Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu

De opstand in Libië: gênant voor het Westen

Bij de opstanden in Tunesië en Egypte viel de terughoudendheid in de westerse hoofdkwartieren al op. Onze politieke leiders riepen Ben Ali en Moebarak op om het geweld zoveel mogelijk te beperken en hoopten heimelijk dat de bevriende dictators in het zadel zouden blijven.
dinsdag 22 februari 2011

IJdele hoop, maar al bij al viel het gebruik van geweld nog mee. De morele schade voor het Westen bleef daardoor redelijk beperkt.

Geen sprake van sancties

Deze keer zetten de veiligheidstroepen artillerie in, schieten ze lustig met scherp en hebben straaljagers al bombardementen uitgevoerd. Op 21 februari zijn er op enkele dagen tijd al minstens 300 doden gevallen, wellicht veel meer.

De Europese leiders zijn echter niet onder de indruk. Ze komen niet verder dan een scherpe veroordeling van het geweld. Geen sprake van sancties, zoals dat b.v. wel in het verleden gebeurde met Iran, of ook b.v. met Cuba voor zelfs niet eens vergelijkbare feiten, namelijk voor het oppakken van 75 tegenstanders van de regering die in opdracht werkten van de VS of erdoor betaald werden.[1]

Minister van Buitenlandse Zaken, Steven Vanackere (CD&V): "Er is nog alle tijd om de gepaste conclusies te trekken indien de ontwikkelingen nog meer de slechte richting uitgaan".

Franco Frattini, de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken, gaat nog een stap verder. Hij "hoopt van harte dat Khaddafi de situatie in zijn land snel weer in de hand heeft", want volgens hem worden de opstanden in Libië "niet ingegeven door de behoefte aan vrijheid, zoals in Tunesië en Egypte, maar door de wens om een fundamentalistische, islamitische staat te stichten", en dat moet niet aangemoedigd worden.[2]

De wapens die daar vandaag ingezet worden, komen voor het grootste deel uit het Westen

De situatie wordt nog pijnlijker als je weet dat België vorig jaar de kandidatuur van Libië heeft gesteund voor een zitje in de VN-Mensenrechtenraad [3] en dat de wapens die daar vandaag ingezet worden voor het grootste deel uit het Westen komen.

FN Herstal heeft in 2009 nog voor 11,5 miljoen euro wapens en munitie geleverd aan het land. In 2009 hebben Britse firma’s militaire camera’s, munitie om geweren voor scherpschutters geleverd, voor een waarde van meer dan 230 miljoen euro. In 2007 leverden Franse bedrijven voor meer dan 400 miljoen euro aan wapens.

General Dynamics uit de VS heeft voor 165 miljoen dollar aan gesofisticeerde communicatiesystemen geleverd aan een elitebrigade van het Libische leger. Het is deze brigade, die onder het commando staat van een zoon van Khaddafi, en die met behulp van dat wapentuig tekeer is gegaan in de stad Benghazi. [4]

Romance met de duivel

Het wordt helemaal gênant als je weet dat Khaddafi in de jaren tachtig en negentig zowat de baarlijke duivel was voor het Westen. Libië werd verdacht terroristische groeperingen te steunen en massavernietigingswapens te ontwikkelen. De toenmalige Amerikaanse president Reagan noemde Khaddafi een ‘dolle hond’. De hoofdstad Tripoli werd zelfs in april 1986 gebombardeerd door de VS, waarbij twee van Khaddafi’s kinderen omkwamen.

Op dat moment was Saddam Hoessein de grote vriend van het Westen, omdat hij nuttig was in de strijd tegen Iran. Libië daarentegen was een echte pariastaat, vandaag te vergelijken met Noord-Korea of Iran.

Maar dat is allemaal al lang vergeten en vergeven. Eind 2003 ging Khaddafi akkoord om zijn atoomwapenprogramma stop te zetten en zijn ballistische raketten te ontmantelen. Het was het begin van een stevige romance. Hij werd in 2004 in Brussel met grote eer ontvangen door Guy Verhofstadt.

In het Witte Huis werd hij omschreven als ‘een man met persoonlijkheid en ervaring’. Tony Blair noemde hem een ‘partner in de bestrijding van het terrorisme’ De New York Times omschreef zijn zoon, die gisteren nog dreigende taal sprak op de televisie, als "het westers-vriendelijke gezicht van Libië en het symbool van de hoop voor hervormingen en openheid". [5]

Van een regelrechte schurkenstaat tot darling van het Westen

Van een regelrechte schurkenstaat tot darling van het Westen. Hoe valt dat te verklaren? Er zijn drie belangrijke redenen. Vooreerst - hoe kan het ook anders – is er de olie. Libië produceert dagelijks 1,7 miljoen vaten olie. Daarvan gaat bijna 80 procent naar Europa. Libië is daarmee de derde belangrijkste leverancier voor Europa, belangrijker dan Saoedi-Arabië.

Libië beschikt over de grootste olievoorraden van Afrika en de ontginning is bovendien gemakkelijk en goedkoop. Shell en BP sloten in het verleden elk een miljardencontract met Libië. [6]

Dan is er nog het belangrijke Libische investeringsfonds. Het gaat over een bedrag van tussen de 60 en 80 miljard dollar. Westerse zakenlui staan te drummen om ook maar een klein deeltje van dat gigantische bedrag binnen te rijven. Een deel van dat kapitaal werd in het verleden o.a. geïnvesteerd in kranten, voetbalteams, bank en textielbedrijven. Zo bijvoorbeeld bezit dit investeringsfonds 7,5 procent van de voetbalclub Juventus Turijn. Een van de zonen van Khaddafi zit daar ook in de raad van bestuur. [7]

Een derde reden is de vluchtelingenproblematiek. Libië speelt zowat de gendarm van Noord-Afrika en verhindert met man en macht – en met detentiecentra - de oversteek van Afrikaanse vluchtelingen naar het Europese continent. Met succes, de laatste jaren is het land erin geslaagd om de toevloed vanaf hun 2.000 kilometer lange kustlijn praktisch volledig te stoppen. [8]

Berlusconi vatte de redenen van Europa’s houding zeer gevat samen: "minder illegale immigranten en meer olie".[9] De burleske Italiaanse premier zegt hardop wat de andere beleidslieden denken, maar niet durven te zeggen.

Hoe moet het nu verder? Khaddafi lijkt niet te willen buigen. Aan de andere kant heeft het geweld ook een punt bereikt waarbij het verzet niet meer terugkan. Capituleren zou wellicht nadien een ongenadige repressie tot gevolg hebben. De rebellen hebben dus niet veel meer te verliezen. Een escalatie van het geweld is zeker niet ondenkbaar.

Een brand laten blussen door pyromanen

Libië is Egypte niet. Daar was en is er een sterk leger, dat zich tussen de bevolking en de repressie heeft geplaatst en na het vertrek van Moebarak het machtsvacuüm heeft opgevuld.[10]

In Libië is het leger veel zwakker. De opstand zou kunnen uitdraaien op een burgeroorlog en het vertrek van Khaddafi zou tot een complete chaos kunnen leiden. Maar dat zullen de Libiërs zelf moeten uitmaken. In ultrarechtse kringen in de VS gaan nu al stemmen voor een militaire interventie. [11] Zogezegd om het bloedvergieten te voorkomen. Uiteraard zeker niet om onze olie- en andere belangen daar te vrijwaren ... Een brand laten blussen door pyromanen is nooit een goed idee geweest, het is alleen maar gênant. [12]

Eindnoten

[1] Demuynck K., ‘Cuba laat “dissidenten” vrij’, http://cubanismo.net/cms/nl/artikels/cuba-laat-dissidenten-vrij.
[2] ‘Krachtmeting met Khadaffi’, Presseurop, 21 februari 2011,http://www.presseurop.eu/nl/content/news-brief/510781-krachtmeting-met-khadaffi.
[3] De Standaard, 21 februari 2011.
[4] De Morgen, 21 februari 2011; ‘Libya's lucrative ties’, http://english.aljazeera.net/programmes/rizkhan/2011/02/201122273958118658.html; ‘Europe's interests in Libya’ http://english.aljazeera.net/news/europe/2011/02/2011221163030575441.html; Shashank J., ‘Libya unrest: Violence against protesters backfires’, http://www.bbc.co.uk/news/world-middle-east-12523007.
[5] Shashank J., art. cit.; Rachman G., ‘A grubby Libyan lesson in realpolitik’, Financial Times, 22 februari 2011, p. 11; ‘Profile: Libya's Saif al-Islam’, http://english.aljazeera.net/news/africa/2011/02/20112212175256990.html.
[6] ‘Europe's interests in Libya’ http://english.aljazeera.net/news/europe/2011/02/2011221163030575441.html.
[7] Saigol L., ‘Opaque fund built diverse portfolio’, Financial Times, 22 februari 2011, p. 5.
[8] http://www.radio1.be/programmas/nieuwe-feiten/libische-migratiedam.
[9] ‘Berlusconi da Gheddafi, siglato l'accordo: «Uniti sull'immigrazione»’, Corriere della Sera, 30 augustus 2008, http://www.corriere.it/esteri/08_agosto_30/berlusconi_libia_gheddafi_bengasi_478ee3f4-767e-11dd-9747-00144f02aabc.shtml.
[10] Zie Vandepitte M., ‘Egypte na Moebarak. Hoe moet het verder?’, http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/02/14/egypte-na-moebarak-hoe-moet-het-verder.
[11] Bijvoorbeeld Goldberg M., ‘The Perils of a “No Fly Zone” for Libya’, 21 februari 2011, http://www.undispatch.com/the-perils-of-a-no-fly-zone-for-libya.
[12] Lees hierover het uitstekende boek van Jean Bricmont, Humanitaire interventies. Mensenrechten als excuus voor oorlog, Berchem 2008.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

31 reacties

  • door dan op woensdag 23 februari 2011

    Libië

    De roep om interventie in de US hoor ik ook in Libië zelf, bij de opstandelingen, die emotioneel Hillary of Obama oproepen om tussen te komen om het regeringsgeweld te doen stoppen… En bovendien zie ik vrijwel geen anti-Westers protest, laat staan bv. het in brand steken van de US ambassade, zoals dit vroeger wel gebeurde…. Maar inderdaad, iedereen evacueert anticipatief, landen en bedrijven… Daarbij gaat het om beperkte aantallen, voor bedrijven enkele tientallen, voor landen enkele honderden. Bij mijn weten is er geen enkel US bedrijf bij zodat het bij de Amerikanen vrijwel uitsluitend om ambassadepersoneel en gemengde koppels gaat. Eveneens bij mijn weten heeft het geweld zich tot nu toe exclusief tegen een Koreaans en Chinees project gericht waarvan helaas de betrokken arbeiders het slachtoffer geworden zijn. Zoals ook hun slaaplokalen vernield werden bleef er deze Chinezen niks anders over dan met hun duizend de honderden km lange toch naar Tripoli te voet aan te vatten langs de woestijnwegen in de hoop daar geëvacueerd te kunnen worden. Het zou verhelderend zijn te vernemen waarom juist deze mensen geviseerd werden. Heeft het iets te maken met het project zelf, is het omdat de meer dan 30.000 Chinezen in Libië gezien worden als vreemdelingen die hun werk komen af pakken?

    Genant voor het Westen? Ja, maar Khadafi is niet hun basterd, het is een dictator die ervan verdacht wordt naar Venezuela te willen uitwijken, nu niet bepaald een US-protectoraat…

    Fisk heeft al uitgelegd hoe zwijgen te vertalen valt als het handhaven van het statusquo. Maar China zwijgt nog oorverdovender dan elk Westers land en roept uitdrukkelijk op tot het beschermen van z’n mensen en materiële belangen in Libië… http://af.reuters.com/article/libyaNews/idAFTOE71L04Q20110222?sp=true

    Een veroordeling van Khadafi of het geweld tegen ongewapende burgers kan er dus niet eens af, ook geen klein beetje genant, niet?

    • door dirk verstraeten op woensdag 23 februari 2011

      Getuigenis uit Lybie: Thank you for your kind words.We and our staff are safe thank god, but the situation is dire,We are being massacred and the world is watching silently and doing nothing to aid us.Guns, helicopters, fighter jets etc are being used on us. People are falling by the dozens, it is a disaster!There are African Mercenaries shooting us for money! They are burning bodies, while snipers shoot more down from roof tops. All of this and still no other country in this world brave enough to come to our rescue. Please spread and help put more pressure on the western governments to intervene.God willing we will overcome them.Best Rgds

  • door Leo Van Beirs op woensdag 23 februari 2011

    Steven Vanackere Min Buitenland kan Khadafi veroordelen om wat hij nu doet tegenover de betogers, en kan voorstellen Libië uit de MensenrechtenRaad van de UNO te zetten. Op staande voet !

  • door O.V. op woensdag 23 februari 2011

    ... is de steun van nicaraguaanse president daniel Ortega aan khaddafi, en de "twijfels" van fidel castro (die nu wel waarschuwt over buitenlandse interventie na zijn volmondig steun voor de opstand in Egypte), en de pijnlijke stilte van de officiele pers in venezuela (met een verslag die over een mogelijke "buitenlandse complot" spreekt)... chavez zwijgt ook in alle talen over het land van zijn goede vriend...

    genant... een revolutie in egypte is welkom omdat zij moebarak niet bijzonder graag hebben... een revolutie in lybia wordt gezien als een complot van het westen omdat zij goed bevriend zijn met de dictator...

    voila, hypocrisie langs alle kanten, jammer genoeg...

    • door christophe op woensdag 23 februari 2011

      Dat is niet nog genanter. Dat is even genant. Mooie poging van u om de verantwoordelijkheid van het Westen te minimaliseren.

      Bovendien zijn de reacties uit Zuid-Amerika gemengd. Bolivia heeft bijvoorbeeld wel al openlijk kritiek geuit. Het anti-imperialistische verleden van Khadaffi speelt daarin zeker mee. Maar nog belangrijker is het trauma van Amerikaanse interventies. In Zuid-Amerika weten ze wat dat betekent (van Chili tot Nicaragua: terreur, geweld en heel veel bloed).

      Dat bepaalde leiders meteen waarschuwen voor een Amerikaanse of Navo-interventie om oliebelangen veilig te stellen is begrijpelijk. Hun vrees is helaas niet eens helemaal ongegrond.

      • door O.V. op woensdag 23 februari 2011

        'even genant", inderdaad... zwijgen en wapens verkopen is even genant als twijfelen of gewoon steunen...

        "niet helemaal ongegrond", inderdaad... zoals je in dit artikel leest lees je ook dat het westen even graag het libische olievoorraad in "eigen handen" hebben. en de "migratiekraan", of course!

        en inderdaad, latijns amerika is zeer groot. daarom spreek ik over drie specifieke reacties... niemand zei dat "latijns amerika steunt gaddafi" of zo...

        maar ik heb het eigenlijk over hypocrisie... over mensen die soms wel zich herinneren van de amerikaanse interventies en soms niet... toevallig als het over politieke vriendschap gaat of niet...

        en, sorry, maar dat ik een poging doe om "de verantwoordelijkheid van het Westen te minimaliseren", vind ik kort door de bocht. zeer kort, zelfs...

      • door Vanglabeke Noël op woensdag 23 februari 2011

        Heb pakweg de laatste 35 jaar een groot wantrouwen tegenover de media ontwikkeld . Met in het achterhoofd de vele medialeugens die al of niet bewust verspreid worden om een bepaald doel te bereiken . Wie herinnert zich niet de zogenaamde vernietigingswapens in Irak, en de verzonnen couveusemoorden breed uitgesmeerd in de media allemaal om een oorlog zeg maar slachting te verrechtvaardigen . In naam van mensenrechten en democratie. Daarom dat ik met heel veel wantrouwen de berichtgeving over Lybië volg . Net als Irak een olierijke staat . Zat eigenlijk een beetje te wachten op een artikel met een behoorlijke duiding . En met dit artikel van Marc is mijn honger wat gestild . Verder denk ik dat men pro of contra Khadafi kan zijn maar ik dacht dat onder zijn bewind sinds 1969 een aantal positieve sociale verwezenlijkingen gerealiseerd werden . Op ondermeer belangrijke vlakken zoals huisvesting,gezondheidszorg en onderwijs .

      • door Werner op woensdag 23 februari 2011

        Ik bekijk deze opstand in Libie *tot nader order* toch ook met andere ogen dan die in Tunesie en Egypte.

        Ik kan toch niet zomaar vergeten dat Libie een zeer belangrijke rol heeft gespeeld en nog speelt in de emancipatie van derde wereld landen en in het verzet tegen het VS imperialisme. Khadafi heeft steeds het recht op zelfbeschikking verdedigd en speelde een belangrijke rol in de beweging van ongebonden landen. Ook in eigen land, voor zover je dat van hieruit kan inschatten, zorgde het regime voor een relatieve verdeling van de welvaart en goede sociale voorzieningen. Er is wellicht weinig vrijheid van meningsuiting, maar dit is zonder twijfel verbonden met de zeer kwetsbare situatie van het Libische project, cfr de bombardementen van de VS. Vergelijk ook met Cuba, waar het in stand houden van een goed sociaal systeem in de huidige internationale context niet anders kan dan door het relatief beperken van de vrijheid van hen die dit systeem willen kapot maken. Vergelijk ook met de Sandinisten in Nicaragua in de jaren 80, geen wonder dus dat Ortega momenteel zich niet keert tegen Khadafi.

        Ik wacht ongeduldig op een analyse van wie de opstandelingen zijn? Is het een doorsnede van de bevolking, of een bepaald deel ervan? Hoeveel % vertegenwoordigen ze? Worden ze gesteund door het buitenland of niet? Wat is hun kritiek op het regime: economisch, sociaal, vrije meningsuitdrukking, ...? Wat willen ze in de plaats? En , zeer belanrijk, wat is het belang bij deze opstand van de stammen die traditioneel in Libie bestaan? Is dit een stammenopstand tegen de stam van Khadafi, of is het veel breder?

        Voor ik me dus plots tegen Khadafi keer wil ik weten of het hier - ik druk het nu even simplistisch uit - gaat over een bende rechts-extremisten die in opstand komen voor persoonlijk economisch gewin tegen een essentieel anti-imperialistisch regime, of gaat het over een veel bredere onvrede bij brede lagen van de bevolking. Het lijkt me niet meer dan eerlijk deze vragen eerst te stellen. Maar ik ben wel bereid uit de antwoorden conclusies te trekken.

        • door O.V. op woensdag 23 februari 2011

          als deze voorzichtigheid en relativering van de EU zouden komen, zouden we daar kritiek op geven...

          we hebben het hier nog over een bloedbad. over honderden civiele doden. zoiets moet je gewoonweg afkeuren, dat is wat we vragen van europa, toch?...

          dat khadaffi blijft herhalen dat hij zijn revolutie tot de laatste man zal verdedigen, DAT is de betekenis van de "Patria Socialista o Muerte" van Chavez. en dat is OK zolang zij zorgen voor "een relatieve verdeling van de welvaart en goede sociale voorzieningen"????

          dat vraag ik me af... maar dat lijkt me EVEN cynisch als de houding van de EU en de VS...

          • door Vanglabeke Noël op woensdag 23 februari 2011

            Ik sluit mij aan bij Werner,en wat die bloedbaden betreft, gezien mijn grote wantrouwen tegenover de media wacht ik daar nog even over af . De couveusemoorden waren ook in beginsel zogenaamde vaststaande feiten ,uiteindelijk verzinsels . En noch de VS noch Europa hebben zich wat mij betreft te moeien,.Bekijk gewoon de bloederige militaire tussenkomsten van de VS en de NAVO van pakweg de laatse 20 jaar,wat de VS betreft pakweg de laatste 150 jaar .

          • door Werner op woensdag 23 februari 2011

            Voorzichtig zijn met conclusies te trekken, ja, dat lijkt me niet meer dan normaal. Moeten wij dan vanaf nu gelijk welke opstand tegen gelijk welk regime zomaar onmiddellijk ondersteunen? Kan het dan niet dat opstandelingen alleen maar uit zijn op eigen belang en de verwerving van de macht? Op economisch gewin? Op het aan de macht brengen van de eigen clan? Op het binnenhalen van buitenlandse bedrijven (en het laten vertrekken van winsten)?

            Een vergelijking om duidelijk te maken wat ik bedoel. In de jaren 30 was er in Spanje een erg sociaal gericht regime aan de macht, de Republiek genaamd. Een zekere Franco kwam daartegen in opstand en kon vrij vlug een flink deel van de bevolking overtuigen dat die Republiek een verachterlijk communistisch schepsel was die moest vernietigd worden in het belang van de natie. De Republiek heeft zich echter verdedigd, met heel veel geweren en bloed. Tevergeefs, Franco won, en de gevolgen gedurende de volgende 40 jaar zijn wel bekend. Had de Spaanse Republiek zich dan volgens U niet mogen verdedigen?

            Nog eens, ik zeg niet dat we nu met de opstand in Libie in een soortgelijke situatie zitten, ik zeg alleen dat ik het niet weet, en dat ik dus niet een regime dat ontegensprekelijk zijn positieve kanten heeft zomaar kan laten vallen omwillen van "een opstand", zonder de ware toedracht eerst grondig te kennen.

            • door O.V. op woensdag 23 februari 2011

              voorzichtig zijn is zeker niet het probleem. het probleem (in mijn ogen) is de selectieve voorzichtigheid. zeker als die gepaard wordt aan politieke voorkeur. alle houdingen kunnen verdienstelijk of verdacht of genant worden gevonden afhankelijk van uw standpunt... het enige dat ik eens graag zou zien is een beetje coherentie gepaard aan een bepaalde mate van integriteit...

              dat iemand snel "de kant van het volk" kiest in het geval Egypte en dan "voorzichtig" is in het geval van Lybie, waar de bloedbad me toch dramatischer lijkt, is wat ik zeer onaangenaam vind. dat doet me denken dat die persoon (of organisatie) aan zijn eigen belang denkt ipv het belang van het volk van Egypte of Lybia...

              en dat is precies het probleem: dat zoveel mensen zo vaak maar aan de eigen belangen of eigen ideologieen denken als we over grote conflicten spreken. en dat is genant, als ik dit artikel goed begrijp.

              • door Werner op donderdag 24 februari 2011

                We mogen de zaken niet omkeren. Het is niet dat we niet voorzichtig met onze houding moeten zijn in het geval Libie, het is eerder dat we ook voorzichtig moeten zijn in Egypte en Tunesie. Ik in ieder geval heb niet onmiddelijk geroepen "leve de opstandelingen" in deze beide landen. Maar het werd snel duidelijk dat het daar wel degelijk ging over zeer brede lagen van de bevolking, en dit kwam goed overeen met de kennis over het Mubarak en Ben Ali regime dat we al hadden.

                In Libie daarentegen zijn heel wat zaken al gerealiseerd die de opstandelingen in Tunesie en Egypte eisten. Je mag niet vergeten dat Khadafi zelf aan de macht kwam in 1969 na een opstand tegen het feodale koningsregime, juist om de welvaart beter te kunnen verdelen onder alle Libiërs. Voor ik dus nu deze opstand tegen hem ga verdedigen wil ik dus wel eens haarfijn weten wie die opstandelingen zijn en wat ze willen. Als het zou gaan om mensen die meer vrijheid voor multinationals willen, dan zal ik hen niet steunen. Als het gaat om een rivaliserende stam die zijn kans ziet om de macht naar zich toe te trekken, dan zal ik dit niet steunen. Als echter blijkt dat er bij brede lagen van de bevolking grote onvrede leeft over de werkelijke verdeling van de rijkdom in het land of over corruptie, dan verdient de opstand wel onze steun. Ik hoop in dat laatste geval alleen dat het kind niet met het badwater zal worden weggegooid, maar dat het nieuwe regime de juiste principes van Khadafi's revolutie van 1969 zal respecteren, en beter in de praktijk zal brengen.

                • door O.V. op donderdag 24 februari 2011

                  ... niet over jou, Werner...

                  het is een algemene opmerking. en als je de thread volgt zie je dat het ergens begonnen is met de link tussen chavez en khadaffi, een houding dat even genant en hypocriet is als die van de EU en de VS (de officiele pers in Venezuela is ondertussen beslist aan de kant van khadaffi, ter info. zij spreken over een internationale complot. dat is trouwens ook de verklaring van elke spoor van oppositie in venezuela, of cuba. of lybie, nu). ik vind ook de houding van Ahmadinejad (http://www.volkskrant.nl/vk/nl/4936/VK-Dossier-Onrust-in-het-Midden-Oosten/article/detail/1851275/2011/02/23/Ahmadinejad-je-valt-toch-niet-je-eigen-burgers-aan.dhtml) opmerkelijk. zeker als je ziet dat hij vorige week ook demonstranten tegen zijn eigen regering bezig waren... ik hoop dat dat een teken is van verandering...

                  nu, volgens mij vragen de lybiers wel degelijk HETZELFDE als de egyptenaren: vrijheid en democratie... en dat vind ik logisch... een "goede" verdeling van de welvaart is niks waard als je 42 jaar lang dezelfde man ziet regeren en elke mogelijke disidentie uit de weg wordt gemaaid... daarom de steun van Chavez en Ortega, daarom de twijfel van Castro: hun verhaal is ook zo'n verhaal van tirannie die "gerechtvaardigd" wordt met sociale voorzieningen. maar helaas is dat niet meer dan platte en dictatoriale populisme...

                  • door Werner op donderdag 24 februari 2011

                    Wij hebben een andere definitie van tirannie.

                    Voor jou is tirannie een regime dat zorgt voor gezondheidszorg, huisvesting, medische voorzieningen, werk, waardigheid, onafhankelijkheid, verdeling van de welvaart, maar dat de vrijheid beperkt van mensen die dit alles willen kapot maken.

                    Tirannie voor mij is regelmatig "vrije" verkiezingen houden waaraan alleen partijen en individuen kunnen deelnemen die de steun hebben van de industrie en toegang hebben tot de media, en die, wie dan ook verkozen wordt, een beleid voeren van verarming van de bevolking en verrijking van een kleine elite. Dergelijke regimes laten ook geen echte oppositie toe, een oppositie die de fundamenten van het systeem wil veranderen. Je kan ogenschijnlijk zeggen wat je wil, maar het maakt toch geen bal verschil.

                    Trouwens, Hugo Chavez en Fidel Castro zijn telkens opnieuw verkozen, keer op keer, en de massale steun voor de persoon van Fidel Castro bij de bevolking is iets dat zelfs de Cubaanse opposanten niet ontkennen. Iemand die zijn land goed bestuurt mag 10 keer herverkozen worden, waarom niet? In Cuba worden trouwens ook de gemeenteraden en parlement regelmatig verkozen, en iedereen is vrij zich kandidaat te stellen en zijn mening te zeggen. Verkozenen kunnen ook afgezet worden tijdens hun termijn door de bevolking. Waar is dan de tirannie?

                    • door O.V. op donderdag 24 februari 2011

                      ...maakt zich duidelijk in momenten zoals nu, in Lybie...

                      maar je bent voorzichtig, nog... en je wacht tot je echt kan weten of die revolutionaire leider die al herhaald heeft dat hij zijn eigen volk tot de laatste man zal vechten echt een tiran is.

                      of een held.

                      of allebei. wat, zoals ik jou goed begrijp, niet zo erg zou zijn.

                  • door Vanglabeke Noël op donderdag 24 februari 2011

                    Beste O.V bedankt voor uw duidelijkheid ivm Ortega, Castro en Chavez .Of laat ons zeggen uw duidelijkheid over Lybie,Nicaragua en Cuba . Landen die je eigenlijk niet echt kan vergelijken .Maar soit , opvallend dat u linkse of links georiënteerde landen als dictatoriaal bestempeld . Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart zijn blijkbaar een onbelangrijk bagatel . Vrijheid en democratie integendeel het opperste goed . Mischien zijn onze Europese democratieën voor u een voorbeeld met topdemocraten als Sarkozy,en Berlusconi . Of ons aller Obama .De zogenaamde nieuwe zwarte hoop in het machtigste land ter wereld de VS . Waar men maar president kan worden bij de gratie van de financiële wereld en het militair-industrieël complex . En waar woorden en beloftes op sociaal vlak zwaarder wegen dan daden . De sociale verwezenlijkingen in Cuba zijn een feit maar de in het westen zo bejubelde hervorming van de gezondheidswet door Obama is een regelrechte flop en op maat gesneden van verzekeringsmaatschappijen en farmaceutische bedrijven . Maar ja, men mag daar gaan stemmen, stemrecht of zoals bij ons stemplicht ,het opperste goed van de westerse democratie, om de zoveel jaar een ander gezicht of andere gezichten die grosso modo hetzelfde doen als hun voorgangers.

                    • door O.V. op donderdag 24 februari 2011

                      heb ik dat ergens gezegd? ik denk van niet...

                      ik vind ook nergens daar mijn mening over obama of berlusconi, laat staan over mijn vriend sarkozy... kan dat zijn dat je dat maar invult in mijn plaats?

                      voor de rest mogen we zeker van mening verschillen, hoor... voor mij is een leider iemand die vooral een land kan verenigen (vrij vertaald: in dialoog brengen) om vooruit te gaan. en chavez en castro en khaddafi hebben integendeel hun respectieve landen radicaal verdeeld en hun leiderschap is gebaseerd op uitsluiting van wat zij als vijandig zien (vrij vertaald: iedereen die anders denkt). het ultieme resultaat daarvan is, zoals je het nu ziet, en bloedbad.

                      ik heb zoiets niet graag voor mij. ik heb dat ook niet graag voor andere mensen...

                      • door Vanglabeke Noël op donderdag 24 februari 2011

                        Dacht dat ik niet slecht gelezen had . U schrijft letterlijk " hun verhaal is ook zo' n verhaal van tirannie die "gerechtvaardigd" wordt met sociale voorzieningen. Maar helaas is dat niet meer dan platte en dictatoriale populisme " . Ik denk dat dat voor u en ook voor mij duidelijk is tenzij u niet begrijpt wat uzelf schrijft . U hebt niet letterlijk geschreven links= dictatuur maar uw vorige zin is duidelijk .Ook in uw nieuwe repliek worden Castro ,Chavez en Khadafi , die linkse of links georiënteerde leiders zijn , veroorzakers van bloedbaden genoemd . Nergens heb ik ook geschreven dat Sarkozy uw vriend was. Omdat u sociale verwezenlijkingen blijkbaar van ondergeschikt vind heb ik gewoon de vraag gesteld of mischien onze West -Europese democratieën met topdemocraten als Sarkozy en Berlusconi een voorbeeld voor u waren van wat een democratie zou moeten inhouden . Of ons aller Obama wiens binnenlands beleid zoals aangetoond met het voorbeeld van de gezondheidswet een flop is . Ook zijn buitenlands beleid is gewoon een verderzetting van voorgangers Bush en co . Maar ik vrees dat ik aan het afwijken ben .

                        • door Vanglabeke Noël op donderdag 24 februari 2011

                          Woord vergeten in de zin " Omdat u sociale verwezenlijkingen blijkbaar van ondergeschikt belang vind heb ik gewoon de vraag gesteld ...........

                        • door Orlando op donderdag 24 februari 2011

                          als castro, chavez, khadafi en ortega (de enige regeringen die ik plat, populistisch en dictatoriaal genoemd heb. en ik ben ook vergeten die militaristisch te noemen, maar misschien is dat redundant) voor jou alles "links" vertegenwoordigen vind ik dan dat U een zeer beperkte politieke visie hebt... ik zou nooit de lula regering dictatoriaal noemen om maar een voorbeeld te noemen... lula heeft al ooit trouwens chavez een "ditadorzinho" genoemd...

                          voor de rest, goed dat je dat zelf ziet, was je al aan het afwijken, ja...

                          • door VanglabekeNoël op vrijdag 25 februari 2011

                            zinloos met u discussiëren, u wil zoals ik gevreesd heb niet lezen wat er staat , of u maakt er een soepke van . En eerlijk gezegd begint u steeds verwarder en onduidelijker te reageren . Wellicht bij gebrek aan argumenten om uw beweringen te staven .Als ik Castro links noem weet ik waarover ik spreek,de sociale verwezenlijkingen in Cuba zijn een realiteit en een voorbeeld voor heel Latijns-Amerika. Wat Lula betreft , ik dacht dat hij al meermaals zijn sympathie voor Cuba en Venezuela duidelijk heeft gemaakt .

                            • door dan op vrijdag 25 februari 2011

                              Zonder er de ganse wereld te willen bijhalen wordt het voor "links" genant vrijheid en democratie uit het oog te verliezen bij de slachtpartij in Hama(Syrië), bij Saddam's Irak en bij de revolte in Iran, dit te herontdekken in Tunesië en Egypte, en opnieuw te aarzelen inzake Khaddafi... Is er daarbij één andere toetssteen dan het primair anti-Amerikanisme, daarbij elke realiteit ter plaatse negerend? Elke machtsovername door de legerleiding die nog een paar dagen daarvor bereid was de oppositie met geweld te onderdrukken zou door "links" normaal spontaan veroordeeld worden, maar niet zo in Egypte, enkel omwille van.....

                              • door O.V. op vrijdag 25 februari 2011

                                Noel,

                                jammer dat je niet ziet wat je zelf doet:

                                je leest mijn afkeuring van de regeringen van chavez, castro, ortega en khaddafi. regeringen die ik militaristisch, populistisch en tirannisch vind. je leest mijn afschuw voor de steun van ortega en nu ook chavez aan khaddafi geven, nadat hij zelf openbaar gemaakt heeft dat hij ZIJN EIGEN VOLK tot de laatste man zal vechten, nadat de meest conservatieve schattingen spreken van DUIZEND doden. EN je CONCLUDEERT dat ik heel de linkse beweging (die heel breed is, godzijdank) "als dictatoriaal bestempel".

                                je leest dat "een 'goede' verdeling van de welvaart is niks waard als je 42 jaar lang dezelfde man ziet regeren en elke mogelijke disidentie uit de weg wordt gemaaid". EN je sugereert (a la fox news) dat "Mischien zijn onze Europese democratieën voor [mij] een voorbeeld met topdemocraten als Sarkozy,en Berlusconi", twee namen die tot nu toe totaal niks te maken hebben met de discussie. je sugereert ook dat [voor mij] "Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart zijn blijkbaar een ONBELANGRIJK BAGATEL".

                                en JE zegt dat het zinloos is met mij te discusseren?

                                "Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart" zijn niks zonder vrijheid opdezelfde manier dat vrijheid niks is zonder "Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart"... dat lijkt me vanzelfsprekend.

                                maar ja, in plaats van mij te vragen wat ik over de linkse beweging denk, of over berlusconi of over het balans tussen vrijheid en verdeling van de rijkdom, concludeer je dat allemaal zelf. dat gaat toch sneller.

                                goed bezig.

                                • door Werner op vrijdag 25 februari 2011

                                  Je schrijft :

                                  "Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart" zijn niks zonder vrijheid opdezelfde manier dat vrijheid niks is zonder "Sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart"

                                  Hierin zit hem de essentie van wat jij niet ziet of wil zien. In de huidige internationale context is het immers onmogelijk goede sociale verwezenlijkingen en een goede verdeling van de welvaart te hebben in een land samen met absolute vrijheid. Binnenlandse krachten, die initieel slechts hooguit enkele procenten van de bevolking uitmaken, en die eigen belang in plaats van het algemeen belang nastreven, zijn in staat om met buitenlandse hulp (meestal de VS), alle sociale verwezenlijkingen en de verdeling van de welvaart kapot te krijgen.

                                  Moest Cuba U volgen en absolute vrijheid van meningsuiting en handeling toelaten, zouden de Cubanen in bosjes sterven van ontbering, zoals dat het geval is in zijn buurlanden, inclusief de VS. Cuba, de laagste kindersterfte van heel de Derde Wereld en bijna van de hele wereld, daar offer ik graag de zogenaamde absolute vrijheid aan op. De doorsnee Cubaan heeft geen enkel probleem met die zogenaamde beperking van zijn vrije meningsuiting, want hij is constructief en bepaalt mee het beleid. Het embargo daarentegen, en sancties ingesteld door de kampioenen van de vrijheid, die raken hem wel. Beperking van de vrijheid bestaat trouwens overal: je mag niet stelen, niet verkrachten, niet doden, etc. De Cubanen breiden dit gewoon uit met het doel de welvaart en de sociale voorzieningen in stand te kunnen houden voor zijn bevolking. Bescherming van de collectieve vrijheden heet dat.

                                  • door O.V. op vrijdag 25 februari 2011

                                    en ik zeg het zonder ironie: bedankt voor een logische antwoord.

                                    maar als je mijn reactie leest, is er een lijn die verwijst naar "het balans tussen vrijheid en verdeling van de rijkdom"...

                                    en, nog belangrijker, geen verwijzing naar "absolute vrijheid"...

                                    maar aan de kant staan van de "absolute" opressie van de dissidentie (zoals in cuba, of nu, veel dramatischer, in Lybia) lijkt me een zeer cynische houding...

                                    mijn antworden zullen zeker onvolledig zijn. ik heb enkel tijd genoeg om een paar keer "reload" te doen, lezen en een paar lijnen toevoegen... een forum is ook geen ideale communicatie middel... daarom zou ik graag een artikel aanraden die voor mij tot nu toe de beste analyse is van de huidige situatie, van de niet onbelangrijke link tussen ortega, castro, chavez, khaddafi, telesur, al-yazeera, enzovoort...

                                    http://narcosphere.narconews.com/thefield/4324/why-telesur-flop-look-no-farther-its-libya-coverage

                                    natuurlijk kunnen we ook gewoon geloven dat dit allemaal een complot van het imperium is. nu in samenwerking met al-quaida, als je de laatste berichtgevingen gelezen hebt...

                                    het imperium en al-quaida samen tegen khaddafi... ain't that something?

                                    • door dan op vrijdag 25 februari 2011

                                      Verrassend is ook te merken dat de rebellies in het Midden Oosten niet zozeer over het verdelen van de economische koek gaan... Zowel Egypte, Tunesie en Algerije hebben verrassend genoeg een meer egalitaire samenleving dan de US of China (midden dertig punten, terwijl je voor beide laatste er 10 mag bijdoen). Het gaat om een revolte van voornamelijk de middenklasse voor vrijheid en democratie. Dit is bv. zeer uitgesproken in Bahrein, een alles behalve arm bankenparadijs waar de middenklasse dominant is...

                                    • door Werner op maandag 28 februari 2011

                                      Ha ha, deze is geweldig. Onderstaande tekst komt uit een ander artikel op deze website. Het beschrijft hoe nu, door de democratische opening die gecreerd wordt door het verdwijnen van Moubarak, de solidariteit met Cuba in Egypte opnieuw kan georganiseerd worden!!! Prachtig toch! De opstandelingen in Egypte hebben het duidelijk beter begrepen dan U.

                                      http://www.dewereldmorgen.be/blog/intal/2011/02/25/ca-ro-de-democratische-ruimte-gretig-gebruikt

                                      "Wat een verschil deze democratische ruimte maakt, vertelde ons vanmorgen ook de Cubaanse ambassadeur Otto Vaillant. De Cuba-solidariteit in Egypte stond onder de Moebarak-dictatuur op een laag pitje. De Cubanen moesten zich ervoor hoeden contact te onderhouden met organisaties uit de civiele maatschappij, want ze hadden schrik dat hun contactpersonen nadien door de gevreesde veiligheidsdiensten van straat zouden worden geplukt. "Maar nu hebben de mensen de schrik achter zich gelaten, en kunnen we ook de Cuba-solidariteit een boost geven", lacht de ambassadeur. Ik beloof hem morgen op het Tahrir-plein mijn Che-t-shirt aan te trekken."

                                      • door O.V. op maandag 28 februari 2011

                                        dat was toch het begin van deze discussie:

                                        als er zo snel steun was voor "het volk" in Egypte, waarom zitten zij (Castro, Chavez, Ortega en alle officiele media van hun landen, waar tot kort geleden totaal geen sprake was van opstanden. heb je het artikel gelezen?) nu aan de kant van Khaddafi?

                                        en het antwoord is gewoon dat khaddafi hun vriendje is. maar sorry, ik zou niet zo snel, omwille van politieke vriendschap of ideologische gelijkenissen, aan de kant van een moordenaar gaan staan...

                                        en ja, dat wordt zeker ook een boost voor de verkoop van Che-t-shirts! :-)

                                        en noel, ja, ik hoop dat je ook kan zien wat je zelf fout doen in het midden van een "debat"...

                                        en dan: idd, voor mij is dit het bewijs dat het volk niet gelukkig wordt van comfort zonder vrijheid en democratie... maar ik zou niet zo snel zeggen dat het allen over de middenklasse gaat...

                                • door Vanglabeke Noël op vrijdag 25 februari 2011

                                  Ik blijf bij mijn conclusie dat het met u zinloos discussiëren is , . Ik denk dat ik duidelijk genoeg geweest ben in hetgeen ik geschreven heb ? In tegenstelling tot u die warm en koud tegelijkertijd blaast ..Verder wens ik Werner veel sterkte toe in het debat (nu ja debat ) met u .

  • door Likoed Nederland op woensdag 23 februari 2011

    Nou, vooral genant voor links, dat het zo druk had met het Israel bashen, dat ze over het hoofd wilden zien dat Israel omringd is door de meest walgelijke dictaturen.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties