Advertentie

woensdag 8 februari 2012

Bejaarden in de besparingsmolen

BRUSSEL - De gemeente Molenbeek besliste recent om 1 miljoen euro te besparen op het OCMW-home Arcadia. In twee keer werd een potentiële capaciteit van 70 bedden geschrapt. Concreet werd beslist een volledige vleugel van het gebouw te sluiten. Dit gaat gepaard met de afdanking van 12,5 fulltime equivalenten aan personeel.
DeWereldMorgen.be -
OCMW-home Arcadia in Molenbeek (foto: OCMW)
DeWereldMorgen.be -

Het gevolg van deze besparingsoperatie is een heuse bejaardencarrousel. De 10 meest mobiele en gezonde bejaarden  werden gevraagd een oplossing te vinden bij een ander OCMW-home (buiten de gemeente Molenbeek) of te verhuizen naar een serviceflat of een kangoeroewoning.

Blijven natuurlijk nog de 30 bejaarden die hun bed zullen verliezen. Men hoopt allicht op spontane overlijdens binnen een middelkorte termijn. De resterende bewoners worden dan herverdeeld over de verschillende verdiepingen. De besten naar de gelijkvloerse verdieping waar tussen 7 en 8 uur 's ochtends en 16 en 20 uur 's avonds geen personeel meer zal zijn, net zomin als tijdens het weekend. De meer zorgbehoevende en dementerende bejaarden worden samengebracht op de eerste en tweede verdieping. Een van die diensten zal nu 90 bejaarden moeten verzorgen, terwijl het er voordien maar 60 waren.

In de realiteit zou het er als volgt uit kunnen zien. Marie die naar het gelijkvloers is verhuisd omdat ze bij de 'beteren' hoort, morst hete koffie op haar schoot. Buurman Gerard struikelt, in zijn haast haar te helpen, over het tapijt.

Ondertussen zijn drie verpleegkundigen op de eerste verdieping tegen de klok bezig om 90 zware zorgbehoevenden hun doorligwonden te verzorgen, medicatie toe te dienen, urinesondes te vervangen … terwijl Berta op de tweede verdieping de lift niet meer vindt. Ze roept om hulp, want kan niet zolang op haar benen staan.

Marie heeft een ernstige brandwonde op haar dij, want de hete koffie werd niet op tijd weggespoeld. Gerard ligt een half uur met een gebroken heup op de vloer en Berta vat kou in de gang. Een verpleegkunde neemt ontslag wegens burn-out en een tweede blijft ziek thuis.

De regering-Di Rupo besliste om in de toekomst homes niet langer via het RIZIV (ziekteverzekering) te subsidiëren voor de opvang van de meest autonome bejaarden. “Die zullen ons niets opbrengen en zijn we dus beter kwijt dan rijk. Laten we ons concentreren op de zware zorgbehoevenden. Zo kunnen we wellicht met 200 bedden evenveel omzet creëren als met 240 bedden. Minder bedden betekent minder personeel, dus twee keer winst.” Is dit de slimme denkoefening waarmee de OCMW-raad zijn miljoen euro terugvond?

De medische en menselijke gevolgen, zowel voor de bewoners als voor het personeel, staan wellicht niet in beleidsnota's beschreven. Zorgverleners weten wel beter. Dergelijke besparingen veroorzaken problemen: vermindering van de kwaliteit van de zorgen, overwerkt personeel, meer accidenten, ... We willen onze heren-bespaarders voorstellen een rekensommetje te maken van de meerkost aan te 'voorkomen hospitalisaties', ziek personeel en vervangingen om de boel draaiend te houden.

En wat met de gevolgen op lange termijn? Moeten we ons geen zorgen maken over de veroudering van onze bevolking? Zal de huidige crisis onze ouderen de armoede injagen? Is het dan een goed plan om de capaciteit van het enige OCMW-home in de op één na armste gemeente van Brussel, van 240 naar 200 bedden terug te schroeven?

“Als gemeente moeten we prioriteit geven aan de jeugd", krijgen we vanuit de gemeente als argument. "In tijden van crisis is en-en geen optie!"

Wij gaan helemaal akkoord dat de noden van de Molenbeekse jongeren groot zijn. Maar is daarom de zorg voor de ouderen secundair? Is een rolstoelrevolutie minder dreigend dan een jongerenrevolte?

In 2009, amper drie jaar geleden, keurde de gemeenteraad een voorstel goed om de Dexia Gemeenteholding een paar miljoen euro extra toe te steken. Samen met de jaarlijkse dividenden zijn die in rook opgegaan, door de bonusdrift van de banktop en de winstzucht van de speculanten.

Miljoenen die nu gezocht worden door te besparen op het OCMW-home voor de meest arme bejaarden van de gemeente.
En dit alles zonder het minste democratisch overleg met de direct betrokkenen. Het personeel, de vakbondsdelegatie en de medische overlegcommissie van artsen met het OCMW werden voor een voldongen beslissing geplaatst. Een niet te voorkomen crisismaatregel?

Sorry jongens, voor een 'sociaal gemeentebeleid' is dit ronduit schandelijk! In crisistijden is het onverantwoord om de sociale openbare diensten af te bouwen. Los de crisis op met het geld van de miljonairs. Op wereldniveau zagen zij hun fortuin het laatste anderhalf jaar met 29 procent stijgen.

Leen Vermeulen

Leen Vermeulen is als huisarts verbonden aan het Medisch actiecentrum 'Renfort' en Geneeskunde voor het Volk-Molenbeek.

Volgende mensen hebben dit opiniestuk ook ondertekend:

  • Isabelle Moureaux, huisarts
  • Vanessa Devis, WGC De Brug Molenbeek, huisarts
  • Louis Ferrant, wijkgezondheidscentrum MediKuregem, huisarts
  • Dirk De Block, PVDA-afdeling Molenbeek, woordvoerder
  • Sumio Yoshimi, voorzitter Brusselse Huisartsenkring
  • Pierre Hendrick, Maison médicale du Vieux Molenbeek, huisarts
  • Bram Fret, Wit-Gele Kruis van Vlaanderen, stafmedewerker
  • Eric Ponette, bestuurslid Vlaams Geneeskundigenverbond (VGV), prof. em. geneeskunde KU Leuven
  • Judith Vanistendael, auteur
  • Catherine Gouffau
  • Ophélie Broeckaert, huisarts
  • Alexia Vandenbroucke, WGC De Brug Molenbeek, huisarts 
  • Sammy Raeymaekers, Chiro Jijippeke, groepsleider
  • Chris Geens, huisartsenpraktijk Nieuwenhoven, Sint-Pieters-Leeuw, huisarts
  • Hanne Bosselaers, GVHV huisarts-in-opleiding
  • Luc Martens, huisarts
  • Luc D'Hooghe, erevoorzitter Brusselse Huisartsen vzw
  • Jo Butaye, huisarts
  • Harrie Dewitte, Geneeskunde voor het Volk, stafmedewerker ACHG KU Leuven
  • Cathy Saelens, secretaresse
  • Hakki Demirkapu, huisarts
  • Gwendoline Daems, Buurthuis Bonnevie, opbouwwerker
  • Chris Depredomme, GVHV Molenbeek, huisarts
  • Veerle Depoorter
  • Nathalie Deliens, Wijkgezondheidscentrum MediKuregem, verpleegkundige
  • Ties van Hooff, huisartsengroep Jette, huisarts (ter persoonlijke titel)
  • Dagmar Deboeck, WGC MediKuregem vzw, huisarts
  • Nathalie Vanbeylen, huisartsengroep Jette, huisarts
  • Emilija Andric, huisarts
  • Els Vanhooste, wgc MediKuregem, huisarts
  • Steven Van Bossche, Chiro Jijippeke, Sint-Jans-Molenbeek
  • Gunter Dils, Wijkgezondheidscentrum De Brug Molenbeek, huisarts
  • Koen Meynendonckx, huisarts
  • Rafaela Martinez, algemeen coördinator
  • Koen Erard
  • Lina Broekaert, MediKuregem, huisarts 
  • Marianne Mertens, voorzitter van MWABe
  • Vanessa Devis, WGC De Brug - Molenbeek, huisarts
  • Diane Sucaet, wgc MediKuregem, verpleegkundige/diabeteseducator
  • Reaz Toofanu, huisarts
  • Elisa Sacco, Médecine pour le Peuple, Molenbeek, coördinatie en beheer
  • Bénédicte Roggemans, MPLP Renfort, verpleegkundige
  • Malika Saissi, Caleidoscoop, wijkverantwoordelijke
  • Sophie Cauderlier, Maison médicale du Vieux Molenbeek, huisarts
  • Mustafa Cicek, La Rue vzw
  • Sylvie De Letter, verpleegkundige

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

we're in danger...

... of forgetting everything that makes us human.

Deze zin zegt NIETS over de concreetheid van 'goede' of 'slechte' oplossingen (ook al staat dit hier als reactie op bovenstaand artikel) en zegt even weinig over economie.
Wel zegt die zin ALLES over een in toenemende mate misvormd handelende cultuur.

De zin vat de inhoud samen van zowat het meest heldere boek dat ik de laatste 40 jaar las: Iain McGilchrist:" The Master and his Emissary, the divided brain and the making of the Western world."
http://www.iainmcgilchrist.com/comments.asp

In deze unieke, sublieme en 'Copernicaanse' wetenschappelijk-filosofisch-culturele meta-analyse, start McGilchrist zijn Conclusie-hoofdstuk met een schets van wat de betekenis is van onze cultuur-pendel die te ver doorslaat. In de paperback uitgave (aug.2010) betreft dit de pagina's 428 tot 434.

Die pagina's trekken al het voorgaande een ietsje-pietsje door, en wat wordt het? Quasi onaanvechtbaar gefundeerde, maar nog hypothetische, horror-pagina's. Die horror-hypothese schets eindigt dan met volgende zin (die mede vertolkt wat elke ietwat wijzere lezer op dat moment denkt):

"This is wat the world would look like if the emissary [conceptmatig lineair fragmentarisch analytisch niet-wereldgebonden aansturende linkerhersenhelft] betrayed the Master [breedomvattend contextueel holistisch wereldgebonden aansturende rechterhersenhelft]; it's hard to resist the conclusion that this goal is within sight.

Bovenstaand artikel bewijst iets, samen met zoveel honderdduizenden andere concreetheden, en voedt die gedachte: how hard it is to resist that horror-conclusion.
Hetzelfde boek schetst elementen die hoopvol zijn, maar, onbeschikbaar als het probleem niet eens wordt onderkend, een gevaar dat elk jaar verder in de toekomst blijkt toe te nemen, ook de redenen daarvoor zijn sterk onderbouwd.

Wat wil ik nu vooral kwijt?
Dat het bijna zinloos wordt om zovele onmenselijk ont-menselijkende evoluties te willen keren, als het dragend mens- en wereldbeeld, het narratief, dat vanzelf naar kering toewerkt, nog onvoldoende openbloeit.
Vermeld boek helpt zeker bij dat openbloeien.

Advertentie