Advertentie

donderdag 3 februari 2011

Dramatische oproep 6 April-beweging in Egypte

Na een bijzonder bloederige en dodelijk nacht op en rond het Tahrirplein in Caïro riep de Egyptische 6 April-beweging donderdag alle mensenrechtenorganisaties en -verdedigers in binnen- en buitenland op de vreedzame protesten van het Egyptische volk te steunen.
Symbool van de 6 April-beweging
Symbool van de 6 April-beweging

De 6 April-beweging begon in de lente van 2008 als een Facebookgroep ter ondersteuning van de arbeidersstaking in de industriestad El-Mahalla El-Kurba. Leden van de groep speelden toen een belangrijke rol in het organiseren van juridische ondersteuning, het uitbrengen van verslag en het doorgeven van politieactiviteiten.

De groep, met meer dan negenentachtigduizend, overwegend jonge en goed opgeleide leden, wordt door The New York Times gezien als de meest dynamische, politieke Egyptische beweging op de socialenetwerksite.

'Beestachtige' aanvallen op demonstranten

De activisten maakten donderdag melding van 'beestachtige' aanvallen tegen demonstranten die het aftreden van president Hosni Moebarak eisen, gecoördineerd door de veiligheidsdiensten.

De demonstranten zouden belaagd zijn met allerhande wapens waaronder messen, stroomstootwapens, molotovcocktails en traangas in een poging de manifestanten angst in te boezemen. De protestbeweging benadrukte dat dergelijke praktijken overal ter wereld illegaal zijn en indruisen tegen elk concept van mensenrechten.

Op donderdag zouden er, nog volgens de 6 April-beweging, voor de middag reeds 230 slachtoffers gevallen zijn, onder wie ook verschillende doden.

Internet en mobiele telefonienetwerken opnieuw plat

Ook meldde de beweging dat de Egyptische overheid opnieuw de toegang tot het internet en het mobiele telefoonnetwerk belemmerd en verschillende hoofdkwartieren van oppositie- en protestbewegingen heeft vergrendeld in een poging de berichtgeving over de demonstraties te verstoren en de communicatie- en organisatiekanalen van de manifestanten te dwarsbomen.

In haar oproep voor steun en solidariteit benadrukte de beweging de noodzaak van wereldwijde steun om het aan de gang zijnde 'bloedbad' te stoppen.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

6 april beweging: Trojaans paard?

Het coöpteren van oppositieleiders en civil society-organisaties, anticiperend op de instorting van een autoritaire regering is onderdeel van een strategie die in verschillende delen van de wereld toegepast wordt. Dit proces wordt geïmplementeerd en gefinancierd door stichtingen zoals de ‘National Endowment for Democracy ‘ (NED) en Freedom House (FH). Beide hebben connecties met de ‘Council on Foreign Relations’ (CFR) en de zakenwereld.
De NED werd opgericht onder Reagan nadat de rol van CIA aan het licht kwam in het omverwerpen van regeringen door onderandere geheime financieringen.
Onder de auspiciën van het FH werden in 2008 Egyptische dissidenten en tegenstanders van Moebarak ontvangen door Condoleeza Rice , het VS-Congres en National Security Adviser Stephen Hadley. Rice noemde hen de ‘Hope for the future of Egypt’. Een week voor het bezoek van Obama aan Kaïro in 2009 ontmoette Hillary Clinton nog een delegatie van Egyptische dissidenten op het eind van een 2-maand durende training, georganiseerd door het FH. Deze oppositie-groepen uit de civiele maatschappij, die nu een belangrijke rol spelen in de protest-beweging, worden gesteund en gefinancierd door de VS.

Deze gesponserde ‘civil society’ organisaties functioneren als ‘Trojaans paard’ binnenin de protestbeweging. Ze verdedigen de belangen van de ‘puppetmasters’. Ze staan er borg voor dat de grassroots-protestbeweging niet de bredere context van buitenlandse inmenging aanpakt.
Of de Egyptische bevolking niet in de handen valt van nieuwe uitbuiters hangt af van de vaardigheid van de protestbeweging om de verraderlijke rol aan te pakken die de machtscentra van de wereld spelen in hun binnenlandse aangelegenheden. De relatie van ‘de dictator’ met buitenlandse belangen moet aangepakt worden. Ze mogen niet vergeten de ‘echte dictators’ te viseren.
De protestbeweging moet zich concentreren op de echte centra van de politieke macht. Ze zouden op vreedzame en geweldloze manier de VS-ambassade, de delegatie van de EU, de agentschappen van het IMF en de Wereldbank moeten viseren.
Betekenisvolle politieke verandering kan slechts verzekerd worden als de neoliberale economische politieke agenda over boord gegooid wordt.

Wikileaks over 6 April-beweging

In een telex van 30 december 2008 laat de VS zich sceptisch uit over de "hoogst onrealistische doelstelling" van de 6 April-beweging om het huidige regime nog voor de presidentsverkiezingen van 2011 te vervangen door een parlementaire democratie.

De telex geeft weer hoe een activist van de beweging poogde om Washington ervan te overtuigen hervormingen in Egypte af te dwingen door druk uit te oefenen op het regime-Moebarak door ermee te dreigen informatie vrij te geven over Egyptische ambtenaren en hun illegale buitenlandse bankrekeningen.

Hij koesterde de hoop dat de VS en de internationale gemeenschap deze rekeningen zouden bevriezen zoals ze gedaan hadden met deze van vertrouwelingen van de Zimbabwaanse president Robert Mugabe.

De activist zei de VS ervan te willen overtuigen dat "Moebarak erger is dan Mugabe en dat hij nooit democratische hervormingen zou aanvaarden". Hij beweerde tegenover de ambassade dat Moebarak zijn legitimiteit haalt uit steun van de VS en "dat bijgevolg de VS verantwoordelijk is voor Moebaraks misdaden".

Hij beschuldigde NGO's die werken aan politieke en economische hervormingen ervan in een "fantasiewereld te leven en niet te erkennen dat Moebarak – de kop van de slang – een stap opzij moet zetten om het mogelijk te maken dat de democratie kan wortel schieten".

Deze activist beweerde, volgens de telex, dat verschillende figuren uit de oppositie - met inbegrip van partijen als de Wafd, Nasserite, Karama en Tagammu, en het Moslimbroederschap, Kifaya en de Revolutionaire Socialistische bewegingen - hadden ingestemd met een ongeschreven plan om de overgang naar een parlementaire democratie te ondersteunen. Een verzwakt presidentschap met een verkozen premier en parlement zou nog voor de presidentsverkiezingen van 2011 een feit kunnen zijn.

Nog volgens de activist was de oppositie geïnteresseerd in steun vanwege politie en leger voor een overgangsregering voorafgaand aan de presidentsverkiezingen van 2011. Het plan was volgens hem "zo gevoelig dat het niet kon worden neergeschreven".

* WikiLeaks: het Egyptisch koningsdrama:
http://www.dewereldmorgen.be/artikels/2011/02/02/wikileaks-het-egyptisch...

* APRIL 6 ACTIVIST ON HIS U.S. VISIT AND REGIME CHANGE IN EGYPT - 30/12/2008:
http://wikileaks.ch/cable/2008/12/08CAIRO2572.html

Advertentie