Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

Ja, ik wil steunen

Sluit dit venster

about
Toon menu
Opinie

Schiet Music For Life zijn (goede) doel voorbij?

Het staat vast: Music For Life heeft weer eens warmte gebracht in de koude week voor Kerstmis. Vlaanderen toonde zich van zijn beste kant en trok weer massaal de straat op om geld in te zamelen voor het goede doel. Samenhorigheid onder de Vlamingen en solidariteit met het Zuiden, bestaat er iets mooiers? Een kritische noot is echter onvermijdelijk, schrijft de 16-jarige Jana De Poorter.
zaterdag 25 december 2010

Waarom trotseerden al deze Vlamingen de vrieskou voor Music For Life? En waarom schieten veel jongeren die moeilijk warm te krijgen zijn voor alles wat met het Zuiden te maken heeft wel in actie als het om Music For Life gaat? Weet diezelfde gulle Vlaming überhaupt waarvoor hij geld aan het inzamelen is?

Om dit te onderzoeken nam ik de proef op de som en vroeg het aan enkele jongeren op de Groenplaats. “Omdat we Music For Life een supertoffe actie vinden,” is het standaard antwoord. Met wat geluk wisten ze mij ook nog te vertellen dat ze het goed vonden dat de AIDS-wezen in Afrika worden geholpen. Tot daar.

Nu kan je hen dat niet echt kwalijk nemen aangezien de media hier absoluut geen belang aan schijnen te hechten en ik er bijgevolg maar zelf naar op zoek ben gegaan.
Jawel, u leest het goed: enkele miljoenen euro’s worden met gemak ingezameld en ik moet op zoek gaan naar wat er precies mee zal gebeuren.
Die zoektocht verliep allesbehalve vlot. De website van het Rode Kruis blijft vaag. Ik besloot dus te bellen. Na uren geduld en lang aandringen kon de woordvoerder van het Rode Kruis mij vertellen dat het geld gebruikt zal worden om AIDS-weeskinderen in Mozambique, Malawi, Zuid-Afrika, Namibië, Swaziland en Oeganda in hun ‘basisbehoeften te voorzien en hun kinderrechten te garanderen’. Die basisbehoeften zijn vooral eten, onderdak, bescherming en onderwijs. Het Rode Kruis zal de AIDS-wezen onder andere psychologische hulp verlenen en indien nodig in een nieuw gezin laten opnemen en materieel ondersteunen.

Materiële ondersteuning wil zeggen dat ons geld ook wordt gebruikt om hen van voedselpakketten en dergelijke te voorzien. Snel het verschil proberen maken dus. Met dat laatste heb ik het eerlijk gezegd wat moeilijk. Als er een ding is wat de NGO’s door scha en schande hebben moeten leren is het wel dat ontwikkelingssamenwerking nu eenmaal niet zo werkt. Snel even het verschil willen maken stimuleert afhankelijkheid en komt de lokale economie in vele gevallen niet ten goede. Deze kortetermijnvisie past niet binnen het plaatje waar het Rode Kruis en Studio Brussel zo graag mee uitpakken: namelijk het zorgen voor een duurzame, structurele oplossing om weeskinderen van AIDS-ouders weer een toekomstperspectief te bieden. Hoe de verdeling van de opbrengst precies zal verlopen en welk deel ervan naar die materiële hulpverlening zal gaan weet niemand, zelfs het Rode Kruis kon mij geen cijfers geven.

Versta mij alstublieft niet verkeerd; ik ben geen cynicus die niets moet hebben van ontwikkelingssamenwerking en niet weet waarover ze het heeft. Het Zuiden ligt mij nauw aan het hart en ik ben in mijn vrije tijd actief binnen de jongerenafdelingen van heel wat NGO’s. Ik ben zelf naar het West-Afrikaanse Benin mogen reizen en heb zo ontwikkelingsprojecten naar waarde leren schatten, maar wat ik nu voel is een diepe verontwaardiging.

Verontwaardiging enerzijds ten opzichte van de Vlaming, die het kennelijk niet nodig acht verder na te denken over wat er met zijn geld zal gebeuren en al gesust is met de gedachte de arme kindjes in Afrika ‘geholpen’ te hebben…
Zijn we zulke goedgelovige kuddebeesten?

Ik voel ook verontwaardiging ten opzichte van de media, door welke diezelfde Vlaming gemobiliseerd wordt en waarin kritische analyses volledig uitblijven. Alleen al het feit dat er bij het Rode Kruis geen standaard, gedetailleerd antwoord bestaat op de vraag waar de opbrengst naartoe zal gaan, wil zeggen dat het werkelijk niemand interesseert. Dat gaat er bij mij niet in.

Kritiek moet ook constructief zijn, vandaar de volgende oproep. Is het niet mogelijk om van de enorme populariteit van Music For Life gebruik te maken om de Vlaming aan het denken te zetten in verband met de ontwikkelingsproblematiek -met zijn schitterende verwezenlijkingen maar ook zijn eeuwige dilemma’s en gebreken? Zou het niet gezond zijn het strelen van de ego’s in Vlaanderen een week voor Kerstmis voor een keer eens niet te laten primeren? Het zou al een goed begin zijn om een duidelijk onderscheid te maken tussen noodhulp (nodig bij bijvoorbeeld natuurrampen, de specialiteit van het Rode Kruis) en structurele hulp (de specialiteit van de NGO’s en kleinschalige initiatieven, waarvoor de Vlaming en de overheid na Music For Life vrijwel geen geld meer lijken te hebben).

Alles bij elkaar is mijn grootste verontwaardiging misschien wel deze: is het niet schandalig dat ik, als zestienjarig, van nature positief en idealistisch ingesteld meisje de spelbreker moet zijn en om een beetje transparantie moet smeken?

© 2010 - StampMedia – Jana De Poorter

Deze nieuwssite is niet-commercieel, onafhankelijk en 100% gratis dankzij uw steun. We rekenen op uw fair share. Maandelijks, Jaarlijks, Eenmalig. Giften vanaf 40 euro zijn fiscaal aftrekbaar.

reacties

51 reacties

  • door Stefan Van Baeten op zaterdag 25 december 2010

    Eindelijk nog eens een objectief en van vele waarheden gevangen artikel. Ik vroeg me gisteren ook af hoeveel de droogrest zal zijn die daadwerkelijk gebruikt zal worden, want ik kan me best voorstellen dat er kosten gemaakt zijn om heel dit gebeuren op poten te zetten. Die centen moeten ook ergens vandaan komen. Het verleden heeft ook al meermaals laten kennen dat in veel gevallen slechts 10% werkelijk naar het goede doel gaat, wat uiterst betreurbaar is. Daar een opzet aan massale giften om mensen te helpen "in the end" haar doel mist. Laat dit AUB niet het geval zijn...

  • door Maria Bolsens op zaterdag 25 december 2010

    Ik zou in DWM eindelijk eens een constructief, positief artikel lezen ipv het gekanker en verzuurde commentaar op elk warm initiatief. Als het niet is om stakingen te bewierroken is het hier altijd een eentonige klaagzang

    • door Marnix op maandag 3 januari 2011

      Wel mevrouw, het doel van DWM is om objectief te berichten over topics die de standaardmedia links laat liggen of opzettelijk niet bericht. DWM is een van de weinige mediums waar ik nog eens echte journalistieke stukken lees die niet uit hun context zijn gerukt en maar één aspect van de zaak uitlichten...

      Wees blij dat dit soort initiatieven bestaan, en dat ze opereren zonder of met minieme invloed van adverteerders en politieke druk. En als de berichtgeving hier dan toch elke keer eentonig en niet constructief is raad ik u aan naar HLN of een andere populaire krant te gaan. Daar kan u onder meer lezen hoe de tuinmuur van uw buurman is ingezakt omdat zijn hond tegen de paal aan de overkant van de straat plaste...Dat wordt dan 'flat earth news' genoemd.

      Respect voor DWM en vooral voor het 16-jarig meisje dat de wil had om naar de kern van de zaak te gaan:-)

    • door J. Moerman op donderdag 6 januari 2011

      als je een positief artikel wil lezen kan je het beste artikels over Brazilië, Venezuela, Cuba, China en dergelijke lezen, daar valt veel vaker dan in het Westen positief nieuws te melden, helaas voor wij westerlingen. Dat 'Music for Life' een warm initatief is wordt ook niet betwist, het gaat er hem om dat er duidelijkheid moet zijn over hoe het geld besteed zal worden, en iedere jongere heeft de plicht zich daar vragen bij te stellen. U vindt het toch ook niet normaal dat een verantwoordelijke van de betreffende organisatie geen antwoord kan geven op een terechte vraag? Ik ben dan ook blij met de kritische opmerkingen van deze jongere. Het is trouwens wel degelijk constructief: er wordt een voorstel gedaan om het in de toekomst beter te doen, misschien heb je over dat stukje gelezen. De wereld Morgen is volgens mij nooit als goed-nieuws-show bedoeld geweest, wel als harde maar rechtvaardige verslaggever, en daar zijn er nog steeds te weinig van. Groeten, Jan Moerman

  • door kim op zaterdag 25 december 2010

    da maakt mij nu keer blij sie, want daar loop ik ook al n hele week over te grommen. hun muskietennetten waren mss nog een beetje efficient op lange termijn , maar dit? wat doe je met ontwikkelingssamenwerking als je land zelf anarchie is? ik vraag me af hoeveel vlamingen in ruil voor één liedje een dakloze een maaltijd zouden bereiden. Iemand aan te sporen centen te geven (fiscaal aftrekbaar btw) is helemaal zo moeilijk niet, iets aan de mentaliteit en de algemene leefstijl van mensen veranderen waarbij de ook de ander in rekening brengen, is echter heel wat anders.

  • door Kris B op zaterdag 25 december 2010

    een snel centje op het eind van het jaar en ons geweten is weer afgekocht, en met wat geluk komen we er nog eens mee op de radio. Eén lichtpuntje: uit onderzoek blijk dat 65% van de MFL-schenkers anders nooit geld voor het goede doel geeft, dus het is niet zo dat alle opbrengsten van MFL "afgepakt" zijn van andere NGO's. Wraakroepend is wel dat onze overheden het nodig vinden om hierin mee te doen, terwijl zij net groot genoeg zijn om structureel een verschil te maken. Maar enfin zo zien we toch Peeters nog eens op tv, ik dacht al dat hij ziek was ofzo. Lees over dit thema trouwens ook eens het stuk "de dictatuur vqn de caritas" van Eric Goeman.

  • door Robin B op zaterdag 25 december 2010

    Ik ben het deels eens met de auteur. Echter vind ik wel dat geld voor het Rode Kruis zowizo geen weggesmeten geld is. Dat er geen gedetailleerd rapport bestaat over welke euro waar naartoe gaat, vind ik ook normaal. Ik ben het wel eens dat er werk moet gemaakt worden van lange termijn visies. Het ideaal is dat door fikse economische initiatieven op internationaal niveau een land op den duur (niet in maanden maar in jaren of decennia) zichzelf in stand kan houden en ontwikkelingshulp jaar na jaar kan slinken. Nu is het inderdaad dweilen met de kraan open. Maar beter dat er nu wat gedweild wordt door het Rode Kruis dan dat er helemaal niet gedweild wordt. Het is ook sterk van de media dat veel mensen die normaal niets aan liefdadigheid geven dat nu wel doen; wat de achterliggende reden ook moge zijn.

  • door Dre Wolput op zaterdag 25 december 2010

    Een 'ferm' opiniestuk van deze jonge Jana. Zelf heb ik me de afgelopen week ook enkele malen geërgerd aan deze 'actie'. Niet dè actie an sich, wel het feit dat ik meermaals werd aangesproken 'iets' te kopen/steunen voor 'music for live'. Geen enkele keer werd mij er spontaan bijverteld waarvoor deze fondsen dan wel bedoeld zijn. Music for live is meer en meer, een door marketeers, scherp uitgekiende, promotieactie voor Studio Brussel en de 'gaststad' waar het glazen huis staat opgesteld. Opvallend ook hoe bvb Gazet Van Antwerpen deze actie sterk heeft ondersteund, zonder al te veel aandacht te besteden aan het doel van deze actie. Persoonlijk ben ik van mening dat music for live vooral een 'steekvlameffect' teweeg brengt, waarbij bewustmaking niet de eerste prioriteit is. Misschien moeten marketeers daar eens grondig over nadenken

  • door Patrick DM op zaterdag 25 december 2010

    Hoewel ik er niet tegen ben, het zal wel enig nut hebben, ik loop er niet warm voor, voor deze massahysterie, "laten we eens goed doen". Wat is een goed doel ? Ben ik een goed doel, is de opwarming van het klimaat een goed doel, is het mijn buurman, zijn het de bedelaars, zijn het daklozen, is het de vierde wereld, zijn het de belastingsplichtigen die gepluimd worden, zijn het de ouden van dagen die met een hongerpensioentje moeten rondkomen, zijn het de banken die dreigen over kop te gaan, de wereld loopt over van de goede doelen waar men zijn geld kan aan besteden, het rode kruis belde of ik hen iets wou schenken, ik zeg nee, want ik ben zelf een goed doel, ik moet zelf overleven, ik zeg, jullie doen goed werk, ik wil wel bloed geven, waar kan ik terecht vroeg ik, men was er niet bepaald enthousiast over en wilde meteen afleggen, ik zeg waar, waar kan ik bloed geven, "op de website"

  • door Cema op zaterdag 25 december 2010

    Allereerst, Jana, het stemt mij bijna euforisch dat er nog 16jarigen rondlopen met een geest die niet platgebombardeerd is door onze marketeer-jongens. Hou vast aan je kwaadheid! Koester het, en probeer het nooit te verliezen. Ik volg je redenering volledig en ik prijs mezelf gelukkig aan de kant van de kijkdoos te staan waar kritiek op de langetermijnseffecten van ontwikkelingshulp ter sprake kan worden gebracht. Het is degoutant hoe onze media de Belgen/Vlamingen (schrappen wat niet past) als kuddebeesten behandelen en nergens een stukje wereldsysteemtheorie naast ontwikkelingshulp plaatsen. Orwelliaans om het met een boutade te zeggen. (kijk maar naar de nieuwe hoofdredacteur van het NRC handelsblad, de jolige marketeer ;)) MAAR tegelijkertijd beschouw ik de acties van het Rode Kruis deels als noodhulp, hoewel ik er geen zicht op heb. En het stemt mij hoopvol als ik zie dat zoveel mensen te mobiliseren zijn voor een keer niet rond een gemeenschappelijke vijand, maar rond een gemeenschappelijk project. Hoewel het besef ten gronde sloganesk blijft, lijkt me hier toch plaats voor een vleugje optimisme (volledig in lijn met de kerstsfeer en de coca-cola kerstman). Het is een beetje een verhaal van twee waarheden, enerzijds de structurele verzinking van het goede doel, anderzijds de harde realiteit als het aankomt om die structurele verandering teweeg te brengen in desbetreffende landen. Ik kan mij goed voorstellen dat het Rode Kruis geen bezwaar heeft tegen structurele wijzigingen, maar dat het eerder de lokale machtsverhoudingen zijn die daar hun eigen perceptie rond eisen. Nu is het een realiteit dat in onze comfortabele wereld ontwikkeling via kapitaalsversluizing moet gebeuren. Misschien kan MFL volgend jaar eens voor de oprichting van een landbouwuniversiteit in Nigeria gaan, of de oprichting van een economisch oorlogskabinet voor Zimbabwe ;) (maar dit is moeilijk in een emotie te gieten, zelfs voor onze geniale marketeers) Hoe dan ook, laat het uw geluk rond oudejaarsavond niet in de weg staan, want dit is geen schuldvraag.

  • door Alfons Huysmans op zaterdag 25 december 2010

    Hoopgevend geluid. Als de jeugd er zich zo vroeg achter zet en de juiste klemtonen weet te leggen belooft dit.

    Alleen al het het onderscheid leren maken tussen noodhulp en échte, blijvende hulp is een goede zaak. Als we nu ook nog leren dat het niet om 'liefdadigheid' gaat maar om rechtvaardigheid, dan zijn we inzichtelijk al een goed eind op weg.

  • door Oliver op zaterdag 25 december 2010

    Dit vind ik nu eens 'zever'. Studio Brussel probeert voor het goede doel al een paar jaar geld in te zamelen en al snel werd het een initiatief dat enorm bekend werd bij de doorsnee Vlaming, wat blijkt uit de jaarlijkse ophaling, dat het jaarlijks meer geld begint op te brengen wil helemaal niet zeggen dat er niet meer wordt nagedacht over wat er met het geld wordt gedaan. Denk je nu echt dat de hele media en de mensen achter de schermen niet opvolgen wat er met het geld gebeurd? Juist omdat het zoveel steun krijgt wordt het opgevolgd. En ja, het is zo dat het dit jaar een beetje een snelle oplossing wil bieden, maar ten eerste is 5 miljoen euro enorm veel geld en is dit niet in één twee drie op en ten tweede is dit niet het eerste jaar dat dit wordt georganiseerd. Ik denk trouwens dat je wat beter naar Music For Life moet luisteren voor je begint te kakken op de actie, want er zijn mensen aanwezig in dat ontwikkelingsland die echt een verschil maken, er zijn belangrijke politieker die ook overheidsgeld geven, dat wordt ook opgevolgd hoor! Ik denk dat we blij mogen zijn dat er zo'n acties en niet moeten vitten op een telefoontje met waarschijnlijk een medewerkster aan die lijn die zelf niet wist waar ze het over had.

    • door sven naessens op zaterdag 25 december 2010

      Nochtans heeft StuBru met zijn warm hart vorig jaar spandoeken laten verwijderen voor andere warme initiatieven, net omdat dit ten koste zou kunnen gaan van hun publiciteit.

  • door annelien op zondag 26 december 2010

    ik ben ook tegen voedselpakketten, maar hier gaat het wel om jongeren en kinderen e. Door hen voedselpakketten te geven kunnen zij naar school gaan om zo een kans op een beter leven te krijgen. indien ze die niet zouden hebben, zouden ze reeds op jonge leeftijd moeten werken om zich te voorzien in basisbehoeften. Das iets anders dan voedselpakketten aan gezinnen/volwassenen te geven... Voor hen is het idd véél beter ze te leren zelf verbouwen enzo...

  • door nick op zondag 26 december 2010

    neen , het is niet schandalig dat gij als 16 jarige enkele zeer relevante vragen stelt, het is hoopvol dat er nog jonge mensen zijn die in staat zijn om zelf na te denken en relevante vragen te stellen ... het is wel zeer triestig dat er zo weinig mensen (van alle leeftijden) zijn die (zich) nog (dit soort) vragen stellen ... maar misschien is dat wel altijd zo geweest

    naar het schijnt is de doorsnee mens alleen maar bezig met (te proberen) "gelukkig zijn" en (moeilijke) vragen stellen hoort daar niet bij ....

    een andere soortgelijke massale actie waar ik altijd om moet lachen (ook al is het eigenlijk helemaal niet plezant) is de "komop tegen kanker " ... vele miljoenen ... voor onderzoek en zo ... en ondertussen maken we onze leefomgeving steeds kankerverwekkender, door het verwerken van steeds meer chemische (hulp)stoffen in dagelijkse producten zoals voedsel, meubels, maar ook gewoon in de lucht, en geen mens die zich afvraagt: "ja maar, als we nu eens wat minder kanker verwekkende stoffen zouden produceren, opeten en drinken, in ademen enz ... zou dat niet logischer zijn dan onderzoek te financieren naar het vinden van 'geneesmiddelen' tegen kanker" ...

    maar neen, ne goeie show en veel geld en we zijn (weer)al gelukkig ... zucht ...

  • door Roeland Keunen op zondag 26 december 2010
  • door piet db op zondag 26 december 2010

    Eigenlijk is MFL de jongere uitgave van de bloemetjesverkoop voor de kankerliga. Een mens kan daar natuurlijk niet tegen zijn. En uiteraard is deze liefdadigheid slechts bijzaak (en zelfs schadelijk als het alleen maar dat is, zoals velen denken). De huidige evolutie in de samenleving, de groeiende kloof tussen de have en de have not's, het onvermogen om uitdagingen globaal en structureel aan te pakken mag niet als gevolg hebben dat wij ons sussen met oppervlakkige (schijn)oplossingen. Al is de andere weg natuurlijk heel wat moeizamer. Uiteraard omdat de tegenwind heel wat groter is.

  • door Cema op zondag 26 december 2010

    http://www.youtube.com/watch?v=hpAMbpQ8J7g&feature=related

    Voor de Y-generatie. Even op uw tanden bijten en proberen Zizek zijn Engels te verstaan.

    • door KrisB op zondag 26 december 2010

      Niet echt van toepassing, maar het blijft een video die niet genoeg gepost kan worden ;-)

  • door sebastiaan versweyveld op zondag 26 december 2010

    Ben trouwens wel maar deels eens met de auteur. Ik vind geld voor het Rode Kruis geen weggesmeten geld. En het is beter iets te doen, dan niets te doen. Al ben ik het volledig eens met de analyse dat men beter structurele initiatieven steun...t. Je kan schrijven of zeggen over initiatieven, NGO's wat je ook maar wil... Iets veranderen is in onze handen via de economie en onze welvaart. En niemand die met kerstmis ook maar iets van zijn loon of welvaart af zal doen. Maw. Het probleem zal nooit opgelost worden... Mijn boodschap is, doe in je leven wat je wil en kan doen, want er zijn er die die kans niet krijgen.

    • door Jo VAN MAELE op zondag 26 december 2010

      Werkt het rode kruis dan niet op structurele basis?

  • door tom op zondag 26 december 2010

    Goed bezig, Jana. Laat ze maar zagen dat je niet alle antwoorden klaar hebt. Alleen wie zoekt, vindt.

  • door Jonas Veekhoven op maandag 27 december 2010

    De uitleg over de actie, en hoe het geld zal besteed worden, is meermaals aan bod gekomen. De hele uitleg die ik hier gelezen heb, heb ik 's morgens ( en 's avonds) in de auto gehoord.

  • door annelien op maandag 27 december 2010

    Antwoord op: "Hoe de verdeling van de opbrengst precies zal verlopen en welk deel ervan naar die materiële hulpverlening zal gaan weet niemand, zelfs het Rode Kruis kon mij geen cijfers geven."

    Dat ze dit nu nog niet weten, lijkt mij normaal, maar het rode kruis zet wel élk jaar na de actie music for life een volledig financieel verslag online, met waar elke euro naartoe gaat... Ze kunnen dit natuurlijk niet op voorhand inschatten, aangezien ze ook niet weten hoeveel geld ze ter beschikking hebben... Maar zie vb van 2009: http://www.rodekruis.be/NL/Internationaal/Projecten/MFL/Music+For+Life+2009/

  • door Bernard Butaye op maandag 27 december 2010

    Ik vind Music for Life op z'n minst hartverwarmend. Ook al zou het geen verschil maken voor die weeskindjes, dan nog vind ik het een succesvolle actie aangezien het zovele Vlamingen heeft gemobiliseerd en blij gemaakt. En dat is de verdienste van Studio Brussel: jaar na jaar meer volk mobiliseren. Maar uiteraard hoop ik ook dat het geld goed besteed wordt. Is het zo verwonderlijk dat slechts weinigen zich daar vragen bij stellen? Het Rode Kruis is een gekende instelling met een niet al te slechte reputatie. Het gebrek aan vragen over hun werking getuigd voor mij van vertrouwen in hun goede werking. Nen mens kan niet alles zelf uitspitten en vertrouwen is nodig om ook maar iets te kunnen verwezenlijken. Is dit vertrouwen in het Rode Kruis volgens jullie onterecht? Was Studio Brussel beter met een andere partner in zee gegaan? Misschien is dat wel een goed en constructief voorstel voor editie 2011. Maar om zo massaal veel geld in te zamelen zal het waarschijnlijk toch ook om een grotere, bekendere partner moeten gaan met goede reputatie. Ik duim voor AZG of 11.11.11 :-)

  • door Marc van Pelt op maandag 27 december 2010

    chapo voor deze reactie; iets meer duiding naast het enthousiasmerende op de radio was zeker welkom

  • door Herman Allaert op maandag 27 december 2010

    Volgens mij ben jij geen 16 maar 32 of zelfs ouder want je opiniestuk getuigt van wijsheid en inzicht die je maar zelden terugvindt bij mensen/kinderen van die leeftijd ;-).

    Anderzijds denk ik dat je MFL ook kan zien als amusement met een "goed doel" aanhangsel en dan is dit niet iets om verontwaardigd over te zijn. Zonder dat "aanhangsel" zou het RK nu 5m minder beschikbaar hebben en ik denk niet dat die 5m anders naar meer duurzame initiatieven zouden gegaan zijn maar eerder naar 100% amusement.

  • door De Keyzer Walter op maandag 27 december 2010

    Gebrek aan transparantie en coherentie, egogestreel, duurzame hulpverlening…. het kan niet op, het opbod van goede doelen is een economie op zichzelf (zie ook Renzo Martens- Enjoy poverty) en de donateurs kiezen volgens de regels van de marketing voor de leukste ….

  • door Conny op maandag 27 december 2010

    Beste Jana Ik val van mijn stoel. Toch nog een kritische noot en dan nog van een 16-jarige. Chapeau! Ook ik maak al van bij de start van MFL dezelfde bedenking. Enerzijds is het natuurlijk een toffe onder-mekaar-show en wordt er enorm veel geld verzameld, maar...jawel, wie denkt er een beetje verder over na? Horen of zien we achteraf nog iets van de veranderingen ter plaatse in Afrika? Van de waterput en de muskietnetten? Ooit heb ik eens een fragment gezien op televisie over het gebruik van de 'netten': bleek dat ze ofwel niet gebruikt werden, ofwel verkeerd. Jammer natuurlijk, maar dat zegt ook veel over onze paternalistische ontwikkelingssamenwerking. Natuurlijk is het een marketingstunt van Studio Brussel. Geen twijfel mogelijk! Om maar nog te zwijgen over het eigenbelang dat meespeelt bij een aantal BV's (denk maar aan wat An Van Elsen deed een paar jaar geleden om de aandacht te trekken op haar eigen persoontje). Ik vond het schaamtelijk, maar vooral ergerlijk dat MFL dergelijk vertoon toeliet. Commercie blijft commercie zeker? Nog een steuntje: je bent helemaal niet alleen met je kritiek, da's ook goed om weten hé.

  • door Danny Gijselings op maandag 27 december 2010

    Hoy Yana,

    Als eerste wil ik je bedanken voor jouw artikel. Het doet me werkelijk deugt dat bij onze jonge jeugd dergelijk inzicht en visie te vinden is. En dat deze jeugd ook de moed heeft om deze te tonen of te gebruiken. Ik hoop dat je meer positieve als negatieve reacties mag krijgen op je artikel. Helaas is het veel makkelijker om negatief te zijn dan om positief te zijn. In sommige reacties hierboven zie je dit helaas terug. In een andere reactie lees ik dat er inderdaad heel weinig tot geen duiding was naar het doel van de actie en hoe het geld zou worden besteed. Ik vind dat er toch minstens een opvolging dient te gebeuren naar wat er met het geld zoal word of werd gedaan.

    Zelf wil ik ook een constructieve bijdrage leveren op je artikel en zou zelfs durven voorstellen om een deel van de opbrengst hiervoor te willen reserveren. Als men nu eens een 50.000 euro tot 100.000 euro in provisie zou nemen dan kan men na een bepaalde periode een kontrole uitvoeren waar het geld allemaal naar toe is gegaan en hoeveel. Op die manier heeft de gulle schenker na enige tijd een zicht op de resultaten van zijn schenking. Daar jij me een persoon met een kritische blik lijkt te zijn, en initiatiefnemer in dit onderwerp, vind ik het niet meer dan billijk dat jij in deze kontrolegroep zou deelnemen. Zo kan jij, ter plaatse, nagaan of het al dan niet goed werd besteed. Geflankeerd door de nodige volwassenen uiteraard, mischien één van je ouders? en indien je dit zelf wel wilt natuurlijk ;-)) Het lijkt me dat dit een win-win situatie voor iedereen zou kunnen worden. Voor jou kan dit zeer leerrijk zijn en een enige ervaring. Voor je collega's in de NGO's kan dit inspirerend en verhelderend zijn (je schrijven laat zien dat je dit zeker kan.) Voor StuBru kan dit de bekendheid van MFL nog doen verhogen. Zo kan het ook initiatief extra kracht doen bijzetten. Voor de gulle schenker geeft het ook een warm gevoel wanneer hij de resultaten van zijn actie kan zien. En voor de burger in het algemeen zou het supermotiverend kunnen werken als zij eens met HUN eigen ogen zouden kunnen aanschouwen dat leeftijd echt niet terzake doet als het er op aan komt. Voor mezelf heeft jouw artikel me een beetje hoop en moed gegeven voor onze toekomst!! Nogmaals proficiat met je artikel.

  • door Nathalie op dinsdag 28 december 2010

    Lap, ik ben ongeveer de helft ouder en ik begin cynisch te worden. Niet cynisch vanwege Music for Life, neen. Cynisch omwille van al die verzuurde reacties op wat Music for Life teweeg heeft gebracht. MFL brengt geen structurele veranderingen aan, blablaba: op vlak van ontwikkelingssamenwerking niet nee, maar heeft het Rode Kruis ooit beweert dat ze dit op zich neemt? Hulp bij rampen, bloedverzameling in eigen land, al eens van gehoord? (voor al die onnozelaars die denken dat het Rode Kruis niets voor Belgen doet!) Probeer verdorie eens een onderscheid te maken tussen de specialisaties van onze ngo's! Ik hoor hier al die kankeraars daar niets over zeggen. Net de noodhulporganisaties proberen de laatste jaren hun noodhulpprogramma's op meer lange termijn te plannen waarvoor ze meer middelen nodig hebben. (Zie oa http://www.sphereproject.org/index.php) Zie ook de samenwerking tussen het consortium 1212 en de ontwikkelingsorganisaties na de tsunamiramp. Het enige waarin ik al deze schrijvers jammer genoeg moet bijtreden is dat de media zelf hun fundraising acties beginnen op te zetten ipv de ngo's, die minder en minder weerklank vinden in diezelfde media en het brede publiek. Heeft de campagne van 11.11.11 nog wat persaandacht gekregen dit jaar? Een vergeten korte documentaire van Peter Verlinden (incl commentaar op het wroeten van deze ngo in de Congolese landbouwgrond) niet daar gelaten. Ja Jana, ik ben cynisch omdat 60% of meer van dat brede publiek gewoon niet geïnteresseerd is in dat bredere verhaal en die structurele oplossingen. Als jarenlange wereldwinkelierster (nog altijd trouwens) en bezoekster van een doorsnee fitness centrum met 'Jimtv' en Vijftv' als belangrijkste kanalen kan ik je dàt wel vertellen! Probeer eerst onze Vlaamse 'samenleving' op die manier dan maar tot wat meer solidariteit aan te zetten, bij velen gaat dat tegenwoordig zelfs al niet meer verder tot onze zogenaamde 'taalgrens'! Niet dat jij daar ntl iets kan aan doen hoor, Jana. Op 16-jarige leeftijd zou ik misschien net zo'n zelfde artikel als jij hebben geschreven. Maar na meer dan 10 jaar vrijwilligerswerk voor meerdere ngo's zonder weerklank of eender welke reactie ook bij de meeste van mijn buren en mijn fitnessclub? Daar mag Francine Mestrum eens gaan spreken! Of enkele reacties zoals één van m'n eerste collega's op m'n eerste job: vrijwilligerswerk? Ja, maar voor 'eigen Belgen' eerst... Sorry, ik wou even m'n frustaties kwijt van al die jaren naïeve dromen. Maar da's mijn eigen probleem natuurlijk. :-( Beste groeten en nog een goede nacht gewenst.

    • door Clara op dinsdag 4 januari 2011

      Ikzelf ben 17 jaar, en ik zit (letterlijk en figuurlijk) in hetzelfde schuitje als Jana. Ik ben ook lid van verschillende jongerenorganisaties, zowel van NGO's als van andere maatschappelijk geëngageerde groeperingen. Hoewel ik besef dat het goed bedoeld is, erger ik me er een beetje aan als volwassenen ouder dan 30 jaar op een paternalistische (of maternalistische, zo je wil) wijze reageren op mijn engagement. Er wordt dan systematisch gesproken op een toon waarop ze net zo goed hadden kunnen zeggen: "Zie nou eens hoe schattig ze zijn, die jonge, idealistische jongeren. Wat zijn ze toch naïef." Net alsof het maatschappelijk engagement een monopolie hoeft te zijn van jongeren. Net alsof je niet kunt werken aan een betere wereld als je geen student meer bent en een full-time job en kinderen hebt. Kun je dan opeens niet meer op de barricades lopen en betogen? Kun je dan niet meer geloven in vrede? Kun je dan geen medeleven meer voelen voor je medemens in het Zuiden? Jawel, dat kan wel. Uiteraard kan dat, en collega's zoals Jana kunnen daarvan getuigen. Er lopen in deze NGO's niet alleen 16-jarigen rond, maar ook mensen die werken. 'Normale' mensen, niet per se hippies zoals je die in de jaren '60 terugvond. Dus het kan wel.

      Wat mij vooral stoort, elk jaar opnieuw als MFL naar buiten komt, is niet per se dat er veel mensen op af komen. Mij goed, als zij het goede doel willen steunen, dan vind ik dat fantastisch. Ik heb een heleboel vrienden die anders nooit een NGO steunen, maar die wel elk jaar afzakken naar het glazen huis. Men vraagt me dan of ik zin heb om mee te gaan. En dan zeg ik, eerlijk zijnde, iets in de trend van: "Nee, sorry, ik heb geen tijd, ik moet xxxxx gaan doen." Oprecht, want dat is meestal wel het geval. En anders zeg ik gewoon dat ik niet zal meegaan omdat ik me niet goed voel in zo'n menigte. Dat is waar, ik krijg het benauwd als ik met honderden opeen gestouwd sta. Nu, meestal hoef ik dat zelfs niet te zeggen, want ik heb meestal echt iets anders te doen. Voor iemand van mijn leeftijd heb ik een behoorlijk drukke agenda. En die staat niet gevuld met meidenavonden, fuiven en scoutsweekends, maar wel met vergaderingen, actievoorbereidingen, schoolwerk en betogingen. Ik doe doorheen het jaar behoorlijk veel vrijwilligerswerk. Mijn leeftijdsgenoten begrijpen dat meestal niet, omdat zij nu eenmaal geïnteresseerd zijn in andere zaken. Ze zeggen dan dingen zoals: "Geloof je nou werkelijk dat dat iets uithaalt?" en "Waarom steek je daar nou tijd in, dat is toch pure geldverspilling?" en "Je overdrijft wel wat, hé." Nou ja, dat is hun goede recht, en ik trek me daar dan op zich ook niets van aan. Het zijn echter diezelfde leeftijdsgenoten die me elk jaar vragen 'of ik naar Music for Life ga'. Als ik dan vriendelijk bedank, maar nee, ik kan niet, ik moet ergens anders heen, dan breekt de dam. Dan ben ik harteloos en dan heb ik geen medelijden met die kindjes en dan ben ik gierig en dan ben ik niet maatschappelijk geëngageerd en dan heb ik oogkleppen. Ehm. Excuseer? Sorry dat ik naast mijn maatschappelijk engagement er ook een leven wil op nahouden. Het spijt me dat ik ook af en toe eens aan mezelf denk. Het spijt me dat ik niet full-time kan bezig zijn met vrijwilligerswerk en met het schrijven van opinie-stukken op elk actueel thema. Het spijt me dat ik ook maar een mens ben en af en toe liever iets leuks met mijn gezin ga doen in plaats van voor een glazen huis te staan om te zwaaien naar de camera. Tot zover mijn persoonlijke reden om niet deel te nemen aan MFL. Ik ga verder volledig akkoord met wat Jana gezegd heeft. Ik wilde er ook nog aan toevoegen dat veel mensen altijd 'kritisch' zijn, behalve als het gaat om een actie opgezet door de media, zoals MFL. De meeste mensen weten niet waar het geld van MFL heen gaat, en het kan hen niet schelen ook. Al was het voor de 'zwartjes in China' of voor slechthorende blinde baby's in Burkina Faso. Maar als ik mensen zeg dat we thuis doneren aan tal van NGO's, dan slaat de bom in. Dan weten al die 'kritische' Vlamingen opeens heel veel over heel de zaak. Dan hebben ze 'ergens gelezen' of 'op TV gezien' dat 80% van het geld gegeven aan NGO's verdwijnt in de zakken van de chefs van die NGO's. En dan weten ze ook allemaal dat die rijke bazen villa's hebben op Hawaii en in Saint-Tropez. Of toen ik geld inzamelde voor het consortium 12-12 via Oxfam voor de slachtoffers van de natuurramp in Pakistan, kreeg ik regelmatig een 'njet' te horen. En dan volgt een uitleg van mensen dat 'dat geld naar de Taliban gaat'. En als ik ze dan vriendelijk vraag dat argument te staven, dan krijg ik steevast te horen dat ze dat weten van een vriend van een neef die bij het ministerie van Buitenlandse Zaken werkt. Ik vraag me werkelijk soms af hoe het komt dat er nog vacatures openstaan bij Buitenlandse Zaken, als het gros van de bevolking iemand kent die er werkt. Of ik krijg te horen dat 'ze niet geven aan die Afrikanen' (in het echt zei hij het met meer woorden, maar die zijn te beledigend op hier te zetten). Pakistanen. In Afrika. En ik die dacht dat aardrijkskunde in alle scholen een verplicht vak was. Misschien moeten we maar eens een solidariteitsactie oprichten: 'Basiseducatie in Vlaanderen'.

  • door Patrick Hens op dinsdag 28 december 2010

    Als ik me niet vergis, ging vorig jaar ook zowat de helft van de opbrengsten naar de staat (belastingen). Maar dat wordt angstvallig verzwegen.

  • door Geysels Peter op dinsdag 28 december 2010

    Weet je wat mij opvalt in de commentaren op dit artikel? De mensen met de hardste kritiek op Jana zijn mensen die het artikel kennelijk niet eens serieus gelezen hebben. Vaak krijgt worden Jana dingen verweten die helemaal niet in haar artikel staan. "Kakken" op mensen is makkelijk maar laat het dan terecht zijn.

  • door Aleide Lagrou op dinsdag 28 december 2010

    Het is hartverwarmend dat jonge mensen als Jana zo gezond kritisch zijn. Het gaat er volgens mijn bescheiden menig niet alleen om de goede besteding van ons geld maar ook om de schade die we toebrengen met goed bedoelde hulp. Hoe willen wij helpen als we zelf een nefaste leefstijl hebben voor het milieu? Onze leefstijl is ronduit gevaarlijk. We spiegelen een slecht model voor. Afrika is het rijkste continent met de grootste armoede. Afrika is rijk aan zuivere lucht,oppervlaktewater, vruchtbare bodem. Kende. geen lichtvervuiling of geluidoverlast, .een traditioneel sociaal gemeenschapsleven. .Waarom bouwen wij er scholen, medische centra met cementen bakstenen en golfplaten die niet recycleerbaar zijn. Afrikanen zijn bedreven in het gebruik van leem en stro? Waarom latrines aanleggen die kweekplaatsen zijn van muggen en vliegenplagen en hun zuiver grondwater bedreigt? Leren ze in de scholen hun traditionele kennis of verleren die? Ze zijn meer dan wij bedreven in zelfvoorziening. Respect en kennis van hun eigen vele mogelijkheden kan hun een grote voorsprong geven op de toekomst.

  • door Vie Kuijken op dinsdag 28 december 2010

    Jana heeft volkomen gelijk. Ze maakt zich terecht zorgen over het maximaal besteden van de opgehaalde gelden. Zomaar 'uitdelen' is geen optie: het maakt de mensen ginder afhankelijk en zelfs onverantwoordelijk voor hun eigen toekomst. Ontwikkelingshulp zou altijd voorwaardelijk moeten zijn: op voorwaarde dat er in het land zelf een eerlijke politiek heerst en dat het geld niet verdwijnt in de zakken van corrupte machthebbers. Daarom zou er op het hoogste niveau onderhandeld moeten worden om de ontwikkelingshulp optimaal toe te kennen aan de bevolking, steeds met meer kansen om zelfbedruipend te werken.

    • door Bart Van de Walle op woensdag 29 december 2010

      Ik ben net als Jana bezorgd om de mentaliteit van de doorsnee-Vlaming (al is het aan Franstalige kant, of zelfs elders in Europa, niet beter), ik ben veel minder bezorgd om het goede werk dat het Rode Kruis doet. De hele MFL-hype is aan me voorbij gegaan, zonder tv en met een andere radiozender, en hoewel ik cynisch genoeg ben om al blij te zijn met het feit dat er een hoop mensen voor een verzetje wat euro's veil hebben voor het goede doel, en het Rode Kruis zonder enige twijfel een goed goed doel is. vind ik het ook spijtig dat er zo weinig belang wordt gehecht aan de achtergrond van de actie door diezelfde hoop mensen.

  • door Anna-Maria De Witte op woensdag 29 december 2010

    Ik vind dit heel terecht - dat je uitzoekt wat er met het geld gaat gebeuren. Ik ga er zelf vanuit dat - als men dit niet uit zichzelf ongevraagd duidelijk maakt van vooraf aan - er iets niet klopt. Dit blijkt inderdaad het geval te zijn...Daarom gaf ik ook niks aan Music for Life, want inderdaad is het bewezen dat het geld dat daarnaartoe gaat eigenlijk verloren is voor echt dringende (Pakistan - ook Rode Kruis) en langdurige serieuze ontwikkelingsprojecten, spijtig genoeg... Dus doet zo'n actie meer kwaad dan goed - heel erg dus!!!

    • door Johan op donderdag 30 december 2010

      Persoonlijk heb ik niks aan MFL gegeven, omdat ik al heel wat NGO's steun, zowel passief (met geld) als actief (met daden) : Oxfam WereldWinkels, Dokters van de Wereld, Artsen zonder Grenzen, Amnesty International, het Rode Kruis. Al dat geleuter dat de MFL-actie een doekje voor het bloeden is ... ik wil jullie eraan herinneren dat niet alle NGO's op lange termijn dachten, maar er ook zijn die voornamelijk noodhulp geven (al kan die noodhulp in sommige regio's jaren duren). Denk dan vooral aan Artsen Zonder Grenzen. Wil dit zeggen dat we de steun aan AZG dan maar moeten stopzetten ??? Ik denk het niet.

      En als die steun aan MFL dan gegeven wordt door jongeren, die normaal gezien helemaal geen steun geven is dat toch meegenomen ? Als van die jongeren nog maar 1% overschiet die er in de toekomst ook aan denkt de NGO's te "spekken" is dit toch een goede zaak ... Alvast bedankt om wat positiever te denken ...

  • door Maarten.Minnaert op zondag 2 januari 2011

    Blij dat ik niet de enige ben, die me dat afvroeg. Heb zelf als fondsenwerver gewerkt. Het is me toen duidelijk geworden dat mensen heel makkelijk te overhalen zijn om dergelijke noodhulp te steunen, terwijl structurele hulp een consistente afknapper blijkt te zijn. Waarom toch? Structureel werken, wat is daar mis mee? Denken ze misschien dat we daarmee onze wil opleggen? Als je dan vertelt dat het initiatief van de lokale bevolking komt, geloven ze er niks van. Of moet je een voorbeeld geven. En dat zijn dan natuurlijk kleinschalige projecten, want je kan onmogelijk het hele Zuiden met één grootschalig project helpen. Het is daar te groot en vooral te divers voor. Wat in één dorp werkt, kan in het volgende heel anders uitpakken (ter info: ik werkte voor Oxfam Solidariteit). Men zit, lijkt het wel, vastgeroest in het idee van voorheen van ontwikkelingshulp. OntwikkelingsSAMENWERKING kent men nog niet al te goed. Maar dat deze actie niet eens weet waar het geld naartoe gaat, is nog een flagrant stapje verder in de verkeerde richting. Dat ze tijdens Music For Life echt heel weinig vertellen over wat ze er precies mee gaan doen, wat de problematiek is, enzovoort: dat is inderdaad schandalig. Helaas blijkt de les hier te zijn, hoe minder je over het goede doel zelf vertelt, hoe meer giften. Dat was op straat staande voor Oxfam wel anders: ze vroegen meteen zeer gedetailleerde info over waar het geld heen gaat.

  • door Dries Vandenbrande op zondag 2 januari 2011

    mooi artikel, maakt nog is duidelijk dat mensen veel te snel ja knikken en meegaan met de massa:) toch wel een kritiekje, voedselpakketten voor weeskinderen is op zich geen negatieve hulp. dit zijn kinderen, ze mogen nog niet te zelfstandig zijn omdat ze de kans moeten krijgen om nog veel te leren. In andere gevallen heb je gelijk en zijn voedselpakketten de verkeerde oplossing, maar in dit geval kan het moeilijk anders, en moeten ze (toch nog even) afhankelijk kunnen zijn.

  • door Stefan Verwer op dinsdag 4 januari 2011

    Op de website van het Nederlandse vakblad voor Ontwikkelingssamenwerking schreef ik een kritisch stuk over het doel van de Serious Requests actie van 2010: http://www.viceversaonline.nl/2010/12/stop-aids-acties-now/.

    Kern van de kritiek is dat er al veel geld voor AIDS wordt opgehaald in Nederland en dat ook de Nederlandse overheid al heel veel geld geeft aan dit (overigens) belangrijk doel.

    Nog fundamenteler is het feit dat ontwikkelingslanden nog steeds te weinig mogelijkheden hebben om in hun eigen levensonderhoud te voorzien: het bieden van scholing en het geven van voedsel is van belang, maar heeft geen duurzaam effect als ontwikkelingslanden geen perspectief hebben om zichzelf economisch te bedruipen. Zo blijft ontwikkelingshulp van belang en relevant, maar dreigt hulp tegelijkertijd te verworden tot het voorbereiden van arme mensen tot een leven in armoede.

    Het Rode Kruis reageerde dat zij geen politiek standpunt inneemt: http://www.viceversaonline.nl/2010/12/rode-kruis-%E2%80%98het-is-niet-aan-het-rode-kruis-om-invloed-uit-te-oefenen-op-economisch-beleid%E2%80%99/comment-page-1/#comment-1674, maar geeft ook aan waar zij het geld wel aan zullen uitgeven.

  • door veerle allaert op woensdag 5 januari 2011

    Deze reactie verwoordt exact hetgeen ik denk en bij collega's, vrienden enz krijg ik dit niet verkocht, zij begrijpen niet dat ik deze actie niet wil steunen, en als ik dit dan probeer uit te leggen dan praat ik steeds tegen een muur!

  • door Joe op woensdag 5 januari 2011

    Al wie ver en lang gereisd heeft, heeft (mits open ogen en critische ingesteldheid) moeten zien hoe er gigantisch veel misbruik wordt gemaakt van de termen "ontwikkelingssamenwerking", "NGO's" en "vrijwilligerswerk". Tijdens mijn lange reis in Azie leek het mij alsof deze termen de "21ste-eeuw-versie" waren van oplichting en misbruik... hoe vaak heb ik er niet regelrechte boeven gezien die goedgelovige (naive maar lieve) jongeren uit het Westen wisten kaal te plukken voor zogehete "vrijwilligerswerk" of andere "dringende hulp" aan noodlijdende kinderen - terwijl er over het algemeen helemaal geen noodlijdende kinderen waren... werden de kaalgeplukte toeristen dan argwanend of wilden ze "aan den lijve" de door hen geholpen kindjes gaan bezoeken; dan werden er gewoon enkele kinderen uit het dorpsschooltje gehaald en tentoongespreid in een bouwvallig huisje... Ik heb tijdens mijn reis ook alle vertrouwen verloren in "grote" europese NGO's (à la Rood Kruis)... ten eerste omdat ik zag hoe die mensen zich (vaak) ginder verplaatsten/logeerden/verzorgden (alleen het beste van het beste was goed genoeg - te vergelijken met een limousine, de Ritz en 3sterren restaurants in België) en ten tweede toen ik via medewerkers van dergelijke NGO's te horen kreeg wat het aandeel van het gegeven geld was dat daadwerkelijk in de "getroffen landen" werd uitgegeven en wat het aandeel was dat in West-Europa bleef. Kunnen we de wereld niet beteren? Ja zeker kunnen we dat wel - maar niet "simpelweg" door wat geld te geven aan één of andere grote instantie. Ik geloof veel meer in kleinschalige, lokale initiatieven (al dan niet door Westerlingen opgestart). Initiatieven die (zoals geschreven in dit artikel) zowel de plaatselijke economie en infrastructuur verbeteren en stimuleren, als de lokale waardes respecteren, als gebruik maken van sleutelmomenten en sleutelsituaties... Een heel kleine zet in de goeie richting kan in mijn ogen veel meer het verschil maken dan een gigantische ruk - het is een kwestie van hoe en wat... maar ja, het is nu eenmaal zo simpel om één keer in het jaar je geweten "zuiver te kopen" door geld te storten op een rekening en er dan niet meer naar om te kijken... en is dat niet juist waar ons economisch model om draait? Volgend jaar zullen we wel weer opnieuw storten en er ons dan weer niets van aantrekken - kapitalisme en consumptiemaatschappij is zelfs al doordrongen in de wereld van liefdadigheid!

  • door Vanhaverbeke Lieve op woensdag 5 januari 2011

    Blij dit artikel te lezen en zo te merken dat ik niet de enige ben die me heeft geergerd aan deze massa-aktie. Dit doet nou eens deugd, te zien dat er nog kritische mensen rondlopen, zelfs jonge mensen! Waarom dezelfde aktie, als ze die dan toch persé willen doen (ik heb bij voorbaat al iets tegen massa-akties) niet benutten om zo onderwijl ook eens wat informatie aan de "massa" te bezorgen vb over het leven van die aidswezen, over de ziekte zelf, cijfers hieromtrente, behandeling, enfin , er valt zoveel over te zeggen en misschien ook eens een globaal plaatje qua omvang, wat historiek hieromtrent, enzo.... Daarnaast wat uitleg wat ze precies gaan doen met dat geld zou ook niet mis zijn. Want dat antwoord van "wij gaan in alle wezen hun basisbehoeften voorzien en hun kinderrechten beschermen", komaan, dat is pure larie en apekool. Ik bedoel, dit kan je zelfs niet met deze opbrengst. Een beetje realistischer misschien: hoeveel regios wil je helpen (gans Afrika????), en wat wil je daarmee doen: weeshuizen oprichten, arbeidsopleidingen organiseren, scholing geven???? voedselpakketten?? dat is toch helemaal dom! Vandaag eten en morgen niets meer! Enfin, bedankt dat er nog kritici rondlopen. En neen, ik heb ook niets gestort. ik hou mijn centjes voor andere NGO's

  • door Outlet op donderdag 6 januari 2011

    Ik vind dit zeer terechte "bemerkingen" die je maakt.

  • door Jo op donderdag 6 januari 2011

    Jana, wat heb ik graag je artikel gelezen, en blij verbaasd was ik te lezen dat je zo jong was. Ik denk dat je je, als je deze problematiek interessant vind, eens moet beginnen uitkijken hoe je later bij the World Bank kan werken. Zij zijn de grootsten in policy research en structurele oplossingen wereldwijd voor ontwikkelingsproblematiek. Of een regionale variant zoals the Inter-American Development Bank. Je kan dan misschien ook hun vele research lezen en boeken van hun topeconomen zoals Joseph Stiglitz (Eerlijke Globalisering) en zeker Paul Collier (The Bottom Billion: Why the Poorest Countries Are Failing and What Can Be Done about It) "Zonder de druk van goed geïnformeerde burgers in de Westerse samenleving, zullen Westerse politici niet snel over de brug komen met betere handelsvoorwaarden en veiligheidsmaatregelen voor Afrika", aldus Collier.

    Voor zij die je nu proberen af te stempelen als "kankeraar" of "cynicus": Jana is geen zwartkijker, ze kijkt gewoon verder dan het vernislaagje op onze happy-joy-onder-de-kerktorenmentaliteit. Waar ook niks mis mee is, maar mensen die niet zo zijn, mogen er ook zijn in dit vrij land. Music for life is beter dan nietsdoen voor "Aidswezen in Afrika", maar daarom moet iemand als Jana toch niet het zwijgen worden opgelegd. She can go the extra mile. Waar gemiddeld Vlaanderen stopt, kan jij (en velen met jou) de denkoefening verderzetten. Dit is niet vrijblijvend, als de oefening goed gedaan wordt, zoals zovele experts dag na dag proberen in tal van internationale instellingen zoals bepaalde VN-agentschappen of de Wereldbank, kan er iets veranderen, zij doen het elke dag opnieuw. (Ik wil nu geen discussie beginnen over bepaalde mensen in die instellingen die hun werk niet naar behoren doen, zoals op elke werkplek gebeurt, dus laat dat er even buiten). Een ander goed boek is ook "The white man's burden" van Wiliam Easterly. Jouw gedachten worden wel degelijk op hoog niveau uitgediept, dus keep up the good work!

    • door Jana op vrijdag 7 januari 2011

      Heel erg bedankt allemaal voor de reacties! Jana

  • door Velghe Michèle op donderdag 13 januari 2011

    Proficiat Jana, jij bent een kritische tiener naar mijn hart ! Het wordt inderdaad tijd dat de jongeren eens wakker geschud worden door een leeftijdsgenoot - wij zijn toch maar oude zagen! Vlot leesbaar,boeiend geschreven en een goede reserch ! Mijn complimenten, vanwege een oud lkr. niet confessionele zedenleer!

  • door EHLINGER ALAIN op zondag 16 januari 2011

    Een zeer interessante analyse van Jana! Ik ben leerkracht en al meer dan 30 jaar bezig met allerlei initiatieven (vrede, Noord-Zuid problematiek, armoede) in eigen gemeente. Zo organiseer ik elk jaar hier de 11.11.11-actie. Niet enkel de financiële kant van de zaak, maar ook inhoudelijk (spreekbeurt, debat, ...) en cultureel (concert). Veel mensen die niet wilden meedoen met 11.11.11, deden enthousiast mee met Music For Life, en niet enkel jongeren! Verkopen aan supermarkten of deur aan deur was ouderwets, je stoort daarmee de mensen, het is confronterend, ... Ik kan daar inkomen en heb respect voor die meningen. Ik probeer dan ook de actie aan te passen zodat meer mensen zouden willen meedoen. Maar als ik dan zie dat enkele weken later diezelfde mensen, die zoveel bedenkingen hadden, huis aan huis zelf gebakken cake gaan verkopen voor Music For Life, ja dan heb ik toch wel bedenkingen. Maar dan denk ik uiteindelijk: goed voor Music For Life, ze zullen een betere methode gevonden hebben om mensen te betrekken, ze zullen 'cooler' zijn. En dat telt tegenwoordig, meer dan het inhoudelijke. Ik vind ook dat er wat meer uitleg bij de actie mocht gegeven worden, hoewel die toch niet helemaal afwezig was. En over de besteding van de gelden, dat is bij elke actie een moeilijk punt. Ik vind niet dat elke medewerker of vrijwilliger tot in de puntjes moet weten waar het geld naar toe gaat. Een degelijk plan moet wel ergens terug te vinden zijn, op een website bijvoorbeeld. Maar als wij echt willen helpen, moeten we niet zelf zeggen wat er met het geld moet gebeuren, maar leren luisteren naar onze partners in het Zuiden. Dikwijls denken we met enorme bedragen af te komen, die een groot verschil zullen maken. 5 miljoen euro, ongeveer de opbrengst van een 11.11.11-actie is net genoeg om in Gent 2 km tramlijn te leggen! Twee kilometer betere wereld. Maar wat mij het meeste stoort is het volgende: we leven in een geglobalisserde wereld. We kopen producten uit heel de wereld, we reizen overal naartoe. Maar als we naar de radio luisteren horen we bijna enkel westerse muziek. Daardoor gaan er hopen euro's verloren voor muzikanten uit het Zuiden, en jongeren hebben geen interesse voor die muziek. Terwijl muziek een aanzet kan zijn om meer te willen weten over andere landen en culturen. Hoeveel % van de gespeelde muziek bij Studio Brussel is Afrikaans, Latijns-Amerikaans, Oosters? En er is zeker muziek bij die in het kraam van een zender als Studio Brussel zou passen. Alain Ehlinger (vroeger nog DJ wereldmuziek)

Het is niet langer mogelijk om te reageren.

Lees alle reacties