Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Opinie

"Wij moeten uw genetisch gewijzigde organismen (ggo's) niet"

Over enkele dagen moeten onze federale ministers van Milieu en Gezondheid en Vlaams minister van Leefmilieu Schauvliege (CD&V) hun advies geven over het al dan niet toelaten van veldproeven met ggo-aardappelen van BASF en de Universiteit Gent. Een aantal boeren waarschuwt voor ggo-teelten in Vlaanderen.
dinsdag 22 februari 2011

Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) trekt de kaart van gen-tech voor de Vlaamse landbouw. Overheidsonderzoek treft momenteel voorbereidingen voor een proefveld van genetisch gemanipuleerde aardappelen in Wetteren. Waar zijn de boer en de consument gebleven?

Wetenschappers en beleidsmakers, we kunnen uw keuze niet aanvaarden. Wij moeten uw ggo’s niet.
Wij als boeren …

Een heer kan nooit een boer worden

Wij als boeren zijn keikoppen, doorzetters en dwarsliggers. Dat ligt in de aard van ons beroep. We staan van ’s morgens vroeg buiten in de wind. De mogelijkheden en onmogelijkheden van ons werk van de dag worden daar afgetoetst. We werken met levende natuur en die is iedere minuut anders en in voortdurende ontwikkeling. We hebben geleerd om dagelijks in te spelen op honderden onvoorspelbaarheden.

We zien en voelen en weten wat kan en niet kan. Soms gaat het eens mis en verliezen we onze oogst door tegenslag. Maar ook dan beginnen we opnieuw. Dat is onze trots, de essentie van onze vrijheid.

Het merendeel van de wetenschappers en beleidsmakers begrijpt ons niet. Wij vatten dat graag samen in de spreuk: “van een boer kan je een heer maken, maar een heer kan nooit een boer worden”. De realiteit van onze levens liggen mijlenver uit elkaar.

Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, ware het niet dat wij als boeren ons dagelijks in een keurslijf gewrongen weten van bemoeienissen, reglementeringen en bepalingen, die de essentie van ons werk aantasten. We voelen ons vaak op de ziel getrapt. Dat neemt zelfs zulke proporties aan, dat in de nabije toekomst ons voortbestaan bedreigd wordt, onder meer door de wetenschap en het kortzichtige beleid inzake genetisch gemanipuleerde organismen (ggo’s).

Manipulatie

We hebben geen probleem met wetenschap op zich. Er is veel goede wetenschap die ons al veel aangename dingen geschonken heeft. En er is gelukkig veel goede wetenschap die degelijk onderzoek combineert met gezond verstand. Maar we staan achterdochtig tegenover een wetenschap die zich in haar paradigma’s verengt tot het uiteenrafelen van de materie en daardoor alle levende verbanden uit het oog verliest. Ze sluit zich op die manier op in een ivoren toren en houdt zichzelf in stand met macht en geld.

We weten het: het woord ‘manipulatie’ heeft een negatieve bijklank. Om dit te verdoezelen praat de wetenschap liever over "genetisch gemodificeerde gewassen". Dat klinkt zachter, maar wij noemen de dingen liever bij naam. Het gaat om manipulatie, punt uit. Het gaat hier om de zoveelste manipulatie op rij, van onze grond, onze planten, onze dieren, onze bedrijfssystemen, onze vruchtbaarheid, ons leven, onze vrijheid. Het is nu genoeg geweest. Sta ons toe om dat kort te verduidelijken.

Wat is landbouw? Wat zou landbouw kunnen zijn? Het is de primaire maatschappelijke bedrijvigheid die de aarde beheert als bron van vruchtbaarheid, en zodoende voor ieder mens gezond en veilig voedsel, drinkbaar water en zuivere lucht garandeert. Landbouw levert geen standaardproducten, omdat de wetmatigheden waarmee ze werkt, ingebed zijn in leven, ritme, diversiteit en constante verandering. Wij gaan om met het wonder van de natuur, en ieder van ons beleeft dat op zijn eigen manier.

De visie van de wetenschap

Honderd jaar geleden wilde de wetenschap ons doen geloven dat onze rijkdom niet gelegen was in onze grond, in de vruchtbaarheid van onze bodem, maar in de kunstmest. Dat is tot op de dag van vandaag de heersende opvatting. Planten worden gevoed met dode minerale zouten, en opgeblazen en opgefokt met stikstof, fosfor, kali en andere elementen die door de industrie aangeleverd worden.

Deze industrie is erg olieverslindend, en inmiddels zo machtig dat ze de mestwetgeving, waar iedere boer momenteel aan gebonden is, mee in haar voordeel bepaald heeft. Veel van onze akkers zijn daarom verschraald tot dode geïndustrialiseerde plekken.

Wij als boeren hebben geleerd dat bodemvruchtbaarheid in wezen geen behoefte heeft aan kunstmest, maar wel aan echte bemesting.  Dat bodemvruchtbaarheid bestaat uit bodemstructuur, humus en bodemleven. Deze drie zijn van een rijkdom waar je van achterover valt, als je eenmaal een klein beetje inzicht hebt in de complexiteit van de aanwezige micro-organismen en de ongelimiteerde mogelijkheden die een gezonde bodem kan opleveren aan productie.

Het gros van de wetenschappers wil ons doen aannemen dat onze planten en dieren maakbaar zijn. Dat ze kunnen gereduceerd worden tot cellen, moleculen, atomen en DNA structuren. Dat onze gewassen en verschillende rassen van huisdieren geen onlosmakelijk onderdeel zijn van onze boerderijen, maar dat ze bij voorkeur moeten ‘veredeld’ worden in een labo, in steriele omstandigheden, door mensen met een witte jas aan en een doekje voor de mond.

De wetenschap wil ons doen geloven dat de structuur onze planten uiteengerafeld kan worden. Het lijkt ons dat de wetenschap zich onafhankelijk ten dienste moet stellen van het leven. En dat het beleid zich op de eerste plaats belangeloos ten dienste moet stellen van de burgers van de maatschappij.

Wij boeren willen graag geloven dat de wetenschap tot zeer veel in staat is, maar we zijn geweldig argwanend geworden als dat allemaal als een zegening aan ons opgedrongen wordt. Want waar is het zaaigoed gebleven?

Wij als boeren hebben geleerd dat het zaad van onze gewassen en huisdierrassen de essentie van het leven is. En dat zaad de continuïteit van het leven, de creativiteit van de evolutie en de mogelijkheid tot aanpassing in zich draagt. Diversiteit is het uitingsvermogen van de natuur, in vrijheid.

Wereldwijd werd voedsel als een geschenk gezien, iets dat de mens kon voeden. Die voeding kwam voort uit het oneindige genetisch erfgoed dat bewaard en gekoesterd werd door generaties boeren. Dat wordt ons nu afgepakt.

Wetenschap en beleid hebben onze autonomie vervangen door afhankelijkheid. Het sleutelen aan ons genetisch erfgoed, over de langzame weg van kruisingen, hybridisatie, ongeslachtelijke vermeerdering tot de genetische manipulatie van vandaag, is weinig anders dan een verplaatsing van het werkveld van de boerderij naar de chemische industrie.

Die chemische industrie is de sponsor en opdrachtgever geworden van de wetenschap, en heeft eigendomsrechten over de DNA-structuren van ons genetisch erfgoed verworven.

Planten en dieren horen thuis in een ecosysteem. Hun robuustheid en weerstandsvermogen is het resultaat van een eeuwenlang zorgvuldig opgebouwde interactie met de natuurlijke rijkdom van hun omgeving.  Het wonder van levende organismen zit in de sublieme ordening, harmonie en vitaliteit, als gevolg van levendige uitwisseling in biodiversiteit. Wij boeren voelen dat in iedere vezel van ons bestaan.

Sommige wetenschappers lijken vaak te denken, met een soort misplaatste arrogantie, dat ze "veredelde" planten kunnen maken, die kunnen groeien in de woestijn. Dat ze door enkele genen toe te voegen nieuwe planten kunnen scheppen, onder de loze belofte van verhoogde productiviteit en met specifieke weerstanden, meestal tegen door hen zelf gecreëerde chemische "hulpmiddelen".

Beleid

Straks staan onze Vlaamse akkers misschien vol met genetisch gemanipuleerde maïs, aardappelen en suikerbieten. De grote chemische multinationals wrijven zich in de handen. De overheid heeft hard gewerkt aan de nieuwe co-existentie-wetgeving (het naast elkaar bestaan van ggo-, conventionele en bio-teelt).

Maar terwijl het zand uit de verre Sahara tot in onze contreien waait, kibbelen de beleidsinstanties nog over de afstandsregels (wordt het 20 of 50 meter?) tussen ggo- en andere akkers, om kruisbestuiving (het overbrengen van stuifmeel door wind of insecten) en ggo-contaminatie tegen te gaan. De bekommernis van het overheidsbeleid betreft vooral de administratieve verplichtingen die hier aan gekoppeld kunnen worden.

Wie gaat de analyses uitvoeren - en betalen - en welke gerechtsdeurwaarders en advocaten gaan de geschillen beslechten? Dàt lijkt de primaire vraag. Waar is de boer gebleven?

Co-existentie van ggo- en andere gewassen is een waanidee, een hersenkronkel, bedacht door mensen die geen boeren zijn. Je kan de natuur niet in geïsoleerde vakken indelen. Het wezen van de natuur is interactie en de mate waarin wind, bijen en andere insecten stuifmeel overbrengen kan je niet vanuit regels vastleggen.

Ggo- vervuiling  en –dominantie wordt geen waarschijnlijkheid maar een feit. Hebben we dan niets geleerd vanuit de schrijnende berichten uit Amerika, of Canada, of Mexico?

Heren beleidsmakers, u kiest voor technologische vooruitgang, u spendeert uw budgetten aan geavanceerde onderzoeksinstituten die het leven reduceren tot macht en winst. U offert de boerenstand op door haar ziel te verkopen. U vergeet de essentie: gezond en veilig voedsel, voortgebracht door een boerenstand die aan de primaire behoeften van de mens tegemoetkomt. Een boerenstand die slechts kan ademen als ze zich ingebed weet in een natuurlijk gegeven.

Het lijkt ons dat de wetenschap zich onafhankelijk ten dienste moet stellen van het leven. En dat het beleid zich op de eerste plaats belangeloos ten dienste moet stellen van de burgers van de maatschappij.

In de kwestie van de ggo’s is er, onder het mom van de heilige wetenschap, beslist in het belang van de groot-industrie. Boeren en consumenten worden hier minder belangrijk geacht. Keuzevrijheid wordt zo een vals begrip. En dat aanvaarden we niet.

Medeondertekenaars

Johan D’hulster, groenteteelt
Walter Cambie, groenteteelt
Antoine De Paepe, groenteteelt
Lea Anthonissen, groenteteelt
Renaat Devreese, geitenhouderij
Rolle De Bruyne, groenteteelt
Johan en Frank Van Den Steen, melkveehouderij
Piet en Lucrèse Anrijs, permacultuur
Etienne Persijn, groenteteelt
Carlos en Sonia Noë, akkerbouw

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

18 reacties

  • door Guy Denutte op dinsdag 22 februari 2011

    GEPATENTEERDE, transgene zaden zijn alleen maar interessant voor Monsanto, Syngenta, Bayer en Dow Chemical, omdat ze zaden leveren die terzelfdertijd bestand zijn tegen de herbicides die ze er bij leveren. Zij boeken DUBBELE WINST.

    Voor ons, konsumenten, leveren deze zaden, NIETS, maar dan ook werkelijk NIETS op, wat ook maar in de verste verte op een voordeel kan lijken.

    Om te beginnen wordt de voedingsketen alleen maar bijkomend vergiftigd, want transgene zaden, pesticideresistent, vergen ook 30 % MEER PESTICIDES, met andere woorden : VERHOOGD RISIKO OP KANKER.

    Uit het schaarse onderzoek blijkt dat de VOEDINGSWAARDE van transgene gewassen BEDUIDEND LAGER ligt dan van natuurlijke zaden. Dr. Arpad Pusztai ontdekte dat één van de lijnen van zijn transgene aardappalen 20 % minder proteïnen bevatte dan de natuurlijke soort . Roundup Ready sojabonen bevatten evenzeer minder proteïnen en andere belangrijke nutriënten, maar vertoonden wel hogere niveau's van het schadelijke lectine . De roekeloze toepassing van transgene gewassen verstoort de natuurlijke ekosystemen en bedreigt de overgebleven reserves aan natuurlijke biodiversiteit wereldwijd. KRUISBESTUIVING is het grootste probleem van transgene gewassen. Eenmaal de bal aan het rollen is, valt die niet langer tegen te houden. Mexico, het geboorteland van de maïs, kent duizenden inheemse soorten. Ongewild werd ze het slachtoffer van de transgene maïs uit de VS. Ignacio Chapela van de Universiteit van Californië kwam in 2001 tot de bevinding dat 6 % van de inheemse maïsplanten uit een verre bergstreek in Oaxaca besmet waren met transgene maïs uit de VS . Mexico importeert een deel van haar maïs uit de VS. In principe was die maïs bedoeld voor konsumptie, maar blijkbaar werd een deel van die maïs ook gezaaid... Niemand kan voorspellen wat de gevolgen zullen zijn van deze genetische vervuiling op de omliggende natuur en het korte- en langetermijneffekt op de voedselketen en de mens. Het zal Monsanto worst wezen. In plaats dat deze firma vervolgd wordt wegens de overlast die ze berokkent aan de velden van landbouwers die hun zaad sparen voor het volgende jaar, eist Monsanto van de boeren in de VS die onder deze genetische pollutie te lijden hebben, een schadevergoeding voor de "diefstal" van hun "patent" ! Kan het nog onrechtvaardiger ?

    Dieren voelen de schadelijkheid van transgene gewassen intuïtief aan. Als ze de keuze hebben laten ze transgene maïs en soya onaangeroerd . Dat levert soms problemen op als er proeven dienen te worden uitgevoerd met transgene gewassen, zoals met de "onsterfelijke" tomaat, die er 150 dagen na het plukken nog even vers, rood en rijp uitzag als wanneer hij pas geplukt was . Ratten lustten deze kunsttomaten helemaal niet, en om een experiment alsnog uit te kunnen voeren zat er niets anders op dan deze artificiële "voeding" in hun maag te pompen. Blijkbaar zijn ratten slimmer dan mensen. Ze wisten al wat hen te wachten stond ! Van de 40 proefdieren stierven er 7 op twee weken tijd . De tomaat werd na dit "succesvolle" experiment goedgekeurd door de FDA ! Mensen voelen de schadelijkheid van transgene gewassen helemaal niet intuïtief aan. Daartoe rekenen ze op haar overheidsinstellingen, maar weinig mensen begrijpen dat de FDA totaal gekorrompeerd is. Sinds 1992 beschouwt de FDA transgene gewassen "substantieel equivalent" aan natuurlijke gewassen , hoewel GEENENKEL BEWIJS geleverd werd om deze stelling hard te maken. Als gevolg van dit politiek gekonkelfoes komen transgene gewassen kourant voor in het huidige dieet van de gemiddelde Noord-Amerikaan. Dr. Arpad Pusztai vindt dat niet kunnen :

    "I find that it is very, very unfair to use our fellow citizens as guinea pigs. We have to find the guinea pigs in the laboratory."

    Tengevolge van de korruptie van de FDA doet de hele VS-bevolking nu dienst als proefkonijn. Jeffrey Smith vat de voorlopige resultaten samen:

    "According to a March 2001 article in the New York Times, "The CDC (Center for Disease Control) now says that food is responsible for twice the number of illnesses in the United States as scientists thought just seven years ago... At least 80 percent of food-related illnesses are caused by viruses or other pathogens that scientists cannot even identify." The reported cases include 5,000 deaths, 325,000 hospitalizations, and 76 million illnesses per year. This increase roughly corresponds to the period when Americans have been eating GM food"

    Spijsverteringsproblemen, geïrriteerde colon, acne, eczema, hoofdpijn, chronisch vermoeidheidssyndroom en letargie zijn de meest voorkomende klachten bij het eten van transgene soya, volgens John Graham van het York Laboratory .

    Europa stond hoe dan ook klaar om de "transgene revolutie" in te voeren, maar liet toch voor alle zekerheid een onderzoek uitvoeren. Dr. Arpad Pusztai ontdekte dat transgene aardappelen schade toebracht aan het immuunsysteem en de normale ontwikkeling van de organen ondermijnde . Nadat hij op staande voet werd ontslaan (na een telefoontje van Monsanto aan Bill Clinton, die op zijn beurt Tony Blair belde, en hij op zijn beurt "het nodige deed" in het belang van Monsanto en TEGEN het volksbelang in). De "schade" was echter aangericht en de E.U. hield de boot even af, maar is later toch gezwicht voor de druk die Monsanto voert langs de WTO, de frontorganisatie van het monopoliekapitalisme.

    Wat ons nu nog rest is de stem van het volk. OP NAAR BRUSSEL ! De politiek is alleen gevoelig voor wat er op straat gebeurt, kijk maar naar wat er nu gebeurt in de Arabische landen...

    • door Jarno Van de Voorde op vrijdag 13 mei 2011

      Een betoog tegen Monsanto... Nu zou ik eerst willen vragen was Monsanto met het testveld in wetteren heeft te maken? Het antwoord hierop is 0,0. Monsanto speelt geen rol in deze genetisch gemodificeerde aardappelen. Monsanto's monopolistische praktijken, praktijken die men ziet in vrijwel alle internationale bedrijven, zijn stof voor een andere discussie.

      U spreekt over herbicide resistente ggo's, waarbij de concument dan verplicht wordt om het verwante herbicide te kopen. Of dit ethisch is of niet, is nogmaals stof voor een andere discussie. Dit is slechts één type gebruik van genetische modificatie maar zegt niets over de waarde van de wetenschap op zich. Een ander voorbeeld van genetische modificatie kan bijvoorbeeld de zogenaamde golden rice zijn die duidelijk wel een humanitair voordeel bezit.

      " Om te beginnen wordt de voedingsketen alleen maar bijkomend vergiftigd, want transgene zaden, pesticideresistent, vergen ook 30 % MEER PESTICIDES, met andere woorden : VERHOOGD RISIKO OP KANKER" Toch wel een vrij populistisch argument dat toch wel kort door de bocht gaat. Hoe kan een plant pesiticide resistent zijn? Pesticiden zijn per defenitie gericht op dieren en schaden planten dus niet. In die zin is iedere plant pesticide resistent. De enige mogelijke type ggo's waar u mogelijk mee verwart hebt zijn pesiticide producerende ggo's en herbicide resistente planten. In het eerste geval leidt dit tot minder pesticide gebruik (en dus een verlaag risico op kanker! Om toch ook maar eens dit populistisch argument te gebruiken.) Het tweede geval brengt ons dan weer terug tot bedrijven zoals monsanto. Bij correct gebruik zou herbicide resistentie tot minder herbicide gebruik moeten leiden. Of dit ook correct gebruikt wordt is natuurlijk een andere vraag.

      "Dr. Arpad Pusztai ontdekte dat transgene aardappelen schade toebracht aan het immuunsysteem en de normale ontwikkeling van de organen ondermijnde ." Het zogenaamde Pusztai affair en noch steeds zeer controversieel. Nu zijn noch steeds meeste wetenschappers er over eens dat er cruciale fouten zaten in Pusztai zijn onderzoek, hoewel er inderdaad ook wetenschappters zijn die geen fouten zagen in het onderzoek. Aangezien er heden wel andere onderzoeken bestaan waaruit blijkt dat transgene planten dezelfde voedingswaarde bezitten en geen nadelige effecten hebben ben ik geneigd te geloven dat er ofwel fouten zaten in Pusztai zijn onderzoek, of dat de nadelige effecten specifiek waren voor dat experiment.

      • door Guy Denutte op zaterdag 14 mei 2011

        U hebt veel geluk om te mogen leven in deze wereld vol transgene gewassen. Mensen die bezorgd zijn om hun voedsel daarentegen hebben het veel moeilijker. Maar we beginnen ons eindelijk een beetje te organiseren. Monsanto werd voor de rechtbank gedaagd door organische boeren in de VS, die het niet langer slikken dat nadat zij het slachtoffer werden van de genetische pollutie door Monsanto daar bovenop beschuldigd worden van het diefstal van het patent van Monsanto. In een rechtvaardige wereld zou Monsanto veroordeeld moeten worden.

  • door Joris Vergauwen op woensdag 23 februari 2011

    Ze willen geen genetisch gewijzigde gewassen maar vergeten dat ze al honderden jaren lang de genen van de gedomesticeerde dieren wijzigen door gerichte kweken. Ze vergeten dat ze al jaren niet meer aan normale landbouw doen maar aan grootschalige 1soort telen, of het nu groeten of dieren zijn en daardoor zelf economisch zwakker staan dan ooit te voren als er iets misloopt. Ze vergeten dat ze al jaren dieren vetmesten met voedsel dat ze van nature niet eten (mais bvb, welke wild rund eet mais? geen enkel die eten gras) om de dieren vet te mesten en met minder investering sneller voor meer te kunnen verkopen. Omdat alle beesten samengepakt zitten in enorme stallingen is de kans op besmetting groter en krijgen ze "preventief" massa's antibiotica, dat is voor hen goedkoper en voor de mensheid veel duurder omdat de effectiviteit van deze antibiotica hierdoor zwaar in het gedrang is gekomen. Ze vergeten weer dat hun eigen productie veranderingen, en soortmanipulatie, enz. zelf de eerste aanzet en zijn tot wat nu voor hen (en op een onrechtstreekse vraag van heel wat van hen) wordt onderzochtt. Om hen weer goedkoper meer te kunnen laten produceren, waardoor nog meer overschotten moeten vernietigd worden omdat ze anders niet uit hun kosten geraken. Dat in een land waar de huidige voedselproduct al kan voorzien voor meer dan genoeg voedsel voor 100% van de bevolking maar toch nog ene hoop volk niet genoeg eten heeft. Net zoals de banken is de landbouw zelf verantwoordelijk voor de crisis waar ze nu inzitten. M.a.w. Nie pleuje.

    • door Johan D'hulster op woensdag 23 februari 2011

      Beste Joris, Bega niet de fout om 'de boeren' over dezelfde kam te scheren. Er zijn evenveel soorten boeren, als er boerderijen en bedrijfsstijlen zijn. Voor het bestaan en werk van een aantal boeren kan je best dankbaar zijn. met beste groeten, Johan D'hulster

  • door Lieven Van Holm op woensdag 23 februari 2011

    De tijden dat de landbouwers niet werden gehoord is in uropa al lang geleden. De inbreng van de landbouwers is essentieel voor de vooruitgang in land en tuinbouw. Maar dit artikel gaat erg ver in het beschimpen van onderzoekers en de vooruitgang in de sector. Op die manier wordt er niet samen gewerkt. Die politiek wordt uiteraard niet onderschreven door de grote maatschappijen die al ee feitelijk monopolie hebben over bv zaaizaden en de manier waarop ze worden gekweekt. Een groep wetenschappers heeft al vaak gevraagd om de genetische bronnen publiek eigendom te geven en ze niet in de handen van enkele multinationals te laten. Maar ook wetenschappers zijn machteloos tegen dergeijke consortia. Ik raad de mensen aan om eens een inburgeringsreis te gaan doen in een ontwikkelingsland om in het echt te zien en te voelen hoe het is om zonder de vorderingen van ons landbouwonderzoek het lot van de landbouwers en meer en meer hun vrouwen is.

    • door Johan op woensdag 23 februari 2011

      Eerst en vooral : bedankt voor dit verhelderend artikel door nota bene de landbouwers over GGO's. Niet enkel op ecologisch gebied, maar ook financieel is het een ramp voor boeren om over te schakelen op GGO-zaad. Ze worden letterlijk 100% afhankelijk van de multinationals zoals Monsanto. Ze moeten elk jaar opnieuw zaad aankopen bij deze multinational (ze mogen het zaad niet herproduceren, dit staat in het GGO-contract, ze zijn verplicht de herbiciden en pesticiden aan te kopen etc.). Monsanto spant bovendien aan de lopende band processen aan al diegenen die ofwel stoppen met GGO's ofwel er niet mee willen beginnen. Het is nml. een feit dat GGO's "overwaaien" of door insekten/vogels etc. naar niet-besmette velden worden gebracht. De landbouwers worden aangeklaagd dat ze "heimelijk" de GGO-zaden hergebruiken. Door gebrek aan liquiditeiten tov de multinational "verliezen" ze de oh zo dure gerechtszaken ...

      Tenslotte wil ik nog reageren op de reactie van Lieven Van Holm, die beweert dat de derde wereld niet zonder vorderingen in ons landbouwonderzoek kan. Dit klopt, zolang er geen GGO's mee gemoeid zijn. In India zijn er duidelijke voorbeelden : boeren die GGO-rijst gebruiken, en boeren die géén GGO-rijst gebruiken. Het eindresultaat na 10 jaar is duidelijk : de boeren die op een verantwoorde manier rijst produceren zonder GGO's te gebruiken zijn financieel gezond ; diegenen die wel GGO's gebruiken zijn ofwel failliet, ofwel worstelen ze met een zware financiele kater ... India is niet het enige geval ...

      • door Guy Denutte op woensdag 23 februari 2011

        Volledig akkoord met de reaktie van Lieven Van Holm die de mensen aanraadt om eens een inburgeringsreis te gaan doen in een ontwikkelingsland. In Paraguay waaien de pesticides die op de soyavelden van de grootgrondbezitters worden gestrooid ook op de velden van de kleine boeren, hun vrouwen en hun kinderen. Hun dieren sterven, maar ook de mensen lijden. De gevolgen op de gezondheid zijn heel erg : gebrek aan eetlust, huidaandoeningen allerhande, en ongetwijfeld kanker op korte termijn. Ook de ervaringen uit India zijn bijzonder leerrijk : iedere dag plegen 2 á 3 boeren zelfmoord, omdat ze niet meer uit hun schulden geraken door de veel te dure transgene zaden (400 % prijsstijging) en de al even dure pesticides die er noodzakelijk bij gebruikt moeten worden. Gelukkig hoeft u geen vliegtuig te nemen. U kunt dit allemaal thuis bekijken op de DVD "The world according to Monsanto".

        Maar er is ook goed nieuws uit de derde wereld. Uit de dokumentaire "One man, one cow, one planet" blijkt dat er een contrarevolutie op gang gekomen is in India - onder de bezielende leiding van Peter Proctor - waardoor reeds 4 miljoen ha terug getransformeerd zijn in organische en biodynamische akkers - alleen al in de provincie Maharashtra.

  • door Iorix op woensdag 23 februari 2011

    co-existentie is een illusie, niet enkel de wind, maar ook water en zelfs bijen brengen zaden over. GGO's zullen nooit ecologisch verantwoord zijn.

    ook is er bijlange nog geen wetenschappelijke consensus over voedselveiligheid van GGO's

    politici vandaag hoeven zich niet meer te verantwoorden t.o.v. het volk onder het argument: 'we hebben geen regering'

    sinds de bologna-hervorming van ons hoger onderwijs worden landbouwwetenschappers gevraagd te zwijgen over de negatieve kant van de GGO's omdat dat minder onderzoeksgelden voor de universiteiten zou opleveren.

    enzoverder...

    Kortom, in een tijd waar we vol zouden moeten inzetten op meer tewerkstelling per hectare in de (primaire) landbouwsector wereldwijd blijft ons beleid kiezen voor zeer olie-intensieve methodieken waarbij de tewerkstelling daalt en de pollutie stijgt. Deze 'beleidsmakers' worden dan ook nog eens vet betaald om een falend systeem in stand te houden; terwijl hardwerkende boeren tot het faillissement veroordeeld worden omdat ze nog niet genoeg geïndustrialiseerd zouden zijn. En dat terwijl we goed weten dat verdere industrialisatie geen oplossing biedt voor de uitdagingen waar we in dit millennium voor staan.

  • door Josefine op woensdag 23 februari 2011

    Proficiat voor dit artikel! Als mensen echt zouden beseffen waar al dit manipuleren toe leidt, zouden ze schrikken! Er kan niet genoeg geprotesteerd worden tegen ggo's!

  • door johnj op woensdag 23 februari 2011

    Het bewijs hiervoor levert Aldi. Via hun Oostenrijks verkoop kanaal Hofer is een speciale productlijn: http://www.zurueckzumursprung.at/ welke de hele productielijn toont van boer tot bord. Deze lijn staat langs hun "bio volgens EU regelgeving"

  • door Regine Masson op woensdag 23 februari 2011

    Boeren met gezond verstand daar sta ik achter dus open uw ogen mensen, mensen en zeg nee tegen ggo's.Wij willen gezond voedsel nee wij eisen gezond voedsel.

  • door Regine Masson op woensdag 23 februari 2011

    Boeren met gezond verstand daar sta ik achter dus open uw ogen mensen, mensen en zeg nee tegen ggo's.Wij willen gezond voedsel nee wij eisen gezond voedsel.

  • door guy wauters op woensdag 23 februari 2011

    Heel mooi geschreven en correct wat de ggo's betreft. Ik ben landbouwingengieur en boer. Het is werkelijk een gevaar! Wat pesticiden en allerlei bestrijdingsmiddelen aan schade verrichten zit nog maar aan de periferie van onze levenscyclus. De ggo's gaan daarentegen tot in onze kern van het bestaan: het Leven. Het Leven heeft zich ontwikkelt door de veelheid en de heelheid van het hele Leven mee te laten werken aan de ontwikkeling en de evolutie van die ene soort, dat ene ras, dat ene individu....De volheid van het Leven staat daarbij centraal met daarbij als doel 'onwikkeling van het bewustzijn' met als brandstof 'liefde' als energie. Bij ggo's daarentegen wordt heel dit gebeuren afgescheiden van het geheel met als doel 'macht, geld en kontrole' van enkele machtige bedrijven. Energetisch krijgt men dan iets totaal anders waarbij we wel het begin zien maar niet het einde. Tenslotte gaan deze voedingselementen (met energetisch die oplading van het labo) verbindingen aan met diegenen die deze planten consumeert. Dit is de doos van Pandora! Heel gevaarlijk..de wetenschappers weten wat over DNA, materie ....maar weten niets over het energetische aspect van het leven.

  • door Louis De Bruyn op woensdag 23 februari 2011

    Gentechnologie vernietigt landbouwbiodiversiteit Goed boeren doe je als je ecologisch kapitaal niet opgebruikt maar ontwikkeld. Daarom moet er geboerd worden mét en niet tegen de natuur. Gentech draagt hier niet toe bij. Landbouw is de coproductie van menselijke arbeid en levende natuur en ‘Levende Natuur’ is biodiversiteit, ze is tegelijk de bron en het resultaat, de oorzaak en het gevolg van de toenemende levensvatbaarheid van de aarde. De natuurlijke biodiversiteit zuivert lucht, water, en bodem en … is de motor voor verdere evolutie en ontwikkeling. Zuivere ecosystemen zijn vrij van zowel genetische als chemische verontreiniging. Want elk zuiver ecosysteem kan ‘zijn’ afval opnieuw tot grondstof maken. Bovendien neemt de biodiversiteit dan voortdurend toe want ze gaat efficiënter met de grondstof om. Deze natuurlijke weerstand is het ecologisch kapitaal waarmee de landbouw in coproductie werkt. Elk Landbouwsysteem steunt hierop. Boeren leren wereldwijd door schade en schande hoe hiermee om te gaan. Doe je het goed dan ontwikkeld het agro-ecosysteem, pleeg je roofbouw dan wordt het vernietigd. Alle rassen in land en tuinbouw zijn generaties lang door boeren ontwikkeld en aangepast aan de bedrijfsomstandigheden. Met Genetische manipulatie komt er (bijna) niks nieuws onder de zon behalve de patenten op de GGO’s en op de daarvoor toegepaste technieken. Gentechnologen maken geen nieuwe kruisingen en selecties ze gebruiken en patenteren bestaande rassen zonder enige vergoeding voor het boerenwerk en voegen er een voor henzelf gunstig kenmerk aan toe. Het is een cosmetische ingreep. De andere kant van de medaille is dat de industrielandbouw maar ook soms kleinere boeren zich met GMO’s verder ontwikkelen en hun eigen rassen verlaten. De biodiversiteit in de land- en tuinbouw wordt opgebruikt, roofbouw dus en aantasting van het ecologisch kapitaal, de agrobiodiversiteit . Gentechnieken en de bijhorende patenten zijn in hoofdzaak om planten uit te rusten met weerstand tegen plantenvergiften (herbiciden) of om insectenvergiften in de plant in te bouwen. Het zijn de paradepaardjes van de oorlogsstrategie die de geïndustrialiseerde landbouw toepast. Maar wie oorlog voert moet zich aan de weerbots verwachten. Geen enkele vijand (onkruid noch insect) laat zich goedschiks in de afgrond drijven, er ontstaat resistentie. De gevolgen van het ongebreideld gebruik van de plantenvergiften en de invloed van de planteigen insectenvergiften op het milieu zijn desastreus. Roundup is het totale plantenvergift van MONSANTO en roundupresistentie het kenmerk van de rassen die door MONSANTO onder patent op de markt worden gebracht. Roundup is ronduit schadelijk voor mens en milieu. Veel schadelijker dan ons door de producent MONSANTO wordt voorgehouden. http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=6564 Bovendien ontwikkelen onkruiden er al na enkele generaties resistentie tegen zodat het gebruik van weer andere plantengiften nodig is om het onkruidprobleem de baas te blijven. Insectenvergiften in GGO’s inbrengen door genetische manipulatie is gelukt met het vergift van de bacterie Bacillus thuringiënsis (Bt). Bacillus thuringiënsis is een bodembacterie die vretende insecten zoals rupsen en keverlarven ziek maakt. Het werkt dus niet tegen luizen of andere stekend zuigende insecten. Insectengiften van het Bt-type blijven tijdens en na de teelt achter in de bodem en verstoren het bodemleven. Dat zie je alleen maar als je oog hebt voor de totaliteit van het ecosysteem en de identiteit van het gewas. Maar ook bij Bt-rassen doen problemen van resistentie hun intrede. De Bt-rassen worden immers op massale schaal gebruikt en de ganse plant is gans het veldleven en ook nog lang daarna in de resten die in de bodem achterblijven, giftig voor insecten. De plaaginsecten passen zich hieraan aan. Yes we can! Rassen maken die boeren en tuinders en een duurzaam landbouwsysteem ten goede komen is mogelijk. Boeren en tuinders kunnen veredeling opnieuw dichter naar zich toehalen. In agro-ecologische of biologische landbouw hebben robuuste rassen (met een hoge eigen weerstand) in een natuurlijk uitgebouwd (biologisch) landbouwsysteem een belangrijke plaats. Hoe komt het toch dat het landbouwbeleid, zoveel meer onderzoeksgeld overheeft voor de gentechnologische landbouwpiste dan voor de agro-ecologische?

  • door Esmeralda Borgo op donderdag 24 februari 2011

    Inderdaad, met geld van de overheid, worden momenteel voorbereidingen getroffen voor een proefveld van genetisch gemanipuleerde aardappelen in Wetteren. Een zeer omstreden proefveld, want tijdens het openbaar onderzoek dat de eventuele goedkeuring moest voorafgaan, werden liefst duizend zevenhonderd bezwaren ingediend. Het zijn die vele bezwaren die twijfel en verdeling hebben gezaaid in de bioveiligheidsraad, die de Minister advies moet geven over het al dan niet goedkeuren van deze veldproef (zie http://www.greenpeace.org/belgium/nl/pers/persberichten/Experts-verdeeld-over-ggo-aardappelproef/)

    Vandaag proberen de ggo-technologen de gangbare sector te overtuigen van het feit dat deze Phytophthora resistente ggo-aardappel het miraculeuze antwoord zal zijn op de welbekende “aardappelziekte”. Het argument dat zij daarbij aanhalen is, dat meerdere resistentiegenen tegelijkertijd zijn binnen gebracht, waardoor zij verwachten dat Phytophtora minder gemakkelijk door deze meervoudige resistentie heen zou breken. Toch blijft dit een “één probleem – één oplossing” aanpak, een reductionistische werkwijze waar natuurlijke evolutieve processen lak aan hebben. Als gevolg van de meervoudige resistentie zal het misschien wat langer duren vooraleer het doorbroken wordt, maar vroeg of laat gebeurt dit toch. Phytophtora vindt er wel een genetisch antwoord op, ofwel komen andere problemen opduiken. Want tenslotte blijf je wel werken met uniforme, en dus gevoelige, weinig robuuste, weinig flexibele gewassen met zwakke wortels en zonder enige veerkracht. Planten die niet aangepast zijn aan hun natuurlijke omgeving. Het resultaat zal zijn – net zoals de ervaring met de herbicidetolerante ggo’s eerder al heeft aangetoond – dat na een aantal jaar opnieuw meer fungiciden zullen worden ingezet in de gangbare aardappelsector.

    Niet te verbazen dat de boeren uit dit stevig opiniestuk zo teleurgesteld zijn in het merendeel van het werk dat zoveel wetenschappers leveren. Deze boeren realiseren zich dat de natuur niet maakbaar is, dat je haar niet kan onderwerpen, en dat je er maar beter mee kunt samenwerken.

    Gelukkig zijn er ook wetenschappers die vanuit een veel ruimere invalshoek aan onderzoek doen. Zo is er bijvoorbeeld in Nederland het Bio-impuls veredelingsprogramma waarbij onderzoekers zeer nauw samenwerken met gangbare en biologische boeren. Dit is onderzoek dat de kennis en know how van de boeren valoriseert. Dit veredelingsprogramma staart zich niet blind op één probleem, maar focust zich, naast Phytophthora-resistentie, op meerdere eigenschappen zoals resistentie tegen schurft en Rhizoctonia, en tevens op genetisch complexere kenmerken, zoals bijvoorbeeld stikstof-efficiëntie. Dit laatste betekent dat men selecteert op rassen die snel voldoende wortels vormen, een goede wortelarchitectuur hebben en groeikrachtig zijn. Tegelijkertijd doet men er onderzoek naar de meest optimale teeltvoorwaarden voor aardappel. Een dergelijke totale aanpak staat in schril contrast met de éénzijdigheid van de biotechnologische benadering.

    Jammer genoeg zijn de middelen die de overheid besteedt aan dergelijke onderzoeksprogramma’s slechts een fractie van het geld dat naar ggo-onderzoek gaat. Een inhaalbeweging op dat vlak is absoluut noodzakelijk en dringend. Steeds meer experts wijzen op het belang van kleinschalige agro-ecologische landbouwsystemen om wereldwijd voldoende voedsel te kunnen produceren. Het geloof in grootschalige energie-intensieve agro-industriële (GGO-)monoculturen taant. GGO’s hebben de toekomst niets, maar dan ook niets te bieden.

  • door Maria Vermeiren op donderdag 7 april 2011

    Dank je wel aan alle mede-ondertekenaars. Het doet deugd in de krant een meer "ware" versie te lezen van hoe landbouw en voedselproductie is bedoeld.

    • door dermauw op donderdag 7 april 2011

      Heb lang geleden (jaren 90) "Het varken aarde" van John Berger gelezen. Prachtige verhalen over kleine boeren in Europa . Uit zijn nawoord dat ik iedereen aanbeveel heb ik onthouden dat de europese landbouwpolitiek de laatste kleine boer tegen 2000 zou laten "verdwijnen". Gelukkig is die taaier dan het lijkt maar ik vrees voor de ravage in de nieuwe europese lidstaten. De grond van het verhaal is volgens Berger dat de boer die al duizenden jaren voedsel produceert voor iedereen er niet in slaagt met de inkomsten uit zijn labeur zijn eigen familie een decent inkomen te geven.

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties