Advertentie

maandag 23 januari 2012

Amerikaanse Occupybank in de steigers

Actievoerders van de Occupybeweging in San Francisco werken aan een kredietcoöperatie die een alternatief moet vormen voor de grote banken waartegen ze protesteren. De instelling is geïnspireerd door de Grameenbank in Bangladesh, de pionier van het microkrediet.
DeWereldMorgen.be -
DeWereldMorgen.be -

Vrijdag trokken van New York tot San Francisco duizenden betogers van de Occupybeweging door de straten. Ze zetten het protest voort tegen de gedwongen verkoop van huizen van kredietnemers die hun schulden niet kunnen terugbetalen. Hier en daar werd de ingang van banken als JP Morgan Chase Bank of Wells Fargo versperd of brachten ludieke acties de financiële problemen van studenten of omstreden investeringen in private gevangenissen onder de aandacht.

Brian McKeown, een activist van Occupy San Francisco, vindt dat betogen tegen de grote banken niet volstaat. Binnen enkele weken vraagt hij samen met een aantal medestanders de erkenning aan van een kredietcoöperatie, de People's Reserve Credit Union (PRCU). Het initiatief wordt aangemoedigd door Occupy San Francisco.

Microleningen

De Grameenbank in Bangladesh staat model voor de PRCU. McKeown bracht er drie maanden door om meer te leren over microkrediet. Net als de Grameenbank in Bangladesh zal de PRCU lage rentevoeten hanteren en vooral leningen toestaan aan mensen die bij banken of zelfs bij andere kredietcoöperaties geen kans maken. Ontleners moeten een financiële en zakelijke opleiding volgen en krijgen begeleiding om hun zaak te laten slagen en hen te helpen hun lening terug te betalen.

Volgens Tim Mayer, een ondernemer uit San Francisco die McKeown adviseert, zal de PRCU dezelfde diensten aanbieden als andere banken. "Maar de raad van bestuur zal zich niet richten op de winst voor de aandeelhouders, maar wel op het welzijn van de klanten."

In ontwikkelingslanden bedragen microleningen soms maar 100 euro, maar McKeown wil leningen van ongeveer 1000 dollar (777 euro) aanbieden. Dat lijkt weinig in een stad als San Francisco, maar volgens McKeown kan een beginnende juwelensmid daarmee het nodige gereedschap kopen, of kan iemand die computerapplicaties wil ontwerpen er een tweedehandsserver mee versieren. Naarmate de bank groeit zouden ook jongeren kunnen aankloppen voor een studielening.

Bescheiden startkapitaal

McKeown zegt dat hij een raad van bestuur klaar heeft, maar wil de namen nog niet vrijgeven. De leden van de toekomstige coöperatie moeten hun zeg nog doen over de kandidaten.

Voor de erkenning is ook een businessplan nodig, terwijl McKeown ook moet aantonen over voldoende kapitaal te beschikken. McKeown zegt dat hij al steun heeft van enkele kapitaalkrachtige mensen; een benefietconcert moet nog meer geld in kas brengen. McKeown mikt op een beginkapitaal van 250.000 tot 500.000 dollar (194.000 tot 388.000 euro).

De Amerikaanse Federatie van Kredietcoöperaties voor Gemeenschapsontwikkeling (NFCDCU) raadt een beginkapitaal aan van 1 à 2 miljoen dollar (777.000 tot 1,6 miljoen euro). "De eerste jaren zijn verlieslatend", zegt Rafael Morales van de NFCDCU. "Hoe hoger het kapitaal, hoe meer kans op succes."

Maar andere experts geloven dat het met veel minder geld ook kan lukken. Volgens Warren Langley, de voormalige voorzitter van de Pacific Stock Exchange in San Francisco en een sympathisant van de Occupybeweging, kunnen 100.000 tot 200.000 dollar (77.000 tot 155.000 euro) volstaan.

Goed kapitalisme

McKeown zegt dat hij de kosten laag wil houden door medewerkers aan te trekken die voor een laag loon willen werken of ermee instemmen met uitstel betaald te worden. Adviseur Mayer geeft toe dat het een uitdaging wordt een ervaren directeur te vinden die tegen die voorwaarden de leiding van de coöperatie op zich wil nemen.

De kredietcoöperatie kan allicht profiteren van steun uit de behoorlijke brede Occupybeweging in de VS. Maar de vraag is wel of ideologische verschillen die basis niet versmallen. Sommige actievoerders zijn tegenstanders van het kapitalisme. McKeown zit niet op die lijn. "Ik ben een kapitalist", zegt hij. "Toegang tot kapitaal en krediet hebben dit land groot gemaakt." Het probleem is "hoe dat kapitalisme beheerd wordt."

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

De doodsteek voor Occupy?

Het initiatief van McKeown met betrekking tot het microkrediet steunt in wezen op hetzelfde bancaire principe (rente) als dat van de grootbanken. Weliswaar wordt er bij het microkrediet aandacht geschonken aan een degelijke informatie en een soort van budgetbegeleiding of -opleiding, maar dat doet eigenlijk niets af aan de kapitalistische logica die erachter steekt: leningen zullen aanvankelijk aangewend worden voor kleinschalige, startende ondernemingen met als doel om op termijn winst te genereren, ook voor diegenen die het microkrediet ter beschikking stellen. Het klinkt goed: de Raad van Bestuur zal zich richten op het welzijn van de klanten en niet op de winst voor de aandeelhouders. Echter, de praktijk wijst uit dat financiers hun inbreng bekijken als een investering en die moet geld opbrengen. Dat is immers de logica van het kapitalistische systeem en die speelt evenzeer op microniveau. Bekeken vanuit de ontstaansgeschiedenis en visie van Occupy zijn er desgevallend naar mijn mening een aantal terechte bedenkingen aan de orde. De PRCU is eigenlijk gebaseerd op een business- en managementstructuur en geen louter coöperatieve organisatiestructuur; de PRCU stelt in wezen het kapitalisme niet in vraag, maar ontwikkelt een kleinschalige 'spin off' die meegaat in de kapitalistische en bancaire logica; het principe van die microkredietverstrekking klinkt als een verhaal met een hoog altijd-kerstmis-gehalte maar in de praktijk blijkt het verhaal veel genuanceerder, temeer omdat er bij een groot aantal projecten omtrent microkrediet samenwerkingsverbanden zijn met de businesswereld die het als een investering beschouwt en bijgevolg gericht is op winstmaximalisatie. Een voorbeeld: een landbouwer in Bangladesh wil zijn oogst middels een verzekering beschermen tegen vernieling (bv. overstroming). Hij krijgt daarvoor de gelegenheid om een microlening af te sluiten, maar de financiers van het microkrediet willen geen risico nemen en leggen aan het ontlenen een aantal voorwaarden op (bv. het telen van klimaat-resistente gewassen: ggo's). Via het verlenen van microkrediet krijgen de financiers van het desbetreffende krediet macht en invloed over diegenen die het krediet lenen: het geleende krediet moet gevrijwaard worden van risico's en tegelijkertijd vormt het beschikbaar stellen van microkrediet een investering voor de financiers. Het fundament van kapitalistische uitbuiting is nog steeds aanwezig, maar dan op kleinere schaal. Het lenen van geld tegen rente vereist altijd een vorm van winstmaximalisatie en bijgevolg economische groei: het bedrag dat terugbetaald moet worden is immers altijd groter dan het geleende bedrag. Occupy stelt beide principes, i.e., (bancaire) kapitalisme alsook het verplichte streven naar economische groei, in vraag.

Het risico bestaat dat Occupy hierdoor, al dan niet bewust, gerecupereerd wordt vanuit de kapitalistische logica die het juist aan de kaak wil stellen. Het project of initiatief geschiedt, voor zover ik uit het artikel kan opmaken, niet volgens de overlegstructuur van een Occupy-vergadering. Weliswaar steunt Occupy het initiatief, of kan het alleszins op veel bijval rekenen, maar is het eerder een project van een (opportunistisch) individu, i.e., McKeown, die als een individuele leider een project opstart en daarbij de 'Occupy'-beweging gebruikt in functie van een marketingstrategie voor zijn persoonlijke project. Het hanteren van een 'corporate governance'-model in plaats van een louter coöperatieve beleidsvoering zorgt ervoor dat er op vlak van inspraak een vorm van ongelijkheid optreedt. Dat is zeker het geval wanneer er een niet evenredige financiering bij te pas komt: de grootste financiers hebben het meeste invloed via de Raad van Bestuur alsmede via aandeelhouderschap.

Niettegenstaande het initiatief van McKeown een positieve bijdrage kan leveren aan het probleem van kredietverschaffing, ben ik van mening dat het - zoals de auteur van het artikel stelt - de ideologische basis van Occupy aanzienlijk vernauwt en mogelijk een deel van de legitimiteit van Occupy ontneemt. Het initiatief is erop gericht om mensen te laten deelnemen aan de kapitalistische 'American Dream' en niet om deze in vraag te stellen. Daarnaast is het belangrijk dat men zich vragen stelt met betrekking tot de effectieve meerwaarde van het project. Mogelijk weegt die niet op tegen het risico dat de ganse Occupy-beweging loopt om zichzelf, door toedoen van een enkel initiatief, te verbranden en buitenspel te zetten. Het antwoord van McKeown op die vraag vind ik frappant: "hij is een kapitalist"... en wat dan met de rest van 'Occupy'?

Advertentie