Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

Een interventie in Libië, een nieuwe oorlog om olie

De laatste dagen gaan meer en meer stemmen op om in Libië militair tussenbeide te komen. Zogezegd om humanitaire redenen en om een bloedbad te voorkomen. Dat klinkt goed, maar het is naast de kwestie. In werkelijkheid gaat het om de olie in de ondergrond en wellicht om de groeiende rivaliteit met China.
donderdag 3 maart 2011

Het VS leger warmt zich op

Op 21 februari, bij het begin van de Libische opstand, waarschuwde Fidel Castro voor een mogelijke militaire interventie van de NAVO. Het was volgens hem misschien ‘een kwestie van dagen’. In de Westerse media kreeg hij de wind van voor, zoals gewoonlijk.[1] Vandaag, tien dagen later lijkt zo’n interventie meer dan waarschijnlijk en inderdaad mogelijks nog een kwestie van dagen. Op dit moment stomen zware oorlogsschepen op naar de regio en een militaire basis van de Britten op Cyprus wordt volop in gereedheid gebracht om gevechtsvliegtuigen te kunnen inzetten.

Volgens Hilary Clinton is ‘geen enkele optie uitgesloten’. Er wordt gedacht aan het instellen van een ‘no-fly zone’. Dat lijkt op het eerste gezicht een tamelijk beperkte operatie, maar dat is het geenszins. Volgens de militaire bevelhebber voor het Midden-Oosten betekent zo een no-fly zone niet alleen het eventueel neerhalen van helikopters en vliegtuigen, maar ook de vernietiging vooraf van de Libische luchtafweer. Dat zijn dus onvervalste oorlogsdaden. Topofficieren van het VS-leger hebben ook andere opties bekeken, ‘waaronder het instellen van “veilige zones” om mensen tegen het regime te beschermen, om havens, luchthavens en olievelden (sic) te beveiligen, en om garanties te voorzien voor het installeren van een nieuwe regering’, aldus de Financial Times.[2]

Democratie redden of onderdrukken?

Washington kiest blijkbaar onvoorwaardelijk de kant van de opstandelingen, en wordt hierin aarzelend gevolgd door Brussel. Dat is op zijn minst merkwaardig. De Egyptenaren en Tunesiërs hebben voor steun van het Westen ongeveer moeten wachten tot op het moment dat het bijna zeker was dat hun opstand het ging halen. Ondertussen waren er in beide landen al honderden doden gevallen onder de burgers. Tot op het allerlaatste moment is er intensief overlegd tussen de regering en het leger van de VS, en hun collega’s van Egypte en Tunesië. Van sancties tegen de regimes was al hemelaal geen sprake. Zou het kunnen dat het zwarte goud in de ondergrond van Libië hier iets mee te maken heeft?

Vandaag zet Washington die praktijk in elk geval verder in de andere landen van de regio die te maken hebben met een mogelijke of een heuse opstand. Volgens de New York Times hebben de VS de voorbije dagen ‘topdiplomaten uitgezonden om de monarchen bij te staan en gerust te stellen, zelfs zij die aan het hoofd staan van de meest onderdrukkende regimes.[3] En het blijft niet bij adviezen. Saoedi-Arabië, een van de vazalstaten van de VS, heeft - uiteraard met toestemming en wellicht zelfs op aansturen van Washington - tanks gezonden naar buurland Bahrein om de prodemocratische opstand te onderdrukken.

Het wordt een beetje lastig: dezelfde regering die tanks stuurt (of laat sturen) om de democratie te onderdrukken in het ene land zou in een ander land militair tussenbeide komen om daar de democratie te gaan redden...[4]

De veroordeling van een militaire interventie …

In de laatste vijftig jaar is het Noord-Amerikaanse leger wereldwijd bijzonder actief geweest, maar het heeft geen enkele keer opgetreden om de vrede of democratie te bevorderen. Keer op keer was de interventie erop gericht om de eigen economische en strategische belangen te vrijwaren. Het heeft daarbij de meest verwerpelijke regeringsleiders aan de macht gebracht of in het zadel gehouden en systematisch de ontvoogding van de volkeren uit het Zuiden proberen te dwarsbomen.[5] Als de voorbije maanden al iets hebben duidelijk gemaakt, dan is het dat Washington bevreesd is voor een echte democratisering van de Arabische wereld.

In de niet-westerse wereld gaan dan ook heel wat stemmen op tegen een eventuele militaire interventie tegen Khaddafi.

Om te beginnen in Libië zelf. Er heerst verdeeldheid onder de opstandelingen, ook wat betreft een mogelijke militaire interventie, maar de meeste rebellen zijn manifest tegen elke vorm van inmenging van buitenaf. Zij beseffen heel goed dat het bij zo’n interventie in de eerste plaats om de oliebronnen gaat en niet om de mensen zelf. Notoire uitzondering is het Nationaal Front voor de Bevrijding van Libië, een door de CIA getrainde groep in ballingschap. Het is dan ook weinig verrassend dat deze groep voor een heuse militaire inmenging pleit in hun land.[6]

De Arabische Liga, die de Libische regering de steun heeft ontzegd, heeft zich ook expliciet uitgesproken tegen zo’n interventie.
Erdogan, de premier van Turkije motiveerde zijn tegenkanting tegen een militair optreden als volgt: ‘Het Midden-Oosten en Afrika werden door het Westen beschouwd als bronnen van olie en gedurende decennia gebruikt als pionnen in de oorlog om olie’. Voor hem is een militair optreden in Libië ‘een absurditeit’.
De Cubaanse minister van Buitenlandse Zaken wenst dat ‘het Libische volk een snelle, vredevolle en soevereine oplossing zou vinden, zonder enige vorm van buitenlandse inmenging of interventie’.
Ook de fel belaagde Hugo Chávez, president van Venezuela, sprak zich in dezelfde richting uit. Hij stelde dat hij zich voorzichtig had opgesteld over de crisis in Noord-Afrika uit respect voor de soevereiniteit van Egypte, Libië en Tunesië. ‘Zij die Libië ogenblikkelijk hebben veroordeeld, repten met geen woord over de bombardementen en de slachtpartijen van Israël in de Palestijnse gebieden, of van de VS in Irak en Afghanistan. Daarom zijn zij slecht geplaatst om wie dan ook te veroordelen.’ Hij zei dat zijn regering het geweld veroordeelt, maar evengoed de manipulatie van de media wereldwijd. ‘Ik kan niet zeggen dat ik deze of gene beslissing van gelijk welke regering steun of goedkeur, want het is moeilijk om van op afstand te oordelen. Maar wij steunen wel de regering van Libië, de onafhankelijkheid van Libië en we willen de vrede voor Libië en voor alle landen van de wereld.’[7]

De ongelofelijke hypocrisie van het Westen

De blijvende steun van Chávez aan de Libische regering laat ik voor zijn rekening. Maar hij is in elk geval consequent in vergelijking met het Westen. Dat bombardeerde Khaddafi in de jaren tachtig eerst tot paria, om hem dan vanaf 2003 te presenteren als eerbare partner en nu opnieuw te laten vallen als een baksteen. Telkens omdat het hen zo uitkwam.

De hypocrisie en het gebrek aan scrupules kennen overigens geen grenzen. Vanaf 2006 werd het kruim van de journalistieke en intellectuele wereld van de VS en Groot-Brittannië ingezet om het blazoen van Khaddafi op te poetsen. Het ging o.a. om de journalisten Thomas Friedman (NYT), David Frost (BBC), Fareed Zakaria (CNN en Newsweek), en topintellectuelen als Francis Fukuyama, Anthony Giddens, Joseph Nye en Bernard Lewis. Ze werden voor hun diensten uiteraard royaal betaald.

Een denktank die voortkwam uit de Harvard Business School, heeft aan de Libische regering toegezegd om ‘positieve artikelen’ te publiceren over Khaddafi en het land in The New York Times, The Economist en Foreign Affairs, bladen van zogezegde topkwaliteit, die nu om ter hardst roepen hoe verderfelijk het Libische bestel wel is.[8]

Het is een straf staaltje van wat Chomsky en Herman omschrijven als ‘manufacturing consent’: het kneden of manipuleren van de publieke opinie in functie van de belangen van het kapitaal.[9] Het maakt nog maar eens duidelijk waarom de mainstream media systematisch moeten gewantrouwd worden en waarom alternatieve media meer dan ooit cruciaal zijn.

De redenen voor een militaire interventie

Of het uiteindelijk tot een militaire interventie komt, zal de toekomst uitwijzen. De VS zijn er in elk geval op uit om voldoende (militaire) controle te krijgen op het Libië van na de opstand. We mogen niet vergeten dat Libië de grootste oliereserves van het continent bezit. Het Witte Huis droomt wellicht van een militaire basis in het land. Op dit moment hebben de VS al tien militaire bases of steunpunten in het continent.[10] De afgelopen jaren heeft Washington zijn militaire aanwezigheid in het continent gevoelig opgedreven. Het leger van de VS houdt de laatste tijd regelmatig gezamenlijke oefeningen met minstens 17 Afrikaanse legers en het leidt in 34 van de 54 landen officieren op.[11]

Die militarisering heeft te maken met de geopolitieke verschuivingen op wereldschaal, met name de relatieve neergang van de VS en de snelle opgang van een aantal groeilanden, vooral dan van China. Peter Brookes van de invloedrijke Heritage Foundation windt er wat Afrika betreft geen doekjes om: ‘De VS moeten alert zijn voor een potentiële verstoring op lange termijn van de Amerikaanse toegang tot belangrijke grondstoffen en energiebronnen, voor zover deze bronnen door Chinese bedrijven ‘bestemd’ zouden worden voor de binnenlandse markt van China om de Chinese economische groei te handhaven. De nationale belangen van de VS liggen effectief in het counteren van deze ontwikkelingen in Afrika.’[12]

Het Witte Huis luisterde naar zijn advies. In november 2006 was er in Beijing een belangrijke top over de samenwerking tussen China en Afrika. Minstens 45 Afrikaanse staatsleiders waren aanwezig. Er werden miljardencontracten afgesloten. Een half jaar later lanceerde de regering-Bush de creatie van Africom, een nieuw militair commando dat uitsluitend op Afrika gericht is. Vanaf oktober 2008 werd het operationeel en werd de militaire aanwezigheid op het continent gevoelig opgedreven. Het doel is om de opkomst van potentiële rivalen te beteugelen en indien mogelijk een positie bereiken van ‘strategic denial’, d.w.z. de mogelijkheid om de toevoer van vitale grondstoffen aan andere landen te kunnen verhinderen.[13]

In dit stadium opereert Washington nog niet rechtstreeks. Het probeert zijn doel te bereiken via lokale bondgenoten. Vandaag werd deze strategie al toegepast in Soedan, de Democratische Republiek Congo en in Niger. Potentiële kandidaten zijn Guinea, Ivoorkust en, zoals nu blijkt, ook Libië. Het gaat telkens om regio’s die vitaal zijn voor de Chinese import van mineralen of olie, of die van strategisch belang zijn voor de VS.[14] Met het groeiend militair activisme van de VS op het Afrikaanse continent (en van zijn junior partner, Europa) aan de ene kant en de toenemende aanwezigheid van de groeilanden aan de andere kant, zal de spanning in de toekomst alleen maar verder toenemen. De eventuele interventie in Libië is daar wellicht de voorbode van. Het lijkt erop dat het Westen zijn relatieve economische neergang probeert te stoppen met militaire middelen. Ik hoop dat ik me vergis.

Noten

[1] Zie bvb. Demuynck K., ‘Fidel, Khadafi en de mediaoorlog’, http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/03/02/fidel-khadafi-en-de-mediaoorlog.

[2] Dombey D., e.a., ‘West casts military net around Libya’, Financial Times, 1 maart 2011, http://www.ft.com/cms/s/0/e588cd5c-4338-11e0-aef2-00144feabdc0.html; Barnes J., ‘Pentagon Repositions Naval Forces Off Libya’, Wall Street Journal, 28 februari 2011; Blitz J., e.a., ‘Alarm over plans for Libya no-fly zone’, Financial Times, 2 maart, 2011, p. 2.

[3] Landler M. & Cooper H., ‘U.S. Trying to Pick Winners in New Mideast’, New York Times, 24 februari 2011, http://www.nytimes.com/2011/02/25/world/middleeast/25diplomacy.html?pagewanted=1&sq=gulf%20monarchs&st=cse&scp=1.

[4] Surk B. & Murphy B., ‘Gulf allies back Bahrain rulers with likely caveat: No big concessions’, Associated Press, 21 februari 2011, http://www.newser.com/article/d9lh9vog0/gulf-allies-back-bahrain-rulers-with-likely-caveat-no-big-concessions.html; ‘Stop U.S. military intervention against Libya’, http://www.pslweb.org/liberationnews/news/no-military-intervention-against-libya.html.

[5] Zie bvb. Blum W., Rogue State, London 2002; Bricmont J., Humanitaire interventies. Mensenrechten als excuus voor oorlog, Berchem 2008.

[6] ‘Rebel Libyan army in east ready to help Tripoli’, Al Arabya, 27 februari 2011, http://www.alarabiya.net/articles/2011/02/27/139495.html; ‘US military prepares for Libya despite not being welcomed by rebels’, http://www.examiner.com/foreign-policy-in-national/us-military-prepares-for-libya-despite-not-being-welcome-by-rebels; Blitz J., e.a., ‘Alarm over plans for Libya no-fly zone’.

[7] Blitz J., e.a., ‘Alarm over plans for Libya no-fly zone’, Financial Times, 2 maart, 2011, p. 2; Klis, H., Arabische Liga tegen interventie Libië, NRC Handelsblad, http://www.nrc.nl/nieuws/2011/03/01/arabische-liga-tegen-interventie-libie-zoon-gaddafi-geen-bombardementen/;www.trabajadores.cu/news/2011/2/24; ‘Chávez dice que ha sido prudente por respeto a la soberanía del mundo árabe’, ElEconomista.es, 26 februari 2011, http://ecodiario.eleconomista.es/flash/noticias/2860560/02/11/Chavez-dice-que-ha-sido-prudente-por-respeto-a-la-soberania-del-mundo-arabe.html.

[8] Meeus T., ‘Amerikaanse denkers lieten zich graag onthalen door Kadhafi’, NRC Handelsblad, overgenomen door De Standaard, dinsdag 01 maart 2011, http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=OS36V0PB&word=libi%C3%AB; cfr. http://www.nrc.nl/nieuws/2011/02/26/zij-lieten-zich-voor-veel-geld-onthalen-door-gaddafi/.

[9] Herman E. & Chomsky N., Manufacturing Consent. The Political Economy of the Mass Media, New York, 1988.

[10] Griffin C., French Military Interventions in Africa: French Grand Strategy and Defense Policy since Decolonization, September 12-15, 2007, Italy, http://turin.sgir.eu/uploads/Griffin-france,_the_united_kingdom,_and_eu_capacities_-_christopher_griffin.pdf; http://fr.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7afrique; Volman D., AFRICOM: The New U.S. Military Command for Africa, African Security Research Project, June 2008, http://concernedafricascholars.org/african-security-research-project/?p=12; Peck J., ‘Remilitarizing Africa for Corporate Profit’, ZMagazine, October 2000, http://www.zcommunications.org/remilitarizing-africa-for-corporate-profit-by-john-e-peck.

[11] Griffin C., French Military Interventions in Africa: French Grand Strategy and Defense Policy since Decolonization, September 12-15, 2007, Italy, http://turin.sgir.eu/uploads/Griffin-france,_the_united_kingdom,_and_eu_capacities_-_christopher_griffin.pdf; http://fr.wikipedia.org/wiki/Fran%C3%A7afrique; Volman D., AFRICOM: The New U.S. Military Command for Africa, African Security Research Project, June 2008, http://concernedafricascholars.org/african-security-research-project/?p=12; Peck J., ‘Remilitarizing Africa for Corporate Profit’, ZMagazine, October 2000, http://www.zcommunications.org/remilitarizing-africa-for-corporate-profit-by-john-e-peck.

[12] Brookes P. & Ji Hye Shin, ‘China's Influence in Africa: Implications for the United States’, The Heritage Foundation, February 22, 2006, http://www.heritage.org/research/reports/2006/02/chinas-influence-in-africa-implications-for-the-united-states.

[13] Engdahl K., Full Spectrum Dominance. Totalitarian Democracy in the New World Order, Wiesbaden 2009.

[14] Deze thematiek wordt uitgewerkt in een toekomstig artikel over de aanwezigheid van China in Afrika en de geopolitieke dimensies daarvan.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

36 reacties

  • door dewinterjoris op donderdag 3 maart 2011

    Ben voor de hoofdtendens van het artikel volkomen eens, maar lees nergens in de int.pers dat de RDCongo een bondgenoot zou zijn van de USA (recente aanslag op Kabila zou in hun richting wijzen en met al hun chinese contracten ,toch verwonderlijk),integendeel lees ik dat Africom "op terrein op "weinig enthousiasme kan rekenen(artikel Hassan Mohamed)Demonstratie van hun militaire"power" zegt niets over de effectiviteit ervan,gezien de groeiende weerstanden tegenover hun dictators.

  • door dan op donderdag 3 maart 2011

    Gelet op het uitgangspunt van z’n artikel zal de auteur me niet tegenspreken als ik aanhaal dat de oorlog in Irak om olie draaide… En laten we dan eens overlopen naar wie die olie ging; hieronder een chronologische lijst van de contracten die Irak onder Amerikaanse vleugels toewees: China, Vietnam, India, Indonesië, China, China + BP, China+Turkije, Maleisië, China+Frankrijk+Maleisië, Maleisië+Japan, Rusland, Exxon+Royal Dutch, China, China,Maleisië,Rusland, Exxon, France…. Als je dan nog weet dat Exxon actief is op de Chinese markt lijkt het mij niet alsof het enkel de US oiliemajors zijn die dank u moeten zeggen tegen de US bodybags…

    Kijk ik nu naar de evacuaties uit Lybië; daar heb ik geen enkele US oliemaatschappij gezien die door de bevolking aangevallen werd en z’n personeel moest evacuëren, en bij uitbreiding zelfs geen enkel US bedrijf…. Of heb ik iets over het hoofd gezien? Ook als ik nu naar eventuele interventieplannen kijk lijkt het mij niet de Obama administratie te zijn die triggerhappy is.

    Bij mijn weten waren er deze morgen maar 2 landen die voorstander waren van enige militaire interventie (en dat beperkt zich tot een no fly zone) en dat zijn de UK en Australië. China, Rusland en Frankrijk hebben zich tegen militaire interventie uitgesproken en als leden van de Veiligheidsraad kunnen ze zo elk plan blokkeren. Blijft nog de US, met volgende positie (VOAnews 1/3/11): In an exchange with Republican committee chairwoman Ilena Ros-Lehtinen, who urged a tough approach on Libya, Clinton said the opposition does not want outside military support. “We are also very conscious of the desire by the Libyan opposition forces that they be seen as doing this by themselves on behalf of the Libyan people, that there not be outside intervention by any external force. Because they want this to have been their accomplishment. We respect that,” she said. Maar dit was gisteren en de situatie ter plaatste verschuift: Uit Bloomberg haal ik: In Benghazi, Libya’s second largest city, a self-declared interim governing council called on foreign nations to carry out airstrikes on what they said were non-Libyan African mercenaries fighting for Qaddafi, according to the Associated Press. Bij Monsters&Critics lees ik:'We want logistical foreign intervention, air embargoes, bombardments of air bases, communication centers and supervision of the coasts,' Muftah Queidir, identified as a lawyer close to the rebel governing coalition, told the Post’ Maar in de USA Today zie ik de US nog niet toehappen: Gates: Notion of force against Libya 'loose talk' Secretary of State Hillary Rodham Clinton told the Senate Foreign Relations Committee that with respect to a no-fly zone, the government is "a long way from making that decision." She said the administration is proceeding with "a great deal of caution with respect to any actions we might take" beyond providing humanitarian aid.In the House of Representatives, Defense Secretary Robert Gates told lawmakers that sending in air cover to protect the rebels in Libya — something the 22-member Arab League on Wednesday said it opposes — would amount to an act of war. The U.S. first would have to wipe out Libya's air defenses to protect its own planes, he said. Decrying "loose talk" around Washington of establishing a no-fly zone, Gates said, "A no-fly zone begins with an attack on Libya."Gates added that although the Pentagon could set up a system to stop Gadhafi from sending up planes to bomb his people, it would be a huge and costly undertaking, and the United Nations Security Council has not authorized any military action in Libya. "It's a big operation in a big country," Gates said.Clinton noted that there are tricky diplomatic issues as well. The notion of intervention from the West, she said, "is very controversial" in Libya and in other Arab nations. Maar dan zie ik een reeks progressieve organisaties in Tunesië, Algerije en Egypte een oproep doen tot interventie van hun eigen legers… Verder lees ik in de LATimes: On Wednesday, the League of Arab States said it would not rule out imposing a no-fly zone on Libya in conjunction with the African Union if fighting in Libya failed to abate, according to Reuters news agency. And early this week, Susan Rice, the U.S. ambassador to the United Nations, said the international body was “looking at all options,” including the imposition of a no-fly zone. En als ik zie hoe de rebellen in Brega standhielden (hun comandostructuur reikt niet verder dan de boezemvriend links en rechts van hen, onder groot gejuich aangevoerd luchtafweergeschut kan maar na een uur geladen worden, laat staan afgevuurd,…) dan weet ik wel van waar de druk om steun zal komen….

    • door han op donderdag 3 maart 2011

      +/- 70% van olie export gaat naar Europa.

      Maar waar het in dit geval om gaat is niet meteen om de olie voor eigen consumptie binnen te halen. Het gaat over wie de olie stroom controleert. Wie die stroom controleert heeft het voor het zeggen, ook al laat hij de uitbating over aan bedrijven van andere mogendheden. Die andere mogendheden kunnen dan olie importeren 'bij gratie van' en onder allerlei voorwaarden. Als er ooit een confllct komt of dreigt, kan je dan de kraan dicht draaien.

      Althans dat is wat ik begrijp uit de tekst.

      • door dan op vrijdag 4 maart 2011

        Geen letter van wat jij hier zegt staat in het artikel...

        • door han op vrijdag 4 maart 2011

          een voorbeeldje:

          "Peter Brookes van de invloedrijke Heritage Foundation windt er wat Afrika betreft geen doekjes om: ‘De VS moeten alert zijn voor een potentiële verstoring op lange termijn van de Amerikaanse toegang tot belangrijke grondstoffen en energiebronnen, voor zover deze bronnen door Chinese bedrijven ‘bestemd’ zouden worden voor de binnenlandse markt van China om de Chinese economische groei te handhaven. De nationale belangen van de VS liggen effectief in het counteren van deze ontwikkelingen in Afrika.’"

          Marc had misschien moeten expiliciteren wat er tussen de regels staat.  Maar ik zie niet hoe je dit anders kan lezen?

          • door dan op vrijdag 4 maart 2011

            en als je voldoende elementen hebt kan je er een eventueel een wereldvisie op funderen... Maar het artikel en uw reactie, besparen zich de moeite van dit systematisch te doen (parachutejournalistiek noemt Fisk dat) en dwingen de complexe realiteit in het keurslijf van een topdown analyse waarbij een opkomend China en een wegkwijnende US om de wereldheerschappij vechten. 'k Herhaal het nog eens; m'n marxistische proffen leerden mij dat interne tegenstellingen bepalend zijn en externe factoren daar dan op inspelen, bv. bij de Guldensporenslag. In Lybië is dat nu niet anders... Uw citaat van de Heritage Foundation is kromme journalistiek en je weet het; als je een artikel schrijft over de politiek van de Leterme regering en er komt een reactie op waarbij een citaat van de 5de belangrijkste thinktank in België aangehaald wordt ter illustrie van Leterme z'n politiek, veeg je dat terecht zo van tafel als zijnde een opinie die, daar hij niet van Leterme z'n regering komt, dan ook de politieke visie van Leterme niet weergeeft...

            Lybië nu; volgens de IEA gaat zelfs 85 % van de olie naar Europa en de globale verdeling ervan kan je hieronder zien: http://www.economist.com/blogs/dailychart/2011/02/libyan_oil Met Ierland, Italië en Oostenrijk als meest afhankelijke landen zijn dat niet bepaald de Europese grootmachten .... En dit verklaart meteen ook wat ik stilaan meen te zien doorschermen; in tegenstelling met alle andere grootmachten, China inbegrepen, heeft de US (quasi) geen oliebelangen in Lybië en streeft die nu ook niet na... Zowel diplomatiek als militair lijken zij mij nu al hun krachten in te zetten op een verhoogde samenwerking, ook militair, met de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie... Maar dit is lang nog niet voldoende onderbouwd....

            • door han op vrijdag 4 maart 2011

              Ik zou kunnen zeggen dat je een beetje dogmatisch kort door de bocht gaat ;-)

              Volgens de logica die je hier ontwikkelt hadden de VS nooit Irak moeten binnenvallen, immers ze hadden weinig directie oliebelangen in dat land. Maar ondertussen is dat wel anders geworden. Het is dus niet omdat je nog niet ter plaatse hebt dat je niet uit zou zijn op de buit of er graag de controle over zou willen verwerven.

              Anderzijds ben ik het met je eens dat we niet te snel moeten denken dat we weten wat er aan de hand is, welke belangen er precies op het spelt staan, ... We moeten de zaak degelijk onderzoeken. Marc zijn stuk is dan ook niet meer dan een aanzet.... dat geeft hij ook aan.

              Persoonlijk vind ik dat het aspect dat de strijd om Libië wel eens bepalend zou kunnen zijn voor de rest van regio ontbreekt. Zowel de VS, Europa als Israël vrezen echt democratische regimes in de regio. Ze vrezen regimes die het belang van de bevolking laten voorgaan op hun economische en geostrategische belangen. In Israël zeggen ze dat zelfs met zoveel worden. Ik zou dat graag wat beter uitgespit zien...

              Als de regimes die Khadafi jarenlang in het zadel hebben gehouden, bewapend hebben, .... nu plots het volk ter hulp willen snellen, dan kunnen er best een paar alarm belletjes gaan rinkelen. Deze toespraak van Wadah Khanfar (Aljazeera) is werkelijk zeer boeiend op dat gebied. http://www.ted.com/talks/wadah_khanfar_a_historic_moment_in_the_arab_world.html

              Ook de toenemende tegenstselling tussen Europa en VS en de rol die dat al dan niet speelt zou ik graag beter willen begrijpen. Het zijn immers de Amerikaanse troepen die al klaar zijn voor een interventie, terwijl het Europa is (je weet wel, het oude continent) die de grootse olie belangen heeft in Libië. Europa en de VS hebben gedeelde belangen in de regio maar ook tegengestelde belangen. Wat speelt een rol en in welke mate?

              We zijn er dus inderdaad nog lang niet. Maar met zwart wit verhaaltjes gaan we er dus niet komen ;-)

              • door Marc Vandepitte op vrijdag 4 maart 2011

                Han heeft gelijk, het stuk over de redenen van een eventuele interventie is compact. Ik heb een voetnoot duidelijk gemaakt dat ik dat zal uitwerken in een toekomstig artikel. Dus Joris, ik begrijp je verwarring. Het gaat over de oorlogsoperatie van Knunda, een generaal van Kagame. Hier een stukje uit dat toekomstig artikel: ‘Soon after Kabila signed a multibillion mining contract with the Rwandese General Nkunda attacked Kivu and Goma, and demanded that president Kabila negotiates with him. Nkunda, was a hanger of president Kagame and had been trained in the US. One of his demands was the cancellation of the mining contracts with China.’ Wat de precieze toedracht was achter Nkunda’s optreden (wie er achter zat, wie hem steunde, enz.) is (nog) niet volledig achterhaald. Hij is uiteindelijk ook teruggefloten, waarom is ook nog niet duidelijk. Maar de aanwijzingen zijn onmiskenbaar.

                Han heeft ondanks de compactheid toch goed gelezen. Het gaat inderdaad om de kraan te kunnen dichtdraaien. Engdahl, een auteur die daarover reeds verschillende werken schreef en meer dan aanbevelingswaardig, beschrijft dat met het concept ‘strategic denial’. Dat vermeldde ik inderdaad in het artikel: ‘Het doel is om de opkomst van potentiële rivalen te beteugelen en indien mogelijk een positie bereiken van ‘strategic denial’, d.w.z. de mogelijkheid om de toevoer van vitale grondstoffen aan andere landen te kunnen verhinderen.[13]’

                Nog dit, ik beweer nergens dat de VS zal interveniëren. Wel dat er een grote wens is om zoveel mogelijk controle te krijgen over de grondstoffen en strategische punten in Afrika. En Libië, met de grootste olievoorraden van Afrika, staat wat dat betreft zeker op het menu. Ze brengen in elk geval alles in gereedheid. Natuurlijk, de voorbije interventies in Irak en Afghanistan waren geen succesnummers. Dat doet hen twee keer nadenken. Maar dat ging over landoperaties. Ze kunnen zich ook beperken tot een luchtoperatie in combinatie met operaties op de grond (militair of politiek) van lokale groepen, zoals in Joegoslavië. Ook beseffen ze heel goed dat de internationale publieke opinie tegen is. De uitspraken van de hoge heren in de VS op dit moment doen niets ter zake. Zij zullen gezien de internationale conjunctuur beweren dat ze tegen zo’n interventie zijn, en dat ze alleen in aller uiterste nood, omdat het echt niet anders meer kan, en met grote tegenzin uiteraard, enz. dan toch maar tot interventie zijn overgegaan, vanzelfsprekend omwille van humanitaire redenen…

  • door eddy daniels op vrijdag 4 maart 2011

    Ik stel me de volgende vragen: 1) wat is er fout aan het veilig stellen van de oliestroom? Door een speling van het Lot (of van Allah) zitten gigantische olievoorraden onder dunbevolkte gebieden. In die gebieden leidt dit tot walgelijke verspilling (de opgespoten miljardairseilanden van Dubai naast de kampen van Aziatische gastarbeiders die rechteloos vegeteren in zinken compounds) of tot terroristisch avonturisme (Khadafi, Saddam Hoessein). Waarom zou de rest van de wereld daar passief op moeten toezien als er catastrofes dreigen, zoals nu, met een zot die de installaties kan opblazen, of in Irak met een dictator die al zijn buurlanden aanviel (Iran, Koeweit) en daarmee de wereldeconomie probeerde te gijzelen (de Moeder van Alle Oorlogen)? Vanwaar toch die obsessie bij radicaal links (als de PVDA) om waanzinnige dictators aan de borst te drukken met als enige slogan: 'De VS wil olie!'? 2) Gedurende ongeveer twintig jaar boycot het Westen een tiran als Khadafi, in die mate dat vandaag de Lybische olie-installaties naar verluidt hopeloos verouderd zijn. Ongeveer vijf jaar geleden draaide Khadafi zijn kar en begon hij zich redelijk voor te doen. Het Westen reageerde consequent en liet hem weer toe in het concert van de naties, met alle circusstreken vandien, in de hoop die positieve ontwikkeling aan te moedigen. En nu heet het ineens dat het Westen hem de hand boven het hoofd heeft gehouden? 3) Het Westen is nooit tussengekomen in Lybië en dat wordt het nu dus kwalijk genomen. Het overweegt nu wel tussen te komen en ook dat wordt het kwalijk genomen. Het is nooit tussen gekomen bij een oliestaat die zijn buren gerust liet en wordt nu kwalijk genomen dat het dit niet doet. Ja, wat is het nu? Mag of moet het tussenkomen of niet? De selectieve eis tot interventie in binnenlandse aangelegenheden zou best eens verklaard worden, want zo kan ik er echt niet meer aan uit.

    • door Vanglabeke Noël op vrijdag 4 maart 2011

      Cruciale vraag is wie er beter wordt van interventies al of niet militair.,en wie de slachtoffers zijn . Wat Irak betreft herinner ik mij de meer dan 1 miljoen kinderen die gestorven zijn omwille van het embargo (bron UNICEF) tijdens de jaren 90 . Iraakse en Amerikaanse onderzoekers schatten in 2007 655. 000 doden onder de Iraakse bevolking sinds de Amerikaanse invasie van maart 2003 . Duidelijk wie de verliezers zijn dacht ik. Bij de grote winnaars mag men zeker de wapenindustrie rekenen die supercontracten binnen haalden met superwinsten tot gevolg .En bij de verliezers naast de bevolking van het geviseerde land ook een groot deel van in dit geval de Amerikaanse bevolking . Wie in 2003 alleen al 320 miljard dollar kan uittrekken voor de oorlog tegen Irak ,kan uiteraard dat geld niet aanwenden voor sociale doeleinden . En intussen zitten ze in de VS met zowat 45 miljoen mensen onder de armoedegrens . " Voor wat wil men geld uitgeven ? " Ook een cruciale vraag .Olie is duidelijk niet de enige drijfveer voor oorlogsvoering . Raar eigenlijk dat men bvb terecht Hoessein een dictator noemt, maar dat de opeenvolgende Amerikaanse presidenten die verantwoordelijk zijn voor miljoenen doden via hun interventies doodgemakkelijk met dit alles wegkomen zonder ooit het etiket van dictator opgespeld te krijgen . Verder vind ik dat sommige kommentaren hier een koloniaal geurtje verspreiden . Bij het kolonialisme is het toch ook altijd om de grondstoffen van het gekoloniseerd land te doen geweest .België mocht zich ook de rijkdommen van Congo toe eigenen . En blijkbaar vinden sommigen er hier geen graten in om de olie van het desbetreffende land met militair geweld te controleren .Khadafi wordt een zot genoemd omdat hij olie installaties zou kunnen opblazen . Maar wat dan met de jarenlange dagelijkse bombardementen van de Britten en de Amerikanen in Irak en Afghanistan op mensen .

    • door svdl op zaterdag 5 maart 2011

      3 antwoorden

      ..aan Eddy Daniels 1) a)(... Wat er Fout is?) --> Dat mensenlevens geen waarde hebben in functie van olie. Dat het leven van bevolkingen wordt opgeofferd aan winstbejag van westerse bedrijven. b) (waarom wereld passief toezien) --> De vraag is berust op een misvatting. "de wereld ziet nooit passief toe" En om het duidelijker te stellen: de VS is "by far" de grootste onruststoker en conflict-catalysator ter wereld... Bye Bye naïviteit.... Moeten hierbij nog tekeningetjes gemaakt worden? Ni te snappen dat er Anno 2011, nog mensen rondlopen die wat internationale gebeurtenissen betreft nog steeds in "troetelbeer-land" vertoeven en denken zoals in het scholierenparlement (excuseer voor de uitzonderingen)... zucht.. c) (vraag over de PVDA) --> Dit is wederom geen vraag maar 4 meningen van Eddy vermomd in een vraag (=listige doch reeds 2500 jaar gekende retorische demagogie :-) --> eeuwige bestseller niettemin) zodus de 4 meningen van Eddy: pvda --> - obsessie - radicaal links - dictators aan de borst drukken - enige slogan "De VS wil olie" En nu de antwoorden: - een obsessie is er wanneer men voorbij "de rede" heen gaat, als er maw geen rationele argumenten meer zijn om een idee vol te houden --> In het geval van de schakel: de VS en Olie, is er genoeg rede om deze link niet als obsessie te beschouwen maar eerder als "feit". Bon, als de VS het zelf zegt alsook haar belangrijkste bedrijven, moet je al echt prettig gestoord zijn om het omgekeerde te begrijpen. - radicaal links = pejoratieve connotatie van "consequent links"... niet minder dan dat. Het onthult meer iets over de schrijver dan over het onderwerp - dictators aan de borst drukken: en wie zijn dat volgens u? Of ontwaar ik hier weer een stemmingsmakerij van jewelste? - Meer slogans dan alleen de VS wil Olie, de VS wil veel meer dan Olie mijn beste, ...Olie is echter wel een fundament in haar economie en haar oorlogsmachine; Enfin, als je denkt dat PVDA maar een éénslogan partij is moet je haar programma maar gaan lezen op haar website,... daar gaat je stelling alvast.

      Korte antwoorden op punt 2 en 3 uit Eddy's betoog: 2) Ja natuurlijk, --> "we don't have permanent friends or foes, we only have permanent intrests".... (helaba, opletten in de klas!) 3) Nee, dus niet :-) ... zie vorige lijn :-) en waarom? zie puntje 1a) en 1b)

  • door eddy daniels op zaterdag 5 maart 2011

    1) Irak heeft bij mijn weten zowat 24 miljoen inwoners en dan zouden er een miljoen kinderen gestorven zijn in dat embargo? Maak dat de ganzen wijs. 2) Dat embargo was overigens geen VS- maar een VN-embargo, goedgekeurd door de Veiligheidsraad zonder veto. Waarom blijft men dat de VS alléén in de schoenen schuiven? 3) Dat embargo kwam tot stand na de Eerste Golfoorlog, waarin Saddam gedemonstreerd had tot wat een dictator in een olierijk gebied in staat is: olieputten in brand steken in het bezette Koeweit, een poging om de Perzische Golf met olie te vergiftigen enzovoort. Vreemd dat veel linksen dàt blijkbaar niet zo erg gevonden hebben, anders bewenen ze toch elk dood vogeltje. 4) Aan die Eerste Golfoorlog was de oorlog voorafgegaan tussen Irak en Iran, uitgelokt door Saddam. De schattingen zijn dat daarin een half miljoen Irakezen gesneuveld zijn en een miljoen Iraniërs. Daartussen zaten halve kinderen, knapen die niet droog waren achter hun oren maar wel de mijnenvelden werden ingestuurd. Misschien kom je zo aan je miljoen? Mijnen geleverd door de Sovjet-Unie, Frankrijk, China en Noord-Korea. 5) Het VN-embargo had meteen opgehouden als Saddam ook maar eventjes verklaard had dat hij geen massavernietigingswapens meer zou maken en zijn buurlanden niet meer zou aanvallen. Had de UNO eventjes zijn greep laten verslappen, dan was hij er weer tegenaan gegaan. Nu slaagde hij daar niet in en gebruikte hij de kinderen die door hem uitgehongerd werden als didactisch materiaal voor westerse ramptoeristen die in Irak gingen kijken hoe slecht de VS wel waren.

    • door Noël Vanglabeke op zaterdag 5 maart 2011

      Tja meneer Daniels , de ganzen wijsmaken. Ik baseer mij op cijfers van UNICEF die van 1 miljoen kinderen spreekt gestorven door het embargo . Andere bronnen gewagen zelfs van 2 miljoen. Heb bewust het laagste cijfer gehanteerd .VN embargo ? jawel,maar het is een open deur instampen dat de VN veiligheidsraad sinds jaar en dag volledig gedomineerd wordt door de Amerikanen . Ik herinner mij een interview met Jaap Kruithof uit 1991 in De Morgen met als kop "De pot op met de UNO veiligheidsraad" Iets wat ik toen en ook nu nog blijf beamen . Naast het ontkennen van de kinderslachtoffers door het embargo in de jaren 90 valt in uw betoog ook op dat u blijft vasthouden aan de leugen ivm de massavernietigingswapens die zogenaamd in bezit waren van Saddam .Er zijn er nooit gevonden geweest omdat er gene waren, de fabel van de couveusemoorden komen uit dezelfde periode . Ook een volstrekt onwaar verhaal .Om nog even op het VN embargo terug te komen . Hans Von Sponeck VN mandataris nam in 2000 ontslag als humanitair coördinator omwille van het embargo dat een grove schending inhield van het VN handvest .2 dagen later nam ook Jutta Burkhardt hoofd van het Wereldvoedselprogramma in Irak eveneens ontslag omdat door het embargo het niet mogelijk was het voedselprogramma uit te voeren . In een Duitse krant sprak zij van een verkrachting van het volkerenrecht . Maar ik wijk een beetje af, kern van mijn betoog blijft dat er meerdere redenen zijn voor oorlog .En dat er bij militaire interventie door het Westen winnaars en verliezers zijn Dat de wapenindustrie bij de grote winnaars behoren en de bevolking van het land dat geintervenieërd wordt bij de grote slachtoffers . Ter informatie meneer Daniels , uw Amerikanen nemen wereldwijd 60% van de militaire uitgaven op zich . Hun budget voor 2011 bedraagt 739 miljard dollar ,een hallucinant bedrag,terwijl zoals ik al gezegd heb het aantal armen in de VS de 45 miljoen mensen benaderd,weer dezelfde vraag "voor wat wil je geld geven ? ". Blijft de vraag waarom men militair tussenbeide komt .Om vrede,respect voor de mensenrechten en democratie te brengen of om geo-strategische en commerciêle belangen te vrijwaren. Ik zeg heel duidelijk de 2de mogelijkheid,u meneer Daniels hebt uiteraard het recht van voor de eerste optie te gaan .

    • door svdl op maandag 7 maart 2011

      Hola Eddy,

      Uw visie of mening verkopen is één ding, ...maar een trein leugens op dit forum verspreiden is nog totaal andere koek. Dat is quasi Bush retoriek: weapons of mass destruction, axis of evil, evildo'res, Saddam is the devil,.... En dan nog ff'kes voorbij gaan aan de rol van de VS als regisseur en catalysator van de Irak Iran oorlog.... De Slachtoffers van het VN embargo waaronder dus wel ongeveer 500 000 kinderen, zijn uitvoerig gedocumenteerd --> http://en.wikipedia.org/wiki/Iraq_sanctions#Infant_and_child_death_rates 't wordt hoog tijd om terug in de boeken te kruipen Eddy. Begin alvast met de verklaringen van oudgediende van het Pentagon en de CIA zelf... een meer onverdachte bron kan je niet vinden, niet waar?

  • door eddy daniels op zaterdag 5 maart 2011

    Toch een antwoord op je in mijn ogen nogal verward betoog. De krankzinnige dictators die gesteund werden door de PVDA? Enver Hodga, Nicola Ceaucescu, Saddam Hoessein en Kim Il-Jong, zo bleek uit mijn jarenlange lectuur van Solidair. Ik lees het nu niet meer (het was altijd hetzelfde, ik ken hun programma wel hoor, het is als een grammofoonplaat die sinds 1978 is blijven hangen), maar ik wed er mijn zondagse pet op dat ze nu weer Muammar Khadafi verheerlijken. Over diens westelijke vriendjes - Hugo Chavez, Daniel Ortega en Fidel Castro - zullen we maar zwijgen zeker?

    • door svdl op zaterdag 5 maart 2011

      Wat kadhafi berteft heb je verkeerd gewed. Geef je pet maar af. :-) Ach ja dat komt ervan als je met eenzelfde vooringenomenheid blijft zitten en uitgaat van een statische wereld.... --> even terug herontdekken?

  • door eddy daniels op zaterdag 5 maart 2011

    Kleine rechtzetting: ik heb nooit in de these geloofd dat Saddam op het moment van de Amerikaanse interventie in de Tweede Golfoorlog over massavernietigingswapens beschikte, ik vond en vind het een grote fout van Bush/Blair dat ze dat fabeltje (waar Colin Powell zelf niet in geloofde toen hij het de Veiligheidsraad opdiste) als casus belli hebben gebruikt. De zaak was veel simpeler: Saddam had op dat moment daar de middelen niet meer voor, maar hij weigerde te verklaren dat hij ze niet zou aanmaken als hij die wél weer had, en dus treiterde hij de internationale inspecteurs en verlengde hij moedwillig een VN- (geen VS-) embargo dat zijn eigen kinderen in de miserie stortte. Nogmaals: ik geloof er geen barst van dat het er een miljoen waren, maar àls het er zoveel waren dan kwamen ze op de rekening van Saddam en niet van de Amerikanen en dan was dat immens hoge getal eigenlijk voldoende reden om hun interventie toe te juichen (sinds de Rode Khmer is er geen autogenocide van die omvang door een waanzinnige dictator meer geweest, zelfs Rwanda wordt 'maar' op 800.000 doden geschat). Misschien toch nog een tweede rechtzetting: de Amerikanen zijn 'mijn' Amerikanen niet, ik stel echter wel vast dat zij steeds moeten interveniëren waar Europa te laf is om zijn verantwoordelijkheid op zich te nemen (Servië bijvoorbeeld, aan onze voordeur). Dat zij het hoogste bewapeningsbudget ter wereld hebben? Ja, ze beschermen inderdaad grote delen van deze planeet tegen zotten van het slag van Khadafi. En ze doen daarbij de nodige stommiteiten, als in Vietnam waar achteraf gebleken is dat de bevolking hùn model toch verkiest boven dat van Ho Chi Minh of - horresco referens - PVDA-vriendje Pol Pot. Verliezen ze daarbij hun eigenbelang niet uit het oog? Het zou er nog aan mankeren. Bestaat er ondertussen sociaal onrecht in de VS? Het sociaal model is er inderdaad anders dan in Europa, er wordt veel sterker gemikt op persoonlijke verantwoordelijkheid. Maar ik stel ook vast dat uit de gehele wereld mensen toestromen die, naast Europa, ook in de VS willen leven, zodat alleszins een deel van die 45 miljoen te verklaren valt uit onwettige immigratie (net als hier trouwens, men beweert dat de armoede toeneemt, in feite wordt ze geïmporteerd). Ik zie geen bevolkingsstroom in omgekeerde richting verlopen en ik zie ook dat landen die het VS-model in hun eigen samenleving verwerken het bijzonder goed doen, echter eveneens zonder de perfectie te bereiken (Japan, Zuid-Korea, Taiwan, sinds enige tijd het Chinese vasteland en Zuid-Oost-Azië). Ik zie trouwens dat ook landen die het Europese model proberen na te volgen, daar de vruchten van plukken (Brazilië bijvoorbeeld). Ik zie daarentegen dat die landen die zich tegen die westerse voorbeelden blijven keren met rauwe kreten als 'imperialisme!' en 'neokolonialisme', geen stap vooruit komen. Hét paradigma vormt de Arabische wereld waar men, ondanks enorme olievoorraden onder hun zandbak, toch stikt in het eigen zuur. Tenslotte @vsdl: ik ben blij dat ik mijn pet mag afgeven, de PVDA heeft dus blijkbaar toch iets geleerd. Als ze nu Kim il-Jong nog laten vallen, dan worden we opnieuw vriendjes.

    • door Noël Vanglabeke op zaterdag 5 maart 2011

      Tja meneer Daniels, u blijft duidelijk de koloniale toer opgaan in uw reacties . Uw Amerikanen die moeten tussen komen omdat de Europeanen zogezegd te laf zijn . Waar ik stel dat ze beter overal zouden buiten blijven wat ons in de wereld heel veel menselijke ellende zou besparen,is het voor u blijkbaar de normaalste zaak van de wereld dat ze overal hun militaire neus in steken . De 1 miljoen slachtoffers worden door UNICEF wel degelijk als slachtoffers van het embargo genoemd en u maakt er Hoesseins slachtoffers van . U gaat ook niet in op het feit dat het embargo de reden was waarom VN mandataris Hans Von Sponeck ontslag nam ,gevolgd door dat van Jutta Burghardt , U blijft stekeblind voor het feit dat de VN een door de Amerikanen gedomineerde waardeloze VN is . U haalt Servië aan waar de NAVO onder VS commando zich schuldig heeft gemaakt aan de ergste oorlogsmisdaden .Onder andere door het gebruik van verarm uranium (ook in Irak gebruikt door de Amerlkanen en Britten ) .En de Amerikanen weten heel goed wat ze doen , dus beste meneer Daniels niet zeveren over zogenaamde stommiteiten .Om een beetje terug te gaan in de geschiedenis , de atoombom op Hiroshima was geen stommiteit, ook geen ( immens verschrikkelijk) middel om de oorlog tegen Japan voortijdig te beeindigen ,want Japan was verslagen,maar een waarschuwing naar de wereld en vooral naar de toenmalige Sovjet- Unie toe hoe sterk ze wel waren .En beste meneer Daniels armoede in de VS is net als in andere landen het gevolg van een gevoerde politiek. Kom tot vervelens toe nog eens op de proppen met mijn vraag "voor wat wil je geld geven" in het geval van de VS zeker niet aan werk met een behoorlijke verloning of een degelijke sociale zekerheid .Nochtans de beste verzekering tegen armoede.U kletst verder uit uw nek waar je beweert dat landen die het VS model in hun samenleving verwerken het goed doen .De Amerikanen doen het niet goed gezien de bijna 45 miljoen armen en zie niet in dat andere landen die dat model opvolgen het beter zouden doen . Verder denk ik niet dat vsdl net als ik ooit een vriendje van u kan worden .Het laatste wat ik in ieder geval ooit zou willen .

  • door eddy daniels op zondag 6 maart 2011

    Geen vriendje dus, ach, jullie hebben mijn pet toch al. Ernstig nu: geheel jouw denken hangt vast in de overtuiging dat armoede iets is dat je in de eerste plaats bestrijdt met sociale uitgaven, waarbij je dan in de contradictie vast komt te zitten dat de rijkste natie (de VS) zich niet buiten haar grenzen mag bemoeien (tenzij om te geven, waarschijnlijk). Dit denkmodel werd zelfs door Marx en Lenin niet geaccepteerd, welvaart ontstaat niet uit sociale ondersteuning maar uit arbeid. Het drama van de planeet is dat in het grootste deel ervan de arbeid a) inefficiënt georganiseerd wordt; en b) afgeroomd wordt door lokale elites. Dat maakt dat er zelfs veel miserie is in landen die potentieel ontzettend rijk zijn (de oliestaten bvb, maar ook Kongo enzovoort). Wat is nu kenmerkend aan de Atlantische Beschaving (Europa en VS)? Zij is er in geslaagd a) de arbeid wél efficiënt te organiseren en b) de hebzucht van de eigen elites in te perken en te milderen via sociale herverdeling. Dat systeem werkt uiteraard niet perfect, en dat moet ook niet, wat zeg ik: dat mag zelfs niet, want dan ondergraaft het zichzelf. In elke sociale retributie moet de prikkel behouden blijven om via eigen arbeid toch zelfvoorzienend te worden. Soms is dat moeilijk (gehandicapten) en dan moet het systeem in alternatieven voorzien (wat meestal gebeurt); soms wordt dat niet gewenst door de zogeheten 'slachtoffers', die de hangmat van de sociale zekerheid verkiezen boven de verantwoordelijkheid voor zichzelf (het PS-cliëntelisme bvb). Maar wat zeker pervers is, is de meest genereuze beschaving die er ooit bestaan heeft op deze planeet, vastpinnen op haar fouten alleen met een pertinente weigering haar goede kanten te zien. Om terug te keren tot het debat: gesteld dat jouw cijfer van die één miljoen kinderen correct is, hoe kan je dat dan iemand anders verwijten dan Saddam? Het is hij toch die de oorlog ontketend heeft tegen Iran, tegen Koeweit, en die weigerde een verklaring uit te geven dat hij niet opnieuw zijn buren zou aanvallen? De enige manier echter waarop jij erin slaagt dat toch in de schoenen van de VS te schuiven is door je denigrerend uit te laten over de UNO. Natuurlijk zijn er fouten in de UNO (onder andere de veel te grote macht van de Derde Wereld potentaten die bvb Lybië naar voren schoven als Afrikaanse afgevaardigde voor de Mensenrechten, wat België met 156 andere landen dan helaas ondersteunde omdat anders alle diplomatieke duivels zouden ontketend zijn). Maar tegelijk is het zo dat de UNO een in de wereldgeschiedenis ongezien diplomatiek instrument vormt dat al 65 jaar vrij behoorlijk functioneert en nogal wat oorlogen heeft weten te voorkomen of in te dijken. Welnu, de UNO is een Atlantische 'uitvinding', net zoals de principes van de Mensenrechten dat zijn, geen enkele andere cultuur heeft dat zich zelfs ooit in het hoofd gehaald. Maakt dit de Atlantische cultuur perfect? Natuurlijk niet, wij (net als de VS) maken vele fouten. Het maakt er wel de minst imperfecte van. Het is een beetje als met die uitspraak van Winston Churchill: 'Democratie is een slecht systeem, maar ik ken er geen beter'. Als jij er een beter kent, Noël - pardon, als u er een beter kent, meneer Vanglabbeke - laat het me dan weten. Dan krijgt u ook mijn doordeweekse pet van mij, gesteld dat u zich niet te goed acht om ze op het hoofd te zetten.

    • door svdl op zondag 6 maart 2011

      ik citeer Eddy Daniels:

      "Wat is nu kenmerkend aan de Atlantische Beschaving (Europa en VS)? Zij is er in geslaagd a) de arbeid wél efficiënt te organiseren en b) de hebzucht van de eigen elites in te perken en te milderen via sociale herverdeling"

      Ik begrijp niet dat je dat zelf gelooft of hoe je dat kan bewijzen zelfs.... Eigenlijk gewoon een leugenachtige stelling. ==> en verder ontkennen van de loop van de geschiedenis van opbouw van sociale rechte in West Europa, Ontkennen van de loop van verhouding in rijkdomsherverdeling in het Westen, ontkennen van OESO en Unicef cijfers en studies Verder nog, getuigt de houding in de mening van Eddy van zeer coloniale en imperialistische neigingen... Maar vooral denk ik dat Eddy Daniels niet oprecht is in de verhouding van zijn mening die hij hier neerpent en de feitelijke kennis die hij bezit. En iedereen weet verder wel wat ik daarmee bedoel... :-)

    • door Werner op zondag 6 maart 2011

      Mooie poging om een onmenselijk systeem goed te praten. Het probleem is tweeërlei:

      - het "westers", "atlantisch" systeeem is de oorzaak van zoveel ellende, vooral in de derde wereld, dat het in mijn ogen geen legitimiteit meer heeft, ongeacht al het moois dat U erover opsomt.

      - de fouten van dit systeem zijn niet te corrigeren omdat ze de essentie van het systeem zelf zijn: onbeperkte vrijheid om de concurrentiekracht en de belangen van de eigen economie overal te wereld veilig te stellen.

      Een socialistisch syteem zoals op Cuba is in mijn ogen veruit superieur. Zijn eerste zorg is de collectieve vrijheden van de bevolking veilig te stellen (huisvesting, voeding, gezondheidszorg, onderwijs), en daarnaast is het zo verstandig genoeg om de individuele vrijheid te beperken van hen die al die sociale verworvenheden willen kapot maken. En natuurlijk functioneert dat systeem ook nog niet perfect, maar de basis waarvan het vertrekt is oneindig veel menselijker.

      • door svdl op zondag 6 maart 2011

        Ik sluit me volledig aan bij wat Werner zegt. Hierbij doe ik zelfs een oproep om even na te denken over wat "individuele vrijheid" eigenlijk wil zeggen. ... Om veel dieper na te denken over de grenzen, of er grenzen zijn, over consequenties, over wat een mens wil bereiken... Waar grenst je individuele vrijheid? heb je de vrijheid om de andere zijn vrijheid te ontnemen? Heb je de vrijheid om te ijveren dat ieders vrijheid niet even groot is? Wat is vrijheid? Het is reeds een religieus begrip geworden. Een dogma. Men kan starten van bij de geboorte en het besef dat onze vrijheid beperkt wordt in weze, door de natuur rondom ons, door het voedsel dat we hebben, door de woningen die we hebben door onze gezamelijke middelen tot productie, ontwikkeling, kennis, cultuur etc... We zijn altijd beperkt in vrijheid. Enkel het universum is vrij (laat staan dat ze nog de wet van de lichtsnelheid te gehoorzamen heeft) Het concept vrijheid moet terug gebracht wordt tot zijn essentie, tot normale proportie. Het moet ontdoopt worden :-). De Ham vraag is, hoe verdelen we deze vrijheid, deze mogelijkheden, de assets, de middelen... Immers indien men niets van deze zaken rondom zich heeft is vrijheid enkel een leeg en hol begrip aangezien men ook niets heeft om vrijheid aan te wenden en uit te voeren (zie de "waarde van vrijheid" voor duizenden arme Afrikanen"). Wat is vrijheid van keuze als je niets hebt om uit te kiezen?

        In de "pure" kapitalistisch staatstructuur, is het basisprincipe dat iedereen vrij is om al deze factoren (natuur en cultuur) te nemen en af te nemen van elkaar (volgens vrije markt de-regulering), waar het recht van de sterkste geldt. De markteconomie is hierbij het mechanisme dat herverdeling uitvoert. Echter in deze logica is het wiskundig, wetenschappelijk overduidelijk dat er consequente accumulatieopbouw van waarde, goederen en alle facoren van cultuur en natuur, plaatsvindt in een steeds kleiner wordende groep mensen. De grote groep mensen daartegenover krijgt in relatie tot haar steeds minder aandeel in alle "assets" van de gehele economie, ook steeds minder vrijheid. en in de armste landen ter wereld ligt deze werkelijkheid dat ook als braakliggend terrein duidelijk aan de oppervlakte. In onze "Atlantische vrije markt" als economische onderbouw van de westerse maatschappijen, is het een conditio sine qua non dat ongelijkheid moet toenemen en dat vrijheid van de meesten moet afnemen. Dit is overduidelijk als men alle historische feiten van de groei van het kapitamisme in een lange filosofische benadering gaat overschouwen. Een economie onde rhet kapitalisme kan groeien, maar de vraag is a) wat is die groei, welke grondstoffen zijn verbruikt en vaanwaar komen ze en b) hoe is de verdeling van deze groei in binnen in? maw, hoe liggende de verhoudingen van deze verdeling en welke wetten bepalen hoe de 'winst' (als eng woord) vereelt wordt (--> winst volgens aandeel maw bezit) Heel basic is het duidelijk: bezit zorgt voor aandeel in winst, dit is fundamenteel in het kapitalisme. Daarom is accumulatie van bezit ook de drijfveer. de op hol geslagen "perpetuum mobile"

        De grondslag van het socialisme als filosofische benadering is helemaal anders, uiteraard. De economische onderbouw is erop gericht om de vrijheid van het marktmechanisme in te perken of zelfs te herleiden naar een marginaal gegeven. De reden is duidelijk: Waar het vrije marktmechanisme ongelijkheidstoename en kapitaalaccumulatie als inherente eigenschap heeft, heeft een sociale en herverdelende economie zoals in het socialsme het basisprincipe om de "assets" te verdelen volgens behoeften en werpt ze een dam op voor individuele verijking op kap van de andere... In die zin heb je voor het grootse deel van je bevolking meer vrijheid door meer mogelijkheden van natuur en cultuur dan onder het kapitalisme.

        Natuurlijk is dit theorie, en hoor ik de kritikasters al aankomen over de mislukte experimenten van de geschiedenis, de verschrikkingen van Pol-pot, Stalin, etc... en dit natuurlijk enkel om de grondslag van wat socialisme is weg te werpen of te bewijzen dat dit "toch niet houdbaar is" ... om dan te eindigen bij de valse onjuiste en bedriegelijke beschouwing van de mens als zijnde "een pure individualist"....als zijnde de bottom verklaring.... Nu ja dat laatse hoort thuis in de afdeling "onwetenschappelijke bedrieglijke propaganda" :-) Maar het is waar, er zijn echt werkelijk verschrikkelijke escessen gebeurt, welke de waarden en normeb van het socialisme onwaardig zijn. En inderdaad natuurlijk zijn er een pak historische voorbeelden waarin een initiele poging tot opbouw van socialisme volledig ontspoord is of gaandeweg vergleden is (en met duizenden slachtoffers tot gevolg)... en dat ontkent niemand meer denk ik. Natuurlijk is er dan in deze kritieken geen woord te bespeuren over de duizenden slachtoffers die elke dag wereldwijd vallen onder een kapitalisme dat juist door zijn aard van accumulatie in een steeds kleiner wordende groep, de basisleef omgeving en producten van mijoenen mensen ontzegt. there you go "freedom". Wat echter belangrijker is, is om te ontdekken hoe het komt dat er een aantal socialistisch experimenten mislukt en vervallen zijn, zonder daarom terug te keren naar het kapitalisme als zijnde fatalistische 2de keus. Het is belangrijk om de fouten in de geschiendenis van het verleden te ontwaren... indien men naar Cuba en haar verwezelijking kijkt op sociaal economisch gebied kan men er niet aan uit dat dit netto een imens succesverhaal is. (kijk vanwaar ze komen en waar ze vandaag staan). Deze (r)evolutie is een unieke casus in de wereldgeschiedenis (overschouwend in verhouding tot al haar aspecten)

        Zoals Werner, reeds zijn zal een land zoals Cuba, natuurlijin haar systeem en de uitbouw en organisatie een heel pak beschermingsmaatregelen hebben om deze sociale evolutie te behouden en verder uit te bouwen. in die zin is het compleet logisch dat "de vrijheid" filosofisch gezien wordt beperkt, daar waar het principe van gelijkwaardigheid, gelijke kansen, vriendschap, vrede en economische herverdeling wordt aangevallen.

        Evenmin wordt in het kapitalistisch syteem op systemische wijze de grondslagen van herverdeling of aanval op bezit en accumulatie, door de staat onderdrukt. En ik moet toegeven dit gebeurt nog veel dogmatischer en efficient, doch veel sluwer en onder de radar, dan ik had gedacht. En dan kom ik op het verhaal van westerse mediamanipulatie en mediaconcentraties op ideologie die je mee krijgt al van in de lagere school ("doe goed je best, presteer nu en later, en verdien veel geld, jij als individu staat centraal, etc...") Verder is hier de constante demonisering van vakorganistaties (en ik gebruik bewust een andere term dan vakbonden wegens de connotatie die reeds aan het woord "vakbond' wordt gegeven --> Dit is dus al reeds een doordenkertje mbt hoe indoctrinatie onder de radar werkt in het westen) Enfin, ik kan doorgaan met het opsommen van allerlei indoctrinerende mechanismen die op slinkse wijze door ons syteem in het westen worden aangewend om haarzelf in stand te houden (bvb in het systeem van onze parlementaire democratie in Blegie met kiesdremepels etc...)

        Bottom line is tevens te beseffen dat elke maatschappij structuur als eigenschap een onderbouw heeft (een economisch systeem met een bepaald mechanisme), welke een bovenbouw heeft (de strcuturen: gerecht, media, uitvoerende macht (politie en leger), onderwijs... en dat elke bovenbouw staat voor de bevestiging van zijn onderbouw, maw het in stand houden van de economische organisatievorm... (in het kapitalisme is dit dus de vrije markt en in het socialisme is dit dus de sociale herverdeling)

        De vraag is dus wat jou als mens in principe het rechtvaardigs lijkt en het meest duurzaam en efficient naar mogelijkheden van de ontwikkeling van mens, dier en plant... De vraag is in welke economische onderbouw je individuele vrijheid (zelfs statistisch gezien op wereldschaal) je individuele vrijheid het meest kan gedijen zonder de ander zijn vrijheid te ontnemen, waar je je volgens de capaciteit van de natuur je je het meest kan ontplooiien. De verdere vraag is dan ook om los van alle propaganda en in relatie tot de humane wetenschappen, te onderzoeken waarom bepaalde experimenten van het socialisme in het verleden zo verkeer zijn afgelopen en waarom dat andere experimenten tevens goed bezig zijn te lukken. Een positieve uitdaging dus!

    • door Vanglabeke Noël op maandag 7 maart 2011

      Tja meneer Daniels , u wordt hier door Werner en vsdl voldoende van antwoord gediend, dus beperk ik mij tot het punt van de armoede. Ik heb geschreven dat werk aan een behoorlijke verloning en daaraan gekoppeld een degelijke sociale zekerheid de beste garantie is tegen armoede. En daar knelt ondermeer het schoentje . Veel armen hebben een job soms twee ,de zogenaamde Working poor. Maw veel armen wentelen zich niet in een sociale hangmat maar zijn werkende armen omdat die behoorlijke verloning er niet is. Working poor is ook geen uitsluitend Derde Wereld of VS fenomeen meer . Ook in de EU steekt het de kop op, in 2007 zat al 17% ( 79 miljoen mensen ) van de bevolking onder de armoedegrens ,waaronder 7% mensen met een job .Een tendens die zich verder zet. Ik heb het altijd over het verschil tussen welvaart en welzijn. En daar knelt een ander schoentje . De verdeling van de rijkdom is totaal ondermaats . In de VS bezitten de 10% rijksten nu al de helft van de totale rijkdom . Voor bvb België hetzelfde ,15% van de bevolking onder de armoedegrens en daartegenover 90.000 euromiljonairs .Uw ondermaatse opmerking over mensen die moeten leven van een sociale uitkering is er ene die zo uit de mond van Dedecker, Dewinter of Dewever kan komen . Sociale zekerheid is iets waar de arbeidersklasse voor gevochten heeft net als voor behoorlijke lonen en menselijke arbeidsomstandigheden . Sociale zekerheid wil zeggen dat men bij verlies van werk kan terug vallen op een uitkering die naam waardig. In de VS praktisch onbestaande en hier is dat de laatste 20 a 25 jaar ook fel afgebouwd met toenemende armoede tot gevolg . Heb de indruk dat u blijkbaar terug wil naar een tijd waar sociale zekerheid herleid wordt tot het uitdelen van een dagelijkse kom soep en een korst oud brood .

  • door eddy daniels op zondag 6 maart 2011

    Het blijft mij verbazen hoe op deze website de meest elementaire lessen van Karl Marx met de voeten worden getreden. Er wordt namelijk gesuggereerd dat er ergens zoiets bestaat als 'een menselijk systeem' dat de ongebreidelde concurrentie uitschakelt en daardoor rechtvaardigheid installeert. Het linkse denken wordt zo herleid tot moralisme, vergelijkbaar met de scholastiek van Thomas van Aquino. Als Marx ons echter iets geleerd heeft, dan wel dat het zo niet werkt. Marx leerde ons dat we in het rijk van de noodzaak leven waarbij de schaarste aan goederen de concurrentie noodzakelijk maakt, wil de wereld vooruit gaan. In zijn genialiteit voorzag hij echter de immense toename van de middelen dankzij de automatisering, maar hij wees erop dat die in een paradox verliep: terwijl de productie toenam, werd de distributie ervan moeilijker door de vervreemding, arbeiders waren immers niet meer (als ambachtslieden voorheen) eigenaars van de productiemiddelen. Die ingebouwde contradictie was niet houdbaar, zo meende hij, en zou tot een overname van de productiemiddelen door de arbeidersklasse leiden. Het primaat bij hem was echter de toename van de productie, waarzonder heel dit opzet zinloos was, wat Liu Chao Chi in China uitdrukte in de slogan 'Verrijk u' en Deng Xiaoping in toepassing bracht met zijn stelling dat het niet uitmaakt of een kat wit of zwart is, als ze maar muizen vangt. Dit stond tegenover de stelling van de Bende van Vier dat je eerst rood moest zijn en dan pas expert. Die gedachte werd het meest consequent toegepast door Pol Pot, die in plaats van een collectieve verrijking na te streven, op een collectieve verarming mikte om zo een communisme van de miserie te creëren. Ondertussen evolueerde de wereld natuurlijk en de prognoses van Marx kwamen niet allemaal uit. Zo had hij verwacht dat de tegenstelling kapitaal-arbeid tot een collectivisering van de productiemiddelen zou leiden, waarna het rijk van de schaarste zou overgaan in dat van de rijkdom, en het was op dat pad dat Lenin hem volgde (voor Lenin was de elektrificatie van de Sovjet-Unie belangrijker dan de uitbreiding van de wereldrevolutie, en Stalin volgde hem daarin met zijn slogan van 'socialisme in één land', tegen Trotski). Helaas, de prognose van Marx was fout, want zoals alle socialistische systemen wereldwijd tot nu toe bewezen hebben: collectivisering leidt niet tot bevrijding, en dus verrijking van de arbeid, maar tot verarming en daardoor tot een onderdrukking van een nieuw type (het stalinisme als perverse vorm van staatskapitalisme). Verrijking doet zich slechts daar voor waar niet slechts de brute kracht van de arbeid ruim baan wordt gegeven (stakhanovisme) maar waar vooral het initiatief van het creatieve individu bevrijd wordt. Maar dat kan, zoals Deng na de Culturele Revolutie duidelijk inzag, slechts gebeuren binnen een kapitalistische dynamiek die in het beste geval sociaal gecorrigeerd wordt door de overheid, zoals in Europa gebeurt (Rijnlandmodel) maar helaas minder in de VS en al helemaal niet in China. Het voordeel is een zelfs door Marx niet gedroomde toename van de productie, echter ongelijkmatig verdeeld. De vraag is nu wat beter is: een collectieve verarming waarin iedereen min of meer gelijk is (als bvb in Cuba of Noord-Korea, al kan zelfs dat betwist worden en de familie Kim toch weer iets gelijker lijkt te zijn); of een collectieve verrijking waarbij sommigen - Steve Jobs, Brad Pitt, Serena Williams - nu eenmaal meer verdienen dan u en ik. Anders gezegd: kan ik leven met het gegeven dat Fernand Coeckelberg over mooiere koffers kan beschikken als hij naar Qatar reist, dan ik als ik neerstrijk op een camping in de Dordogne, wetende dat het alternatief is dat ik in Aalst een weefmachine mag bedienen in een fabriek zonder stromend water op de toiletten? Dat heeft niets met moraal te maken, zoals jullie lijken te denken, maar alles met pragmatisme. Nooit eerder hebben zoveel mensen het zo goed gehad op deze planeet. Als ik af en toe in de jacuzzi lig bij mijn saunabezoek dan realiseer ik me telkens weer dat zelfs keizer Nero niet over die geneugte kon beschikken (hij had natuurlijk wel wat slavinnetjes ter beschikking, maar als ik het een beetje zuinig aandoe dan kan ik zelfs dat mij af en toe permitteren). Aan de andere kant hebben vele mensen het NOG STEEDS zeer slecht, maar dat is nu niet anders dan in het verleden. Of denken jullie in volle ernst dat de Indianen die slaafden voor de Inca's, de jongemannen die opgejaagd werden door negerkoningen om op de Arabische slavenmarkt verkocht te worden in Zanzibar, of de Chinese koelie's die dijken bouwden voor de keizerlijke rijstvelden, het zoveel beter hadden dan vergelijkbare groepen vandaag, omdat toen het kapitalisme niet en dit nu wel bestaat? Het enige wat voor hen feitelijk veranderd is, is dat zij in zekere mate mee genieten van de westerse geneeskunde, waardoor enerzijds hun levensverwachting en kindersterfte zijn afgenomen, anderzijds er zoveel meer monden zijn om te voeden (waar overigens het westen hen ook weer bij kan helpen via de Groene Revolutie en binnenkort de vermaledijde ggo's). Een klein cijfer: onderzoeken op mummies uit de middenklasse van het oude Egypte toonden aan dat de gemiddelde levensduur toen op 38 jaar lag. Demografische statistieken tonen aan dat die bij ons circa 1900 op 50 jaar lag. Wij mogen ons vandaag vermeien in een gemiddelde levensverwachting - arm en rijk door elkaar genomen - van 78 jaar, en ze is nog altijd aan het stijgen. Wat is het kapitalisme toch een onmenselijk systeem.

    • door svdl op zondag 6 maart 2011

      Ik citeer Eddy Daniels: "Ondertussen evolueerde de wereld natuurlijk en de prognoses van Marx kwamen niet allemaal uit" Dit illustreert hoe je denkt over geschiedenis: Je gaat ervan uit dat we aan het einde zijn van de geschiedenis. Je gaat ervan uit dat we op een eindpunt zijn, dat de marx voorbijgestreefd is... niets is minder waar, het hoogtepunt van ongelijkheid en contradictie is nog niet bereikt en gaandeweg groet het verzet overla in de wereld, en vooral in de 3de wereld. Zie maar hoe bvb in Latijns Amerikaanse landen heel wat rechtse neoliberale regimes zijn omvergeworpen.... Hoe er nu in de Arabische wereld vanallen begint te bewegen.... De tijden van Europa en de VS komen ook nog... Nee beste Eddy, we zijn iet aan het einde van de geschiedenis, ....

      Nog een citaat: "een collectieve verarming waarin iedereen min of meer gelijk is (als bvb in Cuba of Noord-Korea,...)"

      Je vertrekt duidelijk niet van de startpositie die Cuba had in '59 bij de revolutie... Een mooi ijkpunt en vergelijkpunt is Haïti, dat tot '59 een quasi identieke loop kende als Cuba.... Enfin het moge duidelijk zijn dat een land als Cuba door zijn sociale evolutie en economische organisatie er enorm op voooruit gegaan is, en wat gezondheid en onderwijs en ontplooiing tot de top van Latijns Amerika behoort (en bovendien op alle sociale vlakken de VS ver voorbij gaat)... Wat leeftijdsverwachting betrfeft, tevens inde top 10 van de wereld. Niet slecht voor een land dat economiscgh gezien moeite heeft met boven water te blijven hé. En dan over deze economie: Wat betreft de tekorten van goederen is het niet moeilijk te begrijpen waneer je weet dat er een vloot US schepen ronde het eiland circelt en anderzijds met multinationale afpersingsdecreten de internationale Handel met Cuba compleet veruïneert. En dan als laatse Cuba is niet Noord korea. ik besef maar al te goed dat, in een vlaag van retorische propaganda, maar al te graag een soort van Pot-poerie wordt gemaakt van alle landen die afwijken van de Atlantische Westerse Kapitalistische Norm.

      Verder wil ik kort nog even kwijt dat, je theorieën over de uitspraken van Deng Xiaoping, volledig uit context zijn getrokken en door de filter van een westerse propaganda media zijn gehaald. Zodoende kom je wel geleerd over, maar sla je de bal volledig mis. Ook citeer je Marx maar heb je geen enkele vermelding van de context waarin Marx dit zegt alsook, weet je blijkbaar niet of verzwijg je de conclusies... Refrentiekader, plaatsing, interpretatie en context zijn pecies begrippen die nog niet tot je praktische mentaliteit behoren. Je spreekt bijvoorbeeld terecht over: Ik citeer "collectivisering leidt niet tot bevrijding, en dus verrijking van de arbeid, maar tot verarming en daardoor tot een onderdrukking van een nieuw type"... wanneer het gaat over de specifieke situatie van de China na de revolutie... etc... Je trekt deze lijn echter door als copy-paste en voila "bewijs geleverd" Hmmmm bedenkelijke logica, van een zeer simplistisch en oppervlakige vorm. Je leest Marx goed als hij uitlegt hoe Toenmende productiecapaciteit en automatisering zrogen voor contradictie tussen (modern vertaald) aandeelhouders en mensen die werken voor een loon... Je begrijpt ook dat hij vertelt dat het Kapitalisme een efficientere vorm van economisch systeem is dan het Ancien regime, dat dit nieuwe vrijheden meedraagt,... maar zoals ik al zie en zoals Marx verder beschrijft, is de geschiedenis nooit af en draagt de ontwikkelingen van een bepaald systeem de kiemen van zijn opvolger... Dit is geenszins te vertalen naar een profetische voorstelling of een simpel beeld, om het op die manier zeer laag bij de gronds belachelijk te maken. Omwentelingen gebeuren met horten en stoten. Veranderingen voltrekken zich soms plots zeer snel, maar de latente verandering is bezig... En overal in de wereld zijn bepaalde culturele en eigentijdse aspecten, verschillende referentiekaders... Elk land en regio heeft zijn specifieke geschiedenis, zijn bepaalde situtaie betreffende de ongelijkheidsverdeling.

      Besef tevens heel goed dat de meerderheid van de bevolking op deze planeet reeds in een vergevorderd stadium van ongelijkheid leeft, waar de kapitaalaccumulatie naar de multionationals van het westen, het meest miserie hebben teweeg gebracht... Indien je een overschouwing maakt van de economische relaties, staar je dan niet blind op België of Europa, want je kan 's middags evengoed je handen voor je ogen houden en ontkennen dat de zon aanwezig is. En ja beste Eddy, ...Voor de meerderheid van de mensen op deze bol is het kapitalisme een onmenselijk systeem. final point.

      • door Werner op maandag 7 maart 2011

        je eindigde je vorige interventie met:

        "Wij mogen ons vandaag vermeien in een gemiddelde levensverwachting - arm en rijk door elkaar genomen - van 78 jaar, en ze is nog altijd aan het stijgen. Wat is het kapitalisme toch een onmenselijk systeem"

        Ha ha, daar breng je nu net een kanjer van een argument voor het socialisme aan. In Cuba is de levensverwachting vijf jaar hoger dan het gemiddelde van Latijns Amerika. De kindersterfte is vijfmaal lager dan het gemiddelde van Latijns-Amerika. Indien Latijns-Amerika dezelfde score zou hebben als Cuba zouden er jaarlijks bijna driehonderdduizend minder baby’s sterven. En euh, jawel, die andere Latijns Amerikaanse landen hebben (bijna allemaal) een kapitalistisch systeem. Het kapitalisme is inderdaad een onmenselijk systeem.

  • door eddy daniels op maandag 7 maart 2011

    Kan je me de bron geven voor je informatie over Cuba?

  • door eddy daniels op maandag 7 maart 2011

    Ik heb de Unicef-cijfers ingekeken, en ze zijn voor Cuba inderdaad indrukwekkend. Wat ik niet meteen vind is de bron waar Unicef zelf zich op baseert. Hoe komen ze tot die cijfers (hetzelfde probleem als met de één miljoen gestorven kinderen in Irak)? Krijgen ze die van het regime of van een onafhankelijke bron? Ik weet uit ervaring dat communistische naties bijzonder goed zijn in window dressing met showprojecten, terwijl je niet aan de weet komt wat er in het binnenland gebeurt. Ik herinner me nog hoe we aan de Limburgse mijnen (bij het bezoek van Nixon in 1972) een brochure verspreidden waarin werd uitgelegd welk een bevoorrecht statuut de mijnwerkers in China wel hadden. Achteraf bleek dat de Chinese mijnen tot de onveiligste ter wereld behoorden en dat alle rampen voor de buitenwereld verborgen werden. Tatchai was volgens Jan Myrdal een modelcommune, achteraf bleek het een puinhoop. In Albanië werd amadese toeristen getoond hoe modelfabrieken werkten, het was wel altijd hetzelfde fabriek. In de jaren dertig was er in de Sovjet Unie een groep Franse communistische mijnwerkers op rondreis. Ze besloten er een dag zelf in de mijn te werken uit solidariteit. s' Avonds bleek, tot verbazing van de Russen, dat ze moeiteloos de schier onbereikbare Stakhanovnorm hadden gehaald, gewoon door te doen zoals ze thuis gewend waren. Ik wil maar zeggen: ik geloof die propagandaverhalen niet meer, ik geloof in de stembus van de voeten: als het er zo goed is, waarom willen zovelen er dan weg? Jullie zullen antwoorden: omwille van de kapitalistische propaganda. Daarom bouwen ze prikkeldraad rond die landen en patrouilleren ze op zee om bootvluchtelingen te onderscheppen? Er vluchten ook mensen uit Mexico zullen jullie zeggen? Dat klopt, maar zij worden in hun thuisland niet in de gevangenis gestopt als ze betrapt worden. Maar kom, zo kunnen we nog even voortgaan, wat ik graag zou willen weten is waar Unicef zijn cijfers op baseert. Als iemand me daarbij voorthelpen kan, zou ik dat erg appreciëren.

    • door svdl op dinsdag 8 maart 2011

      Ja seg Eddy, alstublief hé.... een beetje redelijk blijven.: "waar haalt Unicef haar cijfers vandaan?"... Doh! Unicef heeft als organisatie een multinationaal karakter. de cijfers van Unicef worden door de meeste landen aanvaard (freind or foe). zo worden de cijfers van Cuba ook door de USA aanvaard... Enfin, ze zijn moeilijk te ontkennen. Je weet ook maar al te goed dat als er iets fout zou zijn aan de cijfers over Cuba, daar de VS als eerste zou opspringen. Als je niet overtuigd geraakt, ga dan zelf naar Cuba (net zoals ik gedaan heb), praat met mensen (vrij en blij) bezoek ziekenhuizen, dorpen, scholen, bedrijven.... Je zal de effecten van de cijfers die Unicef voorlegt snel weerspiegeld zien in ale facetten van de samenleving.... Van de propaganda visie van sommige westerse documentaires over Cuba zal niet veel meer overeind blijven (zonder window dressing en showprojecten) En natuurlijk is er materiele schaarste op Cuba. Er is dan ook een serieuze economische blokade door de VS. Maar de overheid doet er alles aan om door herverdeling van wat er is de zwaksten en jongsten kansen te geven. Over efficiency gesproken. Of verkies je zelf het sociale systeem van de VS waar 400 Amerikanen even veel kapitaal en bezit hebben als 150 Miljoen Amerikanen. Waar 30% van de bevolking een 3de wereldstatus heeft en waar verschillende staten faillliet zijn die tegelijk de rijksten op deze aardbol huisvesten.... Hoe stom kan je zijn om dat te aanvaarden? Over overheidsefficiency gesproken is de VS compleet gebuisd. en met efficiency bedoel ik natuurlijk "die 400 rijken (en hun multiantionals)" ff dubbek en dik laten betalen natuurlijk. Maak je voor de rest maar niet meer te veel druk over je jaren 60, 70 en 80 perikkelen over het Sovjet-blok... Het is compleet NIET te vergelijken met Cuba. Het is trouwens unfair en intellectueel oneerlijk dat je deze 2 blijft vergelijken... En dan nog een bron van het World food program te Cuba. http://www.wfp.org/countries/cuba

  • door eddy daniels op dinsdag 8 maart 2011

    Over cijfers en hoe ze te lezen

    De techniek die bij het produceren van cijfers gebruikt wordt, blijkt eigenlijk uit dit debat: op 04/03 om 22.05 lezen we bij Noël Vanglabbeke ‘Wat Irak betreft herinner ik mij de meer dan 1 miljoen kinderen die gestorven zijn omwille van het embargo (bron UNICEF) tijdens de jaren 90.’ Op 07/03 om 22.26 schrijft svdl: ‘De Slachtoffers van het VN embargo waaronder dus wel ongeveer 500 000 kinderen, zijn uitvoerig gedocumenteerd’ en hij verwijst naar --> http://en.wikipedia.org/wiki/Iraq_sanctions#Infant_and_child_death_rates Nu neem ik aan dat het geheugen wel eens bedriegt, maar toch, wat de grote verdediger van objectieve gegevens Noël VG produceert is een verdubbeling van wat svdl naar voren schuift. Komaan zeg, het kan niet op, gooi er nog maar een half miljoen tegenaan. Volgen we dan de verwijzing naar Wikipedia van svdl, dan lees ik daar ‘that before Iraq sanctions were imposed by the UN in 1990, infant mortality had "fallen to 47 per 1,000 live births between 1984 and 1989. This compares to approximately 7 per 1,000 in the UK”, met verwijzing naar het gezaghebbende tijdschrift The Lancet. Zeven keer meer dan in de UK dus, en dit in een land dat bulkt van de olie en waarvan de leider in precies dezelfde periode zich amuseerde met een aanval op Iran. Dat is niet niks. De kindersterfte lag in Irak dus al abnormaal hoog voor er zelfs van een embargo sprake was. Daarop volgt: ‘The study concluded that in southern and central Iraq, infant mortality rate between 1994 and 1999 had risen to 108 per 1,000. Child mortality rate, which refers to children between the age of one and five years, also drastically inclined from 56 to 131 per 1,000.’ Verderop lezen we: ‘Genocide scholar Milton Leitenberg stated: "All alleged post-1990 figures on infant and child mortality in Iraq are supplied by the Iraqi government agencies." Iraq denied UN requests to admit independent experts to assess living conditions.’ Precies het punt dat ik maakte: je kan de cijfers van dergelijke regimes voor geen haar vertrouwen, maar toch circuleren ze via Unicef alsof ze geloofwaardig zijn.

    Indien ik nu echter toch even aanneem dat de cijfers van Saddam correct waren, en indien ik svdl’s bewering accepteer dat zij tot een kindersterfte van 500.000 zouden geleid hebben (wat ik niet terugvind in het door hem geciteerde artikel) tijdens het embargo (waarvan ook Unicef als terloops opmerkt dat het een UN-embargo was), dan betekent dit dat in de vergelijkbare periode ervoor er ook 250.000 kinderen zouden gestorven zijn. Dat wil dus zeggen dat er al een massamoord op kinderen gaande was, voor er zelfs sprake was van een UNO-embargo, laat staan van een US-interventie. Lezen we Wikipedia echter verder, dan stellen we een niet betwist maar beduidend onderscheid vast in de kindersterfte tussen Noord- en Zuid-Irak TIJDENS het embargo. Verschillende getuigenissen worden door Wikipedia - de bron bij uitstek blijkbaar van svdl - aangehaald die stellen dat dit verschil voorkomt uit het feit dat in het Noorden de distributie van hulpmiddelen gebeurde door de UNO (die het embargo dus ingesteld had) en in het Zuiden door Saddam zelf. Anderen betwisten dat dan weer, ik ga hier heel Wikipedia niet overschrijven. Wel dit citaat uit één van de meest gezaghebbende tijdschriften: ‘A study in the Middle East Review of International Affairs disputed the idea that the disparity was caused by anything other than Iraqi government policy. It argued that South and Central Iraq had the means to purchase an amount of supplies equivalent to the amount of money the North received per capita, but that Baghdad simply refused to order them in sufficient quantities. It further noted that the North suffered a separate blockade imposed by the central government, was plagued by civil war, had far worse medical facilities than the rest of the country, had recently been subjected to chemical genocide, and that its development projects were regularly held hostage by the central government. Finally, the study asserts that, because half the funds Northern Iraq received had not been spent, the amount of supplies the North actually purchased were less per capita than what the central government was provided—even with Baghdad deliberately under-ordering goods. The sanctions, in and of themselves, would actually have saved lives (according to the study)--their goal was not to prevent humanitarian supplies from reaching Iraq, but to force the Iraqi government to spend more of its revenue on such commodities. They required the government to spend at least 72% of its income on human services, whereas the government had previously never spent more than 25%’. Met andere woorden: indien de kindersterfte inderdaad zo hoog lag als svdl en Noël beweren, dan lag dat UITSLUITEND aan het beleid van Saddam, en niet aan het UNO-embargo, laat staan aan de US-interventie. Zo blijkt tenminste uit het meest betrouwbare tijdschrift uit de bron die jij, svdl, zelf aangeeft. Op andere aspecten van jouw beweringen zal ik later ingaan, dit moge voorlopig volstaan om één zaak aan te tonen: de argumenten over welk een engeltjes de dictators wel zijn die door de PVDA verdedigd worden, zijn gemakkelijk te ontkrachten als je eventjes dieper zoekt achter de geciteerde cijfers en afstapt van de slogantaal. Tussen haakjes: wist jij dat de PVDA voor ongeveer 1985 Fidel Castro beschouwde als een verdediger van het Sovjetimperialisme in Afrika en Cuba uitschold omdat het ‘huurlingen’ stuurde naar Angola, Ethiopië en ik dacht ook Mozambique? En wist je dat er omstreeks 1970 een virulente discussie aan de gang was tussen trotskisten en maoisten, waarbij de eersten Che Guevara’s optreden in Bolivië toejuichten, en de laatsten hem ervan beschuldigden een contrarevolutionaire theorie te verdedigen van ‘focisme’ (haarden van opstand creëren) waarbij een heldencultus van avonturiers in de plaats werd gesteld van steunen op de massa’s? Waarschijnlijk wist je dat niet, jij gelooft waarschijnlijk liever de fabel uit Motorcycle Diaries over de Argentijnse arts die toch zo bewogen werd door het zicht van melaatsen, niet eens beseffend dat dit verhaal een topos is uit de dertiende eeuw, een sjabloon ontleend aan de Levensbeschrijving van Franciscus van Assisi door Thomas de Celano. Er bestonden immers al melaatsen lang voordat het kapitalisme er was, dus het is compleet ondenkbaar dat Guevara daarin de motivatie vond om het kapitalisme te haten, meer nog: het is dankzij de kapitalistische geneeskunde, gekoppeld aan westers vrijwilligerswerk en caritatieve acties, (en niet dankzij de Chinese blote voetendokters met hun apucuntuur) dat die afschuwelijke kwaal wereldwijd zeer sterk teruggedrongen is. Van die fameuze blote voetendokters die ervoor gezorgd hadden dat het maoistische China ook al over een superieure gezondheidszorg beschikte, hoor je overigens ook niet veel meer, de laatste tijd. Hoe zou het toch komen?

    • door Noë lVanglabeke op woensdag 9 maart 2011

      1 miljoen eerlijk en ernstig blijven

      Een beetje ernstig blijven meneer Daniels.,en een ietske eerlijkheid zou u ook wel sieren . Je moet geen soepke maken van de cijfers die SVDL aanhaalt en die van mij .Ben ook als eerste met die cijfers op de proppen gekomen. Heb er dus geen 500.000 bij gegooid zoals u beweert .Leer echt even lezen,want ik heb er ook aan toegevoegd dat ik met opzet het laagste cijfer gehanteerd heb ,dat van UNICEF. Andere bronnen spraken zelfs van 2 miljoen gedode kinderen .Maar eigenlijk bijzaak in het debat,want zelfs het allerlaagste cijfer van 500.000 kinderen is gigantisch en het zijn er nog 500.000 te veel dacht ik . Slachtoffers van het embargo ,maar u maakt er als imperiale VS aanhanger Saddams slachtoffers van . Mijn conclusie ? Wat baten kaars en bril als onze meneer Daniels ( blinde communistenhaat ? ) niet zien wil .

    • door Noë lVanglabeke op woensdag 9 maart 2011

      Ter informatie , ik ben nog efkes gaan rondneuzen en ben op het archief gebotst van Indymedia de voorloper van De Wereld Morgen en dit gevonden ivm Irak. Wat mij betreft heel leerrijk en opfrissend. Op die manier kan ik meneer Daniels wel niet op andere gedachten brengen maar kan ik op zijn minst toch weer wat vastgeroeste ideetjes van hem doorprikken .Ik begin er hoe ernstig het onderwerp ook is ,lol in te krijgen. En meneer Daniels,blijf als het kan een beetje to the point ipv al die ellenlange redevoeringen en scheldpartijen.Vraag mij verder af hoe Marc Vandepitte de reacties op zijn artikel bekijkt . We zijn al een heel eindje van Lybië afgedwaald dacht ik .

      http://archive.indymedia.be/news/2004/04/83780.html

  • door eddy daniels op donderdag 10 maart 2011

    Ik vrind het vreemd, Noël, dat als ik letterlijk citeer uit de bron die svdl aanhaalt (wikipedia) jij mij verwijt 'een soepke' te maken van de cijfers. Zo kan ik het ook: een bron vermelden en als deze niet geeft wat ik ervan verwacht de tegenstrever verwijten de dingen door elkaar te halen. Of, zoals je nu doet, weer een andere bron citeren, bij deze Indymedia. Ik heb deze diagonaal ingekeken, heb de afgelopen dagen weinig tijd gehad omdat ik aanwezig was op de internationale bijeenkomst over de Iraakse academici in Gent, maar stel vast dat je de kern van mijn argumenten wee'r ontwijkt: ik beweer helemaal niet dat het embargo niet erg is geweest voor de Iraakse bevolking (al betwijfel ik de cijfers die je geeft zonder ernstige bronvermelding en misschien ben ik daarin fout) maar stel dat al die ellende in laatste instantie veroorzaakt werd door het regime van Saddam Hoessein. Dat weerleg je niet met een redenering van wanneer de sancties werden ingesteld en of het handhaven ervan wel conform het VN-handvest was. Alles is begonnen toen Saddam in augustus 1990 Koeweit binnenviel, nadat hij zijn land eerder uitgeput had in een oorlog tegen Iran van ik dacht 1984 tot 1990 (zou het moeten nakijken). Dat is de kern van de hele kwestie, maar het viel mij gisteren (woensdag 9/3) al op in Gent hoe die kern bijna taboe is in de pleidooien tegen de VS als grote boosdoener. Ik ben vandaag verhinderd maar ga morgen opnieuw luisteren en ik zal met die vraag blijven zitten: waarom wordt een oorlog die door Saddam begonnen is,, die zijn volk aan de bedelstaf heeft gebracht en die hij niet zinnens was te beëindigen zelfs niet onder het embargo, in de schoenen geschoven van de VS? Je mag mij pro-Amerikaan noemen zoveel je wil, ik begrijp dat niet.

    • door dan op donderdag 10 maart 2011

      En op het gevaar af van af te wijken; nog ééntje die ik aan de straatstenen niet kwijt kan; dat Obama elke interventie poogt te ontwijken!

      De rebellen hebben het momentum verloren, hebben geen organisatie, geen leger en vooral geen geld! Dus intern neemt de vraag voor een no fly zone toe.... Dit zowel van strijders aan het front als van de Voorlopige Raad die tot in NY(UNO) en Straatsburg(EU) afzakt om voor een no fly zone te pleiten… en de buitenlandse krachten spelen daarop in.... De Raad van Golf Staten, de Arabische Liga en de Afrikaanse Unie zijn nu al voor het idee gewonnen... Naast de oorspronkelijke enthousiastelingen UK en Australië, Frankrijk intussen ook... De Obama regering verweert zich als een duivel in een wijwatervat om onder deze druk uit te komen om zo zelf geen verantwoordelijkheid te moeten op nemen... Imperialistisch Amerika is razend en vergelijkt hem met Carter en Johnson... En met Bush senior die weigerde de opstand tegen Saddam in 1991 te steunen… Volgens Fisk is de recentste ontwijkingpoging Saoedië Arabië luchtafweer te laten leveren aan de rebellen... Let wel; US wapens aan een land waartegen de UN een wapen embargo uitgevaardigd heeft! Maar ook de Voorlopige Raad heeft daar geen bezwaar tegen… Als laatste dam gebruikt Obama nu de UNO: we willen wel, maar enkel op voorwaarde dat er een UNO mandaat is… En hebben zowel Rusland als China niet gezegd dat ze daartegen waren? De veto’s hangen in de lucht, of mogelijks ook niet want de laatste lijkt, volgens eigen verklaringen, plots al niet meer zo tegen te zijn... Voor Obama is het plan de Nato binnen 10 jaar uit te breiden tot 100 landen veel belangrijker dan dit door Lybië in gevaar te laten brengen. De Afrikaanse Unie staat namelijk op het punt een belangrijk samenwerkingverdrag met de Nato af te sluiten! De oorlog in Irak draaide ook om olie, maar geen enkel afgesloten contract ging naar een US bedrijf, behalve één met Exxon en vermoedelijk gaat ook deze laatste olie naar Azië, de globalisering, weet je nog? En om het even door The Waybackmachine te draaien: ik herinner mij een Belgische journalist die eerst Clinton z'n interventiegezindheid in Rwanda verweet en jaren later hem het feit dat hij niet genoeg gedaan had om de genocide te voorkomen aanrekende....

    • door svdl op vrijdag 11 maart 2011

      500 000 Eddy.... Dat zijn er 500 000 te veel! Klaar en duidelijk. Heel gemakkelijk, heel goedkoop om de schuld in de Schoenen van Saddam te schuiven.... heel plat ook. Immers Saddam heeft zijn bevolking geen embargo opgelegd hé.... Dat is hetzelfde als de schuld leggen bij diegene die onder schot staat... een beetje 'veel' belachelijk... Allé Eddy serieus, als ik tegen u zeg, "geef uw huis op aan mij, of ik laat één voor één de bommekes in elk kamer van uw huis ontploffen..." gaat ge dan ook zeggen dat het uw eigen schuld was?... louter omdat ge u wilde verdedigen tegen mjin chantage en mijn unilaterale tereur? Heel proper Eddy, maar toch ff eerlijk blijven... En wat uw zogenaamd beginpunt betrfet (De Iran-Irak oorlog en daarna de inval in Koeweit) dat is geen beginpunt, je moet veel verder in de geschiedenis duiken... Koeweit en Irak zijn Voor en tijdenqs de kolonistaieperiode één en hetzelfde land geweest. Later hebben de Britten na de onafhankelijkheid in vrij succesvolle onderhandeling (voor de Britten dan) toch kunnen bewerkstelligen dat de provincie koeweit een autonome staat zou worden (en jaren lang een de facto protectoraat) Reden; heel duidelijk en onubbelzinnig. de concentratie Olie onder koeweit ligt vele malen hoger dan in gans Irak... Ok daar ligt al een eerste bron van de reden van inval in Koeweit. 2de zwaarwichtige feit dat bewust tussen de plooien van de geschiedenis gevallen is (dankzij de mediamanipulatie van elke dag en in dienst van... --> Nu ff alle naïviteit afgooien aub..): Koeweit was beginnen opompen uit een oliebel onder Iraaks grondgebied en was zo ALS EERSTE in overtredening met de internationale regels betreffende de soevereiniteit van staten. Irak heeft vervolgens herhaaldelijk met koeweit pogingen ondernomen om de regering van Koeweit hierover aan te spreken. Zonder resultaat. Vervolgen heef tIrak ook binnen de algemene vergadering van de VN dit thema aangekaart. De VS heeft daar resoluut het thema blijvend van de tafel geveegd en blijven blokeren.... Uiteindelijk dus... na etteloze pogingen via de VN en bij wijze van directe communicatie met Koeweit, heef tIrak beslist om in eerste instantiede tactische aanval uit te voeren op de gebieden van Koeweit met installaties die in de Iraakse oliebel actief waren... Koeweit verklaarde op haar beurt de oorlog en vatte het plan op om een tegenoffensief op Irak uit te voeren. uiteindelijk heeft Irak gans Koeweit (nu ook niet echt groot) bezet. ...en verder... al die verhaaltjes van "de coeveuse babies", ed.... nu ja de geschiedenis heeft reeds aangetoond wat daar van aan was... Enfin, misschien was je dan "een middagdutje aan het doen", maar iedereen anders weet ondertussen wel hoe mediamanipulatie en "psy-ops" werken en de vork in de steel zit, nietwaar? :-) En verder heef tgeschiedenis ons nog niet veel geleerd omdat we wederom inde val zijn getuimeld met "weapons of mass destruction" wat eerder achteraf "lies of mass deceivement" bleken te zijn. Over de Iran-Irak oorlog kan al veel over gezegd worden maar een van de belangrijkste pijlers ga je wel degelijk uit de weg: De rol van de VS... en dat is geen bijrol maar een expliciete hoofdrol. zeg nu niet dat je uit de lucht komt vallen want dan geef ik je wat wasco's en een velletje papier en hup terug naar het klasje hé. Enfin kort en goed: de VS hebben parallel tegelijkertijd Iran en Irak bewapend: kassa kassa... Voor hun (en goede vriend Israël) was deze oorlog tussen deze twee staten ideaal: de wapenproductie bleef rollen, Amerikaanse aandelen in wapenhandel schoten de hoogte in en geostrategisch gezien een perfecte situatie: "zolang 2 honden blijven vechten voor een been,...." En voor ondermeer deze 2 heel belangrijke reden mocht deze oorlog niet stoppen voor de VS, ze moest en zou blijven duren.... Enfin, laat me nu nogmaals niet vernemen dat je van je stoel valt van ongeloof hé.... (rolling eyes) En dan wat de "bedelstaf" betreft waar in Saddam zijn bevolking zou hebben in gebracht: 'geschiedenisvervalsing' Akkoord veel vrijheid zal er niet geweest zijn, enfin toch niet om tegen Saddam in te komen en vervolgens zullen er ook misdaden tegen de menselijkheid plaatsgevonden hebben. Dat is één element, maar pertinent is het onjuist dat de bevolking van Irak als een Paria leefde.... Irak was ten tijden van Saddam (maar daarom niet natuurlijk omwille van saddam) bij de meest ontwikkelde landen uit de regio...met de meeste intellegentia, uitgebouwde infrastructuur... met de meest gelijke rechten voor vrouwen en mannen en met de meest seculiere benadering naar overheid toe (dus met het meeste vrijheid voor verschillende religies).. en dit dus in vergelijking met de rest van de Arabische wereld. Dit is geen pleidooi voor Saddam, integendeel zelfs... Dit is een pleidooi voor de Irakezen en hun bewustzijn, maar meer nog, gewoon een klaar feit dat zelfs de VS (en hun CIA) niet ontkennen. En ik wil dus hiermee NOGMAALS helemaal niet zeggen dat Saddam geen dictator was. Op dat gebied is de VS zelf trouwens ook lange van onbesproken in de boeken van Amnestie International & Human Rights watch... (kinderen in gevangenissen, de doodstraf, gemanipuleerde verkiezingen (remember?), oprteden tegen minderheden, foltering (guantanamo, Abu Graib), enorme armoede onder de bevolking (30%-3de wereld niveau!), rascisme, sociale apartheid,...) Neen, even alle hypocrysie opzij gezet, moge het duidelijk zijn waar het om draait: grondstoffen, controle, geostrategie, afzetmarkt.... "We have no permanent friends, only permanent intrests" (zie Irak-Iran) wakie wakie, Eddy... Stories of the good guys vs the bad guys are long gone :-)

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties