Advertentie

maandag 31 januari 2011

Waarom het IPA wel belangrijk is!

Volgende week bepalen de twee grote vakbonden hun standpunt t.a.v. het voorstel voor een interprofessioneel akkoord (IPA). Ondertussen hebben enkele grotere vakbondscentrales al in hun kaarten laten kijken. Aan beide kanten van de taalgrens en in beide vakbonden roert men zijn staart.

Geen probleem op zich, ware het niet dat de reeds ingenomen standpunten m.i. neigen naar groepsegoïsme. Meer bepaald wat de voorstellen betreft om de twee statuten (A-B) naar elkaar toe te laten groeien. Toegegeven, de ene vakbond is in deze al meer vragende partij dan de andere. Net zoals de ene beroepsgroep ook al meer vragende partij is dan de andere. Feit is dat dit IPA eerste voorzichtige en omzichtige stappen inhoudt, die een onrechtvaardigheid van meer dan 100 jaar, tracht recht te trekken.

Maar dit IPA is meer, veel meer dan dat. Er is de vrijwaring van de index. Daarbovenop een kleine marge van 0,3 procent. Een IPA had en heeft net de bedoeling om garanties in te bouwen voor alle werknemers, ongeacht of ze werken in een 'zwakke' dan wel in een 'sterke' sector.

Vakbondsactie is er dan om daar waar er 'meer uit te halen valt' (sterke sectoren) dat ook via acties af te dwingen. Het is vooral in die zwakkere sectoren dat de vakbonden minder tot geen slagkracht hebben. Vakbondsactie moet altijd vertrekken vanuit een solidariteit met en voor iedereen. Dus niet alleen binnen 'een bepaalde groep en/of sector'. Bovendien geeft dit IPA ruimschoots die mogelijkheid om daar waar het kan, meer af te dwingen.

Er is ook de welvaartsvastheid. ALLE sociale uitkeringen zijn onderworpen aan de indexering. Toch ook even uitleggen, zij het rudimentair, dat welvaartsvastheid nu net betekent dat je, naast de aanpassingen inzake index, een bijkomende aanpassing krijgt die een compensatie is voor de gemiddelde stijging v/d lonen, buiten de index.

Wat het verlengen van bestaande afspraken betreft, zoals brugpensioen na nachtarbeid of na 40 jaar loopbaan, is het zeer de vraag of, bij niet-akkoord, een regering in lopende zaken dit wil/kan verlengen. Laat staan dat een nieuwe regering dit al zou doen. Iedereen kent de plannen toch van o.m. N-VA waarbij ze het brugpensioen gewoon wil afschaffen.

In ben al 40 jaar actief als vakbondsman en heb in al die jaren bewust gekozen om me 'interprofessioneel' in te zetten. Wat ik meer en meer zie gebeuren, is echter dat het groepsegoïsme binnen de vakbonden toeneemt. Dat verontrust me heel erg. Het IPA verwerpen zou een historische vergissing zijn.

Dré Wolput

Dré Wolput is werkzaam bij ACV-Kempen als bijblijfconsulent. Hij is al 40 jaar actief op de arbeidsmarkt.

Vond u deze bijdrage de moeite waard? Geef ons dan uw fair share.

Klik hier om DeWereldMorgen.be te steunen via overschrijving.

Reageer (Spelregels)

De inhoud van dit veld is privé en zal niet openbaar worden gemaakt.

Reacties

Voor alle duidelijkheid, kan

Voor alle duidelijkheid, kan u even de paragraaf hier neerzetten die deze stelling ondersteunt : "Bovendien geeft dit IPA ruimschoots die mogelijkheid om daar waar het kan, meer af te dwingen."

Syndicale slagkracht

Sven, Wat in het IPA staat is datgene wat -interprofessioneel- haalbaar is gebleken. De geschiedenis leert ons dat, eenmaal het IPA goedgekeurd, de onderhandelingen in sectoren en/of ondernemingen beginnen. Met het IPA als basis maar daarom niet als het enige wat uit een onderhandeling komt.
Het IPA garandeert tenminsten aan iedereen 'iets'...

Slecht startplatform

Dre,

Als je dit IPA als beginpunt ziet om er meer eruit te halen, denk ik dat je bedrogen zult uitkomen. Als je ziet waar alle kosten van jullie afspraken gaan terecht komen, is de toon voor de rest van het verhaal al wel duidelijk gezet. Er is vanuit een angst onderhandeld naar een overheid toe, men heeft zijn gewicht als bond niet durven gebruiken,waarom? Ik durf het niet zeggen.

U vergeet trouwens ook de internationale goede punten die onze overheden kregen voor de crisismaatregelen. CD&V, die ze dan nu misschien als politiek punt wilt behandelen naar de volgende regering, is op dit moment juist bezig om aan te halen hoe goed ze waren om die maatregelen door te laten gaan/verlengen,enz... Daarenboven komt nog de fictieve speculatieve druk die zeker niet ongevoelig zijn voor dergelijke veranderingen. Bij wijze van spreken heeft de internationale speculantenmarkt een betere werknemerspositie aan de overheid opgedrongen, en jullie kiezen dan toch voor de angst, dit is evenzeer een gok. U legt andere zaken in de weegschaal, die er niet hoefden in te liggen, daar gaat het om. Niemand ondergraaft het belang van de gelijkschakeling van arbeiders-bedienden, allé, bijna niemand. Maar bij dit akkoord kan men niet anders dan conclusies trekken.

1. Er is geen gelijkschakeling van Arbeiders naar bedienden --> Er zijn een paar voorzichtige stappen, die in 1 dag onderhandelen allemaal van tafel geveegd kunnen worden.
2. De kosten van de afspraken die u gemaakt hebt waarvan u zelf aangeeft dat ze zeer goed zouden zijn (dat stuk over welvaartsvastheid enzo) komen grotendeels terug bij de overheid, en via een omweg dus ook als kost van de werknemer. Werkgevers dragen daar ook toe bij, maar u weet evenzeer als ik dat in de realiteit die vlieger niet opgaat.
3. Dit IPA is een poging om de bestaande verworvenhededn te kunnen behouden, zonder dat iemand zij dat die afgenomen zouden worden. De bonden hebben onderhandeld met de overheid, de werkgever is quasi vrijgesproken, de werknemer krijgt de rekening of de status quo in het beste geval, dit terwijl u verhoging van de koopkracht predikt... Alstublieft weerleg mijn commentaar, want ik zou ook liever hebben dat ik het te negatief bekijk.

En dat van die groepsegoïsme, als ik zie dat ook de sectoren met de meeste arbeiders het IPA verwerpen vrees ik dat er inderdaad groepsegoïsme is, maar dat zich dat situeert in de verticale lijn, en niet in de horizontale.

groeten en respect

groepsegoisme ?

(sorry dat ik hier in frans reageer - iets gemakkelijker voor mij)

Je trouve peu respectueux et extrêmement dangereux que certains d'entre nous commencent à porter un JUGEMENT MORAL sur les positions que chaque organisation, à l'intérieur de la ACV CSC, prend librement et sur base de ses propres responsabilités.

Bien sûr pour les partisans du "oui" à l'AIP, c'est tentant de considérer que le "non" est forcément égoiste et anti - interprofessionnel ... De même ce serait facile pour les organisations qui diront "non" de faire un procès d'intention aux autres.

Le minimum pour ceux qui attachent de l'importance à l'unité ds travailleurs et de l'ACV CSC est d'écouter VRAIMENT les arguments des autres. La CNE a prus position après des dizaines d'heures de réflexion et la consultation de centaines de militants (tous des égoïstes ?) : les arguments sur lesquels elle se base sont disponibles sur www.cne-gnc.be : c'est surtout la défense d'un véritable MEILLEUR statut commun ; la défense de la Sécu (à qui cet AIP couterait très cher) et la défense de la capacité de négocier les slaires collectivement (plutôt que les bonus et les primes individuelles)

Nous devons chosisir entre le dialogue sur le fond, ou bien les invectives te les procès d'intention : mais après le 1/2 la vie continue, avec la crise te l'austérité ... peut-être qu'on aura besoin d'un mouvement syndical uni, non ?

mvg

felipe

Groepsegoïsme

Voor alle duidelijkheid: het groepsegoïsme is hoofdzakelijk te vinden langs de kant van de werkgevers. Zij krijgen al jaren aan een stuk fiscale kadeau's zonder enige tegenprestatie. Als syndikalist verdeling van de armoede bepleiten terwijl de spekulanten staatsteun krijgen? Faut le faire !!

Advertentie