Al enkele jaren lang nu brengt de herfst opvallend hoge waterstanden in de Golf van Guinea. In de Ivoriaanse hoofdstad Abidjan werden eind augustus al enekele huizen vernield en raakten tientallen families dakloos. Ook kleine vissersdorpen, zoals Grand-Bassam zijn belangrijke infrastructuur verloren, waardoor de visserij in het gedrang komt.
Het probleem beperkt zich lang niet tot Ivoorkust. Ook Nouakchott, de hoofdstad van Mauritanië, valt regelmatig ten prooi aan overstromingen, en kan volgens schattingen tegen 2020 een permanent waterprobleem hebben. Cotonou, het economische centrum van Benin, vecht dan weer wanhopig tegen de kusterosie.
De klimaatverandering vormt de belangrijkste oorzaak voor de stijging van de zeespiegel, maar ook ongereguleerde zandwinning en de vernieling van mangrovewouden draagt bij aan de problemen.
Beheer van de kustlijn
"Een kuststrook van ongeveer 500 kilometer wordt opgeknabbeld door de zee, om sommige plaatsen zelfs 2 tot 3 meter per jaar", zegt Cédric Lombardo, een milieudeskundige in Abidjan die samenwerkt met de Ivoriaanse regering. Volgens Lombardo heeft veel te maken met het afsluiten van de natuurlijke monding van de rivier de Comoé, waardoor die geen zand meer kan afzetten voor de kust.
Ivoorkust probeert op geregelde tijdstippen de natuurlijke monding opnieuw te openen, maar die slibt telkens opnieuw dicht. De International Union for the Conservation of Nature (IUCN) heeft bovendien al laten weten dat dergelijke inspanningen door de overheid het proces alleen zullen kunnen vertragen of verplaatsen.
Volgens de IUCN zijn er duurzame oplossingen nodig van de regeringen in West-Afrika. De Unie zei dat op een bijeenkomst in mei in het Senegalese Dakar. Op die bijeenkomst waren de regeringen het erover eens dat vooral de aanleg van natuurlijke infrastructuur het verschil kan maken, zoals mangroves, kustduinen en lagunes.
