Advertentie

woensdag 22 februari 2012

Bloedgeld: Laura Bush Children’s Hospital in Basra. Fallujah: verdoemd

In Fallujah werd op 18 februari een besmettingshaard van radio-actief materiaal gevonden. Artsen in Fallujah zijn getuige van een ongekend aantallen aangeboren afwijkingen, miskramen en kankergevallen. Het aantal van deze gevallen is snel toegenomen sinds 2005. Laura Bush is geweldig trots op haar prestatie: al die Iraakse kinderen met kanker die behandeld worden in HAAR ziekenhuis in Basra.
DeWereldMorgen.be -
Laura Bush Children's hospital Basra
DeWereldMorgen.be -
Meisje in Fallujah met 6 vingers
DeWereldMorgen.be -
Misvormd kind uit Fallujah
DeWereldMorgen.be -
DeWereldMorgen.be -
DeWereldMorgen.be -

Fallujah is onderhevig aan radioactieve besmetting als gevolg van militaire operaties. Toen gezondheidsgroepen in Anbar provincie een onderzoek uitvoerden in samenwerking met de provinciale milieu-afdeling, ontdekten ze radioactief materiaal. Deze vervuiling is het product van militaire operaties door Amerikaanse troepen in 2003 en 2004, verklaarden autoriteiten belast met het onderzoek. "We hebben inderdaad radioactieve stoffen ontdekt in de industriële straat van Fallujah", verklaarde gouverneur Adnan Hussein op 18 februari. "Er worden in dit district veel kinderen geboren met aangeboren afwijkingen en er is grote milieuvervuiling”. Hij benadrukte dat de gezondheidsautoriteiten het uitbreken van meer kankers vrezen als gevolg van deze besmetting.

Aangeboren afwijkingen

Artsen in Fallujah zijn getuige van een ongekend aantal aangeboren afwijkingen, miskramen en kankergevallen. Volgens gynaecologen, kinderartsen en neurologen in Fallujah is het aantal van deze gevallen snel toegenomen sinds 2005 - minder dan 1 jaar na de vernieling van de staat door de Anglo-Amerikaanse bezetters in 2004.

De meest voorkomende aangeboren afwijkingen zijn afwijkingen van het hart en het zenuwstelsel en andere door artsen nooit geziene afwijkingen, onder meer baby's met twee hoofden, bovenste en onderste ledematen die ontbreken en oogafwijkingen.

Voorlopige gegevens gebaseerd op gevallen gedocumenteerd in januari van 2010 tonen dat het aantal hartafwijkingen in Fallujah 13 keer hoger ligt dan in Europa. En voor aangeboren afwijkingen met betrekking tot het zenuwstelsel op basis van gerapporteerde gegevens voor de maand februari 2010 bedroeg dit aantal zelfs 33 keer meer dat wat in Europa gevonden wordt voor hetzelfde aantal geboorten.

Besmetting in Fallujah erger dan Hiroshima

Resultaten van een epidemiologische studie, gepubliceerd op 3 juli 2010 in het International Journal of Environmental Research and Public Health (IJERPH in Bazel, Zwitserland) tonen een toename van kanker, leukemie en kindersterfte en verstoringen van de normale menselijke bevolking geboorte/geslachtsratio, significant groter dan die gemeld voor de overlevenden van de A-bommen op Hiroshima en Nagasaki in 1945.

Er werd een bijzonder uitgesproken 12-voudige toename van kanker vastgesteld bij kinderen van 0-14. De stijgingen van kankers en leukemie waren allemaal bij jongere mensen dan normaal verwacht. Zuigelingensterfte bleek 80 per 1000 geboorten te zijn, in vergelijking met een waarde van 19 in Egypte, 17 in Jordanië en 9,7 in Koeweit. Een belangrijk resultaat is dat de geslachts-ratio, die in een normale populatie altijd 1050 jongens per 1000 meisjes bedraagt serieus werd teruggebracht in de groep onmiddellijk geboren na 2005, een jaar na het conflict: in deze groep bedroeg de geboorte-geslachts-ratio 860 jongens tegenover 1000 meisjes.

Geboorte/geslachtsverhouding is een bekende indicator voor genetische schade. Meisjes hebben een overtollig X-chromosoom en kunnen zich derhalve meer genetische schade veroorloven zonder ernstige gevolgen, jongens niet. Een verlaagde geboorte/geslachtsverhouding bij jongens werd eveneens waargenomen bij overlevende kinderen in Hiroshima.

Verrijkt uranium gevonden in Fallujah haarstalen

In oktober 2011 werden de resultaten van een nieuw onderzoek bekend gemaakt. De onderzoekers begonnen met het analyseren van de haren van 25 ouders van kinderen met aangeboren afwijkingen met behulp van zeer gevoelige inductief gekoppelde plasma-massaspectrometrie (ICPMS). Verontreiniging door zware metalen wordt uitgescheiden in de haren op hetzelfde tempo als het wordt uitgescheiden in de urine. Er waren hoge waarden van calcium, magnesium, strontium, aluminium, bismut, kwik en uranium.

Echter, van al deze stoffen wordt enkel uranium, dat radioactief is, in verband gebracht met kanker en aangeboren afwijkingen. Uraniumniveaus waren significant hoger dan verwacht op basis van andere gepubliceerde controlemetingen van niet-verontreinigde bevolkingsgroepen, met name in Israël en in Zweden. Tot verrassing van de onderzoekers bleek dat het aanwezige uranium niet natuurlijk was, maar door de mens aangemaakt.

Maar een nog grotere verrassing was dat het geen verarmd uranium (depleted uranium, DU) was. De verhouding van de twee isotopen van uranium U238 en U235 is altijd 138 in natuurlijk uranium. Voor DU, een bijproduct van verrijkt uranium, is de verhouding U238/235 altijd hoger (ratio van meer dan 400). Echter, in Fallujah, zowel in het haar van de ouders als in de milieu-monsters (bodem en water), was de uranium ratio beduidend laag, wat de aanwezigheid verraadt van verrijkt uranium.

WHO, word wakker !

Al jaren vragen de Irakezen om een grondig onderzoek naar de effecten van het gebruikte wapentuig in Irak. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) heeft dit jarenlang geweigerd met het argument dat dit moest onderzocht worden door het Internationaal Agentschap voor Atoomenergie (IAEA). Alle onderzoekingen die tot nu toe werden uitgevoerd zijn privé-initiatieven van Irakezen, die fondsen verzamelden bij vredesbewegingen en liefdadigheidsinstellingen, in samenwerking met wetenschappers die bereid waren om hun labo’s, tijd, infrastructuur en engagement ter beschikking te stellen voor deze onderzoeken. Dit is een smet op het blazoen van zowel de WHO als het Hoog Commissariaat voor de Mensenrechten.

Bloedgeld: het Laura Bush hospitaal in Basra

Een rapport uit 28 juli 2009 van het bureau van de speciale inspecteur-generaal voor de wederopbouw van Irak vermeldt het volgende:

'Dank zij de grote oliereserves en een overvloed aan natuurlijke rijkdommen die in eigen land werden geïnvesteerd, had Irak in de jaren 1970 het beste onderwijssysteem en de beste gezondheidszorg in het Midden-Oosten. Er was een uitgebreid netwerk van goed uitgeruste en goed bemande gezondheidszorg. 97% van de stedelijke en 79% van de plattelandsbevolking had toegang tot de gezondheidszorg, programma’s werden uitgevoerd die malaria en tuberculose onder controle brachten, en er was een uitgebreid vaccinatieprogramma.'

Drie oorlogen en internationale economische sancties verstikten de economische groei en ontwikkeling en verzwakte de basisinfrastructuur en de sociale diensten en maakten veel Iraakse sectoren disfunctioneel.

De ernst van de verslechtering van de gezondheidszorg in Irak wordt het best geïllustreerd door de contrasterende verbetering van de gezondheid van kinderen in veel andere landen. De gezondheidszorg in Irak, ooit het pronkstuk van het Midden-Oosten, wordt nu door de Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) op hetzelfde niveau geplaatst als landen met een hoge volwassenen- en kindersterfte, zoals Soedan, Jemen en Djibouti.

Laura Bush maakt zich zorgen over kanker bij kinderen

In 2003, terwijl haar man George W. Bush bezig was om Irak te bombarderen, maakte de First Lady van de Verenigde Staten, Laura Bush, zich 'steeds meer zorgen' over de verslechtering van de Iraakse gezondheidszorg, vooral de kinderen die lijden aan kanker.

Project HOPE maakte een 'factfinding' missie naar Irak om de meest geschikte locatie te zoeken voor een kinderziekenhuis.
Project HOPE identificeerde een zeer hoge kindersterfte in het zuiden van Irak, waar 150 van de 1.000 kinderen stierven vóór het bereiken van de leeftijd van vijf jaar, de meesten voor hun eerste verjaardag. Bovendien is kanker bijna vijf keer hoger in het zuiden van Irak dan het landelijk gemiddelde.

Het project werd uiteindelijk bekend als Basrah Children's Hospital (BCH), ook wel aangeduid als het Laura Bush Children's Hospital. Nee, dit is geen grap.

No HOPE voor Iraakse kinderen

De sterftecijfers voor kinderen en perinatale sterfte zijn verdubbeld en het sterftecijfer voor volwassenen is exponentieel gegroeid. In Irak komt kanker bij kinderen 8 tot 10 maal vaker voor dan in de westerse wereld. 8% van de Iraakse kinderen met leukemie overleven ten opzichte van 80% in de Verenigde Staten. De meest voorkomende kankers bij kinderen zijn leukemie, lymfomen, hersentumoren en andere zenuwstelsel tumoren. Sinds 1993 rapporteert het Iraakse kankerregister een toename van het aantal gevallen van leukemie in de zuidelijke provincies. Kinderen onder de leeftijd van vijf jaar zijn goed voor ongeveer 56% van de geregistreerde gevallen van kanker.

In mei 2009 bedroegen de totale kosten van het project 165.7 miljoen dollar, meer dan drie keer de oorspronkelijke kostenraming. In juni 2006 kreeg Bechtel het bevel om de werken te stoppen. De Amerikaanse regering concludeerde dat corruptie en onvoldoende toezicht de belangrijkste redenen waren voor de kostenoverschrijding van het project. Bovendien liepen de werken meer dan negen maanden achter op het voorziene schema.

Laura Bush Children's Hospital voor de prijs van 200 Tomahawk raketten
 

De First Lady moet geweldig trots zijn op deze prestatie: al die Iraakse kinderen met kanker die behandeld worden in HAAR ziekenhuis in Basra. Moeten we nu Laura Bush bedanken? Haar milde gift is peanuts in vergelijking met de kostprijs van deze drie biljoen (=3.000 miljard) dollar oorlog. De kosten om een Amerikaanse soldaat voor een jaar in Irak te stationeren bedraagt 390.000 dollar. De kostprijs van het Laura Bush hospitaal (165 miljoen dollar) is dus de prijs om 425 Amerikaanse soldaten gedurende een jaar in Irak te houden.

Bovendien: in 2011 bedroeg de prijs van een Tomahawk kruisraket 830.000 dollar. Dus het Laura Bush Children's Hospital is gebouwd voor de prijs van 200 Tomahawk raketten. Tijdens de invasie van 2003 in Irak werden meer dan 725 Tomahawk raketten afgevuurd. En wat zit er in Tomahawk raketten? Inderdaad: verarmd uranium.

Liegen is ook relevante zaken verzwijgen

Tal van redenen worden in het 75 pagina’s rapport gegeven voor de exponentiële toename van kanker, maar nooit, zelfs niet één keer wordt het gebruik van de illegale wapens vernoemd als mogelijke reden voor de exponentiële stijging van kankers bij Iraakse kinderen. Witte fosfor, daisy cutters, verarmd uranium en andere zware metalen, thermobarische bommen, clusterbommen, napalm: je zult het niet vinden in dit verslag. Zo zal je niet lezen in dit rapport dat er in feite weinig hoop is voor de kinderen van Irak. Recente studies over de gevallen van kanker in Fallujah bewijzen dit.

De geboortemisvormingen en kankers bij kinderen zijn een van de schandaligste mensenrechtenschendingen in deze oorlog en veroorzaken onherstelbare schade aan toekomstige generaties in Irak, als er al een toekomst is. Ook daar wordt door de mensenrechtencommissaris geen misbaar over gemaakt.

Tags:

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

@Frank

De Belgische Kamer van Volksvertegenwoordigers is reeds van 2006 op de hoogte van het gebruik van verarmd uranium bij de oorlog in Irak in 1991 én 2003, alsook in Bosnië. Dit kunnen we lezen in een verslag van de Commissie voor Landsverdediging (cf. Hoorzitting van 20 november 2006 met de heren van der Keur, Baverstock en Faccin: http://www.dekamer.be/FLWB/pdf/51/2199/51K2199004.pdf ):

"Naast de gezondheidsrisico’s van interne besmetting met stofdeeltjes uranium zijn er ook risico’s voor het milieu. In droge gebieden, zoals in Irak, kan het uraniumstof lange tijd op besmette plekken verblijven en opdwarrelen bij verstoring. Afhankelijk van de bodemgesteldheid kan de uraniumbesmetting zich in de bodem verspreiden en het oppervlaktewater of drinkwater bereiken" (p. 14).

"Met de schoonmaakkosten van de 315 ton verarmd uranium die tijdens de Golfoorlog van 1991 werd afgevuurd, verspreid over honderden vierkante kilometers, zijn dus al gauw bedragen gemoeid van tientallen miljarden dollars. De schoonmaak van de radioactieve erfenis van de Irak-oorlog van 2003 is nog urgenter dan de erfenis van 1991. De postconflictgebieden van de Irak-oorlog in 2003 liggen namelijk in tegenstelling tot die van de Golfoorlog voornamelijk in bewoonde gebieden, waaronder steden met miljoenen inwoners. Hetzelfde geldt voor bewoonde gebieden waar nabij met uraniummunitie is getest, zoals bijvoorbeeld op het Puertoricaanse eiland Vieques door het Amerikaanse Leger" (pp. 14-15).

"Naast de burgerbevolking in de (post)conflictgebieden, nabij de militaire testterreinen, de uraniummunitiefabrieken en andere uraniumverwerkende industrie, behoren soldaten in conflictgebieden tot één van de grootste risicogroepen. Door gebrek aan gegevens is niet duidelijk hoeveel Amerikaanse soldaten tijdens de Golfoorlog van 1991 zijn besmet. Daardoor zullen we waarschijnlijk nooit weten hoeveel Golfoorlogveteranen met verarmd uranium zijn besmet. Het Pentagon gaf in 1996 als schatting «enige duizenden»" (p. 15).

"Uraniumwapens zijn geen massavernietigingswapens. Die term is hier niet van toepassing, omdat er bij het gebruik van deze wapensystemen ten tijde van gebruik niet in één keer veel slachtoffers vallen. De enige overeenkomst die men zou kunnen maken is dat uraniumwapens net als bij massavernietigingswapens na de gevechtshandelingen op termijn tot chronische en mogelijk letale ziektes kunnen leiden of erfelijke afwijkingen bij het nageslacht kunnen veroorzaken. Net als clusterbommen horen uraniumwapens dus thuis in het schemergebied tussen conventionele wapens en massavernietigingswapens" (p. 16).

"De heer Joseph Arens (cdH) vraagt de heer Baverstock naar het nut van het moratorium in verband met verarmd uranium. Volgens een rapport van de Verenigde Naties werden in Libanon geen wapens of munitie met verarmd uranium gebruikt. Bij het laatste conflict in Irak daarentegen werden zij wel, zelfs in ruime mate, gebruikt. Gaat de Wereldgezonheidsorganisatie akkoord met de rapportering over Libanon? Uit een rapport van die organisatie blijkt dat de blootstelling voor kinderen die spelen op plaatsen waar een impact heeft plaatsgehad, of in de nabijheid ervan, bijzonder groot is. Kan dit toegelicht worden? Om hoeveel aantallen kinderen gaat het?" (p. 26).

"De vroegere VN-secretaris-generaal Kofi Annan sprak op 6 november 2002 op the international day for preventing the exploitation the environment in war and armed conflict, zijn ongerustheid uit voor de effecten van wapens die verarmd uranium bevatten op de omgeving en vooral op de burgers, die in de conflictzone verder moeten leven. In Irak werden dit soort wapens in 2003 actief gebruikt in zeer dicht bewoonde gebieden. Het is dan ook terecht dat hiermee rekening wordt gehouden. De spreker verwijst vervolgens naar de VN-subcommissie voor mensenrechten die dergelijke wapens en munitie heeft getoetst aan de conventie van Genève. Zij kwam tot de conclusie dat die wapens vier testen niet doorstonden: de geografische test, de test over het tijdelijk karakter van de effecten, de test gericht op de menswaardigheid en de milieutest. UNEP, de VN-organisatie voor milieu, concludeerde dat op basis van onderzoek naar specifieke impactplaatsen in de Balkan, de belangrijkste risico’s van verarmd uranium van toxicologische aard zijn (gebaseerd op de blootstelling aan het zware metaal). Het stralingsgevaar (cf. tussenkomst van de heer Hurtgen van het SCK te Mol) is overigens ook niet helemaal gevaarloos zeker bij langere blootstelling" (pp. 44-45 - parenthese in verslag).

Het gebruik van verarmd uranium - of zoals in het artikel: hoogwaardig uranium - bij oorlogvoering is een flagrante schending van de mensenrechten en is in strijd met het Internationaal Recht én de Conventie van Genève. Het betreft een misdaad tegen de mensheid. Hoog tijd dat de verantwoordelijke politici (o.a. Bush Jr. & Sr., Blair) uitgeleverd worden aan het Internationaal Strafhof. Als het voor Khadafi en Assad van toepassing is, dan moet men consequent zijn.

"Overigens ben ik van mening dat de NAVO afgeschaft moet worden."

Kogels zijn ook gemaakt van verarmd uranium

En zo komen we van het afval product van de nucleaire industrie af:

http://nl.wikipedia.org/wiki/Verarmd_uranium

Hallucinante verhalen

Niemand wist dat de VS gedurende de Golfoorlog verarmd uranium had gebruikt.

Professor Guenther, stichter en voorzitter van het Gele Kruis, ontdekte zo'n "kogel" , wist niet wat het was en nam hem mee naar Duitsland voor onderzoek. Hij werd gearresteerd en veroordeeld voor het "transport van radio-actief materiaal". Wij hebben hem nog ontmoet in Bagdad in 1994 en zijn verhaal is neergeschreven door Dr. Wim De Ceukelaire in het EPO-boek "Rendez-Vous in Bagdad".

PROF. GUNTHER: I found on the 7th of May, 1991 on the highway between Baghdad and Amman, in the desert, projectiles in the form and size of a cigar, which retained my attention, because of their unusual appearance and weight. In that region, columns of refugees, aid transports and others had been submitted to attack by A-10 planes equipped with this type of ammunition.

DAVID MULLER: That's a long way from the tank battles on the Kuwait border. So you found an unexploded shell fired from a U.S. Warthog ground attack plane that attacked traffic on the way to Jordan?

PROF. GUNTHER: Yes. Later on I happened to see children playing with these projectiles. A little girl who possessed 12 of them died of leukaemia. Also in the children hospitals of Baghdad, Mosul and Basrah the number of leukaemia, aplastic anaemia and tumour development is noticeably on the increase. Moreover a new up-to-date undiagnosed disease is seen with abnormal abdominal distension possibly related to disturbed liver and kidney functions. Because of the impossibility of treatment the children die, most painfully from secondary infections.

PROF. GUNTHER: The possible relation to German technology prompted me to take one bullet to be analysed by four German institutions. The bullet under examination exhibited a radioactivity of 11 to 12 microsivert per hour and was highly toxic. Because of its danger the projectile was seized by German police in special protective clothing and transported to a safe place. In radiology in Germany, personnel should not be exposed to more than 50 millisivert per year.

Het vermoeden dat thans wapens met verrijkt uranium worden gebruikt is dus niet wereldschokkend. Maar welke ander gevaarlijk wapentuig wordt door de VS gebruikt? Dat zal later wellicht duidelijk worden.

Over de cover-up door de VS van de onderzoeken over DU die in Irak voor 2003 zijn verricht, schrijf ik het volgende in het boek "Cultural Cleansing in Iraq":

One early target of such harassment was Dr. Huda Salih Mahdi Ammash, dubbed ‘Mrs. Anthrax’, who was taken into custody by coalition forces on 4 May 2003. A US Central Command news release issued after her capture described Ammash as: "a Ba‘ath Party Regional Command member and weapons of mass destruction scientist. She was No. 53 on the U.S. Central Command ‘Iraqi Top 55’ list." But Andrew Dwinell, the co-publisher of South End Press, says United Nations weapons inspectors did not believe Ammash aided in the production of biological weapons or other weapons of mass destruction and that Ammash’s detainment was politically motivated.
Dr. Ammash, an environmental biologist, professor and dean at Baghdad University, received her PhD from the University of Missouri. She has earned international respect for her publications, particularly her documentation of the rise in cancers among Iraqi children and war veterans since the Gulf War. In “Iraq Under Siege” she writes: "Iraqi death rates have increased significantly, with cancer representing a significant cause of mortality, especially in the south and among children." Dr. Ammash's other publications include: "Impact of Gulf War Pollution in the Spread of Infectious Diseases in Iraq," (Soli Al-Mondo, Rome, 1999), and "Electromagnetic, Chemical, and Microbiological Pollution Resulting from War and Embargo, and Its Impact on the Environment and Health," (Journal of the [Iraqi] Academy of Science, 1997).
Dr. Ammash was never charged with any crime and US authorities refused her legal access. Eventually they had to release her. A close Iraqi friend comments:
She is without a job or any financial support. The occupation won't allow her to get any money from her accounts. She was very sick for a while because of the cruelty of the interrogations. The American troops during raiding Dr Ammash house took every single paper in her house. Even the computer and the trash and the bathroom tissue in the house, the CD’s and all her books and journals. They are all in Democratic Washington DC . When they released her they never gave her back the things they took from her house. At that time, I visited her family next to her door. It was a disaster, and believe me, it was all about the DU issue. Dr Ammash had her own Pathogenic and hematological lab. This is one reason she could conduct her advanced researches.

Het zijn waarlijk hallucinante tijden.

Waarom verrijkt?

Waarom zou men verrijkt uranium (extreem minimaal verrijkt uranium) gebruiken in wapens wanneer het net de eigenschappen van verarmd uranium zijn die het aantrekkelijk maken om te gebruiken in munitie en bepantsering?!

Verder zou een lager dan normale ratio van U238 tegenover U235 toch doen vermoeden dat er geen wapens met verarmd uranium zijn gebruikt in die regio mits anders de ratio heel wat hoger zou liggen.
Al bij al is ook de afwijking van de natuurlijke ratio niet echt schokkend maar hooguit lichtjes interessant: ipv 0.7204% U235 heeft men 0.7344% U235. Men spreekt pas echt van verrijkt uranium wanneer men een concentratie van minstens 3% heeft.

Cijfers?

Timothy: vanwaar komen uw cijfers?

Wel Frank Roels, ik heb de

Wel Frank Roels, ik heb de cijfers gebruikt uit de onderzoeken die jij hier zelf als eerste commentaar hebt gegeven. Ik citeer: "Uranium traces detected in the soil samples and the hair showed slightly enriched isotopic signatures for hair U238/U235 = (135.16 SD 1.45) compared with the natural ratio of 137.88".

Nu komt heel de opmerking over 'verrijkt' uranium nogal over als manipulatie van de lezer (ik beweer niet dat dat de bedoeling was), dit omdat er bij heel wat mensen de foutieve gedachte is dat verrijkt uranium een goedje is dat extreem gevaarlijk is (tot op het idee dat het een lichtgevend groen goedje is dat alles dood waar het aankomt) en dat verarmd uranium door het verarmd zijn heel wat minder schadelijk is.

Wapens zijn ook niet de enige dingen die uranium gebruiken, verarmd en verrijkt. Zeker als men verrijkt uranium zou vinden dan kan men beter naar civiele toepassingen kijken en een mogelijk lek, ongeluk of dumping daar.

Ik beweer nergens dat men geen uranium gebruikt heeft, zij het verarmd of verrijkt. en men zal ook nog wel andere gemene goedjes gebruikt hebben, dingen die men uiteraard liever niet zal toegeven. Maar heel de opmerking van 'verrijkt' zou enkel maar voor een interesse waarom zo een kleine afwijking, maar inderdaad een afwijking, daar voorkomt mogen zorgen. Het onderzoek is lang niet uitgebreid en diepgaand genoeg om uitspraken te gaan doen over de herkomst van dat uranium, onderzoek naar bepaalde stoffen die voorkomen bij bepaald gebruik van uranium zou bv al interessant zijn.
Het gebruik van verarmd uranium zou al erg genoeg moeten zijn (en dat is het ook) om de verontwaardiging en woede van de lezers op te wekken, de vinding van verrijkt uranium is interessant en mag/moet bericht worden maar dan had ik het liever breder uitgelegd gezien ipv de korte aandachtstrekker die het nu is.

Op een andere noot: Er is ook onderzoek gedaan naar de concentratie van verarmd uranium in de atmosfeer in andere landen na de gevechten in Irak, de concentratie van verarmd uranium was in hun vindingen toen beduidend hoger na de gevechten wat dus al genoeg bewijs is voor het gebruik van verarmd uranium in de tweede Golfoorlog.

I'm not the expert

Timothy, er zijn nog zoveel vragen die opheldering vereisen. Welke wapens werden er allemaal gebruikt?
Zolang niet met zekerheid kan worden vastgesteld welke stoffen er zo allemaal werden gebruikt in Fallujah en de rest van Irak, kan men alleen afgaan op de gevolgen. En die zijn niet echt hoopgevend voor de toekomstige generaties. Bovendien: we weten ook bv. dat de grond rond het vliegveld van Bagdad waar de "battle of Baghdad" plaatsgreep, grondig werd afgegraven en dat het een no-go area is. Waarom?
We hebben de US State Department kunnen dwingen om hun officieel verhaal over Witte Fosfor te wijzigen:
Answer of the US State department:
Did the U.S. Use "Illegal" Weapons in Fallujah?
Excerpts: napalm or napalm-like incendiary weapons are not outlawed. International law permits their use against military forces, which is how they were used in 2003. (...) Finally, some news accounts have claimed that U.S. forces have used "outlawed" phosphorous shells in Fallujah. Phosphorous shells are not outlawed. U.S. forces have used them very sparingly in Fallujah, for illumination purposes. They were fired into the air to illuminate enemy positions at night, not at enemy fighters.
[November 10, 2005 note: We have learned that some of the information we were provided in the above paragraph is incorrect. White phosphorous shells, which produce smoke, were used in Fallujah not for illumination but for screening purposes, i.e., obscuring troop movements and, according to an article, "The Fight for Fallujah," in the March-April 2005 issue of Field Artillery magazine, "as a potent psychological weapon against the insurgents in trench lines and spider holes …." The article states that U.S. forces used white phosphorous rounds to flush out enemy fighters so that they could then be killed with high explosive rounds.]
There is a great deal of misinformation feeding on itself about U.S. forces allegedly using "outlawed" weapons in Fallujah. The facts are that U.S. forces are not using any illegal weapons in Fallujah or anywhere else in Iraq.
Het BRussells Tribunal is instrumenteel geweest om de waarheid in deze affaire boven te halen.
Zie deze webpagina: http://www.brussellstribunal.org/WMD.htm
De studies in Fallujah zijn ook allemaal gemaakt door mensen die lid zijn van ons adviescomité: Malak Hamdan, Paola Manduca

Zolang we in het ongewisse zijn, blijft het dus gissen naar het hoe en het waarom.

Welk rapport

Naar welk rapport verwijst de laatste paragraaf precies? Dat had daar expliciet mogen staan voor de duidelijkheid.

Frank Roels heeft ze al vermeld

Frank heeft in de eerste reactie hierboven al de rapporten al opgesomd.
Ze zijn alle op de BRussells Tribunal website vermeld:
Ik ben ook in het bezit van alle rapporten die tussen 1993 en 2003 werden gemaakt door Iraakse wetenschappers. Die stonden op de SOS Irak website, die off-line is.
hier nog een paar rapporten van het BRussells Tribunal zelf: door de onderzoekster die bij de Iraakse onderzoeken betrokken was en lid is van ons uitvoerend comité: Dr. Souad Al Azzawi
Links te verkrijgen op eenvoudige aanvraag. Als ik de links hier vermeld, krijg ik de volgende melding: "Your submission has triggered the spam filter and will not be accepted."
Sorry dat ik ze in het oorspronkelijk artikel niet heb vermeld. Da's inderdaad een jammerlijke fout.
We hebben nog andere studies over verboden wapens vanuit Fallujah zelf, bijvoorbeeld: www.brussellstribunal.org/pdf/FallujahHealthReport091207.pdf

Ik wil dus de link doorsturen, maar....

Ik wil de link doorsturen van het rapport van SIGIR (Special Inspector General of Iraqi Reconstruction) waarvan sprake in de laatste paragraaf, maar ik krijg de volgende melding:
Your submission has triggered the spam filter and will not be accepted.
http://www.sigir.mil/files/assessments/PA-08-160.pdf

wapens

Wanneer gaan de grote vissen eindelijk vervolgd worden voor deze mensenmassamisvormingswapens? Zonder scrupules worden ze ingezet. Het is net als met asbest men weet en kent de gevolgen al jaren maar ontkend de gevolgen in alle toonaarden.
Als je radioactief materiaal wil kwijtgeraken waar je geen blijf mee weet stop ze in wapens en organiseer een oorlogje.
Gegarandeerd ben je zo enkele tonnen kwijt zonder opslagkosten.

Advertentie