about
Toon menu

Syriërs vrezen etnische twisten

Sinds enkele weken zijn er ook in Syrië betogingen. Intal legde zijn oor te luisteren bij Tamia, een intal-lid uit Syrië die alles op de voet volgt en dagelijks met familie en vrienden belt. Het werd een getuigenis over de gebeurtenissen in Lattakia.
zondag 3 april 2011

Kan je ons vertellen wat er de laatste week in Lattakia gebeurd is?

"Vorige week kwamen in Lattakia enkele honderden mensen op straat. Net zoals in een aantal andere steden. Lattakia is de thuisbasis van de president Bashir al-Assad en er wonen vooral alawieten (een sjiïtische strekking binnen de islam), soenieten en christenen."

"Tijdens de betoging van vorig weekend stonden betogers tegenover voorstanders van de president, met daartussen politiemensen. Van 25 tot 31 maart verschenen er gemaskerde mannen die schoten vanuit auto's en van op daken. Dertien mensen kwamen om, zowel burgers als politiemensen. Gelukkig konden zowel de inwoners als de politie de gewapende mannen aanhouden en werd het kalmer in de stad."

"Maar er gebeurde nog meer waardoor de mensen zich vragen begonnen te stellen. Zo werden in de wijken waar vooral alawieten wonen geruchten verspreid, dat mensen uit de soenitische buurten zich bewapenden om hen aan te vallen. In de soenitische wijken waren er geruchten dat de alawieten hen zouden aanvallen. Niemand weet wie deze geruchten verspreidt."

"Gelukkig praatten de mensen na een eerste golf van paniek met elkaar. Je moet weten dat er in Lattakia geen tegenstellingen zijn tussen de gemeenschappen. Iedereen heeft vrienden in de verschillende wijken. Zo werd snel duidelijk dat iemand de gemeenschappen tegen elkaar wilde opzetten. Door de organisatie van buurtcomités zijn de inwoners van Lattakia er in geslaagd om dit gevaar af te wenden. Toch ben ik er niet erg gerust in en ben ik bang dat er nieuwe provocaties gaan volgen om mensen tegen elkaar uit te spelen."

Wie is er in Syrië de laatste weken op straat gekomen?

"Alles wat er nu gebeurt, is zeer verwarrend. In heel Syrië kwamen er tot op vandaag twee- tot drieduizend mensen op straat om te protesteren. Gisteren, vrijdag, betoogden telkens enkele honderden mensen in onder meer Lattakia, Banias, Damascus, Qamishli en Deraa. Het is niet duidelijk welke eisen ze hebben. Behalve de algemene vraag naar meer democratie, is er geen platform. Deze mensen zijn helemaal niet georganiseerd. Daar tegenover staat dat er op woensdag 30 maart 600.000 mensen in het hele land op straat kwamen uit steun voor de president.”

“In de toespraak van Assad, die op de betoging volgde, verwees de president naar buitenlandse inmenging. Ik weet niet of dit waar is, sommigen denken van wel, anderen geloven dat het een manier van Assad is om de bevolking af te schrikken. Veel mensen waren teleurgesteld in de speech van Assad. Iedereen verwachtte dat hij zou bevestigen dat de noodwet zou opgeheven worden en dat politieke partijen toegelaten zouden worden, maar dat is tot nu toe niet gebeurd."

"Je moet weten dat er in Syrië bijna niet over politiek kan gediscussieerd worden en dat er een politieke repressie is. In de jaren tachtig gebeurde dit op een gewelddadige manier tegenover de moslimbroeders die zich bewapend hadden en tegenover de communisten."

"Op donderdag 31 maart heeft de president wel toegezegd twee commissies op te richten. Eén ervan moet voorstellen formuleren om de noodwet op te heffen, een tweede moet oplossingen voorstellen voor zo'n 200.000 Syrische koerden die geen papieren hebben. De voorstellen moeten op 17 april klaar zijn."

Wie heeft er belang bij provocaties zoals in Lattakia?

"De bevolking in ieder geval niet. Er is onder de bevolking een vrees dat Syrië dezelfde weg op gaat als Libië of Irak. Een land in chaos waarbij de verschillende bevolkingsgroepen tegen elkaar opgezet worden. En als er een buitenlandse inmenging komt, of zelfs een militaire aanval, dan zal de bevolking zich zeker aan elkaar sluiten, ze hebben er alleen maar bij te verliezen."

"Je moet weten dat de situatie van de Syriërs er de laatste jaren op vooruit is gegaan. Via economische hervormingen kregen privé-firma's meer mogelijkheden. De middenklasse leeft er goed en droomt ervan een auto te kopen.”

“De gebeurtenissen in Lattakia hebben aangetoond dat de mensen in staat zijn om de etnische verschillen te overstijgen, maar het is niet uit te sluiten dat ze door provocaties opgedreven worden. En wie weet, misschien sluiten alle Syriërs zich wel bij elkaar aan, en komt er een revolutie zoals in Tunesië of Egypte.”

Mario Fransen is stafmedewerker bij de solidariteitsbeweging Intal

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

4 reacties

  • door dan op maandag 4 april 2011

    Graag een beetje ernstig blijven. Ik betwijfel niet dat er Syriërs zijn die de gebeurtenissen zo zien, maar dan moet je er ook bij vertellen dat het Assad-aanhangers zijn. ‘k Neem aan dat je geen enkele Westerse bron terzake als betrouwbaar zal beschouwen, vandaar dat ik mij tot Aljazeera beperk. Maar, behalve de pers onder controle van Asssad heb ik niks gelezen dat Aljazeera’s verslag in vraag stelt.

    De Jasmijnrevolutie deinde zowel in het Midden Oosten als in Afrika uit omdat de bevolking door Tunesië en Egyopte, voor het eerst sinds lang, hoop kreeg op verandering (meer vrijheid en democratie). Zodra Khaddafi bewees dat brutale repressie daar paal en perk aan kon stellen vatten de bestaande elites de hoop op hun eigen volk eveneens zo in toom te kunnen houden.

    De analogie en chronologie tussen Syrië, Bahrein, Yemen en Lybië is inzake de toenemende repressie uiteraard opvallend. Het eerste artikel gaat in op de provocateurs in Lattakia die de eenheid van de protestanten willden verstoren, De andere geven aan waarom er protesten zijn….

    http://english.aljazeera.net/indepth/features/2011/04/20114212305013394.html

    http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/04/20114314059483767.html

    http://english.aljazeera.net/indepth/features/2011/03/2011331134947323374.html

    http://english.aljazeera.net/indepth/opinion/2011/03/201133016057968929.html

    • door jorisdewinter op maandag 4 april 2011

      Beste Dan, Misschien kan voor U Aljazeera "de"objectieve ,onbetwistbare nieuwsbron zijn,maar daar mag evenveel aan getwijfeld worden als een tegengestelde mening als pro- Assad word afgedaan. Ik denk dat elke beweging/protest zijn eigen specificiteiten heeft en dat daarom "veralgemeningen" weinig bijbrengen aan begrijpelijke analyses. Zoals zo dikwijls zijn er allerlei pogingen gaande van behoudensgezinde status-quo tendensen tot echte progressieve veranderingsdynamieken intern aanwezig, maar wees niet naïef dat ook de supermachten hun "verborgen"agenda's uitspelen,afhankelijk van al dan niet meegaande dictators of dwarsliggende democraten. Hoeft er een tekening bij, wie belang kan hebben bij chaos en verdeeldheid in Syria?

      • door dan op maandag 4 april 2011

        Men heeft mij geleerd de interne tegenstellingen te analyseren om zo beter in te kunnen schatten hoe buitenlandse krachten daarop eventueel kunnen inspelen. Het dagelijks opvolgen vand e gebeurtenissen helpt daarbij. Mogelijks kan je op de website hieronder terugvinden op welke dag(en) de protesten afweken van een strijd voor vrijheid en democratie en aangeven hoe ze daarbij gemanipuleerd werden door buitenlandse krachten? http://en.wikipedia.org/wiki/2011_Syrian_protests Dan kunnen we eens nagaan wat er op die dag juist gebeurd is. Het initieel artikel is niet zomaar een getuigenis maar neemt het discours van Assad over dat eenvoudig weg het discours is van elk authoritair regime, wereldwijd en door de tijd heen: we brengen economische vooruitgang, dixit Moebarak, Ali, Khaddafi,..... Geen wonder dat Saoedi-Arabië het geschil bijlegt en Assad schouderklopjes geeft... De eindconclusie is dat het een mirakel is dat in al die landen er protest is tegen de gevestigde machtselites die hun eigen volk onderdrukken(cfr zelfde Wikipedia, rubriek; "See also").

  • door T.T. op maandag 4 april 2011

    Dit lijkt me een correcte analyse. Al gaat het niet om etnische, maar om religieuze twijsten.

    Het bijzondere aan Syrië is de machtspositie van de alawieten in het regime. De alawieten vormen amper een tiende van de bevolking. Hun praktijken verschillen zo van de andere moslims (geen gesluierde vrouwen, alcohol drinken mag, viering van christelijke feestdagen) dat ze door de soennieten, de grote meerderheid in het land, vaak zelfs niet als moslims worden beschouwd. Bovendien vormden de alawieten vroeger een achtergesteld bergvolk, waar de rest van de Syriërs op neerkeek.

    Het regime ijvert dan ook ook voor een lekenstaat waar alle religies gelijk worden behandeld. Anderzijds vertoont de soennietische meerderheid juist een tendens tot striktere toepassing van de sharia. Er zijn steeds meer boerka's op straat te zien en steeds minder restaurants schenken alcohol.

    Democratisering zou kunnen leiden tot een alleenheerschappij,van de soennietische meerderheid, met nadelige gevolgen voor de alawieten, maar ook voor de andere sji'ietische en christelijke groepen (samen nog geen derde van de bevolking). En een revolutie zou wle eens snel kunnen ontaarden in een bloedige afrekening met de alawieten.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties