Print
E-mail

zondag 29 januari 2012

Daar is die stoute indexkoppeling weer

Het IMF heeft opnieuw een aanvalletje gelanceerd tegen de Belgische indexkoppeling van de lonen. Maar anderzijds is het ook bezorgd voor de stilstand of recessie, dus ook van het verbruik. Waar is de logica van het IMF?

Enerzijds vrezen voor een recessie, maar tegelijk pleiten voor een verdere aantasting van de koopkracht. Maar ook deze grote experts (wie zijn dat eigenlijk?) schrijven dat de prijsstijgingen, hoofdzakelijk van energie, worden "verspreid" (propagated) door de indexaanpassing van de lonen...Subtiel is dat.

Totaal afwezig in het rapport van het IMF is de mogelijkheid de overheidsschuld aan te zuiveren door de winsten van de bedrijven op een normale manier te belasten, in plaats van ze allerlei aftrekken toe te staan. Wel zou de BTW kunnen verhoogd worden.

De commerciële media en VRT gaan met een taaie blindheid verder te spreken van loonsverhoging als ze de aanpassing bedoelen aan de levensduurte. Zie ook http://www.dewereldmorgen.be/blog/froels/2011/02/05/42-loonopslag-bedrog...

Immers, de levensduurte is reeds lange tijd voorafgaand aan de indexaanpassing al gestegen. De bedrijven hebben de verhoogde verkoopprijzen al gecasht, vooraleer de index een drempel (“spilindex)” overschrijdt.
Maar blijkbaar is het de bedoeling het publiek te hersenspoelen om zo de bedrijfswinsten te verbeteren. Dit wordt dan verpakt als bijvoorbeeld competitiviteit.

Over die flinke winsten, ook in deze periode van crisis, hebben we al vaak cijfers gegeven.
http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/11/18/update-opnieuw-tientall...
En de indexdiscussie werd al meermaals hier behandeld.

Externe links

IMF rapport over België

http://www.imf.org/external/np/ms/2012/012712.htm

Tags:

index

Lees ook

"Financieel armageddon": welke samenleving willen we?

“Een financieel armageddon dreigt. Caroline Ven en Geert Janssens leggen uit hoe België snel, duurzaam en efficiënt moet saneren”. De auteurs zijn gedelegeerd bestuurder van het ondernemersplatform VKW respectievelijk hoofdeconoom van de denktank Metena.
De index... Welke index? Hoog tijd om dit unieke systeem te bekijken

De automatische indexering van de lonen is een redelijk uniek Belgisch systeem. Recent wordt dit principe vanuit diverse hoeken in vraag gesteld. Hoog tijd om de index van dichterbij te bekijken.
De automatische loonindexering: over taboes en fetisjen

Telkens men zaken zoals de automatische loonindexering op tafel legt, benadrukken de liberalen dat er geen taboes mogen zijn in de onderhandelingen. Inderdaad, taboes maken mensen blind voor redelijke argumenten. Fetisjen doen dat ook.

Reageer (Spelregels)

Reacties

Door Karel, 29-01-2012 12:43

Omdat de index bijdraagt tot

Omdat de index bijdraagt tot de hoge inflatie in ons land en zo de waarde het spaargeld van de mensen wegvreet. Het is een systeem dat nérgens anders ter wereld bestaat, zelfs niet Cuba, Venezuela of god weet waar.

Beantwoorden

Door bernard marc, 29-01-2012 13:18

banken

Het enige dat het spaargeld van de mensen wegvreet zijn de Banken (fortis,Dexia)enz.

Beantwoorden

Door Sebastian, 29-01-2012 13:43

spaargeld vs lonen

Draagt de index bij tot hoge inflatie, waardoor het spaargeld van mensen weggevreten wordt? En waarom wel of niet? En als dit wél zo is, is dat dan erger dan de aantasting van de lonen? Zonder argumentatie is het moeilijk om te weten wat te geloven. (Dat dit systeem nergens anders wordt toegepast is natuurlijk geen argument).

GrTz Sebastian

Beantwoorden

Door YannD, 29-01-2012 14:19

Een index, onder andere

Een index, onder andere waardoor de welvaart in België behoorlijk hoger was dan in bijvoorbeeld Cuba of Venezuela.
En als dat nu - en in de nabije toekomst nog meer - verandert, zal dat zeker niet aan het indexsysteem liggen, maar aan het hele neoliberale beleid.

Beantwoorden

Door dwars bekeken, 29-01-2012 15:17

de zaken niet omdraaien he.

de zaken niet omdraaien he. de hoge inflatie (prijsstijgingen) dragen bij tot een indexverhoging, niet andersom. dus als de producenten hun prijzen niet verhogen, dan verhoogt ook de index niet. dus wat is eigenlijk die mannen hun probleem?

Beantwoorden

Door Frank Roels, 29-01-2012 16:35

eerst inflatie, later index

Karel: dat probeerde ik nog eens uit te leggen. Eerst stijgen de prijzen (inflatie), pas (veel) later komt er een indexaanpassing. Ongetwijfeld grijpen sommige werkgevers elke gelegenheid aan om hun prijzen te verhogen. Als het geen indexaanpassing is, dan de energieprijzen (dit zegt ook het IMF), of nog de "internationale toestand", en natuurlijk vaak de Chinezen. Maar de producenten verkopers lopen wel eerst weg met hun hogere marges, lang vooraleer de consument een aanpassing krijgt van zijn inkomen. Het behoort tot de media-oorlog en hersenspoeling dat een indexaanpassing de prijzen opdrijft.
Vroeger bestond een prijzencommissie. Die moest elke verhoging van een reeks levensnoodzakelijke producten goedkeuren (brood, electriciteit...). Daar kon door overleg (de sectoren waren vertegenwoordigd) de inflatie afgeremd worden. Maar de voorstanders van de vrije markt wilden die controle niet; die remde immers ook de winsten af.
Ik vermoed dat in Cuba en Venezuela zo'n prijzencontrole wel bestaat (niet voor alle producten).
Een laatste opmerking: dankzij het indexmechanisme heeft België de voorbije crisisjaren beter doorgemaakt dan andere euro landen, zowel in termen van BNP als van werkloosheid. Het mechanisme is evident: door de bescherming van de koopkracht van de lagere inkomens daalde de omzet van vele bedrijven niet of minder dan in andere landen.

Beantwoorden

Door J. Blommaert, 29-01-2012 17:04

en bovendien

... hebben indexsprongen in het verleden nooit geleid tot een daling van de consumptieprijzen. Ze leiden onveranderlijk tot verlies aan koopkracht, en dus verlaging van de consumptie en het sparen door objectieve verhoging van de levensduurte..

Zie voor dat laatste de website van OIVO (Zie http://www.crioc.be/FR/doc/communiques/consommation/document-4167.html?d...):

"Begin september 2008 was de gezinskorf €573,26 waard. Sinds de eerste berekening van de gezinskorf is de prijs gestegen met 6,06% of 34,90€. Over de voorbije 12 maanden stellen we een stijging met 22,79 € (+3,49%) vast van de waarde van de gezinskorf." Al deze prijsevoluties vinden plaats TIJDENS de huidige crisis; wie nu niet meer verdient dan in september 2008 lijdt dus ernstig koopkrachtverlies, verarmt met andere woorden.

Preciezer gesteld, "Vandaag de dag moet een gemiddeld gezin over 2.635,39 euro per maand beschikken om aan alle uitgaven het hoofd te kunnen bieden". Zonder sparen, wel te verstaan. Wie 10% van z'n loon maandelijks wil sparen moet bijna 3000 Euro verdienen, om dan minder dan 300 Euro per maand te sparen, dus zo'n kleine 4000 Euro spaarvolume per jaar. Rijk zal die niet worden, ondanks een degelijk salaris.

Wie de consumptie en de spaarvolumes op niveau wenst te houden zou dus best niet tegen de indexaanpassingen stemmen.

Beantwoorden

Door Richard, 29-01-2012 17:20

Dag Frank, Die

Dag Frank,

Die prijzencommissie was dat eigenlijk geen verdoken manier van prijscontrole? Mij werd aangeleerd dat prijscontroles alleen maar leiden tot schaarste? Toen Nixon tijdens de jaren '70 controles invoerde op de benzineprijs ontstonden er in één klap enorme wachtrijen (vergelijkbaar met in het communistische oostblok). En zijn er in Cuba ook geen enorme tekorten aan basisproducten?

Beantwoorden

Door J. Blommaert, 29-01-2012 17:27

prijzencontrole

John Kenneth Galbraith begon zijn loopbaan als 'prijzentsaar' onder Roosevelt: hij was hoofd van een overheidsdepartement dat zowat ALLE consumptieprijzen in de VS moest reguleren om twee dingen te bereiken: (a) het verzekeren van de koopkracht van de miljoenen mensen die uit de grote recessie van de jaren 30 kwamen en dus met zeer lage lonen moesten rondkomen, en vervolgens (b) om hyperinflatie tegen te gaan in de oorlogseconomie, toen er plots volledige tewerkstelling ontstond. Van schaarste was er geen sprake. Integendeel, het ging hier om een maatregel in pure Keynesiaanse zin, die de consumptie in de VS moest aanwakkeren en nieuwe dreigingen voor armoede moest afwentelen. Overal waar men prijsreguleringen ziet hebben ze die ene finaliteit: het verzekeren van consumptie voor een maximaal deel van de bevolking.

Beantwoorden

Door J. Blommaert, 29-01-2012 17:31

index versus prijzencontrole

Een nevenbedenking: de index in dit land heeft historisch gefungeerd als middel om strakke prijzencontrole te vermijden. Eerder dan de winsten van ondernemingen te beperken via prijzencontrole koos men voor verzekering van de koopkracht van de consument. Om het consumptie- en spaarvolume te verzekeren heeft men immers enkel die twee instrumenten.

Beantwoorden

Door Frank Roels, 29-01-2012 19:03

prijzencontrole

Natuurlijk was dat controle: soms werd een gevraagde verhoging geweigerd (eerder zelden). Ik meen me te herinneren dat producten die niet in de indexkorf zaten, sneller stegen; bijvoorbeeld fantasiebrood en kleine broodjes, vandaar (in mijn herinnering) "le coup du pistolet" (in twee betekenissen). Dat zulks tot schaarste leidt is zeker niet altijd waar; er zijn voorbeelden van beide. Er kan bvb een motivatie zijn van (klein)handelaars om een regeringsmaatregel te saboteren. Als ik met goed herinner hebben de petroleumfabrikanten in Venezuela op een bepaald ogenblik geweigerd nog te leveren. Toen heeft Chavez wettelijk ingegrepen, hun contracten ongeschort e d. In ons land hebben we de kolenslag gehad, onder premier Achille Van Acker. De regering plaatste toen grote advertentieborden in heel het land "Laat u niet beetnemen" (door de hoge prijzen). Uiteindelijk plooiden de producenten.

Beantwoorden

Door svdl, 30-01-2012 10:54

@Karel

pffffff...
Beste Karel, als je IN DE JUISTE VOLGORDE leert tellen van 1 tot 10, leer je misschien tegelijk het concept "oorzaak-gevolg" en "volgorde".
Op dit moment, ben je ofwel daarin zeer onwetend (Eufemisme tot en met!) ofwel perfide tot op het bot.
Je mag kiezen (in eer en geweten voor de spiegel) welk van de twee het zal zijn. Kies wel, beslis snel.

Beantwoorden

Door Gerd, 29-01-2012 20:37

Index niet zaligmakend

Zeer kort twee fundamentele bezwaren tegen het huidige indexmechanisme :

1) vanuit milieu-oogpunt : als een goed duurder wordt is dit in principe ( behoudens speculatieve of machtspolitieke praktijken, maar zelfs dan nog ) de weerspiegeling van relatieve of objectieve schaarste. De koopkracht hiervoor per se willen compenseren verergert het probleem.
Voorbeelden zijn legio : voedsel, water, energie, producten met zeldzame delfstoffen, onroerend goed, zelfs ruimte

Het indexprincipe is zo de vertaling van een (kapitalistisch) economisme :
als de vraag er is zal het aanbod wel volgen, ongeacht de omgevingsfactoren. Een dwaling met destructieve gevolgen.

2) vanuit sociaal oogpunt : een algemene procentuele loonsverhoging vergroot de verschillen tussen lage en hoge inkomens in absolute termen en dus de inkomensongelijkheid.

In het verlengde van punt 2 : in het kader van de roep om FISCALE RECHTVAARDIGHEID lijkt de mogelijkheid van een toegenomen progressiviteit van de inkomstenbelasting vergeten te worden.
Men zou bvb voor inkomens vanaf een kwart boven het minimumloon de belastingtarieven kunnen verhogen en aanslagvoeten toepassen van 60, 70, 80 en 90% voor netto-belastbare inkomsten vanaf 2000 euro per persoon tot 4000 euro maximum. ( alles boven 4000 euro aan 90% )
Men bedenke dat op wereldvlak inkomens van 2000 euro en meer per maand tot zowat de top 10% behoren.

Beantwoorden

Door Frank Roels, 30-01-2012 00:22

Antw a Gerd

Gerd: punt 1) ik denk dat uw stelling 1) (prijsstijging weerspiegelt schaarste) een oude vergeten theorie is, die meteen door de feiten wordt weerlegd. Zo is er geen schaarste aan electriciteit, noch aan bankenservice. Twee voorbeelden waar de consument de laatste jaren steeds meer betaalde. Er is in veel landen ook geen voedseltekort; maar het is te duur voor een (groot) deel van de bevolking.
2) de procentuele aanpassing van de lonen (geen loonsverhoging !) is al jaren een discussiepunt. Merk wel op dat de afstand tussen hoog en laag inkomen hierdoor niet toeneemt. Wel in absolute cijfers, maar die vertegenwoordigen minder koopkracht. Bij reële loonsverhogingen bedongen tijdens syndicale onderhandelingen, zijn het soms procenten, maar vaak per looncategorie andere cijfers.
Wat uw laatste punt betreft, belastingsprogressiviteit: daar zullen vele lezers van DWM en vele syndicalisten het mee eens zijn. Ik heb nog de tijd gekend dat de hoogste schijf van het inkomen 70% werd belast. Onder liberale en internationale druk is dat stapsgewijze verlaagd, nu onder de 50%.
De grens van 4000 eur of 2000 eur mag geen absoluut cijfer zijn, maar moet per land of regio in verhouding staan tot de prijzen. Tussen landen verschillen niet alleen de absolute inkomens, maar ook de prijzen. Voor de Belgische federale ambtenaren pensioenen bestaat er al een bruto maximum, ongeveer 6000 eur/m (aan de huidige index).

Beantwoorden

Door Gerd, 30-01-2012 12:08

Ontkenning Schaarste ?

Dat moet dan wel een zeer oude theorie zijn. Ik hoor of lees ze in alle geval nergens.

Hoe kunt U stellen dat er geen schaarste dreigt aan electriciteit en andere energievormen ?

Hetzelfde voor voedsel. Misoogsten door klimaatverandering ! Eén van de oorzaken van de bejubelde Arabische lente.

Ook nooit gehoord van het wereldwijde zoetwaterprobleem ? Of van de zeldzame aardmetalen om maar iets te noemen.

De fundamentele vraag is hoe U de distributie en consumptie van schaarse goederen wil reguleren anders dan door het prijsmechanisme. Van mij mag U geld als ruilmiddel afschaffen en een rantsoeneringssysteem invoeren. In het kader van het voorkomen van de totale holocaust als gevolg van het versterkte broeikaseffect zal dat mogelijk nog de enige methode zijn die effectief is.

Tenzij u stelt dat schaarste een illusie is en de milieugebruiksruimte oneindig. Dat lijkt me een nogal idealistische in plaats van materialistische opvatting.

Geen absoluut cijfer ? Een hamburger van McDonald kost overal hetzelfde. De zogenaamde hamburgerpariteit. U aanvaardt dus de immense inkomensongelijkheid wereldwijd ?

De procentuele indexering vergroot vanzelfsprekend wél de afstand tussen lagere en hogere lonen (of pensioenen en uitkeringen.) Lagere school vraagstukje dunkt me.

Over de schande van pensioenen van 6000 euro wil ik het even niet hebben.

Beantwoorden

Door Frank Roels, 31-01-2012 18:22

schaarste: vandaag en gisteren

U heeft het nu over een (mogelijke) toekomstige schaarste. Maar ik verwees naar de huidige en voorbije evoluties. De prijsstijgingen die we recent kenden kunnen niet aan schaarste geweten worden. Indien een deel van de bevolking (ook bij ons) zaken tekort komt, ligt dat aan hun koopkracht; niet aan een tekort op de markt. en natuurlijk aan de prijssetting, die zich niets aantrekt van de ontberingen van de mensen. Natuurlijk zijn er ook tekorten te wijten aan kennis van zaken of keuzes; bvb welk onderwijs men wel en niet doet volgen door zijn kinderen; of men een duurdere of kleinere auto koopt met alle gevolgen vandien. Of een onbetaalbare hypotheeklening. De publiciteit heeft tot taak de aankopen op te drijven, zonder de gevolgen voor de consument in ogenschouw te nemen.