Een nieuwssite die

reclamevrij
onafhankelijk
kritisch
en gratis is?

Dat kan!

Maar enkel dankzij jouw steun

Steun ons nu!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

De nota over de ontmanteling Kinderrechtencommissariaat en Vredesinstituut doorgelicht

Bart Caron en John Crombez trekken "voorbarige conclusies" uit de nota over de toekomst van het Vredesinstituut en de Kinderrechtencommissaris, reageert Vlaams parlementsvoorzitter Jan Peumans (N-VA). Aan het begin van de nieuwe vergadering van de werkgroep van woensdag wordt een nieuw verslag opgesteld dat wel wil rekening houden met de opmerkingen van SP.A en Groen!.
dinsdag 3 mei 2011

“Dit is maar een insteeknota. Hij is zeker niet te nemen of te laten”, zegt de woordvoerder van Jan Peumans. De voorzitter van het Vlaams parlement had dinsdag een ontmoeting met Bart Caron (Groen!) en John Crombez (SP.A). De twee parlementsleden hadden maandag laten weten dat ze opstappen uit de werkgroep.

In een nota die ondertekend werd door Jan Peumans staan verschillende scenario's. Een ontmanteling van het Kinderrechtencommissariaat en het Vredesinstituut is het minst verregaande scenario. John Crombez en Bart Caron vonden hun eigen voorstellen (om de instellingen te behouden) niet terug in de nota.

Peumans is bereid om de nota aan te passen. Dat zal gebeuren aan het begin van de vergadering van de werkgroep die woensdag op de agenda staat. Als de huidige nota in de vuilnisbak belandt, zijn zowel Caron als Crombez bereid om opnieuw deel te nemen aan de werkgroep. 

Op de eerste vergadering van 4 april die als basis diende voor de nota werd volgens Crombez en Caron met geen woord gerept over een mogelijke afschaffing van het Vredesinstituut of de Kinderrechtencommissaris. De verharding van de toon is er gekomen toen verschillende fracties hun verlanglijstje opstuurden naar Jan Peumans.

Onafhankelijkheid

De teneur van de nota is opvallend weinig wollig. “Bijna over alle fracties heen worden er in min of meerdere mate vragen gesteld bij de onmiddellijke meerwaarde die deze drie instellingen (Vredesinstituut, Kinderrechtencommissariaat en Het Instituut voor Samenleving en Technologie, nvdr) hebben voor de dagdagelijkse werking van het Vlaams Parlement”, zo staat in de inleiding.

Wat mogelijke besparingen betreft, stelt de nota vast dat het moeilijk is om “binnen het huidig decretaal kader belangrijke nieuwe financieel synergieën te vinden”. Dat kader verzekert immers de autonomie van de instellingen. Begrijp: om nog meer te besparen, zal er moeten getornd worden aan de onafhankelijkheid van de instellingen.

Vervolgens somt de nota voor elk van de instellingen een reeks scenario's op. Het eerste scenario is telkens de volledige afschaffing van de instellingen. “Een aantal fracties stellen fundamenteel het voortbestaan van het KRC in vraag. Zo pleiten meerdere fracties er voor om de instelling integraal over te hevelen naar de Vlaamse Gemeenschap (bv. naar Kind en Gezin)”, zo staat er in het hoofdstuk over het Kinderrechtencommissariaat.

De 'minimale' scenario's stellen voor om het Kinderrechtencommissariaat in stukken te hakken. De adviesfunctie van het KRC zou kunnen verhuizen naar Vlaamse Welzijns-, Gezondheids- en Gezinsbeleid (WVG). De onderzoeksopdracht zou uitbesteed worden aan de universitaire wereld. Sensibiliseren en informeren zou de educatieve dienst van het Vlaams parlement overnemen.

Ook de informatieopdracht van het Vlaams Vredesinstituut zou bij die educatieve dienst terechtkomen. Onderzoekers zou het VVI niet meer nodig hebben als die taak kan uitbesteed worden aan de universiteiten.

Van onafhankelijke instellingen die zelf onderzoek doen en daarover vrij communiceren zou in dat geval geen sprake meer zijn.

Vredesinstituut is 'conflictueus'

In de nota wordt ook vrijuit gesproken over de bedoelingen van sommige fracties in het Vlaams parlement. “Sommige fracties en parlementsleden klagen aan dat de Kinderrechtencommissaris politieke uitspraken doet”, staat er te lezen. “Nochtans”, vult Peumans aan, “staat in het oprichtingsdecreet wel degelijk dat de Kinderrechtencommissaris uitspraken mag doen.”

Even verder in de nota wordt dat nog explicieter vermeld: “Nogal wat fracties hebben principieel opmerkingen over het “conflictueuze” karakter van de adviesverlening van het VVI. Diezelfde fracties vinden dat het VVI geen commentaar mag geven over het verslag van de Vlaamse regering aan het parlement over de wapenexport. Deze fracties vinden dat het VVI zich gedraagt als een actor in het partijpolitieke spel.”

Het Vlaams Vredesinstituut publiceert niet alleen droogweg de cijfers van de Vlaamse wapenexport, maar geeft daar ook commentaar bij. Dat 2010 bijvoorbeeld een recordjaar was voor de wapenexport naar de Arabische wereld, onder meer naar dictaturen die zwaar te keer gingen tegen democratische betogers.

“Sommige politici vinden dat soort boodschappen lastig en dus willen ze die lastigaards kortwieken”, zegt Bart Caron van Groen!.

Johan Sauwens in 2009: “Afschaffen”

Het is niet de eerste keer dat de zogenaamde paraparlementaire instellingen onder vuur liggen. In 2009 gooide Vlaams parlementslid Johan Sauwens (CD&V) een knuppel in het hoenderhok. Het Instituut Samenleving en Technologie noemde hij een “absolute overbodigheid”. Ook het Kinderrechtencommissariaat mocht voor zijn part “ontmanteld” worden.

Geen wonder dus dat sommigen ook in de richting van CD&V wijzen als aanstokers van de harde standpunten in de nota. “Ja, er zijn blijkbaar fracties die pleiten voor een afschaffing. Ik weet niet welke fracties dat zijn. Alleszins CD&V niet”, reageert Carl Decaluwé die voor CD&V in de werkgroep zit. 

Het voorstel om het Kinderrechtencommissariaat over te hevelen naar Kind & Gezin komt dus niet van CD&V?

Carl Decaluwé: “Dat zijn pistes die hier en daar werden gelanceerd. Dat moet besproken worden. Dat is trouwens niet afschaffen. Dat is verplaatsen.”

Heeft Johan Sauwens mee geschreven aan de voorstellen van CD&V?

“Sauwens heeft zoals alle collega's voorstellen gedaan.”

Heeft CD&V een probleem met het “conflictueuze karakter” van het Vredesinstituut?

“Het klopt dat er collega's zijn die daar opmerkingen over maken. De nota is dan ook een opsomming van standpunten. Iedereen heeft recht op een mening.”  

Volgens Decaluwé dreigt het te stuiven op de vergadering van woensdag. “Het is niet de eerste keer dat we afspreken om iets intern uit te praten en dat het dan breed in de gazetten staat. Ik ben dan ook niet van plan om morgen uren te discussiëren. Als het zo niet lukt, gaan we de kaasschaafmethode voorstellen en dan krijgt iedereen 10 procent minder. Ik ga niet aanvaarden dat de paraparlementaire instellingen dankzij de commotie aan de besparingen ontsnappen.”

Dat de paraparlementaire instellingen de besparingsdans ontspringen, klopt alvast niet. In 2010 daalden de werkingskosten van het Vredesinstituut al met 9,3 procent in vergelijking met 2009.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

2 reacties

  • door J. Blommaert op dinsdag 3 mei 2011

    "Onmiddellijke meerwaarde". Ik heb dat woord ook al gehoord als het over hoger onderwijs gaat. In Groot-Brittanië reduceert Cameron de subsidies voor universitaire programma's met 80%, want mensen moeten maar investeren in hun toekomst en dus risico's nemen. Enige uitzondering: die programma's die "onmiddellijke meerwaarde" hebben. Die programma's zijn opleidingen die 'ready-made' werknemers leveren voor hoog-performante bedrijfs-sectoren zoals bio-engineering, medicijnen, farmaceutische wetenschappen e.d. Wat goed is voor bedrijven heeft "onmiddellijke meerwaarde", wat goed is voor de de samenleving heeft dat niet. Simpele logica, simpele vaststelling.

    Mensen, laat dit soort 'details' niet zomaar passeren!

    • door Johan Leman op woensdag 4 mei 2011

      Het wordt meer en meer duidelijk dat we met een soort beleid geconfronteerd worden waarin elke tegenspraak of onafhankelijkheid afgestraft wordt. De "warme samenleving" die men ons voorbereidt, lijkt meer en meer op iets waarin iedereen aan de formats zal moeten beantwoorden van enkele groepen van "goed gevoede" mensen, een in onze plaats denkende overheid en de er dichtbij aanschurkende omgeving. Er moet dringend nagedacht worden over andere vormen van politiek, waarbij de reële thema's voor de toekomst en de reële waarden aan bod komen. Bloemen die bloeien moeten kunnen blijven bloeien. Het kan niet de roeping van politiek zijn om alles wat onafhankelijk bloeit te knakken. Het begint dringend tijd te worden dat er iets gaat bewegen in Vlaanderen dat 'anders' klinkt. Vooruitgang, sociaal en economisch, is perfect mogelijk zonder dat het culturele of sociale moeten afgebroken worden. Meer nog... economische vooruitgang maakt zelfs meer kans bij zulke culturele en sociale rijkdom. Dit zien we toch overal waar de zaken goed gaan!?

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties