Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Wist je dat Europa zich klaarmaakt om Griekenland te dumpen en de Syrische milities te bevoorraden?

Om de euro te handhaven, is het niet langer nodig om Griekenland te redden. Het lijkt erop dat het Europees establishment klaar staat om het land te dumpen. In navolging van de NAVO-operatie in Libië maakt Europa zich ook klaar om de milities in Syrië alle nodige steun te verlenen.
vrijdag 10 februari 2012

Wist je dat?

- de eurozone samenhouden niet langer een prioriteit is van het Duits financieel establishment? Sommigen pleiten openlijk voor de exit van Griekenland, anderen gaan nog verder en willen ook Portugal, Spanje, Ierland en eventueel zelfs Italië eruit. [1]

- het mogelijke faillissement van Griekenland gebruikt wordt om dat land helemaal uit te kleden? “Alleen de mogelijkheid van een bankroet zal de Grieken spieren verlenen, daar waar ze op dit moment nog wat verlammingsverschijnselen vertonen”, aldus de Luxemburgse premier Jean-Claude Juncker, voorzitter van de eurogroep. [2]

- men zich ondertussen wel klaarmaakt om Griekenland effectief te dumpen? Het besmettingsgevaar voor andere landen en dus voor de euro bij een eventueel faillissement, lijkt (voorlopig) onder controle te zijn. Een exit van Griekenland betekent niet langer het einde van de euro, aldus toplui uit de financiële en politieke wereld. [3]

- Griekenland hoe dan ook onmogelijk nog zijn schulden zal kunnen afbetalen? De bezuinigingen sleuren het land mee in een langdurige en diepe recessie, waardoor het in de toekomst nog minder middelen zal hebben om zijn schulden af te betalen. [4]

- dat Italië sinds 2008 zijn economie zag krimpen met 20 procent? Het BNP staat nu opnieuw op het niveau van 2004. [5]

- er openlijk gepleit wordt om de Syrische milities te bevoorraden en te trainen, een Libië-scenario maar dan zonder no-flyzone? [6]

- door de focus op Syrië we zouden vergeten dat er andere, meer bloedige conflicten zijn, waar we bijna nooit van horen? Zo zijn de afgelopen vijf jaar 50.000 mensen omgekomen in de drugsoorlog in het noorden van Mexico en 35.000 in Pakistan sinds 11/9. [7]

- de alom verguisde Venezolaanse president Hugo Chávez kan rekenen op 64 procent steun van de bevolking en dat 87 procent van de Venezolanen vindt dat zijn persoonlijke of familiale situatie gewoon, goed of zelfs excellent is? [8]

- dat er momenteel parlementsverkiezingen zijn in Uttar Pradesh, een Indiase deelstaat met een slordige 200 miljoen inwoners? Niets ongewoons, behalve als je weet dat ongeveer een op de vier van de huidige parlementsleden beschuldigd wordt van vaak zware criminele feiten. In het federale parlement van India wordt zelfs een op de zes parlementariërs beschuldigd van moord. [9]

Citaat van de week:

“Bedrijven hebben hun eigen sluwe strategie om afwijkende meningen aan te pakken. Met een zeer klein percentage van hun winsten runnen ze ziekenhuizen, onderwijsinstellingen en trustfondsen, die op hun beurt NGO's, academici, journalisten, kunstenaars, filmmakers, literaire festivals en zelfs protestbewegingen sponsoren. Op deze wijze gebruiken ze liefdadigheid om opiniemakers in hun kamp te krijgen.”

Arundhati Roy, bekende Indiase schrijfster (Booker Prijs in 1997) [10]

In deze rubriek brengt veellezer Marc Vandepitte markante feiten, cijfers of quotes van over heel de wereld die in de andere media weinig of geen aandacht kregen, maar zeker het vermelden waard zijn om de chaotische wereld van vandaag te begrijpen.

Bronnen

[1] Financial Times, 6 februari 2012, p. 7. Klaus-Peter Müller, hoofd van Commerzbank, een van de grootste investeringsbanken van Duitsland: “Greece must surrender the ‘shackles’ of the euro in order to survive if it does not want to constantly ask for a handout from euro zone governments”, ‘Greece needs to dump euro "shackles"’, 30 januari 2012; Max Otte, invloedrijke Duitse professor en investereerder: “Sie sind also der Meinung, Spanien, Irland, Griechenland und Portugal sollten die Euro-Zone verlassen? Ja. Italien ist ein Grenzfall.” ‘Irland, Spanien, Portugal und Griechenland sollten aus der Euro-Zone austreten?’, 3 december 2011.

[2] “Wenn wir feststellen sollten, dass alles schiefgeht in Griechenland, dann würde es kein neues Programm geben, dann hieße das, dass im März die Pleiteerklärung erfolgt.” Allein die Möglichkeit, dass so etwas passieren könnte, sollte den Griechen, so Juncker, “dort Muskeln verleihen, wo sie im Augenblick noch ein paar Lähmungserscheinungen haben”, ‘Juncker schließt Griechen-Pleite nicht mehr aus’, 4 februari 2012.

[3] Eurocommissaris Neelie Kroes: “Maar er is absoluut geen man overboord als we iemand missen uit de eurozone.”, ‘Neelie Kroes: Euro kan best zonder Athene’, 7 februari 2012; Müller, hoofd van Commerzbank: “I don't think that markets would react negatively towards the other countries that would then remain in the euro zone after such a decision", ‘Greece needs to dump euro "shackles"’, 30 januari 2012.

[4] De bekende econoom Krugman onderzocht het IMF document met de aanbevelingen voor Griekenland en kwam tot de volgende conclusie: “So we’re now looking at a scenario in which Greece is forced into killing levels of austerity to pay its foreign creditors, with no real light at the end of the tunnel. This is just not going to work.”, ‘The Greek Vise’, 6 februari 2012.

[5] Financial Times, 7 februari 2012, p. 3; Financial Times, 9 februari 2012, p. 3.

[6] Malcolm Rifkind, voormalig minister van Defensie en Buitenlandse Zaken van het Verenigd Koninkrijk: "There will not be any Nato-style intervention, but we can start by helping with logistics, intelligence, communications equipment and advice", 'It’s time to support the opposition in the Syrian civil war’, Financial Times, 6 februari 2012, p. 7.

[7] ‘México: 12.000 muertos por narcos’, 3 januari 2012; ‘Pakistan: Bin Laden death exposes complex militant ties’, 11 mei 2011.

[8] ‘Venezuela: 64% valora positivamente gestión de Chávez, dice Hinterlaces’, 27 januari 2012, ; ‘Hinterlaces: 68% valora positivamente la labor del presidente Chávez en materia de vivienda’, 30 januari 2012; "Opposition faces tough fight as Chávez goes for popular touch", Financial Times, 9 februari 2012, p. 2.

[9] "Indian democracy has an ugly side", Financial Times, 19 mei 2009, p. 11; Guha R., 'India. De geschiedenis van de grootste democratie ter wereld’, Amsterdam 2007, p. 789.

[10] “Corporations have their own sly strategy to deal with dissent. With a minuscule percentage of their profits they run hospitals, educational institutes and trusts, which in turn fund NGOs, academics, journalists, artists, film-makers, literary festivals and even protest movements. It is a way of using charity to lure opinion-makers into their sphere of influence.” Financial Times, 14/5 januari 2012, p. 7.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

10 reacties

  • door david van peteghem op vrijdag 10 februari 2012

    " door de focus op Syrië we zouden vergeten dat er andere, meer bloedige conflicten zijn, waar we bijna nooit van horen? Zo zijn de afgelopen vijf jaar 50.000 mensen omgekomen in de drugsoorlog in het noorden van Mexico en 35.000 in Pakistan sinds 11/9. [7]"

    Ik begin toch stilaan te geloven dat de doden in Afrika niet tellen. Nigeria : als je terugaat tot 9/11 : dan zijn het er ongeveer 40.000

    • door Frank P op vrijdag 10 februari 2012

      Toen Khadaffi met een mes in de aars werd gestoken alvorens omgebracht te worden door het NAVO-GCC proxyleger kraamde Clinton de volgende woorden uit "we came, we saw, he died". Toen China en Rusland hun veto stelden in de VN-veiligheidsraad om te voorkomen Syrië en haar leiding hetzelfde lot te laten ondergaan als Libië had mevr Clinton het over een "travestie" bij de VN. De westerse leiders liggen helemaal niet wakker van doden en folteringen laat staan op het Afrikaans continent. Welke Europese overheid of leider heeft nog maar een woord in de mond genomen over de pogrom tegen zwarte Libiërs en Afrikaanse immigranten die nog steeds aan de gang is en resulteerde in tienduizenden doden? Geen enkel.

      Het laatste wat Nigeria nodig heeft is een bloedige R2P-interventie. Als Nigeria aan iets nood heeft is het aan stopzetting van bemoeienissen, stopzetting van steun aan de westerse marionet Goodluck en andere marionetten binnen het huidig gezag, het kwijtschelden van IMF-leningen die onmogelijk terugbetaald kunnen worden, het saneren van zwaar vervuilde gebieden in de Niger Delta door westerse bedrijven als Shell en AGIP en bovenal de acties stoppen onder de noemer Boko Haram om een pretext te creëren die een buitenlandse aanwezigheid in het land rechtvaardigen.

    • door Marc Vandepitte op vrijdag 10 februari 2012

      Beste David, elke dode, van welk continent ook, is er een teveel. Ik heb me beperkt tot twee conflicten die momenteel in volle hevigheid bezig zijn. Ik heb het niet over Congo bijvoorbeeld. Daar gaat het over meer dan vijf miljoen doden in het nabije verleden. Geen enkel andere regio valt daar zelfs mee te vergelijken. Maar, dat conflict is momenteel niet meer in alle hevigheid bezig. Vandaar dat ik het ook niet heb vermeld. Nigeria. Ik heb geen weet (betrouwbare cijfers) van de tienduizenden doden waar u van spreekt. Ik vond een bron die aangaf dat er 500 slachtoffers waren in 2010, maar dat is niet van de orde van de twee conflicten waarover ik het had. Als je dus betrouwbare bronnen hebt over Nigeria, met relatief precieze cijfers, dan zijn ze meer dan welkom. Mvg

  • door Frank P op vrijdag 10 februari 2012

    "er openlijk gepleit wordt om de Syrische milities te bevoorraden en te trainen, een Libië-scenario maar dan zonder no-flyzone?" Syrische maar dan vooral buitenlandse salafistische milities worden al geruime tijd bevoorraad door NAVO en GCC-leden. Het openlijk pleiten hiervoor is simpelweg erkenning geven aan iets dat al gebeurt. In de Financial Times viel trouwens het volgende te lezen: "Earlier this week, former Libyan rebel fighters from the city of Misurata announced the combat deaths of three Libyan comrades fighting against the Syrian regime." Er werden eerder deze week dus gewapende Libiërs gedood in Syrië door het het Syrische leger. De FT noemt ze helaas niet zoals ze genoemd zouden moeten worden, namelijk terroristen. Het noemt ze daarentegen Libische rebellenstrijders terwijl Libië en Syrië zelfs niet aan mekaar grenzen.

    Het is duidelijk dat wanneer de zogenoemde NGO Het Syrian Observatorium voor Mensenrechten ("syrian observatory for human rights") dat zich in werkelijkheid in Londen bevindt, rapporteert dat er 50 vredelievende protesterende burgers zijn gedood door het Syrische leger, het in werkelijkheid gewapend (veelal buitenlandse) milities betreft gewapend en getraind door het buitenland. http://www.informationclearinghouse.info/article30480.htm

  • door Ndm op vrijdag 10 februari 2012

    Ik ben net terug uit Venezuela en ik moet eerlijk zeggen dat ik de goedkeuringscijfers voor het beleid van president Chavez alleen maar sterk in twijfel kan trekken.

    Ik ben zelf getrouwd met iemand uit Venezuela en heb het land de voorbije jaren een vijftal keer bezocht. Ik kan niet ontkennen dat Chavez nog steeds een zekere populariteit geniet,maar deze gaat ongetwijfeld in dalende lijn.

    Nergens in Latijns-Amerika heb ik zoveel afval in de straten zien liggen. Nergens werd er zoveel over woningnood geklaagd als in Venezuela. Er wordt gebouwd op plaatsen waar de kans op verzakkingen en aardverschuivingen heel groot is. Het gevolg is dat huizen instorten,straten ineens wegzakken ....

    Woningprijzen zijn in Venezuela astronomisch hoog. De voedselprijzen,kleding , elektronica... zijn eveneens absurd hoog in vergelijking met de buurlanden en zelfs met Europa. Ondertussen bedienen regering en leger zich rijkelijk met de vetpotten die ze dankzij de olie-industrie verworven hebben.

    Chavez is er in geslaagd talrijke ondernemingen in de voedingsindustrie te nationaliseren en de arbeiders en bedienden er te vervangen door partijgetrouwen. Dikwijls zijn dat mensen die totaal geen idee hebben over hoe zo'n bedrijf werkt. Gevolg is een dalende productie. Ooit was Venezuela een koffie- exporterend land. Vandaag de dag is koffie een van de zovele producten,die niet of slechts onder rantsoen,te verkrijgen zijn.

    Dan heb ik het nog niet over de onveiligheid in het hele land. Op een weekend 35 moorden in Caracas,15 in Maracaibo en nog vele meer in de andere steden en dorpen. Wat doet Chavez daaraan ? Wat heeft de regering van Chavez de voorbije 13 jaar gedaan aan de enorme bevolkingsgroei ? Cuba is er na de revolutie in geslaagd de bevolkingstoename onder controle te houden,waardoor ze met een vergelijkbare bevolkingspiramide zitten als vele Europese landen. In Venezuela explodeert de aangroei van de bevolking.

    Ik zou willen dat ik het tegendeel kon beweren,maar de Bolivariaanse revolutie is in mijn ogen een fiasco.

    • door Marc Vandepitte op vrijdag 10 februari 2012

      Beste anonimus (ndm), Ik heb Venezuela ook al tweemaal bezocht, veel indrukken opgedaan en vele gesprekken gehad met Venezolanen. Dat is allemaal nuttig én nodig, maar onvoldoende, want zeer beperkt en vooral subjectief. Een eigen persoonlijke ervaring of indruk, is ook niet meer dan dat: een ervaring of een indruk en dan nog een individuele, eentje onder de miljoenen, om het zo te zeggen. Dat uitvergroten of veralgemenen is riskant en niet wetenschappelijk. Precies daarvoor dienen enquêtes, om die subjectieve factor uit te schakelen. Het opiniebureau dat de enquête heeft uitgevoerd is betrouwbaar en de resultaten worden overigens overgenomen door ernstige media, die zeker niet beschuldigd kunnen worden pro-Chávez te zijn, integendeel. De Latinobarómetro, die elk jaar afgenomen wordt in heel Latijns-Amerika door een gerespecteerd Chileens instituut laat ook zien dat de tevredenheidsgraad van de Venezolanen ook ongeveer 5% boven het gemiddelde in Latijns-Amerika uitkomt. (Bron: The Economist 29 oktober 2011, p. 55.) De criminaliteit (moorden en ontvoeringen) zijn inderdaad een reusachtig probleem. Onlangs nog werd de ambassadeur van Mexico gekidnapt. Dat zegt wel iets over de veiligheidssituatie. Maar, dat de score in de opiniepeiling desondanks globaal zo hoog ligt, is dan op zijn minst gezegd merkwaardig te noemen. Er zijn blijkbaar voldoende andere factoren die dat compenseren. Jij haalt het huizenprobleem aan. Torenhoog, inderdaad. Maar er wordt wel aan gewerkt en dat wordt blijkbaar geapprecieerd door de bevolking, namelijk door 68% van de bevolking. Misschien zijn dat niet direct die lagen van de bevolking waarin je vaak vertoeft. Maar het is toch een sprekend cijfer. De bevolkingsgroei is 1,5% op jaarbasis. Dat ligt iets boven het gemiddelde van Latijns-Amerika: 1,1%, maar tien jaar geleden was het wel nog de helft meer: 2,3%. (Cijfers uit het laatste Human Development Report). Het gaat dus in de goede richting, maar je hebt gelijk, het kan zeker nog heel wat beter. Het Bolivariaans project is niet alleen in jouw ogen een fiasco. Vooral in Westerse kringen lusten ze dit project rauw, en ook de gelijkaardige projecten in de regio: Bolivia, Ecuador, om nog maar te zwijgen van Cuba. En ook in Venezuela is er een sterke tegenwind, aangespoord door het blok van de oligarchie (ondernemers), de top van de katholieke kerk, de top van de gele vakbond, de notabelen van vóór het Bolivariaans project (rechters, gouverneurs, burgemeesters, politieofficieren, enkele generaals, enz.), de commerciële media, en niet te vergeten de VS-embassade. Maar blijkbaar is er een relatief stevige meerderheid, en dit al voor een hele periode, die dit machtig blok weet te weerstaan (inclusief een staatsgreep en een staking van de ondernemers). In zo’n situatie kan het niet anders dat het land heel sterk gepolariseerd is en dat er over ongeveer alles zeer uitgesproken tegengestelde meningen bestaan. De schets hierboven laat ook meteen vermoeden dat het land nog steeds voor een zeer grote uitdaging staat. Er zijn problemen bij de vleet en dat moet gebeuren in confrontatie met een machtig en goed georganiseerd establishment, dat er alles aan doet om stokken in de wielen te steken. Mvg

      • door david van peteghem op vrijdag 10 februari 2012

        Marc, het was zeker geen verwijt naar je toe, ik volg je reeks altijd met veel interesse. Maar Afrika blijft toch wat afwezig in je reeks. Er woedt al enige tijd een zwaar conflict in Noord-Nigeria. Niet dat ik graag naar mezelf verwees, maar u kan hier verschillende artikels van mij over Nigeria terugvinden. Maar die artikels zijn nu wel geen nieuws meer, tenzij de duiding ervan nog bruikbaar kan zijn zijn om het huidige geweld te verklaren (of het anders te gaan verklaren) . Ik moet maar eens heel diep terug in mijn archief gaan zoeken om zo van die overzichtsartikels terug te vinden. Je hebt ze nog te goed van mij. Maar je kan altijd ook de berichtgeving volgen via AllAfrica en Sahara-reporters.

        In Nigeria rekenen ze meestal vanaf 1999 toen de overgang werd gemaakt van een militair regime naar zeg maar dan 'niet-militair regime'. Naar schatting zijn er sindsdien meer dan 50.000 mens omgekomen.

        De laatste verkiezingen (april 2011), waren naar mijn gevoel en gebaseerd op goede bronnen ter plekke de meest moorddadige verkiezingen sinds 1999. Ik schat tussen de 5000 à 10000. Echte cijfers zijn moeilijk te achterhalen omdat ze worden toegedekt om niet nog meer represailles uit te lokken. Het is verschrikkelijk hoe dat dit in het westen werd doodgezwegen en tegelijkertijd uitgeroepen dat het heel democratisch was en quasi geweldlloos. Zelfs HRW heeft er nog steeds geen volledig rapport over gepubliceerd. Hetzelfde gebeurde met de massale protesten tegen afschaffing brandstofsubsudie in januari en hoe die zwaar werden ondedrukt, terwijl de CEO van shell (een zwitser) dan een eindpremie van 3,5 miljoen euor krijgt uitgekeerd en o.m Total tot over zijn oren meedraait in het corrupte systeem in Nigeria...

        Het meest recente (eind januari) waren de 20 bomaanslagen in Kano, noord-nigeria waarbij meer dan 250 mensen omkwamen. In de Noorden van Nigeria vinden er bijna elke week bomaanslagen plaats. Maar deze reeks van bomaanslagen op één en dezelfde dag, was de grootste terroristische aanval ooit sinds de miserie met boko haram (=verschillende terreurorganisaties) is losgebroken...

        • door Marc Vandepitte op vrijdag 10 februari 2012

          Bedankt voor de nuttige info David. Je hebt wel een punt dat Afrika relatief weinig voorkomt in mijn rubriek, op Noord-Afrika na dan. Ik probeer dat bij te stellen. Groeten

      • door nico de meulenaer op vrijdag 10 februari 2012

        Marc,je hebt ongetwijfeld gelijk als je zegt dat een indruk een subjectief gegeven is. Persoonlijk heb ik totaal geen sympathie voor het neoliberale systeem of voor het door de Spanjaarden gëinstalleerde grootgrondbezit.

        Maar ik heb geen zin om van duidelijk zichtbare wantoestanden,weg te kijken,omdat Chavez net zoals ik,ook vindt dat ' El imperio ' veel teveel macht heeft. Ik heb me de voorbije maand constant afgevraagd,waarom alles zo duur is in Venezuela. Als ik de officiële koers van de bolivar reken,kosten de meeste groenten en fruit,omgerekend naar euro,het dubbele van bij ons. 6 bolivares = 1 euro 1 kg tomaten kost 12 bolivares op een van de goedkoopste markten , 1 tube tandpasta = 20 bolivares .... Het enige dat spotgoedkoop is,is benzine.

        Wanneer iemand naar een openbaar ziekenhuis gaat ,betaalt die persoon weinig,maar in de meeste gevallen moet men van 's morgens 6 of 7 uur in de wachtzaal zitten,om in het beste geval,tegen 16 u geholpen te zijn. Als men ten minste niet om 11 u komt zeggen dat de dokter niet komt opdagen. In de openbare ziekenhuizen zijn veel medicijnen niet in voorraad. De privéziekenhuizen of bezoeken aan de privépraktijk van een dokter of specialist, kosten al snel 15 à 40 euro per bezoek.

        En dat terwijl het minimumloon in Venezuela 2300 bolivares per maand is. Dat is dan zonder rekening te houden met het enorme aantal werklozen. Persoonlijk vind ik dat een regering die zich progressief noemt , oog dient te hebben voor het leefmilieu. Dat gebeurt in Venezuela totaal niet, recyclage bestaat er niet en afval ligt zowat overal langs de kant van de weg,in Caracas. Enkele jaren geleden is men een campagne begonnen om het energieverbruik te doen dalen,waarbij men spaarlampen is beginnen uitdelen.

        De lampen die ondertussen aan vervanging toe zijn komen gewoon in het milieu terecht. Maar ik geef toe dat dit laatste een globaal probleem is. Alleen,van iemand die zichzelf revolutionair noemt ...verwacht ik veel beter.

        Mvg ,

        Nico

        • door Marc Vandepitte op vrijdag 10 februari 2012

          Dag Nico, niet meer anoniem ondertussen :-). Wantoestanden zijn wantoestanden. Je moet daar heel zeker niet van wegkijken. Ik doe dat in elk geval niet. Jij raakt een aantal pijnpunten aan. Er zijn er zeker nog een heleboel op te sommen. Daar doe ik in elk geval niets van af, de realiteit heeft zijn rechten. Ik maak daarbij twee kanttekeningen. Ten eerste. Venezuela is een ontwikkelingsland. Het bnp per inwoner is vijf maal lager dan dat van België en het land staat op de 73ste plaats in de wereldranglijst qua Human Development Index (sociale ontwikkeling). Door onze ogen is de situatie daar dan ook slecht, maar dat kan niet anders, gezien de uitgangspositie. Door de ogen van heel wat landen uit het Zuiden daarentegen is de perceptie verschillend. Bijvoorbeeld, een van de meest elementaire zaken die de mens onderscheid van het dier is kunnen lezen en schrijven. Welnu in Venezuela is dat heel snel na het begin van het Bolivariaans proces gerealiseerd. Wij vinden het kunnen lezen en schrijven misschien evident, maar voor miljoenen mensen in het Zuiden is dat een verre, onbereikbare droom. Het is nochtans de basis van waardigheid, het is de voorwaarde om als mens mee te tellen. En opnieuw, dat belet niet dat er daar heel wat fout loopt. Om maar een ander voorbeeld op te noemen: de hopeloze slechte manier om zaken georganiseerd te krijgen, het gebrek aan stiptheid, … In dat bedje overtroeft Venezuela menig ander land van het continent. Twee, het is dan de vraag wie verantwoordelijk is voor bvb. de hollende inflatie en voor de dure prijzen. Het plaatje zal hier wellicht verdeeld zijn en de regering treft zeker een deel van de schuld. Alle schuld afschuiven op el imperio lijkt me inderdaad te gemakkelijk, maar er moet wel aan toegevoegd worden dat Chávez zelf ook heel wat kritiek geeft op de interne gang van zaken. Maar onderschat vooral niet de destabilisatiepogingen (zeker op het vlak van voedselprijzen) van het geschetste blok waarover ik het had. Zie daarover o.a. mijn artikel van vijf jaar geleden: http://www.uitpers.be/artikel_view.php?id=1507.

          Bedankt voor je tussenkomst en vriendelijke groeten

        Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties