Spaanse indignados willen rekenkunde van verkiezingen saboteren

De Spaanse bevolking heeft jarenlang op de twee grootste partijen van het land gestemd - daarom waren ze immers de grootste - en de bevolking heeft gemerkt dat de situatie er in Spanje niet op verbeterd is. Daarom kwam de Spaanse bevolking op 15 mei van dit jaar op straat om haar onvrede te laten blijken. De Spaanse bevolking kijkt wel degelijk naar de partijstandpunten en hebben ondervonden wat een dergelijk beleid inhoudt. Stemmen op een andere partij is altijd democratisch, temeer omdat men gebruik maakt van de democratie. Er wordt niet tegen een partij gestemd dan wel voor verandering en daarom krijgen de grootste partijen minder stemmen en wordt er indirect tegen de grootste partijen gestemd - een rechtstreekse negatieve stem uitbrengen kan immers niet. Gebruik maken van het politieke systeem, om binnen de grenzen van de representatieve democratie verandering te bewerkstelligen noemt u ondemocratisch. Hoe gek kan men zijn!?

Trouwens, ik heb niet gezegd dat het uitbrengen van een stem op een partij ondemocratisch zou zijn - u verdraait mijn woorden; Ik heb wel gezegd dat een stem voor een neoliberaal beleid (NVA, Open VLD, LDD, CD&V) een stem is voor een anti-democratisch beleid. Temeer omdat neoliberalen er alles aan doen om de democratische inspraak tot een minimum te herleiden;

"Neoliberal theorists are [...] profoundly suspicious of democracy. Governance by majority rule is seen as a potential threat to individual rights and constitutional liberties. Democracy is viewed as a luxury, only possible under conditions of relative affluence coupled with a strong middle-class presence to guarantee political stability. Neoliberals therefore tend to favour governance by experts and elites. A strong preference exists for government by executive order and by judicial decision rather than democratic and parliamentary decision making. Neoliberals prefer to insulate key institutions, such as the central bank, from democratic pressures. [...] conflict and opposition must be mediated through the courts" (Harvey, 2005: 66).

In wezen staat het neoliberalisme haaks op de democratie. Neoliberale beleidsmakers en experten kijken met een elitaire minachting - zoals de goden op de Olympus - neer op de bevolking en geven er de voorkeur aan om die bevolking weinig tot niet te betrekken bij het besluitvormings- en bestuursproces. De overheid moet gemanaged worden zoals een bedrijf, i.e., via een raad van bestuur, waarbij de bestuurders, de managers, zorgvuldig geselecteerd worden uit experten die hun loopbaan begonnen aan elitescholen (bv. College of Europe te Brugge); de desbetreffende elite-experten worden niet democratisch verkozen (cf. Europese Commissie). Democratie wordt bekeken als een luxeproduct en is enkel mogelijk onder welbepaalde voorwaarden: relatieve welvaart en een ruime middenklasse in functie van politieke stabiliteit. Evenwel zorgt een neoliberale beleidsvoering ervoor dat uitgerekend die middenklasse, ten gevolge van deregulering, privatisering, liberalisering en een competitieve economie, als sneeuw voor de zon verdwijnt alsook dat de welvaart niet op een gelijkmatige wijze (her)verdeeld wordt onder de bevolking ('trickle up'-effect). Neoliberalen creëren als het ware een situatie waarvan zij oordelen dat een democratie geen adequaat middel vormt om tot besluitvorming te komen - een 'self fulfilling prophecy'. Conflicten en oppositie behoren niet meer tot het primaat van de politiek en moeten bijgevolg via juridische weg afgehandeld worden. Kijk hieromtrent bijvoorbeeld naar de centrale rol die het Europese Gerechtshof inneemt bij de goedkeuring van Europese Verdragen en (politieke) uitvoeringsbesluiten, alsook naar de wijze waarop de Europese integratie van de verschillende lidstaten werd geregeld: deze verloopt, bij wet, via juridische weg. Het neoliberalisme zit desgevallend ingebed in de Europese structuur en heeft bijgevolg geen louter ideologische basis (meer) (Scharpf, 2009; van Apeldoorn, 2008; Wigger, 2004; 2008). Dit maakt dat het Europese neoliberale beleid, bij wet, rechtstreeks verantwoordelijk is voor het democratische deficit en dat het niet - of ontzettend moeilijke: enkel op basis van een bijzondere meerderheid - kan gewijzigd worden. Men kan Europa het beste vergelijken met een fuik: er is geen, wettelijke, weg terug. Het wil met andere woorden zeggen dat een sociaal én democratisch Europa niet meer op democratische wijze bereikt én nagestreefd kan worden - dankzij onze politieke zonnekoningen en hun experten, want zij hebben de bevolking blootgesteld aan de gedereguleerde en competitieve - bloeddorstige - markten. Neoliberalen streven een 'new public management' na, in een "managed democracy" die geregeerd wordt door een "superpower".

"Superpower is the union of state and corporation in an age of waning democracy and political illiteracy. This chapter inquires into some of the political changes that are making Superpower and inverted totalitarianism possible and demoting democracy from a formative principle to a largely rhetorical function within an increasingly corrupt political system. The crux of these changes is that corporate power and its culture are no longer external forces that occasionally influence policies and legislation. As these have become integral, so the citizenry has become marginal and democracy more manageable" (Wolin, 2008: 131).

* Harvey, D. (2005). A brief history of neoliberalism. New York, US: Oxford University Press. (isbn: 0199283265) [ http://ukcatalogue.oup.com/product/9780199283279.do?keyword=david+harvey... ]
* Scharpf, F. (2009). Europe's neo-liberal bias. In Hemerijck, A., Knapen, B., & van Doorne, E. (Eds.), Aftershocks. Economic Crisis and Institutional Change (pp. 228-234). Amsterdam, NL: Amsterdam University Press. Retrieved from http://dare.uva.nl/aup/en/record/341196
* van Apeldoorn, B. (2008). The contradictions of ‘Embedded Neoliberalism’ and Europe’s multi-level legitimacy crisis: The European project and its limits. In Drahokoupil, J., van Apeldoorn, B., & Horn, L. (Eds.), Contradictions and limits of neoliberal European governance: From Lisbon to Lisbon (pp. 21-43). New York, US: Palgrave Macmillan. (isbn: 9780230537095) [ http://www.palgrave.com/products/title.aspx?pid=281010 ]
* Wigger, A. (2004). Revisiting the European competition reform: The toll of private self-enforcement. Working Papers Political Science No. 2004/07, Studies in the Transnational Political Economy of Corporate Governance 5, Amsterdam, NL: vrije Universiteit Amsterdam. Retrieved from http://www.ru.nl/politicologie/koppeling/wigger/#RecentPublications
* Wigger, A. (2008). Competition for competitiveness: The politics of the transformation of the EU competition regime. Dissertation, Departement of Political Science, Faculty of Social Sciences, vrije Universiteit Amsterdan, NL. Retrieved from http://www.ru.nl/politicologie/koppeling/wigger/#RecentPublications
* Wolin, S.S. (2008). Democracy incorporated: Managed democracy and the specter of inverted totalitarianism. New Jersey, US: Princeton University Press. (isbn: 9780691135663) [ http://press.princeton.edu/titles/9175.html ]