Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Extreemrechts in de Griekse regering

In Griekenland staat een technocraat aan het hoofd van een coalitieregering. Deze wordt gevormd door de twee grootste partijen die elkaar steeds zwaar hebben bevochten in de Griekse politieke arena. Vaak wordt er voorbijgegaan aan het feit dat er nog een derde partij in deze regering zit: de extreemrechtse partij LA.O.S. van Georgios Karatzaferis.
zaterdag 19 november 2011

LA.O.S. staat voor Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός (Laikos Orthodoxos Synargemos): Volks Orthodox Alarm. De partij haalde bij de verkiezingen van september 2009 5 procent van de stemmen. Als je er echter rekening mee houdt dat bijna de helft van de Grieken toen uit desinteresse niet is gaan stemmen (ondanks het feit dat er ook in Griekenland stemplicht is), dan mag je stellen dat de partij nauwelijks 2 tot 3 procent van de Grieken vertegenwoordigt.

Dat ze dan toch 4 leden levert in de nieuwe regering van Loukas Papadimos, roept toch vragen op in een democratie die Griekenland nog beweert te zijn. Lode Vanoost mag dan wel gelijk hebben in zijn artikel op deze pagina's, maar Griekenland heeft nu een coalitieregering met politieke partijen die niet democratisch verkozen zijn. Dat er binnen Griekenland weinig aandacht is besteed aan de opkomst van extreemrechts, heeft te maken met het feit dat maatschappijen in tijden van diepe crisis vaak de weg naar extreemrechts vinden (zie ook de opkomst van het fascisme na de grote beurscrash van 1929).

Tele-Asty

Aan het eind van de jaren 80 begint ex-bodybuilder Georgios Karatzaferis als tweederangsjournalist te investeren in een kleine TV-zender, Telecity, daarbij naar verluidt geholpen door de oude vos van de Griekse politiek, Constantinos Mitsotakis. Karatzaferis, die door vele Grieken wel eens Karatzaführer wordt genoemd, zou de naam van de zender nadien omdopen in Τηλε -Αστυ (Tele-Asty), de Griekse variant voor de naam.

Tele-Asty moet zijn inkomsten halen uit televerkoop van een heel bedenkelijk niveau. Alle 'programma's' worden in een klein studiootje opgenomen en het geheel geeft een derdewereldindruk. Karatazferis zelf houdt al jaar en dag urenlange speeches met een racistisch discours en antisemitische uithalen, waarbij hij tot voor een paar jaar vaak uit de Protocollen van de Wijzen van Zion citeerde (die trouwens dit weekend gratis bij een Griekse krant te krijgen zijn). Karatzaferis, en vele Grieken met hem, geloven rotsvast in globale samenzweringscomplotten en zitten niet om een antisemitische uitspraak verlegen.

Wanneer de man zijn speeches zit te geven, zit hij aan een bureau, geflankeerd door talloze religieuze iconen. Hij wil vooral overkomen als een vaderlandslievende patriot. Daar hoort het Grieks-Orthodoxe geloof dan ook steevast bij, want het is een onlosmakelijk deel van de Griekse identiteit. Voor deze loyauteit kan Karatzaferis (en zijn partij bij uitstek) op heel wat sympathie rekenen van een aantal bisschoppen.

De thema's die hij aanhaalt, spreken vele Grieken aan. Midden de jaren 90 was er een grote influx van Albanezen die hun land ontvluchtten op zoek naar een betere economische toekomst, die ze dachten te vinden in Griekenland. Ze waren bereid om onverzekerd, tegen hongerlonen te gaan werken voor Griekse werknemers die hen zonder scrupules uitbuitten. In dezelfde periode nam de criminaliteit in Griekenland flink toe. Karatzaferis beschuldigde de Albanezen van deze toename.

De voorbije 10 jaar heeft Griekenland een grote toevloed van Afghanen, Iraki's, Koerden, Bengali's en Paki's gekend. Je vond ze op elke straathoek, waar ze je autoruiten wasten of papieren zakdoekjes verkochten. Ook zij kwamen in het vizier van Karatzaferis terecht.

Dient het te worden vermeld dat Karatzaferis het ook niet begrepen heeft op de Griekse noorderburen in FYROM (dat in het Grieks Skopja wordt genoemd)? Alexander de Grote en Macedonië zijn Grieks en het feit dat de FYROMmers zich die geschiedenis toeëigenen, is nog steeds een kwestie die de Griekse gemoederen snel verhit.

Tenslotte heeft Karatzaferis er een handelsmerk van gemaakt om de socialistische partij PASOK constant aan te vallen, vooral dan zijn stichter Andreas Papandreou, maar ook de Communistische Partij KKE.

De oorsprong van LA.O.S.

De politieke carrière van Karatzaferis begon in de schoot van Nea Dimokratia (neoliberale partij, nvdr), onder de vleugels van Constantinos Mitsotakis. Karatzaferis viel op door zijn platvloers populisme. En omdat zijn gezicht vaak op TV kwam, raakte hij verkozen in de kieskring van Athene. Hij werd echter kort gehouden door de partij, want hij was een ongecontroleerd projectiel als hij niet de nodige begeleiding kreeg.

Toen eind jaren 90 Nea Dimokratia ten prooi viel aan interne strubbelingen, besloot Karatzaferis zijn gok te wagen en zijn eigen partij op te richten. LA.O.S. was een feit. In zijn eerste verkiezingscampagne luidde het: "Er wordt gezegd dat je één van deze drie dingen moet zijn om vooruit te komen: een Jood, een homoseksueel of een communist. Wij zijn niets van dit alles... Stem voor een parlement zonder vrijmetselaars, zonder homoseksuelen, zonder hen die afhankelijk zijn van het Zionisme."

De partij kreeg gehoor bij een klein deel van de bevolking: werklozen, kleinburgerlijke Grieken met een beperkte vorming, en een bende neofascisten. De partij kaartte de immigratie erg snel aan en won daardoor stemmen. Het was een problematiek die door de andere partijen jarenlang onder de mat werd geveegd tot het probleem niet meer te overzien was.

LA.O.S. verheerlijkt het roemrijke verleden van het oude Griekenland, maar grijpt ook graag terug naar minder frisse hoofdstukken uit het verleden, zoals de regering van Ioannis Metaxas. Dit is de man die weigerde om de Italianen vrije doorgang op Griekse grondgebied te verlenen in 1940, waardoor Griekenland in de Tweede Wereldoorlog betrokken raakte. Metaxas was een echte dictator.

Minder uitgesproken is de positieve houding die LA.O.S. heeft tegenover de junta die in Griekenland regeerde van 1967 tot 1974. Dit is dan ook een thema dat nog steeds gevoelig ligt in Griekenland. Karatzaferis laat zich al wel eens betrappen op het gebruik van de slogan van het Kolonelsregime "Ελλάς - Ελλήνων - Χριστιανών" (Griekenland van de Grieken die ook Christenen zijn).

De partijleden

Karatzaferis omringde zich aanvankelijk met jonge figuren met een bedenkelijke achtergrond. Er wordt gezegd dat hij vooral vist uit de vijver van Chrissi Avgi (Gouden Dagenraad - wiens leider trouwens in de Atheense gemeenteraad zetelt), een extreem-rechtse stoottroepenorganisatie die er een soort "Blud und Boden"-ideologie op nahoudt. Vele Grieken zijn ervan overtuigd dat leden van Chrissi Avgi de grote betogingen in Athene inflitreren en gemaskerd rellen uitlokken, terwijl ze door de politie beschermd worden. De meeste LA.O.S. leden zijn echter netjes in pak en das gehesen en zien er zeer salonfähig uit. Om één of andere reden worden ze ook constant in TV-panels van politieke praatprogramma's op TV uitgenodigd. Misschien omdat de makers hopen op een sterke populistische quote.

Een opmerkelijk lid van de partij is Thanos Plevris, parlementair en zoon van een notoire holocaustontkenner die ooit een boek schreef, getiteld 'De Joden: de volledige waarheid', waarvoor hij tot 14 maanden cel werd veroordeeld en in beroep werd  vrijgesproken. Kostas Plevris typeert zichzelf zonder scrupules als nazi, fascist, racist, antidemocraat en antisemiet. Hij wordt wijselijk buiten LA.O.S. gehouden, maar zijn invloed is ontegensprekelijk, niet in het minst via zijn zoon.

Minister van Infrastructuur, Transport en Netwerken Makis Voridis is ook een opvallend personage. Hij was ooit lid van de jeugdafdeling van EPEN (Εθνική Πολιτική Ένωσις - Nationale Politieke Eenheid), een partij die de ideologie van de Griekse junta steunt en die in 1984 werd opgericht door de leider van die junta, Georgios Papadopoulos, die toen in de gevangenis zat. Hij zou de geestelijke leider van de beweging zijn. Het logo van de partij doet denken aan dat van Front National in Frankrijk. Voridis beweert nu dat hij lid was van EPEN, niet omdat hij sympathieën had voor het Kolonelsregime, maar wel omdat hij op die manier zijn nationalistische opinies kon uiten.

Onderminister van Scheepvaart Adonis Georgiadis is ook een interessant geval. De man heeft carrière gemaakt door boeken te verkopen via de TV-zender van Georgios Karatzaferis. Uitgedost in pak en das verkondigt hij op luidruchtige wijze zijn politieke ideeën tot hij rood aanloopt. Communisten zijn geen burgers voor Georgiadis, en als hij regeert zou hij de Albanezen het land uit gooien. Hij verkoopt voornamelijk Oudgriekse werken (maar evengoed kookboeken), en hij heeft een heuse naam voor zijn verkooppraatje: ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΓΕΡΣΙΣ (Opstand der Grieken). Georgiadis heeft zijn boekenwinkel in de Atheens wijk Exarcheia, een bolwerk van de Griekse anarchie. Zijn winkel is dan ook al 17 (zeventien) keer in brand gestoken. Georgiadis weet de media te bespelen. Hij is alomtegenwoordig op televisie en hij is getrouwd met een TV presentatrice annex dirigente. Hun huwelijk was voorpaginanieuws in de roddelpers, als betrof het royalty.

Tenslotte is er Ioannis Korantis. Deze man was hoofd van de Griekse geheime dienst ΕΥΠ. Hij is een sterke bondgenoot en een man die heel wat weet over Griekse politici. Met Korantis heeft LA.O.S. een wapen in handen dat kan worden gebruikt om politici van links en rechts onder druk te zetten en misschien wel te chanteren en om gewicht in de Griekse politieke schaal te werpen.

Gevaarlijk?

Oorspronkelijk waren ze vooral kleurrijk. Je kon er nog om lachen en je kon ze moeilijk serieus nemen. Maar nu zitten ze wel in een regering. En LA.O.S. partijleider Karatzaferis heeft al laten weten dat deze regering zo lang zal doorgaan als nodig is. Waarmee hij dus duidelijk heeft aangegeven dat hij niet te vinden is voor verkiezingen op 19 februari 2012, zoals vaak wordt gesuggereerd in de Griekse pers.

Karatzaferis zit nu in een positie die de politieke richting van het land kan bepalen. Tenzij de coalitieregering van Papadimos natuurlijk helemaal versplintert. Afgelopen week kreeg ze nog wel het vertrouwen van 255 van de 300 parlementsleden. De eerste scheurtjes waren echter al te merken binnen PASOK toen 2 parlementsleden hun vertrouwen weigerden te geven, net omdat er een extreem-rechtse partij in de regering zit wiens ideologie niet verenigbaar is met de hunne. Hoe die andere 255 dat echter wel hebben kunnen rijmen, is niet duidelijk.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

5 reacties

  • door bernard marc op zondag 20 november 2011

    Ik lees 2à3% zonder kiesplicht..dus toch kiesplicht is de pest van de democratie...het bewijs is er nogmaals!

  • door Lode Vanoost op maandag 21 november 2011

    Beste Bruno,

    Graag even verduidelijken: de voornaamste stelling van mijn artikel ‘Technocraten aan de macht ondemocratisch: niet noodzakelijk’ is dat men het verzet tegen de huidige regeringen in Italië en Griekenland moet blijven richten op de verkozenen, de parlementsleden, die deze regeringen met hun stem in het parlement legitimeren en niet op die technocraten/experts of wat ze ook mogen zijn.

    Ik ken te weinig van de interne Griekse politiek om daar verregaande uitspraken over te doen, maar voor zover ik kan inschatten is die extremistische partij L.A.O.S verkozen bij wettige erkende verkiezingen.

    Er stelt zich uiteraard een POLITIEK probleem met de inhoudelijke kwaliteit van de Griekse verkiezingen als er zo een grote abstentie is en je kan je dus inderdaad ernstige vragen stellen over de democratische ‘legitimiteit’ van deze partij (wat niet hetzelfde is als legaliteit of wettelijkheid).

    Het gaat echter over wettelijk verkozen parlementsleden. Dat die kerels ondertussen staan voor een van de pot gerukt racisme vind ik samen met jou vreselijk. We kunnen jammer genoeg echter niet stellen dat zij ‘niet democratisch verkozen zijn’.

    Het blijft onverminderd de taak van de oppositie zowel in het parlement als in de civiele maatschappij om hen aan te klagen en te ontmaskeren. Daar zijn heel wat goede argumenten voor, o.a. die die je zelf aangeeft. Maar de stelling ‘dat ze niet democratisch verkozen zijn’, hoort daar niet bij.

    Het is belangrijk dat éne argument weg te laten omdat het juist daarop is dat de tegenargumenten zich zullen concentreren. Een suggestie vanuit mijn vroegere politieke ervaring: geef de vijand nooit voer voor tegenargumenten.

    Overigens weer een uitstekend informatief artikel van jouw hand.

    Van harte

    Lode

    • door Bruno T. op maandag 21 november 2011

      Bedankt voor je reactie Lode,

      Inderdaad LA.O.S. is wel in het parlement gestemd tijdens de voorbije verkiezingen (waarvan je inderdaad de legitimiteit in vraag kunt stellen), maar de Grieken hebben niet gestemd voor een coalitieregering. Dat is de reden waarom ik het had over "niet democratisch". Men is hier gewend aan 1 partij die de verkiezingen wint en dan ook een absolute meerderheid in het parlement heeft. Van zodra er een coalitieregering is, dan leeft toch wel het gevoel bij de Griek dat hij de andere partijen niet in een regering heeft gestemd. In die zin vindt de publieke opinie nu dat deze regering aan de Grieken is opgelegd, en dus niet democratisch is. Maar je hebt gelijk: er kunnen worden vragen gesteld bij de legitimiteit, niet zo zeer bij het democratische aspect.

      Bedankt voor de verheldering.

      Groet.

  • door froels op maandag 21 november 2011

    Zeer nuttige info waartoe alleen Griekskundigen toegang hebben. Er is ook wel een Engelstalige pers die mij rechts lijkt. Zie bvb http://www.ekathimerini.com/4dcgi/_w_articles_wsite2_1_13/11/2011_414542

    • door Bruno T. op maandag 21 november 2011

      Inderdaad Frank, Kathimerini bevindt zich rechts van het centrum en leunt dus ideologisch het dichtst aan bij Nea Dimokratia in Griekenland. Een andere Engelstalige bron die behoorlijk informatief is en niet al te gekleurd, is www.athensnews.gr

      Maar inderdaad: niet-Griekstaligen kunnen niet zo gauw de informatie over extreem-rechts in Griekenland vinden, of ze moeten zich wenden tot Indymedia.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties