Reeds acht jaar is DeWereldMorgen.be de alternatieve en kritische stem in de Vlaamse media.

Wij zijn volledig gratis en reclamevrij.

Maar dat kan enkel via uw steun.

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

Leidt oprichting Palestijnse staat tot oplossing voor Palestijns probleem?

De Palestijnse staat werd 23 jaar geleden al eens uitgeroepen, op 15 november 1988 om precies te zijn. Niemand die het zich nog herinnert. Ik wel. Ik woonde toen in Dar es Salaam en de Palestijnse ambassadeur organiseerde er een champagnefuif. Met 103 flessen, zoveel als er landen waren die de staat erkenden. De flessen waren snel leeg. Ook de staat bleek een lege doos, schrijft Lucas Catherine.
vrijdag 23 september 2011


Nochtans besloot de Algemene Vergadering van de VN in 1988 onder meer dit: "Wij erkennen de uitroeping van de Palestijnse staat door de Palestijnse Nationale Raad op 15 november 1988. Wij verzoeken de secretaris-generaal de nodige actie te ondernemen om deze resolutie toe te passen." (ref. 43/177)

Voorts vroeg de Algemene Vergadering ook nog (ref. 43/176): "Het terugtrekken van Israël uit het Palestijns gebied dat het sinds 1967 bezet, waaronder ook Jeruzalem, en uit alle ander bezet Arabisch gebied. De ontmanteling van de Israëlische kolonies die er sinds 1967 zijn gebouwd."

Niets laat mij denken dat het nu meer resultaat zal opleveren. Ik betwijfel het ten zeerste, en dit niet alleen omdat de VS en de belangrijkste EU-staten er tegen zijn.

Biedt de uitroeping van een Palestijnse staat een oplossing?

Daarvoor moeten we terug naar de grond van het probleem: de massale immigratie van Joden in wat eens (voor de Eerste Wereldoorlog) een Arabisch land was en de kolonisatie van Palestina door de zionistische beweging.

De zionistische beweging wou een antwoord geven op de situatie waarin de Oost-Europese Joden in de negentiende eeuw verkeerden. Ze stelden zich de vraag: wat doen we tegen het antisemitisme en ook nog: zijn wij een religieus-culturele groep of een natie?

De stichter van de zionistische beweging was Theodor Herzl, een Oostenrijkse Jood, die in 1895 'Der Judenstaat' schreef en die twee jaar later, in 1897 het eerste Zionistische Wereldcongres bijeen riep in Basel. De voertaal was het Duits. De beweging ontstond trouwens, en zal tot nu toe geleid worden door Joden afkomstig uit Oost-Europa die als omgangstaal het Jiddisch-Duits gebruikten. De zionistische beweging is dan ook het kind van wat er toen leefde in Oost-Europa, in wat gemeenzaam ook het Jiddisch Land wordt genoemd.

Oost-Europa kende dan een grote opstoot van antisemitisme, met tussen 1881 en 1884 erg gewelddadige vervolgingen (pogroms) in Kiev, Warschau en Odessa. En deze golf van antisemitisme verspreidde zich ook naar West-Europa. Het zionisme zal hier een reactie op vormen, een bizarre reactie, want in feite gaf zij de antisemieten gelijk wanneer die beweerden dat Joden niet in Europa thuis hoorden.

Hun antwoord op het antisemitisme is namelijk weg trekken uit Europa naar het mythische vaderland dat tweeduizend jaar geleden bestond en dat daar gaan koloniseren.

De negentiende eeuw is ook de eeuw waarin het nationalisme als ideologie werd geboren: in Duitsland met Johann Gottlieb Fichte, 'Rede an die Deutsche Nation' (1808), in Frankrijk met Ernest Renan en zijn 'Qu’est-ce qu’une nation?' (1882) en de oprichting van nationale staten zoals België of Griekenland (1830).

De zionisten beslisten toen om zich niet louter als een religieus 'Gods Volk' te beschouwen, maar als een aparte nationaliteit. Een mythische nationaliteit die tweeduizend jaar geleden verloren was gegaan en die tot wat de antisemieten noemen een 'onnatuurlijk volk' had geleid. Die oude natie moest worden heropgebouwd.

De mythe van de verdwenen natie proberen de zionisten in stand te houden door onder meer hun oorspronkelijke Oost-Europese naam te verloochenen en een nieuwe, zelf gekozen Hebreeuwse naam te verzinnen. Zo heette Tzipi Livni oorspronkelijk Benozovitsj; Shimon Peres, Persky; Ariel Sharon, Schönerman, enz.

En daar wordt demagogisch gebruik van gemaakt. Zo vertelde Benjamin Netanyahu in zijn speech tot de delegatie van de European Friends of Israel in Jeruzalem op 7 februari 2011 dat hij in zijn kantoor een zegelring bewaard die werd opgegraven naast de klaagmuur en die dateert van 2700 jaar geleden.

"Weet u welke naam daarop in het Hebreeuws staat? Wel dat is mijn familienaam." Onzin, zijn vader en grootvader droegen de naam Mileikowsky. De naam Netanyahu hebben ze pas zelf verzonnen toen ze naar Palestina emigreerden.

Het zionisme bezit dus drie componenten: een reactie op het antisemitisme, een negentiende-eeuws nationalisme, en kolonialisme. Hiervan is het aspect kolonialisme het bindend bestanddeel omdat het zogezegd de oplossing biedt voor de twee andere componenten.

De eerste stap die het Zionistisch Congres dan ook zette, was de oprichting van de Jüdische Colonial Bank, later de Jewish Colonial Trust. Palestina is dan nog (tot 1918) onderdeel van het Ottomaanse Rijk en de zionisten zoeken voor hun kolonisatie steun bij de Ottomaanse sultan. Die heeft daar geen oren naar. Daarop keren zij zich in 1898 voor patronage tot de Duitse keizer, een bondgenoot van de Ottomanen tot in de Eerste Wereldoorlog. Ook dat lukt niet.

De Britten zullen wel toehappen. Herzl wordt als leider opgevolgd door de Britse Jood en chemicus Haim Weizman. Samen met de bankier Lord Rothschild zal hij van de Britten weten te verkrijgen dat die het koloniaal experiment van de zionisten steunen.

De Britse politicus die hierbij een grote rol heeft gespeeld, is Lord Balfour. Balfour was in 1905 eerste-minister en had toen de Aliens Act laten goedkeuren. Die was vooral gericht tegen de toevloed van Oost-Europese Joden naar Engeland, als gevolg van de pogroms in hun thuisland. Die Aliens Act wou al die vluchtelingen buiten Groot-Brittannië houden.

Balfour verklaarde in het House of Commons toen onder meer: "Er is het land een immens ongeluk overkomen door deze immigratiegolf die vooral uit Joden bestaat". En ook nog: "Zij blijven een volk dat zich apart houdt. Ze belijden niet alleen een andere religie dan de overgrote meerderheid van onze landgenoten, maar huwen ook alleen maar onder elkaar". Hierop riep het 7de Zionisten Congres hem uit tot "openlijk antisemiet en vijand van heel het Joodse volk".

Deze Lord Balfour werd in 1917 minister van Buitenlandse Zaken en zal in een naar hem genoemde Balfour Declaration de zionisten Britse hulp aanbieden bij hun kolonisatie van Palestina, dat net door Britse troepen was veroverd op het uiteenvallende Ottomaanse Rijk. In 1922 kreeg Groot-Brittannië van de Volkenbond officieel het mandaat om het land als kolonie te besturen.

Hierbij speelden nog andere belangen, dan het "wegwerken van ongenode Joden uit Oost-Europa". Engeland zag in de zionisten "een zelfgeorganiseerde groep Europese kolonisten die daar onder Britse bescherming het land konden bezetten". Zoals Balfours voorganger Lord Chamberlain het formuleerde. En die de strategische zeeroute naar India, het Suez-kanaal, mee konden bewaken.

En er was, toen al, de olie. Vanaf 1900 werden de oliereserves van Irak bekend. De Britten richtten daarop in 1912 de Turkish Petroleum Company op. Irak viel toen nog onder Turks-Ottomaans bestuur en de Engelsen droomden van een pijpleiding van Mosul (Irak) naar Haifa (Palestina) om zo de aardolie via de kortste weg naar Europa te krijgen. Iets wat ze in 1934 konden verwezenlijken.

Jewish Agency met eigen milities tegen Palestijns verzet

De Britten zullen de zionisten toestaan een eigen regering te vormen in Palestina, de Jewish Agency, en die zal eerst eigen milities, later een eigen leger uitbouwen. Wanneer de Palestijnen in opstand komen tegen het Britse bestuur en de zionistische kolonisatie – en dit gebeurt al direct na de officiële machtsovername door de Engelsen in 1922 – zullen die zionistische milities ingezet worden tegen het Palestijnse verzet.

Wanneer tijdens de jaren 1936-1939 de grote Palestijnse revolte om onafhankelijkheid op gang komt, zal het weer het zionistische leger, de Hagannah zijn die als hulptroepen aan de zijde van de Britten vechten. En na de Tweede Wereldoorlog zullen die Europese kolonisten zich sterk genoeg voelen om tegen de Britten, en het Verdeelplan van de Verenigde Naties in, het grootste deel van Palestina militair te veroveren.

In 1948 waren de zionisten er slechts in geslaagd om maar 6,7 procent van de grond op te kopen. De rest van wat de staat Israël werd, is veroverd met militair geweld, waarbij 418 Palestijnse dorpen werden vernietigd en hun bewoners verdreven.

Het is een mythe dat de VN de staat Israël gesticht heeft. De VN heeft zich bij het resultaat van een oorlog neergelegd en daarbij tekenden nogal wat landen bezwaar aan. Zelfs België, dat in 1947 voor het verdeelplan had gestemd. België zal, samen met de twee andere Benelux-landen de Joodse staat pas in 1950 erkennen, maar met deze restrictie, geformuleerd door onze toenmalige minister van Buitenlandse Zaken, Paul Van Zeeland: "cet acte du gouvernement belge ne signifiait pas que la Belgique reconnaît les limites territoriales d’Israël". België erkende dus de grenzen van 1948 niet. Maar dat is onze diplomatie al lang wetens en willens 'vergeten'.

De zionistische kolonisatie heeft drie feiten gecreëerd

- De massale landonteigening van de autochtone Palestijnse bevolking: Israël binnen de grenzen van 1948 controleert nu 78 procent van het historische Palestina. Daarbij komt nog dat iets meer dan de helft van de Westelijke Jordaanoever in handen is van Joodse kolonies. Dit maakt dat er voor de Palestijnen maar 10 procent van hun oorspronkelijk land overblijft.

- De reductie van de meerderheid van de Palestijnen tot vluchtelingen door hen de nationaliteit van hun land te ontnemen. Er zijn nu 7,6 miljoen Palestijnse vluchtelingen, waarvan 4,6 miljoen geregistreerd door de VN.

- De creatie van een nieuwe Hebreeuwstalige natie.

Elke oplossing voor het Palestijns-Israëlische probleem moet een oplossing bieden aan deze drie feitelijke toestanden. Doet de uitroeping van een Palestijnse staat dit?

De uitroeping van de Palestijnse staat lost het grondprobleem niet op: tachtig of meer procent van het land zal zo nog in handen blijven van de 5,7 miljoen Joden. De Palestijnen die nog ter plekke wonen, 5,3 miljoen zullen het met het restant moeten doen. De grondrechten van de vluchtelingen die nu buiten historisch Palestina wonen, worden al helemaal vergeten.

Trouwens, de creatie van deze Palestijnse staat biedt ook geen oplossing voor het vluchtelingenprobleem. De 7,6 miljoen vluchtelingen zijn afkomstig uit wat nu Israël is en een 'terugkeer' zal slechts gedeeltelijk mogelijk zijn naar de Westelijke Jordaanoever, niet naar hun dorpen en steden van origine. Ook compensatie voor het geleden landverlies – zoals voorzien in de VN-resoluties en door het internationaal recht – komt niet ter sprake bij de uitroeping van deze Palestijnse staat.

De gevolgen van de kolonisatie voor de Palestijnen worden niet verholpen en op het terrein zal er niets veranderen, tenzij Israël daartoe gedwongen zou worden. Ik zie namelijk Obama, Sarkozy, Merkel en De Crem geen internationale troepenmacht sturen om het Israëlische leger uit de Westelijke Jordaanoever te verdrijven en zo die staat mogelijk te maken.

Voor de nieuwe Hebreeuwstalige natie is zo’n Palestijnse ministaat globaal positief, want zij behoudt haar staat op het grootste gedeelte van wat ooit Palestina was.

Waarom is Israël dan zo tegen de uitroeping van die staat?

Stel dat die staat er toch komt, dan zouden de Palestijnen klacht kunnen indienen bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag tegen Israël, omdat het, tegen het internationaal recht in, grote delen van hun gebied bezet en een deel van zijn bevolking, namelijk de kolonisten, heeft getransfereerd naar dit bezet gebied.

Dit zou leiden tot de veroordeling van de Joodse staat en zou het einde betekenen van de verdere kolonisering van de Westelijke Jordaanoever. Nu is kolonisatie juist de essentie van het zionisme en van Israël.

Daarom wil Israël het gebied blijven beheersen en bezetten. Vergeet niet dat de Palestijnse Autoriteit van Mahmoud Abbas alleen bevoegd is voor persoonsgebonden materies en ordehandhaving.

Israël beheerst de grenzen, de grond, de lucht, het water én de economie en is er oppermachtig. Dat wil het zo houden, om voort te kunnen koloniseren. Een politiek die het trouwens ook nu nog toepast binnen de grenzen van 1948.

In Galilea, waar 85 procent van de inwoners Palestijns is, neemt de Joodse staat nog dagelijks meer grond in beslag om er Joodse nederzettingen op te bouwen. Ook daar gaat de kolonisering nog steeds door, want Israël kan niet leven zonder de motor achter de ideologie van de kolonisatie.

Nog een argument om tegen te zijn

Heel de heisa rond de Palestijnse kandidaatsstelling voor het VN-lidmaatschap door de Palestijnse Autoriteit (PA) is er intern op gericht om de erg getaande glorie van de PA op te poetsen. De PA is verworden tot een gewoon Arabisch regime, dit wil zeggen: autoritair, corrupt en zonder enig respect voor de eigen bevolking.

Zoals de Palestijnse socioloog en politicus Azmi Bishara het ooit uitdrukte: "Vroeger zou men hen collaborateurs en verraders hebben genoemd, nu zijn ze zogezegd onze vertegenwoordigers".

Heel de VN-mobilisatie nu is voor de PA een middel om zich weer als 'representatief' op te werpen, ook al is zowel het mandaat van 'president' Abbas als die van het parlement al lang verlopen en regeren ze voort bij de gratie van buitenlandse steun.

Het tegendeel van wat je na de Arabische lente zou verwachten.

Lucas Catherine

Lucas Catherine is onder meer auteur van de boeken 'Palestina, de laatste kolonie?' en 'De Israëllobby'.

 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

15 reacties

  • door guido joris op zaterdag 24 september 2011

    Antisemitisme leidt duidelijk tot een degradatie van het begrip kolonisatie. Met andere woorden het bruine gedachtengoed stinkt. En neen kritiek op Israël is geen antisemitisme maar ik zou natuurlijk de geobsedeerde antisemieten niet willen te vreten geven die kritiek op Israël misbruiken om hun onweerstaanbare ordinaire Jodenhaat de vrije loop te laten. Aan de vruchten ken je de boom, let maar eens op aan het soort reactie dat op dewereldmorgen wordt gegenereerd.

    • door LVE op zaterdag 24 september 2011

      Het is niet omdat een antisemiet de landroof van de zionisten aanklaagt, dat het geen landroof meer zou zijn.

  • door eddy daniels op zaterdag 24 september 2011

    Het probleem voor Israël is dat het op termijn geen leefbare staat is. Neem de buitenlandse steun weg, en de staatshuishouding stuikt - ondanks de vaak indrukwekkende prestaties - in elkaar, net zoals de kruisvaarderstaten dat deden na bijna twee eeuwen toen de Europese steun voor Oultremer wegviel en dit ondanks een veel efficiënter bestuur dan de Arabische buurstaten ooit hadden gerealiseerd. Maar het probleem van de Palestijnen is omgekeerd: neem de staat Israël weg en zij zijn overgeleverd aan de aftandse Arabische despoten, zoals ze dat eigenlijk al ongeveer veertien eeuwen zijn, sinds de ghazwa of plundertocht die vertrokken was uit Medina. Iets waar de Arabische Lente weinig aan verandert (de zogeheten facebookgeneratie is zeer minoritair en binnen de islam is nog steeds geen vernieuwingsdrang aanwezig; eerder nog krijgen de christelijke minderheden alle haat en frustratie op hun kop). Een oplossing? De enige die ik zie is op heel lange termijn die van het FPLP (Democratisch Front, strekking Nayef Hawatmeh) dat trouw is gebleven aan het oorspronkelijke PLO-handvest, en een democratische en seculiere staat Palestina blijft bepleiten, open voor joden, christenen en moslims. Het zijn vooral de ideologische afstammelingen van mufti al-Husseini - waar zowel Hamas als de PLO-leiding toe behoren - die daarvan moeten doordrongen worden. Of Facebook daarbij zal helpen. Sta me toe sceptisch te zijn.

    • door Ben op zaterdag 24 september 2011

      Dank God is er nog de mufti van 70 jaar geleden om alle Palestijnse aspiraties te kapittelen en alle onderdrukking en kolonistie mee onder te sneeuwen. Het probleem is niet de Palestijnen. Het probleem is dat zij (nog steeds min of meer) op land zitten dat de "Joodse Staat" wil. De invloed van het gedachtengoed van de mufti op de Palestijnen van 2011 is zeer beperkt. Maar Israël, dat drijft nog steeds op het gedachtengoed van Jabotinsky en anderen. De kolonisatie, de wil om verzet hiertegen met geweld te breken, het zionistisch gedachtengoed dat een mengvorm is van religie en 19de eeuws volksnationalisme. Dat is nog Israël vandaag nog steeds, het is haar denken en functioneren gewoon nooit verder ontwikkeld. De eis dat de Palestijnen en de minderheden in Israël het land als "Joods land" erkennen vooraleer er gepraat kan worden over vrede past daar volledig in. Jabotinsky 1925 : "Zionist colonization, even the most restricted, must either be terminated or carried out in defiance of the will of the native population. This colonization can, therefore, continue and develop under the protection of a force independent of the local population --an iron wall which the native population cannot break through. This is, in to, our policy towards the Arabs. To formulate it any other way would be hypocrisy" Jabotinsky 1939 : ""There is no choice: the Arabs must make room for the Jews of Eretz Israel. If it was possible to transfer the Baltic peoples, it is also possible to move the Palestinian Arabs." Jabotinsky 1940 : "The world has become accustomed to the idea of mass migrations and has become fond of them." ... "Hitler--- as odious as he is to us---has given this idea a good name in the world."

      • door eddy daniels op zondag 25 september 2011

        Ik dacht niet dat ik Vladimir Jabotinsky verdedigd had, integendeel zelfs. Maar het verwijzen naar de onrechtvaardige Landname van het zionisme verandert niets aan de eigenlijke reden waarom het Palestijns verzet nog steeds een papieren tijger is, die hoogstens zichzelf in de staart bijt, en dit ondanks de gigantische oliedollars die in de Arabische landen geconcentreerd zijn. De islam zelf, en zeker de Arabische wereld daarin, zijn ziek, doodziek. Ze zijn dat eigenlijk al van in den beginne toen ze dhimmi's - joden en christenen - nodig hadden om hun administratie te bemannen en huurlingen (Turken en Circassiërs) inhuurden om hun grenzen te verdedigen. Zelfs hun grootste held, Saladin, was een Koerd en hij was zo goed als vergeten tot de Britse romancier Walter Scott in de negentiende eeuw een cultfiguur van hem maakte en een dweepzieke Kaiser Wilhelm II hem inschakelde in zijn expansiepolitiek richting Bagdad, ten koste van Fransen en Britten. Ondertussen zitten de Palestijnen inderdaad tussen hamer en aambeeld, maar ze zouden eindelijk wel eens mogen ophouden met zeuren. Het is niet door voetzoekers af te schieten vanop kinderspeelplaatsen in Gaza en zo telegeleide raketrepresailles uit te lokken, dat Hamas zijn volk naar de bevrijding voeren zal. Zo min als de grootspraak van een PLO die 'democratisch' regeert tegen de democratisch verkozen meerderheid in, welvaart creëert voor kinderen die nu opgeofferd worden in de zoveelste zinloze Intifada. Met alle sympathie die ik heb voor de Palestijnse zaak, en voor het politieke programma van de PLO dat in Oslo verloochend werd: de komedie die nu weer opgevoerd wordt, om het eigen falen weer eens te verdoezelen, kan mij echt niet inspireren, en wordt zelfs Lucas Cathérine blijkbaar teveel. Wat overigens die beperkte invloed van de gewezen mufti betreft: Yasser Arafat was zijn neef en onder Arafat was zijn kleinzoon dacht ik een tijdlang nummer twee. Misschien dachten zij er anders over dan hun aftandse voorzaat, maar ze hebben het dan toch nooit gezegd.

        • door Ben op zondag 25 september 2011

          die u hebt voor de Palestijnse zaak. Maar wat stelt u dan voor als uitweg? Onderhandelingen? Sinds het uitlekken van de Palestine Papers kent iedereen de waarde van die onderhandelingen. Ze dienen enkel om te legitimeren van wat Israël in de praktijk al doorvoert en houden een schier bijna zekere belofte in op een nieuw Bantoestan-politiestaat en mogelijks zelfs een nieuwe failed state. U vindt dat de Palestijnen moeten ophouden met jammeren? Ik vind dat ze nogal wat goede redenen hebben om te klagen. Elk verzet is effectief top op heden op mislukking uitgelopen en onderhandelingen leiden tot even weinig. De Palestijnen zijn al te vaak een politiek pasmunt geweest voor de zgn. bevriende Arabieren en het Westen laat hen ondanks alle hoogstaande verklaringen over mensenrechten vallen. De mufti had ongetwijfeld familie, maar ik heb nooit een uitspraak van Arafat gelezen dat hij achter 's mans denkbeelden stond. Overigens heeft Arafat in 1993 het bestaanrecht van Israël erkent. Arafat en de Palestijnen anno 2011 afrekenen op een mufti van 70 jaar geleden is even flauw als Bart De Wever anno 2011 afrekenen op zijn familiale banden. Er is een uitweg uit dit conflict maar dan zal Europa haar politiek drastisch moeten bijsturen.

          • door eddy daniels op dinsdag 27 september 2011

            welk een oplossing ik heb. Goede raad is duur. Ik stel wel enkele dingen vast. 1° Arafat heeft inderdaad het bestaansrecht van Israël erkend, maar dat was strijdig met het PLO-handvest. Hij had dat volgens mij niet moeten / mogen doen, maar net als Hawatmeh moeten blijven hameren op een democratisch en seculier Palestina, open voor joden, christenen en moslims. Dat had propagandistisch een enorme waarde gehad op de internationale scène en was een slag in het gezicht geweest van de zogeheten moslimbroedervolkeren (Saudi-Arabië) en hun acolieten (Hamas en Hezbollah). Dat had de onderhandelingsbasis van de PLO op termijn ontzettend versterkt. Nu is die onbestaande. 2° Tegelijkertijd had hij veel duidelijker kunnen verklaren dat de PLO de terreur tegen burgers verwierp (wat Hawatmeh in tegenstelling tot Habache altijd gedaan heeft) en hoogstens militaire doelwitten viseerde, en zelfs die niet. Gezien de krachtsverhouding is de PLO veel beter gediend van een wapenstilstand dan van een kachelbuisoorlog vanuit Gaza die beantwoord wordt door precisiebombardementen. Ook dàt zou propagandistisch een ontzettende waarde hebben gehad, zoals we zagen tijdens de belegering van het PLO-hoofdkwartier in Ramallah. Nu kon Arafat steeds - terecht overigens - beschuldigd worden van dubbelzinnigheid en een gespleten tong (taqiyya): met de mond over vrede praten en achter de rug om terreurdaden stimuleren. 3° Ondertussen had de PLO dan de ademruimte kunnen gebruiken om zelf iets op te bouwen, met horten en stoten, zoals elk volk onder bezetting dat moet doen. Hij had zijn kinderen dan een toekomst gegeven, terwijl ze nu opgroeien in haat en vertwijfeling en met als hoogste ideaal zelfmoord te plegen. De PLO had dan de wereld kunnen tonen dat de Palestijnen een volwassen volk zijn dat recht heeft op zelfbeschikking. Nu toont hij de wereld slechts corruptie en ontmoedigt op die manier zelfs de internationale hulpverlening (op de Turkse provocaties via die boten met zogezegd broodnodige hulp na, alsof Europa niet genoeg geld in de Gaza-lethargie stopt). Om dat allemaal te kunnen doen had Arafat (en zijn opvolger) echter afstand moeten doen van de ergste van alle Arabisch-islamitische erfenissen: het onvermogen van een bedoeïenentraditie, die gebaseerd is op ghazwa of plundering, om een eigen cultuur te ontwikkelen. Dan waren in de PLO de christenen sterker geworden (zowel Hawatmeh als Habache waren van christelijke afkomst, net als Naïm Khader) die al eeuwenlang het land overeind hielden, voor de komst van de zionisten, tegen de opeenvolgende mufti's in. Dan had, met andere woorden, een echte Arabische Lente tot de mogelijkheden behoord die niet slechts - als helaas Edward Saïd gevulgariseerd heeft - alle fouten buiten zichzelf ging zoeken (exogeen), maar integendeel ook de hand in eigen boezem wilde steken (endogeen). Want wat men ook over joden of zionisten mag denken: zij hebben inderdààd van een woestijn een tuin gemaakt. Het valt op dat de islam - in Mesopotamië (Irak), in Egypte, in Tunesië (Carthago) - n het omgekeerde is geslaagd, hij heeft weelderige tuinen omgevormd tot woestijnen. Dat klaagde overigens Ibn Khaldun al aan in de veertiende eeuw. Ik leg de schuld dus niet bij die éne mufti - een trieste figuur - maar bij die lange traditie van Arabische impotentie die slechts overleefd heeft omdat de dhimmi's (de joden en de christenen) de zaak al die tijd nog enigszins overeind hebben gehouden.

            • door Ben op zaterdag 1 oktober 2011

              Bedankt voor het uitgebreide antwoord. Het zou te ver leiden om op alles in te gaan maar ik stel algemeen vast dat je antwoorden naar het verleden verwijzen. Als de Palestijnen dit of dat hadden gedaan dan zou de huidige situatie anders zijn. Zo zouden de Palestijnen aan open en democratisch en seculier Palestina gebouwd moeten hebben om hun huidige onderhandelingspositie verbeterd te hebben Ik zie de politieke logica, alleen...het is een hypothetische gedachte enerzijds en anderzijds kan ik me geen bevrijdingsorganisatie herinneren die een dergelijke ideologie vooraf uitbouwde om sterker te kunnen staan in hypothetische onderhandelingen. Wat meer is, waarom van de Palestijnen eisen waar de zionistisceh milities in de eerste helft van de vorige eeuw ook niet mee bezig waren? Er waren discussies maar ik kan me niet herinneren dat ze vonden dat hun Eretz Israël open moest staan voor andere religies. Meer zelfs, omdat ze niet konden beslissen dat Israël seculier moest zijn bleef de kwestie open. En Israël is vandaag een land waarin het Joods karakter centraal staat en waar religieuze rechtspraak bestaat. Maar dat alles is het verleden, ik lees in je antwoorden niet wat de Palestijnen vandaag zouden moeten doen om hun legitieme rechten te krijgen. Het is bv. niet normaal dat in de Westbank Palestijnse huizen afgebroken worden om plaats te maken voor Joodse kolonies. Wat moeten de Palestijnen doen om te krijgen waar ze zoals elk volk recht op hebben : veiligheid en bestaanzekerheid? Ik zal je zeggen wat ik denk : de Palestijnen hebben geen troeven. Hun Arabische buren zijn te zwak, te wispelturig en vaak te ondemocratisch om gewicht in de schaal te leggen. Het Westen, altijd de mond vol over allerlei universele waarden, heetf de Palestijnen laten vallen. Israël is vandaag een bevoorrechte handelspartner van de EU, zelfs al komen de producten uit bezette gebieden. Dexia e.a. verdienen goed geld met de kolonisatie. Obama heeft de stemmen en het geld nodig van de Israël lobby (zionisten en Christenen). De enige uitweg die ik zie is een zo totaal mogelijke boycot van Israël. Des te effectiever de boycot, des te sneller de kans op reële onderhandlingen naar een reële vrede.

  • door Bernard Claeys op zaterdag 24 september 2011

    Inderdaad, de tweestatenoplossing is er geen. Het artikel is alleszeggend!

  • door Bernard Claeys op zaterdag 24 september 2011

    Inderdaad, de tweestatenoplossing is er geen. Het artikel is alleszeggend!

  • door dan op zondag 25 september 2011

    Gematigd reageren op dit Abbas initiatief of de voorhamer uithalen zoals velen in Israël en de US vragen. De voorhamer betekent o.a. de maandelijkse 100 mio USD niet langer storten en zo ook de jaarlijkse 500.000 USD vanuit de US niet langer aan de Palestijnse Authoriteit leveren…

    Risico is dat Abbas z’n positie, na de komende vernedering van het niet verkrijgen van volwaardig UNO lidmatschap, deze aderlating niet zou overleven… En dan vallen ook de, door US opgeleide en bewapende, 80.000 Palestijnse Veiligheidstroepen weg die in samenspraak met het Israëlisch leger als Israëls eerste defensiegordel optreden …

    • door Ben op zondag 25 september 2011

      Zou dat niet prima zijn? Prima voor de Palestijnen. Uiteindelijk houdt de zionistische lobby er toch een dubbelzinnig discours op na als het gaat om dat geld voor de PA. Ze bekritiseren dat (en negeren de veel grotere geldstroom voor Irsaël) maar weten zeer goed dat hiermee de uitgebreide veiligheidsdiensten van de PA betaald en getraind worden en Abbas ermee in het zadel wordt gehouden. De Palestijnse leider werkt in de praktijk in het veld goed samen met het IDF en wordt daar ook voor geprezen. In feite dient het geld dus om een de zoveelse pro-Westerse Arabische dictator in het zadel te houden. Hij heeft in New York nu even kunnen scoren bij zijn achterban maar ik vrees dat het vanaf nu weer business as usual is. Met Israëlisch landje pik en repressie in samenwerking met de Palestijnse veiligheidsdiensten.

  • door dan op zondag 25 september 2011

    Gematigd reageren op dit Abbas initiatief of de voorhamer uithalen zoals velen in Israël en de US vragen. De voorhamer betekent o.a. de maandelijkse 100 mio USD niet langer storten en zo ook de jaarlijkse 500.000 USD vanuit de US niet langer aan de Palestijnse Authoriteit leveren…

    Risico is dat Abbas z’n positie, na de komende vernedering van het niet verkrijgen van volwaardig UNO lidmatschap, deze aderlating niet zou overleven… En dan vallen ook de, door US opgeleide en bewapende, 80.000 Palestijnse Veiligheidstroepen weg die in samenspraak met het Israëlisch leger als Israëls eerste defensiegordel optreden …

  • door dan op zondag 25 september 2011

    Gematigd reageren op dit Abbas initiatief of de voorhamer uithalen zoals velen in Israël en de US vragen. De voorhamer betekent o.a. de maandelijkse 100 mio USD niet langer storten en zo ook de jaarlijkse 500.000 USD vanuit de US niet langer aan de Palestijnse Authoriteit leveren…

    Risico is dat Abbas z’n positie, na de komende vernedering van het niet verkrijgen van volwaardig UNO lidmatschap, deze aderlating niet zou overleven… En dan vallen ook de, door US opgeleide en bewapende, 80.000 Palestijnse Veiligheidstroepen weg die in samenspraak met het Israëlisch leger als Israëls eerste defensiegordel optreden …

  • door dan op zondag 25 september 2011

    Gematigd reageren op dit Abbas initiatief of de voorhamer uithalen zoals velen in Israël en de US vragen. De voorhamer betekent o.a. de maandelijkse 100 mio USD niet langer storten en zo ook de jaarlijkse 500.000 USD vanuit de US niet langer aan de Palestijnse Authoriteit leveren…

    Risico is dat Abbas z’n positie, na de komende vernedering van het niet verkrijgen van volwaardig UNO lidmatschap, deze aderlating niet zou overleven… En dan vallen ook de, door US opgeleide en bewapende, 80.000 Palestijnse Veiligheidstroepen weg die in samenspraak met het Israëlisch leger als Israëls eerste defensiegordel optreden …

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties