Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Nucleaire stresstests: Fanc en Leterme hebben deels gelijk

Het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle (Fanc) heeft gelijk met zijn advies om de nucleaire stresstests uit te voeren volgens 'de hoogste criteria van nucleaire veiligheid'. Ontslagnemend premier Yves Leterme wil ook dat België die hanteert, maar wijst er terecht op dat die strenge criteria in heel de EU moeten worden toegepast.
vrijdag 20 mei 2011

Eurocommissaris voor energie Günther Oettinger moet nu zijn been stijf houden en de strengst mogelijke criteria voor de hele EU nastreven, zoals hij eerder al aankondigde. Deze test mogen niet het soort vijgenblad wordt, zoals de stresstest voor Europese banken van afgelopen zomer. Toch is het precies dat wat nu staat te gebeuren." 

De Europese Raad besloot recent om de ruim 400 nucleaire reactoren in de EU aan een stresstest te onderwerpen. De aanleiding was de kernramp in het Japanse Fukushima. Maar zoals verwacht is de Europese nucleaire lobby, vooral aangestuurd vanuit Frankrijk, sindsdien volop bezig de stresstests af te zwakken.

Afgelopen vrijdag hebben de Europese regulatoren verenigd binnen het ENSREG (European Nuclear Safety Regulator Group) een compromis bereikt over de Europese criteria. In principe is dat aangenomen, omdat de lidstaten tot afgelopen middernacht de tijd hadden om hun veto te stellen. Leterme heeft gelijk dat de criteria in heel de EU hetzelfde moeten zijn, maar verschuilt zich achter de anderen. Hij had zijn veto maar moeten stellen en weet intussen welk compromis er op tafel ligt.

De groene fractie in het Europees parlement kreeg het ENSREG-compromis onder ogen en noemt het "absoluut zwak". Het gaat zeker niet zover als het FANC wil, namelijk niet alleen testen op weerbaarheid tegen natuurrampen, maar ook op de gevolgen van menselijke bedreigingen, zoals cyber-aanvallen, terroristische aanslagen en vliegtuigcrashes.

Het ENSREG wil dit laatste niet en wil bovendien dat de test vrijwillig blijft. Ook garandeert het compromis niet dat de onderzoeken écht onafhankelijk van de nucleaire sector zélf gebeuren. Totaal onaanvaardbaar en bovendien gaat men niet uit van de laatste wetenschappelijke standaarden op het vlak van nucleaire veiligheid. Ook de veroudering van kerncentrales, erg relevant voor Doel 1 en 2, word niet meegewogen in de voorstellen van ENSREG.

Fukushima is wat uit het wereldnieuws en je ziet dat men de kar al begint te keren. Ook in België waarschuwt men nu in de trend van: "mocht de regering het advies van het Fanc volgen, dan dreigen Doel 1 en 2 te moeten sluiten. Die centrales zijn immers niet bestand tegen vliegtuigcrashes". Wat wil men nu: nucleaire veiligheid of makkelijke winsten voor Electrabel? Het 'grote vergeten' na Fukushima is duidelijk al begonnen.

Op 10 juni moeten de Europese ministers voor energie de knoop definitief doorhakken. Intussen moet Oettinger dit ENSREG-compromis van tafel vegen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

Eén reactie

  • door Leo Germeys op donderdag 26 mei 2011

    Zoals bekend hebben de autoriteiten in België besloten de levensduur van kerncentrales met enkele tiental jaren te verlengen. Ik denk dat je niet tegelijkertijd zo'n besluit kan nemen en voldoen aan de voorheen gestelde criteria van publieke veiligheid.

    Fukushima bewijst dat er grote tekorten zijn in de ontwerpcriteria van alle kerncentrales in de Westerse wereld. De eenmalige stresstesten van de Europa Unie kunnen dit gat niet opvullen, ook niet in hun beste versie, omdat stresstesten die rekening houden met de ervaring uit Fukushima leiden tot strengere ontwerpcriteria waaraan de al gebouwde centrales alleen maar kunnen voldoen door constructieve wijzigingen en eventueel vervangende opvolgingsprogramma's. Voor de Belgische centrales "met verlengde levensduur" is dat niet voldoende: de Europese stresstesten zullen hoogstens geschikt zijn voor centrales met een normale levensduur. Dat de oude centrales Doel1 en Doel 2 niet gebouwd zijn om te weerstaan aan de inslag van vliegtuigen spreekt misschien wel tot de verbeelding, maar er komt heel wat meer kijken bij de verlenging van de levensduur. Het is, in de veronderstelling dat de huidige nucleaire energieopwekking een goede keuze is, een goede benadering om de werkelijke levensduur van een centrale zo veel mogelijk te benutten. Maar er is bij mijn weten nog niemand die de werkelijke levensduur voor alle belangrijke onderdelen van een kerncentrale heeft kunnen vastleggen. We weten alleen dat de beslissing die in de jaren 1970 genomen is om de levensduur van dergelijke kerncentrales vast te leggen op 40 jaar, ertoe geleid heeft dat de meeste kerncentrales van dat type die hele tijd werkten zonder de veiligheid van de bevolking in het gedrang te brengen ( als we tenminste de ogen sluiten voor het restproduct Plutonium dat gaat naar kernbommen en voor de overige stralende afval ). Die beslissing tot 40 jaar werd genomen na omvattende programma's van onderzoek over alle aspecten van veiligheid op gebied van materialen, instrumenten, apparaten, regelsystemen en veiligheidcontroles. Hierbij zijn het vooral de materiaaleigenschappen geweest die een grens aangaven die overeenkomt met 40 jaar intensief gebruik. Die omvattende programma's werden betaald met belastinggeld. SInds die tijd zijn er geen aanwijzingen opgedoken die die overeenkomst in vraag stellen. Daarentegen beschikt men vandaag over de mogelijkheid om veel nauwkeuriger te meten dan vroeger, waardoor het geloof versterkt is om veiligheid te kunnen waarborgen door regelmatige controles op het veld volgens het idee dat een grotere scheur in normaal bedrijf pas kan ontstaan na een lange tijd van ontwikkeling van een kleine scheur. Tussen twee controles leeft men dan op de hoop dat die lange tijd van scheurontwikkeling groter zal zijn dan de tussentijd. Dat geloof is dus erg bedrieglijk, zeker als men bedenkt dat we hier spreken over een omgeving met intensieve straling waarvan de mensheid amper 60 jaar ervaring heeft.. Er is niet bewezen dat die stabiele foutontwikkeling ook blijft gelden bij verlengd bedrijf in die omgeving. De kosten voor levensduuronderzoek werden in het verleden gedragen door de gemeenschap en de bedrijven dragen zelf niet de kosten voor onderzoek . voor verlenging van de levensduur met de helft. Deze kosten worden dus terug verlegd naar de gemeenschap die wel de elektriciteit wil maar de kosten ervoor niet kan dragen. Hebben de Belgische autoriteiten dan maar besloten om als eerste en vermoedlijk enige land ter wereld de kerncentrales verder in dienst te houden tot ze het door ondervonden foutenlast begeven, of zijn de Belgische autoriteiten door ministeriële/parlementaire beslissing buitenspel gezet? Suez heeft alle reden om tevreden te zijn over het beleid in België. En de brave Vlamingen en Walen zwijgen. Tot wanneer ook hier een "ongeluk" gebeurt.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties