Advertentie

vrijdag 23 december 2011

Kerstoproep tegen nieuwe oorlog in het Midden-Oosten

In een gezamenlijke kerstoproep waarschuwen enkele vredesorganisaties voor een nieuwe militaire interventie in het Midden-Oosten.
DeWereldMorgen.be -
Stop the War
DeWereldMorgen.be -

De organisaties intal, Vrede vzw en Vredesactie stellen vast dat er “in westerse politieke kringen openlijk wordt gesproken over een mogelijke militaire interventie als reactie op het geweld in Syrië en/of de vermeende kernwapenambities van Iran.” Beide landen kregen al een batterij sancties over zich heen.

Het voortouw wordt – net als tegen Libië - opnieuw genomen door Frankrijk, dat zich de jongste jaren ontpopte als de belangrijkste Europese wapenleverancier van Arabische autoritaire regimes. Parijs pleit voor een beveiligde zone voor de bescherming van burgers in Syrië en sluit andere vormen van militaire interventie niet uit.

“Op aangeven van de Verenigde Staten speelt Turkije, dat het zelf niet nauw neemt met de mensenrechten van opposanten, een voortrekkersrol om de druk op Syrië op te voeren. Volgens onbevestigde berichten worden opstandelingen vanuit het buitenland bewapend waardoor het geweld alleen maar kan toenemen”, zo luidt het in de kerstoproep.

Ook tegen Iran bestaat al enkele jaren een dreiging van militaire actie door Israël, daarin gesteund door een deel van de politieke top in de VS. Maar, “Israël is zelf een nucleaire macht die - in tegenstelling tot Iran - weigert het non-proliferatieverdrag te ondertekenen. Het laatste rapport van de IAEA (nvdr: Internationaal Atoomagentschap in Wenen) levert nog altijd geen bewijs dat Iran een programma heeft lopen voor nucleaire wapens.”

Volgens de vredesorganisaties is er “een band tussen de aanpak van Syrië en Iran: het streven naar een verandering van regime in Syrië hangt samen met de Israëlisch-Amerikaanse agenda om het Iraanse regime te verzwakken. En natuurlijk zijn economische en geostrategische belangen in de regio van het Midden-Oosten nooit ver weg.”

Een militaire interventie tegen Iran of Syrië zal “destabiliserende gevolgen hebben voor de hele regio”. Er moet “na Afghanistan, Irak en Libië alles aan gedaan worden om een nieuwe oorlog in het Midden-Oosten te vermijden.”

In hun kerstoproep verzetten de vredesorganisaties zich tegen elke militaire interventie in Syrië en Iran. Ze veroordelen ook elk gewelddadig optreden tegen ongewapende burgers die vreedzaam demonstreren.

Ze vragen dat er ernstig werk wordt gemaakt van bemiddeling en dialoog zoals bijvoorbeeld voorgesteld door de ALBA- (nvdr: Alianza Bolivariana para los Pueblos de Nuestra América, onder leiding van Hugo Chávez van Venezuela) en de BRICS-landen (nvdr: de groeilanden Brazilië, Rusland, India, China en Zuid-Afrika). De Iraanse kwestie moet worden ingepast in de afkondiging van een kernwapenvrije zone. Ze vragen dat er alles aan gedaan wordt om de Conferentie over een Kernwapenvrij Midden-Oosten (2012, Finland) te doen slagen, zodat een resolutie van 1995 in het kader van het non-proliferatieverdrag eindelijk wordt uitgevoerd.

intal, Vrede vzw, Vredesactie
de initiatiefnemers van deze kerstoproep

De volledige oproep met alle eisen kun je lezen op de websites van de betrokken organisaties.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

Geen nieuwe oorlog, OK; maar wat met de wreedaardige dictaturen?

Ik ben altijd gewonnen voor een anti-oorlogsactie, maar in het geval van Iran en zeker Syrië wil ik dan ook wel graag weten hoe we de wreedaardige dictaturen kunnen helpen bestrijden. Ik ben niet zo naïef te denken dat de VS, Frankrijk, Groot-Brittannië, Turkije en de andere NATO-bondgenoten zouden gedreven worden door humanitaire motieven en de innige wens om democratische regimes te installeren; maar ik wil evenmin passief medeplichtig zijn aan het in stand houden van monsterachtige regimes zoals in Iran, Syrië en, tot voor kort, het Libië van Kadhafi. Wat overigens Libië betreft: staan ze er daar nu al bij al niet beter voor, ondanks alle verschrikkelijke oorlogsellende en de cynische oliebelangen van het Westen? Dit is een vraag die we niet mogen uit de weg gaan. Dat de NATO-interventie door weinig nobele motieven was ingegeven staat buiten kijf, maar dat hoeft niet uit te sluiten dat het eindresultaat voor de Libiërs misschien toch positief is.

géén nieuwe oorlog.

Beste Jef,
Is het niet nuttig van éérst vragen te stelen waarom "bepaalde"landen in het vizier komen van éérst de "westerse"media en daarna letterlijk van de oorlogs(industrie)landen?Er is voldoende wetenschappelijk onderzoek gedaan om te weten dat "de geesten"van de mensen voorbereid worden om zulke "inhumane"operatie te kunnen laten passeren(denk maar aan al die leugenachtige,nationalistische,rascitische propaganda voor de genocide in Ruanda, de valse "bewijzen" voor de UNO om Irak binnen te vallen enz...) Waarom is er een "selectieve" westerse verontwaardiging naar bepaalde dictators?( Moboutou, Ben Ali,Hassan van Marocco,Moebarak, Feisal van de arabische staten enz....) Vgls mij kan je daar maar antwoorden op formuleren als je het EIGENBELANG van die zogezegde humanitaire interventies onder ogen wil nemen én ondertussen de onmetelijke menselijke en materieële verwoestingen in rekening brengt als mens. Machthebbers én eigenbelangers hebben géén moraliteit én zullen géénszins "problemen" oplossen ,die zijzélf dikwijls geschapen hebben(Taliban,Al Qeada,Hamas enz...)Eindresultaat : massale verspilling/vernietiging met barbaarse wetten van de militair sterksten en zonder humanitair perspectief ! Dan liever eindeloos "palabres" en géén kogel verstuurd ondertussen.

geen nieuwe oorlog, maar ook niet de dictators laten betijen

die eerste vraag is gesteld en beantwoord. Maar voor mij is dat maar een deel van het verhaal. Er is in die landen nu ook een oorlog aan de gang, van een dictatoriaal bewind tegen zijn eigen bevolking. Hoe kunnen we die bevolking in haar streven naar bevrijding van de dictatuur helpen? Ook daarop moeten we een duidelijk antwoord geven, anders riskeer je de objectieve bondgenoot te worden van de dictatuur daar.

welke oorlogen

Dàt moeten we in vraag stellen, of er een oorlog aan de gang is van een dictatoriaal bewind tegen de eigen bevolking. In Libië en Syrië gaat het om een aanval van gewapende groep(en) tegen de regering en de overheids bezittingen (oliebedrijven bvb). In Libië is één van de leiders van de opstandelingen een minister van Khadaffi, en een andere een CIA medewerker die jaren in de VS zat. Franse, Amerikaanse... steun onder de vorm van geld, wapens en gespecialiseerde manschappen, en in Libië de NAVO bombardementen, zorgen voor de impact, resp overmacht van de opstandelingen. Welk deel van de bevolking steun verleent aan de buitenlandse interventie, is moeilijk objectief uit te maken. Onze media worden gedomineerd door berichten geïnspireerd door de opstandige groepen maar wel gesitueerd in Londen, Parijs...We kunnen wel luisteren naar bijvoorbeeld de christelijke religieuzen in Homs, vanavond geïnterviewd op de rtbf. zij werken al jaren in harmonie met de christen en moslimbevolking, en vrezen voor een verscheuring van het land. Of de cijfers over het ontwikkelingsniveau van landen, daterende van voor de opstand tegen Khadaffi: Libië stond sociaal aan de top in Afrika. Nu is er een vernield land, zovele families met nutteloze doden en invaliden. In Syriê wordt nog steeds verder schade aangericht, ondanks allerlei hervormingen die de regering Assad heeft aangekondigd. In beide gevallen zijn, resp waren de regimes onafhankelijk van het Westers bankensysteem (waarvan we vandaag de grote verdiensten kennnen!), en economisch self supporting. Ik vrees dat voor grote groepen mensen heden en toekomst veel slechter zijn dan onder de dictatuur. Het doel van de opstandelingen en interventies is/was de macht te veroveren; en de buitenlandse belangen te dienen. Het lot van de bevolking is van secundair belang. Irak en Afghanistan hadden ook dictators; maar wie wil daar nu nog leven die de keuze heeft? Een ex-CIA man die de regio kent, voorspelt honderd jaar oorlog.
Een laatste aspekt in deze discussie, is een vergelijking met de rijke landen van Europa en de VS. Niemand zal zeggen dat deze regimes oorlog voeren tegen de eigen bevolking. Toch gaat het er voor grote groepen op achteruit; weinig burgers zouden de maatregelen van de regeringen goedkeuren, maar ze krijgen die kans niet. Denk aan de verontwaardiging in de media over de aankondiging van een referendum in Griekenland. Betogingen zijn er wel ,maar die worden in Europa helemaal anders geïnterpreteerd dan in Caïro, Tunis...Ginder heet het dat het volk vrijheid vraagt; bij ons zijn het domme ontevredenen die weigeren hun verworven rechten op te geven. De bevoegdheden van parlementen en regeringen worden ingekrompen ten voordele van de private sectoren, bankiers en speculanten op de beurzen. Er is geen alternatief, zeggen de media, de ratingbureaus en politici van de meerderheid. De meningsvorming van het brede publiek door commerciële media speelt continu een zeer grote rol, zowel over de euro als over Libië, Syrië...
Syrië: religieuzen in Homs (RTBF): http://www.rtbf.be/info/media/video_syrie-les-religieuses-du-monastere-d...
Aanslagen in Syrië e a: http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/category/nieuws/
http://mediawerkgroepsyrie.wordpress.com/2011/12/23/rt-correspondent-sar...

ja, zij voeren inderdaad oorlog tegen hun eigen bevolking

Frank,
sorry hoor, maar uw pleidooien doen me meer en meer denken aan de manier waarop iemand als J.P.Sartre het in de jaren '50 opnam voor Stalin... Niemand beweert hier dat de vijanden van Kadhaffi of Assad bevlogen mensenrechtenverdedigers zijn. Natuurlijk draait het in de geopolitiek van de grote mogendheden om economische belangen en macht. En natuurlijk zijn er altijd mensen die vandaag met de een meeheulen, en morgen met de ander (zoals die ex-ministers van Kadhaffi).
Om te weten of dit soort regimes een oorlog voeren tegen hun bevolking, luister ik niet naar CIA-figuren of geïndoctrineerde westerse media. Ik lees rapporten van mensenrechtenorganisaties en beluister zo veel mogelijk kritische en onafhankelijke bronnen. Zo hoor ik Lode Vanoost in zijn inleiding zelf verwijzen naar de 20000 slachtoffers die het Assad-regime in de jaren '80 maakte. En zie ik een stroom van A.I.-rapporten die spreken over systematische en zeer zware mensenrechtenschendingen in Syrië. En dan kan ik me echt niet voorstellen dat al die mensen die in Syrië op straat komen, met gevaar voor hun leven, dat doen omdat ze opgehitst worden door een stel CIA-agenten. Dat er buitenlandse mogendheden zijn die van hun opstand willen misbruik maken om hun eigen agenda door te drukken, dat besef ik ook wel. Maar dat mag nog geen reden zijn om een ziekelijke dictatuur te blijven tolereren, laat staan goedpraten.
De vergelijking met de rijke landen van Europa is geforceerd. Hier worden geen dissidenten of stakers doodgefolterd of jarenlang opgesloten.

Als bijlage een kleine greep uit de A.I.-publicaties over Syrië:

http://www.amnesty.org/en/region/syria/report-2011
http://www.amnesty.org/en/news-and-updates/report/syria%E2%80%99s-surge-...
http://latimesblogs.latimes.com/world_now/2011/10/amnesty-international-...

Een ex-CIA-er: best geen oorlog tegen Syrië; maar...

...maar vrede wordt het niet.
Robert Baer : "On va vers une guerre de cent ans"
http://www.lalibre.be/actu/international/article/708803/robert-baer-on-v...

Advertentie