maar in al die jaren zie ik nog weinig actie. Een discriminatiewet is niet goed genoeg zolang er geen praktijktesten zijn met bijhorende sanctionering, anders blijft deze maatregel dode letter. Zolang er geen andere maatregelen komen gaan we om de zoveel tijd weer een reportage krijgen waar wanpraktijken worden blootgelegd. Telkens opnieuw zullen we enkele verontwaardigde reacties van politici krijgen waar het ook dan bij zal blijven als dit probleem niet structureel wordt aangepakt met een effectief handhavingsbeleid.

Discriminatie moet een prioriteit zijn van heel de regering op alle vlakken. Hoeveel VRT testen zijn er nog nodig voor er echte maatregelen komen? Al die politici die de laatste 15 jaar met selectieve verontwaardiging reageren nadat er wanpraktijken in de media uitgezonden werden vraag ik om hun verantwoordelijkheid op te nemen en instrumenten uit te werken die discriminatie echt aanpakken. Hierbij raad ik aan om te kiezen voor praktijktesten mét bijhorende sancties. Hoog tijd voor nultolerantie ten opzicht van discriminatie!

Ikrame Kastit is actief bij Groen Antwerpen

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

6 reacties

  • door Dre Wolput op zondag 1 april 2012

    Beste Ikrame, Zoals u terecht stelt : het probleem van discriminatie ligt dieper. Het is eigenlijk inherent verbonden aan het ultra-liberale-personeelsbeleid wat wij kennen in België. Noch inzake (niet) aanwervingen, noch inzake ontslag is een werkgever ook maar enige uitleg verschuldigd. Bij een ontslag is het voldoende dat de werkgever de 'kostprijs' van een opzeg- of verbrekingsperiode betaalt. Een ontslag aanvechten bij de arbeidsrechtbank als zijnde 'willekeurig' is steeds meer een kamikaze-opdracht. Dat is wat ik,schreef in mijn blog op DWM van 21 december 2010. 'Discriminatie op de arbeidsmarkt'. Zie hierbij de volledige tekst van die blog.

    De 'groep van 10' is ijverig bezig met onderhandelen over een nieuw interprofessioneel akkoord (IPA). Dit bevat veel meer dan de 'loonopslag' die voor de volgende twee jaar mogelijk is. Ook de verlenging van de bijzondere 'brugpensioenen' maakt hiervan deel uit. En vooral de harmonisering van de statuten 'arbeiders' en 'bedienden'. Ongetwijfeld de zwaarste knoop die hopelijk kan worden ontward.

    Anonieme sollicitatiebrieven tegen discriminatie? Als het van minister van Werk, Joëlle Milquet (CdH), afhangt, zouden de sociale partners ook tot een akkoord moeten komen inzake de veralgemening van het anonieme CV. Want, laat er geen misverstand over zijn, discriminatie op de arbeidsmarkt is nog steeds een heel groot probleem. Discriminatie van allochtonen, ouderen, kortgeschoolden, enz ... Om deze discriminatie 'strenger' aan te pakken, pleit Milquet voor een veralgemening van het gebruik van een anoniem CV. Uiteraard ziet ze ook wel in dat dit op zich niet voldoende is. Ze wil dat 'diversiteit' een belangrijk hoofdstuk zal uitmaken van het IPA. In dat hoofdstuk kunnen sociale partners dan engagementen inschrijven voor de verbetering van de diversiteit bij de toegang tot werk en in het arbeidscircuit. Voor wat grotere ondernemingen zou, nog steeds volgens Milquet, de verplichting moeten gelden om een 'charter inzake gellijkheid en diversiteit' op te stellen. Bij het lezen van dit alles, krijg ik een ongelofelijk groot déja-vu-gevoel. Vlaanderen bijvoorbeeld hanteert al jaren de techniek van 'diversiteitsplannen'. Enerzijds ondersteunt de Vlaamse overheid ondernemingen die werk willen maken van diversiteit. Anderzijds is het nu al bijna 15 tot 20 jaar geleden dat enkele grote ondernemingen paginagrote advertenties plaatsten in alle kranten om op te roepen tot ... meer diversiteit. Dit heeft nog weinig tot géén concrete resultaten opgeleverd. Hoe dat komt? België kent een 'ultra-liberaal' personeelsbeleid. Noch inzake (niet) aanwervingen, noch inzake ontslag is een werkgever ook maar enige uitleg verschuldigd. Bij een ontslag is het voldoende dat de werkgever de 'kostprijs' van een opzeg- of verbrekingsperiode betaalt. Een ontslag aanvechten bij de arbeidsrechtbank als zijnde 'willekeurig' is steeds meer een kamikaze-opdracht. Bij onze Nederlandse buren is het ontslaan van een werknemer heel wat minder gemakkelijk. Jaren reeds stel ik vast dat vele werkgevers het vertikken om zelfs maar te reageren op sollicitatiebrieven. En zodra je het woord quota nog maar in de mond durft te nemen, steigeren alle werkgeversorganisaties samen op een groot - uiteraard een wit - paard. Met dergelijk 'ultra-liberaal' beleid zal je discriminatie nooit kunnen wegwerken, nog niet met duizenden anonieme CV's. Discriminatie is iets wat bij mensen 'tussen de oren' zit. Enkel een drastische ommekeer inzake die mentaliteit zal soelaas brengen. Daarvoor is een goed omkaderend (overheids)beleid nodig. Het is net dat gebrek aan beleid wat discriminatie steeds meer in de hand werkt! Dré Wolput http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2010/12/21/discriminatie-op-de-arbeidsmarkt

  • door Begripvol op maandag 2 april 2012

    Ik heb jaren een huishoudhulp gehad en ik moet zelf toegeven dat ik, na enkele mislukkingen, gekozen heb voor een blanke. Nochtans ben ik heel multicultureel en ben ik actief vrijwilliger in enkele Noord-Zuid-verenigingen. Het probleem is nml. dat je als "werkgever" bepaalde verwachtingen hebt van iemand, die betaald wordt met dienstencheques. Van een kuisvrouw verwacht je dat ze ook effectief kan kuisen, de loodgieter die je betaald moet tenslotte ook zijn vak kennen. Als je echter elke week opnieuw moet zeggen dat er onder bed niet gekuisd was, dat de spiegels vol strepen stonden etc. dan heb je er na een tijd genoeg van en ga je op zoek naar een andere. Ook zijn wij als Westerlingen nogal stipt, té stipt voor mensen van andere origine. 5 uur werken is effectief 5 uur werken, en niet 4 uur, of 4,5 uur. Na enkele mislukkingen (met zwarten) heb ik zelf gevraagd voor iemand met écht ervaring, een blanke, maar dit mocht ook een Poolse of zo zijn. De Belgische leek in den beginne ok, maar was uiteindelijk nogal duur (wat betreft onderhoudsproducten, die bovendien absoluut niet ecologisch mochten zijn). Ik heb persoonlijk geen probleem met welke cultuur of ras of taal, maar a.u.b. geef hen eerst een OPLEIDING in het werk zelf en in onze cultuur. Dit zal heel wat remmingen/vooroordelen wegnemen ...

    • door Marian Deneir op maandag 2 april 2012

      graag reageer ik op het bovenstaand artikel; wij zijn een klein dienstenchequebedrijf én hebben poetshulpen van vreemde origine. mijn ervaring is dat deze poetshulpen meer dan sommige andere Belgische poetshulpen veel minder afwezig zijn door ziekte en dergelijke. ze hebben een correcte werkesthetiek. wanneer wij expleciet gevraagd worden om enkel Belgische poetshulpen te sturen, beantwoorden wij steeds dat wij daar geen onderscheid in maken wel vind ik dat ze nederlands moeten begrijpen, je kan de klant toch moeilijk vragen om een vreemde taal te leren aangezien communicatie een zeer belangrijk aspect van de job is.

      op tv is enkel getoond hoe het niet moet, en niet hoe het bij andere bedrijven wél correct is.

  • door Rudi Dierick op dinsdag 3 april 2012

    Ikrame Kastit brengt hier de noodzakelijke en broodnodige strijd tegen discriminatie grote schade toe door ook een verbod op een hoofddoek op de werkplek als een discriminatie af te doen. Het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft zich al enkele keren over enkele zulke verboden uitgesproken. ALTIJD werden die verboden goedgekeurd! Er moet aan bepaalde voorwaarden voldaan zijn, maar het kan. De aangeklaagde discriminatie in dienstencheques- en interimbedrijven, die kan langs geen kanten.

    Het is daarbij niet omdat bepaalde dogmatici zoals Jozef De Witte die uitspraken van het Europees Mensenrechtenhof absoluut niet kunnen waarderen, en ze radicaal negeren, dat ze daarom het recht aan hun kant hebben. Dat die dogmatici die mening hebben is hun volste recht, maar dat ze in hun professioneel werk in zo'n functie het recht negeren zoals De Witte doet -en de uitspraken van dat hof zijn nu eenmaal de hoogste normen in onze rechtsorde- dat is een regelrechte schande.

    Ikrame Kastit, tijd om de argumentatie bij te stellen: de strijd tegen echte discriminaties zal des te geloofwaardiger en des te overtuigender worden van zodra ge dat doet!

    Over het CGKR, zie ook http://rudidierick.wordpress.com/2011/08/05/het-cgkr-en-haar-lieverdjes/.

    • door Ikrame Kastit op woensdag 4 april 2012

      Mensen weigeren aan te nemen die juiste capaciteiten hebben om de job uit te voeren alleen maar omdat de klant dat vraagt is voor mij discriminatie. Waar gaan we de lijn trekken? Mensen weigeren om hun uiterlijke kenmerken om dat dat voor meer winst zou kunnen zorgen is schandalig. Ze zijn daar ook heel duidelijk over op sollicitatie gesprekken, ik heb een zus en een moeder die een hofdoek dragen/droegen. En heb 10-tallen verhalen die ik u kan vertelen die erg zijn. Vegeet ook Hema niet, die zijn medewerkster ook ontslagen had die een hoofddiek droeg na dat er klanten daarover waren komen klagen. Raad u aan om mensen in uw omgeving met een hoofddoek daar over te raadplegen.

      • door Ice op vrijdag 6 april 2012

        “alleen maar omdat de klant dat vraagt”?! Pardon, de klant is KONING want de klant BETAALT! En dààr kunt u NIET rond, zo gaat dat HIER nu eenmaal! En wat uiterlijke kenmerken betreft: een hoofddoek is een uiting van een politieke ideologie, vermomd als religie, een statement dat gemaakt wordt om de superioriteit uit te drukken van het gewaande ‘enige, ware geloof’ en dàt kan niet in een maatschappij waar de historische achtergrond overwegend NIET net die religie heeft! Respect voor ONZE cultuur en de hier geldende religie/wetten etc.. zou al een begin zijn om een sàmen-leving te krijgen, niet het trachten te verdringen van de historische achtergrond van het land waar u verkiest te komen leven! Elke vrouw die een hoofddoek draagt discrimineert degenen die geen hoofddoek dragen want zij wensen zich te onderscheiden van al de anderen en de definitie van discriminatie is: “zich onderscheiden”! De boel dus niet omdraaien en opportunistisch trachten uw gelijk te halen want dat werkt niet meer! Bovendien is een bedrijf geen liefdadigheidsinstelling en indien zij een mogelijkheid zien om hun winst te verhogen door geen mensen aan te werven die de klanten niet wensen dan is dat hun goed récht! Hier in het westen primeert NIET de eis om religieuze symbolen te dragen over economie, wen er maar aan. Raad u de hoofddoekdraagsters maar aan om te beginnen leven in het jaar 2012 of terug te keren naar regio’s waar hun ‘religie’ de geldende norm is indien zij vast blijven houden aan achterhaalde tradities en provocaties uit suprematie want zulke houding is een moderne samenleving onwaardig in 2012 en bevordert geenszins de cohesie én het streven naar welvaart in de maatschappij.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties