Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu

Wist je dat Europa een ramp is voor de jonge generatie en dat de ratingbureaus een aanval hebben gelanceerd tegen de gezondheidszorg?

Europa is een ramp voor de aankomende generatie. Voor meer dan een vijfde is er geen toekomstperspectief en de huizen zijn al helemaal onbetaalbaar geworden. Geen wonder dat jongeren massaal het oude continent verlaten. Ook geen toeval dat links de grootste politieke formatie wordt in Nederland.
woensdag 1 februari 2012

Wist je dat?

- de werkloosheid in Europa op een recordhoogte staat met 24 miljoen en dat 21 procent van de jongeren (15-24 j.) in Europa werkloos is? De jeugdwerkloosheid bedraagt in Spanje 48 procent, in Griekenland 46 procent, in Ierland en Portugal 30 procent, in Italië 28 procent, in Frankrijk 23 procent en in België 20,5 procent.[1]

- België van alle Europese landen het minste ‘passieve werklozen’ telt, namelijk 0,7 procent of vijfmaal minder dan de rest van Europa? Passieve werklozen zijn werklozen voor wie er wel een jobaanbod is maar die geen werk zoeken. Dat zeer lage cijfer ontmaskert meteen de mythe van de ‘luie werkloze’.[2]

- Duitsland, het grote voorbeeldland, het hoogst percentage van ondertewerkgestelden kent? Dat zijn mensen met een deeltijdse job die graag voltijds zouden werken.[3]

- hoogopgeleide jongeren uit de perifere landen massaal Europa verlaten? De afgelopen tien jaar hebben 600.000 Italianen hun land verlaten op zoek naar een beter leven. Vorig jaar verlieten 50.000 Ieren hun land met als favoriete bestemming de VS en Australië. In 2008-9 verlieten 120.000 jonge Italianen hun land. De afgelopen jaren zijn 50.000 Portugezen naar Angola vertrokken en een even groot aantal naar Brazilië. Ook Mozambique is een favoriete bestemming. Elk jaar trekken 15.000 Spanjaarden alleen al naar Argentinië.[4]

- dat de grote uitverkoop in Griekenland begonnen is? De Griekse staat gaat voor 50 miljard euro aan activa verkopen, waaronder het gas netwerk. Het bedrag is goed voor een zesde van het bnp! Het lijkt wel Rusland onder Jeltsin.[5]

- volgens een laatste peiling de linkse SP in Nederland de grootste partij is geworden? De partij krijgt de voorkeur van 23 procent, dan volgen de VVD met 20 procent, de PVV met 13 procent, de PvdA en D66 met 11 procent, de CDA met 8 procent, Groen Links met 5 procent en de Christen Unie met 4 procent.[6]

- Standard & Poors een aanval gelanceerd heeft op de gezondheidszorg? Die is volgens hen namelijk te duur en daar moet op bespaard worden, zo niet dreigen ze bij verschillende landen met een rating verlaging. Het begint langzamerhand hallucinant te worden.[7]

- dat de aankoopprijzen van huizen in België het hoogst overgewaardeerd zijn van alle rijke landen? De overwaardering t.a.v. het beschikbaar inkomen bedraagt 42 procent.[8]

- de ongelijkheid in België even groot is als in heel wat derdewereldlanden? De Ginicoëfficiënt berekend op basis van het salaris is 0,26, maar als je ook het inkomen uit kapitaal meetelt dan bedraagt het 0,41. Dat is even hoog als bijvoorbeeld in China, Ivoorkust of Venezuela.[9]

Citaat van de week:
“Wij beslissen iets. We brengen dat dan naar voor en wachten wat af om te zien wat er gebeurt. Als er geen protest is of opstand uitbreekt – want de meesten begrijpen toch niet wat er beslist werd – dan gaan we weer wat verder, stap voor stap, tot er geen terugkeer meer mogelijk is.”
Jean-Claude Juncker, president van de Eurogroep.[10]


In deze rubriek brengt veellezer Marc Vandepitte markante feiten, cijfers of quotes van over heel de wereld die in de andere media weinig of geen aandacht kregen, maar zeker het vermelden waard zijn om de chaotische wereld van vandaag te begrijpen.

Bronnen

[1] Eurostat, ‘Unemployment statistics’, December 2011.
[2] Eurostat, ‘Underemployment and potential additional labour force statistics’, November 2011.
[3] Eurostat, ‘Underemployment and potential additional labour force statistics’, November 2011.
[4] ‘Irish economic exodus costs Gaelic sports dear’, 21 december 2011; Financial Times, 17 januari 2012, p. 3; ‘Europeans migrate south as continent drifts deeper into crisis’, 21 december 2011; ‘Portugal's migrants hope for new life in old African colony’, 22 december 2011; ‘Portuguese migrants seek a slice of Brazil's economic boom’, 22 december 2011; ‘Jobless Portuguese find work in Brazil’, Financial Times, 23 december 2011, p. 2; ‘Young Europeans flock to Argentina for job opportunities’, 22 december 2011; ‘Exodus uit Europa’, 23 december 2011.
[5] Financial Times, 21/2 januari 2012, p. 4; ‘Greece begins €50bn privatisation drive’, 1 augustus 2011.
[6] ‘Populariteit SP stijgt verder’, 29 januari 2012.
[7] ‘Rising Health Care Costs Could Weigh On The G-20's Sovereign Creditworthiness, Says S&P Report’, 31 januari 2012; ‘TEXT-S&P reports on rising health care costs in the G-20’, 31 januari 2012.
[8] The Economist, 26 november 2011, p. 87.
[9] OESO, ‘Divided We Stand: Why Inequality Keeps Rising’, December 2011, p. 36; Wikipedia.
[10] ‘Wir beschließen etwas, stellen das dann in den Raum und warten einige Zeit ab, was passiert. Wenn es dann kein großes Geschrei gibt und keine Aufstände, weil die meisten gar nicht begreifen, was da beschlossen wurde, dann machen wir weiter - Schritt für Schritt, bis es kein Zurück mehr gibt.’ Der Spiegel, 27 december 1999, p. 136.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

20 reacties

  • door follens op woensdag 1 februari 2012

    joepie, 20 % jeugdwerkloosheid én nu de ouderen nog langer laten werken , dat is dé oplossing natuurlijk !

    • door jan peeters op woensdag 1 februari 2012

      In de kategorie tussen 15 en 24 jaar is 20 % werkloos in Belgie. Niet verwonderlijk, tussen 15 en 18 jaar zijn ze wel voor 100 % werkloos. Onze werkgever doet alle moeite om jongeren aan te werven, en heeft soms problemen om personeel te vinden. Een diploma is zelfs niet nodig, alleen maar willen werken.

      • door Tom Lauriks op donderdag 2 februari 2012

        Als ge de moeite zou doen om verder te kijken dan uw neus lang is dan zoude dees vinde: "Youth unemployment rates are generally much higher than unemployment rates for all ages. High youth unemployment rates do reflect the difficulties faced by young people in finding jobs. However, this does not necessarily mean that the group of unemployed persons aged between 15 and 24 is large because many young people are studying full-time and are therefore neither working nor looking for a job (so they are not part of the labour force which is used as the denominator for calculating the unemployment rate). "

        Bovendien is het mijn impressie dat ge tegenwoordig zelfs een attest nodig hebt om achter de vuilkar te lopen. Diploma ni nodig, laat me niet lachen.

        • door jan peeters op vrijdag 3 februari 2012

          [title]Beste Tom, Ik heb geen[/title]Beste Tom, Ik heb geen diploma's, liep slechts school tot 13 jaar en werk nu al meer dan 40 jaar. Engels versta ik als eenvoudige arbeider nauwelijks of niet, ik kan dus ook niet reageren op engelstalige teksten. Ik spreek bijgevolg enkel van ondervinding. In mijn gemeente waren honderden werklozen, maar mijn bedrijf kon ze niet strikken, ook al had men geen diploma nodig. Twee werkwillige handen waren al voldoende om te beginnen...

  • door Marc Vandepitte op donderdag 2 februari 2012

    Beste follens, je slaat de nagel op de kop. Het is sociaal gesproken absurd en schandalig om enerzijds aan een vijfde van de jongeren, die uitkijken om een eigen leven te beginnen, geen job aan te bieden en anderzijds de ouderen, die op zijn, nog langer te laten werken. Maar dat is wel interessant als je de lonen wil drukken, en daar draait het uiteindelijk allemaal rond. In de arbeids‘markt’ (verschrikkelijk woord) draait alles rond vraag en aanbod. Het aanbod van jobs vermindert: door de crisis in de privé en door de besparingen in de overheid. De vraag naar jobs wordt daarentegen kunstmatig opgeklopt: mensen langer laten werken, werklozen activeren. Gevolg: een neerwaartse druk op de lonen. Voor de 1% is dit schitterend, voor de 99% betekent dit een verarming. Ik heb dit wat systematischer uitgewerkt in: http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/06/21/waarom-bezuinigen-en-langer-werken.

    Er zijn mensen die zeggen dat iedereen die een job wil, er een kan vinden. En dat is nu precies waar ze ons willen krijgen. Dat is dat we bereid zijn om gelijk welke job te willen (of beter moeten) aanvaarden tegen om het even welk loon en onder om het even welke arbeidsvoorwaarden. Dat is de natte droom van de werkgevers. Maar het betekent natuurlijk een terugkeer naar de tijd van Daens. Ik wil morgen ook een bedrijfje oprichten die het minimumloon uitbetaalt, hoge kwalificaties eist, overuren niet of weinig betaalt, onmogelijke flexibele uren laten werken, en dan eens kijken of een van de roepertjes die zegt dat iedereen die wil werken een job kan vinden, zal komen opdagen. Ik vrees ervoor. Ik vrees dat die roepertjes allemaal een fatsoenlijke job hebben. En dat ze dat hebben, dat er vandaag fatsoenlijke jobs zijn, is het resultaat van vele decennia sociale strijd, waarbij de arbeidsmarkt aan banden werd gelegd. Precies hetgeen ze nu weer ongedaan willen maken.

    De OESO-cijfers (een allesbehalve progressieve bron) geven gaan dat in België amper 0,7% niet werkwillig is. En het is dan nog zeer de vraag onder welke omstandigheden (loon en arbeidsvoorwaarden) dat die gebrek aan werkwilligheid zich manifesteert. Daartegenover staat dat ongeveer 22% van de bevolking (geheel of gedeeltelijk) werkloos is. (De officiële cijfers zijn een onderschatting omdat ze een heleboel categorieën niet in aanmerking neemt, zie de link hierboven). Dus ongeveer een vijfde van de bevolking is op zoek naar werk of meer werk , maar vindt er geen. En door de crisis zal dat aantal nog toenemen.

    Tom, ik weet niet hoe lang uw neus is. Maar toch even beter kijken. De cijfers van de jeugdwerkloosheid vertonen de complicatie dat een deel van die populatie niet in aanmerking komt voor de werkende bevolking (labour force). Uiteraard wordt daar rekening mee gehouden in die berekening: ‘The labour force or the economically active population, also shortened to the active population, includes both employed and unemployed people, BUT NOT the economically inactive, such as pre-school children, school children, students and pensioners.’ Het gaat dus om het percentage van schoolverlaters dat geen werk vindt.

    Het is des te erger dat mensen, die aan het begin staan van een eigen leven, die een gezinsleven willen uitbouwen, zo massaal geen job kunnen vinden. Neem daarbij dat de huizen onbetaalbaar zijn geworden en dan kweek je indignados of misschien ook impulsivos. Voor mij is het duidelijk dat dit vroeg of laat gaat ontploffen.

    • door Tom Lauriks op donderdag 2 februari 2012

      [title]Beste Marc, hebt u niet door[/title]Beste Marc,

      hebt u niet door dat ik u gelijk geef? En dat ik de persoon boven mij met zijn neus op de feiten tracht de drukken dat hij een antwoord formuleert zonder dat hij weet waarover het gaat, terwijl hij binnen de vijf minuten, net zoals mij, zou kunnen vinden waar de cijfers vandaan komen en wat ze betekenen? Ik heb enkel "copy paste" gedaan met een stukje uit jouw bronverwijzing, waarvan ik dacht dat het duidelijk was dat niet werkzoekende jongeren "are not part of the labour force which is used as the denominator to calculate the unemployment rate" Nu ja, ik moet mezelf enigszins nuanceren. Het is geen kwestie van gelijk of niet gelijk. U schrijft schitterende artikels. Ik speel al een tijdje met het idee om mijn ideeën van een eerlijke verdeling van de welvaart te onderbouwen met kennis over de economie. Echter, economie is niet mijn meest "geliefde" materie. Daarom kan ik alleen maar stellen dat ik uw artikels met de grootste interesse zal blijven lezen. In tegenstelling tot wat men beweert, vind ik ze trouwens erg duidelijk en niet moeilijk opgesteld.

      • door Marc Vandepitte op donderdag 2 februari 2012

        Beste Tom, ik had het inderdaad anders begrepen. Bedankt voor je reactie.

  • door Le grand guignol op donderdag 2 februari 2012

    Het citaat van Jean-Claude Juncker is een schoolvoorbeeld van een managementprincipe dat heden ten dage door nagenoeg alle Europese regeringen (inclusief de Europese Commissie) wordt toegepast: "boiling the frog".

    'Boiling the frog' staat voor een metafoor met betrekking tot het doorvoeren van veranderingen: wanneer men een kikker in kokend water gooit springt die kikker onmiddellijk uit het water. Echter, wanneer men een kikker in een pan met water zet en de temperatuur van het water langzaam tot zijn kookpunt brengt dan blijft de kikker in het water zitten tot hijzelf begint te koken en sterft.

    In de managementdoctrine past men eenzelfde principe toe om veranderingen door te voeren en het management gaat daarbij uit van de premisse dat mensen een weerstand hebben tegenover verandering en dat die weerstand sowieso slechts is. Daar kan veel over gezegd worden: in bepaalde situaties is verandering onwenselijk omdat die verandering doorgevoerd wordt ten nadele van de mensen (bv. kijk naar het neoliberale Europese beleid) waarbij het logisch is dat mensen zich tegen de desbetreffende veranderingen verzetten. We zouden dat kunnen beschouwen als een vorm van zelfbehoud: de kikker die uit het kokende water springt. Daarom voeren managers een veranderingsproces door in kleine stapjes, vergelijkbaar met het stelselmatig verhogen van de watertemperatuur. Op die manier krijgen de mensen ('kikkers') de indruk dat het slechts over minieme ingrepen gaat en niettegenstaande mensen toch wel een weerstand voelen ten opzichte van die minieme veranderingen gaan ze er toch mee akkoord - het zijn immers maar minieme veranderingen en "we gaan het allemaal voelen". Maar de mensen die het veranderingsproces ondergaan beschikken niet over de wetenschap dat het slechts kleine, stapsgewijze veranderingen zijn die deel uitmaken van een groter geheel oftewel een ingrijpend veranderingsproces: het koken van water tot 100° C. Naarmate de temperatuur van het water het kookpunt nadert en er desgevallend een hele reeks kleine veranderingen werden doorgevoerd wordt de mogelijkheid om terug te keren naar de oorspronkelijke toestand alsmaar kleiner: het zelfbehoud van de mensen ('kikkers') komt in gevaar en voor die mensen het goed en wel beseffen is het te laat omdat er geen terugweg meer mogelijk is. Net zoals de kikker in de metafoor van de 'boiling frog' bevinden de Europeanen zich in een pan met water en worden ze zachtjes gaar gekookt.

    Het "boiling the frog"-principe stelt managers (bv. het zakenkabinet dat de Europese Commissie eigenlijk is) in staat om een 'topdown'-gestuurd veranderingsproces door te voeren ten nadele van de bevolking. Eer die bevolking goed en wel beseft wat er daadwerkelijk aan de hand is is het te laat en kan men niet meer terug.

    Wanneer we maatschappelijke discussies (bv. staken uit ontevredenheid met betrekking tot het regeerakkoord) vanuit dat perspectief benaderen kunnen we eenzelfde principe ontwaren. Eerst werd een regeerakkoord opgesteld dat min of meer drastische wijzigingen doorvoert. Het gevolg is dat een deel van de bevolking in 'opstand' komt, namelijk het deel van de mensen dat beseft dat die hervormingsmaatregelen slechts het begin vormen van een meer ingrijpend hervormingsproces: als het ware verstandige 'kikkers' die beseffen dat de temperatuur alsmaar verder gaat stijgen en dat die temperatuurstijging 'levensgevaarlijke' vormen gaat aannemen. Daartegenover is er sprake van minder (zelf)bewuste 'kikkers' die ervan uitgaan dat het bij deze eenmalige verandering of hervorming zal blijven en die zich desgevallend van geen kwaad bewust zijn: "we moeten allemaal onze duit in het zakje doen en dan komt het allemaal wel goed". Met betrekking tot het regeerakkoord is het duidelijk dat de regering de eigenlijke hervormingen mondjesmaat, in stapjes, bekend maakt. Bovendien zal de begrotingscontrole deze maand, als een nieuw stapje in het hervormingsproces, de aanzet vormen om nog extra hervormingen en besparingen door te voeren (bv. de index of indexsprong). Bijgevolg ontstaat er een discussie tussen bewuste en minder bewuste 'kikkers' en uit onderzoek omtrent management op de werkvloer is gebleken dat de verstandige 'kikkers' telkenmale het onderspit moeten delven. Die verstandige 'kikkers' hebben immers te maken met 'cognitieve dissonantie' en dat gaat gepaard met een psychologische drang tot instemming of inwilliging, i.e., 'forced compliance'. Festinger (1957) definieert “cognitieve dissonantie” als een toestand in welke een persoon over twee of meerdere cognities beschikt die psychologisch niet met elkaar in overeenstemming zijn (Festinger & Carlsmith, 1959:104); de dissonantie die zich voordoet is het meest uitgesproken wanneer een bepaalde handeling of overtuiging in strijd is met ons zelfbeeld (Aronson, 1997:131). Omdat een cognitieve dissonantie gepaard gaat met een gevoel van onbehagen gaan mensen proberen om de incongruentie tussen doen en denken op te heffen of te verminderen: (1) door de persoonlijke mening of overtuiging aan te passen; (2) door het gedrag te veranderen; of (3) door het gedrag op een andere manier te kaderen en redenen te zoeken die het gedrag kunnen justifiëren, i.e., rationaliseren en/of relativeren (Festinger, 1957:18-24). Daarenboven zal men situaties waarin men het risico loopt om geconfronteerd te worden met de aanwezige dissonantie proberen te vermijden (p. 29). Apathie en fatalisme zijn vormen van vermijdingsgedrag die een cognitieve dissonantie geheel of gedeeltelijk kunnen opheffen. Het neoliberale, nieuwe management tracht van het principe van cognitieve dissonantie gebruik - misbruik - te maken om mensen (bv. in een team), door middel van zowel een hiërarchische druk alsook een sociale druk (bv. vanuit het team), tegen elkaar uit te spelen en te onderwerpen aan datgene wat door het management beslist wordt/werd. Diegenen die zich tegen hun cognitieve dissonantie blijven verzetten gaan er onherroepelijk uit onder het voorwendsel dat de desbetreffende personen geen 'teamspelers' zijn, niet gemotiveerd zijn, geen verantwoordelijkheid willen opnemen. Kortom: kritische stemmen passen niet, en horen niet thuis, in de cultuur van de organisatie. Binnen een dergelijk klimaat kan VBO topman Timmermans met opgeheven vingertje zeggen dat de vakbonden en de stakingen het welzijn van de gemeenschap - het 'algemeen belang' - in gevaar brengen. De vakbonden, in wezen iedereen die zich verzet tegen de asociale hervormingen, krijgen het label 'slechte teamspeler' opgespeld.

    * Aronson, E. (1997). Back to the future: Retrospective review of Leon Festinger's "a theory of cognitive dissonance". The American Journal of Psychology, 110(1), 127-137. Retrieved from http://www.jstor.org/stable/1423706 * Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Evanston, US: Row & Peterson. * Festinger, L., & Carlsmith, J. M. (1959). Cognitive consequences of forced compliance. Journal of Abnormal and Social Psychology, 58(2), 203-210. doi: 10.1037/h0041593

  • door Vercammen op donderdag 2 februari 2012

    Zelden zo'n opeenhoping van scheefgetrokken info gezien. De redeneringen van de auteur zijn zo van de pot gerukt dat ik mij op de moeite zie inhoudelijk te reageren.

    • door Le grand guignol op donderdag 2 februari 2012

      Op welke wijze is de redenering van de auteur "van de pot gerukt"? Doe maar eens een keertje de moeite om er inhoudelijk op in te gaan, u zal er niet van doodgaan!

      • door Marc Vandepitte op vrijdag 3 februari 2012

        Tja Mr. of Mevr. Vercammen, ik kan me voorstellen dat u die info niet lust, dat die feiten niet kloppen met uw wereldbeeld. Het is nu juist de bedoeling van deze rubriek om feiten te brengen die niet of nauwelijks in de mainstream media te vinden zijn. Dat wringt inderdaad soms met het wereldbeeld van de mainstream media. Jij schiet dan op de pianist, zo hoef je je eigen wereldbeeld niet in vraag te stellen. Dat is een mooi staaltje van de ‘wet van Festinger’ of van de ‘cognitieve dissonantie’ waar Grote Pop in zijn reactie hierboven naar verwijst. Een aanrader. En zoals hij ook zegt, het is misschien wel wat ontwrichtend, maar je gaat er niet van dood. ‘Du choque des idées jaillit la lumière.’

    • door christophe op vrijdag 3 februari 2012

      Info is ofwel fout ofwel juist. Als ze fout is, moet u dat kunnen aantonen. Aangezien u dat niet kunt, ga ik er vanuit dat u ook moet toegeven dat ze klopt.

    • door Guido Vereecke op zaterdag 4 februari 2012

      Mijnheer of Mevrouw Vercammen,

      Zou het mogelijk zijn dat ik die pot - waarover u schrijft in uw hoger geplaatste reactie - eens mag zien a.u.b.?

      Dank bij voorbaat voor uw antwoord.

      Gegroet,

      Guido Vereecke Laureaat van van de Arbeid van België

  • door Frank De Munter op vrijdag 3 februari 2012

    Mijnheer Jucker heeft duidelijk het toneelstuk - Een Vijand van het Volk - van Ibsen gelezen : Daarin stelt één van de personages dat "De meerderheid dom is". Zou het best wel eens kunnen dat we, i.p.v. in een democratie in een DOMMECRATIE leven. Maar ja, "Wir haben's nicht gewusst". Mr. Juncker wél!

    • door Le grand guignol op vrijdag 3 februari 2012

      ...dat 'dèmokratia' (democratie) in het 'oude' Griekenland een pejoratieve betekenis had en doelde op het anarchistische element dat als het ware in de aristocratische steden werd binnengeloodst op het ogenblik dat de massa ('demos') de mogelijkheid kreeg om politieke beslissingen te nemen, al dan niet, via representativiteit door hun leiders, de zogenaamde 'demagogen'. Daarnaast bestond er in het 'oude' Griekenland wel een positieve benadering met betrekking tot politieke gelijkheid, namelijk: 'isonomia', i.e., 'gelijke rechten en vrijheden(!)'. 'Gelijke vrijheden' omdat voordien de Grieken aan de politieke besluitvorming konden deelnemen omdat ze over voldoende 'aergia', i.e., vrije tijd, beschikten om er zich mee bezig te houden. Het middel dat het mogelijk maakte om zelf over die 'vrije tijd' te beschikken was slavernij.

      De huidige vraag van de (Europese) bevolking naar meer democratie ('dèmokratia') is in wezen een vraag naar meer 'populisme' en tegelijkertijd een vraag naar meer 'isonomia'. De pejoratieve connotatie die 'populisme' heden ten dage heeft is te vergelijken met de pejoratieve connotatie van 'dèmokratia' bij de Griekse aristocratie. Een negatieve connotatie omdat vanuit het standpunt van de Europese aristocratie, i.e., de politieke elite, meer 'populisme' oftewel meer inbreng vanuit en meer participatie door 'het volk' het risico vergroot dat de heersende macht in het gedrang komt. De vraag naar meer 'isonomia' heeft op zijn beurt te maken met de gevolgen van het (neo)liberale kapitalisme. 'Isonomia' en (loon)slavernij zijn maar moeilijk met elkaar te combineren. Het (neoliberale) kapitalisme heeft daar iets op gevonden: iedereen beschikt over een juridische 'isonomia', i.e., gelijke rechten maar ook plichten, terwijl de financiële, materiële en bijgevolg ook sociale ongelijkheid gelegitimeerd worden op basis van een kapitalistische marktwerking, die overigens een mate van ongelijkheid nodig heeft om te kunnen functioneren. Een kapitalistische democratie legitimeert als het ware, met steun van de bevolking(!), de (sociale) ongelijkheid en uitsluiting die het zelf creëert. Desgevallend zijn de idealen van de 'occupy-movement' en de 'Indignados' ontzettend belangrijk: enerzijds streven zij naar een vorm van directe democratie - een vorm van 'populisme' (cf. 'dèmokratia') - en anderzijds stellen ze het kapitalisme in vraag vanuit een pleidooi voor een effectieve 'isonomia' oftewel effectief 'gelijke vrijheden'. Binnen het kapitalisme is dat, althans naar mijn mening, enkel mogelijk wanneer er sprake is van een geïndexeerd minimuminkomen dat iedereen in staat stelt om zich aan de loonslavernij te kunnen onttrekken. Dat geïndexeerd minimuminkomen dient bijgevolg gelijkgesteld te worden met het geïndexeerde minimumloon. Voor alle duidelijkheid, dit wil zeggen dat iemand die voltijds tewerkgesteld wordt aan het minimumloon eigenlijk zijn inkomen verdubbeld: minimuminkomen + minimumloon. Zoiets is verre van utopisch en perfect te realiseren op nationaal, supranationaal of zelfs mondiaal niveau. Niettemin zal de tegenstand van de politieke, financiële en businesselite heel groot zijn omdat een geïndexeerd minimuminkomen dat op iedereen van toepassing is, binnen een kapitalistisch systeem, de enige mogelijkheid verschaft tot een directe democratie. Volgens een aantal personen die aan de G1000 hebben geparticipeerd bestond/bestaat er een consensus op vlak van het minimuminkomen. We zullen zien wat er in maart/april uit de bus zal komen wanneer de resultaten van die G1000 gepubliceerd worden. Indien het minimuminkomen er komt is het, althans naar mijn mening, wel belangrijk dat het geïndexeerd en gelijkgesteld wordt aan het minimumloon (ca. €1130 netto/maand voor een alleenstaande) opdat de hiërarchische stratificatie van het kapitalisme kan tegengewerkt worden en op die manier kan bijdragen tot de 'vrije tijd' die volgens de Grieken nodig was voor een 'echte' democratie. Voor alle duidelijkheid: ik ben me er terdege van bewust dat mijn argument voor een geïndexeerd minimuminkomen voor een gedeelte voortspruit uit idealisme, maar dat wil niet zeggen dat we het niet zouden mogen/kunnen overwegen.

  • door Guido Vereecke op zaterdag 4 februari 2012

    Mijnheer de President van de Eurogroep, Mijnheer Juncker,

    Ik wens commentaar te geven op uw hierna volgende uitspraak:

    “Wij beslissen iets. We brengen dat dan naar voor en wachten wat af om te zien wat er gebeurt. Als er geen protest is of opstand uitbreekt – want de meesten begrijpen toch niet wat er beslist werd – dan gaan we weer wat verder, stap voor stap, tot er geen terugkeer meer mogelijk is.”

    Als ik dit lees komt bij mij - en velen met mij - het gevoel boven dat u veelal JA knikt als het zoveelste "expertje" in uw Eurogroepje een zoveelste neoliberaal modelletje komt presenteren. Op dat mistig presentatiemoment hebt u het natuurlijk ook moeilijk om uw aandacht erbij te houden. Dan is er nog wat gepeuter aan uw geavanceerd GSMmetje. Een blad dat van uw tafel valt. En last but not least uw zoveelste vaststelling dat u van expertje's modelletje weer eens geen halve moer snapt. Maar de conclusie, ja de conclusie, ja nu zet u zich zelfs recht in uw onaangepaste voorzitterstoel. Die conclusie dus, heeft het over financiële voordelen. Voor velen, zegt het expertje. Maar zwijgt stilletjes over de vele nadelen voor de gewone Euromens. Waarvan er natuurlijk geen één zit in uw Eurogroep. U weet dan ook al lang niet meer hoe het er aan toe gaat in het gezin van Euro-Jan en Euro-Mie Modaal. Uw Euroblindheid belet u uiteraard om de gedegen rapporten te vinden over armoede in Europa. En mocht een ervaringsexpert u dergelijk rapport aanbieden, dan is weer opnieuw uw Euroblindheid één van uw beste kwalen die zich van u meester hebben gemaakt ! Anders gezegd: weer eens opnieuw pakt u naast dat armoederapport. Inderdaad, Euroblindheid is voor een man als u de beste kwaal die u zich maar kunt voorstellen. Die kwaal belet u immers om geen enkele kennis op te doen van het gewone dagelijkse leven in Europa. Inderdaad een kwaal, uw kwaal. Met de hoogste visuele invaliditeit. Tussen haakjes: (uw remuneratie stemt er werkelijk mee overeen. En dat is uw vette troost). Het laat zich gemakkelijk raden waar een President met Euroblindheid zich heen laat leiden. Naar de Eurodictatuur natuurlijk. Zoveel is zeker. Uiteraard zou ik mijzelf niet zijn mocht ik - voor de vele maanden die u in 2012 nog resten - vergeten u de nodige wensen over te maken. Hier volgen mijn wensen.

    1) Wordt eindelijk eens wakker man. 2) Mediteer 's morgens alvorens uw presidentiële taak aan te vatten. 3) Detecteer wat er omgaat in het gezin van Euro-Jan & Euro-Mie Modaal. 4) Oefen u in het pijnigen van uw hersenen over 'wat moet ik vandaag weer uitvinden om het leven van Euro-Jan & Euro-Mie Modaal sociaal aanvaardbaar te maken'? 5) Laat nagaan uit welke neoliberale mond uw expertjes de woorden hebben gehaald om u nog maar eens opnieuw te overvallen met een neoliberale gezwetstekst. 6) Mediteer voor het slapen gaan. Opmerking: geen alcohol innemen vóór uw avondmeditatie. Zelfs niet als medicament uit de vrije apotheekverkoop !!! Geldt ook voor punt 2) hiervoor.

    Mocht u ervaren dat de te volgen weg veel van uw vermogens vergt, panikeer dan niet. Grijp niet naar de dictatuurpillen van Dr. Dic. Want voor u het beseft, belandt u in een medicinale verslaving. Nee toch ! Mag niet eh Jean-Claude !!! Keer dus steeds terug naar uw SIX-PACK. Dat van hiervoor welteverstaan. Dat andere six-pack hoort thuis bij het gevaarlijk afval van uw afval-intercommunale. Waar trouwens meer neoliberale afval thuis hoort.

    Ik hoop met deze inlichtingen u van dienst te zijn geweest. Aarzel niet mij te contacteren mocht u het nuttig vinden.

    Gegroet,

    Guido Vereecke Laureaat van de Arbeid van België

    N.B. Nog een goede raad: denk aan een goede vertaling, in de talen die u machtig bent.

  • door Le grand guignol op zaterdag 4 februari 2012

    Als aanvulling op het citaat van Juncker:

    "The largely neo-liberal European media see no reason to make an issue of what’s happening behind the scenes in Brussels and assist in keeping the lid on protest until too late for citizens to intervene. All this spells greater victories ahead to come for neoliberalism and the failure of European economies. No, sorry, only failure for 90 percent of the people. The rest will be fine. Not to worry. As Martin Wolf recently paraphrased Tacitus in the Financial Times to describe the European situation, “They create a desert and call it stability”" (George).

    cf.: http://www.tni.org/article/coup-detat-european-union

  • door Steven Frans op zondag 5 februari 2012

    Wat ik mij nog afvroeg, overal hoor je dat 'Europa' vraagt dat we besparen, maar is het niet eerder dat Europa begrotingen in evenwicht wenst wat evengoed verwezenlijkt kan worden met invoering kiwimodel, miljonairstaks, aanpak fiscale fraude, afschaf notionele interestaftrek, prijszetting energie, ... als door hard te besparen? Zou Europa (dan spreek ik niet over de ratingbureaus) ons nog iets kunnen maken als België zo tot een begrotingsevenwicht kwam?

    • door Marc Vandepitte op zondag 5 februari 2012

      Beste Steven, zo lijkt het op papier. Maar de praktijk is anders. Commissaris Rehn schreef een brief naar België waarin hij duidelijk maakt wat er volgens hem moet gebeuren: pensioenleeftijd verhogen, het systeem voor het voeren van loononderhandelingen en het loonindexenringsysteem hervormen, werkloosheidsuitkeringen laten afnemen in de tijd, de BTW verhogen en de concurrentie aanwakkeren in de detailhandel en op de elektriciteit- en de gasmarkt. (http://www.andereuropa.org/korte-berichten/sixpack-van-theorie-naar-praktijk/) Dat gaat wel wat verder dan te zorgen dat je begroting in orde is. Het is een ultraliberaal pakket maatregelen. En uiteraard geen sprake van vermogensbelasting, miljonairstaks, kiwiprijzen, fraudebestrijding, … Mvg

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties