Meer dan ooit heeft de wereld nood aan onafhankelijke journalistiek.

Meer dan ooit is het nodig om een tegengeluid te laten horen.

Steun daarom DeWereldMorgen.be

Ja, ik doe een gift

about
Toon menu
Interview

No Government: waarom zij zondag gaan betogen

Op zondag 23 januari wordt er in Brussel betoogd tegen de politieke impasse. De initiatiefnemers vragen dat er zo snel mogelijk een regering komt. Met zo'n oproep kan je natuurlijk alle kanten uit. De betogers zelf zullen dus de betoging inhoud geven. Wij gingen alvast eens polsen bij enkele jongerenorganisaties die mobiliseren voor de betoging.
woensdag 19 januari 2011

Nagenoeg alle jongerenafdelingen van de politieke partijen mobiliseren voor de betoging van zondag. Bij de CD&V-jongeren kregen we enkel het secretriaat aan de lijn, die waren blijkbaar te druk bezig met intern de zaken op orde te stellen.

Jong Groen!, Animo, Comac en Jong VLD wilden echter graag vertellen waarom ze zondag komen betogen. Ook de jongerenafdelingen van de vakbonden roepen hun leden op om zondag in Brussel mee op te stappen, althans dat dachten we ...

Bart Dhondt, Jong Groen!

"We staan positief tegenover dit iniatief en roepen inderdaad expliciet op om mee te betogen. We willen echter wel duidelijk maken dat deze betoging of actie voor ons slechts een eerste stap is. Er moet een nieuwe regering komen. Maar het is ook belangrijk dat het een sociale regering wordt die eindelijk werk maakt van het klimaatbeleid, en die de macht van de banken aan banden legt."

"We respecteren natuurlijk de organisatoren en gaan zondag niet staan zwaaien met onze Groen!-vlaggen, maar we willen op de betoging toch ook wel óns verhaal vertellen."

"Dat was trouwens de eerste bekommernis van onze leden. Ze vroegen of we gingen mee betogen, maar wilden niet zo maar opkomen voor om het even welke regering."

"Wij zien deze betoging als een middel om de politici te wijzen op hun verantwoordelijkheid tegenover de komende generaties."

"Politiek bedrijven, is hoe dan ook compromissen sluiten en dus moet er snel een communautair compromis tot stand komen. We vinden trouwens dat onze moederpartij op dat vlak goed gewerkt heeft en zich samen met Ecolo zeer constructief heeft opgesteld."

Jowe Vanhoutteghem, Comac (PVDA-jongeren)

"Het feit dat er eindelijk mensen in beweging komen, is op zich al een belangrijk signaal en voor ons een reden om dit initiatief te steunen. Terwijl onze politici het record 'land-zonder-regering' aan het breken zijn, beginnen mensen zich te organiseren om aan te geven dat het zo niet kan blijven duren,... dat is op zich al een sterk signaal."

"Natuurlijk willen wij niet om het even welke regering en zullen we dan ook zondag met onze inhoudelijke boodschap op straat komen. Voor ons gaat het in de eerste plaats om 'Eenheid en solidariteit'."

"Het geen ideaal moment om jongeren te mobiliseren. Studenten zitten immers midden in de examens. Maar de scholieren zijn dan weer zeer enthousiast."

"Wij roepen onze leden op om zelf creatief aan de slag te gaan en hun boodschap mee te dragen in de betoging. We gaan als groep opstappen. Wij moeten geen speciale inspanningen doen om samen met onze Franstalige evenknie op te stappen. Net als onze 'moederpartij' zijn we nog steeds 'nationaal' georganiseerd."

"Deze actie is een belangrijk signaal, maar meer nog een eerste opstap naar wat komen gaat. We bereiden ons alvast voor op verkiezingen of een rechtse regering die overal wil besparen. Dat is een scenario dat we ook zien in andere Europese landen."

"Het loopt momenteel niet goed met de regeringsonderhandelingen, maar vroeg of laat komt die regering er toch en moeten we klaar staan om haar plannen tegen te houden."

Anke Gittenaer, Animo (jongerenafdeling van de SP.A)

"Wij ondersteunen de oproep voor de betoging voluit en zijn al van 12 januari aan het mobiliseren. Zondag willen we onze thema's in de kijker zetten. Voor ons staan pensioenen, jobs, welvaart, gezondheidszorg en solidariteit centraal. We stappen samen op met onze Franstalige collega's van de MJS."

"Het thema leeft onder onze leden, die willen graag tonen dat ze het allemaal meer dan beu zijn."

"Op zich vinden we het niet zo erg dat de oproep zo vaag is. Het is vooral positief dat er beweging komt van onderuit. Natuurlijk willen wij niet zo maar een regering, daarom geven we ook een inhoudelijk boodschap mee."

"Er moet een goede regering komen, maar het is overduidelijk dat de invulling die wij aan 'goed' geven helemaal anders is dan de invulling die de N-VA daar aan geeft."

"Onze partij leverde tijdens de lopende onderhandelingen goed werk. Het sprankeltje hoop van de afgelopen maanden kwam er na het werk van Vande Lanotte. We willen trouwens zeer duidelijk laten horen en zien dat we het niet eens zijn met N-VA en CD&V. Die willen maar niet naar een compromis toe groeien."

Wim Aerts, Jong VLD

"Wij zijn de stilstand beu. Er komen grote uitdagingen op ons af en de politiek is niet in staat om daar een antwoord op te bieden. Er moet een daadkrachtige regering komen die maatregelen kan treffen om onze welvaart te vrijwaren."

"Het vergrijzingsprobleem en de begroting moeten we onder controle krijgen. Moedige en creatieve politici hebben we nodig die tot oplossingen kunnen komen. Wij, jongeren, moeten in een vergelijkbare welvaart als onze ouders kunnen leven."

We konden natuurlijk niet anders dan Jong VLD erop te wijzen dat zij toch wel mee aan de basis liggen van de huidige crisis en politieke impasse doordat hun moederpartij, de Open VLD van Alexander De Croo, de stekker uit de regering-Leterme trok.

Wim Aerts:
"Ik vind dat op zich geen tegenstelling. Als wij de stekker niet hadden uitgetrokken, hadden we binnen een jaar ook in deze situatie gezeten."

"De regering had op één jaar tijd niet al die maatregelen kunnen nemen. De politici moeten zich bewust worden van die échte uitdagingen die op ons afkomen. Kortom, met een andere instelling aan tafel zitten."

Tom Vrijens, ACV-jongeren

"We ondersteunen de oproep omdat we willen dat er iets gedaan wordt aan de politieke impasse. Wie nu afstudeert en werk zoekt, heeft geen boodschap aan het huidige politieke discours. Jongeren zien hun carrière gefnuikt door de huidige politiek."

"Daarnaast komen we als ACV-jongeren op straat voor onze sociale zekerheid. De berichten over een mogelijke splitsing van vorige week maken ons ongerust. Onze sociale zekerheid is historisch opgebouwd door werkgevers én werknemers. Het politieke discours waarin de sociale zekerheid wordt afgebouwd, ondermijnt meteen de solidariteit tussen de werknemers."

Ludo Nelen, Vlaams ABVV

"Als ABVV roepen we niet op voor deze betoging. We zijn niet betrokken bij het platform, voor zover er al sprake is van een platform ... En inhoudelijk is de eis om zo snel mogelijk een federale regering op de been brengen voor ons onvoldoende reden om te mobiliseren."

"Er zou op zijn minst sprake moeten zijn van een regering met een regeerprogramma dat tegemoetkomt aan de noden en de behoeften van de werknemers van dit land. Zowel in Vlaanderen, Wallonië als Brussel."

"We zouden kunnen deelnemen met onze specifieke eisen, maar zien dat niet zitten omdat we niet werden betrokken en geen inbreng hebben gehad in wat deze manifestatie gemeenschappelijk uitdrukt."

Dit overzicht is bijlange niet volledig, laat staan dat we alle beweegredenen van de potentiële betogers van zondag in kaart brachten. Duidelijk is alvast wel dat het veelkleurige stoet wordt. Ook al vragen de mensen die de oproep lanceerden om in het wit te komen betogen.

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig.

reacties

12 reacties

  • door Ewoud T. op woensdag 19 januari 2011

    De enige reden dat die politieke jeugdpartijen gaan betogen is om de toon te zetten. Ze vragen om een slagkrachtige regering. We hebben hier een regering die bestaat uit hypocrieten, sjacheraars en achterlijken. Wat is het verschil voor de mensen of we een regering hebben of niet? Het enige waarmee ze de mensen bang kunnen maken is het virtuele kansspel, "de financiële" markten. We kunnen evengoed nu de kans grijpen om de macht terug in het volk zijn handen te leggen. Wat een onzin is me dit toch allemaal. Het enige wat ze kunnen doen als ze een regering gevormd hebben is bezuinigen. Dus dat wil zeggen: Het geld dat mensen afgeven aan de staat wordt niet uitgegeven aan voorzieningen voor het volk, maar aan afbetalingen van leningen aan het IMF, ECB en de andere internationale markten. Leugenaars zijn het.

  • door Jan Paesen op woensdag 19 januari 2011

    Ik lees in het artikel:"De betogers zelf zullen dus de betoging inhoud geven." Goed gevonden en een mooi staaltje van politieke oplichting. Voor de betoging de grootst mogelijke vaagheid en gemeenplaatsen communiceren. Na de betoging de nodige interpretaties en "duidingen". De manifestanten kunnen dan toch niet meer terug. Waarom moeten er nog verkiezingen zijn eigenlijk?

  • door Soli op donderdag 20 januari 2011

    Kunnen we evengoed zeggen van het programma van NVA. Voor de verkiezing zwijgen over haar economische opvattingen en daarna zeggen dat Vlaanderen "heel" Vlaanderen heeft gekozen voor het Duitse "model".

  • door Kristof Decoster op donderdag 20 januari 2011

    Ik blijf erbij dat een referendum zich stilaan opdringt, willen we uit de politieke impasse geraken, en zonder ons al te zeer de wet te laten dicteren door de financiële markten, de EU of de captains of industry. Wat dat betreft vind ik de opzettelijke vaagheid van SHAME inderdaad storend.

    Anno 2011 vechten in dit land twee democratieën een duel op leven en dood uit. Daar heeft De Wever gelijk in. Alleen: het zijn niet diegene die hij vooropstelt, Vlamingen versus Franstaligen. Het gaat integendeel om de mensen die België structureel willen hervormen (inclusief een versterking van het federale niveau op bepaalde vlakken), zodat het eindelijk een aantal essentiële uitdagingen van de 21ste eeuw kan aanpakken. Dergelijke lieden vind je zowel aan Vlaamse zijde als in Brussel en Wallonië. Ze voelen zich Vlaming en Belg, Brusselaar en Belg, of Waal en Belg. Anderzijds heb je meer en meer burgers, zeker aan Vlaamse zijde, die willen dat de regio’s alleen verder gaan. Zij voelen - als ze eerlijk zijn - geen enkele affiniteit meer met België, terwijl ze toch de federale structuren van dit land bevolken (al was het maar omdat ze de verkiezingen gewonnen hebben). Je hebt dus twee identiteitsconcepten die elkaar binnen één land naar het leven staan. Daarom maakt de Belgische democratie op dit ogenblik ook zo’n rommelige indruk. N-VA is in eerste instantie een nationalistische partij, pas in tweede instantie populistisch.

    Een verplicht referendum lijkt me de enige overblijvende optie om die catch 22 situatie te overstijgen. Met een referendum open je misschien de doos van Pandora, en dreig je de gemoederen nog wat meer op de spits te drijven. En er is op dit ogenblik geen wettelijk kader voor. Maar gezien de speciale situatie waarin we verkeren, denk ik niet dat je de kwestie referendum louter vanuit een Belgische lens mag bekijken.

    Het lijkt het me zo onderhand tijd om eindelijk eens de mensen in dit land voor de expliciete keuze te stellen, waar ze als burgers van België recht op hebben: willen jullie nog verder met dit land, of willen jullie alleen verder met de respectieve regio waartoe jullie behoren?

    De publieke opinie zal bij een verplicht referendum eindelijk geconfronteerd worden met partijen die kleur moeten bekennen over hun echte objectief. Laat ze maar eens met open vizier in de arena treden.

  • door Daan Oostveen op donderdag 20 januari 2011

    We lezen in het artikel: "Dat was trouwens de eerste bekommernis van onze leden. Ze vroegen of we gingen mee betogen, maar wilden niet zo maar opkomen voor om het even welke regering."

    Uiteraard is dit onzin. Als je betoogt dát er zo snel mogelijk een regering komt, dan is dat natuurlijk allerminst zeker dat dat een regering naar jouw zin is. De regering die jíj wil komt niet uit de lucht vallen. Sterker nog: dat is de kern van de kwestie. Van links dat rechts en van progressief dat conservatief schreeuwt iedereen "dat er zo snel mogelijk een regering moet komen", maar als je ze dan vraagt of ze daarvoor bereid zijn concessies te doen naar de inhoud van zo een regering, dan geven ze niet thuis. Dat is natuurlijk de kern van de stagnatie in de Belgische politiek. Niemand is enigszins bereid water bij de wijn te doen. Meestal wordt er gesneerd naar "de politici", die voor de puinhoop hebben gezorgd, maar zijn het niet juist de provinciaalse principes van het electoraat die tot deze crisis hebben geleid. Elk volk krijgt de regering die het verdient. In het geval van het Belgische volk is dat: 6 regeringen, maar geen eenheid. Niemand is immers bereid compromissen te sluiten.

  • door Geert Vandendriessche op donderdag 20 januari 2011

    Ik vind het allerminst beschamend dat men nog niet tot een regering is gekomen. Een beetje geschiedenis en veel wordt duidelijk. Het beschamende zit misschien meer in het enigszins gedwongen Belgische huwelijk en in al het "loodgieterswerk" van de vorige regeringen. Bovendien ga ik er niet van uit dat veel burgers de grond van de zaak inzien. Ik vind de betoging zeker goedbedoeld, maar ze mist het verlangen naar grondig inzicht in de realiteit. Soms volstaat het niet tegen de partners van een stukgelopen huwelijk te preken in de zin van: "kom nu toch eindelijk eens overeen!"...

  • door boerenbedrog op donderdag 20 januari 2011

    En ik ga zondag wandelen, maar niet in Brussel

  • door de sloover André op donderdag 20 januari 2011

    zolang de franstaligen niet bereid zijn om water bij de wijn te doen zal er geen oplossing komen en dus ook geen regering. het wordt hoog tijd dat er dringend communautair orde op zaken wordt gesteld. Begin maar met BHV, pas de grondwet toe, zo simpel is dat, maar dat willen de franstaligen niet. Dit is een mooi voorbeeld van hoe de franstaligen België gijzelen.

    • door Ewoud T. op donderdag 20 januari 2011

      Het is een monetair probleem, niet communautair... Als iedereen goed kon leven, dan waren al deze problemen niet aanwezig

  • door Le grand guignol op donderdag 20 januari 2011

    Daar heb je 't weer: "de dictatuur van de minderheid". Blijkbaar beseffen de Vlaams-nationalisten niet dat 'zij' de dictatoriële minderheid zijn - en niet de Franstaligen - die het land ondermijnen. Stilaan wordt duidelijk dat enkel mensen met slechte bedoelingen op de N-VA stemmen. Hebben ze die niet en stemmen ze toch op de N-VA, dan krijgt het woord 'achterlijkheid' een communautair tintje.

    Trouwens: het valt me op dat enkel Jowe (Comac) duidelijk maakt waar ze (i.e. Comac & PvdA-PTB) voor staan: "Eenheid en solidariteit". De anderen draaien al even hard rond de pot als hun 'ouders'. Ze beseffen hierbij niet dat de desbetreffende moederpartijen midden '90 de Octopusakkoorden ondertekend hebben, en hierdoor hebben ingestemd met de opdeling van België. Als ik hen was, dan zag ik rood-groen-blauw-oranje van schaamte - zeker al dartelend door de Brusselse straten.

    Eigenlijk is er slechts één politieke partij/beweging die recht van spreken heeft. Donkerrood - oprecht - links voor de raap: 't is de PvdA-PTB (met dank aan de toekomst: Comac) !

  • door emco op zaterdag 22 januari 2011

    Denken ze nu echt dat ze de burgers voor achterlijk mogen aanschouwen? De tijd om mensen een blaas wijs te maken is voorbij zenne.

    • door Le grand guignol op zondag 23 januari 2011

      Enkel wanneer men de beste wil aan de dag kan/wil leggen, is men in staat om het huidige circus van op afstand te bekijken en realistisch te benaderen. Jammer genoeg lijkt de beste wil eveneens onderhevig aan commercialisering en is men zo stilaan uitverkocht. Alsmaar meer vrees ik te moeten vaststellen dat het probleem eerder bij de bevolking ligt, dan bij de politici. Wanneer politici zich gedragen als kleuters, zijn het misschien net daarom politici. Echter wanneer een bevolking laat blijken dat ze geen enkel probleem heeft om door kleuters geregeerd te worden - ze vragen/smeken erom - dan is dat ontzettend zielig, zelfs tragisch.

      Bombastisch stelt menig individu dat onze welvaart in gevaar komt of dreigt te komen. Op zo'n ogenblik vraag ik me af of hier onwetendheid, onwil, hypocrisie,... in het spel is. Temeer omdat de overheid, nog niet zolang geleden, haar bevolking verkocht heeft aan de economie en 'de markten'. Enerzijds domineert een weinig daadkrachtige en geloofwaardige overheid haar burgers, maar bovenal laat die burger zich welwillend domineren. Zoiets neigt naar sadomasochisme, mogelijk is men verslaafd aan prostitutie. Ik heb een hekel aan agressie, onderdrukking, machtsmisbruik,... evenwel vrees ik dat de situatie zodanig uit de hand gelopen is, dat enkel nog een stevige sjot onder de inktpot een oplossing kan bieden. In 't beste geval is men verontwaardigd en gaat men over tot actie en verzet, In 't slechtste geval smeken ze om meer, en wordt dit land bevolkt door sadomasochisten!

    Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties