Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Laten we onszelf niets wijsmaken, Durban klimaatconferentie is mislukt

Er is in Durban beslist om verder te praten om eind 2015 een akkoord te sluiten dat alle landen bindt en in 2020 in werking moet treden. In het licht van wat we weten over klimaatverandering en van de noodzaak om nu te handelen is dat een lege doos. Wat nu? Stoppen met het reizende klimaatcircus en onmiddellijk éénzijdig in gang schieten, dat biedt niets dan voordelen.
maandag 12 december 2011

Wat zegt de wetenschap? Als we de mondiale CO2 uitstoot niet vlug naar beneden krijgen, stijgt de temperatuur op aarde zo veel dat we een pak heel vervelende gevolgen op ons dak krijgen.

Wat zegt de politiek al sinds eind vorige eeuw? Laten we klimaatakkoorden sluiten die de temperatuurstijging beneden de gevaarlijke drempel houdt, liefst dus minder dan 2 graden Celsius verhoging.

Wat leert de recente geschiedenis? In 1997 kwam er het Kyoto akkoord dat enkel de industrielanden – die meest verantwoordelijk zijn voor de uitstoot van broeikasgassen - verplichtte om hun uitstoot te beperken. Het trad in werking in 2005 en geldt tot eind 2012. Maar van in het begin was duidelijk dat het ruim onvoldoende zou zijn, de Verenigde Staten deden zelfs helemaal niet mee en intussen brengen ook sterk opkomende economieën steeds meer broeikasgassen de lucht in.

Allemaal redenen om dringend tot een opvolger van Kyoto te komen waarbij de oude industrielanden eindelijk voluit een engagement tegen klimaatverandering aangaan én ook de nieuwe industrielanden en andere landen gaandeweg hun verantwoordelijkheid nemen.

Wat heeft Durban gebracht? Enkel maar een verlenging van het Kyoto Protocol… terwijl dat protocol op zichzelf al totaal onvoldoende was, een verlenging waaraan grote vervuilers als Japan, Rusland en Canada zelfs niet meer meedoen, een verlenging die daardoor nog slechts van toepassing is op amper vijftien procent van de uitstoot van broeikasgassen in de wereld…

Aangevuld met de mooie belofte, want meer is het eigenlijk niet, dat er tegen 2020 mondiale maatregelen in werking zouden treden, overigens zonder dat daar enige ernstige garantie voor bestaat…

In feite is er beslist om niet te beslissen en nog maar eens uit te stellen…

Ziezo dus, de mislukking van Durban kon moeilijk duidelijker zijn. De politieke wereld is dus niet rijp voor een echte opvolger van Kyoto 1.

Dit is zwaar pech voor de mensheid. Want, zo merkt de wetenschap op, met het klimaat (en de natuur in het algemeen) valt niet te onderhandelen. De biofysische wetten zijn wat ze zijn. Een overdosis broeikasgassen brengt op vrij korte termijn al niet zozeer de natuur dan wel de menselijke beschaving in problemen: het zal de natuur tenslotte worst wezen of de aarde bevolkt is met garnalen of met mensen.

Die wetenschap vertelt ons ook dat net de jaren tussen vandaag en 2020 cruciaal zijn om de klimaatverandering min of meer onder controle te houden door de uitstoot van broeikasgassen stevig aan te pakken. Met de lege doos van Durban zijn we op weg naar veel meer dan 2 graden Celsius stijging van de temperatuur, zelfs naar een losgeslagen opwarming van de aarde.

Wat nu?

Les één is misschien dat er van het reizend klimaatcircus weinig heil is te verwachten. Politici, politieke partijen, milieubewegingen en al wie naar Kopenhagen trok, en naar Cancun, en naar Durban, ze kunnen in het vervolg maar beter thuisblijven en zich afvragen waarom ze zo onmachtig zijn gebleken om een ernstig mondiaal klimaatakkoord af te dwingen en te sluiten.

Iemand zal opmerken, dan sparen we alvast de extra uitstoot van al die vliegtuigreizen. En dat is amper cynisch. Want het spaart vooral de energie van beleidsmensen en van de samenleving om vanaf morgen echt iets te doen aan de opwarming van de aarde.

Daar is les twee. Het is namelijk tijd om elk voor de eigen deur te vegen. En het heeft zelfs geen belang of andere landen en samenlevingen dat wel of niet doen. Daar hoeven we zelfs niet naar te kijken.

Want wat zijn de feiten?
Wie niets doet, betaalt altijd het gelag. Die zal veel te veel energie blijven verspillen, die energie zal onbetaalbaar duur worden, en die energie zal zo schaars worden dat er letterlijk voor gevochten zal moeten worden. Is dat de toekomst die we willen? Geen enkele verantwoordelijke politicus mag zijn bevolking overleveren aan zulk scenario. Laten we daar onze politici vanaf vandaag op aanspreken, in onze gemeenten en provincies, in Vlaanderen en België, in Europa.

Alles wat we moeten doen om klimaatverandering tegen te gaan, is net hetzelfde als wat moet gebeuren om af te geraken van onbetaalbare of zelfs onbereikbare olie en gas, net hetzelfde als wat nodig is om luchtvervuiling te voorkomen en onze gezondheid te redden, net hetzelfde als vereist voor een economie die goede jobs creëert en veel beter bestand is tegen tal van crises die ons nu al beginnen te treffen.

Eenzijdige stappen voor het klimaat  bieden het onschatbare voordeel dat er niet moet worden over onderhandeld.

Het is dus voor Vlaanderen, België en Europa veel verstandiger om vanaf vandaag resoluut te kiezen voor een politiek van eenzijdige stappen en alle energie te gooien op het terugdringen van de CO2 uitstoot met zeker 30 procent tegen 2020 en 90 procent tegen 2050.

Dat is in het eigen belang, en tegelijkertijd in het voordeel van de hele planeet. Niemand zal dan nog kunnen beweren dat Europa zijn verantwoordelijkheid niet neemt.

En als sommige industriesectoren terecht opmerken dat hun concurrentiepositie daaronder zal lijden, dan is dat geen reden om de inspanningen terug te schroeven, wel om invoerheffingen en –beperkingen op te leggen aan landen die geen streng klimaatbeleid voeren. Als de Wereldhandelsorganisatie zich daartegen zou verzetten, bewijst dit vooral hoe slecht de wereld vandaag gebaat is met een WTO die onmachtig is mee de mondiale crises te bestrijden.

Tot slot, niet te vergeten, eenzijdige stappen voor het klimaat bieden het onschatbare voordeel dat er niet moet worden over onderhandeld. Het grootste belang daarvan is dat er dus geen tijd meer verloren moet gaan aan futiele onderhandelingen. Dat de wereld op die manier een reizend circus van duizenden vliegtuigreizen uitspaart, is mooi meegenomen. Ze hoeft dan ook geen getuige meer te zijn van een gênant applaus door de onderhandelaars voor een lege doos.

Maar de grootste winst is dat er vanaf morgen kan gewerkt worden aan de ombouw van onze economie om ze welvaart te laten voortbrengen binnen de grenzen van wat de planeet aankan. De winst die dat zal opleveren, valt amper te becijferen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

11 reacties

  • door dan op maandag 12 december 2011

    Les één: is de algemeen geldende wet: roep nationale belangen in om de belangen van diegenen die profiteren van de bestaande toestand te verdoezelen.

    Dat het te laat is voor om het even welke optie wordt met de dag duidelijker en is zelfs niet eens nieuw http://www.rollingstone.com/politics/blogs/national-affairs/the-big-lie-in-the-durban-u-n-climate-talks-20111201?print=true

    Vijftien jaar geleden, toen het debat van start ging was iedereen erover eens dat een beperking enkel afgedwongen kon worden door wettelijk bindende maatregelen.

    Jaar na jaar liggen de grootste producerende landen dwars (US, China, India…) Maar dit is enkel het topje van de ijsberg. In essentie zie ik al jaren helaas niks anders dan dat ieder land zich verschuilt achter de weigering van “de anderen” om zelf ongestoord verder te gaan, tot zelfs Bolivië toe (dat het meest antikapitalistisch standpunt inneemt)…

    Maar het zijn niet “de Amerikanen”, “de Chinezen” of “de Bolivianen” die daar belang bij hebben, maar wel “de Amerikanen”, “de Chinezen en “de Bolivianen”, die rijk worden via de bestaande productiemethodes en die voldoende politieke druk kunnen uitoefenen op hun regering om daaraan zo weinig mogelijk te veranderen… En de prijs voor de grootste hypocresie gaat hierbij naar de landen met de grootste bevolking zoals China en India. Hun uitstootnormen zijn per hoofd van de bevolking bij de laagste ter wereld roepen ze in! Je moet er geweest zijn om het te geloven; nooit heb ik zo weinig rijken schaamtelozer misbruik zien maken van de armoede van de meerderheid van hun landgenoten om hun eigen privileges te verdedigen! Zoals landen zich achter de weigering van andere landen verschuilen, zo verschuilen deze rijken zich achter hun armen om hun rijkdom en levenstijl te vrijwaren. Een windmolen en zonnepanelen op hun mansion om hun airco te voeden of zwembad op te warmen? Ben je gek, man! Dat verstoort het uitzicht van hun gated community! Energie van het net Ja, en de steenkoolsmog is voor de hutongs of de slums!

    En we moeten voor eigen deur vegen. OK, ik trap m’n auto buiten, de politici moeten minder vliegen, de industrie minder vervuilen …. En hoe gaan we dat bereiken? Enkel doordat de Belgische staat wettelijk bindende maatregelen zal opleggen! Anders zitten we in hetzelfde straatje als de ontwikkelingshulp (die ook nooit een structurele oplossing kan bieden voor de wereldongelijkheid). En zoals men aan het begin van dit debat ooit wist; bindende maatregelen moeten er komen, in je gezin, je dorp, regio, je land en internationaal… Bindende maatregelen enkel voor “het Westen” slaat thans op nog niet eens een derde van de mondiale CO2 uitstoot…

    Op mijn prioriteitenlijstje staat met z’n allen opzoeken wie er in ons land van de bestaande toestand profiteert en hoe we die een halt kunnen toeroepen net iets hoger dan als individu m’n auto naar de schroothoop verwijzen…

    En als wereldwijd deze oefening, deels met onze steun, gebeurd is en het blijkt dat dit onvoldoende is en dat bv. de privé auto’s er ook aan moeten geloven, zal ik als eerste in de rij staan….

    Zelfs de illusie dat al wat ik dagelijks voor het milieu doe ook maar één zode aan de dijk zet heb ik helaas noodgedwongen lang verloren….

    • door dw op dinsdag 13 december 2011

      sta nooit meer in de file, ZALIG moet nooit meer gepeperde rekeningen van de garagist betalen moet niet meer elke week betalen aan de pomp heb geen dure verzekering meer en betaal niets meer af aan een financiering

      betaal me niet meer blauw reis traag en gelukkig gebruik die niet-auto als excuus om niet overal te moeten opdraven heb geld over op het einde van de maand heb geen stress meer

      als je het niet voor het milieu doet doe het dan voor jezelf

  • door Rogier Van Mierlo op maandag 12 december 2011

    Gisteren Etienne Vermeersch op de VRT, terecht wijst hij er op dat het ergste want ons nu overkomt de bevolkingsexplosie is, van twee miljard toen hij opgroeide tot zeven miljard nu. Al deze mensen willen een goed leven, voor een deel is dat gelukt, er wordt veel minder honger geleden. De keerzijde is dat het onmogelijk is om te beletten dat die mensen hun deel van de energie en de grondstoffen opeisen en men daar ook geen grenzen aan kan stellen. Dit zal doorgaan tot alles opgebruikt is en we met geen zeven maar met tien of twaalf miljard zullen zijn. Daarna rest ons alleen nog zeer dure en alternatieve energie en moeilijk winbare grondstoffen. Als we ons vandaag beperkingen opleggen dan zal dat geen enkele invloed hebben op de uitstoot van CO2, wat we hier niet verbranden zal men zeker elders verbranden. Het enige nuttige dat kan is de ontwikkeling van nieuwe alternatieve energie bronnen, en dan alleen omdat er binnen 30-50 jaar niets betaalbaar meer te verbranden zal zijn. Is dit fatalistisch neen dit is de waarheid en die waarheid kan je niet met woorden veranderen, of met oh! zo belangrijke bijeenkomsten.

    • door janockerman op maandag 12 december 2011

      Niet de wereldbevolking maar onze ecologische voetafdruk is te groot. Waarom ons hoofd breken over hoe we ons huidig comfort in stand kunnen houden op dezelfde inefficënte manier? Instead of doing more with less? Als we met z'n 7 miljard anders leren omgaan met productie, distributie, consumptie en afvalverwerking, kan de planeet zelfs nog een paar miljard extra mensen aan.

      http://www.mo.be/artikel/de-toekomst-hangt-af-van-de-landen-met-hoge-bevolkingsgroei

      • door Rogier Van Mierlo op maandag 12 december 2011

        Het moet zijn en de wereldbevolking is te groot en wordt nog groter en de ecologische voetafdruk is te groot. Het ene is omgekeerd evenredig met het andere, als er minder mensen zijn kan die ecologische voetafdruk wat groter en omgekeerd. Zonder fossiele brandstoffen valt de hele wereldhandel stil, maar ook zaken als kunstmest. De hoge opbrengsten zijn maar mogelijk met veel kunstmest. Wat is de zin van 7 miljard mensen, er moet ooit een eind komen aan de bevolkingsaangroei, wegens te weinig land en middelen.(brandstof) Blijkbaar is die groei alleen maar te stoppen door opnieuw grote armoede, honger, ziekten of erger. Er is plaats genoeg voor de mensen op deze aarde als er maar niet te veel zijn, Ik vrees dat er nu al twee of drie keer te veel mensen zijn om ecologisch te overleven, en dan nog niet gesproken van de schade aan de natuur.

      • door maman Verte op dinsdag 13 december 2011

        Volmondig met je eens!!! Door te verwijzen naar de groeiende wereldbevolking proberen veel mensen de schuld af te schuiven, en dus ook de noodzaak om er zelf iets aan te doen. WIJ vervuilen het meest, en doen dat al jaren. Wij leven op zo'n grote voet, dat 1 Europeaan gelijk staat aan 4 à 5 Afrikanen. En ook hier kan je met minder! Wij leven met ons gezin van 5 op een ecologische voetafdruk van 1.6 HA ( uitslag van de meting volgens de oude methode). En we leven perfect normaal en modern. Als wij het kunnen , dan kan de rest van België het ook. Wie volgt???

        • door Lieve Pepermans op dinsdag 13 december 2011

          Ook ik hou mij vast aan de ecologische voetafdruk al baart de groeiende wereldbevolking mij grote zorgen. De ecologische voetafdruk verwijst naar de eigen mogelijkheden en de eigen verantwoordelijkheid en dat is een positief uitgangspunt. Verder gaat het volgens mij om geloven en hopen dat het nog niet te laat is om de mensheid, mits de nodige lessen, te helpen overleven. Dat zal onder andere voorwaarden zijn dan vandaag maar blijkbaar wordt er nog altijd graag achteruit gekeken in plaats van naar de uitdagingen van vandaag.

  • door Andres op maandag 12 december 2011
  • door Marc De Maesschalck op dinsdag 13 december 2011

    We zijn voorbij het 'point of no return'. Klimaatconferenties zijn (waren) overbodig, vegen voor eigen deur is nog goed om het eigen geweten te sussen.

    Waarom point of no return? Wat ik al jaren in alle toonaarden heb 'gezongen': het groot sluimerend gevaar is methaan. De gigantische hoeveelheden methaan opgeslagen op de zeebodem en in de permafrost komen stilaan vrij. Methaan is een broeikasgas dat 23 x sterker is dan CO2. Het blijft niet zo lang in de atmosfeer dan CO2 maar zet zich geleidelijk om tot CO2. Het feedbackeffect maakt dat de evolutie van het proces exponentiëel versnelt: door de toenemende opwarming van de atmosfeer komt er meer en meer methaan vrij uit de smeltende permafrost, door de opwarming van de oceanen (véél sterker dan de opwarming van de atmosfeer) zal er ook steeds methaan vrijkomen uit de zeeën/oceanen. Zelfs bij ZERO CO2 emissie zal de opwarming nog decennia lang ongehinderd doorgaan (omwille van de hoge concentratie broeikasgassen in de atmosfeer) en komt er dus steeds meer methaangas vrij, waarmee de cirkel rond is. Dit is een zelfonderhoudend proces dat niet meer te stoppen is, wat we ook nog mogen ondernemen. Dit is geen profetie, het is de keiharde realiteit.

  • door Peter Bormans op dinsdag 13 december 2011

    Après moi le déluge.

    • door jan peeters op dinsdag 13 december 2011

      Er kan er altijd wel eentje bij. Er zullen er in de toekomst nog veel zondvloeden volgen. Niets is blijvend en konstant in het universum. In het universum bestaan trouwens geen problemen. Geen methaanprobleem, geen overbevolking, geen nukleair probleem, geen klimaatprobleem. Er is ook geen energieprobleem, er is energie zat in de kosmos. Wind, water en zon zijn gratis. Olie en gas zijn trouwens bijna zo goedkoop als water. Akcijns en btw maken olie duur, het is een melkkoe voor de overheid. Vandaar dat de staat ook liever heeft dat er olie en gas wordt gebruikt. Als Belgie op zonneënergie wil draaien gaan we failliet, en windmolens krijgen vooral veel tegenwind. Maar, alle problemen lossen zich zelf op, letterlijk en figuurlijk, en het sterkste wijzigt en overleeft.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties