Bij DeWereldMorgen.be schrijven we niet voor de clicks.

We maken media voor een betere wereld.

Samen met vele vrijwilligers en burgerjournalisten.

Om dit te blijven doen hebben we uw steun meer dan nodig!

Steun onafhankelijke media!

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Interview

Chris De Stoop: "Radicalisme is in de mode"

Het is moeilijk om aan jongeren in Brussel te zeggen dat ze zich niet mogen laten verleiden door radicalisme, als elders in Europa radicale politici als Wilders, Sarkozy en Berlusconi gewoon aan de macht zijn, zegt Chris De Stoop, auteur van 'Vrede zij met u, zuster'.
maandag 21 februari 2011

Op een woensdagochtend fietste ik door de velden nabij Antwerpen naar het huis van Chris De Stoop. Bij aankomst zie ik door het raam de schrijver met een kop koffie in zijn living heen en weer wandelen. Denk hij na over zijn nieuw boek? En wat zou hij deze keer tot op het bot uitzoeken?

Dat kom ik echter niet te weten in het interview. Zijn nieuw project bevindt zich nog in een embryonale fase. En zoals veel auteurs gelooft hij dat je niet te vroeg mag praten over een project. Zo lok je ongeluk uit, heb je alles al lang en breed in de pers verteld en komt er niets van.

Gelukkig vertelt hij wel uitgebreid over zijn meest recente boek 'Vrede zij met u zuster' en deelt hij graag zijn visie over het radicalisme in België en Europa.

‘Vrede zij met u zuster’ gaat over de eerste vrouwelijke westerse zelfmoordterroriste Muriel Degaugue. U vond dat de nieuwsberichten over die zaak niet correct waren?

Chris De Stoop: “Het verhaal van Muriel klopte niet en zeker ook het beeld dat we in 2005 van terrorisme kregen was niet helemaal juist. In werkelijkheid gebeurt die terreur meestal op een banale, geïmproviseerde, klungelende manier. Doe-het-zelf-terrorisme, zo heb ik het genoemd in mijn boek. Amateurisme bij uitstek. Anno 2011 wordt dat wel algemeen erkend in België. Zelfs minister Turtelboom zegt nu voortdurend dat het gaat om zelfradicalisering en niet om professionele netwerken zoals ze eerder stelde.”

“Toen mijn boek voorgesteld werd zat de federale procureur Delmulle, de nummer één van de terrorismebestrijding, op de eerste rij.  Hij is het nu bijna volledig eens met de analyse. Enkele jaren geleden zouden hij en Turtelboom nog een heel ander beeld geschetst hebben. Ik ben blij met de persaandacht voor mijn boek, waardoor ik op de beeldvorming kan wegen. Ik hoop met mijn boek tevens een stuk van de angst voor het islamitische radicalisme weg te nemen. Door de combinatie van menselijke verhalen met achtergrondanalyse. Door het probleem een gezicht te geven, een stem, een familie. Dat is fundamenteel.”

15 maanden hebt u gewerkt om het verhaal van Muriel te reconstrueren. Verhalende non-fictie is het genre. U schrijft het verhaal alsof u er zelf bij was. Dicht op de huid van de personages, volledig gebaseerd op feiten, documenten, getuigenissen. Hoe kon u zo dicht bij Muriel komen?

Chris De Stoop: “Ik heb haar vrienden zover gekregen dat ze al haar brieven, notities en dagboeken gegeven of geleend hebben. Dat zijn honderden en honderden bladzijden. Zelfs het allerlaatste dagboekje, waarvan ze de bladzijden gevonden hebben naast het wrak van de auto en de resten van Muriel zelf. Alles wat ze zelf geschreven heeft - en dat is ongelooflijk veel - heb ik nagelezen."

"Het zou fantastisch materiaal zijn voor een professor aan de universiteit, die aan de hand van een concreet dossier de zelfradicalisering wil onderzoeken. Ook de reis naar Irak heb ik overgedaan. Het boek is gebaseerd op de werkelijkheid maar ik gebruik de literaire schrijfstijl van een roman. ”

Hoe kijkt u nu naar Muriel en naar haar terreurdaad?

Chris De Stoop: “Ik ben de laatste om terrorisme goed te praten, daarvoor heb ik teveel slachtoffers gezien, ook in Irak. Maar als je in Irak staat, besef je wat voor een ongelooflijke daad dat was om daar … op de ergste plek van de wereld, op het ergste moment van de oorlog… als buitenlandse vrouw zoiets te komen doen.”

“Ik heb zeker respect voor Muriel als persoon. Het is een ongelooflijk sterke vrouw in tegenstelling tot het clichébeeld dat we hebben over de onderdanige vrouw. Ik lees het nu nog af en toe in de krant. Er wordt een aanslag gepleegd in Moskou die waarschijnlijk het werk is van een Tsjetsjeense vrouw. Automatisch valt dan het woord 'gebrainwasht'.”

“Dat is echt een stereotype. Alsof deze vrouwen allemaal willoze slachtoffers zijn , rationeel niet in staat om zo’n beslissing te nemen. Terwijl uit onderzoek bij vrouwen die op het punt stonden om een aanslag te plegen in Israël blijkt dat ze meer gefocust zijn dan mannen omdat ze iets meer een persoonlijke dimensie in hun motivatie hebben. Zoals die zwarte weduwen uit Tsjetsjenië die hun man verloren hebben.”

“Muriel was dus niet die zwakke gehersenspoelde figuur die ze ervan gemaakt hebben in de berichtgeving. Iedereen die haar gekend heeft, zegt dat ze radicaler was dan haar echtgenoot en zeker niet door hem gerecruteerd werd, zoals in alle nieuwsartikels staat. Ze was koppig, tegendraads. Naar Bagdad gaan was tegen de zin van haar man die haar nog op het vliegtuig gezet heeft terug naar Brussel, vanuit Damascus.”

“Ze was een heel sterke vrouw, maar met een problematisch parcours. En dat komt terug bij alle verhalen van de mensen die ik gevolgd heb in het boek. Muriel kampte in haar jeugd met heel veel problemen. Ze heeft in de islam kracht en antwoorden gevonden en een manier om met haar problemen te leven. Helaas is het in de laatste fase faliekant uitgedraaid.”

Mensen zoals Muriel zoeken hun heil in het radicaal islamisme. Hebt u daar een remedie voor? Hoe kan u hen een ander pad laten kiezen?

Chris De Stoop: “In mijn boeken vind je niet de grote oplossingen. Ik vind dat een schrijver vragen moet opwerpen, maar niet de pretentie moet hebben om alle antwoorden te geven. Wonden blootleggen is ook een begin van genezing. Als je me in interviews vraagt naar een remedie voor het radicaal islamisme zeg ik: zorg voor binding, het gevoel deel uit te maken van de samenleving, het gevoel erbij te horen.”

“De simpelste hefboom is een job, onderwijs dat kansen geeft, serieus genomen worden in de media… Ik denk hierbij ook aan een onderzoek in Nederland waar men een aantal heel radicale moslims gevolgd heeft. Zij die afhaakten en veranderden waren diegenen die een job gevonden hebben, trouwen en kinderen krijgen, het gevoel krijgen dat ze erbij horen. Dat was niet het resultaat van de acties van de overheid.”

De radicalisering van de islam wordt onder andere mee in de hand gewerkt door de salafistische boekjes die je in de Brabantstraat en elders in Brussel voor amper 5 euro kan kopen. Dient de Belgische overheid meer steun te geven aan andere strekkingen van de islam?

Chris De Stoop: “De islam moet een plaats krijgen in ons land en in Europa. Men moet zich tegelijkertijd Belg én moslim kunnen voelen, zonder schijnbare tegenstelling zoals nu. De islam moet een zichtbare plaats krijgen in onze samenleving. Waarom een moskee steevast achter een vuile garagepoort wegsteken? Maar dan moet de eigen gemeenschap ook een grotere verantwoordelijkheid opnemen.”

“Momenteel zit je met een enorme invloed van de Wahabitische strekking uit Saudi-Arabië. Via de grote moskee en het islamitisch centrum in Brussel hebben zij een directe grote invloed op de islam in België en via de gesponsorde boekjes en boekhandels in Brussel die dus allemaal die ene strikte vorm van islam uitdragen en propageren. Ook via de cursussen die alleen zij geven voor bekeerlingen. Dan spreken we over tienduizenden bekeerlingen in de loop der jaren die een cursus volgen met die ene zeer strikte interpretatie van de islam.”

“Zij hebben op heel veel vlakken een vinger in de pap. Deels is dit historisch zo gegroeid. Het gebouw van de grote moskee was een cadeau van koning Boudewijn aan het koningshuis van Saudi-Arabië eind jaren ’60. Die heeft dat uitgebouwd tot islamitisch centrum en dat was de enige vertegenwoordiging van de islam in België tot in de jaren ‘90. Het is echter ook aan de moslimgemeenschap in België zelf om daar paal en perk aan te stellen.”

De rol van de media is ook heel groot: er kleeft een stigma op de moslims.

Chris De Stoop: “Het ergste effect van terrorisme is het effect op de beeldvorming. Moslims worden automatisch in twee groepen opgesplitst: de radicalen en de gematigden. De grote meerderheid van de gematigde moslims wordt gedwongen om steeds te bewijzen dat ze gematigd zijn. De media hebben sterk meegeholpen aan die negatieve beeldvorming die nu bestaat: de gelijkschakeling van moslims met geweld en het aanwakkeren van angst bij de bevolking. Islamofobie was het monopolie van extreemrechts, maar is nu een nationale sport aan het worden, bijna in heel Europa. Dat is het grootste probleem.”

U gaat op 24 februari in Brussel in gesprek met professor Rik Coolsaet. Hij vergelijkt het radicaal islamisme met nationaal radicalisme. Een correcte vergelijking volgens u?

Chris De Stoop: “Professor Coolsaet is een groot expert van radicalisme zowel in België als in Europa. Hij heeft op dat vlak veel onderzoek gedaan. Hij is een zeer genuanceerde stem met een grote invloed op het beleidsniveau. Dat waardeer ik enorm. Hij is geen roeper en tafelspringer zoals we er al teveel gekend hebben in dit debat de voorbije jaren. Ik kijk uit naar zijn gedachten op de lezing in Brussel. De vergelijking tussen radicaal nationalisme en radicaal islamisme vind ik correct.”

“Als je op radicalisme in onze media gaat googelen zie je dat het nu bijna meer gebruikt wordt voor radicale nationalisten dan voor radicale moslims. Er zijn evidente parallellen: de simpele boodschap van goed of slecht, slachtoffers of schurken en de opdeling in wij en zij. De tunnelvisie van het eigen grote gelijk. Het ziekelijke zelfbeklag en het haatproza jegens andersdenkenden, de idee van zuiverheid, dat het doel de middelen heiligt, het terugvallen op de eigen clan: allemaal paralellen.”

“Radicalisme is in de mode; je komt het overal tegen: radicaal islamisme, radicaal nationalisme, radicaal conservatisme in de VS met de Tea party-beweging. Radicalisme zit zelfs op regeringsniveau, met Wilders, Sarkozy, Berlusconi, om nog te zwijgen van sommige regeringen in Oost-Europa… Dat maakt het moeilijk om tegen die jongeren op straat in Brussel te gaan zeggen: pas op dat je niet te radicaal gaat denken. Er zijn natuurlijk ook wel verschillen: het martelaarschap heb je gelukkig nog niet in het radicaal nationalisme.”

Alle informatie over het debat op 24 februari vindt u op:
www.pianofabriek.be

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

10 reacties

  • door Jan Vanden Berghe op maandag 21 februari 2011

    Bedankt, Chris de Stoop! Eerlijke taal, goede journalistiek.

  • door Peter Calluy op maandag 21 februari 2011

    Wat was er eerst ? Kip of Ei ? Het is de inconsequente houding ten aanzien van radicalisme dat de klepel heeft doen doorslaan. Ageren tegen het radicale Vlaamse blok was en is erg geapprecieerd, terecht. Het Cordon heeft gewerkt en het discours is, alhoewel nog heel eng, reeds opgeschoven in de richting van het centrum. Een visie die Jan Blommaert in zijn boekje ( geschreven als intelectueel staat er duidelijk in ) de crisis van de democratie als verontrustend benoemd. Dat er tegelijk aan de centrum en linkerzijde wordt gesproken over de 'gematigde taliban en de gematigde sharia' lijkt de intellectueel ontgaan te zijn. De fervente bestrijders van het enge katholicisme en het enge nationalisme hanteren niet dezelfde normen en middelen (cordon) voor de islamitische ideologie, integendeel, zij maken iedereen monddood die dat wel doet. Dat ligt aan de basis van het afkalven van de aanhang van de centrum/linkse politici en de macht van hen die de evolutie op een ietwat populistische wijze benoemen.

    • door Erwin V.H. op maandag 21 februari 2011

      Het zou me verbazen dat er veel linksen zouden zijn die spreken over een 'gematigde sharia'. Een google-zoekopdracht (in het Nederlands) geeft amper 86 hits - en (nagenoeg?) allemaal van personen die ontkennen dat er iets dergelijks bestaat. Ik vermoed dat de verhouding niet veel anders zal zijn in andere talen... De notie 'gematigde taliban' ken ik voornamelijk vanuit Navo-kringen zelf, niet meteen groepen die ik van veel linkse sympathieën zou verdenken. En daarmee wordt niet zozeer gedoeld op hun 'religieuze gematigdheid' of hun liefde voor de mensenrechten, maar de wil van die groepen om te onderhandelen en te collaboreren met de bezettingsmachten (tiens, zaten die daar niet voor de vrouwen- en-andere-mensenrechten?). En euh... iedereen monddood maken die dat wel doet? Dit in tijden waarin er bijna niets modieuzers is dan het culturalistische discours en waarin "niet politiek correct durven zijn" bijna de nieuwe politieke correctheid is geworden? Ik heb vooral de indruk dat velen ter rechterzijde zich in de eerste plaats wensen ledig te houden met het bestrijden van standpunten die zij aan anderen toeschrijven en karikaturen daarvan, en dat dit hier weer een illustratie van is.

    • door svdl op dinsdag 22 februari 2011

      Ik treed Erwin V.H. bij. Overigens (@ P.Callluy) Waar haalt het dat u schrijft: "Dat er tegelijk aan de centrum en linkerzijde wordt gesproken over de 'gematigde taliban en de gematigde sharia'..."? Staaf eens? en nog "De fervente bestrijders van het enge katholicisme en het enge nationalisme hanteren niet dezelfde normen en middelen (cordon) voor de islamitische ideologie, integendeel, zij maken iedereen monddood die dat wel doet...." Bron? oorsprong bewering?

  • door Tom V. op maandag 21 februari 2011

    "Als je op radicalisme in onze media gaat googelen zie je dat het nu bijna meer gebruikt wordt voor radicale nationalisten dan voor radicale moslims. Er zijn evidente parallellen: de simpele boodschap van goed of slecht, slachtoffers of schurken en de opdeling in wij en zij. De tunnelvisie van het eigen grote gelijk. Het ziekelijke zelfbeklag en het haatproza jegens andersdenkenden, de idee van zuiverheid, dat het doel de middelen heiligt, het terugvallen op de eigen clan: allemaal paralellen.”

    Prachtige en heldere samenvatting van het huidige Belgische probleem.

  • door a op maandag 21 februari 2011

    je hebt mij 10 minuten tijd bespaard.

  • door drbeeth op dinsdag 22 februari 2011

    Op eerste zicht lijkt het mij dat de analyse van Chris De Stoop gaat bij ver niet diep genoeg ! Hersenspoelings-taktieken werden zeer dikwijls gebruikt : bvb de jonge Nigeriaan die zijn pampers probeerde te doen onploffen op Kerstdag 2009 bij het aankomen in Chicago. Ja, er zijn "copy-cat" ge-improviseerde idioten, dat was juist de bedoeling; de organisators van het "war on terror" hadden gehoopt voor veel meer. Hoog ge-organiseerde terrorisme zoals 11/08/2001, Madrid 11/03/2004 en London 07/07/2005 is het werk van duistere krachten die verder moeten uitgezocht worden : men spreekt erover in de film : http://www.dpstream.net/film-1950-1990-le-scandale-des-armees-secretes-de-l-otan-en-streaming-162225.html en Peter Dale Scott spreekt over "the X-force", waar de "over-world" diep gaande samenwerkingsverbanden leggen met de "under-world".

    Zie recencie over het boek "American War Machine" van Peter Dale Scott, + ook de komentaars (3x van drbeeth in Brussel) hier : http://911blogger.com/news/2011-02-12/review-american-war-machine-peter-dale-scott

    Tot donderdag avond bij de "Pianofabriek"!

    Dr Beeth

  • door drbeeth op woensdag 23 februari 2011

    (Another pimp of the “War on Terror” hysteria?) James Corbet stelt voor dat we eventjes nadenken over hoe we het woord terrorisme gebruiken: http://www.youtube.com/watch?v=BPnT6B5HpkA citaat: "All of this terror hysteria that the public has been force-fed over the past decade would be utterly incomprehensible if we were to understand “terrorist” to mean what you and I and John Q. Public believe it means. But it does not. You see, in our modern world “terrorism” is not terrorism. It does not describe a tactic, it is not about violence and bloodshed, suicide bombers or Allahu Akhbar. It is not a word, it is a weapon, a weapon aimed at those who disagree with the aims of Heinz Kissinger and all of his Bilderberg/CFR/Trilateralist ilk, those who wish for the supremacy of a small, rich elite of financiers and multi-national monopoly capital thugs.

    Terrorism is not a word, not a concept. It is a weapon that is aimed at you and me.

    And that, in the final equation, is our opportunity. We can point out that terrorism is a word, and it does describe the actions of the bloodthirsty elite who kill and maim the innocent, who start wars or overthrow governments or incite violence to achieve their aims. And in that simple action, that reclaiming of the word “terrorism” to identify the globalist kingpins who have been puppeteering international politics for generation after generation, we can disarm Kissinger and all the other pimps of the “War on Terror” hysteria."

    • door Manu op zondag 27 februari 2011

      Blijkbaar heeft Chris De Stoop zijn onderzoekswerk niet grondig genoeg gedaan of heeft hij gewoon te weinig kennis van het terrein. Want dan zou hij wel weten dat het hebben van een goede opleiding en een goede baan met een goed inkomen geen of nauwelijks een remedie is tegen radicalisme. Tal van radicale moslims zin hoopgeleid, zijn zogezegd geïntegreerd en hebben goede jobs. Desalniettmin bereikt hun radicaal discours wél veel moslimjongeren die op hun beurt radicaliseren en zorgen voor ontwrichting van de samenleving. Deze hoogopgeleide radicalen blijven echter buiten schot en hanteren daartoe een subtiel en dubbelzinnnig discours naar de buitenwereld.

  • door Nino op dinsdag 1 maart 2011

    Voor mij persoonlijk is er een groot verschil tussen radicaliteit en extremisme. Wat hierboven beschreven staat is voor mij extremisme.

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties