about
Toon menu
Opinie

Dominique Strauss-Kahn: bon débarras?

Op zaterdag 14 mei werd Dominique Strauss-Kahn (DSK), algemeen directeur van het Internationaal Muntfonds (IMF), en vroeger Frans minister van Economie en (vermoedelijk) huidig socialistisch presidentskandidaat in Frankrijk, opgepakt door de New-Yorkse politie op beschuldiging van ‘aanranding’.
maandag 16 mei 2011

Over feiten die zich afspelen in de intimiteit van een slaapkamer of een hotelkamer kan niemand oordelen. Het is woord tegen woord. Dominique Strauss-Kahn ('DSK') zou naakt uit de badkamer zijn gekomen en een kamermeisje hebben willen aanranden.

‘DSK’ heeft de reputatie een vrouwenloper, charmeur en verleider te zijn, dus niemand zal het nieuws a priori als onmogelijk kunnen afschrijven. De vraag blijft of hij ook daarom is opgepakt en in beschuldiging gesteld. Hoe ernstig de feiten eventueel ook zijn, het lijkt wel omgekeerde klassenjustitie, en dat is even wennen in de Verenigde Staten. Zou het kunnen dat DSK in de weg zat van iemand?

Het ‘nieuwe’ beleid van het IMF

DSK is een vooraanstaand lid van de Franse socialistische PS en zetelde als economieminister in een sociaaldemocratische Franse regering. Vandaar dat de verwachtingen bij sommigen toch wel hoog gespannen waren toen hij algemeen directeur werd van het bij uitstek neoliberale IMF.

Het IMF is een ‘Bretton Woods’-instelling, naast de Wereldbank, en verantwoordelijk voor het handhaven en bevorderen van de monetaire samenwerking in de wereld. Vandaar dat de macro-economische stabiliteit er zeer hoog op de agenda staat.

Wij kennen het IMF vooral omdat het de buitenlandse schuldenlast van de arme landen beheert, beslist over de leningen die landen kunnen krijgen – ook van andere instellingen – en aan welke voorwaarden daarvoor moet worden voldaan.

Het is dit voorwaardenbeleid dat in de neoliberale context vanaf de jaren tachtig de vorm kreeg van begrotingsevenwicht, exportgeleide groei, privatiseringen en dereguleringen. Kortom, de ‘Washington Consensus’ die in alle derdewereldlanden een waar sociaal bloedbad heeft aangericht.

Sinds vorig jaar speelt het IMF ook mee een rol in de ‘reddingoperaties’ voor de eurolanden in moeilijkheden: Griekenland, Ierland en Portugal. Het valt op dat her en der wordt vastgesteld dat "het IMF in die onderhandelingen veel soepeler is dan de Europese Commissie". Koren op de molen dus van wie de Europese Commissie verfoeit, hoewel er misschien toch iets verder moet worden gekeken.

Koerswijziging van het IMF

Begin 2010 begon het IMF zijn ‘fouten’ toe te geven. Het stelde voor het macro-economisch beleid te ‘herdenken’ en in feite de dogma’s van het neoliberalisme op de helling te zetten. Het begon met enkele documenten over de controle op het vrij kapitaalverkeer. Het ging voort met nu en dan soepele reacties op de mogelijke invoering van een financiële transactietaks.

Toen al werd er door sommigen meteen op gewezen dat dit zou kunnen te maken hebben met de voorbereiding van DSK op een mogelijke kandidatuurstelling voor de Franse presidentsverkiezingen in 2012. Dat is zeker niet uitgesloten, maar als de studiedienst – die wordt geleid door een Fransman – dergelijke onderzoeken beveelt, dan betekent het hoe dan ook dat sommige ideeën wel degelijk leven bij de wetenschappers.

Het communicatiebeleid van DSK was hoe dan ook goed uitgekiend – de man heeft permanent vier mensen van communicatiebedrijf Euro RSCG in dienst. Vorig jaar hield hij een pleidooi voor een ‘menselijker economie’. Stilaan begonnen artikels door te sijpelen in Franse tijdschriften over "hoe het IMF was veranderd".

Ik ben er lang niet zeker van dat ze daar in Afrika of in Griekenland iets van hebben gemerkt. Maar hoe dan ook, in financiële neoliberale kringen in Washington, zal DSK zich niet populair hebben gemaakt. Presidentskandidaat of niet – en zeker indien niet -, hij was een storende factor geworden in het consensusverhaal dat sommigen nog steeds vertellen.

Rechts en links in Frankrijk

In Frankrijk zelf heeft zowel de rechter- als de linkerzijde goede redenen om DSK liever niet te zien komen. Het werd de laatste weken almaar waarschijnlijker dat hij zich wel degelijk kandidaat zou stellen voor 2012.

En er werd aan alle kanten gegniffeld toen hij zich vorige week in Parijs liet fotograferen in een exclusieve Porsche. Ha! Een socialist in een Porsche! Hoe ver staat die man wel van de mensen en het echte leven?

Voor de rechterzijde is het verdwijnen van DSK een zegen. President Nicolas Sarkozy doet het barslecht in de opiniepeilingen en komt slechts als derde, achter DSK en achter Marine Le Pen (FN). 

De andere mogelijke kandidaten van links doen het ook niet slecht – behalve Ségolène Royal – maar toch een pak minder goed. François Hollande en Martine Aubry zouden het in een tweede ronde tegen Sarkozy - als die er ooit komt – niet echt makkelijk hebben.

Voor Sarkozy komt het erop aan in de tweede ronde te komen. Zo’n tweede ronde kan hij niet winnen tegen DSK, maar eventueel wel tegen de andere kandidaten van de PS.

Voor de linkerzijde is DSK zowel een troef tegenover de rechterzijde, als een blok aan het been voor de linksen. Zeker, met DSK is er een kans om te winnen van Sarkozy, maar de steun van klein links en het Front de Gauche (nu goed voor ongeveer 10 procent in de peilingen) ligt dan weer moeilijker.

DSK is beslist geen 'linkse jongen' en de andere mogelijke kandidaten doen er alles aan om zich wat progressiever op te stellen. Bovendien blijft DSK een ‘outsider’, hij zat in Washington terwijl de PS-ers in Parijs en elders de dagelijkse problemen moeten opvangen. Kortom, velen zien hem liever gaan dan komen.

De wisselvalligheden van de politiek

Nogmaals, over de feiten waarvan DSK wordt beschuldigd, kunnen we niet oordelen. Wel zijn er voldoende redenen om te twijfelen aan de objectiviteit van de inbeschuldigingstelling. Zou Robert Zoellick van de Wereldbank, of Ban Ki-moon van de VN ook meteen van het vliegtuig worden geplukt als een kamermeisje zegt dat ze iets fout deden?

In Washington én in Parijs zitten voldoende mensen die DSK een voetje willen lichten. De Franse politiek zal er door beïnvloed worden. En dat is wellicht de zwaarste les die we uit deze feiten moeten trekken.

Het is niet langer de ideologische inhoud van de programma’s van de presidentskandidaten die de doorslag geeft, maar hun morele gedrag en de manier waarop daarmee wordt omgesprongen.


Francine Mestrum is doctor in de sociale wetenschappen. Zij doet onderzoek naar globalisering, armoede, ontwikkeling en internationale organisaties.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

27 reacties

  • door Karel op maandag 16 mei 2011

    "Wel zijn er voldoende redenen om te twijfelen aan de objectiviteit van de inbeschuldigingstelling."

    Wélke? Dit artikel bevat veel verdachtmakingen, maar niets concreets.

  • door Francine Mestrum op maandag 16 mei 2011

    Concrete redenen: voldoende tegenstanders; vergelijking met andere hoge pieten; Gevolg: gerede twijfel - niets meer - zoals zovele anderen.

    • door Karel op maandag 16 mei 2011

      Nee, een vergelijking met een hypothetische situatie waarin Ban-Ki Moon (trouwens diplomatiek immuun) of Robert Zoellick van dergelijke feiten zouden verdacht worden. Waarop baseer je je? Je kan je natuurlijk afvragen of andere motieven zijn, maar dan heb je wel wat meer concrete aanwijzingen nodig. "Objectieve redenen" heb ik nog niet gezien, zeker omdat ik het argument dat hij tegenstanders had niet relevant vindt. Iédere hoge pief heeft tegenstanders.

    • door dan op woensdag 18 mei 2011

      Het hoge woord is eruit, waarvoor dank, Hélène P. Alleen is deze reactie hierboven zo zwak dat ze beschamend is.....

  • door Mark VH op maandag 16 mei 2011

    @Karel: de redenen zijn de motieven. Namelijk dat DSK Sarkozy het vuur aan de schenen had kunnen leggen bij de aanstaande presidentsverkiezingen. Voorts zou een lid van de UMP-jeugd nog voor het hele gebeuren wereldkundig werd gemaakt via de media reeds getwitterd hebben wat er was gebeurd omtrent DSK. We (behalve dan de betrokkenen) zullen nooit weten wat er exact gebeurd is maar het kan evengoed een beschadingsoperatie geweest zijn vergelijkbaar met Julian Assange.

    • door Karel op maandag 16 mei 2011

      Het kan een buitenaards complot geweest of een poging van Bart De Wever om de Franstaligen te pesten. Dat DSK tegenstanders heeft, zoals iedereen in een hoge positie, dat hoef je niemand uit te leggen. Maar beweren dat Sarkozy of iets dergelijks de NYPD controleert, dat is toch wel twee bruggen te ver en vereist iets meer bewijs van "het motief was er".

      • door Mark VH op maandag 16 mei 2011

        Waar heb ik dan beweerd dat "Sarkozy of iets dergelijks de NYPD controleert"? Misschien eerst beter lezen wat er staat geschreven.

  • door Johan op maandag 16 mei 2011

    Als ik me goed heriner was hij DE linkse studentenleider uit mei 1968 ?

    • door christophe op maandag 16 mei 2011

      U verwart met Cohn-Bendit.

  • door Le petit guignol op maandag 16 mei 2011

    Links heeft het altijd moeilijk als één van hun helden van het voetstuk valt, maar om dit heerschap nog te blijven verdedigen...faut le faire.

    • door DirkVH op maandag 16 mei 2011

      Inderdaad, links heeft het tegenwoordig altijd moeilijk. Want als je de fora, kranten, ... leest en media volgt: alles wat mis gaat is tegenwoordig de schuld van de socialisten. Alsof we de wereld al een eeuw onder een linkse dictatuur gebukt gaat. Man, man wordt wakker! Btw, links zou van minder paranoia worden. Herinner je de rainbow warrier door Frankrijk tot zinken gebracht is. Faut le faire.

    • door Le grand guignol op dinsdag 17 mei 2011

      Eerst en vooral: 'links' staat niet op een voetstuk maar tussen de mensen, op dat vlak kan men DSK niet echt socialistisch en/of links noemen. Tot daar klopt uw beperkte argumentatie, die evenwel geen argumentatie is maar eerder een slogan.

      Daarnaast liet DSK twee weken geleden in een interview met - als ik me niet vergis - 'Le Monde' ontvallen dat men er waarschijnlijk alles aan zou doen om hem en/of zijn reputatie te beschadigen met oog op de Franse presidentsverkiezingen. Expliciet verwijst hij (zelf) in het interview naar zijn reputatie als rokkenjager. Meer nog: uitdrukkelijk zegt hij dat de oppositie (i.e. Sarkozy) er niet voor zal terugdeinzen om hem te betrekken in een of andere verkrachtingszaak.

      De ene week zelf de aandacht vestigen op mogelijke 'valstrikken en laffe toeren' en zich de daarop volgende week, van geen kwaad bewust, vergrijpen aan voornoemde praktijken...faut le faire.

      Daarnaast is er een vrouwelijke getuige, eveneens 'logee' in het hotel op het desbetreffende ogenblik, die DSK om half één heeft zien uitchecken aan de balie van het hotel, terwijl de vermeende verkrachting gebeurd zou zijn omstreeks 12.40u. Blijkbaar had iemand van de UMP zich ook van tijdstip vergist aangezien hij het voorval op internet publiceerde alvorens het daadwerkelijk had plaatsgevonden.

      Daarenboven maakt het hotel waar DSK logeerde deel uit van de Franse Sofitel groep en is het geenszins nodig voor een Franse tegenpartij om het zaakje te regelen via ingewikkelde en buitenlandse omwegen, etc. etc.

      Tot slot verloopt de vermeende verkrachtingszaak analoog met de wijze waarop Assange aangeklaagd werd. Eerst één klacht en vervolgens schieten andere klachten als paddenstoelen uit de grond. Telkenmale bestaat er een link met de VS. In het verleden werd DSK aangeklaagd i.v.m. seksuele intimidatie t.o.v. een medewerkster bij het IMF, maar hij werd daar in 2002 van vrijgesproken.

      Het betreft hier geen verdediging van 'een linkse rakker', dan wel het rechtsbeginsel dat iemand onschuldig is tot het tegendeel bewezen wordt - iets wat men zelfs binnen 'de media' selectief vergeten blijkt te zijn. Vandaar dat de analyse van Mevr. Mestrum naar mijn mening een interessante hypothese vormt, die heel wat beter gefundeerd is dan uw 'links sokkel'-argument.

      (Voortgaande op uw 'nickname' mogelijk last van grootheidswaanzin en hoogmoed, terwijl zogezegd de integere 'linkse kracht' te vertegenwoordigen door gelijkgezinden in uw reacties steeds de mantel uit te vegen en het niet nalaat de man/vrouw in plaats van de bal te spelen... faut le faire. Een doordenker!?)

    • door Jan D op dinsdag 17 mei 2011

      De PS in Frankrijk (en elders) links noemen is mij wel een Lange Wapper te ver...

  • door han op maandag 16 mei 2011
    • door Le petit guignol op maandag 16 mei 2011

      Dag Dirk, kan je misschien verduidelijken waar ik het juist heb over "alles is de schuld van links" en " linkse dictaturen in mijn post? BIj voorbaat dank.. Ik ben 100% voor een sterk links, dat kan alleen maar gezond zijn in een democratie, dus maak je maar geen zorgen. Ik denk dat het eerder de auteur van dit stuk is die weer een rechts complot ziet om links te destabiliseren in de aanhouding van DSK, wat toch wel weer jammer is.

  • door Eric Rosseel op maandag 16 mei 2011

    Schuldig of niet? In wezen politiek irrelevant (alleen voor Dag Allemaal; dat een "links idool" zoals prof. Jean Bricmont zich op Facebook met dat soort leedvermaak inlaat - en zich qua de affaire DSK daartoe beperkt, vind ik bepaald bedroevend voor een man die beweert een reïncarnatie va, ontluisterend zelfs. Soit). Objectieve inbeschuldingstelling? Mogelijk, maar een dergelijk opzet kan ook averechts uitdraaien. In ieder geval is de conclusie van Francine correct: politici (en partijen in hun geheel) profileren zich niet meer met een concreet programma maar via image-building in de media. De politici moeten daarbij qua persoonlijkheid zuiver en onkwetsbaar zijn (vreemd at we elke minuut op tv seksueel gestimuleerd worden, maar in de échte wereld is een onhandigheid snel een zwaar misdrijf); de partijen maken zich er van af met vage woorden waar niemand tegen kan zijn. Wat bedoelt bv. de sp.a met een "sociale staatshervorming". Wat betekent dit woord "sociaal" concreet? Niemand die het weet, zelfs niet binnen de sp.a. (ook niet bij Rood! etc), want vraag je er naar dan krijg je omschrijvingen waarin het woord "sociaal" zelf weer opduikt. Deze evolutie is niet van vandaag. In België is het maken van politici via de media al begonnen met Van Rossem in 1991. In de mate dat alle partijen eigenlijk slechts varianten van hetzelfde zijn (alle partijen zijn het erover eens dat we een 20 miljard moeten besparen, dat er een 'staatshervorming' moet komen, dat justitie moet hervormd worden dat de welvaart gevrijwaard moet worden, etc) , is de logische consequentie dat je verkiezingen maar kunt winnen door de inzet van "charismatische" figureren. En krijg je ook het fenomeen dat, zoals in Italië, men uit zwakte een Berlusconi moet zien klein te krijgen door zijn frivoliteiten in de verf te zetten (frivolitetien waaraan de aanklagers zich doorgaans zelf ook bezondigen). Eigenlijk betekent het dat de "politiek" maatschappelijk geen rol meer speelt. Instellingen zoals het IMF wel: in die zin is de arrestatie van DSK en de herrie errond het bewijs dat IMF en aanverwanten veel belangrijker zijn geworden dan nationale regeringsleiders. Zoals in België ook al 340 dagen of zo blijkt.

    • door Eric Rosseel op maandag 16 mei 2011

      sorry voor de tikfouten. ik drukte op de toets voor ik kon nalezen.

      • door Le grand guignol op dinsdag 17 mei 2011

        Via 'bewerken' - in het oranje onder uw reactie - kan u eventuele schrijffouten na publicatie corrigeren.

    • door jozef H. op dinsdag 17 mei 2011

      "Schuldig of niet? In wezen politiek irrelevant". Ah bon?

      "De politici moeten daarbij qua persoonlijkheid zuiver en onkwetsbaar zijn (vreemd at we elke minuut op tv seksueel gestimuleerd worden, maar in de échte wereld is een onhandigheid snel een zwaar misdrijf)..." Ah bon?

      DSK wordt niet verdacht van frivoliteiten of van een "onhandigheid", maar van verkrachting. Best mogelijk dat hij onschuldig is. Maar àls hij schuldig is, is hij niet schuldig aan een libertijnse pekelzonde. Een IMF-baas en socialistisch politicus die er geen been in ziet om een Afrikaanse kamermeid te verkrachten, dat is politiek zeer relevant.

      Het linkse commentariaat zou toch even kunnen stistaan bij het lot van die Afrikaanse kamermeid.

  • door Herman L op dinsdag 17 mei 2011

    ... het is hoogstens een links-liberale maar eerder een centrum-rechtse vlerk waarvoor de Europese socialisten zich diep zouden moeten schamen. Behalve zijn voorliefde voor de 'derde weg' van Blair (als hij al niet verder naar liberaal rechts is opgeschoven) is er ook zijn keuze van politieke vrienden. Zeer recent nog kwam hij in opspraak door als een van de laatste Europese en Franse toppolitici, en weken na het begin van de Tunesische opstand tegen dictator Ben-Ali, de verdediging op te nemen van deze autocraat die hij als zijn 'vriend' beschouwde. En welke socialist heeft het recht om kamermeisjes - of welke vrouw dan ook die beroepshalve verplicht is om hem van dienst te zijn of met hem samen te werken - te behandelen als willoos sex-speeltje? Van rechtse conservatieven als Lubbers, Berlusconi of zoveel adellijke lieden uit het ancien regime kun je dat gebrek aan respect voor toevallig binnen het bereik van hun klauwen aanwezige machtelozen verwachten, maar van socialisten met verantwoordelijkheidszin meen ik te mogen veronderstellen dat ze alle mensen, wat ook hun rang of stand is, in hun menselijke waardigheid laten. Er bestaat inderdaad zoiets als het vermoeden van onschuld, maar het klopt niet dat er 'voldoende redenen zijn om te twijfelen' aan de beschuldigingen van de hotelbediende: het voorval in Washington is kennelijk niet het eerste voorbeeld van het wangedrag, de zelfgenoegzame arrogantie en de bedenkelijke ethiek van DSK. Een presidentskandidaat en zeker een socialistische presidentskandidaat onwaardig.

  • door anoniempje op dinsdag 17 mei 2011

    Of DSK effectief over de schreef gegaan is of niet, is volstrekt irrelevant. De enige ernstige niet-liberale tegenwind in Europa is dood! Griekenland, Spanje en Ierland zijn nu vogels voor de kat. Frankrijk kan nu kiezen tussen Sarko of Marine ... DSK is slechts neo-liberale, collateral damage. Pech voor wie het anders wil.

  • door Hélène P op dinsdag 17 mei 2011

    Dank, Francine. Als een doorgaans felle tegenstandster van complot-theorieën, heb ik deze keer ook wel degelijk twijfels. Dit soort vuile streken is niet ongewoon in de milieus en voor de redenen die Francine noemt.

    • door Herman L op donderdag 19 mei 2011

      Als de beschuldigde een oprechte socialist met verantwoordelijkheidszin was, zou ik ook geneigd zijn rekening te houden met een samenzweringshypothese, maar in dit geval gaat het in mijn ogen om de typische 'vuile streken' van een zelfgenoegzame geldmagnaat met een overontwikkeld machotemperament dat elk empathisch vermogen mist. Een machtswellusteling die spuwt op arbeiders en lagere bedienden (of ze met geweld dwingt tot het bevredigen van zijn libido, wat nog vernederender is). Let wel, ik ben geen tegenstander van buitenechtelijke relaties of overspelige pleziertjes, en vind het schandalig dat de kranten in hun lijstjes van andere sexverslaafden ook steevast Mitterand vermelden, maar wat zich in het hotel van DSK heeft afgespeeld (en elke verkrachting) is machtsmisbruik dat tot een heel andere categorie gerekend moet worden.

  • door Sofie Tel op dinsdag 17 mei 2011

    Eindelijk een socialist die belangstelling heeft voor het hotelpersoneel.

  • door Herman L op donderdag 19 mei 2011

    Ik vrees dat DSK niet alleen al zijn kracht, al zijn energie en al zijn tijd, maar vooral al zijn geld (zijn financiële kracht, inzetbaar voor borgsommen en omkoping) zal inzetten om zijn vrijspraak af te dwingen. Alleen al het bestaan van de mogelijkheid om via borgsommen te ontsnappen aan opsluiting illustreert hoe corrupt het juridische systeem in de USA in feite is. Regelrechte klassejustitie. Gelukkig pakt zelfs dat voorlopig nog niet voor 'onze' verkrachter. Momenteel is zijn verdediging gebaseerd op het typische macho-argument dat de vrouw het zelf gewild heeft. Aanvankelijk probeerden de conspiracy believers ons te doen geloven dat DSK een alibi had (dat hij op het moment van de verkrachting bij zijn dochter was).

    • door Herman Luyckx op vrijdag 20 mei 2011

      Helaas heeft heeft DSK zich uiteindelijk dus wèl kunnen vrijkopen. Hij heeft nu alle tijd en ruimte om zijn geld zo aan te wenden dat hij het hele verhaal naar zijn hand kan zetten. Klassejustitie in het kwadraat. Zucht...

      • door Herman Luyckx op vrijdag 1 juli 2011

        En zie: de rijkste zal het weer halen. De volgende stap is dat DSK binnenkort een onmetelijke schadevergoeding eist. Omdat nu blijkt dat de hotelbediende in haar leven ook wel eens gelogen heeft en met drugs in aanraking kwam, is haar klacht opeens ongeloofwaardig. De kleine man of vrouw moet heilig zijn, of op zijn minst een doorbrave duts die volgens de Amerikaanse burgermoraal leeft, of hij/zij is vogelvrij voor de grillen van de superrijke machtspersoon die zijn/haar pad kruist.

      Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties