about
Toon menu

Wist je dat het scenario voor de oorlog tegen Syrië is uitgetekend?

De oorlogsopbouw tegen Syrië, inclusief propaganda, gaat in crescendo. Het gestook krijgt meer en meer een religieus karakter en het land dreigt af te stevenen op een falende staat, made in USA.
zondag 26 februari 2012

- Je weet misschien nog dat Sarkozy in 2008 president Assad een warm onthaal heeft gegeven in Parijs. Maar wist je ook dat de journalisten van Figaro van hun directie instructies hadden gekregen om niets te schrijven over politieke gevangenen in Syrië?

- Wist je dat de Franse journalist die op 11 januari om het leven kwam in Homs, gedood werd door een mortier afgeschoten door de rebellen? Dat staat zwart op wit te lezen in het officieel rapport van de Arabische Liga.[1]

- Wist je dat men ten aanzien van Syrië een tweesporenstrategie volgt? Westers staten oefenen diplomatieke druk uit, sturen clandestien speciale militaire eenheden ter plaatse en verlenen humanitaire bijstand. De regionale landen – Turkije en enkele golfstaten – bewapenen en versterken de gewapende rebellen.[2]

- Wist je dat het scenario ook al klaar ligt? Eerst een ‘bevrijd gebied’ creëren o.l.v. Turkije, vervolgens de oppositie beter bewapenen en omkaderen, en tenslotte buitenlandse grondtroepen sturen, om te beginnen in het ‘bevrijd gebied’. Aldus een voormalig topman van de CIA. Na Somalië, Afghanistan, Irak en Libië – allemaal landen waar het Westen meende ‘orde op zaken te moeten stellen’ – dreigt Syrië nu de volgende falende staat te worden.[3]

- In tegenstelling tot Khadafi zet president Assad geen luchtmacht in tegen de rebellen. Wist je dat hij dit niet doet en ook geen andere zware oorlogswapens gebruikt onder druk van Rusland?

- We wisten al dat er een contingent van 600 Libische paramilitairen o.l.v. Al Qaeda in Syrië opereert. Maar wist je ook dat er een gelijkaardig contingent vanuit Irak zich daarbij komen vervoegen is?

- Wist je dat de oorlog in Syrië (als opstap naar die tegen Iran) een kwalijk religieus/geopolitiek tintje krijgt, ’t is te zeggen soennieten tegen sjiieten? Turkije, de Golfstaten en Al Qaeda zijn soennitisch. Iran is sjiietisch en de Alawitische minderheid, waartoe president Assad behoort eveneens. Het is geen toeval dat de gebieden die onder controle staan van de rebellen soennitisch zijn. Na invasie van Irak zijn de sjiieten daar aan de macht gekomen, waardoor de golfstaten sterk aan macht hebben ingeboet. Qatar en Saoedi-Arabië willen die machtspositie kost wat kost terugwinnen en van Syrië een soort vazalstaat maken om dan Iran de genadeslag te kunnen toebrengen. En niet vergeten, in Bahrein werd de sjiietische rebellie met tanks neergeslagen door de soennitische golfstaten.[4] 

- Wist je dat heel wat Syrische rebellenleiders een naam hebben die verwijst naar ‘soennitische’ overwinning? Dat de preken in de moskees in rebellengebied de regering omschrijft als een ‘satanische horde’? En dat bij een commentaar op een YouTube film over een door de rebellen gevangen genomen kapitein te lezen staat dat hij eerst verkracht zou worden vooraleer ritueel te worden geslacht als een ‘ongelovig dier’?[5]

- Wist je dat er willekeurige wraakacties worden ondernomen tegen de Alawitische minderheid? Zo gebeurt het dat als er aan rebellenzijde iemand omkomt er dan ook iemand van Alawiten vermoord wordt om dat te wreken. Ook worden ze gekidnapt om ze dan te ruilen tegen gevangengenomen rebellen. De Libanisering van het conflict wenkt.

- Wist je dat de VS de Syrische oppositie heimelijk heeft gesteund. Dat bracht Wikileaks aan het licht. Het gaat hier over de Syrian National Council (SNC), de zogenaamde regering in ballingschap.

- De SNC wordt op dit moment door meer dan tien landen erkend. Maar wist je dat deze groep in het binnenland op weinig steun kan rekenen? Zelfs het hoofd van het rebellenleger heeft erover geklaagd dat de SNC gedomineerd wordt door samenzweerders en verraders. De Koerden van hun kant - negen procent van de bevolking - zijn gechoqueerd omdat de SNC het Koerdisch zelfbeschikkingsrecht niet wil erkennen. De SNC wordt gedomineerd door Moslimsbroeders. Na de machtsovername van de Islamisten in Egypte, Tunesië en Libië, dreigt dit nu ook in Syrië te gebeuren.[6]


Citaat van de week:

“Tegen beter weten in wordt het simplistische verhaal volgehouden van een vreedzaam volk dat massaal en met doodsverachting in opstand komt tegen een tiran die reageert met massamoord. Wat niet in die baseline past, wordt genegeerd.”
Jef Lambrecht
 

Leestip:

Syrie : Une libanisation fabriquée - Compte-rendu de mission d’évaluation auprès des protagonistes de la crise syrienne’, Parijs, januari 2012.


In deze rubriek brengt veellezer Marc Vandepitte markante feiten, cijfers of quotes van over heel de wereld die in de andere media weinig of geen aandacht kregen, maar zeker het vermelden waard zijn om de chaotische wereld van vandaag te begrijpen.


Lees ook:

Wist je dat het Westen zich klaarmaakt voor een militaire interventie in Syrië?’

‘Wist je dat Europa zich klaarmaakt om Griekenland te dumpen en de Syrische milities te bevoorraden?’

‘Wist je dat Al Qaeda wel degelijk opereert in Syrië?’

‘Wist je dat oorlog in Syrië (en mogelijk Iran) dichterbij komt en dat democratie in Israël in gevaar is?’


Bronnen:

[1] “In Homs, a French journalist who worked for the France 2 channel was killed and a Belgian journalist was injured. The Government and opposition accused each other of being responsible for the incident, and both sides issued statements of condemnation. The Government formed an investigative committee in order to determine the cause of the incident. It should be noted that Mission reports from Homs indicate that the French journalist was killed by opposition mortar shells.”, ‘League of Arab States Observer Mission to Syria’, 27 januari 2012, p. 6.
Een Russische journalist geeft ook een heel ander relaas dan wat de Franse pers daarover heeft gebracht. ‘Le fiasco des barbouzes français à Homs’, 17 januari 2012.
[2] ‘Where harsh realities meet’, Financial Times, 22 februari 2012, p. 7; ‘Wist je dat het Westen zich klaarmaakt voor een militaire interventie in Syrië?’, 17 februari 2012.
[3] “The assistance should begin with establishing a haven for the opposition and the military personnel who defect from the regime, as in northern Iraq in 1991. (…) Ankara would have to play a critical role in planning, and ultimately in maintaining and supplying the zone. (…) The west should arm the opposition and work with military defectors to organise more effective resistance. If that fails to deter the regime’s brutality and more deaths occur, the west should consider putting a limited number of “boots on the ground”, beginning with the ‘liberated’ zone.” Nakhleh E., ‘Syria intervention is only a matter of time’, Financial Times, 24 februari 2012, p. 9.
[4] The Economist, 11 februari 2012, p. 23.
[5] “Comments posted below a YouTube video of an Alawite tank commander captured by the Free Syrian Army, for instance, proposed that he should be sodomised before being ritually slaughtered as an “infidel animal”. Many of the rebel army’s local brigades carry names associated with Sunni triumphalism. Mosque sermons in rebel areas habitually describe government forces as satanic hordes.”, The Economist, 11 februari 2012, p. 23.
[6] “Even the head of the Free Syrian Army has complained that the exiled opposition groups are dominated by plotters and traitors.”, ‘The long road to Damascus’, The Economist, 11 februari 2012, p. 22-4; ‘China Steps Up in Syria’, 17-19 februari 2012,

reageer

51 reacties

  • door jantje op maandag 27 februari 2012

    SYRIE. Les marionnettes qui défient Bachar

    http://tempsreel.nouvelobs.com/la-revolte-syrienne/20120127.OBS9973/syrie-les-marionnettes-qui-defient-bachar.html

    Un groupe de jeunes syriens manipulent des marionnettes avec humour pour dénoncer la répression du régime.

    C'est une sorte de "Guignols de l'info" version syrienne. Depuis le mois de novembre 2011, de petites marionnettes parodiant Bachar al-Assad et son clan ont fait leur apparition sur la toile. Véritable satire politique, elles dénoncent avec humour les dérives du régime alaouite.

    Baptisé "Top Goon, histoires d'un petit dictateur", le projet est l'oeuvre du collectif MasasitMati qui regroupe une dizaine de jeunes artistes syriens. Interrogé par le site Mashallah News, le fondateur, Jameel (1), raconte qu'il cherchait un moyen original et sécurisé pour dénoncer la répression orchestrée par Bachar al-Assad. Son objectif était simple : redonner le sourire aux gens pour qu'ils gardent espoir.

    Divisée en petits épisodes régulièrement postés sur Youtube, la série met en scène Beeshu, un dictateur capricieux et idiot inspiré du président al-Assad. Beeshu est régulièrement défendu par une présentatrice télé pro-régime, surnommée la "Rose de Damas" en référence à l'épouse du dirigeant syrien. Derniers personnages de la série : le "manifestant pacifique", représentant du peuple, et "Shabih", milicien du régime.

    Les auteurs de Top Goon puisent leur inspiration dans la rue, en fonction des évènements de la semaine, ou de ce que les gens leur racontent. D'après Jameel, la meilleure source reste Bachar al-Assad en personne. "Parfois nous n'avons même pas besoin d'écrire de script, Bachar le fait pour nous!" ironise-t-il.

    Plus de 120.000 vues sur Youtube

    Les premiers épisodes ont été tournés clandestinement en Syrie. Mais Jameel et sa troupe se sont rapidement exilés dans un pays voisin. "On n'était plus en sécurité, raconte le marionnettiste en chef. C'était déjà très dangereux de filmer avec un téléphone portable, alors imaginez-nous avec tout le matériel de tournage! Ce n'était plus possible."

    Trois mois après la diffusion du premier épisode, le succès est au rendez-vous. Plus de 120.000 personnes ont visionné les différentes vidéos sur la chaine Youtube du projet. Chaque nouvelle péripétie de Beeshu est annoncée sur la page Facebook et le compte Twitter de MasasitMati. En attendant la prochaine histoire, voilà la dernière, postée le 22 janvier 2012.

    Benjamin Roger - Le Nouvel Observateur

    (kanaal van masasitmati: http://www.youtube.com/user/MasasitMati/feed )

  • door Mario Bergen op maandag 27 februari 2012

    Dat die Franse journalist op 11 januari 2012 werd gedood door mortiergranaten van de gewapende Syrische oppositie staat eveneens in het onderzoeksrapport van de Mediawerkgroep Syrië: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2012/01/25/onderzoeksrapport-over-de-aanval-op-akrama/

    • door jantje op dinsdag 28 februari 2012

      http://www.mo.be/wereldblog/tussen-vrijheid-en-geluk/brits-syrische-activist-danny-dayem-bewapening-vrije-syrische-le

      Brits-Syrische activist Danny Dayem: "Bewapening Vrije Syrische Leger enige uitweg"

      25 februari 2012 De Brits-Syrische held. Zo zijn de internationale media Danny Abdul Dayem (22) gaan noemen. Danny riskeert elke dag zijn leven om video’s van het geweld in de Syrische stad Homs te maken en ze over de grens te smokkelen. Zonder mensen als Danny blijft de waarheid gevangen binnen de Syrische landsgrenzen. Hij speelt deze dagen een doorslaggevende rol in internationale fora waar over de toekomst van Syrië en het Midden-Oosten wordt beslist. Weinig Syrische activisten schudden het Westerse geweten meer wakker dan hij. Een exclusief gesprek met indrukken van de paar dagen waarin Danny van de hel van Homs, via Beiroet naar Straatsburg reist en terug. .................... ‘In Syrië betoogt meer dan 40% van de bevolking op straat, en dat onder vuur. Ken jij revoluties die meer dan 10% van de totale bevolking kunnen mobiliseren?’ .................... ‘We kennen onze overheid goed. In de jaren ’80 vermoordde het regime tienduizenden burgers in een gelijkaardige opstand in Hama. Toen ik begin 2011 ging betogen, wist ik zeker dat ik zou sterven. Een onbeschrijflijk gevoel. Drie dagen lang sliep ik niet. Maar onze camera’s werden ons grootste wapen. 24/24u hebben we bijvoorbeeld een live transmission met camera’s op daken. Zo leggen we beelden van bombardementen en rookpluimen boven Homs vast. In de jaren ’80 wist niemand over de slachting in Hama. Maar anno 2012 vallen dankzij onze camera’s minder doden, tenminste de helft minder.’ ....................... ‘Kijk, alleen al op mijn buurt vuren ze 500 raketten per dag af. Waar komen die vandaan, denk je? De Iraniërs zitten nu al in Syrië. We hebben de mensen van de Iraanse Revolutionaire Garde gezien en ze vastgehouden. We hebben hun identiteitsbewijzen, maar wachten nog even voor we die bewijzen publiek maken, en tot we een Iraanse tolk vinden die met hen kan praten. Ook Hezbollah hebben we in Syrië gezien. Tegen hen zijn we onverbiddelijk. ......................... ‘De tijd van praten is voorbij, de tijd van handelen aangebroken’, zegt hij voor het oog van de internationale media naast de voorzitter van de liberale fractie Guy Verhofstadt. Wat dat handelen betekent, wordt snel duidelijk: Verhofstadt zegt dat Europa mee het Vrije Syrische Leger zal bewapenen. Na het zien van Danny’s beelden vergelijkt hij Homs met Srebrenica. Een dag later, op 15 februari, verschijnt Danny opnieuw in Beiroet. ...................... Assad zal niet zonder verder bloedvergieten vertrekken, en grip op het leger hebben we evenmin. Frankrijk, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en Qatar zullen de bewapening garanderen buiten de Verenigde Naties (VN) om. De VN tonen zich weer maar eens onbekwaam om massamoorden te stoppen. De legers van buurlanden als Turkije zullen een veilige zone openen waarlangs wapens en geneesmiddelen Syrië zullen binnenstromen. We gaan dit winnen, met of zonder hulp. Maar zonder veilige zone aan de grenzen krijgen we nooit voldoende wapens binnen.’ ...................... ‘Wie bedoel je met de oppositie? Wat bedoel je met gewapend verzet? Eén ding moet je goed begrijpen: de Syrische revolutie is nog steeds vreedzaam. Betogende burgers zijn niet gewapend. En het Vrije Syrische Leger, dat zijn gedeserteerde soldaten. Je snapt toch wel dat deserterende soldaten niet gewoon mee in de demonstraties kunnen lopen om dan gedood te worden door sluipschutters van het regime?’ ..................... ‘Als je tien burgers met machinegeweren naast tanks ziet, en het leger laat hen op mij schieten, wie denk je dan dat ze zijn? Mijn vriend en ik werden neergeschoten, niet eens in een demonstratie. In augustus 2011 kreeg ik 2 kogels in mijn zij, ze kwamen achteraan binnen en gingen er vooraan weer uit.’

  • door Jochem Teule op maandag 27 februari 2012

    Sorry, maar wie dit geschreven heeft snapt niets van het Midden-Oosten. Ik geef een voorbeeld: Alawieten zijn sjiieten??? stevige vergissing mijn beste. Trouwens Turkije is een land waar er ongeveer evenveel Alawieten als Soennieten wonen, enz. Ik ga met plezier de bronnen lezen op het einde van dit artikel, want inderdaad, de politieke bedoelingen achter het conflict zijn eindeloos ingewikkeld. Vandaar dat ik in deze het volgende credo hanteer: A wise man does not act, and by not acting he leaves nothing undone. ~Lao Tzu

    • door Mario Bergen op maandag 27 februari 2012

      Jochem

      Alawieten zijn een sekte in de islam verweven met de sjiieten. Maar het zou goed zijn mocht jij daar een artikel over schrijven voor DWM als jij dat duidelijker kan omschrijven met een woordje achtergrond en hoe het zit met Alawieten in Turkije.

      Mario

      • door Jochem Teule op maandag 27 februari 2012

        [title]Beste Mario, Bedankt voor je[/title]Beste Mario,

        Bedankt voor je opmerkingen!

        De Alawitische geloofsstroming is inderdaad ontstaan uit het Sjiisme, maar ze worden in de Islamitische wereld onderdrukt door zowel Soennieten als Sjiieten. Beide groepen beschouwen de Alawieten immers als onvolwaardige moslims wegens hun, sja, vrijdenkendheid. (Religie is een persoonlijk gegeven voor hun, niet iets wat je anderen mag opdringen. Dit maakt hen zowat het tegenovergestelde van een sekte, maar daar ben ik wrs aan het vitten op woordkeuzes, en dat helpt niemand verder :-) )

        Om even terug te keren op de Syrië-situatie. Het Westen is er de oorzaak van de huidige problemen, dank zij zijn politiek tijdens het interbellum en in latere periodes. Zo werden grenzen schijnbaar willekeurig getrokken, werden vele ethnische groepen genegeerd in hun bestaansrecht, en werden er marionetten aan de macht geplaatst die hun eigen land niet kenden. ... Misschien eens tijd om deze fouten toe te geven en hieruit af te leiden dat elk ingrijpen dat niet gericht is op het veiligstellen van burgers (dit doe je echt niet met een geweer in je hand) de situatie zal verergeren.

        Hierbij geef ik trouwens graag toe dat ik over onvoldoende kennis beschik om de toestand correct te beoordelen. Met het opstellen van allerhande complottheorieën heb ik echter het gevoel dat vele mensen voor een obscure politieke kar worden gespannen, met veel adrenaline en weinig beredenering tot gevolg. Zal dit de mensen verder helpen?

    • door Marc Vandepitte op maandag 27 februari 2012

      Beste Jochem, Alawieten zijn inderdaad niet identisch met Sjiieten. Het wordt wel tot die groep gerekend als het gaat over de grote indelingen gaat binnen de Islam. Als je begint te verfijnen, dan heb je gelijk. Maar waar het mij over ging was de geopolitieke tegenstelling te schetsen die men aan het creëren is. En in dat geval behoren de Alawieten wel degelijk tot het 'kamp' van de Sjiieten., of minstens tot het tegenkamp van de Soennieten. Het zou inderdaad zeer nuttig kunnen zijn om wat meer in te zoemen op de diverse islamitische stromingen en (geo-)politieke implicaties daarvan. Mvg

      • door Jochem Teule op maandag 27 februari 2012

        [title]Beste Marc, Wat zijn de grote[/title]Beste Marc,

        Wat zijn de grote indelingen in de Islam? Als men hier enkel de grens Soennisme - Sjiismegaat trekken komt men tot een volkomen verkeerd beeld. Een beetje zoals stellen dat er in het Christendom enkel onderscheid bestaat tussen Orthodoxen en Katholieken. Misschien is het het beste om eens aan een Alawiet te vragen hoe sterk hij zich associeert met de grote indeling van de Islam, ik denk dat u sterk verrast kan worden door de antwoorden.

        De geschiedenis in Syrië heeft immers duidelijk gemaakt dat de Alawieten lange tijd onderdrukt werden door zowel Soennieten als Sjiieten. De Assad-clan heeft dit doen ophouden, zij het met totaal verkeerde middelen zoals onderdrukking, geheime diensten, ... . Hier dringt zich dus de vraag op: Waren er meer slachtoffers gevallen als de Assads er niet waren geweest? Tot voor het uitbreken van de Syrische revolutie geloof ik dat we dit wel kunnen stellen, al is dit nooit aan te tonen, zeker niet met een verleden zoals de stad Hama dit heeft gekend (1982, 25000-40000 doden).

        Persoonlijk zou ik als voorbeeld van de Westerse inmenging de toestand in Irak willen aanhalen. Ja, Saddam Houssein was een extreem wrede dictator, met vele doden op zijn geweten en plannen om etnische groepen uit te roeien (Vallei van de Leeuwen, genocide van het Koerdische volk). Maar, heeft het afzetten van deze man tot een betere toestand geleid? Heeft de inval het dodental en de burgerslachtoffers terug gebracht? Neen, dat heeft het niet, integendeel. Met het wegvallen van de 'sterke man' daar, is er een burgeroorlog ontstaan tussen zowat alle bevolkingsgroepen, en leeft er in het land vooral een klimaat van angst.

        Ook de inmenging in Libië is een fiasco gebleken. De verschillende rebellengroepen zijn immers gewoon onder elkaar blijven doorvechten (waarom komt dit zo weinig in het nieuws?), en begaan wreedheden (genocide, vermoorden van weerloze mensen, ...) die niet minder erg zijn als in het Khadafi-tijdperk.

        Mijn persoonlijke, verre van volmaakte mening is dan ook: Deze landen zijn niet klaar voor het systeem dat we hen proberen op te dringen, elk ingrijpen van ons heeft een grote kans om de situatie te verergeren. Daar mijn hart breekt bij het zien van de vele lijdende, veelal onschuldige mensen, zou ik als enige 'oplossing' voorstellen: Het opstellen van humanitaire corridors waarin alle wapendracht wordt verboden, zodat de mensen de kans krijgen om hun levens te redden, zonder dat dit met enige politieke inmenging gepaard gaat.

        Bedankt voor uw commentaar en ook hartelijke groeten

        • door Marc Vandepitte op maandag 27 februari 2012

          Jochem, Ik ben geen islamoloog en kan op theologisch vlak geen uitsluitsel geven over het precieze statuut van de Alawiten in vergelijking met de sjiieten. Al, werkelijk al mijn degelijke bronnen geven nochtans aan dat de eerste groep een sekte is binnen de tweede groep (die als globale stroming wordt erkend). Een sekte, dat betekent dat er afwijkingen zijn en een eigen organisatie, dus min of meer los van de sjiieten. Mijn punt was, ik herhaal het, vooral geopolitiek. En wat dat betreft doen de precieze theologische verschillen er zelfs niet toe en ook niet of ze in het verleden door sjiieten werden aangevallen. Maar soit. Ik ga akkoord met de lessen uit Irak of Libië. In mijn lijstje kwamen ook Somalië en Afghanistan voor. Wij schijnen inderdaad de lessen uit de geschiedenis maar niet te trekken. Opmerkelijk is ook de selectieve verontwaardiging. De aanpak van het Syrisch leger is klein bier bij de recente slachtpartij in 2009 in Sri Lanka, nota bene lid van Commonwealth. Geen haan die daar naar gekraaid heeft. En nu, als het om Syrië draait, roept men moord en brand en draait de propaganda op volle toeren. Of wat te denken 50.000 mensen die de afgelopen vijf jaar zijn afgeslacht in de drugsoorlog in het noorden van Mexico en 35.000 mensen in Pakistan sinds 11/9. Maar ja, dat zijn onze bondgenoten… (http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/02/10/wist-je-dat-europa-zich-klaarmaakt-om-griekenland-te-dumpen-en-de-syrische-milit) Die humanitaire corridors dan. Dat klinkt op zich goed, maar dat is nu precies de eerste voet die het Westen en de golfstaten tussen de deur willen krijgen van Syrië. Het is de perfecte springplank om de rest van Syrië te destabiliseren en de regimewissel tot stand te brengen. Een incident in zo’n corridor – die ze gemakkelijk zelf kunnen tot stand brengen of uitlokken – volstaat om die corridor militair te bewapenen en dus de militaire interventie in de feiten en openlijk te laten starten. In Libië startte het met een no-fly zone, maar die werd in de praktijk snel uitgebreid tot een ‘no-drive’ zone en heel snel tot een ‘attack any government target of tactical or strategic value zone’. (http://www.counterpunch.org/2012/02/17/china-steps-up-in-syria/) Mvg

          • door Jochem Teule op maandag 27 februari 2012

            [title]Beste Marc, In de[/title]Beste Marc,

            In de geopolitieke beschouwing lijkt het me nochtans uitermate belangrijk dat Sjiieten en Alawieten geen goede verstandhouding hebben met elkaar, al heeft hun geloofsstroming een gelijke oorsprong. Ik kan u zelfs zeggen waarom Alawieten met een scheef oog worden bekeken door hun mede-moslims. Hun sekte (vergeef me mijn eerdere, foute en pejoratieve interpretatie) heeft namelijk vele elementen van het Oosterse Christendom overgenomen, wat hen niet meteen in dank is afgenomen.

            Dit heeft als gevolg dat ze niet enkel in het verleden, maar ook nog tegenwoordig worden aangevallen, weeral zowel door Sjiieten als Soennieten, waardoor men ze moeilijk bij een 'kamp' kan plaatsen. De val van het regime zou dus naar alle waarschijnlijkheid een open oorlog veroorzaken tussen de verschillende groepen in het land (veel meer dan de twee die u voorstelde), die, zoals blijkt in Irak, gemakkelijk enkele decennia kan aanhouden. Hoeveel doden zullen er dan niet vallen? Uw vorige antwoord maakte me echter duidelijk dat u ook niet te vinden bent voor een regimeval/wissel in Syrië, wat naar mijn mening getuigt van een goed inzicht.

            Uw opmerkingen over de humanitaire corridors zijn trouwens heel terecht. Het was echter het enige voorstel dat ik kon formuleren waarbij de huidige toestand niet nog verergerd zou worden. Ik kan u echter geruststellen, het is nog niet zo ver en het zal wrs nooit zo ver komen daar Syrië arm is aan grondstoffen (netto-importeur van olie al produceren ze ook zelf).

            Hierbij wijs ik er wel graag op dat ik, in plaats van het formuleren van allerhande complottheorieën, probeer te denken aan mogelijke oplossingen voor de schrijnende situatie. Dit lijkt me beter dan met beschuldigende vingers te zwaaien. Dus, als u een idee heeft om de toestand aan te pakken, formuleer dit dan, zodat er over nagedacht kan worden. Als ik u hierbij op enige manier van hulp kan wezen, weet u me te vinden :-)

            Salam Aleikum

  • door petrel41 op maandag 27 februari 2012
  • door patrickhens op maandag 27 februari 2012

    Goed dat er nog mensen zijn als Marc Vandepitte en nieuwskanalen als De Wereld Morgen om deze feiten aan het licht te brengen. Doe zo verder, Marc.

  • door dana op maandag 27 februari 2012

    Hamas kiest de sunni kant en is daardoor opeens een bondgenoot van ... "ons". Het kan verkeren. Alle vijanden van Iran zijn onze vriendjes. Er is idd een oorlog van shia tegen sunni in de maak. Niets geleerd in Afganistan?

  • door MarcB op maandag 27 februari 2012

    Dankzij de VS, Frankrijk en Engeland en dankzij de Khalijische monarchiën uit Qatar en Saoedi Arabië zal Syrië binnenkort de lijst van falende staten vervoegen. Van deze vanuit het buitenland geïmporteerde bloedige balkanisering zullen vooral de Koerden, Christenen en Sjiëten het slachtoffer worden.

  • door Richard op maandag 27 februari 2012

    En weeral geen woord kritiek in onze kwaliteitskranten. Tenzij dan een Verhofstadt die oproept om het versluizen van wapens naar de rebellen (FN heeft ook zijn centjes nodig hé).

  • door catteeuw op maandag 27 februari 2012

    Het doen me denken aan het model van kolonisatie dat de GB volgde voor onzen Leopold de Congo uitriep tot zijn eigendom en zo het spel veranderde. Handel en politiek voeren met warlords-later-dictators ipv het eigenlijke annexeren vh territorium. Oorlog is een economie (vraag zonder aanbod, nemen zonder vraag). En niet voor teen of tander maar dit is hoe 30ties Amerika WW2 (en de val van de wereldmachten van Europa) in gang heeft gestoken (gezien de nazi rebellen een investering van de Fed en WallStreet waren) en ik dacht dat het uitzonderlijk illegaal en anti-democratisch was om aan zo'n praktijken medeplichtig te zijn. Ik dacht dat de bestaansreden van de EU was om dit te vermijden. Nu weet ik niet meer waarvoor Europa dient, vanuit mijn perspectief. Maar we moeten wel gehoorzaam zijn en ons leven wijden aan hun fiat geld.

    De winnaren schrijven de geschiedenis. De verliezers "verdwijnen" uit de geschiedenis. De Europese droom is verdwenen in hypocrisie, hebzucht en oorlog. Rest enkel "het westen" dat liegt en steelt en moord voor de psychopathische economische ambities van een trans-continentale demografische minderheid. Wanneer het westen verdwijnt zoals zoveel megalomane imperia die over de fysische (eindige olie) en psychologische (de rebelse en empathische mens) grenzen van hun ambities zijn gestruikelt, zal het verhaal van de Europese Unie structureel verweven zijn met dat van het Amerikaanse imperium en de economie van de wereld oorlogen. Kijk maar naar RT (op youtube bvb): geschiedenis les in wording: the court is in session. Enkele continenten hebben nog een appeltje te schillen met de gulzige, onsportieve maar verzwakte westerse economie. Misschien hebben de Chinezen straks een beetje lebensraum nodig. Misschien is een atoom oorlog en een massale bevolkingskrimpage een economisch interesante optie voor overbevolkte landen op een leeg gezogen planeet.

    Mijn bijdrage:

    http://wideshut.co.uk/uk-recognise-syrian-opposition-as-sole-representatives-of-the-people-but-al-qaeda-confirmed-in-opposition/ ...mooie opsomming van hoe onze meerderen in recente tijden een land koloniseren. (filmpjes!)

    Ik kan ook de reeks "Foundation" van Isaac Asimov aanraden als een sci-fi metafoor voor de tactieken van empire. HAL in 2001: A Space Odyssey (één vd de weinige volbloed sci-fi films) is trouwens een metafoor voor de betrokkenheid van IBM (en de Amerikaanse natie/banken) bij de Shoah.

    "I know I've made some very poor decisions recently, but I can give you my complete assurance that my work will be back to normal. I've still got the greatest enthusiasm and confidence in the mission. And I want to help you. " - HAL (Kubrick & Clarke)

    En van Philip K Dick weten we dat alles vergaat. De entropie is onvermijdelijk. Daarom dat uw mooie nieuwe auto waarvoor je dagelijks blijft werken een lelijk stuk schroot zal worden en dat de autofabrieken en de arbeiders en uwzelf en al onze brol ooit schroot worden. Zeker eens den Dick lezen!

    “One of the most effective forms of industrial or military sabotage limits itself to damage that can never be thoroughly proven - or even proven at all - to be anything deliberate. It is like an invisible political movement; perhaps it isn't there at all. If a bomb is wired to a car's ignition, then obviously there is an enemy; if public building or a political headquarters is blown up, then there is a political enemy. But if an accident, or a series of accidents, occurs, if equipment merely fails to function, if it appears faulty, especially in a slow fashion, over a period of natural time, with numerous small failures and misfiring- then the victim, whether a person or a party or a country, can never marshal itself to defend itself.” ― Philip K. Dick, A Scanner Darkly

    Control the oil and you’ll control the nations; control the food and you’ll control the people - Henry Kissinger (1970)

    As the sanctions faced mounting criticism of its humanitarian impacts, several UN resolutions were introduced that allowed Iraq to trade its oil for goods such as food and medicines. The earliest of these, UN Resolution 706 of 15 August 1991, allowed the sale of Iraqi oil in exchange for food. UN Resolution 712 of 19 September 1991 confirmed that Iraq could sell up to $1.6 billion USD in oil to fund an Oil For Food program. - http://en.wikipedia.org/wiki/Sanctions_against_Iraq#Oil_for_Food

  • door Abu Khalil op maandag 27 februari 2012

    8000 doden

    Wist je dat... het Assad-regime in het afgelopen jaar 7600 weerloze burgers heeft vermoord?

    Geen woord daarover in je pseudo-kritische, non-analytische stuk. Politiek blijft politiek en draait ALTIJD om vuile dealtjes, maar de Assadiyya heeft 7600 mensen vermoord, waaronder 500 kinderen, waarvan 100 onder 10 jaar. Daar zou je je meer zorgen over moeten maken.

    • door MM op maandag 27 februari 2012

      Waar haal je dit cijfer vandaan als ik mag vragen? Wie/wat is de bron van je bewering dat Assad 500 kinderen zou hebben vermoord?

    • door Marc Vandepitte op maandag 27 februari 2012

      Beste Abu

      Elke dode is er een teveel. Maar het is natuurlijk de vraag wie de doden veroorzaakt. In de oorlog is de waarheid het eerste slachtoffer. Uit voorbije oorlogen weten we dat het in de schoenen schuiven van het doden van slachtoffers een centraal element is in de oorlogspropaganda. Het is zonneklaar welke kant het Westen en de Westerse media hebben gekozen. Alle nuances en evenwichtige berichtgeving zijn er zoek. Het toeschrijven in een burgeroorlog van alle slachtoffers aan een partij is niet ernstig en daarom totaal ongeloofwaardig. Dat is nochtans datgene wat nu gebeurt in onze mainstream media. Bovendien gaan de cijfers over de slachtoffers van de Syrische burgeroorlog – ook die van de VN – terug op één enkele bron, die allesbehalve neutraal is, maar integendeel sterk verbonden met de Britse Veiligheidsdiensten. Zelfs binnen Syrische oppositiekringen is er verdeeldheid over deze bron. (http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/01/20/wist-je-dat-al-qaeda-wel-degelijk-opereert-in-syrie). Voor alle duidelijkheid, ik aanvaard evenmin cijfers van de Syrische overheid – ik vermeld die trouwens niet – want die zijn evenmin betrouwbaar. Op dit moment moet je in elk geval bijzonder voorzichtig zijn met stoere uitspraken over het aantal slachtoffers en vooral wie die gemaakt heeft. Ik ga in elk geval niet mee in de oorlogshysterie.

  • door SAMIER op maandag 27 februari 2012

    De vorige Amerikaanse regering, was er één die neo- conservatief was en neo-liberaal, en vooral de hegemonie van V.S. over de wereld, te verstevigen, en uitbreiden.De gevolgen zijn gekend, ... Zijn we in een betere wereld belandt, ik vind van niet. De regering Obama, is bezig met de "lopende zaken" af te handelen, en is natuurlijk beter dan " the Bush administration". Natuurlijk heeft de regering van de VS, al draaiboeken klaar staan, om syrie, iran, noord-korea, " the axes of evil" binnen te vallen. Als de democraten de verkiezingen, verliezen, zal er zeker oorlog komen, met deze topfavorieten, van soevereine landen, door de republikeinse oorlogzuchtige mentaliteit. Een rupiblikeinse administratie, zonder oorlog, bestaat niet. De wapenlobby in de VS, die machtig is, zal er alles aan doen, om de republikeinse kanditaat (marionet), aan de macht te helpen. Er bestaat geen "propere" oorlog, elke dode is er één te veel.De grote slachtoffers is ALTIJD, het " gewone "volk.

    Als we van een geengageerde singer/songwriter iets kunnen leren, als John Lennon, ...GIVE PEACE A CHANGE

    Een utopie, natuurlijk, uiteindelijk zal de mens, haar eigen ondergang gaan.De grootste vijand van de mens, is de mens zelf.

  • door Helene P op dinsdag 28 februari 2012

    @ Mark: evenals Abu Khalil weet ik ook niet waar je naar toe wilt. Met je 'weetjes' insinueer je een aantal zaken waar niemand iets mee aan kan. Inderdaad zonder analyse. Wat als beide kanten 'rotzakken' zijn en het Westen complotteert en er ruzie tussen islamitische groepen tussen zit en de grote media eenzijdig inlichten (ze zeggen trouwens allemaal dat het erg complex en ondoorzichtig is) en wat allemaal nog meer: mogen dan van jou zoveel burgers gedood worden? Of is dat soms niet waar? Kortom, waar heb je het eigenlijk over? Lees ajb dit: http://www.lesoir.be/debats/chroniques/2012-02-28/la-syrie-et-les-anti-imperialistes-borgnes-899822.php

    • door Marc Vandepitte op dinsdag 28 februari 2012

      Beste Helene, hieronder wat ik elders al als antwoord gaf. Deze rubriek ‘wist je dat’ heeft niet de bedoeling om ‘volledige analyses’, afgewerkte visies of uitgebalanceerde opinies te brengen. Zoals het op einde van de rubriek staat is het de bedoeling om informatie te brengen die in de mainstream media niet of nauwelijks te vinden zijn. Dat is de inzet ervan. Meer niet. Ik breng in deze rubriek enkel informatie: feiten, cijfers, citaten, enz. Ik laat het aan de lezer over om daar over te oordelen, om daar zelf een opinie over te vormen. Is dat evenwichtig? Nee. Maar dat wil het ook niet zijn. De rubriek wil info brengen die in de propagandaoorlog niet aan bod komt. In die zin is het tegengif. En tegengif is bij mijn weten geen evenwichtige maaltijd en kan dat ook niet zijn. Of nog anders uitgedrukt. Ik probeer met deze rubriek belangrijke puzzelstukken aan te rijken die in de mainstream media niet of nauwelijks aan bod komen. Het gaat dus om belangrijke ontbrekende puzzelstukken, niet de hele puzzel en nog minder een oordeel over die puzzel. Dat laat ik aan de lezer over. Op deze site vind je elders wel artikels die de kwestie van Syrië meer in zijn geheel behandelen (bv. http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2012/02/01/syrie-zwakke-oppositie-en-assad-nog-stevig-in-het-zadel). Zo een artikels hebben een ander format dan mijn rubriek, namelijk met een opbouw, met argumentatie, tegenargumentatie, afweging van diverse feiten, enz.) Bij mij gaat het om zaken die in de mainstream niet of nauwelijks te horen zijn, en dus een aanvulling of een ontkrachting zijn. Het is dus een bijkomende info, het gaat om (niet onbelangrijke) weetjes. Meer niet. Het zou veel leuker (en wellicht ook smakelijker) zijn moest dat tegengif niet nodig zijn. Maar dat is helaas allesbehalve het geval. We worden vergiftigd door wat we dagelijks over Syrië in de westerse media horen. Oorlogspropaganda is een essentieel wapen in het voeren van oorlog, vooral om de publieke opinie mee te krijgen.

    • door Marc Vandepitte op woensdag 29 februari 2012

      Wat betreft het artikel van Le Soir. Het is om te beginnen niet verwonderlijk dat Le Soir zoiets publiceert. Le Soir maakt deel uit van een persgroep die mee gecontroleerd wordt door de wapenfabrikant Dassault. (http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=735) De uitspraak van Marcel Dassault, de stichter van het bedrijf, spreekt voor zichzelf: ‘Mijn groep moet een blad hebben om zijn opinies bekend te maken en om te reageren op sommige journalisten die onprettige dingen over de groep hebben geschreven. Ik heb er genoeg van dat sommige bladen mij beledigen, er zijn al te veel onbekwame lieden die de problemen niet kennen. Ik wil daar dus kunnen op antwoorden.’ (http://www.acrimed.org/article1519.html) Vandaag is de arme man eigenaar van meer dan 70 nieuwsbladen of tijdschriften. Het is juist één voorbeeld. Volgens sommige berekeningen is de Franse geschreven pers momenteel voor 70% in handen van wapenfabrikanten. (The Economist, 8 juli, 2006, p. 32.)

      Inhoudelijk: het probleem van de redenering van het artikel is dat interventieproblematiek zit in de sfeer van de geopolitiek en de geostrategie, en de auteur fietst daar wat aan voorbij. Veel mensen (en journalisten) hebben de neiging om hun morele codes en idealen waardoor ze gedreven worden, te projecteren op geostrategische conflicten. Dat is begrijpelijk maar foutief en gevaarlijk. Emoties zijn een slechte raadgever; het zijn precies emoties die de media aanwakkeren en waarop ze inspelen. Indien je het artikel kan openen, dan raad ik je in dat verband het vandaag verschenen artikel van Financial Times aan: http://www.ft.com/intl/cms/s/0/ecc3493c-6135-11e1-a738-00144feabdc0.html#axzz1nlZOAVux.

      • door Helene P op woensdag 29 februari 2012

        [title]Beste Marc, 1. Ethiek is niet[/title]Beste Marc, 1. Ethiek is niet gegrond in emoties. Integriteit ook niet. 2. Een schrijver/journalist als Jean-Paul Marthoz beschuldigen van een lakei van Dassault te zijn, gaat wel heel erg ver. Dit is een opiniestuk overigens, Marthoz is geen redactielid of gesalarieerde journalist van Le Soir, hij schrijft wat hij wil. Maar wel een van de beste schrijvers over de Zuidelijke hemisfeer die we in België nog rijk zijn. Of ken je hem soms niet? 3. Re je Financial Times artikel: neen, Marthoz zegt nergens dat hij voor een militaire interventie is en dat is hij ook beslist niet. Hij heeft het over de afkeuring van de grote meerderheid van de algemene vergadering van de VN en vermeldt dan een aantal manieren waarop druk uitgeoefend kan worden. Bovenaan vermeldt hij trouwens jouw soort bedenkingen ook. Maar daar gaat zijn column niet over. 4. Waar Marthoz om gaat, is dat zwart/wit denkers aan beide kanten precies hetzelfde doen,dat is het eigene van manicheïsme. Het is niet omdat Saddam Hoessein de vijand was van George Bush/de VS (of 'het Westen'), dat hij daarom mijn vriend moet zijn. Ik kon tegen de oorlog in Irak zijn zonder daarom Saddam H te bewieroken (en leugens te vertellen, jawel, dat gebeurde aan die kant). Ik kan tegen militaire interventie in Syrië zijn zonder daarvoor ook maar iets positiefs over de regering of ook maar iets negatiefs over de zgn leiders van de rebellen te hoeven zeggen. Ik kan je 'n heel stel zeer negatieve dingen uitleggen over de geschiedenis van overheersing van de Hutu door de Tutsis en dat neemt niet weg dat ik verschrikkelijk boos ben dat niemand is tussengekomen in de genocide. Enz enz. Zoals Marthoz terecht zegt: met één oog kijken, alles vanuit één enkele hoek bekijken is niet alleen simplistisch, maar misleidend. En wordt vaak helaas zelfs immoreel. Kerels als George Bush doen dat en manicheïsten aan de andere kant al evenzeer, helaas. 5. Jouw verhaal van Le Soir en Dassault is hopeloos simplistisch. Limiet populistisch, sorry. En zeer beledigend voor integere journalisten (die er ook zijn!) (Je lijkt BDW wel!) 6. Jij zegt geen analyse te maken, maar dat doe je impliciet natuurlijk wel. Iedere beginnende journalist wordt dat geleerd, iedere student inleiding in de filosofie weet het. 7. Bovendien heb ik een probleem met jouw voorstelling van antagonismes tussen Moslem groepen, ook al dek je je in het begin in. Er zijn miljoenen Sunni Moslems in de wereld die net zo min klaarstaan om Shiieten of anderen overhoop te steken als Protestanten katholieken v.v. Ik vind dat je dat veel voorzichtiger moet aanpakken. Het is het eeuwige probleem van alle 'spontane' volksopstanden. 8. Ik weet dat de berichtgeving in de grote media over Syrië (en over het hele Zuiden trouwens, op enkele hoge uitzonderingen na) zeer simplistisch is en veel te vaak op emoties speelt. Dat heeft o.a. te maken met 'ratings' en scoops, dwz met de 'markt' en ook het publiek dat voorgekauwd fast food wilt. Natuurlijk irriteert dat en moet er tegenvuur gegeven worden (maar niet op dezelfde manier...) Maar ipso facto veronderstellen dat journalisten dat doen om mensen te misleiden en daarbij bewust een imperialistische, militaristische agenda volgen, gaat te ver. Ik denk dat het probleem ergens anders ligt: in een diep ingebakken imperialistisch/ex-koloniale mentaliteit/identiteit in het hele Westen, ook bij de meeste linksen, ook bij de zgn 'anti-imperialisten (of misschien speciaal bij hen?), ook helaas in veel DWM artikelen en commentaren... Tussen weten en begrijpen ligt een lange, moeilijke weg die bovendien tijd kost; dus passen we alles maar in onze voorgebakken schemas... Dat is een lange discussie, maar juist daarom moeten we zoveel mogelijk nuance inbrengen. Marc, ik apprecieer heel veel van jou, maar misschien zou je dit soort complexe zaken uit deze rubriek moeten houden?

        • door Marc Vandepitte op woensdag 29 februari 2012

          Bedankt voor je reactie Helene.

          1. Media is een complex verschijnsel. Daarbij maak ik onderscheid tussen de journalisten, de redactie en de eigenaars van de media. Ik richt me geenszins op de journalisten. Een vergelijking uit het onderwijs. Vlaanderen scoort een van de slechtsten op het vlak van kloof tussen zwakke en sterke presteerders. Is dat omdat de leerkrachten niet deugen? Natuurlijk niet. Zo ook in de media. Maar daar is het nog sterker. Journalisten worden uitgefilterd door de eigenaars en de inhoud wordt hoe langer meer bepaald door de redactie, die op zijn beurt wordt gecontroleerd door de eigenaars. Ik viseer dus langs geen kanten journalisten. Die hebben het overigens ook hoe langer hoe moeilijker om hun job naar behoren te kunnen vervullen. Maar je kan er niet omheen dat Le Soir rechtstreeks verbonden is met de oorlogsindustrie en dat het ook niet anders kan dat dit gevolgen heeft op de oorlogsberichtgeving en/of de selectie van teksten die men publiceert. Wil dat daarom zeggen dat wat die journalist niet waardevol is? Nee. Maar, ik blijf er wel bij dat het geen toeval is dat Le Soir dergelijke teksten publiceert en andere wegfiltert.

          2. Ik beperk me in deze rubriek tot feiten, vooral dan ontbrekende feiten. De interpretatie ervan laat ik over aan de lezer. Uiteraard maak ik een selectie en die selectie is mee bepaald door mijn wereldopvatting. Dat is evident. In andere artikels (ook die van mij) ga ik wel verder en breng ik ook argumenten en oordelen aan, weeg ik feiten tegenover elkaar, enz. Maar niet in deze rubriek. Uiteraard is het zo dat bepaalde feiten passen in een bepaald wereldbeeld en andere niet. In het laatste geval hebben mensen vaak problemen met die feiten, de zogenaamde cognitieve dissonantie. Maar dat is dan zo. Het is precies van mijn kant een poging om eens ‘een andere kant’ te laten zien (cfr. je punt 8).

          3. De geloofskwestie. Ik weet dat er binnen de godsdiensten zeer veel varianten zijn, ook binnen de Islam. Maar die grote diversiteit belet niet dat er verschillen kunnen opgefokt worden tot tegenstellingen (ook al zijn het valse). Kijk naar wat er gebeurd is in Sarejevo. De meeste mensen leefden er gewoon door elkaar, moslims, Kroaten en Serviërs. Ze hebben jarenlang door elkaar geleefd zonder problemen. Er waren heel veel gemengde huwelijken. En toch is men er in geslaagd ze tegen elkaar op te zetten. Kijk naar Irak. Kijk naar Ierland in een nog niet zo lang verleden. Kijk naar Bahrein. Kijk naar Nigeria, Egypte, … Het rijtje is lang. Het geopolitiek aspect hier wordt versterkt door het gegeven van het Wahabisme, dat op zeer veel oliekapitaal kan rekenen en sinds een twintigtal jaar een heus offensief – ook militair - voert vanuit het Soennisme, tegen het Sjiisme. Groeten

          • door Helene P op donderdag 1 maart 2012

            Je bent toch wel in lastig gezelschap, Marc... http://www.liberation.fr/monde/01012388794-des-reseaux-francais-au-service-de-la-syrie Of ook de laatste parel van Jean Bricmont in antwoord op een vraag over het samenspel met uiterst rechts op de blog van Michel Collon die je zeker ook wel gelezen hebt? (Over dat soort 'anti-imperialisten' heeft Marthoz het uiteraard.) Ben je het met Bricmont eens?

            Of misschien ook dit http://syrie.blog.lemonde.fr/2012/02/16/un-nouveau-rapport-sur-la-syrie-partiel-partial-et-fabrique/ hoewel de bron jou misschien niet zal liggen?

            Kortom, tenzij we echt specialisten zijn, kunnen we maar beter denken aan de ouwe moeder van de porceleinkast. Lijkt mij.

            • door Marc Vandepitte op donderdag 1 maart 2012

              Het zogenaamde gezelschap van het anti-kamp: (die journalist van) Financial Times, de ALBA landen, China, een vooraanstaand dichter van Syrië, Belgische religieuzen die in het land al jaar en dag werken... Dat gezelschap is nogal divers en lijkt niet zo ‘lastig’. Het zogenaamde gezelschap van het pro-kamp: Mc Cain en, ultra-rechts in de VS, de Navo-kopstukken, fundamentalistische emirs van staten die niet eens een parlement hebben, … Ik weet het niet ... Maar het argument van ‘het lastig gezelschap’ is op zich een slecht argument. In feite is het zelfs geen argument, hoogstens een indicatie of een situering. Je duwt met ‘het gezelschap’ iemand in een hoek zonder te moeten argumenteren. Die tactiek wordt veel gebruikt maar is niet correct. Je kan perfect vanuit een totaal verschillende motivering eenzelfde (beperkt of heel concreet) doel willen bereiken. Je ziet dat bvb. heel goed als het over Europa gaat. En nogmaals, het verwondert me absoluut niet dat de kranten waar jij naar verwijst dergelijke artikels naar voor schuiven en in de picture brengen. Het bevestigt eens te meer waarom alternatieve media meer dan ooit noodzakelijk zijn.

              • door jantje op donderdag 1 maart 2012

                marc, je bent wel degelijk in slecht gezelschap,

                eerst & vooral in het gezelschap van de syrische oligarchie waarin de familie assad het middelpunt is, een van oorsprong linkse en nationalistische oligarchie, maar dat is na 40 jaar helemaal verwaterd en in zijn tegendeel verkeerd. zoals steeds duidelijker wordt voor iedereen is dat een gezelschap dat bruut geweld blijft gebruiken tegen iedereen die haar in de weg staat. (deze oligarchie staat in eigen land absoluut geen 'alternatieve media' toe!)

                je plaatst je in gezelschap van degenen die het moorden en bombarderen wèl kunnen aan blijven zien: de door jou genoemde commentator (geen verslaggever!) van de financial times, een man met 'business as usual' kennelijk als lijfspreuk, dit in tegenstelling tot de opiniemaker die een dag later, op 28 februari, precies het tegendeel in de financial times stelde michael ignatieff, die volgens mij wèl het hart op de juiste plaats draagt,

                je bent eveneens in het gezelschap van de mediawerkgroep syrië, http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/ , op wiens website jouw 'opinie's' ook te vinden zijn, die -onfeilbaar- 'onverkort' achter de dictatuur van assad en de zijnen staan ( De waarheid over Syrië/The truth about Syria - Mediawerkgroep Syrië (MWS) op Facebook Vind ik leuk. Bevestigen Je vindt dit leuk. ) met commentaren en insinuaties die er moreel beslist 'over' zijn, marc,

                dat is niet links en/of progressief, dat is precies het tegendeel

                jan van reusel eisden-maasmechelen

                • door Helene P op vrijdag 2 maart 2012

                  Ja Jan, dat is de Vlaamse versie van steeds hetzelfde groepje, zelfde namen, zelfde netwerk, zelfde oogkleppen, zelfde leerlingen vanmachiaveli enz enz. Neen, dat is noch links noch progressief omdat ze alleen de 'feiten' vertellen die in hun kraam terecht komen. En door hun ongelooflijk, on-marxistisch, ondialectisch, onwetenschappelijk enz simplisme daarmee (en dat is logisch als je maar metéén oog kijkt) vaak uitkomen bij dezelfde 'zaak' als extreem rechts. In dit geval: voor deze mensen geldt alleen het principe van 'anti-imperialisme', het kan niet schelen hoe, en zo komen ze uit bij verdedingen van Basher Al-Assad & zijn Baath regime. Uiterst rechts concentreert zich op 'anti-islamisme' (denk ik) en komt dan ook uit bij Basher Al-Assad. Dus gaan mensen van het netwerk van de Mediawerkgroep Syrië doodleuk samen met een bekende figuren van extreem rechts naar het Midden-Oosten om ingelicht te worden over die 'feiten' en de zaak van Al-Assad beter te kunnen dienen.

                  Ik zeg niet eens dat ze slechte bedoelingen hebben, dat hebben ze niet, maar dat ze gewoon niet kunnen nadenken, dialectisch denken, genuanceerd denken: ze denken absolutistisch, in absoluten van zwart/wit, voor/tegen, goed/kwaad, bad/evil. Ze zijn religieus bezig en daar moet alles voor wijken. Maar omdat het absolute (buiten God en religie) niet bestaat - zoals Marx natuurlijk ook zegt - en dan maar de lastige ethiek ook maar overboord gooien - de doden, de slachtoffers, burgeroorlog enz - omdat die hun 'zaak' nu eventjes niet dient. Dus worden dat 'emoties' en je mag je niet laten leiden door emoties, zeggen ze dan. Maar in de werkelijke mensensamenleving bestaan er nu eenmaal geen absoluten, zoals Marx uiteraard heel duidelijk zegt en waa. Dat is lastig want daarmee wordt het soms moeilijk om je

                  • door Helene P op vrijdag 2 maart 2012

                    Oeps, het vloog weg!!! ik herneem bij de paragraaf 2. Ik zeg niet eens dat ze slechte bedoelingen hebben, dat hebben ze niet, maar dat ze gewoon niet kunnen of willen nadenken, dialectisch denken, genuanceerd denken: ze denken absolutistisch, in absoluten van zwart/wit, voor/tegen, goed/kwaad, bad/evil. Ze zijn religieus bezig en daar moet alles voor wijken. O.a.de lastige ethiek - de doden, de slachtoffers, burgeroorlog enz - omdat die hun 'zaak' nu eventjes niet dient. Dus worden dat 'emoties' en je mag je niet laten leiden door emoties, zeggen ze dan. Maar in de werkelijke mensensamenleving bestaan er nu eenmaal geen absoluten, zoals Marx uiteraard heel duidelijk zegt en waar de dialectiek op gebaseerd is. Dat is lastig want daarmee wordt het soms moeilijk om je politieke en ethische positie te bepalen, daarvoor moet je analyseren...

                    In wezen denken ze dus op dezelfde manier als een George Bush. Soms komen ze daarmee, zoals nu, in hetzelfde kamp als extreem rechts. Vaak in het vijandige kamp, zoals indertijd met Saddam Hoessein in Irak. Misschien is het meest verwerpelijke vanuit een links ethisch standpunt wel dat dit soort mensen al te vaak koste wat kost, net zoals in godsdienstige sfeer waar er alleen engelen of duivels zijn, hun kamp willen ophemelen en goedpraten en anderzijds de 'vijand' totaal zwart maken. Daarom zijn ook hun 'feiten' op z'n best selectief, op z'n slechtst leugens (zoals bijv. volhouden dat Saddam Hoessein nooit Koerden heeft uitgemoord, die arme sukkels bevonden zich toevallig in het 'spervuur' tijdens de Irak-Iran oorlog...) en meestal wordt er erg veel verzwegen. Of ze komen bijv. zoals die Bricmont heel dichtbij - om niet te zeggen in - het antisemitisme omdat alles goed is om Israël zwart te maken, zelfs de Shoah... Of in Cuba is alles rozengeur en maneschijn en wat er niet zo goed is wordt goedgepraat of verzwegen. Enz enz. Nee, dat is niet progressief, niet links en Marx zou zich erbij omkeren in zijn graf. Want uiteindelijk is het opium voor een bepaald goedgeloofs deel van het linkse volkje... (vaak komend uit christelijke omgeving, daar heb je het:=)...)

                    Nu is Marc Vandepitte wiskundige en filosoof, dus weet hij heel goed waar Marthoz, jij en ik het over hebben. Ik veronderstel dus dat hij kiest voor dit soort van politiek militeren. Hij ziet militeren blijkbaar als 'oorlog', een propaganda-slag. Hetzelfde dus als hij volhoudt dat de grote media doen... Daarmee betekent een zgn 'progressief media' dus per definitie de 'vijand van de grote media' die (bijna) niks anders dan 'media-leugens' verspreiden en mensen misleiden. Zulke dingen lees je dan ook heel vaak in de commentaren op DWM. Terwijl ik denk dat de relatie heel wat interessanter is en niet zo antagonistisch hoeft te zijn. Dan kun je vanuit DWM bijv. invloed uitoefenen op de grote media...

                    Ik vergat het nog: om het artikel van Marthoz te bekladden, greep Marc naar het argument van wapenfabrikant Dassault en zijn media consortium. Zo kan ik dan ook vermelden dat in journalistieke kringen bekend is dat Thomas Meyssan van het Voltaire netwerk (dat veel 'feiten' levert aan de anderen) zich laat betalen door dictators voor zijn goede propaganda. Maar dat zijn nu precies het soort argumenten die ik liever uit de weg ga om me op het onderwerp zelf te concentreren...

            • door Steven Frans op donderdag 1 maart 2012

              Mijn Frans is niet zo goed maar ik heb zowel het opiniestuk uit Le Soir en die reactie van Bricmont waar u naar verwijst ('Lettre à une journaliste' naar ik veronderstel?) even gelezen, en dan blijft mijn vraag aan u: waarom verkiest u Marthoz over Bricmont en, misschien interessanter, welke reële implicaties heeft die keuze, ik snap nl. nog steeds niet wat links daarbij te winnen zou hebben...

              • door Steven Frans op vrijdag 2 maart 2012

                Veel van wat u zegt, bevat uiteraard een kern van waarheid maar uw betoog biedt nog steeds geen perspectief voor links, lijkt mij. Je kan van de mediawerkgroep Syrië veel zeggen (en m.i. dus ook deels terecht) maar hun medewerkers zullen nooit objectieve bondgenoten van het imperialisme (en ja, dat heeft wel degelijk betekenis in een internationaal politiek bestel dat au fond nog steeds vorm gegeven wordt door staten (in tegenstelling tot wat menig idealist ook mag hopen/denken) en waarin de kapitalistische staten in alle opzichten (economisch, militair en ideologisch) nog steeds de bovenhand hebben) worden, dat gevaar bestaat echter wel als we Marthoz e.a. volgen, lijkt mij...

                Met uw verwijzing naar Cuba zet u bijvoorbeeld al een gevaarlijke stap in die richting want, wederom alle terechte kritiek die je er op kan hebben ten spijt (en dan bedoel ik niet de Amerikaanse propaganda want die bestaat wel degelijk !), laat dat nu net een van de weinige landen ter wereld zijn dat al decennia lang laat zien dat ook derdewereldlanden andere keuzes kunnen maken die heel de bevolking ten goede komen.

                • door Helene P op vrijdag 2 maart 2012

                  Steven: mijn beste vrienden, mijn eigen kinderen, mijn geliefdes hebben allemaal nadelen en zelfs fouten die ik niet onder stoelen of banken hoef te steken zoals zij ook de mijne niet vergoelijken of erover zwijgen. Maakt me dat een 'objectieve bondgenoot' van hun eventuele vijanden of critici? Ik denk dat je een verkeerd idee hebt van wat 'objectieve bondgenoot' betekent. In de stalinistische tijden hadden ze het daar veel over en als gevolg heeft het communisme nu zo'n slechte naam en is er van communistische partijen niet veel meer over (op enkele uitzonderingen na, maar in het Zuiden...). Dat is de grootste fout die gemaakt is van linkerzijde tijdens de koude oorlog, want daardoor verloren ze hun geloofwaardigheid. 'Objectieve bondgenoot' betekent vanuit je klasse-positie. In die zin kun je zelfs zeggen dat Westerlingen als groep/categorie objectieve bondgenoten zijn van het imperialisme. En in ons dagelijks leven is dat ook zo. Van niet wegneemt dat je aan je klasse- of andere belangen kunt verzaken en een andere kant kiezen en daarvoor strijden. Hetgeen absoluut niet betekent dat je daarbij je integriteit en je ethiek moet inleveren, of wel soms? Integendeel, zou ik zeggen al is het maar dat je ook geloofwaardig moet blijven in je eigen ogen. Het gaat om hoe en wat. Als je een voorbeeld wilt, denk dan aan Mandela en de strijd tegen de apartheid: die was tegen het kolonialisme (niet tegen 'de blanken') en het imperialisme maar daarom nog niet 'tegen het Westen', integendeel, het ANC werkte keihard om bondgenoten te krijgen in het Westen, van activisten t/m regeringen en de VN... Ik ben tegen het imperialisme, maar daarom hoef ik niet vóór Basher Al Assad en zijn Baath partij te zijn. Noch ook tégen 'de' VS of tégen Europa. Ik ben tegen het imperialisme, punt. En probeer in mijn situatie de beste manier te vinden om ertegen te vechten, dat is alles. Ik ben het tegen het racisme en het antisemitisme. Maar daarom hoef ik nog niet vóór de politiek van Israël te zijn. Enz.

                  En bedankt allemaal voor het debat!!! Ook Marc natuurlijk... zonder hem was er zelfs geen debat!:=))

              • door Helene P op vrijdag 2 maart 2012

                [title]Dag Steven Frans, Ik heb het[/title]Dag Steven Frans, Ik heb het hierboven net - nogal polemisch, sorry - uitgelegd. Het gaat niet op de eerste plaats over de positie die Bricmont kiest, maar wél hoe. In dit geval dat hij bijv. bereid is om in zee te gaan met bekende extreem rechtse figuren die ook - maar voor een andere reden - aan de kant van het Syrische regime staan. (Dat vroeg die franse journaliste van Libération hem blijkbaar, ik veronderstel dat het dezelfde is die het artikel schreef waar ik Marc boven naar verwees.) Zonder goed Frans te kennen, kun je in zijn stuk lezen dat voor hem maar één ding telt: anti-imperialisme. Voor hem volgt al het andere daaruit. (Bricmont is een exacte wetenschapper, misschien weet hij niet beter dan binaire tegenstellingen??) Marthoz - een zeer goede, linkse journalist die veel boeken over het Zuiden heeft geschreven en ook een alternatief media oprichtte - zegt niet welk 'kamp' hij kiest. Hij heeft het over 'éénogige anti-imperialisten', dwz mensen die situaties inschatten enkel met één enkel criterium: het anti-imperialisme. VAndaar komen ze dan in onhoudbare posities terecht, zowel logisch (als denkwijze) als vooral ethisch. Zoals Dan hieronder zegt analyseren Marxisten en andere waarlijk linkse mensen situaties vanuit alle interne en externe tegenstellingen. Niet zo maar vanuit één enkele binaire tegenstelling: pro- of anti-imperialisme. En vandaaruit bepalen ze dan op ieder moment hun positie en vooral de strategie die het beste lijkt om het conflict op te lossen.

                Anti-imperialisme is een zeer belangrijk begrip, maar als énige is het veel te wijds en vaag om zulke complexe situaties in te schatten. Zo komt het dus dat extreem rechts, met net zo'n wijds en vaag soort begrip: het anti-islamisme' uitkomt bij dezelfde 'vrienden' resp. 'vijanden'. Daarbij komt de ethiek (het geweld, de doden, de burgers enz) in de verdrukking. En verder zijn alle argumenten goed om ons te overtuigen dat de 'rebellen' niet de moeite waard zijn om te ondersteunen. Bijv. in het artikel hierboven het feit dat er religieuze antagonismes bij komen. Ethnische waarschijnlijk ook. Zo gaat dat in een conflict en vooral in spontane opstanden die gemakkelijk gerecupereerd worden of opeens uitdrukking vinden in andere wrijvingen (bijv in Egypte tegen de Kopten). Dat maakt het zeer ingewikkeld. De oorzaak daarvan is dat er geen goed geoliede beweging of oppositie vanaf het begin achter de opstand zat. Maar betekent dat dat al die mensen die gingen manifesteren religieuze fanaten zijn? Natuurlijk niet. Persoonlijk weet ik heel weinig over Syrië, maar net genoeg om te weten dat ik als linkse beslist niet bevriend wil zijn met de Baath partij. Maar daarom al evenmin voor imperialistische machten en bedoelingen hoef te zijn! Voor Bricmont en zijn kornuiten is dat de enige keuze die je als linkse hebt: je bent mét de Baath tegen 'het' imperialisme of anders ben je vóór het imperialisme. Dat is absoluut niet waar en bovendien onethisch. Ik zou een goede strategie willen zien om het gewelddadige conflict op te lossen op een manier die een meer progressieve situatie in Syrië mogelijk maakt. Die zie ik nog niet hoewel de laatste resoluties van de VN, algemene vergadering en andere organen (Mensenrechten commissie, nu blijkbaar ook de Veiligheidsraad deze keer met Rusland en China) een iets betere kant lijken uit te gaan. En we nu even mogen hopen dat Kofi Annan lukt in zijn missie.

                • door Steven Frans op zaterdag 3 maart 2012

                  Ik kan u grotendeels volgens en denk dat ons meningsverschil vooral rond volgende paragraaf draait: "Voor Bricmont en zijn kornuiten is dat de enige keuze die je als linkse hebt: je bent mét de Baath tegen 'het' imperialisme of anders ben je vóór het imperialisme. Dat is absoluut niet waar en bovendien onethisch. Ik zou een goede strategie willen zien om het gewelddadige conflict op te lossen op een manier die een meer progressieve situatie in Syrië mogelijk maakt. Die zie ik nog niet hoewel de laatste resoluties van de VN, algemene vergadering en andere organen (Mensenrechten commissie, nu blijkbaar ook de Veiligheidsraad deze keer met Rusland en China) een iets betere kant lijken uit te gaan. En we nu even mogen hopen dat Kofi Annan lukt in zijn missie." Het is volgens mij haast onmogelijk om het legitieme Syrische volksprotest en -verzet vanuit Westerse, linkse hoek te ondersteunen zonder in de kaarten van het imperialisme te spelen. Daarmee bedoel ik hoegenaamd niet dat we het Syrische regime moeten vergoeilijken, laat staan verdedigen*, maar wel dat alle oplossingen die niet vanuit het Syrische volk zelf komen, gedoemd zijn om een post-Assad Syrië te bewerkstelligen dat minder soeverein zal zijn dan het huidige: alles wat het volk aanbelangt dreigt dan in handen te komen van marionetten van ultrareactionaire Arabische regimes, Israël en het Westen. En dat is (zie Irak, Libië, Somalië, Afghanistan, ...) volgens mij geen toekomst die het Syrische volk minder leed zal brengen al is de situatie nu ook schrijnend voor delen van de bevolking**. Laat me duidelijk zijn, ik zou ook “een goede strategie willen zien om het gewelddadige conflict op te lossen op een manier die een meer progressieve situatie in Syrië mogelijk maakt” maar waar u lijkt te denken dat het internationale politieke bestel daarbij kan helpen, vrees ik het tegendeel***.

                  *Ik gruwelde bijvoorbeeld ook als sommige anti-imperialisten de oppositie tegen Ahmadinejad in de nasleep van de verkiezingen een dikke twee jaar terug, afschilderden als louter anti-proletarische en door de CIA aangestuurde hogere middenklasse, of de goede Iraakse civiele infrastructuur, gezondheidszorg en dito onderwijs toeschreven aan kameraad Saddam, ... Maar dat neemt niet weg dat er ook veel onzin werd en wordt verteld over menig dictator. En dat mag ook gezegd worden, zij het gebalanceerd en met gevoel voor ethiek wat inderdaad wel eens lijkt te ontbreken.

                  **Of waarom denk je dat vele Irakezen aan het verzet deelnemen? Niet omdat ze zo graag terug willen naar de aloude Baath-repressie, wel omdat ze eertijds tenminste hun kinderen veilig naar school konden sturen, elk uur van de dag elektriciteit en stromend water hadden, ... Zelfs voor de gemiddelde Koerd of Sjiiet zal het leven er toen niet slechter hebben uitgezien dan de chaos die er nu heerst en die grotendeels gecreëerd werd door de Amerikaanse bezetter, grote propagandist van de idee humanitarisme.

                  ***In mijn ogen toont het feit dat haast alle VN lidstaten zich ondertussen toch enigszins achter maatregelen tegen Syrië (ter bescherming van de bevolking?) scharen, vooral aan dat het Westen nog kan buigen op een zekere ideologische hegemonie (de idee humanitarisme zoals de voorbije twee decennia gepropageerd en hypocriet aangewend) en wijst dat allerminst op een toegenomen ethische reflex in het statensysteem. Dat China bijvoorbeeld haar kar enigszins keert, volgt in mijn ogen dan ook vooral uit een rationele afweging****: het land heeft nog niet de militaire, laat staan ideologische, macht om het imperialisme te counteren en doet wat betreft Syrië (toch niet van zo'n groot nationaal belang voor China?) niet moeilijk om haar diplomatieke energie te sparen voor conflicten die er meer toe doen (Iran?).

                  ****Afwegingen die het Westen uiteraard ook niet vreemd zijn, dat ethiek staten zou drijven is dan ook een grote illusie, alle Verhofstadts (in wiens idealistische oprechtheid ik misschien naïef nog enigszins geloof) ten spijt.

                  • door Helene P op maandag 5 maart 2012

                    Natuurlijk, Steven, nu zijn we het eens. Het probleem is inderdaad dat politieke strategieën zeer complex zijn en meestal alles behalve doorzichtig. Dit geldt voor de analyse van de keuzes en strategieën van Staten, maar ook voor de keuze van onze eigen tegen-strategieën. Als we de methodes van die gewraakte 'éénogige anti-imperalististen' aannemen, staan we tegen de straatstenen te roepen want zelfs de gewone man begrijpt dat de zaken niet zo simpel liggen, ook al begrijpt hij misschien niet het gekonkel rond machtsverhoudingen en imperialistische doeleinden. Dus moeten degenen die daar goed zicht op hebben, dat uitleggen, hopelijk met overtuigingskracht. In de Syrische kwestie heb ik sympathie voor de betogers en hun moed. Het leger tegen hen inzetten is een misdaad tegen de mensheid, dat kan ik op geen enkele manier goedpraten. Maar ik heb een heleboel vragen zowel over die zich opwerpen als leiders van de opstand (er bestaan daar 'n paar goede, kritische artikelen over, één daarvan heb ik hierboven geciteerd; er lijkt vooral veel opportunisme te spelen ten bate van verschillende belangen) als over de strategie van het zgn bevrijdingsleger. In mijn politieke begrip en ervaring komen daar geen revoluties van in de zin dat we van linkse kant zouden willen. Maar ik weet lang niet genoeg over Syrië en de hele Arabische wereld om daar veel zinnigs over te zeggen. Ik ben zelf ook journaliste maar met een lange links-politieke achtergrond practisch uitsluitend in het Zuiden. Mijn bezwaren hier steunen zowel op ethiek als politieke en communicatieve gronden. Ik kan begrijpen waarom mensen alles zo simpel willen zien, maar volgens mij is dat zowel politiek als ethisch levensgevaarlijk, want dat soort simplisme - dat ook rechts en vooral extreem rechts zo graag hanteren - glijdt zeer gemakkelijk af naar populisme en ethisch onhoudbare posities. Jouw voorbeeld van Ajmadinejad is daar één van véél te vele voorbeelden van.(Weet je nog wel hoe we het hadden over 'wetenschappelijk socialisme'? Daar gaat het om: analyse van complexe zaken via een heel samenspel van tegenstellingen.) Er is ook bijv. een verschil tussen internationale rechtsprincipes en hoe ze misbruikt kunnen worden. Het nieuwe internationale recht - of de plicht - om de civiele bevolking te beschermen tegen misdaden van hun regering of Staat is m.i. een even goed principe als de internationale rechtbank in Den Haag. In beide gevallen moeten we ervoor vechten dat ze juist worden uitgewerkt en toegepast en niet slachtoffer worden van machtsverhoudingen en dubbele standaards. Dat is heel erg moeilijk en zal veel tijd, denken en uitleg kosten. Maar kinderen met badwaters weggooien is achteruitgang en geen vooruitgang.

                    • door Helene P op maandag 5 maart 2012

                      Ik vergat nog iets. Het oorspronkelijke idee van het communisme - en wat het einddoel moest worden - is een leven in gemeenschap met medezeggenschap van allen en zeggenschap over hun eigen leven. Dat is wat vrijheid betekent in een mensensamenleving. In Cuba en de oude socialistische staten is dat basisprincipe, aanvankelijk slechts 'voorlopig', vervangen door dictatuur van de partij en in feite staatskapitalisme. Met alle onderdrukking en repressie vandien want mensen willen nu eenmaal dat soort vrijheid en zeggenschap hebben, dat zit diep in ons wezen. Resultaat: zodra het dictatoriale wegviel, viel het hele systeem in mekaar en konden de mensen zelfs niet meer zien welke voordelen ze eronder hadden verworven. Blijkbaar nam de dorst voor vrijheid en medezeggenschap de overhand. Zelfs in Joegoslavië waar ik dacht dat het beste socialistische systeem bestond met een grote dosis medezeggenschap en persoonlijk of groepsinitiatief. En daar liep het zelfs uit op oorlog en horror. (Dat is precies ook mijn vrees voor Cuba waar trouwens al vege tekens bestaan van 'partijcratie' en klassevorming op kapitalistische basis vooral sinds de economische openstelling zonder tegelijk politieke vrijheden. We moeten dat onder ogen durven zien.) Natuurlijk kwamen de mensen daardoor van de regen in de drup. Maar het is de taak van onze en jongere generaties om te zien waarom het zo ging en hoe het beter kan, is dat niet zo? Veel dictaturen proberen de burgers 'om te kopen' en zoet te houden met materiële voordelen en vooruitgang, of ze nu tot de linkse of rechtse kerk behoren. Voor een linkse dictatuur die het in principe goed voor heeft met de mensen en vooral de minst bedeelden, is het grootste dilemma overal in de wereld dat het - althans in principe - 'n stuk gemakkelijker is om snel te komen tot goede resultaten in termen van ontwikkeling, gelijkheid enz dan in een democratisch bestel waar allerlei belangen en meningen meespelen. Maar de geschiedenis leert ons dat dat op z'n minst een kortzichtige zienswijze is en op z'n slechtst lijdt tot zelf-vernietiging. Nog afgezien van alle problemen van macht, machtsverhoudingen en de aanzienlijke gebreken van de soort democratie die wij kennen.

  • door Rafiek Madani op donderdag 1 maart 2012

    Beste lezers

    Regelmatig kan ik in de media lezen dat al qa’idah soenieten zijn. Terwijl iedereen weet dat zij afkomstig zijn van de salafistische beweging (aka Wahhabieten).

    De wahhabieten (pseudo salafieten) hebben een bloedig verleden in het Midden Oosten. Zeker de Cham regio (Syrië, Jordanie, Libanon, Palestina ) kennen hen als niet geciviliseerd.

    Ze beschouwen alle anders denkenden als geen moslim en mag volgens hen de andersdenkenden uitmoorden.

  • door dan op donderdag 1 maart 2012

    Een paar vaststellingen:

    Uit het gebrek aan reacties blijkt dat er bij de lezers van DWM een groot gebrek aan belangstelling voor om het even wat wat zich buiten de EU afspeelt heerst.

    Er is echter één grote uitzondering; zodra daarbij ook maar enigsinds de US of het Westen met de vinger gewezen kan worden draaft er steeds dezelfde falanx op die daarbij niet aarzelt de grootste dictators uit de wind te zetten. Via een argumentatie die soms gehaald wordt uit de meest obscure bronnen en via een netwerk van steeds dezelfde terugkomende mensen die elkaar soms bevruchten met complottheorieën die stelselmatig alle schuld afschuiven op “het Westen”. Daarbij is het natuurlijk mooi meegenomen dat je niet de minste inspanning moet doen om de situatie ter plaatste op te volgen (een paar van bovenstaande websites volstaat), maar tegelijkertijd heb je dan wel met het badwater het kind van de marxistische analyse van de interne tegenstellingen (waarop buitenlandse krachten enkel kunnen inwerken) overboord gegooid…

    Een andere vaststelling is dat veel mensen aanvoeren dat het ons bevattingsvermogen te boven gaat. Fout natuurlijk, nu, in het internettijdperk, is het net makkelijker dan ooit. Hoeveel Belgen of buitenlanders begrijpen iets van onze taalstrijd? Van de quantum theorie? Van de Ierse onafhankelijkheidsstrijd? Natuurlijk moet je je erin verdiepen…. Via een nieuwsamalgamator “Syria” opvolgen geeft je dagelijks massa’s feiten en analyses uit alle uithoeken van de wereld en na een paar jaar worden de krachtlijnen wel duidelijk…

    Sta me de shortcut uit de titel toe:

    Hafez al-Assad stuurde z’n broer Rifaat in 1982 naar Hama met 10 à 15.000 doden tot gevolg. De grootste slachtpartij die een Arabische dictator ooit onder z’n eigen bevolking aanrichte, maar zeker niet het enige bloedbad. Een jaar eerder werden er daar al 400 willekeurige gijzelaars geëxecuteerd en in het totaal heeft hij zo’n tiental slachtpartijen op z’n kerfstok. Rifaat z’n neefje Bashar stuurt op z’n beurt nu z’n broertje Maher met z’n 4de brigade naar Homs…

    Als cadeautje van deze god mochten de Syriërs ondertussen zich ook nog eens uitspreken over een nieuwe grondwet. Tuurlijk eentje waarbij z’n belangrijkste tegenstanders niet aan het politieke leven mogen deelnemen en zelfs zo tegen z’n opposanten uitgesneden is dat hijzelf, toen hij aan de macht kwam, er niet eens aan voldeed… En o ja; hoe kwam hij nu weer aan de macht? Als 2de keus omdat z’n broertje Bassil (de lieveling van z’n ouders en opgeleid als “troonsopvolger”) zich als autofanaat tegen een rond punt doodreed….

    Als je wilt weten waar de Syrische bevolking de moed vandaan haalt al een jaar lang het leger dat met scherp schiet dagelijks te confronteren zou ik zeggen; zoek het zelf op, dag na dag…. Mogelijks kom je zo ook te weten hoe lang het al geleden is dat ergens ter wereld een bevolking zo lang de repressie van z’n eigen leger kon weerstaan….

    • door catteeuw op vrijdag 2 maart 2012

      "Daarbij is het natuurlijk mooi meegenomen dat je niet de minste inspanning moet doen om de situatie ter plaatste op te volgen..."

      http://www.youtube.com/watch?v=nnJt-eW5BhY&feature=related

      Een compilatie video van getuigenissen van mensen ter plekke in Syrië.

      Graag met concrete argumenten op specifieke bewijzen en getuigenissen reageren.

    • door svdl op zaterdag 3 maart 2012

      samenvatting van uw relaas: Deel 1: een tirade over de slechte gewoonten van de DWM lezers. Ja, u weet uzelf echt geliefd te maken in functie van een constructief gesprek te kunnen houden. (Not) Deel 2: "Vanalles" (met name losse en plastische beweringen) zonder enige bron in uw tekst of verwijzing/link/refrentie (in tegenstelling tot het originele artikel --> Nogal beschamend om te 'kankeren' op de herkomst van verschillende bronnen in een artikel als je reactie zelf niet eens één bevat))

      Van één ding ben ik wel verbaasd: voor één keer "ging het in uw reacties eens niet over en vooral tegen China"... Aha! Enige vooruitgang?

  • door Helene P op vrijdag 2 maart 2012

    Nieuw artikel uit een niet 'verdachte' (altermondialistische) bron: http://www.cetri.be/spip.php?article2548〈=fr#.T1CktjmoXyE.facebook

  • door Jochem Teule op zaterdag 3 maart 2012

    Beste lezers, bloggers, geïnteresseerden, ...

    Dank voor zo begaan te zijn met de situatie. Ik heb echter een wrang gevoel bij deze discussie.

    Het is namelijk mijn indruk dat het hier niet meer draait om mee te denken aan oplossingen die het Syrische volk kunnen helpen, maar om aan te tonen wie het beste kan debatteren.

    Ik wil jullie wel van harte bedanken voor de vele aangereikte bronnen. Als men alle tegengestelde opinies naast elkaar legt, komt men waarschijnlijk tot het meest accurate beeld van de situatie. Misschien is het dan vooral tijd om eens te denken aan acties, voorstellen, enz. De beste ideeën kunnen doorgestuurd worden naar de Delegation of the EU to Syria, in de hoop dat er op enige wijze rekening mee zal worden gehouden. Nu, wie niet waagt ...

    Vriendelijke groeten en hopend op een positieve feedback, Jochem

    Contactgegevens van de delegatie: http://eeas.europa.eu/delegations/syria/about_us/contacts/index_en.htm

    • door catteeuw op zaterdag 3 maart 2012

      "Het is namelijk mijn indruk dat het hier niet meer draait om mee te denken aan oplossingen die het Syrische volk kunnen helpen, maar om aan te tonen wie het beste kan debatteren."

      Dan heb u niet goed gelezen want er zijn twee duidelijke kanten:

      De ene beweerd dan het westen een militaire interventie moeten houden omdat de overheid van Syrië willekeurig een genocide pleegt omdat er een gewapende oppositie is. Met als bronnen niet-Syrische organisaties verbonden met westerse overheden en de gewapende oppositie zelf.

      De ander beweerd dat de overheden van het westen reeds decenia economisch gemotiveerde hoogst illegale spelletjes spelen en dat het Syrië-Iran verhaal slechts de recentste iteratie ervan is. Met als bewijs de tegenstellingen in hun humanitaire motivaties en de realiteit van de wereld, de economie en hun militaire interventies. Alsook beelden en getuigenissen van journalisten en burgers ter plekke. Alsook getuigenissen en publicaties van mensen en entiteiten binnen de westerse overheden.

      De ene wil oorlog, de ander wil geen oorlog. De ene zegt dat we helden zijn, de ander zegt dat we criminelen zijn.

      En de olie prijzen blijven maar stijgen...

      Jij krijgt dan de indruk dat het hier om een substantie loos argumenteer wedstrijdje gaat... dat we over niets belangrijk bezig zijn... kan je dan even argumenteren voor mij.

      Of zal het weeral stil worden.

      • door Jochem Teule op zaterdag 3 maart 2012

        [title]Beste Teller, Dat mijn[/title]Beste Teller,

        Dat mijn benzine maar duurder wordt, of dat overheden een vuil spel spelen, is niet primair in mijn ogen. Ik hoop dat u ermee instemt dat het wel belangrijk is om iets te ondernemen om het grootste deel van de Syrische bevolking te helpen? Elke dag sterven er immers een heleboel mensen. Over het aantal laat ik het oordeel aan u over, de vele vernoemde bronnen spreken elkaar nogal tegen. Vandaar dat ik me niet aan 'een kant' wil scharen, maar eerder oproep tot een constructieve dialoog, waarin ideeën worden geformuleerd, zodat ze kunnen overdacht en verbeterd worden door andere lezers.

        Ergens heb ik de neiging om dieper op uw laatste vraag in te gaan, maar ik ben bang dat we dan inderdaad in slechts een nutteloze discussie zouden vervallen, waarin het vooral duidelijk zou worden hoe weinig de mens elkaars mening respecteert.

        Met stille groet

        Het is beter een kaars aan te steken dan te klagen over de duisternis. ~ Lao Tzu

      • door Helene P op zondag 4 maart 2012

        Beste 'Teller', het is absoluut niet waar dat er twee kampen zijn zoals u beweert, één voor, één tegen militaire interventie. Dat is precies wat sommigen ons willen laten geloven, maar dat is disinformatie oftewel 'intox'. Het 'kamp' dat het geweld wil stoppen, vraagt in meerderheid juist niet om een militaire interventie genre Libië. Er is en wordt gepraat over allerlei mogelijkheden (met als enig militair voorstel tot nu toe de blauwhelmen van de VN, dwz vredesmissie). Als u de diverse voorstellen van resolutietekst van de Veiligraadsraad gelezen had (toen Rusland en China uiteindelijk hun veto uitoefenden), was er in géén van de voorstellen sprake van een militaire interventie. Het laatste voorstel van Rusland wilde dat het geweld van beide kanten veroordeeld werd en niet alleen vd kant van de regering. Daar ging het om. En dat heeft de Algemene Vergadering van de VN vervolgens wél gedaan met een grote meerderheid aan stemmen.

        En ja, het debat hierboven verwijdde tot manieren van informatie verspreiden en van daar naar politiek denken en bedrjiven, dat is waar. Maar mijn bezwaar was precies tegen wat u in dit commentaar doet: manicheïsme, zwart/wit denken. En daarbij de info manipuleren...

  • door Helene P op zaterdag 3 maart 2012

    Beste Marc, De eigenaar van Le Soir is onveranderd: de Groep Rossel. Ik vind nergens dat Dassault zich ingekocht zou hebben in Rossel of iets van die aard. Vergis je je soms met Le Figaro o.a.???

    • door Helene P op zaterdag 3 maart 2012

      Rossel is nog steeds 100% in handen van de familie Hurbain, afstammelingen van de stichters, de familie Rossel. Het is dus nog steeds een familiebedrijf. Oppassen dus met je aantijgingen... Die maken je er niet geloofwaardiger van, sorry!

      http://www.rossel.be/societes/le-mot-du-president

      • door Marc Vandepitte op zondag 4 maart 2012

        Ik heb het nauwkeuriger opgezocht. In september 2002 kocht Socpresse (waarvan Le Figaro deel uitmaakt) de groep Express-Expansion over van Vivendi. Dassault zorgde toen mee voor de financiering (230 miljoen euro). Die groep had op dat moment een belang van 50% in Le Vif L’Express. In die portefeuille zat toen ook 40% van de groep Rossel (met Le Soir). (http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=735) Ondertussen heeft Rossel zich weer uit Dassault gekocht en is inderdaad opnieuw 100% Belgisch. (http://www.hbvl.be/Archief/guid/mediagroep-rossel-opnieuw-100-procent-belgisch.aspx?artikel=a043a00d-73b0-4189-b02f-976c4621ab81) In mijn reactie (geen artikel, maar snelle reactie) staat dus een lettertje te weinig: er moet staan: Le Soir maakte (i.p.v. maakt) deel uit van een persgroep die mee gecontroleerd werd door de wapenfabrikant Dassault. Die onnauwkeurigheid geef ik grif toe. Maar dat verandert niets aan het gegeven dat onze zogenaamde ‘vrije’ media in handen is van het grootkapitaal, waarvan een flink deel van de oorlogsindustrie. Terug naar de kwestie van een mogelijke militaire interventie. Daarover bestaan er zeer diverse standpunten. In de mainstream hoor je nagenoeg slechts één uitgesproken standpunt: pro militaire interventie, de uitzondering bevestigt de regel. Dat moet niet verwonderen, dat is een staaltje van wat Chomsky omschrijft als ‘manufacturing consent’ van Chomsky. (http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/08/20/de-crisis-van-het-kapitalisme-een-andere-economie-noodzakelijk-n-mogelijk) Eén van de artikels waar je naar verwijst heeft in de titel ‘borgnes’ staan: eenoog (in het meervoud). Je zou verwachten dat ‘eenoog’ slaat op de mainstream, maar het is omgekeerd. Zij die een tegenstem brengen, die dus de door het tweede oog kijken, wordt dat precies verweten. Op zich al vreemd. Maar, het artikel gaat eigenlijk nog een stap verder. Het artikel valt wie dat pro standpunt niet verdedigt frontaal aan en stopt ze in de hoek van extreemrechts. Stel je voor dat we omgekeerd iedereen die pro interventie is diskwalificeren omdat ze in het kamp zouden zitten van Al Qaeda. Waar zijn we dan in godsnaam mee bezig? Het proberen verdacht maken van tegenstemmen is onderdeel van wat vroeger omschreven werd als het ‘pensée unique’. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Pens%C3%A9e_unique) Het is geen toeval dat bepaalde mensen met vergrootglazen zitten te kijken op alles wat op deze site verschijnt en er alles aan doen om de auteurs de discrediteren. Het maakt deel uit van het ‘pensée unique’. Naarmate deze site groeit, en dat is volop aan de gang, zal dat nog toenemen en scherper worden. Helene, ik weet niet wat jij met Le Soir hebt. Ik weet dat jij er al hebt kunnen schrijven. Jij vermeldt in je repliek ook niet dat Le Soir wel degelijk in handen is geweest van oorlogsfabrikant Dassault. Ik vind het in elk geval niet normaal dat zogenaamd ‘vrije’ pers in handen kan komen van oorlogsindustrie of dat het informeren van de burgers gecontroleerd wordt door grote kapitaalgroepen. Ik blijf herhalen dat het geen toeval is dat Le Soir standpunten zoals in het bewust artikel naar voor schuift, met name een aanval tegen linkse standpunten. Dat jij een door het kapitaal gecontroleerd medium verdedigt is jouw zaak en goed recht. Dat jij dat doet op een medium dat precies daarvoor een alternatief wil zijn vind ik merkwaardig.

        • door Helene P op maandag 5 maart 2012

          Dag Marc, bedankt voor je nazoeken van de Dassault affaire. Ik wist dat niet, was in die tijd niet in België en heb dat dus gemist. Dus heeft Dassault ooit indirect een minderheidsaandeel gehad in Rossel via Socpresse, dus via de bekende investerings- en concentratieketens die inderdaad uit den boze zijn. Maar Rossel heeft daar dan zo vlug mogelijk een einde aan gemaakt, dat eert hen. Maar jij bekladde een opiniecolumn van Jean-Paul Marthoz en daarmee de man zelf toen je schreef: "het is om te beginnen niet verwonderlijk dat Le Soir zoiets publiceert". Met als argument dat Le Soir was volgens jou "in handen" was van Dassault, wat het dus nooit is geweest, zelfs in die tijd. Want een minderheidsaandeel bovendien via andere bedrijfsraden is nog altijd niet 'in handen zijn van'. Marthoz pleitte dus volgens jou voor militaire interventie en kreeg dat in Le Soir omdat het in het straatje van Dassault past die z'n wapens wil verkopen. Dat is een verschrikkelijke aantijging waar ik echt boos om word. Ik mag nog hopen dat je uit hartstocht over de schreef ging en dat het niet tekenend voor je is. Zonder Le Soir en ook bijv Le Monde op te willen hemelen, kunnen we dus verheugd zijn dat die precies niet in handen zijn gevallen van de Rupert Murdochs en Serge Dassault's van deze wereld die om hun eigen redenen media hebben opgeslokt en inderdaad al te graag de berichtgeving willen beïnvloeden. Alsmede ondeontologische journalistieke praktijken direct of indirect aanmoedigen zoals de schandalen in Engeland die nog steeds 'sneeuwballen'. Hopelijk moedigt dat meer regulatie en betere mediacodes aan (zelfs David Cameron wil de media nu intomen op dat gebied). Al is het misschien wat té optimistisch om te hopen dat de grote media nu het voorbeeld van Rossel en andere zullen volgen, vooral in een tijd dat de geschreven media in toenemende financiële problemen geraken.

          Je hebt Marthoz' artikel niet goed gelezen. En vooral: je kent de man en journalist blijkbaar niet. (En mij ook niet...) Laat ik dit zeggen: zelfs in altermondialistische kringen zijn er veel het eens met Marthoz en anderen. Hij is dus lang niet de enige. In het Waalse kan ik alvast het Cetri noemen, de alternatieve La Revue nouvelle, of het tijdschrift 'Politique' van Henri Goldman waar o.a.Ludo Abicht in schreef. Het is al jarenlang een zeer levendig debat hier. Voor mijzelf sinds ik terugkwam in België, als redacteur werkte in het Cetri en daar tijdens de aanloop van de Irak oorlog op een dag een artikel van Bricmont (die ik toen nog niet kende) onder handen kreeg dat ik gewoon geweigerd heb om te publiceren. Ik viel er eerlijk gezegd van achterover... In mijn eigen politieke achtergrond had ik nog nooit zoiets stoms gehoord, ik overdrijf niet. Sindsdien ben ik dus ook zo nu en dan betrokken in dat debat. Neen, dat debat gaat beslist niet tegen 'linkse standpunten', het is een (intern) links debat en gaat tegen standpunten en methodes van een bepaald links. Dat trouwens al jarenlang aan invloed inboette, maar de kop opsteekt als het over complexe conflicten gaat waarin mensen wanhopig naar duidelijkheid zoeken en links voor bijzonder moeilijke keuzes staat.

          Wat ik met Le Soir heb? Ik woon in Wallonië en lees die dagelijks gedeeltelijk. Iets meer dan DS en andere Vlaamse bladen, iets minder dan Le Monde en Zuid-Afrikaanse mainstream en 'alternatieve' media. Le Soir heeft een aantal uitstekende journalisten, o.a. Colette Braeckman. Ik ben zelf journaliste en van bekende linkse signatuur (hetgeen veel deuren gesloten heeft). Ik lees alles kritisch. Ik ben het vaak - niet altijd - met Marthoz eens die schrijft over zaken die mij interesseren en vind hem een uitstekende onafhankelijke journalist met het hart overduidelijk aan de linkse kant. Maar die wel schrijft voor een groot publiek, dat is nu precies de kunst van een goede linkse journalist, moeilijk, maar toch nog doenlijk als je het hard genoeg probeert. Daarmee overtuigt hij zeer veel mensen buiten de 'gelovers'. Zoals bijv Colette Braeckman ook of een vroeger kopstuk van The Guardian, Victoria Brittain, om maar iemand te noemen. .Prachtige journalisten die heel veel bewerkstelligd hebben en grote delen van de publieke opinie hebben weten ombuigen naar progressieve standpunten. (En vandaar ook politici...) Hier een bio van Marthoz http://www.enjeux-internationaux.org/cvs/jpm.htm Dus ook prof deontologie van de journalistiek aan de UCL en IHECS, oprichter en directeur van het alternatieve Enjeux internationaux enz enz. Niet iemand die zich door een Dassault laat dicteren dus... Integendeel, hij heeft veel gewerkt op conflict oplossing en werkt momenteel op een nieuw boek daarover in Afrika. Marthoz is dus wel degelijk iemand die iets weet over politieke strategieën met name in conflicten... En ook over imperialisme uiteraard

          Marc, ik lees dus alles kritisch. Ook wat zich 'alternatief' noemt inclusief (snel...) jouw soort bronnen, en dan meer hartstochtelijk kritisch dan media waar ik niet veel van verwacht in dat opzicht. Het is niet genoeg om "alternatief te willen zijn" zoals jij zegt. Modrikamen voelt zich ook alternatief... Ja, ik ben bezorgd over DWM, met name als het over complexe, buitenlandse zaken gaat en niet over padvinders in Vlaanderen. Ik ben bezorgd over een links 'alternatief' medium dat enkele dagen geleden een video publiceerde over een manifestatie van de MNLA, de gewelddadige Toerag secessionisten in Noord Mali, voormalige soldaten van Kadhafi. En dat zonder enig kader of kritiek. Ik ben bezorgd over een 'alternatief medium' dat de lezers slogans, rooie vlaggetjes en feitjes zonder kader of analyse naar het hoofd smijt over zeer complexe, moeilijke onderwerpen 'ver van ons bed'. Moet ik jou echt nog verder uitleggen waarom? In de jaren 1930 werden veel in principe linkse, jawel linkse!, intellectuelen en studenten aangetrokken door het Nazisme. Waarom? Vanwege de linkse begrippen en slogans die Hitler zo kundig inbouwde in zijn 'nationaal socialisme'. Je moet misschien eens goed luisteren wat een Marine Le Pen van het Franse Front national dezer dagen zegt. Ze heeft een heel resem socialistische, altermondialistische en uitdrukkelijk antikapitalistische termen/begrippen en slogans ingewerkt in haar extreem rechtse programma en discours. Daarmee trekt ze heel veel arbeiders aan, o.a. van uiterst links. Waarom? Omdat die er nooit iets van begrepen hebben boven de slogans, omdat ze nooit hebben geleerd hoe te analyseren. Maw omdat ze politiek onbewust waren zoals dat heet. Eenogige anti-imperialisten misleiden evenzeer mensen of zijn zélf politiek onbewuste, simplistische sloganroepers die niet verder komen dan polarisatie. Sorry; maar in dat opzicht doen ze dus niet anders dan extreem rechts.

          Ik heb in mijn toch vrij aanzienlijke revolutionaire politieke scholing en ditto ervaring altijd geleerd ten eerste om alles uittentreure te analyseren, ten tweede dat polarisatie uit den boze is. Polarisatie leidt nergens toe, het is niet een slechte politieke strategie; het is een onpolitieke, primitieve taktiek waarachter óf een gebrek aan strategie óf een heel andere, onaanvaardbare en daarom onuitgesproken strategie schuil gaat. Het is zeer gemakkelijk manipuleerbaar. En zoals jij heel goed moet weten leidt vooral het laatste tot populisme, tot een spiegelbeeld van het populisme van extreem rechts. De manier waarop jij en anderen op dit forum praten over 'kamp kiezen' (vóór of tégen militaire interventie, punt) is niet alleen onethisch, op politiek vlak is het eenvoudigweg polarisatie die de weg naar oplossingen niet opent maar afsluit. Het steunt op dezelfde basis als religie zoals ik boven al schreef: engelen en duivels. Wat is daar 'links' of 'alternatief' aan?? En dat heeft absoluut geen zier te maken met Dassault of (on)vrije of 'alternatieve' media Dat is een bij uitstek onpolitieke, ondialectische, onrevolutionaire en in dit geval onethische manier van politiek bedrijven. Ik weet dat velen in die val verstrikt raken, want het maakt alles gemakkelijk en pijnloos. Je hoeft zelfs niet na te denken. Nu durfde ik te hopen dat goede ervaren journalisten zoals degene die DWM stichtten en leiden dit soort val uit de weg zouden gaan. Maar blijkbaar ontbreekt het aan kritisch denken als het gaat om complexe, buitenlandse conflicten... Sorry, Marc, maar je vroeg er zelf om.

          • door christophe op dinsdag 6 maart 2012

            Wat u schrijft is diep onder de gordel. U insinueert dat DeWereldMorgen.be en haar medewerkers aangetrokken zijn of mensen in de armen duwen van extreemrechts. U geeft daar geen enkel argument voor. U doet dat alleen omdat u het niet eens bent met mensen die een militaire interventie in Syrië geen goede oplossing vinden. Volgens die logica zijn ook Chomsky en zelfs Pax Christie momenteel handlangers van de nazi's.

            Dat is een manier van discussiëren die hier niet thuishoort. Als u een militaire interventie een goede mogelijke laatste optie vindt - wat uw goed recht is-, dan moet u daar maar argumenten voor vinden. Dat is beter en constructiever dan mensen die het niet met u eens zijn allerlei verwijten naar het hoofd te slingeren.

Lees alle reacties