In de studie, Environmental Accounting for Pollution in the United States Economy, gaan Amerikaanse economen op zoek naar de fysieke en economische kosten van zes grote vervuilingsbronnen, waaronder zwaveldioxide, vluchtige organische elementen, ammoniak en fijn stof. Ze berekenden zo de vervuiling van meer dan tienduizend vervuilingsbronnen in de Verenigde Staten.
Op basis van die analyse maken ze een schatting van de "bruto externe schade" (Gross External Damages of GED): de ziektes en sterfgevallen in de VS die het gevolg zijn van de vervuiling. Die schade wordt dan vergeleken met wat de vervuiling opbrengt aan de economie.
Kwart van totale schade
Vooral voor steenkool blijkt de analyse vernietigend: de totale schade die de productie van steenkool met zich meebrengt, is vele malen hoger dan de marktprijs van de geproduceerde elektriciteit. Steenkoolcentrales in de VS blijken in totaal voor 53 miljard dollar (40 miljard euro) aan GED per jaar te kosten.
De steenkoolsector is daarmee goed voor meer dan een kwart van de totale GED van de Amerikaanse economie. Andere sectoren die een deficit vertonen, zijn onder meer de verbranding van vast afval en centrales op basis van olie.
De economische analyse houdt enkel rekening met de impact van steenkoolcentrales op de volksgezondheid, met name door de uitstoot van zwaveldioxide en in mindere mate van stikstofoxide en fijn stof. De wetenschappers hielden dus geen rekening met de hoge CO2-uitstoot van steenkool. Die draagt in sterke mate bij aan de klimaatverandering, en kan dus een indirect effect op de economie hebben.
