Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Breaking News: EU-leiders breken met Israël

De invasie in Gaza in 2009, waarbij 1300 slachtoffers vielen waaronder 400 kinderen, was al een doorn in het oog van Europa. De brutale aanval op de boten met humanitaire hulp vorig jaar deed daar nog een schep boven op. Nu Netanyahu ingestemd heeft met de bouw van honderden huizen voor kolonisten, is de maat vol. De regering van Israël wordt niet langer gezien als een gesprekspartner voor de EU.
zondag 13 maart 2011

De aandacht van de EU-leiders gaat nu in de eerste plaats uit naar het beschermen van de Palestijnse bevolking. Alle opties worden daartoe bestudeerd.

Netanyahu is persona non grata voor de Europese Unie. “Premier Netanyahu moet de macht onmiddellijk afstaan. Zijn regime heeft alle legitimiteit verloren en is niet langer een gesprekspartner voor de Europese Unie”.

Zo staat in de verklaring die de staatshoofden en regeringsleiders hebben goedgekeurd op een speciale bijeenkomst in Brussel. Het gebeurt zelden dat de EU-lidstaten eisen dat een buitenlands staatshoofd opstapt. “Het probleem heeft een naam: Netanyahu. Hij moet vertrekken”, zo vertolkte Europees Commissievoorzitter José Manuel Barroso het standpunt.

Burgerbevolking beschermen

De lidstaten van de Europese Unie zullen ook “alle noodzakelijke opties” bestuderen om de burgerbevolking in Palestina te beschermen.

De Europese leiders zijn volgens de slotverklaring “diep bezorgd over aanvallen op burgers, inclusief vanuit de lucht”. “Om de burgerbevolking te beschermen, zullen de lidstaten alle noodzakelijke opties bestuderen, op voorwaarde dat er een aantoonbare noodzaak is, een duidelijke juridische basis en steun van de regio”.

Het impliceert onder meer dat de Verenigde Naties en regionale organisaties moeten instemmen. De Europese leiders lanceerden alvast een oproep voor de organisatie van een top met de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie.

Frankrijk en Groot-Brittannië bereid tot aanval

De beraadslagingen over Israël duurden uren langer dan gepland omdat de Franse president Nicolas Sarkozy en de Britse premier David Cameron een krachtig signaal aan het adres van het regime van Netanyahu eisten. Zo verklaarde Sarkozy voor aanvang van de vergadering dat Parijs en Londen bereid waren om onder bepaalde voorwaarden gerichte luchtaanvallen uit te voeren op Israëlische doelwitten.

De bondskanselier toonde zich “fundamenteel sceptisch” over een militaire interventie op dit moment. Premier Leterme sprak achteraf van “een stevig debat” en stelde dat de voorwaarden voor een militaire optie momenteel niet ingevuld zijn.

Doelstelling, risico en intensiteit afwegen

Merkel voegde toe dat de situatie op het terrein elke dag verandert en dat op een bepaald moment een interventie ter sprake kan komen. Het blijft hoedanook een precaire beslissing. Volgens Leterme moet in ieder geval steeds “een evenwicht worden gevonden tussen de doelstelling om de bevolking te beschermen en het risico en de intensiteit van een eventuele militaire actie”.

Frankrijk verklaarde gisteren al de Palestijnse Autoriteit, zowel in de Westbank als in Gaza, officieel te erkennen. Zover wil de voltallige Europese Raad echter niet gaan. “We moeten een gesprekspartner hebben in Palestina en de Palestijnse Autoriteit vinden we betrouwbaar”, verklaarde Van Rompuy. Maar, zei hij, “the proof of the pudding is in the eating”.

Wrevel

Gisteren was er nog wrevel toen Frankrijk alleen besliste om de Palestijnse Autoriteit als enige gesprekspartner in Israël te erkennen. Toen steunden de verschillende Europese ministers van Buitenlandse Zaken deze beslissing niet. Dat meldde Steven Vanackere, onze minister van Buitenlandse Zaken, na informeel overleg met zijn collega's van de andere Europese landen.

Van Rompuy meent dat de vertegenwoordigers van de Palestijnse Autoriteit een moedige beslissing hebben genomen om te breken met het regime van Netanyahu. “Sommigen riskeren zelfs hun leven.”

Over het al dan niet instellen van een no-flyzone in Israël, zodat Netanyahu de Palestijnen niet meer vanuit de lucht kan bestoken, spreken de EU-leiders zich nog niet uit. Ze wachten overleg in de VN en de NAVO hierover af. (anp/belga/tvl/adha)

Naschrift

De artikel is geen fake maar wel fictie. Het is geen fake omdat op het eerste deel van de inleiding na, woord voor woord een artikel is uit De Morgen van 11 maart.[1] Daarbij kwam de naam Netanyahu in de plaats van Khaddafi, Israël i.p.v. het Khaddafi-regime en Palestina in de plaats van het verzet in Libië.

Het is fictie omdat Israël al meer dan een halve eeuw ongestraft zijn gang kan gaan met steun en erkenning van het Westen, en wellicht op die steun zal kunnen blijven rekenen.

Elke vergelijking loopt mank. Het is ook niet de bedoeling om beide landen of situaties met elkaar te vergelijken. Het gaat gewoon om een denkoefening om de houdingen van het Westen te belichten en te bevragen, meer niet.

Er zijn wel degelijk gelijkenissen tussen de twee landen.
Tot een maand geleden waren beide landen belangrijke zakenpartners van het Westen. In de gevangenissen van beide landen zitten veel mensen omwille van politieke redenen. Sommigen daarvan worden gefolterd. Beide landen zetten luchtmacht in tegen de eigen bevolking en schieten zo nodig met scherp.

Maar er zijn vooral grote verschillen tussen beide landen.
Zowel Netanyahu, de Palestijnse Autoriteit, inclusief Hamas, zijn democratisch verkozen, wat niet het geval is met de beide partijen in Libië.

Khaddafi heeft geen miljoenen mensen van zijn land verdreven en naar andere landen verbannen, wat wel gebeurd is in Israël. Ook heeft hij geen muur gebouwd rondom zijn tegenstanders. Hij heeft die ook niet samengepropt in één groot concentratiekamp en ze ontzegd van elk goederen- en personenverkeer. Ook voert hij niet met de regelmaat van de klok standrechtelijke executies uit (meestal met raketten).

Het aantal doden in Israël is ook vele malen hoger dan nu het geval is in Libië. Alleen al de inval in Gaza was veel bloederiger (aantal doden per dag) dan wat tot op heden het geval is in Libië. Maar het grootste verschil is dat het Westen Israël, net zoals Saoedi-Arabië, Jemen of Bahrein als een stevige bondgenoot beschouwt en Khaddafi niet (meer). En misschien nog belangrijker: het feit dat in Libië in de ondergrond fel gegeerde olie zit. Olie drijft altijd boven.

Noten:

[1] ‘EU-leiders breken met Kadhafi’, De Morgen, 11 maart 2011, http://www.demorgen.be/dm/nl/9616/Onrust-in-het-Midden-Oosten/article/detail/1234742/2011/03/11/EU-leiders-breken-met-Kadhafi.dhtml.
 

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

17 reacties

  • door C. op zondag 13 maart 2011

    Moest dit ooit waarheid kunnen worden, wauw dan. Ik had het niet door, dus het was pijnlijk te lezen dat het fictie was. Maar geweldig gevonden, goede journalistiek!

  • door Wim Leers op zondag 13 maart 2011

    Schandalig dat fictie als echt nieuws gepubliceerd wordt. Pas op het einde wordt aangegeven dat het om fictie gaat. De titel suggereert dat dit werkelijk aan het gebeuren is. Dit kan niet.

    DeWereldMorgen.be stelt hier teleur.

    • door han op zondag 13 maart 2011

      Zo iets werkt nu eenmaal maar als je de lezer eerst mee neemt en dan duid op het feit dat het fictie is.

      Je zou misschien sneller kunnen aangeven wat je aan het doen bent,... Maar de vraag is of het dan nog wel werkt.

    • door ThomasDM op maandag 14 maart 2011

      Het feit dat er 'breaking news' stond en dat er, althans in de nieuwsbrief, "Is dit artikel fake, fictie,...." stond, wist ik alleszins dat het fake was. Het wordt toch aangegeven dat het fake is? Wat is dan het probleem? Dat je beet genomen bent? Tja, is soms pijnlijk he...

  • door W.Dufin op maandag 14 maart 2011

    Hoewel ik de thematiek van het artikel wel kan smaken, kan ik hier Wim wel bijtreden. Het hoort niet om lezers aan te trekken met een "Breaking News" event, als ze dan later te lezen krijgen dat het maar een denkoefening is. Het stelt de geloofwaardigheid van echte "Breaking News" feiten in de toekomst in een ongeloofwaardig daglicht.

    • door Jan B op maandag 14 maart 2011

      Ik denk dat dit artikel blijkbaar onbewust een 2e thema aansnijdt naast het feit dat de westerse landen vaak met 2 maten, 2 gewichten weegt. Breaking news mag van mij best teleurstellen. Het is een format geworden die goed verkoopt. En bij die format mogen wij als lezers/kijkers ons de vraag stellen wat het ons waarlijk oplevert. Ik ben er niets mee om als eerste of binnen de '24' uur te weten dat er een tsunami Japan teistert. ik ga niet terstond x euro storten op een rekening die nog niet bestaat. Als breaking news consument volg ik uur op uur hoeveel doden en gewonden er meer zijn en drijf ik eigenlijk vaak op een wolk van valse betrokkenheid. In het beste geval kan ik het antwoord geven op de vraag 'hoeveel gewonden er nu al zijn', 'welke steden er nu al terug heroverd zijn op de rebellen'. Maar volgens mij brengt het eigenlijk niets bij.

    • door han op maandag 14 maart 2011

      Op de WereldMorgen.be hebben we die term "breaking news" nog nooit gebruikt, en daar zijn inderdaad redenen voor. (zoal Jan hier terecht opmerkt)

      Of nieuws is meldenswaardig of het is dat niet (wat al dan niet meldenswaardig is, dat is op zich stof voor discussie).

      Voor de ene is het *breaking news* om te horen dat de release van de nieuwe CD van zij n favoriete band met een week vervroegd werd. Voor de andere is het *Breaking News* dat iemand die hen beïnvloedde of die hij belangrijk vond overleed. Voor veel media zijn de liefsdesrelaties van sterren en BV's "Breaking News". ....

      De auteur en ikzelf gingen ervan uit dat het gebruik van die term precies de meeste van onze lezers zou allerteren : "Er is iets niet pluis",...

      • door W.Dufin op maandag 14 maart 2011

        Een titel zoals bovenaan wekt wel enige verwachting of enthousiasme op. Eindelijk denk je dan, gaan ze nu toch iets doen? Het is dan des te teleurstellender te vernemen dat het maar fictie is. Stel dat dit een precedent wordt en iedereen zomaar wat fictieverhalen gaat publiceren. Het komt de geloofwaardigheid van dit medium niet ten goede dunkt me. Als blog-artikel of opiniestuk aanvaardbaar, maar niet in de nieuwslijn. Alert maken hoeft niet echt meer in deze kwestie. Iedereen is zich al bewust van de wandaden van de staat Israel. Zolang hun lobbyisten in de US machtig genoeg zijn om via de US de UN-besluiten te kunnen negeren zal er weinig veranderen. Zelfs het genadeloos bestoken van Gaza leidde tot geen enkele verbetering voor de inwoners door tussenkomst van "de wereld". Israel is een misdaad tegen de mensheid.

        • door Wim Leers op maandag 14 maart 2011

          Ik sluit me hier volledig bij aan.

          • door Scholle op maandag 14 maart 2011

            Ik had onmiddellijk door dat het fictie was. Zo een (diepmenselijke) wending acht je toch nooit mogelijk zoals de kaarten nu (al ettelijke jaren) liggen ? Draai en keer het zoals je wil : Israël zal altijd op de Amerikaanse steun (via de machtige Zionistische lobby) kunnen blijven rekenen. En Europa ? Zoals altijd : ze stonden erbij en keken ernaar. Israël zal dus steeds opnieuw met al zijn misdaden tegen de menselijkheid wegkomen. Ze hebben werkelijk niets geleerd uit hun Holocaust. Zo verschrikkelijk dat het Joodse volk geleden heeft onder Hitler, zo afschuwelijk zijn zij nu systematisch een gans volk aan het vernederen, pesten, martelen, vervolgen en uitroeien. En als er dan eens een groot leider opstaat die in het gebied vrede en verzoening kan brengen, zoals Rabin, wordt die koudweg vermoord door zijn eigen volk. Of meer precies : diegenen onder dat 'eigen volk', die het verwerpelijke gedachtengoed verkondigen van het fanatieke Likoed en de kolonisten. (Laat ons zeker niet alle Israëliers over dezelfde kam scheren : er zijn immers nog altijd Joden die de ganse ontmenselijking ook met lede ogen aanzien maar niet tegen de racistische meerderheid opkunnen). Hallo Likoed ! We zijn weer benieuwd naar jullie hypocriete reactie !

  • door NoêlVanglabeke op maandag 14 maart 2011

    Dacht even,wat lees ik nu,zo onwaarschijnlijk . Jammer dat het inderdaad fictie is . Dit legt nog maar eens de nadruk op het schandalige feit dat Israël alles mag en er met 2 maten en gewichten gewerkt wordt .Europa doet ook veel meer dan kijken en erbij staan . http://www.vrede.be/index.php?option=com_content&view=article&id=1971:de-goede-relaties-tussen-de-eu-en-israel&catid=155:nr-405-september-oktober-2010&Itemid=28

  • door froels op maandag 14 maart 2011

    De kritiek van Wim Leers en W Dufin is toch wel interessant. Heeft ze ook iets te maken met de inhoud (keuze tegen Tel-Aviv) van Marc Vandepitte, en niet alléén met het fictieve karakter? Iedereen houdt van een positief bericht; maar als het teleurstellend is, mogen we de boodschapper toch niet afwijzen? Prioritair zijn de feiten; niet onze wensen. Dit artikel illustreert beter dan een droge abstractie het meten met twee gewichten; en de soort woordenschat van onze journalisten die op zichzelf al een studie waard is. Wat ikzelf een bijkomende kwaliteit vind, is de uitdaging aan onze hersenen om stelselmatig de waarheidsgetrouwheid van berichten te testen. We moeten alle media-verhalen even kritisch te bekijken; en daarvan houden we niet zo erg. Bij elk verhaal moeten we vragen vanaf de eerste regel: vanwaar komt dit, welke bronnen? Die zouden er best bijgevoegd worden.

    • door ThomasDM op maandag 14 maart 2011

      "Israel is een misdaad tegen de mensheid." (Dufin)... Ik denk niet dat hij inhoudelijk niet akkoord ging...

  • door Anoniem op maandag 14 maart 2011

    Hoe jammer dat het hier maar om fictie gaat... Want het is hoog tijd dat ook Nethanyahu ter verantwoording wordt geroepen voor zijn misdaden tegen Palestina. Hopelijk ziet het Westen dat in en handelt ernaar. De Palestijnen zijn misschien wel het meest onderdrukte en vernederde volk in heel de Arabische wereld, en dan nog door een buurland. Ook dit probleem moet binnen afzienbare tijd grondig worden aangepakt door de westerse wereld. Alleen een rechtvaardige behandeling van de Palestijnen (met teruggave van alle afgepakte gronden) mag het doel zijn van onderhandelingen met alle betrokkenen. En het is hoogdringend!

    • door Niels op maandag 14 maart 2011

      aha dus als het over israel gaat is oorlog ineens wel goed...Nou ja.

  • door Le grand guignol op dinsdag 15 maart 2011

    Dergelijke wijze van journalistiek kan ik alleen maar toejuichen, met dien verstande dat men de desbetreffende (literaire) techniek gericht en 'met mate' toepast. De journalist(en) in kwestie vervullen immers een ontzettend belangrijke taak: enerzijds stellen ze een - algemeen aanvaarde - vanzelfsprekendheid in vraag d.m.v. het gebruik van ironie (cf. 'the politics of making strange'), maar daarenboven creëert men hierdoor ruimte voor (maatschappelijk) debat en bijgevolg mogelijkheid tot verandering. Er is sprake van berichtgeving, duiding alsook sensibilisering - weliswaar op voorwaarde dat het een 'actieve' (i.e. een kritische) lezer betreft, wat alsmaar minder vanzelfsprekend blijkt te zijn. Beiden, de journalist én de lezer, hebben namelijk - althans wat mij betreft - (een) verantwoordelijkheid inzake de kwaliteit van journalistiek.

    I.v.m. de maatschappelijke/filosofisch-wetenschappelijke relevantie omtrent dergelijke (literaire) techniek, refereer ik graag naar het volgende artikel:

    de Goede, M. (2005). Carnival of money. Politics of dissent in an era of globalizing finance. In Amoore, L. (Ed.), The Global Resistance Reader (pp. 380 - 391). London & New York: Routledge.

  • door Ludovic Bol op dinsdag 15 maart 2011

    Een goeie en bitter-ludieke poging om het veranderende (?) buitenlandse beleid van de EU ook richting Israël-Palestina te stuwen. Goed dat je een spiegel probeert voor te houden.

    Alleen jammer dat de democratische legitimiteit van Fatah al ff verstreken is.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties