about
Toon menu
Opinie

Erkenning van Palestina of oorlog met Iran?

Israël overweegt een aanval op kerncentrales in Iran met als onverholen doel de door de VN geplande erkenning van de staat Palestina in september alsnog te voorkomen. De mogelijke gevolgen van een dergelijke provocatie zijn niet te overzien. Maar of de erkenning van Palestina daarmee kan gestopt worden is evenmin zeker.
zondag 17 juli 2011

De regering van Israël heeft permanent plannen voor een aanval op Iran klaar liggen. Dat is niet nieuw. De huidige machthebbers in Israël zijn echter zwaar gefrustreerd door de aanhoudende weigering van het Westen (op de VS na) om Iran militair aan te pakken. De reden die steeds als een mantra wordt herhaald is dat Iran een nucleaire dreiging zou vormen voor Israël.

Welke dreiging?

Dat daarvoor geen enkel bewijs bestaat, dat Iran lid is van het Non-Proliferatieverdrag dat vreedzame toepassing van kernenergie toelaat, dat Israël zélf géén lid is van dit verdrag en geen enkele internationale controle op zijn kernwapenarsenaal toelaat, dat het Iraans leger een louter defensieve strategie heeft en totaal geen maat is voor het veel grotere en beter uitgeruste leger van Israël, dat de naaste buurlanden in Iran geen militaire dreiging zien (en evenmin een nucleaire dreiging) doet daarbij niet terzake. Israël voelt zich gesterkt door de onvoorwaardelijke steun van de VS en de medeplichtigheid van de massamedia.

Natuurlijk is de Iraanse dreiging reëel en problematisch voor Israël. Het gaat daarbij echter niet over een militaire of nucleaire dreiging. Het gaat zelfs niet om het feit dat Iran een theocratisch regime is. Als het om dit laatste zou gaan, zou men immers eerst de nog veel gruwelijkere fundamentalistische theocratieën in Saoedi-Arabië en Bahrein moeten aanpakken. Het gaat over een politieke dreiging. Iran weigert zich te schikken naar de bevelen van het Westen (en zijn lokaal filiaal Israël). Als Iran dat kan, waarom zouden andere landen dat voorbeeld niet volgen? Daarin schuilt het echte gevaar.

Een dergelijke aanval zou ook passen in de traditie van de staat Israël sinds 1967. Telkens wanneer de keuze zich stelde tussen een vreedzame, onderhandelde oplossing en koloniale gebiedsuitbreiding koos Israël steeds consequent voor het laatste. Dankzij Wikileaks weten we nu hoe ver de knieval van de Palestijnse leiding (van Fatah) daarbij telkens ging en hoe Israël dat telkens denigrerend naast zich neerlegde.

Israël in een gewijzigde context

De mogelijke erkenning van Palestina als staat door de VN brengt het koloniale project van Israël op de westelijke Jordaanoever in gevaar (zie het artikel ‘Tsunami-alarm voor Israël’ in DWM). Het zal bovendien de apartheidswetgeving binnen de staat Israël zelf meer op de voorgrond brengen.

Het tij is immers aan het keren. Met de agressie tegen Gaza van december 2008-januari 2009 en de laffe aanval op de eerste Flotilla is een kentering ingezet. De militaire analysten van Israël zijn niet dom, ze weten dat die ommezwaai bezig is. Ze lijden immers niet aan de verblinding van de zionistische diaspora. Dat is ook logisch, zij moeten met de gevolgen van hun eigen daden rekening houden, de zionistische diaspora hoeft dat niet. Deze analysten stellen ook vast dat het aloude wapen van ‘antisemitisme’ voor elke vorm van kritiek tegen het regeringsbeleid van Israël minder en minder begint te bijten. Ook dat is een teken aan de wand.

Bovendien is er dan nog de nachtmerrie van de Arabische revoltes in hun buurlanden. Of die gaan leiden naar echte democratie voor deze landen is  nog steeds verre van zeker, maar in ieder geval zal dit leiden tot regimes die minder repressief zullen zijn voor hun eigen bevolking en minstens iets meer zullen rekening houden met de eigen publieke opinie.

En die opinie is duidelijk: de buren van Israël willen dat er een eind komt aan de vernedering van het Palestijnse volk, aan de kolonisatie van de Westelijke Jordaanoever, aan de blokkade van Gaza en aan de apartheidswetgeving in Israël zelf.

Een oorlog provoceren voor politieke en andere doeleinden behoort tot de militaire doctrine van het Israëlitisch leger. Een aanval op Iran past in die traditie. Het zou in de eerste plaats de VS verplichten openlijk mee te stappen in de aanval. Het zou de buurlanden van Israël verplichten stelling te nemen.

Militair kunnen ze nauwelijks een vuist maken. Maar het is duidelijk dat dit tot nieuwe demonstraties zal leiden en tot mogelijke repressie van de huidige revoltes. Zelfs een terugkeer naar de oude regimes (in een nieuw jasje) mag dan niet worden uitgesloten. Ook op de Westelijke Jordaanoever zal een aanval op Iran leiden tot solidariteitsdemonstraties, die dan weer tot bloedige repressie zullen leiden.

Het hoofddoel is natuurlijk het uitstel en afstel van het agendapunt op de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties voor de erkenning van Palestina.  Alleen al het feit dat het agendapunt er gekomen is, dat de Palestijnse Autoriteit nog altijd niet kon gedwongen worden hun vraag  terug in te trekken wijst er op dat zowel de VS als Israël hun overmacht aan het verliezen zijn.

De VS slaagt er maar niet in de controle over Latijns-Amerika te heroveren, de NATO-lidstaten zijn verdeeld over de oorlog tegen Libië, de oorlogen in Irak en Afghanistan zijn totale fiasco’s … en de VS kon dus ook niet verhinderen dat de Palestijnse Autoriteit de vraag voor erkenning indiende.

De teloorgang van de VS als enige wereldmacht mag dan op lange termijn een zegen zijn voor de Derde Wereld – het opent immers perspectieven voor democratische ontwikkeling (zie ‘Westen is doodsbang van Arabische democratieën’ in DWM), een gewonde beer kan nog altijd lelijk uithalen. De VS zal ook in een ander machtsevenwicht een grootmacht blijven en zolang Israël zich verzekerd weet van de Amerikaanse onvoorwaardelijke steun zal ook dit land zijn houding niet veranderen.

Hoopvolle tekens

De verandering zal van buiten de VS en van buiten Israël moeten komen. Dat zal moeilijk zijn, maar het is niet onmogelijk. Ook de strijd tegen de apartheid in Zuid-Afrika zag er in de vroege jaren ’60 onmogelijk uit. Het valt te hopen dat het in het geval van Israël niet zo lang zal duren, maar de organisatoren van de BDS (nvdr: Boycott, Divest & Sanction)-boycotcampagne moeten toch bereid zijn rekening te houden met een jarenlange strijd.

Er zijn echter ook positieve voortekenen. De zionistische lobby in de VS en vooral AIPAC (nvdr: American Israël Public Affairs Committee) zijn recent zelf onderwerp geweest van schandalen. Hun representativiteit onder de Amerikaanse joden neemt af. Die lobby heeft altijd slechts een minderheid achter zich gehad – een zeer goed georganiseerde minderheid, dat wel - tegenover een amper georganiseerde meederheid. Er zijn nu echter initiaitieven in de VS zoals ‘Not in Our Name’ (nvdr: beweging opgericht in 2002 als protest tegen het Amerikaans beleid na 11 september 2001), dat weliswaar in de massamedia wordt doodgezwegen, maar toch dapper doorgaat.

Ook in Zuid-Afrika was het de business-elite die in Zambia gesprekken met het ANC begon. Voor zakenlui telt immers vooral de geldbeugel. De Israëlitische zakenwereld maakt zich terecht zorgen over een economische boycot, zeker na de eventuele erkenning van de staat Palestina (zie daarvoor eveneens het artikel ‘Tsunami-alarm voor Israël’). Het is natuurlijk altijd riskant om zich te verlaten op historische parallellen. Maar dat het net de zakenwereld in Israël is die zich zorgen begint te maken, is een teken aan de wand.

Er is nog een andere historische verandering die maakt dat de situatie voor Israël niet meer dezelfde is. Je kon van het ideologische project van leiders als Ben-Goerion denken wat je wou, maar hij was wel een integer man, die bij zijn overlijden slechts een bescheiden huis en wat spaargeld achterliet. De huidige politieke leiders van Israël zijn stuk voor stuk rijkelui die zich met corrupte deals hebben opgewerkt en zich nauwer verwant voelen met hun klassegenoten in New York dan met de kolonisten op de Westelijke Jordaanoever (die trouwens toch niet voor hun partijen stemmen). Het rot zit wel degelijk binnenin.

De mogelijke gevolgen van een aanval op Iran

Dit alles maakt een eventuele aanval tegen Iran niet minder problematisch. De mogelijke gevolgen zijn niet te overzien. Het Iraanse regime zou in een aanval het ideale excuus kunnen zien voor een totale onderdrukking van het interne verzet. De economische recessie zal zich waarschijnlijk verdiepen.

De zuiver militaire gevolgen zijn nog minder voorspelbaar. Die kunnen gaan van een sisser tot een complete oorlog in het Midden-Oosten, met mogelijke uitbreiding naar de rest van de wereld (dat laatste niet zozeer militair maar door een hernieuwde intensiteit van terroristische aanslagen). Bovendien zitten in de huidige Israëlische regeringsmeerderheid religieuze fundamentalisten die het gebruik van kernwapens als een reële optie zien. Dat is zeer verontrustend. We kunnen hopen dat een aanval op Iran een sisser wordt of het tij tegen Israël definitief doet keren, maar die kans is vooralsnog zeer klein.

Zolang de VS de internationale consensus blokkeert, is een oplossing inderdaad haast onmogelijk. Tegelijk is dat ook de achillespees van Israël. De VS is inderdaad een sterk bondgenoot (‘the only one that really matters’ volgens een Israëlisch minister), maar het is tegelijk ook de enige echte bondgenoot. Groot-Brittannië doet in deze wat de VS doet, zo ook de Europese Unie. Maar dat meelopen van de EU is puur opportunistisch, het zit niet diep en kan snel omslaan als het tij zou keren. De cruciale vraag is dus hoelang de steun van de VS nog zal blijven duren.

De cruciale zwakte van Israël is de publieke opinie van de wereldbevolking. Die is buiten de VS en Israël in overgrote meerderheid voor een politiek onderhandelde oplossing, tegen de koloniale uitbreiding op de Westelijke Jordaanover en voor de opheffing van de blokkade van Gaza. Die strijd heeft de zionistische lobby definitief verloren.

Lode Vanoost

Voormalig ondervoorzitter van de Kamer van volksvertegenwoordigers
Oud-politicus voor Groen!

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

46 reacties

  • door Simon op maandag 18 juli 2011

    Beste, ik volg de nieuwssite van DeWereldMorgen al geruime tijd. Jullie claimen een alternatieve informatiebron te zijn. Daar ga ik absoluut mee akkoord. Jullie berichtgeving over de Joods-Palestijnse kwestie is ongebalanceerd en ovenwichtig. Steeds weer wordt alle schuld afgeschoven op de Israeli's , jullie vergeten wel te vermelden dat organisaties als Hamas en Fatah ook bloed aan hun handen hebben. Gek genoeg krijgen we daar zelden over te lezen en ik twijfel er niet aan dat als dit toch het geval is dat er dan een vergoeilijkende ondertoon aan vastzit. Ik geef een voorbeeld : '' de laffe aanval op het eerste flotilla in 2008-2009'. Dat laat weinig aan interpretatie over me dunkt. U laat het uitschijnen alsof dit de absolute waarheid en realiteit is. Triestig vind ik dat, ongetwijfeld zullen in deze zaak fouten zijn gemaakt door de Israeli's, maar alsjeblieft elk verhaal heeft twee kanten. Ik heb zelf ook bewijsmateriaal gezien waar een Israelische soldaat simpelweg overboord werd gegooid door 'vreedzame' activisten. Ik daag jullie uit om dit materiaal zelf eens onder ogen te nemen en objectief en ONGEVOELSMATIG een verslag van de feiten te brengen. Wat Iran betreft, dit land is niets minder dan een perverse dictatuur , in plaats van het regime een roemrijk allure te geven als verzetshelden tegen het ' imperialistische' Westen zou u beter wat aandacht geven aan de Iraanse studenten en organisaties, politieke activisten die de legitimatie van hun regime aan progressieve zijde in het Westen kotsbeu zijn. Iran is een immense bedreiging voor Israel zowel militair als politiek. Wat verwacht u van de israeli's, dat ze plat op de buik gaan liggen en een regime omhelzen waarvan de president en plein public heeft gezegd dat de holocaust een mythe is. In onze contreien vlieg je daarvoor achter de tralies. Journalisten als u dragen verantwoordelijkheid voor de informatie die u het publiek aanreikt. Ik ben zelf niet pro of contra wat de Joods-Palestijnse kwestie betreft. Het mislukken van diverse vredesonderhandelingen afschuiven op 1 partij toont de zwakte van uw journalistiek onderzoek en het linkse favoritisme. Dit is ronduit belachelijk. Eveneens doet u het voor alsof alle oorlogen die de Israëlische staat heeft gevoerd sinds 1948 offensieve oorlogen waren. Laat me niet lachen, probeert u de geschiedenis nu ook nog even te herschrijven? Het feit dat Israëlische buurlanden grondgebied hebben verloren is omdat zij de agressors waren en de strijd verloren. U gooit alles op een hoop en noemt het een bewuste kolonisatiepolitiek. Deze gebieden werden terecht geannexeerd als bestraffing voor de aanvalsoorlogen tegen Israel. Of deze gebieden ondertussen na al die jaren vrijgegeven dienen te worden is een andere discussie waar ik me niet over uitlaat. Ik ben persoonlijk een tegenstander van de kolonisatie van deze bewuste gebieden maar claimen alsof dit altijd Israelische strategie is geweest is ronduit verfoeilijk en een verkrachting van geschiedkundige waarheden.

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      Beste Simon,

      Vooraleer op je reactie in te gaan wil ik je toch verzoeken correcte citaten te geven. Wat jij 'de laffe aanval op het eerste flotilla in 2008-2009' noemt staat in mijn artikel als 'de agressie tegen Gaza van december 2008-januari 2009 en de laffe aanval op de eerste Flotilla'. Ik heb het ook over de militaire strategie van Israël sinds 1967, niet sinds 1948 zoals u stelt. Maar nu ik dat lees in uw reactie denk ik dat ik dat inderdaad beter kan aanpassen naar de datum die u zelf suggereert.

      Over de aanval op Gaza raad ik iedereen graag het boek 'This Time We Went Too Far. Truth & Consequences of the Gaza Invasion' van Norman Finkelstein aan. De titel heeft Finkelstein uit de Israelitische pers gehaald. Het valt telkens weer op hoe in Israël zelf veel opener wordt gedebatteerd over het conflict dan in de zionistische diaspora. Over de aanval op de flotilla, daar is het rapport Goldstone voldoende duidelijk over (ook wat betreft Hamas). En neen, Goldstone heeft dat rapport achteraf niet weerlegd. Over de flotilla kan ik dit boek aanbevelen: 'Midnight on the Mavi Marmara. The Attack on the Gaza Freedom Flotilla and How it Changed the Course of the Israel/Palestine Conflict' van Moustafa Bayoumi (ed.). Over 1948 is het boek 'The Ethnic Cleansing of Palestine' van de Israëlitische historicus Ilan Pappé duidelijk genoeg. Ook het boek van zijn collega Shlomo Sand 'The Invention of the Jewish People' is een aanrader. Die tonen eveneens aan dat kritische analyse in Israël zelf veel pluralistischer en opener is.

      Wat Hamas betreft: laat ik een vergelijking maken met Colombië. In dit land zijn al meer dan 50 jaar guerrillabewegingen actief. Die gebruiken verwerpelijke methodes als ontvoeringen en belastingen op de cocateelt om hun activiteiten te financieren. Af te keuren? Zeker. Dat doet niets af aan het feit dat de echte oorzaak te zoeken in de feodale onderdrukking van de bevolking door een elite met doodseskaders (en die tot het oprichten van guerrillabewegingen als verzet hebben geleid). Laat ik eveneens een vergelijking maken met de Duitse bezetting in België. Het verzet telde veel idealisten. Er zijn echter ook heel wat verwerpelijke dingen gebeurd door het verzet zoals het moorddadig afrekenen van familievetes in Limburg. Tijdens WO I werden Belgische verzetsstrijders door de Duitsers geëxecuteerd op basis van de Duitse 'anti-terrorismewetgeving'.

      Mijn punt? Er zijn inderdaad heel wat afschuwelijke en totaal verwerpelijke misdaden gepleegd door Palestijnse verzetsorganisaties. Maar dat doet niets af aan het feit dat de oorzaak van dit alles de bezetting is van Palestina en de permanente vernedering van een volk. Wanhopige mensen gaan jammer genoeg over tot wanhopige daden.

      Zijn er aan elk verhaal twee kanten? Zeker. Ik vind dat het verhaal van de onderdrukten veel te weinig of bijna niet aan bod komt in de massamedia. De onderdrukten, dat zijn in dit geval de Palestijnse bevolking. DWM is een forum dat dit onevenwicht enigszins tracht te herstellen. Ik claim ook geen enkele objectiviteit in deze, integendeel. Net zoals ik in de jaren '70 een overtuigd tegenstander was van het Zuid-Afrikaanse regime en een verdediger was van Nelson Mandela en het ANC (die toen door het Westen nog terroristen werden genoemd), net zo goed zal ik me uitspreken tegen het koloniale project van Israël in Palestina en tegen de apartheid in de staat Israël zelf. Ik vond het ook toen niet nodig rekening te houden met de perscommuniqués en de publicaties van de Zuid-Afrikaanse ambassade. Ik kies dus een kant. U toch ook?

      • door Jan keek door de bomen op maandag 18 juli 2011

        Laat me in Israël één bank zien waar er "Slegs vir blankes" staat zien. De Barghouti van de BDS die voorstander is van o.a. een Academische boycot, is zélf met een doctorale studie bezig aan een, jawel, Israëlische universiteit.

        • door Ben op maandag 18 juli 2011

          Laat me één kolonie zien op de Westbank waar ook Palestijnen welkom zijn. Waarom heeft Israël een dubbele nationaliteitswetgeving? Waarom hebben Palestijnen - ondanks eigendomsbewijzen - geen recht op terugkeer en waarom kunnen alle Joden ter wereld zonder probleem de Israëlische nationaliteit krijgen en "terugkeren"?

          • door daniel op maandag 18 juli 2011

            Dat is allemaal zo maar het antwoord heeft niets te maken met ras. Palestijnen kunnen joods worden, en joden kunnen Palestijn en of Moslim worden. Dat gebeurd ook over en weer. Er zijn Palestijnen die joods zijn geworden en nu als kolonist in een nederzetting wonen en er zijn Israëli's die nu als Moslim in Ramallah wonen. Bij Apartheid en racisme kan dit niet. Of kan een neger zich bekeren tot het blanke ras en lid worden van de KKK?

            Palestijnen hebben geen recht op terugkeer omdat de joodse staat daarmee zou ophouden te bestaan, en de noodzaak van de joodse staat wordt aangetoond door 2000 jaar van vervolging door zowel Christenen, Moslims als atheïsten.

            • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

              U kan gerust doen alsof de apartheidswetgeving in Israël niet bestaat. Dat doet ze echter niet verdwijnen. Racisme kent vele vormen, racisme op basis van huidskleur is er maar één van.

              Het recht op terugkeer wordt door de VN erkend, voor eender welk volk dat naar zijn land van oorsprong wil terugkeren. De fysieke staat Israël zal daar niet door ophouden te bestaan. Wat wel zou verdwijnen is het exclusief joodse karakter van die staat, dat heeft u goed gezien.

              De noodzaak voor een staat Israël exclusief voor joodse gelovigen baseren op wat 2000 jaar geleden zou gebeurd zijn, is een religieus argument, dat niet met redelijke tegenargumenten zoals democratie en rechtvaardigheid kan weerlegd worden. Ik verwijs daarom graag naar de Israëlische historicus Shlomo Sand en zijn boek 'The invention of the Jewish people', waarin hij stelt dat de huidige afstammelingen van de joden die 2000 jaar geleden in Palestina woonden gewoon de Palestijnen zijn die in de loop der eeuwen al dan niet onder dwang zijn geïslamiseerd, terwijl het grootste deel van de joodse Israëli's van vandaag afstammelingen zijn van Oost-Europeanen die eveneens ooit al dan niet uit vrije wil joods zijn geworden.

              Er zijn nog heel wat andere landen waar minderheden worden weggediscrimineerd. Israël is echter het enige land dat dit openlijk en officieel in zijn grondwet zet. Alleen al daarom is Israël geen democratie. Zoals deze Israëlitische parlementair zegt: Israël moet kiezen tussen democratie en bezetting http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050.

            • door serge thirion op maandag 18 juli 2011

              Is de hele oprichting van die "joodse staat" niet helaas gebaseerd op een sprookjesboek, het favoriete boekje van dit "verkoren volk" ? Gemixt met een pak schuldgevoelens van in hoofdzaak de Britse mandaathouder die met dit cadeau zijn geweten gesust zag...

            • door David op dinsdag 19 juli 2011

              Palestijnen kunnen Israëli worden maar geen jood. Nuanceverschil. Wist niet dat een geschiedenis van vervolging het recht geeft om te koloniseren. Interessant om te weten.

        • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

          Voor alle duidelijkheid: nu heb ik het enkel en alleen over de staat Israël binnen de grenzen van 1967. Ik kan gerust beamen dat de situatie van de niet-joodse Israeli's niet zo tergend is als die van de niet-blanken in Zuid-Afrika. Het justitieapparaat laat nog enige mate van inspraak toe. Er zijn inderdaad verschillen. Het is niet zo erg als in Zuid-Afrika. En dan? De historische analogie blijft overeind. Dat niet-joodse Israëlitische staatsburgers wettelijk gediscrimineerd worden (het meest openlijk wat betreft de cruciale eigendomsrechten) is een feit, dat in de media in Israël openlijk wordt besproken tussen voor- en tegenstanders. Zie het artikel 'Tsunami-alarm voor Israël' van Noam Chomsky in DWM. De Israëlitische zakenwereld maakt zich zorgen. Terecht.

        • door Vince op dinsdag 19 juli 2011

          Aan een bank kan ik niet direct denken, maar ik kan je honderden wegen tonen in Palestijns gebied die Slegs vir Jode zijn

      • door Simon op dinsdag 19 juli 2011

        Eerst en vooral , bedankt voor uw uitgebreide reactie. Ik kies liever geen kant in dit conflict. Ik twijfel er niet aan dat er bij de oprichting van de Joodse staat gruwelijkheden en misschien zelfs een soort van systematiek wat betreft het verdrijven van Palestijnen in de desbetreffende regio. Ik begrijp niet waarom ik als westerling de zijde van de Palestijnen zou kiezen, lijkt me een erg onnatuurlijke keuze aangezien ik meer affiniteit heb met de christelijk-joodse historiek. Niettegenstaande dat ik het beleid van de Israëlische staat in veel dossiers afkeur. Mij gaat het echter om het bestaansrecht van een volk. De Joodse staat is een realiteit . Ik vreesde er al voor dat u begrip zou opbrengen voor organisaties als Hamas. De Palestijnen kennen geen vorm van legitiem verzet , zo simpel is het. Wie een terreurorganisatie verkiest als vertegenwoordiger van het Palestijnse volk in een democratisch proces moet op de blaren zitten. Ik vind dat er absoluut geen grond is voor het moedwillig opblazen van burger doelwitten, laat staan een greintje begrip. Laten we eerst en vooral een heel duidelijk onderscheid maken tussen de methodiek van het Palestijns gewapend verzet en het geweld van de Israëlische staat. Als u gelooft dat het Israëlische leger bewust burgerlijke doelen in het vizier neemt als strategie dan gelooft u in fabeltjes , met alle respect. Het Israëlische leger zou geroemd moeten worden om zijn methodes in gewapende conflicten wanneer burgerlevens op het spel staan , als u mij een voorbeeld kan geven van een ander modern leger dat het beter doet in een conflict met dezelfde geladenheid en complexiteit op het terrein als het deze dan neem ik mijn woorden terug. Het Palestijnse volk heeft het onheil over zichzelf afgeroepen door het legitimeren van een terroristische organisatie als Hamas wat de weerzin van een groot deel van het Joodse volk heeft opgewekt. Uw vergelijking met Colombia, die vlieger gaat niet op. U probeert appelen met peren te vergelijken. Nu , indien Hamas openlijk het geweld tegenover Joodse burgers zou afzweren en het bestaan van een Israëlische staat erkent ( Hamas koestert de niet mis te verstane wensgedachte , de Joden ' terug in de zee te drijven') dan zie ik geen probleem in het erkennen van deze organisatie als een legitieme gesprekspartner ondanks hun misdadig verleden. Ik begrijp ook niet dat u beweert dat de massamedia de kant van de Israëli's kiest. Dit lijkt me allerminst correct maar misschien is dit een verschil in perceptie wat ons scheidt. Wat voor de Palestijnen spreekt is dat zij absoluut en onontkenbaar een rechtvaardige claim hebben , namelijk een Palestijnse staat, daar ga ik voor de volle 100% mee akkoord. Dit is een volk dat enorm heeft geleden net als het Joodse volk. Beiden verdienen vrede en gemoedsrust. Persoonlijk vind ik sommige eisen van de Israëlische staat ronduit belachelijk , maar hetzelfde kan gezegd worden over de eisen van Hamas , die op zijn beurt compleet van de pot gerukt zijn. Ik ben dan ook enorm pessimistisch wat dit conflict betreft en geloof dat beide partijen en vooral beide bevolkingsgroepen een mentaliteitsverandering moeten ondergaan. Eerst en vooral moeten de Palestijnen die eeuwige slachtofferrrol van zich afwerpen en moeten de Joodse zionistische bewegingen een 'reality check' ondergaan. De huidige dynamiek tussen beide partijen lijkt me verwaterd tot het niveau waarop men elkaar met de vinger wijst. Verder vind ik het onbegrijpelijk dat de links progressieve zijde zo openlijk een kant kiest in een complex dossier als het deze. Voor alle duidelijkheid , ik ben zelf wat velen zouden omschrijven als een ' linkse rakker'. Ik geloof dat een evenwichtige benadering van dit conflict zonder enige vorm van emotionaliteit of misplaatst rechtvaardigheidsgevoel veel productiever is dan strijdvaardige taal ten gunste van één partij. mvg

        • door Simon op dinsdag 19 juli 2011

          voor alle duidelijkheid , bovenstaand antwoord was een reactie op het antwoord van meneer Vanoost. mvg

  • door Jan keek door de bomen op maandag 18 juli 2011

    Baseert u zich op speculaties of feiten? Dat de buurlanden geen kwaad zien in het kernprogramma is onjuist

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      ik heb het over de buurlanden van Iran, niet van Israël. In een recente opiniepeiling van het conservatieve Brookings Institute vraagt men aan de bevolking in een aantal Arabische landen over hun mening. Daar blijkt uit dat een grote meerderheid geen graten ziet in het kernprogramma van Iran, en dat eerder ziet als een legitieme defensie tegen het reeds bestaande kernarsenaal van Israël, dit in tegenstelling tot de elite aan de macht in diezelfde landen. Daarnaast blijkt ook dat de Arabische man in de straat de VS (en Israël) als de grootste bedreiging voor de vrede ziet. Zie het artikel 'Het Westen is doodsbang voor Arabische democratieën' van Noam Chomsky in DWM voor historische context.

      • door daniel op maandag 18 juli 2011

        Wat de man in de straat denkt zouden wij in Nederland onderbuik gevoelens noemen en populisme. Linkse mensen houden ons de hele dag voor dat we daar niet naar mogen luisteren. Waarom zijn die gevoelens als ze van bruine mensjes afkomstig zijn opeens wel ontzettend belangrijk? Mensjes zijn trouwens in Israël vaak ook bruin, maar hun onderbuikgevoelens tellen blijkbaar niet. Want als ze daar nerveus worden van Iraanse beloftes om Israël te vernietigen vinden we dat belachelijk.

        Misschien is het handiger om in plaats van stemming te maken tegen Israël omdat ze zich bedreigd voelen door Iraanse voornemens de joodse staat te vernietigen, bij de Iraniërs er op aan te dringen zulke beloftes niet te maken, Of geen dingen te zeggen die daar daar verdacht veel op lijken. Ik ben benieuwd wat voor antwoord je dan krijgt.

        • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

          Zoals u in het artikel kan lezen noem ik het huidige regime in Iran theocratisch. Erg genoeg voor de Iraanse bevolking, maar niet eens zo erg als in Saoedi-Arabië, Bahrein en Pakistan. Wat ik al jaren denk over dit verwerpelijke systeem kan u ook vinden op de website van de Kamer van Volksvertegenwoordigers (voor de periode 1995-1999 en 1999-2003). Daar kan u vinden wat ik al heel lang van de mensenrechten in Iran vind. Het vraagt enig opzoekingswerk want de site is niet erg gebruiksvriendelijk.

          De uitspraken van de Iraanse president over Israël en de holocaust zijn mij bekend. Hij zegt wel meer dingen die hij niet kan hard maken. Het is ook een onweerlegbaar feit dat het ressentiment tegen Israël door Iran en andere regimes regelmatig gebruikt worden om de bevolking toegelaten massademonstraties te laten houden, waarbij inderdaad regelmatig vreselijke dingen worden gezegd. Dat doen die regimes uitsluitend om stoom af te laten. Demonstraties tegen de eigen regimes worden immers bikkelhard onderdrukt. Het was daarentegen opvallend dat bij de recente revoltes in Tunesië en Egypte de kwestie Israël niet eens een onderwerp van de acties was. Zie het artikel over de Arabische revoltes hierboven in de 'Lees Ook' rubriek.

          Welke van deze elementen rechtvaardigt wat de staat Israël doet? De apartheidswetgeving in Israël, de kolonisatie van de Westelijke Jordaanoever en Oost-Jeruzalem, de blokkade van Gaza? Kan je misdaden in land één goedpraten omdat er in land twéé andere erge dingen gebeuren.

          Wat dit met de publieke opinie in Nederland over andere aangelegenheden te maken heeft is me niet duidelijk.

          Uw verwijzing naar de huidskleur van mensen siert u niet. Ik ga daar dus niet op in.

  • door daniel op maandag 18 juli 2011

    "Israël overweegt een aanval op kerncentrales in Iran met als onverholen doel de door de VN geplande erkenning van de staat Palestina in september alsnog te voorkomen"

    Dat hoeft niet want Obama heeft al lang en breed aangegeven een veto uit te spreken. Hallo! Wordt eens waker daar in fantasie land.

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      President Obama heeft een tijd terug ook een bouwstop in Oost-Jeruzalem en op de Westelijke Jordaanoever 'bevolen'. Het resultaat is u bekend. Ik hoop inderdaad dat zijn woorden dit keer een verschil zullen maken. Als ik op de historische precedenten moet afgaan, zou dat wel eens tegen kunnen vallen. Zoals ik in het begin van het artikel aangeef: het frustreert de huidige regeringsmeerderheid in Israël mateloos dat er nog altijd geen enkele militaire actie werd ondernomen tegen Iran. Ik hoop dat dat zo blijft.

      Graag verwijs ik naar de tweede alinea van mijn artikel net onder de titel 'Welke dreiging?'. U mag me altijd aanwijzen wat daarvan tot fantasieland behoort. Als u de strijd tegen het kolonialisme bestempelt als fantasie, is dat een titel die ik met fierheid zal dragen.

      • door daniel op maandag 18 juli 2011

        Wat heeft een bouwstop in Oost-Jeruzalem, een stad waar Obama geen zeggenschap over heeft, te maken met het handelen van de VN delegatie van de Verenigde Staten in de VN Veiligheidsraad die handelen in opdracht van de president van de VS welke heeft aangegeven een veto uit te spreken over de erkenning van Palestina?

        http://www.njdc.org/blog/post/PAenvoys071111

        Verder is het totaal krankzinnig om via trucages te gaan zitten beweren dat Iran voor Israël geen bedreiging zou zijn terwijl men dat in Israël wel degelijk zo ervaart, Waarom anders zou men bereid zijn tot dit enorme risico, waarbij zware verliezen onder de Israëlische luchtmacht te verwachten zijn en bovendien mogelijk kan escaleren tot een oorlog met Syrië en Libanon? Waarom zou Israël dit risico willen lopen?

        Omdat Iran een politieke dreiging zou zijn wat zich niet wil schikken aan de bevelen van het Westen is je antwoord. Man, dat geloof je toch zelf niet. Alsof nog iemand luistert naar het westen. Trouwens, hoe zit het dan met Noord-Korea, Venezuela, Rusland, Zimbabwe of Zuid-Sudan? Geef maar geen antwoord, ik heb al voldoende onzin gehoord vandaag.

        Verder zijn de Palestijnse documenten niet van Wikileaks afkomstig maar van Al Jazeerah. We weten dus niet of ze echt zijn.

        • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

          Oost-Jeruzalem valt niet binnen de internationaal erkende grenzen van voor 1967. Alles wat de staat Israël daar doet als bezetter is illegaal.

          De VN-delegatie van eender welke lidstaat van de VN vertegenwoordigt het standpunt van haar regering. De VS is inderdaad één van de vijf landen die sinds 1945 een vetorecht hebben in de VN-Veiligheidsraad. Daarom ook dat Palestina zijn vraag tot erkenning zal voorleggen aan de Algemene Vergadering en niet aan de Veiligheidsraad.

          Aj Jazeera was inderdaad de enige zender die de Wikileaks-documenten over Israël en de Palestijnse Autoriteit publiceerde. Of ze alleen daarom onjuist zijn? Dat is maar een zwak argument.

          Wil u weten wat men daar in Israël zelf over denkt, dan verwijs ik graag naar http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050.

        • door serge thirion op maandag 18 juli 2011

          Geen probleem voor de luchtmacht... Lockheed en trawanten zitten met weinig werk dezer dagen... een beetje lobbywerk hier en daar en de neergehaalde jets worden netjes vervangen door spiksplinternieuwe "vredehandhavers", op de rug van de Amerikaanse belastingbetaler, daar zorgt de zionistische lobby in de senaat wel voor.

  • door mindRider op maandag 18 juli 2011

    Het aperte gebrek aan historische kennis van de schrijver vanOost blijkt uit het in de schoenen van Israel schuiven van de schuld voor de 1967 oorlog. Ik zou zeggen ga eens wat kranten artikelen uit die tijd lezen. Ook het volslagen negeren van de 8 -10.000 raketten die door Hamas op Israel zijn afgeschoten nadat Israel de Gaza strook had verlaten en de aanleiding waren voor de 2008 oorlog wordt door de schrijver "vergeten"voorts interesseert het hem duidelijk niets dat het Iraanse volk sinds de Khomeini overname van dat land door haar geestelijke e wereldlijke leiders onderdrukt word.

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      Mijn historische visie op het conflict is gebaseerd op een groot aantal bronnen, teveel om op te noemen. Ik verwijs onder andere naar de boeken die ik in andere reacties op dit artikel reeds hierboven aanhaal. Een zeer degelijke samenvatting is ook 'The Fateful Triangle. The United States, Israel and Palestine' van Noam Chomsky uit 1983 (vernieuwde uitgave in 2005). Ik beveel ook graag 'The Israel Lobby and US Foreign Policy' van John J Mearsheimer en Stephen M Walt aan evenals het recente boek 'De Israel Lobby' van Lucas Catherine (verschenen bij EPO). De meeste reacties op dit artikel zijn een bevestiging van de analyse in deze twee boeken.

      Wat Iran betreft verwijs ik nogmaals graag naar wat ik tussen 1995 en 2003 over het regime in dat land heb gezegd in het parlement o.a. over de doodstraf en amputaties. Ik stel met tevredenheid vast dat u een grote bezorgdheid over de onderdrukking van het Iraanse volk met mij deelt.

    • door Steven Frans op dinsdag 19 juli 2011

      U mag geloven wat u wilt maar het is wel degelijk Israël dat op 4 november 2008 de wapenstilstand met Hamas verbrak (enkele raketaanvallen zonder slachtoffers in de voorgaande maanden (wraak van Hamas voor Israëlische operaties of niet door Hamas uitgevoerd) niet te na genomen) om dan eind december tot een volledige oorlog over te gaan. Daarnaast is het ook pervers om het volledig naleven van een wapenstilstand te verlangen van een volk dat gevangen zit op een kleine kuststrook zonder enig vooruitzicht op een betere toekomst.

  • door daniel op maandag 18 juli 2011

    "Het gaat over een politieke dreiging. Iran weigert zich te schikken naar de bevelen van het Westen"

    Waarom zou Israël in godsnaam voor het Westen dit enorme risico willen lopen? Doet het lekker zelf! Ga zelf maar piloten en vliegtuigen opofferen, stel zelf je eigen bevolking maar bloot aan rakettenaanvallen en terrorisme maar val ons niet lastig met landen die niet willen luisteren naar jullie bevelen.

    Dat is wat ik zou zeggen als ik Netanyahu was en Iran enkel een politieke bedreiging.

  • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

    Ik laat graag ook het woord aan Israëli's zelf over wat zij van het beleid van hun regering vinden o.a. een lid van de Knesset die stelt dat Israël moet kiezen tussen democratie en bezetting en Israëli's die de BDS-campagne steunen: http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050

  • door LVE op maandag 18 juli 2011

    Lode, ik bewonder uw pogingen om in discussie te gaan met de’vrienden van Israël’. Zelf geloof ik daar hoe langer hoe minder in. ‘De vrienden’ zien Israël als slachtoffer van een internationaal complot en niet als agressor met territoriale ambities. Welk argument je ook gebruikt, ze zijn ziende blind. Ik verwijs gewoonlijk naar het kaartje dat je op diverse plaatsen op internet vindt, oa. onder http://altranews.blogspot.com/2010/11/l-del-conflitto-palestina-israele.html Iedereen met een normale intelligentie kan die waarheid niet ontkennen.

    • door serge thirion op maandag 18 juli 2011

      Of om het met de woorden van Nietsche te zeggen : "Niet de leugen is de grootste vijand van de waarheid, wel de rabiate overtuiging". (over rabbis gesproken...)

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      Hartelijk dank voor de blijken van erkenning (bewondering is niet nodig hoor, een paar uur voor de laptop zitten is niks in vergelijking met die dappere jongens en meisjes die met de flotilla meereizen en al helemaal niks in vergelijking met de Palestijnen zelf die daar dagelijks moeten overleven). Het blijft inderdaad een fenomeen, die lobbyisten. Je kan je trouwens de vraag stelen of de omschrijving 'vrienden van Israël' wel klopt. Welk Israël wordt daar mee bedoeld? Wat betekent dat, vriend zijn van 'een staat', bedoel je daar de voltallige bevolking mee, een deel van de bevolking, het grondgebied, de natuur, de cultuur (welke cultuur), bedoel je daarmee vriend zijn van een bepaalde regeringsmeerderheid ... enzovoort.

      Ik merk toch een verschuiving in hun lobbywerk. Sinds Gaza en de flotilla zijn de commentaren van de 'vrienden van Israël' veel defensiever. Het is meer en meer ontkennen van. Ik vond vooral de uitlating van Netanyahu in de Amerikaanse Senaat tekenend: "We are not the Belgians in the Congo". Dat klopt, zij zijn wel de Israeli in Palestina. Een paar jaar terug was ontkennen van de kolonisatie niet eens nodig. Dat ze dat nu moeten doen toont aan dat het tij aan het keren is en dat een politiek leider van een land in de 21ste eeuw moet afkomen met een theologisch argument van een legende die 2000 jaar oud is, toont aan hoe armoedig de argumentatie is geworden.

      Ik noem dit ook geen echte discussie hoor. Een discussie impliceert immers dat men ingaat op de argumenten die ik aanbreng in het artikel. Je zal gemerkt hebben dat dit hier nauwelijks het geval is. Ze hebben wel één voordeel, deze reacties, ze zijn perfect voorspelbaar. Lang nadenken over een repliek is niet nodig, dus zo zwaar is mijn inspanning ook niet.

      Ik beveel je ten slotte nog graag deze korte reportage van The Real News aan, een alternatieve zender die ik je warm kan aanbevelen. Daarin kan je zien hoe men in Israël zelf veel opener discussieert over het conflict dan in de diaspora:

      http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050

      Van harte

      • door LVE op maandag 18 juli 2011

        bedankt voor het bedankje ... Met de 'vrienden van Israël' bedoel ik zij die de zionistische politiek goedkeuren, nooit kritiek op Israël uiten en de oorzaak van het probleem buiten Israël leggen. Vandaar de apostofjes.... Er zijn ook (gelukkig meer en meer) Israëli die kiezen voor de andere weg. Ik geloof dat dat de echte vrienden van Israël zijn, want wat zij met Israël voorhebben biedt een toekomst ... Wat ik me trouwens afvraag, is, waarom de VS zo kritiekloos pro Israël zijn? Denk je dat dat enkel is owv de Joodse lobby?

        • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

          Beste LVE,

          Dat is een zeer complexe vraag, goed voor een nieuw artikel :-) Maar het is in ieder geval niet alleen maar de zionistische lobby die de houding van de VS bepaalt. Ik denk zelfs dat de lobby dikwijls als excuus wordt gebruikt om de echte beweegredenen te maskeren. Er zijn natuurlijk wel ideologische oorzaken, een eerste is dat de VS zelf ook een land is dat is gesticht op de uitroeiing van de oorspronkelijke bevolking en de verovering van grondgebied, er is het idee van de superieure westerse beschaving (waarvan Israël dan de voorpost is), er zijn de belangen in het Midden-Oosten ... maar het lijkt me dus een goed onderwerp om uit te diepen voor DWM.

          ik geloof de recente mythologie van de recalcitrante eigenzinnige Netanyahu niet. Ook dat verhaal over het Congress dat zou ingaan tegen Obama is pure show. Democraten en Republikeinen zitten op één en dezelfde lijn. Obama zit met een spreidstand tussen zijn retoriek en zijn echt beleid. (zie mijn artikel 'Obama is niet zeker van een tweede mandaat' in DWM)

          Wat ik wel geloof is dat de almacht van de VS in het algemeen aan het afnemen is, Latijns-Amerika is een teken aan de wand. De strijd is daar nog verre van gestreden, maar dat het al zover is kunnen komen is een bewijs van die verzwakking van hun almacht. Uit onze massamedia zal je het niet leren, maar de oorlogen in Irak en Afghanistan zijn totale fiasco's. De NATO is intern verdeeld over de aanpak van de oorlog in Lybië ... Dan heb ik het nog niet over de economische crisis gehad die maar niet opgelost geraakt (en waar ook de bevolking van Israël zelf zwaar onder te lijden heeft - trouwens één van de redenen waarom het interne verzet tegen de militaristische aanpak van de regering Netanyahu meer en meer onder vuur komt). Het is ondermeer omwille van die afnemende macht van de VS dat de huidige regering in Israël wel eens zou kunnen kiezen voor de vlucht vooruit met een nieuwe oorlog. Dat is verontrustend. Ik kan maar hopen dat het niet zover komt ...

          • door Vanglabeke Noël op maandag 18 juli 2011

            LVE heeft het over de complotheorie dat zionistisch Israël ziet als slachtoffer van een internationaal complot . Daarmee komt hij eigenlijk terecht bij de kern van het zionisme "de hele wereld is tegen ons(de joden) en zodoende hebben we een eigen staat nodig om ons te beschermen tegen al die vijanden. Daar ligt ook de kern van de Palestijnse tragedie .En nu komen we bij Ben Goerion door Lode ten onrechte een integer man genoemd .Immers Ben Goerion sloot met de nazis de Ha'avara akkoorden af ,En het was ook diezelfde Ben Goerion die de uitspraak deed dat als hij moest kiezen tussen alle joodse kinderen in Duitsland redden door hen naar Engeland te laten vluchten of maar de helft redden door hen naar het beloofde land te laten komen,dan kies ik voor het tweede .

            • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

              Beste Noel, terechte opmerking over Ben Goerion, ik had dat moeten uitleggen, ik had het enkel over de persoonlijke integriteit op financieel vlak, Ben Goerion heeft geen enkel financieel gewin gehaald uit zijn politiek leiderschap, dat kan je van de huidige leiders van Israël niet zeggen.

    • door gun op maandag 18 juli 2011

      Voor sommigen misschien interessant om te lezen hoe je Israël moet verdedigen in de media: - Global Language Dictionary van The Israel Project (http://australiansforpalestine.com/wp-content/uploads/2009/07/tip_report.pdf) - Hasbara Handbook van The World Union of Jewish Students (http://www.middle-east-info.org/take/wujshasbara.pdf) Veel succes ;-)

    • door Ben op maandag 18 juli 2011

      Een mening veronderstelt dat men afkomt met goed onderbouwde argumenten. Dit geldt in het bijzonder over de complexiteit van het geheel zoals de geschiedenis van het Joodse volk, het ontstaansproces van de Israëlische staat alsook haar verhouding met de Palestijnse kwestie en met de Pan-Arabische landen. Niet zelden eindigt dit soort discussies op het moment dat de andere met de woorden: "het zijn Europese kolonisten"! Met het aanhalen van enige lectuur ter ondersteuning van een standpunt zoals de verwijzing naar o.a. Lucas Catherine e.a., zou men beter afzien van verdere discussie. Deze antisemiet en anti-Israëliet is wat ons landsdeel betreft zowat de kampioen in het vervalsen van 'de feiten' en dat kan gemakkelijk aangetoond worden. Wie zoals Catherine een boekje vol schrijft over de Israël lobby, er zou moeten staan de PRO Israëlische lobby, en zowaar achter elke hoek een Mossad-agent te moeten ontwaren, is naar mijn bescheiden mening niet goed bij zijn hoofd. Dat er nog andere pro-lobbygroepen veel actiever zijn, over meer middelen beschikken en daarom veel machtiger zijn zoals bijvoorbeeld de Midden-Oosten pro-olie-lobby, wordt om ideologische redenen vergeten of de andere kant opgekeken. Dat diezelfde lobby groepen behoren tot dictatoriale regimes die sinds hun onafhankelijkheid miljoenen burgers afslachtten en nog steeds, wordt niet vermeld. Het aantal Palestijnse slachtoffers sinds decennia is peanut (er kwamen meer Palestijnse burgers om door toedoen van de Arabische regimes dan door Israël en nog steeds) in vergelijking met de dodelijke onderdrukking in de omliggende landen. Overigens zijn de Palestijnen veel slechter af in Jordanië, Libanon of Egypte. Geen of slecht onderwijs, geen vrije meningsuiting, geen eigendomsrecht, ondervoed, met andere woorden paria's. Wijlen Arafat moet beschouwd worden als degene die "zijn volk" zowat naar de verdoemenis geholpen heeft, bevriend was met zowat alle dictators in de wereld en zijn sympathie voor Hitler en het nazisme niet verborg. De prijs die zowel de Palestijnen als Israëli heden betalen omwille van dit te verwerpen figuur is immens. Dat westerlingen helemaal niet willen varen naar die landen waar sinds decennia meedogenloze regimes heersen, is beangstigend zodat men gerust mag besluiten dat "de eenzijdige verontwaardiging een pathologische afwijking is waarvan men moeilijk geneest, zo niet nooit"! Dogmatisch links en/of de gesubsidieerde progressieven hebben gedurende tientallen jaren geen poot uitgestoken hebben naar de Moslim/Arabische regimes. Triest. Ben Hoekman

  • door Boeken op maandag 18 juli 2011

    Ooit heeft een Holocaust overlever eens gezegd;

    "when somebody threatens to destroy you - believe him"

    Iran maakt van haar antisemitische ambities geen geheim en wil Israel van de kaart vegen. Israel gaat niet lijdzaam toezien. Dat deed Belgie toch ook niet toen haar belangen in de Congo werden bedreigd? En dat ging dan alleen nog maar om financieel gewin; bij Israel is het een zaak van leven of dood.

    Hartelijke groet uit Nederland.

    Moeten jullie je trouwens in Belgie niet eens drukker maken over jullie eigen land dat nu al langer dan een jaar niet geregeerd word?

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      België of liever de economische elite in België die het hier toen voor het zeggen had, had geen rechtmatige belangen in Congo, integendeel. Dat was pure koloniale beroving van een ander land. Ook toen waren er al Belgen die zich tot in het parlement verzetten tegen de amorele koloniale politiek van België. Over het verzet van Israëlische staatsburgers tegen de kolonisatie van Palestina (waaronder een lid van de Knesset) zie http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050.

      Over wat in België gebeurt, maak ik me wel druk. Ik nodig je graag uit mijn recent artikel in DWM te lezen 'Eén reden waarom de Belgische crisis zo lang aansleept'.

    • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

      De Belgische economische elite van toen had geen enkel legitiem belang in Congo, dat was pure koloniale uitbuiting.

      Ook in Israël zelf komen mensen op tegen de kolonisatie van Palestina, zie hier wat onder meer een lid van de Knesset hier over denkt: http://therealnews.com/t2/index.php?option=com_content&task=view&id=31&Itemid=74&jumival=7050

      De staat Israël zal gewoon blijven bestaan na een diplomatieke oplossing op basis van de internationale consensus over het conflict. Ze zal dan wel geen exclusief joodse staat meer zijn. Een onverdraaglijke gedachte voor sommigen, toepassing van moderne begrippen van democratie en mensenrechten voor anderen. Mijn probleem is dat ik Palestijnen als volwaardige mensen beschouw met dezelfde rechten als Israeli's en dat ik niet-Joodse Israëli's als evenwaardige wereldburgers beschouw als joodse Israëli's. Dat bevooroordeelt inderdaad mijn zicht op het probleem.

      Over de anti-semitische retoriek van de Iraanse president heb ik het al in andere reacties gehad.

      Over de crisis in België maak ik me zeer druk, lees mijn recent artikel 'Een reden waarom de Belgische crisis zolang aansleept op deze zelfde website DWM.

      • door Lode Vanoost op maandag 18 juli 2011

        Ik heb me vergist bij het registreren en ben opnieuw begonnen, vandaar twee keer ongeveer hetzelfde.

  • door alexander blaak op maandag 18 juli 2011

    Het is heel simpel, of je bent voor Israel, of je bent voor Iran..... Journalisten die hier omheendraaien zijn onbetrouwbare lieden waarvan de beweegredenen dubieus zijn. Israel heeft nooit een bedreiging geuit aangaande het Westen, Iran doet dat constant.

    • door Lode Vanoost op dinsdag 19 juli 2011

      Men is nooit 100% voor of tegen een staat. Dat is een intellectuele fictie.

      Ik heb tijdens mijn parlementaire carrière zware kritiek geuit over de mensenrechtenschendingen in China, Rusland, Colombia, Iran, Irak, Chili, Birma (Myanmar), Mexico, Oekraïne ... (ik vergeet er nog een paar). Nooit heeft iemand mij daarvoor anti-Rus, anti-Iranees genoemd ... alleen de VS en Israël gebruiken dergelijke loze argumenten. Het is een gewoon een zielige manier om de echte discussie over de argumenten uit de weg te gaan. Welk inhoudelijk argument wordt door dergelijke adjectieven weerlegd?

      Men is voor of tegen het beleid van de regering van een staat of voor of tegen bepaalde aspecten van het beleid van een staat. Ik zie geen enkel probleem of contradictie in het tegelijk aanklagen van de mensenrechtenschendingen in Iran en het aanklagen van de koloniale politiek van Israël, ik zie evenmin een contradictie tussen het bekritiseren van het regime in Iran en het afkeuren van een aanval op Iran.

      Er is ook een groot verschil tussen het uiten van bedreigingen en het effectief uitvoeren van een koloniale repressie. Het ene is retoriek, dat is erg, het andere is realiteit, dat is nog erger.

      Israel bedreigt natuurlijk het Westen niet. Ze zouden wel gek zijn. You don't bite the hand that feeds you.

    • door Erwin.vs op dinsdag 19 juli 2011

      om even belachelijk zwart-wit te gaan denken... dat miste deze discussie nog. Alleen het al dan niet een bedreiging naar het Westen uiten telt? De rest van de wereld speelt niet mee? Laat Israel maar koloniseren, het stoort mij in het Westen niet? Ik ben tegen de staat Israel en het zionistische gedachtegoed. Ik ben ook tegen het regime van Iran. Als dat kan hé...

  • door Peter Braet op dinsdag 19 juli 2011

    http://www.youtube.com/watch?v=ygb6VrW8WZw&feature=player_embedded Ik vind dat wij als Belgen slecht geplaatst zijn om te oordelen over een buitenlands etnisch conflict en wens daarin dan ook geen partij te kiezen. En wat betreft Iran is het niet de vraag of, maar wanneer de oorlog uitbreekt. Erg genoeg voor de mensen die daar wonen, net zoals het erg is voor alle inwoners van Israel/Palestina dat het conflict daar maar niet opgelost raakt.

    • door David op dinsdag 19 juli 2011

      Je kunt toch wel kiezen? Tegen verdere kolonisatie, tegen het verder vernietigen van huizen in Palestina (http://www.ifamericansknew.org/stats/homes.html) , tegen de discriminatoire wetgeving, voor de terugkeer van de 'afwezigen'/vluchtelingen naar hun eigen woonst (als deze nog recht staat)? Zodanig dat er meer op gelijke voet onderhandeld kan worden...

    • door LVE op woensdag 20 juli 2011

      Het filmpje op YouTube (15 seconds in Sderot) ..... bombardementen van het Israëlische leger in Gaza ... Geweld lokt geweld uit, zoveel is wel duidelijk... Daarom is het tijd om andere wegen te kiezen.

  • door Lode Vanoost op dinsdag 19 juli 2011
Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties