Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Geen Libië-scenario voor Syrië, please!

Daar gaan we weer. Guy Verhofstadt (Open VLD) wil een militaire interventie om het bloedvergieten in Syrië te stoppen (De Standaard, 14 februari). Libië revisited dus. In een reactie leggen drie vertegenwoordigers van de vredesbeweging uit waarom ze dat geen goed idee vinden.
donderdag 16 februari 2012

Het is Verhofstadt zelf die de parallel trekt, met Homs als het “Benghazi-moment van Syrië”. En hij haalt daarvoor het hele interventiearsenaal uit de kast, met het dreigende “alle opties”: veiligheidszones, humanitaire corridors, een gemengde VN-Arabische vredesmacht, een coalition of the willing, hardere sancties, regime change en de ondersteuning van “Syrische organisaties die het volk vertegenwoordigen”.

Laat ons beginnen met dat laatste. Wie zijn in godsnaam die organisaties die het Syrische volk vertegenwoordigen? Het Syrische volk is vooral erg verdeeld. Bij de minderheden zoals de alawieten, christenen, druzen, delen van de Koerden en bij de middenklasse uit de soennitische meerderheid is men er niet zo happig op dat president Bashar al-Assad zou verdwijnen. Ondanks het autoritaire karakter van het regime vrezen ze dat het alternatief ofwel de totale chaos is, ofwel een islamistisch regime gedomineerd door de Moslimbroeders.

Ook de georganiseerde oppositie is verdeeld. Twee grote oppositieplatforms zijn elk nog eens samengesteld uit diverse fracties van het Syrische politieke landschap. Bovendien zijn de meesten van hen tot op vandaag niet voor een militaire interventie - niet de Syrische Nationale Raad, en nog minder het Nationaal Coördinatiecomité voor Democratische Verandering.

"Bovendien zijn de meesten van hen tot op vandaag niet voor een militaire interventie - niet de Syrische Nationale Raad, en nog minder het Nationaal Coördinatiecomité voor Democratische Verandering"

De meest fervente tegenstanders van elke militarisering van het Syrische conflict zijn de Lokale Coördinatiecomités, zij die begonnen zijn met de vreedzame betogingen tegen het regime. Verhofstadts bede om “nu te handelen om het Syrische volk te verlossen van het onwettige en criminele regime van Assad” heeft dus geen enkele legitieme basis, om van het internationaal recht – met het in het VN-Handvest gebeitelde principe van de soevereiniteit – nog maar te zwijgen.

Laten we dan eens kijken wat de gevolgen van een militair ingrijpen zouden zijn. Maandag was minister van Buitenlandse Zaken Didier Reynders (MR) in de Libische hoofdstad Tripoli. Maar drie maanden na de val van Khaddafi durft hij nog niet eens de nacht door te brengen in het vrije Tripoli. Van een veilig en stabiel Libië is allerminst sprake, onder meer omdat de gewapende milities, die door de NAVO werden gesteund, weigeren te ontwapenen. In de Libische oorlog vielen 30 à 50.000 doden, kwam het tot georganiseerd racistisch geweld tegen zwarte Libiërs en Afrikaanse inwijkelingen en maakten de opstandelingen zich in Sirte schuldig aan grootschalige executies van tegenstanders.

Als Verhofstadt zijn zin krijgt met zijn 'humanitaire' interventie, zijn we vertrokken voor een militaire escalatie waarvan het einde nog niet in zicht is. Militair ingrijpen betekent dat we de vreedzame krachten binnen de oppositie voor democratisering van de kaart vegen en de gewapende milities versterken.

"Militair ingrijpen betekent dat we de vreedzame krachten binnen de oppositie voor democratisering van de kaart vegen en de gewapende milities versterken"

Volgens sommige bronnen is zo'n buitenlandse interventie overigens al bezig: de Israëlische website Debkafile, gespecialiseerd in militaire inlichtingen, bericht dat er nu al Britse en Qatarese special forces actief zijn in Homs, en dat het Vrije Syrische Leger krijgt steun vanuit Turkije. Dit is een gevaarlijk spel dat niet alleen Syrië, maar de hele regio in vuur en vlam kan zetten. Je kan je afvragen waarom Guy Verhofstadt het geostrategische belang van Syrië niet aanhaalt in zijn analyse van de situatie.

Opkomen voor democratie in Syrië is uiteraard legitiem en verdient onze steun. Hoe dat moet gebeuren, in een verdeeld land met groeiend wantrouwen tussen de verschillende etnische en religieuze bevolkingsgroepen, is een ander paar mouwen. Er bestaat geen twijfel over dat het Syrische regime zich schuldig maakt aan zware mensenrechtenschendingen en niet aarzelt om democratische verzuchtingen hardhandig de kop in te drukken. President Assad heeft veel kansen verkeken door eerst de oppositie niet ernstig te nemen en dan op de proppen te komen met hervormingen die te laat, te traag en onvoldoende zijn.

"Er bestaat geen twijfel over dat het Syrische regime zich schuldig maakt aan zware mensenrechtenschendingen en niet aarzelt om democratische verzuchtingen hardhandig de kop in te drukken"

Wij  verwerpen het oorlogscenario van Verhofstadt. Wie echte Friends of Syria willen zijn, moeten een contactgroep vormen voor dialoog en vrede, niet voor afdreigingen en oorlog. En we rekenen daarvoor best niet op de NAVO of op de Europese hoge vertegenwoordiger voor het buitenlands beleid Lady Catherine Ashton.

Responsibility to protect (R2P) was voor de NAVO in Libië immers ook alleen maar een excuus voor regime change. Dialoog lijkt misschien een wereldvreemd begrip bij gewapende conflicten. Maar elke beëindiging van het geweld zal een minimale consensus tussen de verschillende bevolkingsgroepen over de politieke toekomst vergen.

"Dialoog lijkt misschien een wereldvreemd begrip bij gewapende conflicten. Maar elke beëindiging van het geweld zal een minimale consensus tussen de verschillende bevolkingsgroepen over de politieke toekomst vergen"

Een militaire interventie verandert louter de onderlinge machtsverhoudingen, maar brengt zo'n consensus niet dichter bij. Integendeel, het zorgt ervoor dat enkel gewapende partijen nog een stem in het kapittel hebben. Gemakkelijk zal dat zeker niet zijn, maar het is het enige alternatief voor verder uitzichtloos militair geweld, voor verdere chaos en miserie, met de Syrische bevolking als grootste slachtoffer.

Ludo De Brabander, Mario Franssen en Roel Stynen

Ludo De Brabander is medewerker bij Vrede vzw, Mario Franssen is woordvoerder van intal en Roel Stynen is medewerker bij Vredesactie.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

23 reacties

  • door dan op donderdag 16 februari 2012

    en ten einde ons niet van vijand te vergissen; graag een lijstje van wie, wanneer, en in welke bewoordingen, heeft opgeroepen tot welke militaire interventie juist in Syrië?

  • door Piet De bisschop op donderdag 16 februari 2012

    Een belangrijke speler lijkt mij ook Sarkozy. In tegenstelling met de Irak oorlog speelt Frankrijk nu (idem Libië) een andere rol. En uit het recente verleden (Tatcher en de Falklands, de beide Bushen in Irak) kennen we het spel van de oorlogspresidenten wel. Zeker als zij nog terug willen verkozen worden.

  • door AlainC op donderdag 16 februari 2012

    "Er bestaat geen twijfel over dat het Syrische regime zich schuldig maakt aan zware mensenrechtenschendingen en niet aarzelt om democratische verzuchtingen hardhandig de kop in te drukken. President Assad heeft veel kansen verkeken door eerst de oppositie niet ernstig te nemen en dan op de proppen te komen met hervormingen die te laat, te traag en onvoldoende zijn."

    Kan tellen als understatement...

    • door MM op donderdag 16 februari 2012

      Als uw wereld zich beperkt tot wat door de reguliere media en het 'Syrisch Observatorium voor de mensenrechten' (een virtuele frontorganisatie van het moslimbroederschap die goede contacten heeft met verschillende Westerse regeringen) over Syrie vertellen, kan ik me voorstellen dat u dit we als een understatement ervaart. Maar als u even verder kijkt dan uw neus lang is en het rapport van de observatormissie van de Arabische liga (onder tafel geveegd door de o zo democratische doch pro-Westerse emiraten van Qatar en Saoudie-arabie) of de getuigenissen van journalisten/onderzoekers die met een open visier naat Syrie zijn getrokken in rekening brengt, dan zal u merken dat de realiteit wel iets complexer in elkaar zit dan het 'brutale Syrische regime die onschuldiige ongewapende betogers en burgers vermoord' propagandaverhaal die we hier in onze strot krijgen geduwd. Waarom krijgt men geen of bijna geen vermelding van gewapende milities die burgerdoden maken en terroristische aanslagen plegen bijv? Omdat het niet in het pro-interventie plaatje past? Of bent u de propaganda die de interventie in Libie is voorafgegaan vergeten? De 'onschuldige' pro-westerse opposanten en fundamentalisten zijn nu volop 'pro-Kadahaffi' burgers en zwarte Libiers aan het lynchen. En de NAVO die 'tussenkwam om de burgerbevolking te berschermen' had geen probleem met het bombarderen en uitmoorden van de burgerbevolking van Sirte of Bani Walid.

      • door Jvm op donderdag 16 februari 2012

        Aha het is allemaal propaganda...ik bid voor u.

        • door MM op donderdag 16 februari 2012

          @ Jvm

          Zeer onderbouwde reactie moet ik zeggen, dank u :-)! Ik verwijs naar het rapport van de onderzoeksmissie van de Arabische liga of de getuigenis van oa Prof. Pierre Piccinin, die zeker niet van enige sympathie voor het regime van Bahar Al Assad kan beticht worden. Ik stel: 1) Dat de realiteit veel complexer is dan wat men te horen krijgt via de reguliere mediakanalen. 2) Dat bovendien voor veel aspecten deze mediakanalen onbewust (door kritiekloos bepaalde 'informatie' van bepaalde bronnen over te nemen omdat ze nu eenmaal passen in de politieke belangen van 'onze' westerse regeringen) of bewust liegen (of op zijn minst de realiteit toch serieus 'spinnen') over wat er in Syrie plaatsgrijpt. 3) Dat we nog maar net de propagandarol van de media in gans het Libie drama hebben meegemaakt Maw dat we, op zijn minst, wel heel voorzichtig mogen zijn met wat we horen en te zien krijgen over Syrie via de reguliere kanalen. Maar als u liever opnieuw als een konijn naar de lichtbak van de VRT/VTM wil blijven staren en kritiekloos hun 'informatie' wil blijven slikken, mij niet gelaten. Geo-strategische en economische belangen van het Westen, de rapporten over de brutale mensenrechtenschendingen in het 'nieuwe Libie', de getuigenissen van gewapende salafistische groepen in Syrie die aanslagen plegen tegen de bevolking en het leger, zijn natuurlijk allemaal propaganda en hersenspinsels. De Vlaamse media heeft ze nml niet opgepikt en onze Westerse politici hebben er niks over gezegd dus dan zal het wel niet waar zijn he :-)?

          • door Johan Vanmaelee op donderdag 16 februari 2012

            Even serieus: denk jij nu werkelijk dat de gezamenlijke internationale pers, inclusief de vrt, zijn berichtgeving zodanig gaat aanpassen met het gedacht "héj, we moeten ons regeringen steunen in hun imperialistische gedachten, kom we gaan die situatie wat verdraaien". Seriously? Tegen zoveel onwetendheid valt niets te beginnen.

            • door MVG op vrijdag 17 februari 2012

              Beste Johan, Als je één krant gelezen hebt, heb je ze allemaal gelezen, want ze citeren allemaal dezelfde persberichten - dikwijls letterlijk - die verspreid worden door de grote internationale persagentschappen. En laat die nu vooral gecontroleerd worden door onze eigen westerse leiders en administraties. Ik vrees dat wij allemaal heel onwetend zijn over welke spelletjes er achter hoge schermen gespeeld worden om de publieke opinie te sturen, dat is zo gemakkelijk. Het vergt slecht twee weken om van een brave huisvader een moordmachine te maken, dat is een griezelige gedachte. Zelfs als we berichtgeving zouden krijgen die de andere kant van de zaak belicht, Russische of Chinese pers of getuigenissen van mensen die ter plaatse wonen, dan nog vinden we dat onze eigen media gelijk hebben, omdat die toch zoveel betrouwbaarder zijn nietwaar ? Terzijde daarvan zou het westen een heel groot risico lopen door zich militair te engageren in Syrië, omdat dit het raakvlak is van westerse en oosterse grootmachten, veel riskanter dan Irak of Lybië, door de kettingreactie die ze zou veroorzaken met Iran en Pakistan. Laat de wens 'Nooit meer oorlog' niet alleen voor de Westhoek gelden, maar voor alle plaatsen waar conflicten zijn. Er is steeds een diplomatieke weg.

          • door dan op vrijdag 17 februari 2012

            Pierre Piccinin is evenmin prof als u en ik, maar gewoon leraar in het secundair onderwijs.... goed vertalen zou alvast een begin zijn...

            • door MVG op vrijdag 17 februari 2012

              wil je door die ene rechtzetting beweren dat het hele betoog van MM ongeloofwaardig is ? Dat suggereert uw hooghartige reactie alvast. Voor mijn part mag die Piccinin een huisvuilophaler zijn, als wat hij zegt correct is, dienen we daar over na te denken..

              • door dan op vrijdag 17 februari 2012

                Piccinin is geen "Prof" en mag dus ook niet volgens academische normen beoordeeld worden. Bij mijn weten heeft hij geschiedenis gestudeerd en noemt hij zichzelf politicoloog. Zowel inzake Lybië als Syrië situeert hij zich ergens tussen waarnemer en commentator in. Dat hij geen sympathie had voor beide dictaturen valt zeker niet op te maeken uit z'n verslaggeving. Maar niemand heeft sympathie voor dictators in nauwe schoentjes, zelfs Rusland en China niet meer... Uit de grond van m'n hart zou ik wensen dat duizenden Vlamingen het verslag van zijn paar reizen naar Lybië en Syrië zouden lezen of gelezen hebben. Omdat dit zou wijzen op belangstelling voor de bevolking en enkel uit belangstelling kan solidariteit groeien. Mijn indruk van Piccinin z'n artikelen is dat in wat hij brengt eerlijk verslag uitbrengt van wat hij daarover gezien heeft... Probleem is dat hij, net zoals vrijwel ale anderen, een typevoorbeeld is van wat Robert Fisk een parachute journalist noemt (die zodra iets uit de actualiteit is verder trekt). Waar ik het moeilijk bij heb begint al voor hij commentaar levert, namelijk dat het zeer gevaarlijk is je eigen ervaringen te veralgemenen. Kijk naar zijn verhaal over de "inname" van Tripoli dat hij brengt vanuit Benghazi. De superioriteit van vb. Al Jazeera toen was dat zij overal hun mannetjes, sorry, meestal vrouwtjes, hadden die zich beperkten tot wat er voor hun neus gebeurde. Embedded ja, zo ook aan de regeringskant. En zo kon je zelf zien hoe één sluipschutter op de kustweg de rebellen 7 km kon terugslaan, hoe de zo befaamde "Tripoli Brigade" zonder één schot het toenmalige Groene Plein op kon rijden zonder één schot te lossen. Dat we met zekerheid weten dat Tripoli zichzelf bevrijdt heeft danken we aan de Al Jazeera ploeg aan de regeringszijde en kon je op het stadsplan zien hoe, startend met de arbeiderswijken, wijk na wijk rood kleurde... Piccinin heeft meer dan gelijk, net zoals bv. Fisk, erop te wijzen dat Assad veel steviger in het zadel zit dan men hier de indruk krijgt. Waar je in Lybië geen burgeroorlog kreeg omdat in essentie de staats en legerleiding een familieclub geworden was die vrij vlug implodeerde zit het risico er dik in dat we in Syrië recht naar een langdurige burgeroorlog toegaan die tot in de buurlanden zou kunnen exploderen. Revoluties hebben de vervelende gewoonte meestal geweldadig te zijn en door minderheden gevoerd te worden. Contrarevoluties zijn dan meestal nog 10 maal bloediger. Piccinin ziet in Syrië geen veralgemeende opstand en buitenlandse interventie. Het schoolvoorbeeld daarvan kent hij ook: Duitsland voerde via een verzegelde trein een Russische banneling door half Europa naar Sint Petersburg om daar, na de februari revolutie die maar geen wapenstilstand met zich bracht, een staatsgreep te plegen via een eerder marginale partij die op z'n beurt steunde op een arbeidersklasse die toen nog embryonaal was. Behalve een paar andere steden was het in de rest van Rusland windstil, maar net het "onvoldragen" karakter van deze revolutie zorgde ervoor dat dit de komende 10 jaar zou niet zou blijven...

        • door Noêl Vanglabeke@hotmail.com op vrijdag 17 februari 2012

          Beste Jvm,wat is uw reactie kort en zielig .Als je iets propaganda noemt vind ik dat je dat dan ook met feiten edm moet staven waarom je het propaganda voor wat of voor w!e vind .Zo kan men dan komen tot woord en wederwoord een discussie waardig .

  • door Hendrik Geeroms op vrijdag 17 februari 2012

    Op 6 juni 1944 was er ook een militair ingrijpen, in Normandië was dat. Er was waarschijnlijk geen enkele organisatie in België die om dat ingrijpen vroeg. Want ja, wat een wanorde zou er niet ontstaan als den Dolf weg was? En de feiten hebben dat bevestigd: er waren terechtstellingen van collaborateurs, veel te zware straffen... Maar toch wou de meerderheid van de mensen den Dolf niet meer terug..

    • door D. Gilles op vrijdag 17 februari 2012

      Beste De Wereld Morgen

      Ik lees met veel plezier en (intellectueel genot) jullie "andere-kant-van-het-verhaal"journalistiek. Zeker gedegen teksten als deze hierboven. Gedegen omdat ze geschreven zijn door mensen die er iets van afweten.

      En ik ga maar meteen mijn punt maken. Waarom wordt er op DWM niet beter gemodereerd wat de reacties betreft?Ik vind het hemeltergend om steeds weer te moeten vaststellen dat bepaalde figuren op een laffe, manipulatieve of stompzinnige manier reacties uitkotsen (ik vind ze ook zum kotzen vaak) op dit forum. Vroeger - en dan bedoel ik voor de internettijd -, als je een lezersbrief wilde gepubliceerd krijgen, passeerde je langs een aantal "gatewatchers" die de lezersbrief screenden op relevantie, taalgebruik, ja ook spelling, logische opbouw van de tekst, register, noem maar op, alvorens die lezersbrief werd gepubliceerd.

      Er werd op die manier ook gewaakt over een bepaalde journalistieke lijn die het blad had. En wat is daar in godsnaam mis mee? Zoals zo vaak hier gesteld op deze pagina's is DWM niet zogezegd "objectief", "neutraal" of dies meer. Nee, DWM neemt een standpunt in, weliswaar rekening houdend met bepaalde journalistieke basisregels, maar er is wel degelijk sprake van een (journalistieke) lijn. A.u.b. bewaak die lijn.

      M.a.w.: no passaran voor alle rommel en vuilspuiterij die hier binnen komt gewalst. Ik heb geen behoefte aan "réactions à la con" wanneer ik net een pertinent/ degelijk/ inzichtverschaffend/ onderbouwd (schrappen wat niet past) heb gelezen van pakweg Jan Blommaert. DWM is veel te braaf voor alle zeveraars die dit forum komen bezoedelen.

      Die lui zijn een beetje te vergelijken met mensen die naar een toneelstuk gaan kijken, aan de ingang al luid verkondigend dat ze die omhooggevallen intellectuele zever niet appreciëren en die dan tijdens het stuk zelf smalende opmerkingen maken, geluid maken tout court, en bijgevolg het geheel vergallen voor de grote meerderheid die wel bewust heeft gekozen om te gaan kijken. Tegen zulke mensen past in de echte wereld toch ook maar één repliek: Blijf dan weg, hé mannekes! Niemand verplicht je om te komen. Hetzelfde zou dus moeten gelden op DWM.

      Een simpele regel daarbij zou kunnen zijn: mensen die zich herhaaldelijk (let wel: herhaaldelijk, a slip of the pen, iedereen begaat al eens stommiteiten en schoonheidsfoutjes) schuldig maken aan dit soort gezever: eruit.

      Een laatste punt nog. Verder bordurend op de "theater"metafoor: er is niet veel fantasie voor nodig om in te zien dat sommige mensen wegblijven uit het theater als elke keer weer enkele boertige leeghoofden de boel verzieken voor de meerderheid die wel gekozen heeft voor een avondje uit. Vertaald naar DWM: ik vrees dat sommige serieuze debaters zich moegetergd afkeren en wegblijven van DWM en andere gelijkaardige fora omdat ze het spuugzat zijn dat een rechtse mob zich niets aantrekt van de elementaire fatsoensregels. En dat verarmt dan weer het debat.

      Slotopmerking: rechts verwijt iedereen die niet met hen meedoet nogal gemakkelijk dat het nestbevuilers/ kakkers zijn. Ik zou zeggen: dat ze begot eerst eens ophouden met in andermans nesten te komen kakken!

      • door Jvm op vrijdag 17 februari 2012

        [title]Beste Gilles, Niemand[/title]Beste Gilles,

        Niemand verplicht u evenmin de reacties te lezen of hierop te reageren, toch? Ik denk dat het DWM siert dat het, ondanks zijn ideologisch verdraaide berichtgeving, toch ruimte laat voor andersdenkenden om de discussie te verrijken. Dit in tegenstelling tot andere websites, zoals rechtsactueel, waar je door moderator (!) meteen wordt uitgescholden bij een bedenking op een artikel. Aangezien u dit bij dit artikel post zou ik dan toch ook eens willen weten waar u net onbeschofte reacties ziet? Als u een andere mening meteen als "rechtse vuilnesterij" beschouwt denk ik dat het probleem eerder bij u ligt.

    • door Noêl Vanglabeke op vrijdag 17 februari 2012

      Wat een domme vergelijking den Dolf en Syriê .In 40-45 werd er door het verzet gevochten tegen den Dolf om die weg te krijgen en waren de gealieerden welgekomen dacht ik . Wie een beetje politieke kaas gegeten heeft weet dat de amerikanen de rol van den dolf overal ter wereld hebben overgenomen tot grote eer en glorie van ondermeer de wapenindustrie die floreert zoals nooit tevoren .

      • door Hendrik.geeroms op vrijdag 17 februari 2012

        Het verzet in België kon niet op tegen den Dolf, zoals het Syrische verzet nu niet opkan tegen Assad. Alleen in Joegoslavië was het verzet enigszins in staat om de klus alleen te klaren. Natuurlijk zijn de Amerikanen hier baas geworden, maar wees er maar overtuigd van dat de grote massa van de Belgen dat verkozen boven tekorten en vooral boven die onvrijheid die men gekend had onder den Dolf. Alleen de communisten dachten daar anders over en verzetten zich tegen het Marshall-plan. Gevolg was dat de communisten hun aanhang verloren. Dat zijn feiten.

        • door jorisdewinter op zondag 19 februari 2012

          Uw eigen "ideologisch"standpunt proberen kracht bij te zetten door zélf gefabriceerde "feiten" is weinig geloofwaardig én zeker als U de verkeerde conclusies trekt! Iedereen is het er overeens dat de communisten de zwaarste inspanning(+/- 20milj. slachtoffers)geleverd hebben om den Dolf te stoppen,samen met vele verzetsbewegingen in talrijke bezette landen(de Amerikanen leverde wapentuig aan beide partijen)Het Griekse verzet dat autonoom de bezetter had verjaagd,werd door de "geallieerden" vernietigd om de communisten daar niet aan de macht te laten komen(zoals belangrijke communistisch fracties in andere landen;Frankrijk,Belgie)Baas spelen is géén goede zaak voor een bevolking én het Marschall-plan was vooral voordelig voor de Amerikanen! De vrijheidsdooddoener kennen de Grieken nu onder de vorm van de dictatuur van het casino-kapitalisme ook dat zijn feiten.

    • door Richard op vrijdag 17 februari 2012

      Als je denkt dat het Westen altruïstische motieven er op nahoud ben je ook wel naïef te noemen.

  • door Ludo Keersmaekers op vrijdag 17 februari 2012

    Verhofstad wil militaire steun voor de opstandelingen ,. Maar het standpunt van Reynders is nauwelijk verschillend , die wil logistiek steun geven . Logistiek is ook nodig , anders geraak je niet ver met wapesn alleen . Op 26 februari is er een referendum over een meer democratische grondwet . Ik vrees dat de VS en Europa (de NATO landen) niet willen dat dit referendum doorgaat . Want als zou blijken dat de bevolking voor die voorgestelde verandering is , dan gaan de NATO staten gezichtsverlies leiden. Dus ik vrees datr ze de escalatie de komende dagen gaan opvoeren om elke politiek oplossing onmogelijk te maken

    • door dan op zaterdag 18 februari 2012

      Secretary Clinton who said on March 27, 2011: “Many of the members of Congress of both parties who have gone to Syria in recent months have said they believe he’s a reformer.” But by November 18, 2011, Mrs. Clinton finally awoke to the fact that Bashar al-Assad’s so-called reformist attitudes were baseless.

      Zoals vrijwel iedereen liet ook de US zich vangen door Bashar's beloftes waarbij hij zich sinds z'n aan de macht komen als een hervormer voorstelde. Mogelijks zag hij zichzelf als dusdanig, maar, zoals z'n ouders dit zelf aanvoerden, hij was tweede keus en zwak... Van alle hervormingen die hij ooit aankondigde is er nooit iets in huis gekomen...

      En wat is het verschil tussen beide bovenstaande standpunten van Clinton; in die periode gaf Khaddaffi alle mededictatoren een adrenalineschot, je kon wel degelijk aan de macht blijven op voorwaarde dat je met harde hand militair optrad tegen de protestbeweging. Sindsdien hebben alle dictators deze taktiek gebruikt en bleven zij erdoor aan de macht, behalve ironisch genoeg Khadaffi... Onder druk van de straat een referendum beloven aan de mensen die je dagelijks op straat doodschiet, in een land waar de waarnemers van de Arabische Liga moeten vaststellen dat zij hun taak niet kunnen uitvoeren, is enkel olie op het vuur gieten... http://www.opendemocracy.net/alfredo-molena/syrian-dialogue-bullet-in-head?utm_source=feedblitz&utm_medium=FeedBlitzEmail&utm_content=201210&utm_campaign=Nightly_%272011-08-08%2005%3a30%3a00%27

  • door Arkan Al-Ifranji op zaterdag 18 februari 2012

    ... christenen, druzen, delen van de Koerden en bij de middenklasse uit de soennitische meerderheid is men er niet zo happig op dat president Bashar al-Assad zou verdwijnen."

    Wel, uiteraard niet. Veel leden van die 'minderheden' zijn parasieten die door het regime ten koste van de meerderheid gepriviligiëerd werden. En dat dat niet gaat blijven duren... tja.

    Voor de rest verwondert het mij niet dat Vrede vzw, een club van gerecyleerde Jongkommunisten, het blijkbaar heeft voor een regime dat jaren lang gesteund werd door de USSR.

  • door Ben op maandag 5 maart 2012

    Ludo De Brabander: "Ondanks het autoritaire karakter v.h. regime vrezen ze dat het alternatief ofwel de totale chaos is, ofwel een islamitisch regime". In deze heeft de schrijver het voor de zoveelste keer totaal mis. Syrië heeft sinds meer dan vijftig jaar een totalitair regime en geen "autoritair". De bevolking wordt er meedogenloos onderdrukt. Eveneens is diezelfde dictatuur verantwoordelijk voor het volgende: -ondersteunen van terroristische groeperingen in en buiten Libanon, -tegen elke vredesonderhandelingen tussen Israëli en Palestijnen, -verantwoordelijk aan de oorlogsvoering tegen Israël, -thuisbasis van Hezbollah en Hamas. Het stond reeds lang in de sterren geschreven dat dergelijk regimes zoals al die anderen in het Midden-Oosten op een dag zouden verdwijnen. De wijze waarop dit gebeurt, eigen aan elke revolutie en spijt voor wie het benijd, is bijzonder bloedig en de "gewone burger" betaalt het gelag. Een gesubsidieerde vredesactivist die dergelijke kromme analyses maakt en, nogmaals het Syrische regime als "autoritair" beschouwt, is gewoonweg schandelijk. David

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties